รักนิรมิต

ชวาลา มารุต 7 บทที่ 1 …ความรักเป็นสงิ่ สวยงาม แต่ถ้าเม่ือใดมีความแคน้ เขา้ มาขอ้ งเกี่ยว ความรกั จะกลายเป็นสง่ิ ทนี่ า่ กลัว แม้เวลาผ่านไปเนน่ิ นาน ข้ามชาติ ขา้ มภพ ข้ามดนิ แดน ความรกั และความแคน้ จะยังคงตามจองลา้ งจองผลาญ เพอ่ื ใหไ้ ดค้ วามรักนั้นมาครอบครอง หากแต่ 'รกั นิรมติ ' อยูเ่ หนือทุกสง่ิ เวทมนตร์ใดก็มิอาจพรากความรกั ไปได้... ณ ห้องพิธีกรรมที่มืดสลัว มีเพียงแสงสว่างเล็กน้อยจากคบเพลิง ตามผนงั และจากแสงอาทติ ยท์ ลี่ อดผา่ นชอ่ งลมเขา้ มาตกกระทบกบั แทน่ หนิ ขนาดใหญ่ตรงกลางห้องเท่านั้น บรรยากาศเต็มไปด้วยความขลัง เหล่า ชายฉกรรจ์ไม่สวมเส้ือ ผิวอาบมัน ท่อนล่างนุ่งเพียงผ้าสีขาวผืนส้ันคล้าย ผา้ เตย่ี ว เดนิ ถอื คบเพลงิ พรอ้ มทงั้ คมุ ตวั ชายหญงิ คหู่ นง่ึ เขา้ มาจากคนละฝง่ั หลังจับ 'ราดาเมซ' และ 'ไอด้า' มัดเชือกไว้ด้วยกันแล้ว ทหารเหล่าน้ัน Page_���������.indd 7 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 8 ก็ผลกั ท้งั สองเขา้ ไปในช่องเวา้ ตรงกลางแทน่ หนิ ท่ีวา่ \"ทหาร ฝงั มัน...\" น้�ำเสยี งเยน็ เยยี บของหญิงสาวในชุดเกาะอกพรอ้ ม ผ้าคลุมไหล่สที อง นุ่งกระโปรงยาวกรอมเท้าทรงแคบสีเดียวกัน สวมมงกุฎ และเครือ่ งประดับตามแบบเจา้ หญิงอียปิ ตด์ งั ขนึ้ ท่ามกลางความเงยี บสงัด สน้ิ ค�ำสง่ั เชอื กเสน้ หนาทีข่ งึ แทน่ หนิ เอาไวก้ ถ็ ูกทหารนายหน่งึ ใช้ดาบ เล่มใหญ่ตัดขาด ส่งผลให้แท่นหินตกลงไปในช่องใต้ดินขนาดลึกทันที เสียงของแข็งตกกระทบกับพื้นล่างดังก้องไปท่ัวท้ังห้องพิธีกรรม 'เจ้าหญิง เอมนิริส' ยืนมองดูเหตุการณ์ทุกอย่างด้วยใบหน้านิ่งเฉย เหมือนไม่ยินดี ยนิ รา้ ยอะไรกับสิ่งทเี่ กิดขน้ึ ตรงหน้าเลยสกั นิด แม้ชีวิตของคนสองคนจะสูญสิ้นไป แต่มันก็เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น เทา่ นัน้ ... ประเทศอียิปต์ อาคารสแี ดงสองชน้ั ขนาดใหญท่ ตี่ งั้ ตระหงา่ นอยู่ ตรงกลางมซี มุ้ ประตู บานใหญส่ ขี าวโคง้ มนรบั กบั รปู ทรงสเ่ี หลย่ี มผนื ผา้ ของตวั อาคารเปน็ อยา่ งดี ทแี่ หง่ นค้ี อื พพิ ธิ ภณั ฑอ์ ยี ปิ ตแ์ หง่ กรงุ ไคโร สถานทรี่ วบรวมเศษซากอารยธรรม ในยคุ อยี ปิ ต์โบราณเอาไว้ ไมว่ า่ จะเปน็ อา่ งอาบนำ�้ รปู ปน้ั ตา่ งๆ เครอื่ งประดบั จ�ำพวกเพชรนิลจนิ ดา หีบศพ รวมไปจนถึงมัมม่ี 'อัสวาน' หญงิ สาวอายุประมาณยส่ี บิ ห้าปี ช่างภาพสาวจากเมอื งไทย เจ้าของใบหน้าสวยหวาน ผมตรงยาวสีด�ำ บุคลิกคล่องแคล่ว และดูเท่ ในบางมุม พาตัวเองเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าอาคารแห่งน้ีด้วยท่าทีมุ่งม่ัน เธอเงยหนา้ ขนึ้ กวาดสายตามองไปรอบๆ บรเิ วณเพอ่ื สำ� รวจตวั อาคารภายนอก ดวงตาเรยี วยาวไดร้ ปู หยดุ มองทซ่ี มุ้ ประตบู านใหญ่ จดจอ้ งอยสู่ กั พกั ราวกบั มีบางอย่างดึงดูดสายตาเธอให้มองลึกเข้าไปด้านใน หญิงสาวไม่รอช้า ขยับฝเี ทา้ กา้ วผ่านซุม้ ประตเู ข้าไปภายในตัวอาคารทันที Page_���������.indd 8 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 9 เม่ือรา่ งบางหายเข้าไปแล้ว 'ไนล์นที' ชายหนมุ่ อายยุ ่สี บิ สป่ี ี เจ้าของ ใบหนา้ หลอ่ เหลา คมเขม้ ราวกบั รปู ปน้ั แกะสลกั รปู รา่ งสงู โปรง่ กเ็ ดนิ ยำ�่ เทา้ อยา่ งกระฉับกระเฉงตรงมาหยุดยืนอย่หู นา้ อาคารแหง่ น้ี บริเวณเดยี วกบั ท่ี อัสวานเคยยืนอยู่ ท่ามกลางเสียงจอแจของผู้คนแถวนั้น เขามองลอดซุ้ม ประตูบานใหญเ่ ขา้ ไปชวั่ ขณะหนึง่ กอ่ นจะรบี ก้าวเท้าเข้าไปข้างใน ภายในพิพิธภัณฑ์ ช่างภาพสาวพาตัวเองเดินมายังห้องจัดแสดง หอ้ งแรก อสั วานไมไ่ ดห้ ยดุ มองวตั ถใุ ดเปน็ พเิ ศษ สายตาจบั จอ้ งอยทู่ ปี่ ระตู ทางเชอื่ มไปยงั อกี หอ้ งซง่ึ อยลู่ กึ เขา้ ไปดา้ นในสดุ ราวกบั ไดเ้ ลอื กไวแ้ ลว้ วา่ จะ พาตัวเองไปที่น่ัน เธอจึงก้าวเท้าฉับๆ เดินลับเข้าประตูบานน้ันไปทันที ขณะที่ฝ่ายชายหนุ่มเพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในห้องจัดแสดงห้องแรก เขาค่อยๆ เดนิ ดวู ตั ถโุ บราณตา่ งๆ รอบหอ้ ง จากนน้ั จงึ พาตวั เองยา้ ยไปดหู อ้ งถดั ไปทเ่ี ปน็ ประตทู างเชอื่ มไปยงั อกี หอ้ ง ช่วงเวลาเดียวกันทหี่ อ้ งโถงดา้ นในสดุ อสั วานกำ� ลังจอ้ งมองแทน่ หนิ ทต่ี งั้ เดน่ อยกู่ ลางหอ้ งดว้ ยใบหนา้ เหยเก เมอื่ จๆู่ ความรสู้ กึ อดึ อดั กแ็ ลน่ เขา้ มา จนแทบจุกอก ลมหายใจแทบสะดุด เธอพยายามกลนื น้�ำลายลงคอ พลาง สดู ลมหายใจเขา้ เตม็ ปอดเพอื่ ใหค้ ลายความรสู้ กึ อดึ อดั ทเี่ กดิ ขน้ึ แตเ่ ธอกย็ งั ไมถ่ อยหา่ งจากวตั ถุโบราณตรงหน้า พอเร่มิ รู้สกึ วา่ ตวั เองหายใจสะดวกขน้ึ เธอจึงเดนิ เข้าไปใกล้ๆ เพอ่ื มองหาป้ายบอกประวัติท่มี า แตม่ องหาเทา่ ไหร่ ก็ไมเ่ จอ เธอแอบรสู้ กึ แปลกใจ กอ่ นจะยกกลอ้ งขน้ึ มาเตรยี มถา่ ยภาพแทน่ หนิ ตรงหน้าอีกคร้ัง เป็นจังหวะเดียวกับที่ไนล์นทีเดินผ่านบริเวณโถงทางเดิน หนา้ หอ้ ง มมุ ดา้ นขา้ งของเขาปรากฏอย่ใู นชอ่ งววิ ไฟนเ์ ดอรท์ อี่ สั วานมองอยู่ พอดี เธอมองชายหนมุ่ แวบหนง่ึ กอ่ นจะกลบั มาสนใจแท่นหินตามเดิม และในจังหวะท่ีอัสวานก�ำลังจะใช้น้ิวเรียวบางกดปุ่มชัตเตอร์ จู่ๆ ก็ เกิดเร่ืองไม่คาดฝันข้ึน เมื่อแท่นหินตรงหน้าที่ดูมีนำ�้ หนักพอสมควรค่อยๆ ขยบั เขยอ้ื น กอ่ นจะพงุ่ ตรงเขา้ ใสอ่ สั วานเหมอื นจงใจจะทบั รา่ งเธอ หญงิ สาว Page_���������.indd 9 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 10 ตกใจกลวั รบี ลดกลอ้ งลงพลางเซถอยหลังลม้ ก้นกระแทกพื้น เป็นชว่ งเวลา เดียวกับที่ไนล์นทีเดินออกไปจากห้องโถงนี้แล้ว อัสวานสะบัดหน้าไปมา พร้อมกับใช้สองมือขยี้ตา จ้องมองแท่นหินเจ้าปัญหาท่ียังคงตั้งอยู่ ตำ� แหนง่ เดมิ มนั คงจะเปน็ เรอ่ื งประหลาดหากนกั ทอ่ งเทยี่ วคนอนื่ ยงั เหน็ เธอ นง่ั ทำ� หนา้ เสยี อยทู่ พ่ี น้ื เธอจงึ รบี ยนั ตวั เองใหล้ กุ ขนึ้ ยนื ในทา่ ทเี่ ปน็ ปกตทิ สี่ ดุ อัสวานจัดผมเผ้าและเส้ือผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะเงยหน้าข้ึนเพราะ เสียงฝเี ท้าของใครบางคนท่ีกำ� ลงั ก้าวหนกั ๆ มาทางน้ี เธอพบวา่ เป็นหญงิ ชาวตะวนั ตกผมบลอนดร์ ปู รา่ งสงู ยนื มองแทน่ หนิ ปรศิ นาอยดู่ ว้ ยใบหนา้ สงสยั ไมแ่ พก้ ัน อัสวานเหลือบมองอีกครงั้ ตอนท่ีอีกฝา่ ยมองหาปา้ ยทีเ่ ขียนบอก รายละเอียดของแท่นหิน แต่ก็หาไม่เจอเช่นเดียวกับเธอ ทว่าเพียงชั่วครู่ เทา่ นน้ั อสั วานกส็ งั เกตเหน็ ชาวอยี ปิ ตส์ องคนเดนิ คยุ กนั มา หญงิ ชาวตะวนั ตก คนน้ันจึงรีบหันไปพูดภาษาอังกฤษกับคนที่เพ่ิงมาใหม่ทันที แน่นอนว่าที่ อีกฝ่ายไมไ่ ดถ้ ามอะไรอสั วาน เพราะเดาไดไ้ มย่ ากว่าผู้หญิงเอเชยี อย่างเธอ คงเป็นนักท่องเที่ยวเหมือนกนั \"น่คี อื อะไร พวกคุณพอจะอธบิ ายให้ฟังได้ไหมคะ\" หญงิ ชาวตะวันตก เอย่ ถามพลางช้ีไปยังแท่นหิน \"ผมก็ไม่ทราบแน่ชัด แต่ผมเคยได้ยินเขาเล่าต่อๆ กันมาว่าเมื่อ สามพันกว่าปีก่อน แม่ทัพหนุ่มและหญิงคนรักโดนจับมัดไว้กับแท่นหินนี้ แล้วฝังดินทั้งเป็น\" เสียงแหบๆ ของชาวอียิปต์คนหนึ่งพ่นภาษาอังกฤษ สำ� เนยี งแปรง่ ๆ แตพ่ อฟงั เขา้ ใจไดอ้ อกมา ทำ� ใหห้ ญงิ ชาวตะวนั ตกถงึ กบั ตาโต และท�ำหน้าประหลาดใจอย่างหา้ มไมอ่ ยู่ \"โอ้ โหดรา้ ยมาก สองคนนนั้ ทำ� ความผดิ อะไร แลว้ ใครเปน็ คนสง่ั ใหท้ ำ� อยา่ งนนั้ ...คณุ รไู้ หม\" หญงิ ชาวตะวนั ตกถามตอ่ รวั ๆ อยา่ งตอ้ งการคาดคนั้ คำ� ตอบจากชาวอยี ปิ ตท์ งั้ สอง แตพ่ วกเขากท็ ำ� ไดแ้ คเ่ พยี งสา่ ยหนา้ \"ผมไมร่ หู้ รอก แตว่ า่ จะมเี รอ่ื งอะไรทค่ี นเราจะทำ� รา้ ยกนั ไดร้ นุ แรงขนาดนี้ Page_���������.indd 10 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 11 ถ้าไม่ใช่ความรัก ความหึงหวง...\" ชาวอียิปต์อีกคนที่ยืนน่ิงมาสักพัก เอ่ยเสรมิ ต่อ \"นน่ั สิ ถา้ มนั เปน็ เรอ่ื งจรงิ กน็ า่ เศรา้ มาก ฉนั หวงั วา่ มนั จะเปน็ แคเ่ รอ่ื งเลา่ เกินจริงเท่าน้ัน...\" หญิงชาวตะวันตกพูดกับตัวเองด้วยน�้ำเสียงท่ีเบาลง อยา่ งเหน็ ไดช้ ดั แตก่ ด็ งั พอทช่ี าวอยี ปิ ตจ์ ะไดย้ นิ พวกเขายกั ไหลแ่ ทนคำ� ตอบ กอ่ นจะเดนิ จากไป หญิงชาวตะวันตกหันกลับไปมองแท่นหินอีกครั้ง สักพักก็ออกจาก หอ้ งโถงน้ีไป เหลอื อสั วานทยี่ นื อยตู่ รงหนา้ แทน่ หนิ เพยี งลำ� พงั เธอลงั เลใจ อยคู่ รหู่ นงึ่ กอ่ นจะตดั สนิ ใจเดนิ ไปหยดุ อยู่ใกลๆ้ มนั อกี ครง้ั จากนน้ั กค็ อ่ ยๆ ยกกลอ้ งขนึ้ มาอยา่ งกลวั ๆ วา่ แทน่ หนิ จะพงุ่ เขา้ ใสอ่ กี แตย่ งั ไงกต็ อ้ งลองใหร้ ู้ เมอ่ื คดิ ไดเ้ ชน่ นน้ั อสั วานทมี่ องชอ่ งววิ ไฟนเ์ ดอรอ์ ยกู่ ต็ ดั สนิ ใจกดปมุ่ ชตั เตอร์ ทนั ที แชะ! ชา่ งภาพสาวพน่ ลมหายใจออกมาอยา่ งโลง่ อก...เมอ่ื ทกุ อยา่ งเปน็ ปกติ เวลาผา่ นไปราวๆ หนงึ่ ชวั่ โมงกวา่ อสั วานออกมาจากพพิ ธิ ภณั ฑแ์ ละ พาตัวเองเดินเลียบแม่น�้ำไนล์มาเร่ือยๆ อย่างไร้จุดหมาย จนกระทั่งมาถึง เลยี บแมน่ ำ้� อกี ดา้ นหนง่ึ เธอหยดุ ยนื ชน่ื ชมความงามของแมน่ ำ�้ ไนลอ์ นั กวา้ ง ใหญ่และเงียบสงบในเวลาน้ี สีของแม่น้�ำต่างไปจากแม่น�้ำอื่นๆ ท่ีเคยเห็น สเี ขยี วเหลอื บฟา้ สวยแปลก ลกึ ลบั ชวนหลงใหล หญงิ สาวยกกลอ้ งขน้ึ มา กดถา่ ยภาพบนั ทกึ ความทรงจำ� กอ่ นจะลดกลอ้ งลง ครนุ่ คดิ ถงึ อะไรบางอยา่ ง แลว้ พมึ พำ� กบั ตวั เองเบาๆ \"ร้ไู หม ว่าฉนั คืออัสวาน เข่ือนท่กี ้นั เธอไวน้ ะ...ไนล์\" อัสวานย้ิมปนข�ำให้กับค�ำพูดของตัวเอง ก่อนจะยกกล้องขึ้นมากด ถ่ายภาพต่อ โดยไม่ได้สนใจคนอ่ืนๆ ท่ีเดินผ่านไปผ่านมา และหนึ่งในนั้น Page_���������.indd 11 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 12 กค็ อื ไนลน์ ทที เ่ี ดนิ เลยี บแมน่ ำ�้ ไนลม์ าทางน้ี เขาเดนิ ผา่ นเธอไปทางเลยี บแมน่ ำ้� อีกด้านหนึ่งเพ่ือด่ืมด�่ำกับความสวยงามของแม่น�้ำแห่งนี้ให้มากท่ีสุดเท่าท่ี จะทำ� ไดเ้ ชน่ กนั ทวา่ จๆู่ อสั วานกแ็ สดงอาการตกใจออกมา เมอื่ ภาพในชอ่ งววิ ไฟนเ์ ดอร์ ท่ีเธอเห็นปรากฏเป็นภาพของคล่ืนลูกยักษ์ที่ก�ำลังถาโถมเข้าใส่ เธอรีบ ลดกลอ้ งลงทนั ที พอตง้ั สตไิ ดจ้ งึ คอ่ ยๆ ยกกลอ้ งขน้ึ มาสอ่ งชอ่ งววิ ไฟนเ์ ดอร์ อกี ครง้ั อยา่ งชา้ ๆ กอ่ นจะพบวา่ แมน่ ำ�้ ไนลก์ ย็ งั คงสงบนงิ่ เปน็ ปกตแิ ละงดงาม ดงั เดมิ อสั วานลดกลอ้ งลงอกี ครงั้ ผอ่ นลมหายใจออกมาเบาๆ อยา่ งโลง่ อก เธอสะบดั ความคิดบางอย่างออกไป จากนั้นกถ็ า่ ยภาพตอ่ เหมอื นไม่มอี ะไร เกดิ ขึน้ คร่หู น่ึงเสียงโทรศพั ท์มือถอื ก็ดังขึน้ มา อสั วานลว้ งหยบิ มันขึน้ มาดู เป็นเหตใุ ห้สหี นา้ ทดี่ ูโล่งอกในตอนแรกหายไป \"ขอเวลาส่วนตัวบ้างได้ไหมเนี่ย เฮ้อ!\" อัสวานบ่นพึมพ�ำกับตัวเอง เม่ือพบว่าคนท่ีโทรมาคือ 'เมฆา' หนุ่มใหญ่ มาดเพลย์บอยผู้เอาแต่ใจ เป็นที่หนึ่ง หญิงสาวจ�ำใจกดรับสายอย่างเสียไม่ได้ เพราะนั่นเป็นสายจาก เจา้ นายของเธอ \"สวัสดคี ะ่ \" \"ผมไม่ไดโ้ ทรมากวนเวลาคุณใชไ่ หม อัสวาน\" \"ไม่คะ่ คุยได้คะ่ \" อัสวานกลอกตามองบนอยา่ งเซง็ ๆ แตก่ ็พยายาม ปน้ั น้�ำเสยี งทสี่ ดใสตอบกลับไป \"งัน้ เขา้ เร่ืองเลยนะ ผมอยากให้คณุ รีบกลบั มา ผมมงี านถ่ายภาพน่ิง เซเลบคนใหม่ปา้ ยแดง\" \"คะ่ \" อัสวานตอบรบั ด้วยใบหนา้ นงิ่ ๆ \"ผมขอควิ เขาไวอ้ าทติ ยห์ นา้ แตอ่ ยากใหค้ ณุ กลบั มาเตรยี มงานประชมุ วางคอนเซ็ปต์กนั ก่อน\" \"ไดค้ ่ะ\" Page_���������.indd 12 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 13 \"โอเค งนั้ ไมก่ วนแลว้ …เที่ยวใหส้ นุกนะ\" \"ขอบคุณค่ะ\" สนิ้ เสยี งของอสั วาน ปลายสายกก็ ดวางไป หญงิ สาวลดมอื ถอื ลงแลว้ เกบ็ ใสก่ ระเปา๋ กางเกงตามเดมิ \"เฮ้อ!\" อัสวานถอนหายใจหนักๆ อย่างเซ็งเต็มที เธอใช้อีกมือล้วง กระเปา๋ กางเกงหยบิ เหรยี ญสกลุ เงนิ อยี ปิ ตอ์ อกมา แลว้ ยนื หนั หลงั ใหแ้ มน่ ำ้� ไนล์ ผนื กวา้ ง จากนน้ั กห็ ลบั ตาโยนเหรยี ญใหล้ อยขา้ มตวั เองไปยงั ดา้ นหลงั จอ๋ ม! เสยี งโลหะปะทะผวิ นำ้� ดงั ขน้ึ เปน็ สญั ญาณบอกใหร้ วู้ า่ เหรยี ญทเ่ี ธอโยน ดำ� ดงิ่ ลงไปใตน้ ำ้� แลว้ \"สัญญา...ว่าฉันจะกลับมาท่ีนี่ให้ได้\" อัสวานค่อยๆ ลืมตาพร้อมกับ คลย่ี ม้ิ นดิ ๆ หลงั ใหส้ ญั ญากบั ตวั เองเรยี บรอ้ ยแลว้ เธอจงึ กา้ วเดนิ ออกไปจาก บรเิ วณนท้ี นั ที เลยี บแม่นำ�้ ไนลอ์ ีกด้านหน่ึง ไนล์นทหี ยดุ ยนื มองผืนน้�ำทส่ี งบนิง่ ดว้ ย ความรสู้ กึ มากมายภายในใจ กอ่ นจะเปดิ กระเปา๋ สตางคห์ ยบิ รปู ทส่ี อดไวด้ า้ นใน ออกมา เปน็ รปู เขาตอนวยั เดก็ ทถ่ี า่ ยคกู่ บั พอ่ ทเ่ี ลยี บแมน่ ำ�้ ไนล์ บรเิ วณเดยี วกบั ที่เขายืนอยู่ตอนน้ี ในรูปใบหน้าของท้ังคู่เปื้อนยิ้ม ไนล์นทีเคลื่อนสายตา ขนึ้ มามองภาพเบอื้ งหนา้ อกี ครงั้ ในใจเขาหวงั เพยี งแคว่ า่ การกลบั มาอยี ปิ ต์ ครงั้ น้ี จะทำ� ใหเ้ ขารอื้ ฟน้ื ความทรงจำ� ในวยั เดก็ ไดบ้ า้ ง ประเทศไทย เสยี งเจอื้ ยแจว้ ของบรรดาทมี งานกองถา่ ยสว่ นหนง่ึ ของสกาย สตดู โิ อ ดงั ไปทว่ั หอ้ งทำ� งาน 'พงศพ์ นั ธ'์ หนมุ่ ผวิ แทนอารมณด์ ปี ระจำ� สตดู โิ อ ลกู นอ้ ง คนสนทิ ของอสั วาน 'จอย' เลขาฯ สาวสวยของเมฆา 'พมิ ม'่ี สไตลิสต์ผู้มี Page_���������.indd 13 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 14 หตู าแพรวพราว และ 'ออ๊ ฟ' หนมุ่ มาดแมน ผชู้ ว่ ยของพงศพ์ นั ธ์ กำ� ลงั จบั กลมุ่ เมา้ ทม์ อยกนั อยอู่ ยา่ งออกรสถงึ เรอื่ งทจี่ ะมเี ซเลบหนมุ่ ปา้ ยแดงมาถา่ ยแบบ ใหก้ บั นติ ยสารเรว็ ๆ นี้ เปน็ จงั หวะเดยี วกบั ทปี่ ระตถู กู เปดิ ออก เรยี กความสนใจ จากคนทั้งส่ีให้หันไปมองยังต้นเสียง เสียงพูดคุยอื้ออึงในตอนแรกเงียบลง พงศ์พันธ์รบี พงุ่ ตวั เขา้ ไปหาคนที่เพงิ่ เข้ามาใหมเ่ ปน็ คนแรก \"เจ!๊ เจม๊ าแลว้ วว\" พงศพ์ นั ธล์ ากเสยี งยาวดว้ ยความดใี จอยา่ งออกนอกหนา้ อัสวานเดินเข้ามาพร้อมกระเป๋าสะพายใบใหญ่กับกระเป๋ากล้องที่ หอ้ ยคอไว้ หญงิ สาวอมยม้ิ เลก็ ๆ พลางสา่ ยหนา้ ใหก้ บั ความโอเวอรข์ องผชู้ ว่ ย ตวั ดที ว่ี ง่ิ มารบั กระเปา๋ กลอ้ งของเธอไปถอื ไวใ้ ห้ กอ่ นทมี่ อื หนาๆ ของพงศพ์ นั ธ์ จะแบมาตรงหน้าอัสวานแทบจะทันที \"ของฝาก\" พงศพ์ นั ธเ์ อย่ ทวงดว้ ยนำ้� เสยี งรา่ เรงิ ตามประสาคนสนทิ กนั อสั วานถึงกบั เบ้หนา้ ใหก้ อ่ นตอบ \"พุ่งมาแรงขนาดนี้ กะแลว้ ว่าตอ้ งมอี ะไรแอบแฝง\" \"จรงิ ครบั \" เสยี งหา้ วๆ ของคนทอ่ี ยหู่ า่ งออกไปหนอ่ ยอยา่ งออ๊ ฟดงั ขน้ึ เป็นทัพเสริม \"โห! ไอ้อ๊อฟ สอพลอเจ๊ต้ังแต่แลนดิ้งเข้าบริษัทเลยนะ\" แน่นอนว่า ไม่ใช่เสียงใครอื่น นอกจากคนที่โดนแซะเมื่อครู่ อัสวานอมยิ้มเล็กๆ พลางส่ายหน้าอีกคร้ังให้กับพฤติกรรมจิกกัดกัน เป็นเด็กๆ ของเพื่อนร่วมงาน ก่อนจะเดินไปท่ีโต๊ะของตัวเอง หยิบเอา ผา้ พนั คอลายอยี ปิ ตส์ วยๆ ในกระเปา๋ สะพายใบใหญอ่ อกมาสง่ ใหบ้ รรดาสาวๆ ท่ีตั้งตารอของฝากจากเธออย่างจริงจัง จากนั้นก็หยิบเอาขวดน้�ำหอมใสๆ ทรงกระบอก ฝาสที อง ในกระเปา๋ ใบเดมิ ออกมาชูใหด้ ู พรอ้ มกบั เอย่ บรรยาย สรรพคณุ \"นำ�้ หอม Secret of Desert ความลับทะเลทราย เขาบอกวา่ ใช้แล้ว แฟนรัก แฟนหลง\" Page_���������.indd 14 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 15 จอยและพมิ มที่ อ่ี ยไู่ มห่ า่ งจากอสั วานมากนกั รบี พงุ่ ตวั เขา้ มาหมายจะ เออื้ มมอื ไปควา้ ขวดนำ้� หอมทว่ี า่ แตด่ ว้ ยความเรว็ ทมี่ นี อ้ ยกวา่ ออ๊ ฟนดิ เดยี ว ทำ� ใหน้ �้ำหอมไปตกอยู่ในมอื ของออ๊ ฟแล้วเรยี บรอ้ ย \"อนั น้ขี องผมแนๆ่ \" อ๊อฟท่คี วา้ ขวดน้ำ� หอมได้ก่อนพดู ขน้ึ \"ตอนนล้ี ่ะไวเลยนะไออ้ ๊อฟ\" พงศพ์ นั ธ์เอ่ยแซวพลางเบ้หน้าใส่ ดว้ ยความทนี่ ำ้� หอมมแี คข่ วดเดยี ว จอยและพมิ มจ่ี งึ ทำ� ทา่ จะยอ้ื แยง่ กนั อัสวานอดไมไ่ ด้ทจ่ี ะหลดุ ข�ำออกมา \"ผา้ พนั คอกเ็ อาไวผ้ กู ผชู้ ายไดน้ ะ\" เมอ่ื เหน็ วา่ ผา้ พนั คอเกอื บจะเปน็ หมนั อสั วานจงึ รบี อธบิ ายสรรพคณุ ใหบ้ รรดาสาวๆ ฟงั ดว้ ยใบหนา้ จรงิ จงั พอทกุ คน ได้ยินแบบนั้นก็พากันเงียบไปช่ัวขณะ ก่อนจะหัวเราะเสียงดังให้กับมุก หน้าตายของอัสวาน บรรยากาศเต็มไปด้วยความสนุกสนาน จนกระท่ัง เสยี งของบคุ คลทเี่ พง่ิ มาใหมด่ งั ขน้ึ ตรงประตูทำ� เอาทกุ คนเงยี บพรอ้ มกนั อกี ครง้ั \"เอ้าๆๆ ร่าเริงเกินเหตุไปไหมเนี่ย\" เมฆายืนกอดอกมองคนท่ีเพ่ิง กลบั จากอยี ปิ ต์โดยไมส่ นใจคนอนื่ อสั วานหนั ไปเหน็ อกี ฝา่ ยจงึ สง่ ยม้ิ ใหเ้ ลก็ ๆ กอ่ นจะเอย่ ทักทายเจา้ นายตามมารยาท \"สวัสดีคะ่ คณุ เมฆ\" \"อกี หา้ นาทเี จอกนั ทห่ี อ้ งประชมุ นะ\" เมฆาวา่ พลางกวาดสายตาไลม่ อง ลูกนอ้ งทีละคน \"ค่ะ\" เป็นเสียงของอัสวานท่ีเป็นตัวแทนตอบกลับไป ส่วนพนักงาน คนอน่ื ๆ กพ็ ยกั หนา้ หงกึ หงกั อยา่ งรบั รู้ จอยที่เห็นสายตาเมฆาเปลี่ยนมาจ้องมองตนแบบดุๆ ก็ถึงกับท�ำ หน้าเจื่อน กอ่ นจะลกุ ล้ลี ุกลนเหมือนเพิง่ นกึ อะไรได้ \"จอยขอไปจดั หอ้ งประชมุ ก่อนดกี ว่า\" Page_���������.indd 15 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 16 ภายในห้องประชุมที่มีโต๊ะยาวเหมือนกับห้องประชุมทั่วไป ไม่ได้ มีสิ่งอำ� นวยความสะดวกใดๆ มากนัก นอกจากโทรทศั น์จอแบนทีต่ ิดอยูบ่ น ผนังดา้ นในสุด เมฆาน่งั อยหู่ วั โตะ๊ โดยมจี อย เลขาฯ ของเขานงั่ อยู่ฝั่งซ้าย ส่วนอัสวานน่ังอยู่ฝั่งขวา ถัดจากเธอ ก็เป็นพงศ์พันธ์ อ๊อฟ และพิมมี่นั่ง เรยี งหน้ากันอยู่ \"เรอื่ งแรกเราจะเปดิ คอลมั น์ใหมส่ ำ� หรบั ไฮโซปา้ ยแดง ถา่ ยเซต็ แฟชน่ั แล้วก็สัมภาษณ์ แต่ส�ำคัญที่สุดคือเราจะต้องได้เป็นที่แรก สัมภาษณ์กับ ถา่ ยแฟชนั่ เปน็ เลม่ แรก\" นำ�้ เสยี งทฟ่ี งั ดนู า่ เชอ่ื ถอื ของเมฆาดงั ขน้ึ เพอื่ เขา้ เรอ่ื ง ประชมุ \"ปา้ ยแดงของจริงเลยนะคะ\" จอยเสริมทัพ \"ใช่...ผมอยากให้คุณรับผิดชอบเรื่องเซ็ตแฟชั่น\" เมฆาหันไปออก คำ� สั่งกับอสั วาน \"...\" \"ส่วนเรอ่ื งสมั ภาษณผ์ มรับผดิ ชอบเอง แลว้ คุณคอ่ ยเอาไปรไี รต์\" \"อ้าว แล้วท�ำไมไม่ให้เจ๊อัสวานสัมภาษณ์เองเลยล่ะครับ\" พงศ์พันธ์ ทน่ี ่งั จดเรื่องประชุมอย่เู งยหน้าถามดว้ ยความสงสยั \"เปน็ ผชู้ ว่ ยกอ็ ย่ใู หม้ นั เหมาะสมกบั ตำ� แหนง่ หนอ่ ย ไม่ใชห่ นา้ ทกี่ ็ไมต่ อ้ ง ออกความเหน็ นะ\" เมฆาว่าพรอ้ มกับมองพงศพ์ ันธ์อย่างหน่ายๆ \"...\" พงศ์พนั ธ์ไมไ่ ด้ตอบโต้อะไรกลับไป เพราะรดู้ วี ่าไม่ใช่เรือ่ งทเ่ี ขา จะมาตอ่ ล้อตอ่ เถียงด้วย \"มีค�ำถามอะไรไหมอัสวาน\" เมฆาหันไปถามความคิดเห็นจากคนที่ เขาเพ่ิงมอบหมายงานให้ \"มีค่ะ เราจะรู้ได้ยังไงว่าใครไฮโซจริง ไฮโซเทียม เด๋ียวนี้พอมีเงิน แต่งตัวดี เดินกรีดกรายตามงานเล้ียง งานเปิดตัวสินค้า ก็กลายเป็นไฮโซ ไปหมดแลว้ แยกไมอ่ อกวา่ ของจรงิ หรอื ของปลอม รวยจรงิ หรอื รวยสรา้ งภาพ Page_���������.indd 16 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 17 เงินสะอาดหรือเงินสกปรก\" อัสวานถามส่ิงที่เธอสงสัยออกไปตรงๆ ด้วย น�้ำเสียงที่ฟงั ดหู นักแน่น \"ยาวเลย\" พงศพ์ นั ธเ์ อียงคอไปกระซิบขา้ งหอู ๊อฟทนี่ ่งั อยขู่ ้างๆ \"แตค่ นน้ขี องจรงิ เขาเป็นลกู ชายท่านทูต\" เมฆาใหค้ �ำตอบอสั วานไป สนั้ ๆ แต่ฟงั ดนู ่าเชอ่ื ถือไม่น้อย \"ท่านทูตท่ีไหนคะ\" \"หลายประเทศ ท่านราชันย์เป็นเอกอัครราชทูตคร้ังแรกที่อียิปต์ จากน้นั กย็ า้ ยไปประจ�ำที่องั กฤษ เขาเสียชวี ติ ท่ีนัน่ \" \"พอ่ี สั วานเพงิ่ กลบั จากอยี ปิ ต์ กต็ อ้ งมาถา่ ยภาพกบั ลกู ชายอดตี ทา่ นทตู อยี ปิ ต\"์ ประโยคบอกเลา่ ของออ๊ ฟดังขนึ้ \"และทส่ี �ำคัญเขาก�ำลงั กลับมาจากอยี ปิ ต์เหมอื นกัน โอเคไหมอสั \" เมฆาไม่ได้ตอบโต้อะไรกลับไป แต่กลับพูดเสริมพร้อมทั้งเอ่ยชื่อที่ ฟงั ดสู นทิ สนมมากเปน็ พเิ ศษ และยงั คงมองหนา้ เจา้ ของชอื่ นน้ั ทก่ี อ่ นหนา้ นี้ ยิงหลายค�ำถามมาให้เขาอยู่ \"...\" อัสวานขยับตัวน่ังหลงั ตรงเล็กนอ้ ย ไม่ได้ตอบอะไรกลบั ไป \"ผมฝากสองเรอ่ื งนะ ถา้ คณุ ไมช่ อบชอ่ื ไฮโซปา้ ยแดง คณุ กล็ องคดิ ชอ่ื มาใหมส่ กั สองสามชอ่ื แลว้ มาโหวตกนั กบั วางคอนเซป็ ตแ์ ฟชน่ั ใหผ้ มดว้ ย\" เมฆาปิดการประชุมด้วยการสรุปเอง ก่อนจะใช้สายตากวาดมองคนอื่นๆ แทนการมอบหมายงานไปในตวั ทกุ คนต่างพยกั หน้ารบั ทราบอยา่ งพยายามทำ� ความเขา้ ใจ หลังกลับถึงคอนโดฯ ประตถู กู เปิดออก อสั วานหอบรา่ งที่เหนอ่ื ยลา้ เข้าไปในห้อง ร่างเล็กกองสัมภาระต่างๆ ไว้บนโต๊ะใกล้ๆ แล้วเดินไปทิ้ง ตวั ลงบนเตยี งขนาดใหญ่ในหอ้ งนอนทย่ี งั คงเปดิ ประตอู า้ ไว้ เธอพน่ ลมหายใจ ออกมาก้อนใหญ่เพ่ือไล่ความเหน่ือยที่เจอมาตลอดท้ังวันให้หมดไป และ Page_���������.indd 17 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 18 ในจงั หวะทเ่ี ธอพลกิ ตวั หนั ไปมองทางตลู้ น้ิ ชกั ตรงหวั เตยี ง กรอบรปู จำ� นวนหนงึ่ ทว่ี างอยบู่ นนนั้ กท็ ำ� ใหค้ วามทรงจำ� เมอื่ ครงั้ ทผ่ี เู้ ปน็ แมย่ งั อยหู่ วนกลบั คนื มา อัสวานจอ้ งมองไปยงั นัยนต์ าของ 'นัยนา' ผู้เปน็ แมท่ ่ีแฝงไปดว้ ยความเศรา้ อยลู่ กึ ๆ แตภ่ าษากายในทกุ ภาพถา่ ยลว้ นแลว้ แตแ่ สดงถงึ ความรกั ทส่ี ง่ มาให้ กบั เธอ \"แมค่ ะ...อัสรสู้ ึกว่าอยี ปิ ต์เข้ามาวนเวียนอยู่ใกลๆ้ อัสยังไงก็ไม่ร.ู้ ..\" อสั วานคยุ กบั กรอบรูปตรงหน้าราวกับเป็นส่ิงมีชวี ิต ก่อนทเ่ี สียงออด หน้าห้องจะดงึ ความสนใจของเธอไป หญงิ สาวลุกจากเตียงแล้วเดินตรงไป ส่องช่องตาแมวที่ประตู จากนั้นถึงได้เปิดประตูต้อนรับแขกผู้มาเยือน 'เศรษฐา' ชายหนมุ่ อายุย่สี บิ หกปี แตแ่ ก่เดือนกว่าฝา่ ยหญงิ เจา้ ของใบหนา้ หล่อเหลา รูปร่างสูงโปร่ง เขายิ้มร่าพลางชูถุงพลาสติกในมือขึ้นอวด พรอ้ มทงั้ ยน่ื ดอกกหุ ลาบในมอื อีกข้างให้กับเจ้าของห้อง \"ขอต้อนรับกลับสู่เมืองไทย\" เสียงนุ่มเอ่ยข้ึน อัสวานคล่ียิ้มออกมา เธอเอื้อมมือไปรับถงุ พลาสติกจากเศรษฐา และไม่ลืมท่ีจะควา้ ดอกกหุ ลาบ มาไว้ในมือก่อนที่คนใหจ้ ะเสียใจ \"เป็นเรื่องเป็นราวเลย ท�ำอย่างกับอัสไปอียิปต์มาสามปี\" อัสวาน เอ่ยแซวชายหนุ่มที่ชอบท�ำอะไรเว่อร์ๆ แบบข�ำๆ จากนั้นก็เดินน�ำเข้ามา ในห้อง เศรษฐากา้ วตามกอ่ นจะหันกลับไปปิดประตูให้ \"ไปไมก่ ่วี นั กเ็ หมอื นนานแสนนานได.้ ..ถา้ คดิ ถึง\" เศรษฐาเดนิ ตามมา สง่ สายตากรุ้มกร่ิมใหพ้ ลางถอดเสอ้ื ตัวนอกออกวางพาดเกา้ อ้ตี วั หนง่ึ ไว้ \"ซอื้ อะไรมาคะ\" อสั วานยม้ิ บางๆ พลางชถู งุ พลาสตกิ ในมอื ขน้ึ มาถาม เพ่อื หาเรื่องเปลีย่ นประเดน็ แก้เขนิ \"ของโปรดอสั ไง...