อรรถาธิบายอัลกรุ อาน อ.อสิ มาแอล เจะเลง็ สาขาสหวทิ ยาการอิสลามเพอ่ื การพฒั นา คณะมนุษยศาสตร์และสงั คมศาสตร์ มหาวทิ ยาลยั ราชภฎั พระนครศรีอยุธยา
เนื้อหากจิ กรรมการเรียนการสอน • ซูเราะห์ (บท) อลั หุญุรอต (อายะหห์ รือโองการที่ 9-12) • คาํ สอนท่ีไดร้ บั จากซเู ราะห์ • แบบฝึ กหดั ทา้ ยบท
ซูเราะห์อัลหุญุรอต • ซูเราะห์อลั หุญรุ อต เป็ นซูเราะห์ ลาํ ดบั ท่ี 49 • เป็ นซเู ราะหม์ ะดะนียะห์ มที ้งั หมด 18 อายะห์
ซูเราะห์อัลหุญุรอต • ถึงแมว้ า่ ซเู ราะห์น้ีมีจาํ นวนอายะห์นอ้ ย แตม่ ีความสาํ คญั ทางดา้ นจริยธรรมเป็ นอยา่ งมาก เพราะเตม็ ไปดว้ ยขอ้ เท็จจริง ในการอบรมท่ีไวอ้ ยา่ งมากมาย
ซูเราะห์อลั หุญุรอต • เป็ นซูเราะห์ท่ีทรงคุณค่าด้านศีลธรรม จนกระทั่งนักตฟั ซีร (นักอรรถาธิบายกุรอาน) ไดข้ นานนามให้ซูเราะห์น้ีว่า “ซู เราะหอ์ ลั อคั ล๊าก” หรือ “ซูเราะหจ์ ริยธรรม”
อลั หุญุรอต อายะห์หรือโองการท่ี 9 إَِوبّْإْللَُعنْْخدَ ِرَلطٰاىِئَ َوفأَفََتْققَااِِِتنسلُ ُِومطإ َوإنإلَِّّإِإ ْل َّتُمن ْتَؤإِْبَم َِِّّنغلَلييَنُُ ِيإَحْقََّتََُّّٰتبتلُإتَولْإِفُم ْقفَيأََِءْسصّإِِلطََٰيُلحَنوأَإْمبَِرْي ََنإََُمَّّالِلفَ ّفاَ ّاننبَفَغَا َْءت ْ ّتإ ْحفَ َأَد ْإصُُ ِلَها ُحعَوإََبَليْ ََنُ َما
อลั หุญุรอต อายะห์หรือโองการท่ี 9 ความหมาย “และหากมีสองฝ่ ายจากบรรดาผูศ้ รัทธาทะเลาะ ววิ าทกนั พวกเจา้ กจ็ งไกลเ่ กลย่ี ระหว่างท้งั สองฝ่ าย หากฝ่ ายหน่ึงในสอง ฝ่ ายน้นั ละเมดิ อีกฝ่ ายหน่ึง พวกเจา้ กจ็ งปรามฝ่ ายที่ละเมิดจนกว่าฝ่ ายน้ัน จะกลบั สู่พระบญั ชาของอลั ลอฮ์ ฉะน้นั หากฝ่ ายน้นั กลบั (สู่พระบญั ชา ของอลั ลอฮ์ แลว้ พวกเจา้ กจ็ งประนีประนอมระหว่างท้งั สองฝ่ ายดว้ ย ความยุตธิ รรม และพวกเจา้ จงใหค้ วามเที่ยงธรรม (แกท่ ้งั สองฝ่ าย) เถิด แทจ้ ริงอลั ลอฮฺทรงรักใคร่บรรดาผใู้ หค้ วามเทย่ี งธรรม”
อลั หุญุรอต อายะห์หรือโองการท่ี 10 ّإهَّ َما إلْ ُم ْؤِم ُنو َن ّإ ْخ َو ٌة فَأَ ْص ِل ُحوإ بَْي َن َأ َخ َوْيُُ ْك َوإتَّ ُقوإ إََّّلَل لَ َعلَُُّ ْك ُت ْرََ ُحو َن
อลั หุญุรอต อายะห์หรือโองการที่ 10 ความหมาย “แทจ้ ริงบรรดาผูศ้ รัทธาน้นั เป็นพ่ีนอ้ งกนั ดงั น้นั พวกเจา้ จงไกลเ่ กล่ียประนีประนอมกนั ระหว่างพนี่ อ้ งท้งั สองฝ่ ายของ พวกเจา้ และจงยาํ เกรงอลั ลอฮฺเถิด หวงั วา่ พวกเจา้ จะไดร้ ับความเมตตา”
อลั หุญุรอต อายะห์หรือโองการท่ี 11 ََي َأُُّيَا إََِّّلي َن أٓ َمنُوإ ََل يَ ْس َخ ْر قَ ْو ٌم ِّمن قَ ْو ٍم َع ََ ٰس َأن يَ ُكوهُوإ َخ ْْ ًيإ ِّم َْنُ ْم َو ََل وِ َسا ٌء ِّمن ِوّ َسا ٍء َع ََ ٰس َأن يَ ُك َّن َخ ْْ ًيإ ِّم َْنُ َّن َو ََل تَلْ ِم ُزوإ َأه ُف َسُُ ْك َو ََل تَنَابَ ُزوإ ِب ْْ َللْ َقا ِب ِبئْ َس إَِل ْْ ُس إلْ ُف ُسو ُق بَ ْع َد إ َْ ّليمَا ِن َو َمن لَّ ْم يَتُ ْب فَأُولََٰ ِئ َك ُُ ُه إل َّظاِل ُمو َن
