นทิ านอสี ป
2 กาลครั้งหน่ึงนานมาแล้ว ป่าผืนใหญ่ท่ี เหล่าสัตว์ได้อาศัยพักพิงเกิดความแห้งแล้ง กันดาร มีแหล่งน้าและอาหารไม่เพียงพอต่อ การประทงั ชวี ติ
3 เจ้าสุนัขจิ้งจอกท่ีอาศัยอยู่ท่ีแห่งน้ีมา เนิ่นนาน จึงตัดสินใจออกเดินทางด้วยหวัง ใจวา่ จะเจอกับแหล่งหากินอันอุดมสมบูรณ์
4 มันเร่ิมเดินรอนแรมอยู่หลายวัน ไม่ได้ กินแมก้ ระทั่งน้าสกั หยดจนเริม่ หมดแรง \" เอายังไงล่ะเรา เดินมาไกลขนาดน้ี แล้วยังไม่เจออะไร ควรตัดใจแล้วกลับไปที่ เดมิ ดไี หมนะ \" สนุ ัขจิง้ จอกผหู้ วิ โหยบ่นกบั ตัวเอง
5 \" ไหน ๆ ก็มาแล้ว เดินต่อไปอีก หนอ่ ยก็แล้วกนั นะ \" มันจงึ รุดหนา้ เดินตอ่ ไปอยา่ งอ่อนแรง เดินมาได้สักพักไม่ทันเหน่ือยนัก เจ้า สุนัขจิ้งจอกก็เหลือบไปเห็นองุ่นพวงโตแดง ฉา้่ นา่ กนิ
6 \" น่ีไง ! โชคดีแล้วเรา เจอองุ่นพวง ใหญ่ขนาดนี้ ถ้าได้ล้ิมลองคงหวานฉ้า่ และอ่ิม ทอ้ งหลายวนั แน่ ๆ \" สนุ ัขจง้ิ จอกไม่รอช้ารีบกระโดดคว้า องุ่นในทันใด
7 \" ฮึบ ! อีกนิดเดียว... ฮึบ ! \" เจ้า สุนัขส่งเสียงให้ก้าลังใจตัวเองอย่างฮึกเหิม แตท่ า้ อยา่ งไรก็ยังกระโดดไมถ่ งึ พวงอง่นุ สกั ที
8 \" ลองกระโดดจากหินก้อนนนั้ ดู น่าจะท่นุ แรงและเออ้ื มถึงองุน่ พวงนง้ี า่ ยขนึ้ อยนู่ ะ \" วา่ แลว้ สุนขั จิ้งจอกจึงเดนิ ไปยังกอ้ นหนิ น้ันพรอ้ มกระโดดขึน้ จนสุดแรง \" ฮึบ ! โธ่ อีกเพียงเอื้อมก็จะได้ลิ้มรส องนุ่ แลว้ \"
9 สุนัขจิ้งจอกบ่นอย่างท้อใจ แล้ว พยายามขึ้นไปบนก้อนหินเพ่ือกระโดดอีก คร้ัง ฮึบ ! สุดท้ายมันก็พลาด ไม่อาจ ควา้ องนุ่ มากินได้ \" อันท่ีจริงองุ่นพวงนี้ก็ไม่เห็นจะน่ากิน สักเท่าไรนัก ถ้าเรากัดเข้าไปอาจเปร้ียวจ๊ีด จนกนิ ไมไ่ หวเลยกไ็ ด้ \"
10 สุนัขจ้ิงจอกแสร้งบ่นแล้วเดินทางต่อ ด้วยความหิวโซ พร้อมหลอกตัวเองในใจ เร่อื ยไปว่า \" ฉันมีความอดทนและความพยายาม นะ แต่องุ่นพวงนั้นคงเปร้ียวเกินท่ีฉันจะกิน ได้ \"
11 นิทานเร่อื งนีส้ อนให้รวู้ ่า เม่ือคิดจะท้าสิ่งใดก็ควรท้าให้สุดก้าลังท่ีมี อย่ายอมแพ้แม้ว่าสิ่งนั้นต้องใช้เวลานานเพียงใด ก็ตาม เพราะสุดท้ายแล้วความพยายามจะน้ามา ซ่ึงผลลพั ธท์ ดี่ ีกว่าเสมอ
12 ดังน้ันเด็ก ๆ จงึ ไม่ควรท้าตามสนุ ัขจง้ิ จอก ผู้มัวโทษสิ่งอื่นรอบตัว แต่กลับลืมนึกไปว่า ตนเองนนั่ แหละท่ไี มพ่ ยายามมากพอ
Search
Read the Text Version
- 1 - 12
Pages: