Important Announcement
PubHTML5 Scheduled Server Maintenance on (GMT) Sunday, June 26th, 2:00 am - 8:00 am.
PubHTML5 site will be inoperative during the times indicated!

Home Explore Düş Günlüğü Yarışma Kitabı 2022

Düş Günlüğü Yarışma Kitabı 2022

Published by rota koleji, 2022-05-23 11:17:24

Description: Düş Günlüğü Yarışma Kitabı 2022

Search

Read the Text Version

Öykü 50

Öykü 51

Öykü 52

Öykü 53

Öykü 54

Öykü SEÇİCİ KURUL ÖZEL ÖDÜLÜ SEVGİ 55

Öykü 56

Öykü 57

Öykü 58

LİSE 59

Öykü DİPSİZ DENİZLER VE GÖRÜNMEYEN DİPLER 60

Öykü 61

Öykü 62

Öykü 63

Öykü GERÇEKLİKTE BOĞULMAK 64

Öykü 65

Öykü 66

Öykü 67

Öykü 68

Öykü 69

Öykü 70

Öykü DELİYLE DELİ OLMAYINIZ 71

Öykü 72

Öykü 73

Öykü 74

Öykü 75

Öykü 76

Öykü 77

Öykü 1O. YIL ÖZEL ÖDÜLÜ DEMİRDEN RAYLAR 78

Öykü 79

Öykü 80

Öykü SEÇİCİ KURUL ÖZEL ÖDÜLÜ BİLİNMEZE YAZILAN MEKTUP 81

Öykü 82

Öykü 83

84

Şiir ARAF'TAN Yaşamla ölüm arasında bu bir saklambaç, Ak düşmemiş saçlarım geceye karışıyor, Yarışıyorum çığlık atan rüzgârla. Uyanıyorum on yedi yıldır gördüğüm kâbustan, Zihnimde sönen ürkek ışıklar yanıyor. Mayın döşeli yıldızlar, kurşun yağıyor gökten, Bu gürültülü yağmurda ruhum ıslanıyor. Saklanmam gerekmeyene kadar kaçıyorum, Örümcek ağlarıyla kaplı bu şehirden. Debeleniyor içimde korkusu var olmanın, Nasıl söylerim, nasıl yazarım bu ıstırabı? Kelimeler yorgun, susuyor mürekkebi kalemin, Ben de susup sessizliğe gömüyorum bedenimi. Sığınıp karanlığına uykusu kaçan gecenin, Saklıyorum kalbime, yazdığım tüm şiirleri Ve söylüyorum şarkısını yalnızlığın, Sonsuz bir uykuya uğurluyorum tüm düşleri. Yaşamla ölüm arasında bu son saklambaç, İşte hayal meyal birkaç hatıra, Topraklı hafızamın eskimiş raflarında, İşte korku, bu karanlık satırlarda Ve yankılanan o ses, rüyalarımda: Saklan ya da kaç! Yaşamla ölüm arasında bu son saklambaç. Rumuz: Sehpîri Gizem SELBİ 12. Sınıf Şehit Mustafa Sezgin Kız Anadolu İmam Hatip Fen ve Sosyal Bilimler Lisesi / KAYSERİ 85

Şiir ŞİİRDEN EVRENLER BIRAKTIM BAŞUCUNA Gökkuşağı bıraktım başucuna, Yedi renk Milyonlarca ahenk. Gökte uçuşan kelimeleri yakaladım göğsümle Uçtum, uçuverdim odana. Şiirden gökkuşakları bıraktım başucuna! Yaseminler bıraktım başucuna, Beyaz mı beyaz, Benzer ona zarif ve naif bir kaz. Binlerce çiçek gördüm ömrümde ... Bir yasemini kokladım Ama koparmadım!!! Onun kokusunu şiirlerime serpiştirdim Bir rüzgârda salındım, salınıverdim. Şiirden yaseminler bıraktım başucuna! Işıklar bıraktım başucuna, Güneşin som altın ışıklarını, Ay'ın yakamoza bulanmış mehtabını, Uzayı genişleten binlerce ışığı aldım kalemimin ucuna. Mısralarım ışıl ışıl parıldıyor seninle Kelimelerin denizinde yüzdüm, yüzüverdim. Şiirden ışıklar bıraktım başucuna! 86

Şiir Evrenler bıraktım başucuna. Binlerce şiir, Binlerce beste, Binlerce kelime, Binlerce biz! Gökkuşağını aldım, Yaseminin yapraklarını gökkuşağıyla cilaladım, Sonra üstüne renk renk uzay serpiştirdim. Geldim, geliverdim. Bakışlarım yüzünle doldu Daldım, dalıverdim Gözlerim doldu. Yüzümü serinlettim avuçlarında, Şiirden evrenler bıraktım başucuna! Rumuz: Akın Ürgen Muhammed AKIN 12. Sınıf Adana Erkek Anadolu Lisesi / ADANA 87

Şiir SONSUZLUĞA AŞIKTIR GÖRMEYEN GÖZLER Baharmış rengi, toprak olmuş sözler, Sessizce solmuş ve akmış renkler, Gidenlerine sitem ederken geri de istemiş, Baharından kopmuş, düşmüş çiçekler. Ellerinden tutan son laleler, Sandığından daha öfkeliymiş, Diyorlarmış, esersen gider. Nahiflikleriyle son kez övünüyormuş güller, İzlemek keyifliymiş çünkü yakışırmış renkler, Bilmiyormuş ama görünmüyormuş onunkiler. Biter bir gün her şeyin vakti, Çünkü yaşamak güzeldir, dedi. Görmesen de ve hatta yetişemesen de, Hissedebilirsin de duyabilirsin de, Sevebilirsin de sarılabilirsin de, Yanında ağlayabilirsin eğer yetmiyorsa kelimeler. Her şeyi sessizce seven bir yer, Her şey gibi sessizliği de kendi gibi sever. Ve nefesini tutar yine mevsimler, Dizilir kime ait olduğunu bilen satırlar. Kendilerine son bir kez bakar anlamlar, Kendi efendileri gibi görünmek isterler. Her bir ayrıntısıyla sonunu beklediğini söyler, Ama aslında sonsuzluğa âşıktır görmeyen gözler... Rumuz: Binyüz Mehlika GÖKDENİZ 11. Sınıf Torbalı Sema Karhan Anadolu Lisesi / İZMİR 88

Şiir 1O. YIL ÖZEL ÖDÜLÜ GECENİN SOLUĞU Odanın her yerini siyah gök kapladı yine bu gece, Herkes aydan bahsetti sırtını dönerek onu parıldatan güneşe, Yalnızlık beni seçmeseydi bakmak isterdim gözlerinin içine, Işık olmanı istemezdim çünkü yaşayabilirim görmeden de. Bana nefes olmanı diledim karanlık sen olsan bile, Önümde piyano tozlanmış üstü, karışmışsın armonilere, Yanı başında eskimiş kitaplar aklımdasın her cümlede, Duvara bakmak huzur veriyor sen varken kafamın içinde. Önümde bir fincan çay, gözlerimi diktim pencereye, Düşünüyorum, sence de bakıyor muyuz aynı gökyüzüne? Karanlıkta tablolar dönüşüyor solmuş renklere, Ama kimse dokunamıyor bir tek aklımdaki resimlere. Seni seçmek için hiçbir zaman nedene ihtiyacım yoktu, Bütün çiçekler seninle açtı, senin yüzünden soldu, Güneş seninle doğdu, gidişinle mavi göğe kan oturdu, Hâlâ burada seni bekliyorum, gecenin yarısı doldu. 89

Şiir Evlerdeki ışıklar sönüyor, teslim oluyor ışık karanlığa, Yanıp sönen sokak lambaları, gözlerim kapanıyor yavaşça, Bir yıldız kaydı, umut saçtı pencereden yansıyan ışıkla, Seni dileyemedim kendini borçlu hissetmemesi için bana. İlerleyen saatlerde ay ilerledi, penceremin önünde durdu, Ayın karanlık yüzü kazandı, yıldızlar loşluğu doldurdu. Saat epey geç oldu, bundan sonrası güneşin doğuşu, Rüyalarımda yazdığım tüm hikâyeler mutlu son buldu. Bir günü daha atlatabilirim ya da senden yoksunluğu Ama yeni bir hayat kurmanı, yaşananlara koyduğun boşluğu, Geceler orada olacak her düştüğümde köşe kuytu, Bu hikâyede sen miydin bana ilaç, karanlıktaki soluğun mu? Rumuz: Beyaz Kelebek Beyza YORULMAZ 10. Sınıf Uğur Okulları Yalova Kampüsü / YALOVA 90

Şiir SEÇİCİ KURUL ÖZEL ÖDÜLÜ ŞAİRİM DİYEMEDİM Kelimeler anlamını yitirmiş, Anlamsızlıklarına anlam katardım, Sadece benim olana şiir denmezmiş, Şairim diyemedim. Sustuklarım kadar yazınca, Bana ben kattım, Şiir, şiirdir avaz avaz bağırınca, Şairim diyemedim. Güneş, ay, deniz, gökyüzüymüş, Oysa ben bir insanı yazdım, Sadece doğal güzellikmiş, Şairim diyemedim. Bir kadın ağlayınca, Sayfalarım ıslanmazdı, Kadın şiirin şarabıymışçasına, Şairim diyemedim. Şiir dediğinmiş, Ben o zaman hiç şiir yazmadım, Yüreğim kendine konuşurmuş, Şairim diyemedim. Rumuz: Semiramis Yasemin DENİZERİ 12. Sınıf İzmir Sevinç Koleji / İZMİR 91


Like this book? You can publish your book online for free in a few minutes!
Create your own flipbook