ข้าวมันไก่เจา้ อร่อย\" \"โอ้โห ร้ใู จอสั จริงๆ หวิ ข้ึนมาเลยอะ่ จดั ใส่จานเลยนะคะ\" อัสวานว่า พลางยมิ้ ใหก้ บั คำ� ตอบของเศรษฐา กอ่ นจะเดนิ หวิ้ ถงุ พลาสตกิ ไปยงั โซนครวั Page_���������.indd 18 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 19 ชายหนุ่มมองตามรา่ งเล็กอยา่ งนึกเอ็นดู ไมน่ านขา้ วมนั ไกเ่ จา้ อรอ่ ยทเ่ี ศรษฐาโฆษณาไปในตอนแรกกห็ มดเกลย้ี ง ในพรบิ ตา พรอ้ มกบั นำ�้ ซปุ ทเ่ี หลอื อยแู่ คก่ น้ ถว้ ย เรยี กรอยยม้ิ จากคนทซ่ี อ้ื มาไดไ้ มน่ ้อย เขานัง่ มองแฟนสาวอยา่ งมคี วามสขุ \"ดีกว่าไปกินข้าวนอกบ้านล้านเท่า\" อัสวานเอ่ยชมไม่เลิก คงเพราะ เป็นของโปรดเลยท�ำให้ข้าวมันไก่ตรงหน้าถูกยกย่องประหน่ึงว่าเป็นรางวัล ชีวติ ของวนั น้หี ลังจากทีเ่ หน่ือยลา้ มาท้ังวัน \"ผมรอู้ ยู่แลว้ ไง\" \"ขอบคณุ นะคะ\" อสั วานสบตากบั เศรษฐาดว้ ยใบหนา้ เปอ้ื นยม้ิ และกเ็ หมอื นจะนกึ อะไร ขึน้ มาได้ \"จรงิ ดว้ ย อสั มขี องฝากใหฐ้ าดว้ ยนะคะ แลว้ กข็ องฝากคณุ แม\"่ อสั วาน พูดจบก็เดินไปหยิบอูฐทั้งตัวเล็กตัวใหญ่ประมาณห้าหกตัวที่วางอยู่รวมกัน เปน็ ฝงู พร้อมกบั ผา้ พนั คอและผ้าปูโตะ๊ ลายสวยออกมาจากถุง \"...\" \"อฐู ฝงู น้ขี องฐา ผ้าพันคอกบั ผ้าปูโตะ๊ ของคุณแม่ แต.่ ..อัสอยากเอา ไปใหค้ ณุ แมเ่ องไดไ้ หม\" อสั วานแจกแจงใหฟ้ งั เสรจ็ กเ็ งยหนา้ ขนึ้ ถามเศรษฐา แฟนหนุ่มน่ิงเงยี บไปคร่หู น่ึงก่อนเอย่ ตอบ \"ถา้ อสั จะไปหาแมผ่ มกต็ อ้ งรออกี พกั นงึ ตอนนแี้ มไ่ มค่ อ่ ยสบาย หมอ ให้พักเยอะๆ\" ประโยคปฏิเสธที่ฟังดูยังรักษาน�้ำใจถูกเอ่ยข้ึนจากปากของ แฟนหนมุ่ คนฟงั อยา่ งอสั วานถงึ กบั ทำ� หนา้ ครนุ่ คดิ นกึ ประหลาดใจทพี่ วกเขา สองคนคบกันมานานจนถึงทุกวันนี้ แต่เธอก็ยังไม่เคยได้เจอหน้าแม่ของ คนรักเลยสกั คร้งั เดยี ว \"รู้จักกันมาห้าปี อัสยังไม่เคยเจอคุณแม่ฐาเลยนะ มันแปลกไหมล่ะ Page_���������.indd 19 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 20 ฐาไมอ่ ยากให้อัสเจอทา่ นเหรอ\" \"ทำ� ไมผมจะไม่อยากให้เจอละ่ อัส แตแ่ ม่ผมไม่คอ่ ยสบายจรงิ ๆ\" \"ไมส่ บาย อสั ก็ควรจะไปเยี่ยมไหมคะ เอาจริงๆ นะ อสั ขอพดู ตรงๆ อัสรู้สึกเหมือนฐากีดกันไม่อยากให้อัสเจอคุณแม่ฐา\" อัสวานพูดสิ่งที่รู้สึก ออกไปตามตรง \"คดิ มากไปแลว้ อสั ผมจะกดี กนั คณุ ทำ� ไม\" เศรษฐาสง่ ยมิ้ บางๆ พลาง เออ้ื มมือไปกมุ มือเล็กของอกี ฝา่ ยทนี่ ่ังหน้างออยู่ \"นน่ั สคิ ะ จะกดี กนั ท�ำไม\" \"…\" เศรษฐาถอนหายใจ ความรสู้ กึ หนกั ใจปรากฏชดั บนใบหนา้ ทวา่ อกี ฝา่ ยไมท่ นั เหน็ เพราะพอเขาพดู จบเธอกเ็ ดนิ ตรงดงิ่ ไปลา้ งจานที่โซนครวั ทนั ที สกั พกั เสยี งโทรศพั ทม์ อื ถอื ทว่ี างอยไู่ มไ่ กลตวั เศรษฐากด็ งั ขนึ้ หนา้ จอ ปรากฏค�ำว่า 'Mom' \"ฮัลโหลครับแม่...\" เศรษฐาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดรับสาย ก่อนจะแสดงสีหน้าตกใจ \"แม่...ครับๆ ผมจะไปเด๋ียวนี้ครับ...ครับแม่... ไดค้ รบั \" หลงั เศรษฐากดวางสาย เขากย็ งั ไมล่ มื หนั ไปมองอสั วานทกี่ ำ� ลงั มองเขา อยเู่ ช่นกัน \"รีบไปเถอะคะ่ ...คณุ แมโ่ ทรมาขนาดน้ีต้องมีเรอื่ งดว่ นแนๆ่ \" \"พรงุ่ นผ้ี มโทรหานะ\" เศรษฐาวา่ พลางเดนิ ไปหยบิ เสอ้ื ตวั นอกขน้ึ มาใส่ \"ถ้าไม่สะดวกก็ไม่เป็นไรนะคะ\" อัสวานเอ่ยบอกด้วยน�้ำเสียงเย็นๆ ก่อนจะก้มหน้าล้างจานต่อ แม้เศรษฐาจะรับรู้ได้ว่าอีกคนยังน้อยใจอยู่ แตเ่ ขาก็ไม่ได้เดินเข้าไปหาเพื่อปรับความเข้าใจอะไร เศรษฐาท�ำได้เพียง พน่ ลมหายใจออกมาก้อนใหญ่ จากน้นั ก็หมุนตวั เดินออกจากหอ้ งไป พอแฟนหนุ่มกลับไปแล้ว อัสวานก็พ่นลมหายใจออกมาก้อนใหญ่ ไมต่ า่ งกนั บางทเี ธออาจจะแคร่ สู้ กึ เหนอื่ ยลา้ กบั เรอื่ งงาน หญงิ สาวพยายาม Page_���������.indd 20 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 21 จะไม่คิดเยอะแล้วรีบล้างจานต่อให้เสร็จ พอเก็บโต๊ะเรียบร้อย หางตา กเ็ หลอื บไปเหน็ ถงุ ของฝากยงั วางอยทู่ เ่ี ดมิ เพราะอกี คนไมไ่ ดเ้ อากลบั ไปดว้ ย อัสวานถอนหายใจอกี คร้ังก่อนจะหลุบตาลงตำ�่ หลงั จดั การทำ� ธรุ ะสว่ นตวั เสรจ็ เรยี บรอ้ ย อสั วานกล็ ม้ ตวั ลงนอนบนเตยี ง กอ่ นจะยืน่ มอื ไปปิดโคมไฟที่โต๊ะหัวเตยี ง เมอื่ ภายในห้องมดื สนิท หญงิ สาว ก็ค่อยๆ ปิดเปลือกตาลงอย่างช้าๆ แต่ในจังหวะน้ันเอง จู่ๆ ตู้ล้ินชักตรง หัวเตียงอีกข้างท่เี ธอหนั หลังใหก้ ็มแี สงสว่างวาบข้นึ มาโดยที่เธอไม่รูต้ ัว… Page_���������.indd 21 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 22 บทท่ี 2 การมาถงึ ทที่ ำ� งานไว ทำ� ใหอ้ สั วานมเี วลาเหลอื พอจะทำ� อะไรอยา่ งอน่ื ได้ก่อนเริ่มงาน เธอนั่งเปิดดูอัลบั้มภาพถ่ายท่ีอียิปต์ไปเร่ือยๆ จนกระท่ัง เจอภาพถ่ายแท่นหินในพิพิธภัณฑ์อียิปต์แห่งกรุงไคโร อัสวานขมวดค้ิว เขา้ หากนั พลนั นกึ ถงึ เหตกุ ารณ์ท่ีเกิดขึ้นในตอนนนั้ ที่จู่ๆ แทน่ หินก็พงุ่ เขา้ ใส่ในจังหวะท่ีเธอก�ำลังจะกดชัตเตอร์พอดี ท�ำให้เธออดแปลกใจกับเรื่องน้ี ไม่ได้ \"ดอู ะไรอยเู่ จ\"๊ พงศพ์ นั ธท์ ่ีเพ่ิงเข้ามาในห้องท�ำงานเอย่ ทักเสยี งดงั \"เอ้ย!\" อสั วานสะดุ้งเฮือก \"โห! เจต๊ กใจอะไรเบอรน์ น้ั เนย่ี ดอู ะไรอยลู่ ะ่ \" พงศพ์ นั ธอ์ ดไมไ่ ดท้ จ่ี ะแซว เมอื่ เห็นอกี ฝ่ายตกใจเกินกวา่ เหตุ \"มาไม่ใหส้ ้มุ ใหเ้ สียง...ไมต่ อ้ งดอู ะไรก็ตกใจไหม\" อสั วานถอนหายใจ แรงๆ เห็นแบบน้ีพงศ์พันธ์ก็อดไม่ได้ท่ีจะหัวเราะ ก่อนจะเดินกลับไปนั่งท่ี โต๊ะท�ำงานตัวเอง สกั พกั 'การะเกด' หญงิ สงู วยั อายปุ ระมาณหา้ สบิ ปี รปู รา่ งทว้ มๆ ก็ เปดิ ประตพู รอ้ มกบั ถอื ถาดวางถว้ ยกาแฟและแกว้ นำ้� เขา้ มาดว้ ย เรยี กความสนใจ Page_���������.indd 22 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 23 จากอสั วานและพงศ์พนั ธ์ให้หันไปยม้ิ อยา่ งเป็นมติ ร \"ป้า...เมือ่ วานไปไหนคะ\" อัสวานเอ่ยทักทายพร้อมรอยย้มิ \"ป้าไม่ค่อยสบายค่ะ เลยขอลาหยุด\" การะเกดตอบเพื่อไขข้อสงสัย ก่อนจะเดนิ เอากาแฟไปเสริ ฟ์ ใหท้ ี่โต๊ะพงศพ์ ันธ์ \"ขอบคณุ ครบั ป้า\" อสั วานอาศยั ชว่ งเวลานนั้ หนั ไปหยบิ ผา้ พนั คอลายดวงตาฮอรสั ในกระเปา๋ แลว้ เดินเอาไปให้ป้าการะเกด \"ของฝากคะ่ ป้า\" \"มีของฝากให้ป้าด้วยเหรอคะ\" การะเกดก้มมองของในมืออัสวาน อย่างเจยี มตวั ไมน่ ึกว่าอกี ฝา่ ยจะนึกถึงตนดว้ ย \"มีสคิ ะ\" รอยยิม้ ถูกประดับไว้บนใบหนา้ คมๆ ของอัสวาน \"ขอบคุณมากค่ะ\" การะเกดรับผ้าพันคอมากางดู และกวาดสายตา สำ� รวจลายผ้าอยา่ งพินิจ \"...\" \"ลกู กะตาอะไรคะเนี่ยคณุ ...\" การะเกดยังไมท่ นั ไดถ้ ามจนจบประโยค ก็ต้องค้างไว้เพียงเท่าน้ัน ก่อนจะก้มหน้าลงอย่างเกรงกลัวเมื่อเมฆาเปิด ประตเู ข้ามาเสียงดัง \"อสั วานไปคยุ กบั ผมทหี่ อ้ งหนอ่ ย\" เสยี งเขม้ ของคนเปน็ เจา้ นายดงั ขนึ้ \"ค่ะ\" หญิงสาวเอย่ ตอบ เมฆาพยักพเยิดหน้าก่อนจะปรายตามองการะเกดด้วยสายตาดูถูก เล็กน้อยอย่างคนไม่ชอบหน้า จากน้ันจึงหมุนตัวเดินออกจากห้องโดยมี อสั วานเดนิ ตามไปดว้ ย พงศพ์ นั ธท์ นี่ ง่ั ดเู หตกุ ารณท์ ง้ั หมดอยกู่ ็ไดแ้ ตส่ า่ ยหวั ให้เบาๆ อสั วานพยายามเร่งฝีเท้าเดินตามเมฆาให้ทัน เพราะขี้เกียจไปนัง่ ฟงั Page_���������.indd 23 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 24 อกี คนบน่ หลงั พาตวั เองมาถงึ หอ้ งทำ� งานของเมฆา หญงิ สาวกน็ งั่ ลงทเ่ี กา้ อี้ ฝั่งตรงข้ามอกี ฝ่ายทันที เมฆาไม่ได้ปริปากพูดอะไร เขาเอาแต่นั่งจอ้ งหนา้ จนอสั วานรสู้ กึ อดึ อดั อยไู่ มน่ อ้ ย สดุ ทา้ ยจงึ เปน็ อสั วานเองทเ่ี ปน็ ฝา่ ยพดู ขน้ึ กอ่ น เพ่ือทำ� ลายความเงียบนี้ \"คณุ เมฆมอี ะไรจะคยุ คะ\" \"คุณคิดช่ือคอลัมน์ได้หรือยัง\" ค�ำถามถูกส่งไปให้แทบจะทันควัน สรรพนามที่ใชเ้ รยี กก็ดูเป็นทางการด้วย \"เพ่ิงจะคุยกนั เมอื่ วาน วันเดียว...