อัลหุญุรอต อายะห์หรือโองการที่ 11 ความหมาย “โอศ้ รัทธาชนท้งั หลาย! ชนกลุ่มหน่ึงอย่าไดเ้ ยาะ เยย้ ชนอีกกลุ่มหน่ึง บางทีชนกลุ่มที่ถูกเยาะเยย้ น้ันจะดีกว่าชนกลุ่มท่ี เยาะเยย้ และสตรีกลุ่มหน่ึงอย่าไดเ้ ยาะเยย้ จะดีกว่ากลุ่มท่ีเยาะเยย้ และ พวกเจา้ อย่าไดต้ าํ หนิตวั ของพวกเจา้ เอง และอย่าไดเ้ รียกกนั ดว้ ยฉายาท่ี ไมช่ อบ ชา่ งเลวทรามจริงๆ ท่ีบรรดาผูศ้ รัทธาจะเรียกกนั ว่าเป็นผูฝ้ ่ าฝื น ภายหลงั จากทไ่ี ดม้ ีการศรัทธากนั แลว้ และผใู้ ดไม่สํานึกผิด ชนเหล่าน้ัน คอื บรรดาผอู้ ธรรม”
อัลหุญุรอต อายะห์หรือโองการท่ี 12 • بََم ْْيع ًتَاضفَ إَكل ِرَّ ْظى ُتِّ ُنم ّإوُْْه ٌث َوَإوتَََُّقلوإ ََ َإتَ ََّّّلَسل ُ ّإس َّنوإإَََّّولََلَلتَيََّوإْغ َت ٌبب أَ َلنِثْيًَيأِإ ُُِّمَك َنلَإْلح ََّمظ َأِّن ِخّإي َِّون أٓ َمنُوإ إ ْجتَنِ ُبوإ ََي أَُُّيَا إََِّّلي َن َأ ُُ ِي ُّب أَ َح ُد ُُكْ بَّ ْع ُضُُك بَ ْع ًضا َّر ِح ٌي
อลั หุญุรอต อายะห์หรือโองการท่ี 12 ความหมาย “โอศ้ รัทธาชนท้งั หลาย! พวกเจา้ จงปลีกตวั ให้พน้ จากส่วนใหญ่ของการสงสัย แทจ้ ริงการสงสัยบางอย่างน้ันเป็นบาป และพวกเจา้ อย่าสอดแนม และบางคนในหมู่พวกเจา้ อย่านินทาซ่ึงกนั และกนั คนหน่ึงในหมู่พวกเจา้ น้นั ชอบทจี่ ะกนิ เน้ือพ่ีนอ้ งของเขาที่ตาย ไปแลว้ กระน้นั หรือ? พวกเจา้ ย่อมเกลียดมนั และจงยาํ เกรงอลั ลอฮ์เถดิ ”
คาํ สอนที่ได้รับจากซูเราะห์ 1. การอยรู่ ่วมกนั ในสังคม ได้ห้ามปรามสิ่งที่นาํ มาซ่ึง ความแตกแยกทะเลาะวิวาทกนั เช่น ความรังเกยี จ ความโกรธ แคน้ การอาฆาตพยาบาท การลอ้ เลียนเหยียดหยาม และอัลลอฮ์ ทรงส่ังใช้ จงประนีประนอม จงไกล่เกลี่ย จงให้อภยั และจงมี ความเท่ียงธรรม เพราะจะนํามาซ่ึงความเมตตาจากเอกองค์ อลั ลอฮ์
คาํ สอนทีไ่ ด้รับจากซูเราะห์ 2. สันติภาพจากการปรองดองเป็ นข้อบังคับสําหรับ มุสลิมทุกคน สังคมที่ขาดความปรองดอง มีการทะเลาะวิวาท แตกแยกกนั จะเป็ นสังคมท่ีถูกกดี กน้ั จากพระเมตตาจากพระผู้ เป็ นเจา้
คาํ สอนท่ไี ด้รับจากซูเราะห์ 3. ผศู้ รัทธาจะตอ้ งอยใู่ นมารยาทท่ีดี จะตอ้ งออกห่างจาก การประณามหยามเหยียด การลอ้ เลียนเยย้ หยนั หรือแมแ้ ต่การ ต้งั ฉายาท่ีไม่ชอบ รวมถึงการกล่าวหาใหร้ ้ายผอู้ ื่น
คําสอนทไ่ี ด้รับจากซูเราะห์ 4. อิสลามห้ามการนินทาว่าร้ายผูอ้ ่ืนซ่ึงถือเป็ นบาป รวมถึงการเขียนภาพขอ้ ความ ลบหลู่ล้อเลียน หา้ มสงสัยแคลง ใจหรือมองพี่นอ้ งไปในแง่ร้าย อิสลามสอนใหค้ ิดดีและหา้ ม การคดิ ร้าย การนินทาลบั หลงั ถือเป็ นการละเมิดสิทธิมนุษยชน
แบบฝึ กหัดท้ายบท 1.ใหน้ กั ศึกษาอธิบายคาํ ว่า “ซเู ราะห์มกั กยี ะห์ และมะดะนียะห์” 2. ลกั ษณะพเิ ศษของซูเราะห์มะดะนียะห์มีอะไรบา้ ง 3.อะไรคือสาเหตขุ องการประทานซเู ราะหอ์ ลั หุญุรอต 4.นกั ศึกษาไดเ้ รียนรูอ้ ะไรจากอายะห์ท่ี 9-12 ของซเู ราะหอ์ ลั หุญุรอต (เพ่ิมเติมจากที่อาจารยไ์ ดน้ าํ เสนอไป)
Search
Read the Text Version
- 1 - 18
Pages: