A_Poem_I_Feel_-_one_year_on

one year o-n A Poem I Feel กลอนและภาพ : แกว้ เกล้า { September 2014 - August 2015 }

one year o-n [ one year o-n ] คอื โปรเจกตเ์ ลก็ ๆ ท่ีรวบรวมเน้ือหาแต่ละคอลมั นข์ องนติ ยสาร o-n ในรอบ 1 ปที ผ่ี ่านมาใหม้ าอยู่ในท่แี หง่ เดียวกัน

A Poem I Feel คอื คอลัมนก์ ลอนสะท้อนความรู้สกึ นึกคิดตอ่ สงั คมพรอ้ มภาพวาด ทกี่ วีถ่ายทอดออกมาเพื่อสอ่ื ใหถ้ งึ ผอู้ ่าน

ทำ�นองของนางระบำ�แซมบ้า ท่มี า : O-N issue 01 | เราไม่ใชค่ นกู้โลก



เพอ่ื ต่อต้านความเคยชนิ ท่มี า : O-N issue 02 | ส�ำรวจความคิดผา่ นการเดนิ ทาง



Anjaree : อัญจารี ท่มี า : O-N issue 03 | เพราะเราคือเรา



ถึงเพื่อนรกั ผู้จากไป ท่มี า : O-N issue 04 | จังหวะชีวติ ในหอ้ งสมุด



สหายปลาปีนเขา ทม่ี า : O-N issue 05 | ไปดมี าดี



นี่ไมใ่ ช่บทกวี ท่มี า : O-N issue 06 | with love, girl band, you rock!



ตลาดเช้าวนั องั คาร ท่มี า : O-N issue 07 | ในโลกอกี ใบที่ใช้ใจบนั ดาลแรง



สขุ สนั ตว์ นั เกิดมคิ าล์ ท่มี า : O-N issue 08 | without words



เบญจเพสของเจา้ ม้าลาย ท่มี า : O-N issue 09 | listen to your freedom

ขาเติบโตมาในคอกมา นี้ àºÞ¨à¾Ê¢Í§à¨ÒŒ ÁÒŒ ÅÒ นบั ก่ีขวบปห าจำงา ยไม ขา เดินเตร็ดเตรไปยังตน ไทร คือเบญจเพสพเิ ศษพิโส ที่ซงึ่ อาศัยในการทบทวน รา งกายใหญโตกำลงั แกลว กลาว แตส ียงั ชดั บดั สีทุกคราว ขาเพิ่งเกดิ มาไดแ รกราตรี มีเสนดำขาวพิลึกกกึ กอื วันหนมุ สาวมีอดตี หอมหวน ยังจำไดชัดวันสาวคร่ำครวญ มา อื่นใสคอกบอกขา พกิ ล และสัญญาหวนชวนมาทเี่ ดมิ ขา จึงสับสนขาดคนนับถอื ขา หวังในปสิบหาน้ี หน่ึงปผา นไปไวเหมือนโกหก รางกายอาจถอื เปล่ียนเปนสนี ิล ชายหนุมเวียนวกดว ยใจฮึกเหมิ แตส าวเจา ไมย ึดย้ำคำเดิม หวา นภาวนาอยูห าสิบค่ำ หน่ึงปไดเติมรอยกรดี ตน ไทร แลว กลอ งสดี ำครอบงำขา ส้นิ พาขาเคลื่อนยายไหลลอ งนำ้ ดนิ หลายปผา นไปไวเหมือนมาขบั จึงถึงท่ถี ิน่ ท่ี ไมค นุ ตา ขา ไดต รวจนบั รอยกรดี ตน ไม ทุกสีเ่ สนส้ันมยี าวคาดไป สรรพตนไมวสิ ยั วเิ ศษ เปน เครื่องบง หมายทกุ รอบหาป หลากหลายประเภทวิหคมัจฉา รนื่ เริงสุขใจส่ำสตั วน านา สิบสองเสนส้นั ถูกคน่ั สามคาด ประกาศศกั ดาในคา ของตน ทเ่ี พิง่ ใหมหมาดคอื คาดทบั ส่ี รอยยงั เขยี วสดเหมอื นราวเชา นี้ ไมตองเหมือนกันไมฉ นั เหมอื นใคร เปน เสน ขวบปท สี่ ิบหา หนาว แมน ้ำยอมไหลเพื่อปลาทกุ หน นกยอมบนิ ได ในฟาสากล พืชพนั ธุพ นู ผลในโลกเสรี

สังคมคนคอยาว ท่มี า : O-N issue 10 | ไมต่ ลก

Êѧ¤Á¤¹¤ÍÂÒÇ ฝุนตระหลบอบอวลไปทกุ ทศิ คอยาวมากยาวนอ ยจะคอยบอก ควันพิษบม เมอื งจนคุม คลัง่ คอยาวคบื ยาวศอกตามรากเหงา เสยี งแตรก็แปรแปรนสนนั่ ดงั คอยาวเซ็นยาวนว้ิ ก็โซเซา ปายบิลบอรดกล็ น หล่ังไปทกุ ทาง ที่ยาวกวา วาเลา สูงศักดา ในรถยาวสบิ กวาวาคนหนาแนน มเี งนิ นับเปน นองทองเปน พ่ี ทงั้ คัดแคนจดสองวาของความกวาง มีที่ดนิ มากนอ ยก่ีไมถอื คา มองมมุ เงยเห็นมือรอ ยหอยโยงยาง ถงึ เวลาขายออกทั้งไรน า เปนโมงยามอางวา งแมไหลช น มาเสรมิ คอเพอื่ เสริมคา ภาษตี น ในจำนวนคนนับรอ ยมหี นอยหนงึ่ ดดู าราในทีวนี ่ยี าวยงิ่ ที่มองเห็นจากฝูงชนคนทกุ หน ถาสามรี วยจริงยิ่งยาวพน เพราะเขามหี วั สูงแทบจะชน เม่อื คอเปนเคร่อื งวัดจำกดั คน เพดานของยานยนตท นี่ ำพา ถึงเวลาตอ งอดทนเพ่ือทำคอ ถอื เปนจดุ สนใจใครนับรอ ย เมือ่ ตำรวจไมกลา จบั คนคอยาว เพราะไมตอ งใชม ือหอยใหไหลล า ก็ถึงทีตอ งอดขาวเพอ่ื เสริมศอ แคอ งิ หวั พงิ ราวก็ผอนพา จะเสรมิ กเ่ี ซน็ ตเ ลาเขาคิวรอ ทกุ สายตาก็อจิ ฉาไปตามกนั ตองยอมผานมีดหมอเพ่ือคองาม ถือเปนความนิยมสงั คมน้ี หนุมคอยาวสาวรมุ มะตุมทึง้ ใครไดด กี อ็ วดดีไปตามขั้น เปนทง่ี า ยดูดดงึ หญิงหลงถาม มองไมร ูด ูไมออกจะบอกกนั บางจึงจัดเสรมิ คอเพอ่ื รอกาม ผดู เี มืองน้ีนน้ั ตองคอยาว หนมุ คอส้ันถกู มองขามตามธรรมดา

ถามใจใยขาพามานี่ ดไู ม่มเี หตุผลใดทั้งส้นิ แตเ่ สียงหนง่ึ กอ้ งใจให้ได้ยนิ เพื่อตอ่ ตา้ นความเคยชนิ ท่ีกินกลืน ,,, - แกว้ เกลา้ - [ Columnist : A Poem I Feel ]