ยังคดิ ไม่ออกหรอกคะ่ \" \"ผมเข้าใจ...แตง่ านมันคอ่ นขา้ งเรง่ \" \"คะ่ \" เมื่อไม่มีอะไรจะต่อล้อต่อเถยี งด้วย อสั วานจึงตอบกลับไปส้ันๆ เพ่อื ปดิ บทสนทนา เม่ือความเงียบเข้ามาปกคลุม ความอึดอัดก็เริ่มมาเยือนอัสวานอีก คร้ัง แต่คราวนดี้ เู หมือนวา่ เมฆาจะเป็นฝา่ ยนึกอะไรขึ้นมาได้ \"อืม...หลายวนั กอ่ นผมเจอคุณเศรษฐา\" \"...\" อสั วานเงยี บรอใหอ้ กี ฝา่ ยพดู สง่ิ ทตี่ อ้ งการจะสอ่ื เขา้ ใจวา่ นคี่ งเปน็ ประเดน็ หลักทอ่ี ีกฝ่ายเรียกเธอมาคุย \"ทีร่ ้านอาหาร มากนิ ขา้ วกบั ...\" เมฆาท�ำทา่ ครุน่ คดิ เล็กนอ้ ย \"...\" \"นา่ จะเป็นแม่เขานะ\" \"…\" อัสวานเงยหน้าขึ้นสบตาเมฆาทันทีที่ได้ยินเขาเอ่ยถึง 'คุณแม่' ของแฟนหนุ่ม \"คณุ เจอแม่ของคุณเศรษฐาบอ่ ยไหม\" เมฆาเอ่ยถาม \"ก.็ ..\" อสั วานมที า่ ทอี กึ อกั เลก็ นอ้ ย เพราะไมไ่ ดเ้ ตรยี มใจมากอ่ นวา่ จะ ต้องตอบค�ำถามน้ี \"...\" Page_���������.indd 24 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 25 \"บ้างค่ะ\" อัสวานตัดสินใจตอบไปแบบครึ่งๆ กลางๆ ไม่ได้เน้นย�้ำ สถานะใดๆ มากนกั \"เหรอ...คุณวา่ แมเ่ ขาแปลกๆ ไหม\" \"แปลกยังไงคะ\" เม่ือเจอเมฆาถามค�ำถามแปลกๆ อัสวานก็มีสีหน้า ชวนฉงนทนั ที \"คณุ ไมร่ สู้ กึ เหรอวา่ แมเ่ ขาดอู ารมณแ์ กวง่ ๆ แตผ่ มอาจจะคดิ ไปเองก็ได้ คณุ เจอกนั บอ่ ย...ไม่มอี ะไรใช่ไหม\" \"คะ่ \" อสั วานท่ีไมม่ คี ำ� ตอบใดๆ ทด่ี กี วา่ น้ี จงึ ทำ� ไดเ้ พยี งตอบกลบั หว้ นๆ ขณะทส่ี ายตายงั คงจดจอ้ งใบหนา้ ของคนเปน็ เจา้ นาย เหมอื นจรงิ ๆ อยากจะ ถามกลับว่า มีอะไรจะถามเพ่ิมเติมอีกไหม และดูเหมือนเมฆาจะรู้ตัว จงึ ดงึ ประเดน็ เร่อื งงานกลบั มาคยุ ตอ่ \"คยุ คอนเซป็ ต์ของงานนีต้ อ่ เลย คณุ วางไว้ยงั ไง\" \"ค่ะ...\" อัสวานขานรับก่อนจะเร่ิมอธิบายรายละเอียดและคอนเซ็ปต์ งานท่ีได้คิดมาท้ังคืนให้ฟัง ด้านเมฆาก็ผงกหัวอย่างชื่นชมลูกน้องคนนี้ เป็นพิเศษ ตอนช่วงหัวค�่ำ เศรษฐาเดินเข้ามาภายในร้านอาหารสุดหรูแห่งหน่ึง บรรยากาศเหมาะให้คู่รักมาดินเนอร์ ชายหนุ่มกวาดสายตาไปรอบๆ ร้าน ก่อนจะปรากฏรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้าทันทีท่ีเห็นว่าอัสวานน่ังรออยู่ที่โต๊ะ มุมในสุด ซึง่ เป็นมุมทคี่ อ่ นข้างมคี วามเป็นส่วนตวั \"ทำ� ไมมาเรว็ จงั ...หวิ หรอื วา่ คดิ ถงึ \" เศรษฐาเอย่ ถามพลางนง่ั ลงทเี่ กา้ อ้ี ฝั่งตรงข้ามหญิงสาว \"คดิ ถึง...\" อัสวานมองหน้าเศรษฐานิง่ สวนทางกบั ค�ำพดู ตา่ งจากเศรษฐาทเ่ี มอื่ ไดย้ นิ กย็ มิ้ กวา้ งมากกวา่ เดมิ อยา่ งควบคมุ เอาไว้ ไม่อยู่ Page_���������.indd 25 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 26 \"ชื่นใจ...นานๆ จะได้ยินอัสพดู แบบนีซ้ ะท\"ี \"ยงั พดู ไมจ่ บ…อสั คดิ ถงึ เรอื่ งเมอื่ คนื ทเ่ี ราคยุ กนั เรอ่ื งคณุ แมข่ องคณุ \" \"…\" รอยยมิ้ กวา้ งของเศรษฐาหบุ ลงในทนั ที ใบหนา้ ของเขาแฝงไปดว้ ย ความเครง่ เครยี ด \"คุณร้ใู ชไ่ หมวา่ ฉนั ไมช่ อบออ้ มค้อม ขอพูดตรงๆ เลยนะคะ…ถา้ คณุ ยังไม่พร้อม ถ้าคุณยังมีเรื่องปิดบังที่ไม่ควรปิดบังกับฉัน ถ้าคุณคิดว่าฉัน ยังไม่ใช่คนท่ีคุณจะเล่า จะแชร์เรื่องในครอบครัวคุณท่ีฉันควรรู้ ฉันว่าถ้า ยงั เปน็ แบบน…้ี เราตา่ งคนตา่ งอยดู่ กี วา่ …นะคะ\" พดู จบอสั วานกค็ วา้ กระเปา๋ ขึ้นมาสะพายแลว้ ลกุ ออกจากโต๊ะไปเลยทนั ที \"…\" เศรษฐาไมไ่ ดต้ อบอะไรกลบั ไป เขาทำ� เพยี งขยบั ตวั ลกุ ขน้ึ หมายจะ เดนิ ตามอสั วานไป แตก่ ต็ อ้ งชะงกั เมอื่ อกี ฝา่ ยหนั กลบั มาหยดุ ยนื จอ้ งหนา้ เขา \"อย่าตาม…ฉันสั่งอาหารให้คุณแล้ว กินซะ...อิ่มแล้วจะได้คิดอะไร ได้บ้าง\" เศรษฐาทรดุ ตวั นง่ั ลงอยา่ งคนหมดแรง สายตาทอดมองไปยงั แผน่ หลงั เลก็ ๆ ของอสั วานทค่ี อ่ ยๆ เดนิ หา่ งออกไปอยา่ งเหมอ่ ลอย ในหวั พลนั นกึ ถงึ เรอื่ งเมอ่ื คนื หลงั คนเปน็ แมโ่ ทรหา ทำ� ใหเ้ ศรษฐาตอ้ งรบี กลบั พอลงจากรถ ชายหนมุ่ กพ็ งุ่ ตวั เขา้ ไปในบา้ นทนั ที ไม่ใชแ่ มข่ องเขาทเ่ี ดนิ ออกมารบั แตเ่ ปน็ 'แจ่ม' คนรับใชท้ ี่ว่ิงโรเ่ ข้ามาหาเศรษฐา 'นังแจ่ม...พอเห็นลูกชายฉันมา แกก็วิ่งเข้าไปหาเลยนะ' เสียงของ หญงิ วัยกลางคนดงั ขึ้น จนเศรษฐาต้องเบนสายตาไปมอง 'วันนี้คุณผู้หญิงอาละวาดน่ากลัวมากเลยค่ะ' แจ่มไม่ได้สนใจค�ำพูด ของเจ้านายทยี่ ืนอยู่ดา้ นหลงั แตร่ บี กระซบิ รายงานเศรษฐาราวกับตอ้ งการ ตวั ชว่ ย พรอ้ มกับเขา้ ไปช่วยถือสัมภาระทีอ่ กี ฝา่ ยหอบหวิ้ มา คนท่ีเพ่ิงมาถึงบ้านก็พยักพเยิดหน้าให้แจ่มเป็นอันรับรู้กัน ก่อนจะ หนั ไปมอง 'ดวงตา' หญงิ สงู วัย เจ้าของดวงตาเรยี วดุ ผิวสีน้ำ� ผึ้ง ใบหน้าคม Page_���������.indd 26 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 27 ที่ยืนท�ำตาขวางอยู่ เศรษฐาส่งย้ิมบางๆ ให้ก่อนจะเดินเข้าไปสวมกอด คนเปน็ แม่ 'แม่เป็นยังไงบ้างครับ เหนื่อยหรือเปล่า ผมพาไปเอนหลังที่เตียง นะครับ' เศรษฐาพูดอย่างเอาใจพลางประคองดวงตาไปยังเก้าอ้ีรับแขก คนเปน็ แมพ่ ยกั หน้าอยา่ งว่าง่าย 'ทำ� ไมแกกลับมาชา้ นีถ่ ้าฉนั ไมโ่ ทรไปแกก็ยังไมก่ ลับใช่ไหม' 'ผมมีนัดกับเพื่อนครบั แม่ ผมบอกแมเ่ มื่อเชา้ แล้วไงครบั ' 'เพอ่ื นหรอื แฟน' '...' 'ฉนั ถามวา่ เพอื่ นหรอื แฟน' เสยี งของดวงตาเขม้ ขน้ึ เมอื่ เหน็ วา่ ลกู ชาย ไมต่ อบอะไร 'แมท่ านอะไรหรอื ยงั ครบั ' เศรษฐาพยายามเบยี่ งประเดน็ ใหค้ นเปน็ แม่ เลิกสนใจเรื่องแฟนของตน 'แฟนใชไ่ หม ทำ� ไมแกไมพ่ ามาทนี่ 'ี่ แตด่ เู หมอื นจะไมไ่ ดผ้ ล เมอ่ื ดวงตา ยังคงคาดค้ันตอ่ 'ผมอยากใหแ้ น่ใจกอ่ นนะ่ ครบั ' เศรษฐาพดู พลางหลบุ ตาลงตำ�่ 'ชือ่ อะไร' 'เออ่ ...อสั ครับ' 'อสั ...' ดวงตาพดู ทวนชอื่ ซำ้� ดว้ ยนำ�้ เสยี งทฟ่ี งั ดอู อ่ นลง แววตาเหมอ่ ลอย ราวกับก�ำลงั คิดถงึ อะไรบางอย่างอยู่ '...' 'อัส...อสั วาน' จูๆ่ ดวงตาก็พดู ชอ่ื อสั วานออกมา เศรษฐาหันขวับมา มองหนา้ คนเปน็ แม่ นกึ ตกใจวา่ แมข่ องตนรชู้ อ่ื นีไ้ ดอ้ ยา่ งไร ในเมอ่ื เขาไมเ่ คย บอกเลยสกั หน 'เข่ือนอสั วาน...กนั้ แม่นำ�้ ไนล'์ ดวงตาเอย่ ต่อพร้อมอาการเหม่อลอย Page_���������.indd 27 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 28 เหมอื นตดิ อยู่ในภวังค์ '...' 'แมน่ ำ้� ไนลส์ สี วยมาก สวยมากเลยนะลกู ' รอยยมิ้ บางๆ ถกู คลอ่ี อกมา บนใบหนา้ ของดวงตา พรอ้ มกบั ทเ่ี จา้ ตวั ผายมอื อา้ ออก ราวกบั รอออ้ มกอด จากลูกชาย เศรษฐามองแมข่ องตนอยา่ งนกึ สงสารกอ่ นจะพาตวั เองเดนิ เขา้ ไปใกลๆ้ แล้วคุกเข่าลง ดวงตาค่อยๆ เอื้อมมือไปคว้าเอาตัวเศรษฐามากอดไว้ อย่างแนบแน่น พลางโยกตัวไปมาเบาๆ เศรษฐาไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก เขาท�ำไดเ้ พียงกระชบั อ้อมกอดของคนเปน็ แม่ใหแ้ นน่ ขน้ึ เท่านน้ั 'แม่น�้ำไนล์กับความรัก สวยเหมือนกันนะลูก...แต่มันไม่อยู่น่ิง... มันไหลไปเร่ือยๆ มันไม่จีรัง' ดวงตายังคงพร่�ำบอกไม่หยุด สีหน้าที่เคย ฉายแววความสุขก็เร่ิมเปล่ียนเป็นเบ้ปากคว่�ำเหมือนจะร้องไห้ เศรษฐา ตอ้ งลบู ท่หี ลงั ของคนเปน็ แมเ่ บาๆ เปน็ เชิงปลอบ ทว่าไมน่ านดวงตาก็เรมิ่ มสี หี นา้ ทเี่ ปลย่ี นไปจากเดมิ ความกระดา้ งกระเดอ่ื งไดเ้ ขา้ มาแทนท่ี แววตา ดนู า่ กลวั ทงั้ ยงั กำ� ไหลเ่ ศรษฐาเอาไวแ้ นน่ คนเปน็ ลกู ถงึ กบั สะดงุ้ เมอ่ื ดวงตา จกิ เล็บลงไปที่ไหลเ่ ขาจนเกิดเป็นรอยแดง 'แมค่ รับ...แมค่ รับ' เศรษฐาพยายามเรยี กสตขิ องคนเป็นแม่ แต่กลับ ไมไ่ ดผ้ ล ดวงตายงั คงมสี หี นา้ บดิ เบยี้ ว กอ่ นจะกรดี รอ้ งออกมาอยา่ งบา้ คลง่ั คนเปน็ ลูกได้แต่ท�ำหน้าวติ กอย่างร้สู ึกเปน็ ห่วงมากยิง่ ขน้ึ สดุ ทา้ ยกเ็ ปน็ เขาเองทที่ ำ� อะไรไมไ่ ดเ้ ลย โดยเฉพาะเรอื่ งแมข่ องเขา… ทางดา้ นอสั วาน เธอเดนิ มาถงึ ประตรู า้ นอาหารดว้ ยอารมณท์ ย่ี งั คกุ รนุ่ มอื เลก็ ยนื่ ไปหมายจะผลกั ประตกู ระจกออก แตก่ ต็ อ้ งชะงกั ไปเมอื่ ชายหนมุ่ รูปหล่อท่ียืนอยู่หน้าร้านเตรียมจะดึงท่ีจับประตูเพื่อเปิดออกเช่นกัน จังหวะนั้นเองที่ท้ังคู่สบตากันนิ่งและเน่ินนานเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุนไป Page_���������.indd 28 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 29 ช่ัวขณะหนึ่ง \"ขอโทษนะคะ\" อสั วานสะดงุ้ จนหลดุ ออกมาจากภวงั ค์ เมอ่ื ไดย้ นิ เสยี ง ของหญิงสาวคนหนึ่งที่กำ� ลังจะเดนิ ออกจากร้านดังขึ้นดา้ นหลงั \"ขอโทษคะ่ \" อสั วานรบี หนั ไปบอกกบั ผหู้ ญงิ คนนน้ั พรอ้ มสง่ ยม้ิ บางๆ ให้อยา่ งเกรงใจ กอ่ นจะเบย่ี งตัวหลบใหเ้ ธอเดนิ ออกไปก่อน จงั หวะนนั้ เองทช่ี ายหนมุ่ หนา้ รา้ นดงึ ประตกู ระจกเขา้ หาตวั เพอ่ื เปดิ มนั ใหก้ ับหญงิ สาวทก่ี �ำลงั จะเดินออก เขาย้มิ ตอบเธอท่ีสง่ ย้มิ หวานๆ ให้ \"ขอบคุณคะ่ \" อสั วานรีบปรบั สีหนา้ ให้เปน็ ปกติกอ่ นจะเดนิ ตามออกไปในทันที เธอ ปรายตามองชายหนมุ่ เลก็ นอ้ ยในชว่ งทเี่ ดนิ สวนกนั และเปน็ ชายหนมุ่ เองท่ี หันกลับไปมองตามหลังอัสวาน รู้สึกคุ้นเคยกับหญิงสาวที่เพ่ิงสวนกัน อยา่ งอธิบายไมถ่ กู ยามคำ่� คนื อนั เงยี บสงบ บนตกึ สงู ทท่ี อดมองออกไปจะเหน็ ไฟดวงเลก็ ๆ มากมายสอ่ งสวา่ งเรยี งรายอยตู่ ามตกึ รามบา้ นชอ่ งโดยรอบ อสั วานยนื รบั ลม เยน็ ๆ อยทู่ ร่ี มิ ระเบยี ง ในหวั คร่นุ คดิ ถึงแต่ใบหนา้ ของชายหนมุ่ ที่ไดเ้ จอและ สบตากันเม่ือชว่ งหัวคำ่� \"เหมือนรู้จัก แต่ไม่เคยเห็นหน้า…ท�ำไมนึกไม่ออกเลย\" อัสวาน ถอนหายใจออกมาแผ่วเบา และพึมพ�ำกับตัวเองอยา่ งคิดไม่ตก สกั พักกเ็ ดนิ กลับเข้าไปในหอ้ ง มอื ที่ก�ำลงั จะเอือ้ มไปเปดิ ไฟกลบั ตอ้ ง ชะงกั เมอื่ สายตาสงั เกตเหน็ แสงสวา่ งระเรอ่ื ๆ ออกมาจากตลู้ น้ิ ชกั ตรงหวั เตยี ง ทมี่ กี รอบรปู มากมายวางอยบู่ นนน้ั อสั วานเดนิ เขา้ ไปดูใกลๆ้ กพ็ บวา่ ลนิ้ ชกั ปดิ ไมส่ นทิ เธอจงึ ยน่ื มอื ไปดงึ ลน้ิ ชกั เปดิ ออก เผยใหเ้ หน็ สรอ้ ยคอดวงตาฮอรสั สญั ลกั ษณข์ องการปกปอ้ งและคมุ้ ครองตามความเชอื่ ของชาวอยี ปิ ต์โบราณ ทด่ี ้านซ้ายถกู ประดับดว้ ยรปู พระจนั ทร์ฉายแสงอยู่ในน้ัน Page_���������.indd 29 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 30 เฉกเช่นเดียวกับไนล์นทีท่ีนั่งอยู่บนเตียงนอนขนาดใหญ่ภายใน หอ้ งนอนของตน กำ� ลงั อมยมิ้ นกึ ถงึ ใบหนา้ ของหญงิ สาวท่ีไดส้ บตากนั ผา่ น ประตกู ระจกก่อนจะเดินสวนกนั สกั พักหนึง่ เขาก็หนั ไปหยิบกลอ่ งไมแ้ บนๆ ขน้ึ มาจากโต๊ะข้างหัวเตียง และค่อยๆ เปดิ ออก เผยให้เหน็ สร้อยคอดวงตา ฮอรสั ท่ดี ้านขวาถูกประดับดว้ ยรปู พระอาทติ ย์ แมอ้ ยู่ต่างสถานท่ีกัน แตท่ ง้ั สองกห็ ยิบสร้อยคอขนึ้ มาบรรจงสวมเขา้ ท่คี อพรอ้ มกันด้วยดวงตาเป็นประกาย ฉับพลันแสงสวา่ งจากดวงตาฮอรัส ก็ส่องประกายสีเหลืองทองย่ิงกว่าเดิม ทั้งสองหลับตาพร้ิมอย่างรับรู้ได้ถึง พลังบางอย่าง... วนั ถดั มา แสงแดดออ่ นๆ ในชว่ งสายไมถ่ งึ กบั รอ้ นจดั มากนกั เรยี กวา่ อากาศดกี เ็ หน็ จะได้ ตา่ งจากสภาพของบางคนในสกาย สตดู โิ อทยี่ นื กม้ ๆ เงยๆ อยู่หลังกล้องท่ีต้ังไว้ตรงกลางฉากถ่ายท�ำของวันน้ีด้วยความเคร่งเครียด อสั วานขมวดคว้ิ เขา้ หากนั แนน่ เผลอยกมอื ขน้ึ สะกดิ รมิ ฝปี ากเบาๆ ในขณะท่ี พงศ์พันธ์และผู้ช่วยอีกหนึ่งคนก็ก�ำลังช่วยกันเซ็ตฉากให้เรียบร้อยตามที่ อัสวานได้วางคอนเซ็ปต์ไว้ และเมื่อผู้ช่วยคนสนิทหันมาเห็นลูกพี่ท�ำหน้า เครียดอยกู่ อ็ ดไมไ่ ด้ท่ีจะเอย่ แซว \"เครียดตัง้ แตย่ งั ไมเ่ ริ่มถ่ายเลยนะพี่\" \"ฉันไมไ่ ดเ้ ครียด...พงศ์ไปดูด๊ิ ไฮโซปา้ ยแดงมายงั \" อสั วานวา่ พลาง ชี้โบ๊ชีเ้ บไ๊ ปทางประตู พงศพ์ นั ธห์ ลดุ ข�ำทนั ทีท่ีไดย้ นิ ค�ำว่า 'ไฮโซปา้ ยแดง' \"ตกลงจะใช้ชือ่ คอลัมน์นี้...ไมเ่ ปลี่ยนแล้วใชเ่ ปลา่ \" พงศพ์ ันธ์ทเ่ี ห็นวา่ คนตรงหนา้ เคยมีปัญหากับคำ� วา่ ไฮโซป้ายแดง ก็อดไมไ่ ด้ทจี่ ะเอย่ แซวขำ� ๆ \"เปล่า ฉันแค่ยังไม่รู้ว่าคนที่ฉันต้องถ่ายภาพให้ช่ืออะไร\" อัสวาน ตอบตามความจริง \"เออ จรงิ ดว้ ย ฟงั คณุ เมฆบรรยายสรรพคณุ จนลมื ไปเลยวา่ เขาชอ่ื อะไร\" Page_���������.indd 30 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 31 \"...\" \"รู้แต่ว่าพ่อช่ือราชันย์\" พงศ์พันธ์เอนตัวมากระซิบบอกอัสวานใกล้ๆ หญิงสาวส่ายหน้าส่งกลับไปใหอ้ ยา่ งหนา่ ยๆ ก่อนจะเบี่ยงประเด็นด้วยการ ส่ังงานลูกนอ้ งจอมทะเล้น \"ขอลองไฟหนอ่ ย\" สน้ิ เสยี งคำ� สง่ั ของอสั วาน ไฟทต่ี ง้ั ประกบอยกู่ บั ฉาก ก็สว่างวาบข้ึน อัสวานก้มมองภาพในช่องวิวไฟน์เดอร์ของกล้องอีกครั้ง เพอ่ื ตรวจเชก็ ความเรยี บรอ้ ย กอ่ นจะเดินเขา้ ไปดูฉากใกล้ๆ สายตาจดจ้อง อยคู่ รหู่ นงึ่ แลว้ จงึ ยม้ิ ออกมาอยา่ งภมู ิใจกบั ผลงาน ในจงั หวะทเ่ี ธอหนั กลบั มา ก็เป็นจังหวะเดียวกับท่ีประตูของสตูดิโอถูกเปิดออก ช่วงเวลาน้ันเองท่ีไฟ ในสตดู โิ อพรอ้ มใจกนั ดบั พรบ่ึ พรอ้ มกนั ทกุ ดวง หลายคนในทนี่ ส้ี ง่ เสยี งโวยวาย ไปมา ซ่งึ อัสวานกย็ งั ไม่ทันไดเ้ ห็นใบหน้าของไฮโซปา้ ยแดงที่เธอรออยู่ ประตสู ตดู โิ อถกู เปดิ ออกอกี ครง้ั แนน่ อนวา่ ไม่ใชแ่ คค่ นทอี่ ยู่ในสตดู โิ อ เท่าน้ันท่ีตกใจ หัวหน้าใหญ่อย่างเมฆาก็ตกใจไม่น้อยไปกว่ากัน เขาเดิน ตรงปร่ีเข้ามาทันที โดยมีจอยกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามมาจนขาแทบพันกันเพ่ือให้ ทันเมฆาทจ่ี �้ำเทา้ กา้ วเอาๆ อย่างไม่คิดจะรอเธอ \"อา้ วเฮย้ ! ท�ำไมไฟดบั วะ\" เมฆาถามหาสาเหตุของไฟท่ีจู่ๆ กด็ ับเอา เสียด้อื ๆ ไฟดบั มดื กจ็ รงิ แตย่ งั พอมแี สงจากประตสู ตดู โิ อทเี่ ปดิ อา้ ไวส้ อ่ งเขา้ มา ชว่ ยใหม้ องเหน็ ได้อยู่ \"...\" ไม่มเี สียงตอบรบั ใดๆ เพราะตา่ งคนตา่ งกย็ ังไม่รู้สาเหตุที่ท�ำใหไ้ ฟดบั \"คณุ ไนลน์ ทใี ชม่ ยั้ ครบั \" เมฆาไมไ่ ดค้ าดคน้ั จะเอาคำ� ตอบตอ่ เมอื่ หนั ไป เห็นชายหน่มุ รปู รา่ งดกี �ำลงั มองมาท่เี ขา \"ครับ\" ไนลน์ ทตี อบกลับสนั้ ๆ พรอ้ มยมิ้ ใหอ้ ย่างสภุ าพ \"ขอไฟฉุกเฉนิ มาหน่อย...เรว็ \" เมฆาออกคำ� สั่ง Page_���������.indd 31 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 32 เพียงไม่กี่อึดใจก็มีคนเปิดไฟสปอตไลต์ฉุกเฉินข้ึนมา ท�ำให้ทุกคน ต้องหรี่ตาลงเพื่อปรับโหมดการมอง แสงไฟจ้าๆ ส่องไปท่ีไนล์นทีราวกับ เปน็ ไฟฟอลโลว์ เมอ่ื ตาเรม่ิ ปรบั โหมดใหเ้ ปน็ ปกตไิ ด้ อสั วานกถ็ งึ กบั ตกตะลงึ ไปชั่วขณะ เพราะไม่คิดว่าไฮโซป้ายแดงที่ตัวเองรออยู่จะเป็นผู้ชายที่เธอ บังเอิญเจอเมื่อวาน ด้านไนล์นทีเองก็เห็นใบหน้าอัสวานที่มีเศษเสี้ยวของ แสงไฟตกกระทบเขา้ พอดเี ชน่ กนั ทง้ั คตู่ า่ งจอ้ งกนั และกนั อยา่ งไมว่ างตา… ราวกับว่านี่ไม่ใช่แค่เรือ่ งบังเอญิ เหล่าทีมงานชว่ ยกันจัดการหาต้นตอท่ีท�ำให้ไฟดบั อยู่พักหนึง่ เมฆา จึงเชญิ ไนล์นทีใหไ้ ปรอทหี่ อ้ งรบั รองเพ่ือใหอ้ สั วานอธิบายคอนเซ็ปต์ครา่ วๆ ให้ฟัง ช่างภาพสาวหย่อนตัวลงบนโซฟาที่มีเมฆาน่ังค่ันกลางระหว่างเธอ กับไนล์นที ตรงข้ามเป็นจอยท่ีหอบแฟ้มเอกสารมาด้วยตามหน้าท่ี ส่วน พงศพ์ นั ธ์กย็ นื จัดเตรียมของอยทู่ ี่มุมหน่งึ ของหอ้ ง อสั วานขยบั ปากเลา่ คอนเซป็ ต์ใหไ้ นลน์ ทฟี งั อยา่ งมอื อาชพี หลงั จากที่ ท้ังสองได้ท�ำความรู้จักกันแล้ว ด้านไนล์นทีเองก็ผงกหัวเป็นเชิงเข้าใจ ส่วนเมฆาก็น่ังฟังเฉยๆ ปล่อยให้อัสวานจัดการไปตามหน้าที่ ครู่หน่ึง การะเกดเดินถือถาดถว้ ยกาแฟและจานขนมเข้ามาเหมอื นเคย แต่ตา่ งจาก ทุกครั้งตรงท่ีวันน้ีจัดจานสวยงามมากกว่าทุกครั้ง คงเพราะเห็นว่ามีแขก พเิ ศษ \"วนั นเ้ี ปน็ วนั ทคี่ วามเปน็ อยี ปิ ตม์ ารวมตวั กนั เลยนะครบั ...คณุ ไนลน์ ท\"ี เมื่อการอธิบายคอนเซ็ปต์สิ้นสุดลง เมฆาก็ชวนคุยเร่ืองอ่ืนไปเร่ือยเปื่อย เพอ่ื ให้บรรยากาศดูไมเ่ ครง่ เครียดจนเกินไป \"ครบั \" ไนล์นทตี อบเมฆา หากแตส่ ายตากลับมองเลยไปท่อี ัสวาน \"...\" อสั วานขยบั ตวั เลก็ นอ้ ยเหมอื นคนวางตวั ไมถ่ กู เมอื่ รตู้ วั วา่ ถกู มอง อยู่ Page_���������.indd 32 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 33 \"ขอโทษนะครบั คณุ พอ่ คณุ แมข่ องคณุ ตอ้ งเคยไปอยี ปิ ตแ์ นๆ่ เลย\" จๆู่ ไนลน์ ทกี เ็ อย่ ประโยคแปลกๆ ขนึ้ มา แมจ้ ะสรา้ งความฉงนใหก้ บั อสั วานไมน่ อ้ ย แต่เธอก็ไม่ไดต้ ้ังคำ� ถามอะไร นอกจากตอบกลับไปห้วนๆ \"คะ่ \" \"อัสวานก็เพิ่งไปอียิปต์มาครับ น่าจะไล่ๆ กับคุณไนล์นที\" เมฆาท่ี เหน็ วา่ บทสนทนาเรม่ิ ขาดช่วง จึงชวนไนล์นทคี ยุ ตอ่ \"จริงเหรอครับ...เสียดายไม่ได้เจอกันนะครับ\" ประโยคแรกไนล์นที พดู กบั เมฆา กอ่ นจะเลอื่ นสายตาไปมองอสั วานอกี ครง้ั แลว้ พดู ประโยคหลงั ออกมาอยา่ งนึกเสยี ดาย ทงั้ ทคี่ วามจรงิ ก็แอบรสู้ กึ คุน้ ๆ เธออย่เู หมอื นกนั \"ถงึ เจอกย็ งั ไมร่ จู้ กั กนั หรอกคะ่ \" อสั วานตอบกลบั ไปตามความเปน็ จรงิ \"แต่ถ้าพบกันท่ีนั่น ผมจ�ำคุณได้แน่นอน เมื่อวานน้ีท่ี...\" ไนล์นที ไมล่ ะความพยายาม แตย่ งั ไมท่ ันจะพูดจบประโยค กต็ ้องชะงกั เม่อื อสั วาน ตดั บทด้วยการยนั ตัวเองลุกขนึ้ ยนื \"ดิฉันขอตัวไปดูความเรียบร้อยก่อนนะคะ เราจะได้เริ่มงานกัน สิบโมงคร่งึ สะดวกไหมคะ\" \"ได้ครับ\" ไนล์นทีไม่ได้คาดค้ันจะต่อบทสนทนาอีกเมื่อเห็นอีกคน ลุกข้ึนยนื \"...\" อัสวานยมิ้ ให้ไนลน์ ทีเล็กนอ้ ยตามมารยาท กอ่ นจะเดินออกจาก ห้องไป ผ่านหน้าการะเกดท่ียังยืนรออยู่ตรงประตู เผ่ือว่าใครสักคนจะ ต้องการอะไรเพ่ิมเติม เมฆาท่ีมองดูการกระท�ำของอัสวานมาโดยตลอด กท็ �ำได้เพียงหนั มายมิ้ แห้งๆ ใหไ้ นล์นที \"น่ังพกั สักครู่แล้วค่อยไปแตง่ หนา้ ก็ไดค้ รบั \" เมฆาเอ่ยบอกเพอื่ ใหอ้ กี คนไม่ร้สู กึ อดึ อดั \"ไปตอนน้ีได้เลยครบั จะได้ไมเ่ สียเวลา\" \"ถา้ งนั้ เชญิ หอ้ งแตง่ ตวั เลยครบั \" พงศพ์ นั ธท์ เี่ สรจ็ จากการจดั เตรยี มของ Page_���������.indd 33 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 34 ได้ยินดังน้ันก็หันมาพูดกับไนล์นที พร้อมกับเดินน�ำหน้าไปยังห้องแต่งตัว ไนลน์ ทยี นั ตวั เองลกุ ขนึ้ แลว้ เดนิ ตามไป เมฆากบั จอยจงึ ไดจ้ งั หวะลกุ ขนึ้ แลว้ สาวเทา้ กา้ วตามไปบา้ ง แต่จู่ๆ เมฆาก็ชะงักปลายเท้าเมอื่ เหน็ ว่าการะเกด ยังยืนอยู่ในห้องนี้ \"แลว้ นมี่ ายนื เสนอหนา้ แถวนท้ี ำ� ไม\" เมฆาใชส้ ายตาเหยยี ดมองการะเกด ตั้งแตห่ ัวจรดเท้า \"...\" การะเกดยืนก้มหนา้ ไมไ่ ดต้ อบอะไรกลบั ไป \"แกจ่ นป่านนยี้ งั หวิ ผู้ชายหนุม่ ๆ อยอู่ ีก ทุเรศ! จะไปไหนก็ไป\" เมฆา กระแทกเสยี งดงั แลว้ เดนิ ออกจากหอ้ งไป การะเกดหนา้ เสยี ไปทนั ทหี ลงั จาก ไดย้ ินค�ำพูดของผเู้ ปน็ เจ้านาย จอยทเ่ี ดนิ ตามหลงั เมฆามาตดิ ๆ กห็ ยดุ ยนื ตรงหนา้ การะเกด กอ่ นจะ กุมมืออกี ฝา่ ยไว้อยา่ งรูส้ ึกสงสาร \"ป้า...\" จอยเอย่ เสียงอ่อน \"ไม่เป็นไรค่ะ ป้าไม่เป็นอะไร\" การะเกดพูดเสียงสั่น ท้ังท่ีรู้อยู่แก่ใจ วา่ ตนเจบ็ ปวดกบั คำ� พดู เมอ่ื ครขู่ องเจา้ นายมากแคไ่ หน กอ่ นจะขอตวั เดนิ ไป เก็บเครื่องด่ืมบนโต๊ะ จอยหันไปมองการกระท�ำของอีกฝ่าย ก็ท�ำได้เพียง ถอนหายใจออกมา ช่วงเวลาท่ีคนในสตูดิโอก�ำลังวุ่นวายอยู่กับการเตรียมความพร้อม ส�ำหรับการถ่ายแบบ คนที่มีส่วนเก่ียวข้องกับงานพากันวิ่งไปจัดการนู่นนี่ ตามค�ำส่ังของอัสวานท่ีถือเป็นหัวหน้าโปรเจ็กต์งานช้ินนี้ เพื่อให้เสร็จทัน ตามเวลาที่วางไว้ ทางด้านห้องแต่งตัว ไนล์นทีน่ังน่ิงให้พิมมี่จัดการกับ เครื่องหนา้ อยู่ เสอ้ื ผา้ ถกู ทาบทบั มาท่ีตัวหลายแบบ สลับกบั ไนลน์ ทที ีต่ อ้ ง เดินเข้าเดินออกห้องเปลี่ยนเสอ้ื ผ้านับครงั้ ไม่ถว้ น ดา้ นอสั วานกย็ กนาฬกิ าขอ้ มอื ขน้ึ มาดู เมอื่ เหน็ วา่ นายแบบไฮโซปา้ ยแดง Page_���������.indd 34 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 35 ยงั ไมโ่ ผล่มา แตก่ ็ไมไ่ ด้ไปเร่งรัดอะไร เพราะยงั ไม่ถงึ เวลาท่ตี ัวเองนัดไว้ \"เป็นไงบ้าง\" อัสวานถามทันทีท่ีเห็นพงศ์พันธ์เปิดประตูเข้ามาใน สตูดโิ อ \"ก็หล่ออ่ะดิเจ๊ ถามได้ ไฮโซอะไรไม่รู้ ท�ำไมถึงได้ครบถ้วนสมบูรณ์ ขนาดนี้ ทั้งหล่อ รวย ชาติตระกูลดี...มีการศึกษา\" พงศ์พันธ์เอ่ยชม ยาวเปน็ พดื แตด่ เู หมอื นจะไม่ใชค่ ำ� ตอบทอ่ี ัสวานตอ้ งการ \"จรงิ หลอ่ จนไมอ่ ยากเขา้ ใกลเ้ ลย คอื กลวั หา้ มใจไมอ่ ยอู่ ะ่ คะ่ พอี่ สั วาน\" จอยท่เี ดินตามหลังพงศ์พนั ธ์มายิม้ เขนิ ๆ ทำ� เอาอสั วานอดขำ� ไมไ่ ด้ \"เออใช่ ขนาดผมเป็นผ้ชู ายยงั ใจส่นั เลย\" พงศพ์ นั ธ์พูดทีเล่นทีจรงิ จน อสั วานตอ้ งเลิกคิว้ มองอย่างสงสัย \"น่ีพงศ์ อย่าบอกนะ...ว่านายเปล่ียนรสนิยมเพราะเจอคุณไนล์นที\" แม้อัสวานจะรู้ว่าเป็นเร่ืองข�ำๆ แต่ก็อดไม่ได้ท่ีจะแซวผู้ช่วยจอมทะเล้น ออกไป \"แหม เจก๊ .็ ..พงศอ์ ตุ สา่ หป์ ดิ มาตงั้ นาน ปดิ ไมม่ ดิ เลยเหรอฮะ\" พงศพ์ นั ธ์ พูดพร้อมกับท�ำท่าสาวแตก เรียกเสียงหัวเราะให้กับคนอ่ืนๆ ท่ีอยู่ภายใน สตูดิโอได้เปน็ อยา่ งดี \"ไปดสู ิ เขาพรอ้ มถา่ ยหรอื ยงั \" เมอื่ อสั วานดทู า่ จะออกนอกเรอ่ื งไปไกล กช็ ักกลบั เขา้ ประเดน็ อีกรอบ เพื่อไม่ให้เสยี เวลางานมากไปกวา่ น้ี \"ไดฮ้ ะ\" พงศพ์ นั ธต์ อบรบั แตย่ งั ไมเ่ ลกิ ทำ� ทา่ สะดดี สะดงิ้ พลางหมนุ ตวั กลับแล้วเดนิ ตรงไปท่ปี ระตู แต่ก็ถูกจอยคว้าแขนเอาไว้ก่อน \"ไม่ต้อง จอยไปตามเอง\" วา่ แลว้ จอยกเ็ ดนิ ดมุ่ ๆ ออกไปอยา่ งรวดเรว็ \"ต๊าย! ดูสฮิ ะเจ๊ นังชะนสี ายฟ้าแลบมันพ่งุ แซงหนา้ ไปแล้ว\" พงศ์พนั ธ์ อดไม่ได้ที่จะท�ำท่าหมั่นไสใ้ ส่ \"พอได้แล้วพงศ์ เล่นมาก เด๋ียวก็ติดหรอก\" อัสวานส่ายหน้าอย่าง เออื มๆ Page_���������.indd 35 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 36 พงศ์พันธ์หัวเราะกับปฏิกิริยาของลูกพ่ีก่อนจะกลับเข้าสู่โหมดปกติ อยา่ งไว แลว้ ตรงไปดคู วามเรยี บรอ้ ยของฉาก จงั หวะนน้ั เองทอ่ี สั วานตะโกน บอกใหเ้ ขาชว่ ยเปน็ แบบเพอ่ื เทสตก์ ลอ้ ง พงศพ์ นั ธย์ นื นง่ิ ๆ เขา้ สโู่ หมดจรงิ จงั ในการท�ำงาน ไม่ได้เก๊กท่าทางอะไรมากนัก และยังไม่ทันได้โพสท่าเยอะ ไนลน์ ทกี เ็ ปดิ ประตเู ดนิ เขา้ มาในสตดู โิ อ โดยมจี อยและพมิ มตี่ ามมาประกบดว้ ย พงศ์พนั ธเ์ ห็นเช่นน้นั จงึ วิ่งปรเี่ ข้าไปหานายแบบตวั จริงทันที \"เชิญครับ ทางน้ีเลยครับ\" พงศ์พันธ์ผายมือเปิดทางให้ไนล์นทีเดิน เขา้ ฉากได้อย่างสะดวก ไนลน์ ทพี ยกั หนา้ ตอบรบั กอ่ นจะเดนิ เขา้ ไปยนื ตรงฉากทเี่ ซต็ ไว้ จากนน้ั อัสวานก็เดินเข้าไปจัดการความเรียบร้อยของเสื้อผ้าไนล์นทีนิดหน่อย และดอู งคป์ ระกอบโดยรวมเล็กนอ้ ย \"สบายๆ นะคะ ไม่ต้องเกร็ง\" อัสวานพยายามพูดให้นายแบบรู้สึก ผ่อนคลายขน้ึ สายตาตรวจสอบความเรียบรอ้ ยของเส้ือผ้า ไม่ได้สบตากับ นายแบบตรงๆ แตอ่ ย่างใด \"จะพยายามนะครับ\" ไนล์นทีย้ิมตอบคนที่ช่วยคลายความอึดอัด ใหก้ ับตน \"นง่ั กอ่ นดกี วา่ นะคะ จะไดผ้ อ่ นคลาย\" เมอ่ื อสั วานยงั เหน็ ทา่ ทางเกรง็ ๆ ของไนล์นทีจึงบอกให้อีกฝ่ายเริ่มต้นด้วยท่านั่งก่อนเป็นอันดับแรก เผ่ือว่า จะดขี ึน้ \"ครบั \" ไนล์นทีหย่อนตัวน่ังลงบนเก้าอ้ีเบาๆ อัสวานจัดแจงให้ชายหนุ่มน่ัง ในทา่ สบายๆ กอ่ นจะหมนุ ตวั เดนิ กลบั ไปประจำ� ตำ� แหนง่ หลงั กลอ้ ง เธอมองดู ภาพรวมเล็กน้อย ส่องท่ีช่องวิวไฟน์เดอร์ และกดชัตเตอร์อย่างช�ำนาญ คิ้วขมวดเข้าหากันอย่างเคยชินทุกครั้งเวลาปฏิบัติงาน สายตาจริงจังจ้อง ไปยังตำ� แหน่งข้างๆ ชอ่ งววิ ไฟน์เดอรท์ ป่ี รากฏภาพของไนล์นทีอยู่ Page_���������.indd 36 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 37 \"มองไปทางซ้ายค่ะ...เงยหน้านิดค่ะ...ดีค่ะ...ขอบคุณค่ะ\" อัสวาน ออกค�ำสงั่ พร้อมกับกดชตั เตอร์ไปเร่ือยๆ ไนล์นทีท�ำตามท่ีอัสวานบอกอย่างว่าง่าย ความเกร็งในตอนแรกเริ่ม มคี วามผอ่ นคลายเขา้ มาแทนที่ แมจ้ ะเพยี งนอ้ ยนดิ แตก่ น็ บั วา่ ไมไ่ ดร้ สู้ กึ กดดนั เท่ากับตอนท่ีเจ้าตัวก้าวเท้าเข้ามาแรกๆ ในระหว่างนั้นอัสวานก็เลื่อนมือ ไปหมนุ วงลอ้ ตรงเมนขู องกลอ้ งตวั เกง่ เพอื่ ตรวจเชก็ ภาพแบบไวๆ เมอื่ เหน็ วา่ ได้จ�ำนวนที่มากพอแล้ว อัสวานกเ็ ดินเขา้ ฉากไปหาไนล์นทีอีกรอบ \"ขอเปลย่ี นเปน็ ยืนบ้างนะคะ\" อสั วานออกคำ� สั่งกับไนลน์ ทีอกี รอบ \"ครบั \" เจา้ ตวั ขานรบั พลางรบี ยนั ตวั ลกุ ขน้ึ ยนื อสั วานจดั ทา่ ใหไ้ นลน์ ที อกี ครงั้ กอ่ นจะเดนิ กลับไปประจำ� ต�ำแหน่งเดมิ อีกรอบ เปน็ จงั หวะเดียวกับ ทพี่ งศพ์ นั ธเ์ ดนิ เขา้ มาชว่ ยยกเกา้ ออี้ อกจากฉาก พอนายแบบอย่ใู นทา่ โพสเทๆ่ ท่พี รอ้ มใหถ้ า่ ย อสั วานกจ็ ดั การเล็งภาพในช่องววิ ไฟน์เดอรอ์ ีกครัง้ จากน้นั กก็ ดชตั เตอร์รัวๆ ปากก็ขยบั บอกทา่ โพสให้ไนลน์ ทีไปเร่อื ยๆ หนึ่งชั่วโมงผา่ นไป แมว้ า่ อัสวานจะมอี าการเหนอ่ื ยล้าเลก็ นอ้ ย แตก่ ็ ไม่ได้แสดงท่าทีใดๆ ออกมา เธอพาไนล์นทีเดินไปดูภาพถ่ายตรงหน้าจอ คอมพวิ เตอร์ โดยมที มี งานคอยเปดิ รปู ใหด้ ูไปเรอื่ ยๆ อสั วานเอย่ คอมเมนต์ บางภาพถา่ ยทเ่ี ธอทัง้ ถูกใจและไม่ถกู ใจบา้ ง ขณะเดียวกันน้ัน โทรศัพท์มือถือของอัสวานท่ีวางอยู่ไม่ไกลก็ส่ันขึ้น ทหี่ นา้ จอปรากฏชอ่ื 'เศรษฐา' แตเ่ จา้ ของโทรศพั ทย์ งั คงไมร่ ตู้ วั เพราะกำ� ลงั จดจ่ออยู่กับการดูผลงานของตัวเอง ตัวไนล์นทีที่อยู่ใกล้กว่าจึงหันไปมอง แวบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะเลิกสนใจ หันไปสนใจรูปบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ เชน่ เดิม คิดว่าเด๋ียวเจา้ ตัวคงเห็นเองภายหลัง เม่ือไลด่ ูภาพถา่ ยจนครบ อสั วานก็เตรียมตวั ถา่ ยเซ็ตอ่นื เพมิ่ ก่อนจะ หนั ไปบอกไนล์นทที ี่เงยหน้าขนึ้ มาพอดี Page_���������.indd 37 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 38 \"ดิฉันจะให้พงศ์ลองโพสท่าให้ดูก่อนดีไหมคะ คุณดูอยู่ท่ีหน้าคอมฯ ก่อนก็ได้ค่ะ\" อัสวานว่าพลางหันไปหาพงศ์พันธ์ ผู้ช่วยคนสนิทท่ีเดินเข้า ฉากอย่างรงู้ านทันที \"ได้ครับ\" ไนล์นทีย้ิมตอบและยังยืนอยู่ตรงท่ีเดิม ในขณะท่ีอัสวาน เดนิ ไปยืนหลงั กล้องเชน่ เคย \"เดี๋ยวนายหันหลังก่อนนะ แล้วค่อยๆ หมุนตัวกลับมา แต่ไม่ต้อง หมนุ มาทั้งตัว\" อัสวานวา่ พลางทำ� นิว้ วนๆ เป็นทา่ ประกอบ \"ได้เลยเจ\"๊ อสั วานเลง็ ไปทช่ี อ่ งววิ ไฟนเ์ ดอรอ์ กี ครง้ั จดั องคป์ ระกอบภาพอยคู่ รหู่ นง่ึ จากน้นั ก็เริม่ ออกค�ำสง่ั กบั นายแบบจ�ำเปน็ \"พงศ์...หันมา\" ไดย้ ินดังน้ัน พงศพ์ นั ธก์ เ็ อี้ยวตัวหนั กลับมาตามทีอ่ สั วานบอก แต่คง ยังไม่ถูกใจช่างภาพสาวเท่าไรนัก \"ขออกี ครง้ั ...พงศ์คอ่ ยๆ หัน\" \"ครับ\" อัสวานเล็งท่ีช่องวิวไฟน์เดอร์อีกครั้ง พลางเอ่ยปากสั่งพงศ์พันธ์ เชน่ เดมิ เม่ือผชู้ ่วยไดย้ ินก็ค่อยๆ หมนุ ตัวกลับมาชา้ ๆ หญงิ สาวรวั ชตั เตอร์ เร็วๆ แต่แล้วจู่ๆ ก็ต้องชะงักเมื่อภาพในช่องวิวไฟน์เดอร์ท่ีควรจะเป็น พงศ์พันธ์ กลับปรากฏเป็นไนล์นทีแทน และเธอจะไม่ตื่นตกใจเลยสักนิด ถา้ ภาพตรงหนา้ ที่เหน็ ไม่ใชไ่ นล์นทีทม่ี ีเลือดเปรอะเปือ้ นอยูเ่ ต็มคอ \"เอย๊ !\" อัสวานชักหนา้ ออกจากกล้องทันที กอ่ นจะเซถอยไปดา้ นหลงั ไนลน์ ทที ี่ยนื อยู่ใกลๆ้ รีบเข้ามาประคองตัวอสั วานไว้ ทุกคนภายในสตูดิโอ มองชา่ งภาพสาวคนเกง่ อยา่ งแปลกใจ สง่ิ ทอ่ี ย่ใู นหวั ของอสั วานเรม่ิ ขาวโพลน ขณะท่ีเธออยู่ในอ้อมแขนของไนล์นที แววตาของชายหนุ่มมองหญิงสาว อย่างนึกเป็นหว่ ง Page_���������.indd 38 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 39 \"เปน็ อะไรหรอื เปล่าครับ\" แมว้ า่ ไนลน์ ทจี ะถามด้วยน�ำ้ เสียงตกใจ แต่ กย็ ังฟังดูนุ่มหอู ยู่ อัสวานรีบส่ายหน้าพร้อมกับยันตัวเองออกจากอ้อมแขนของไนล์นที ทนั ทที ร่ี ้สู ึกตวั \"มอี ะไรเหรอพ\"่ี ลกู นอ้ งจอมทะเลน้ อยา่ งพงศพ์ นั ธเ์ ดนิ เขา้ มาเอย่ ถาม ดว้ ยความสงสยั ทว่าอัสวานไม่ได้หันไปมอง แต่กลับเล่ือนสายตาไปมองท่ี คอของไนล์นทีด้วยแววตาตื่นตระหนก และเม่ือเห็นว่าทุกอย่างยังปกติดี จงึ คอ่ ยๆ หันไปมองผ้ชู ว่ ยท่เี พิง่ ยงิ คำ� ถามมาใหเ้ ธอเมอ่ื ครู่ \"เปลา่ ไมม่ ีอะไร\" อัสวานโกหกออกไปค�ำโต ยากทคี่ นถามจะเชือ่ ได้ แต่ก็ไม่ได้คาดคั้นอะไรต่อ เธอหันกลับไปมองไนล์นทีอีกครั้ง สีหน้าของ หญงิ สาวซีดลงอย่างเห็นไดช้ ดั \"ฉนั ขอพักสักครนู่ ะคะ\" \"ครบั พกั ก็ดเี หมอื นกนั ผมวา่ คณุ อัสวานหน้าซดี ๆ นะครับ\" ไนล์นที พดู ตามทเี่ หน็ ใบหนา้ ของอสั วานซดี เผอื ด รมิ ฝปี ากทเี่ คยขน้ึ สกี เ็ รม่ิ แหง้ ผาก ราวกบั ขาดน�้ำอยา่ งเห็นไดช้ ัด อัสวานยกมือขึ้นลูบใบหน้าของตัวเอง ก่อนจะหันไปหาพงศ์พันธ์ และจอยเพื่อบอกเป็นนัยๆ ว่าให้เข้ามาดูแลไนล์นที จากน้ันก็เดินออกไป จากบรเิ วณนแี้ ละไมล่ มื ทจ่ี ะหยบิ โทรศพั ทม์ อื ถอื เกบ็ ใสก่ ระเปา๋ กางเกงไปดว้ ย ไนล์นทีมองตามร่างบางของอัสวานไปจนลับขอบประตูสตูดิโอด้วยความ เปน็ ห่วง กลน่ิ หอมกรนุ่ จากกาแฟชว่ ยชโลมจติ ใจคนทเ่ี พง่ิ แยกตวั ออกมาอยา่ ง อัสวานให้รู้สึกผ่อนคลายขึ้นได้นิดหน่อย หญิงสาวเดินคนช้อนกาแฟเล็กๆ มานง่ั ทเี่ กา้ อี้ ในหวั กค็ ดิ ถงึ แตภ่ าพของไนลน์ ทที มี่ เี ลอื ดมากมายเปรอะเปอ้ื น คอ อสั วานรสู้ กึ สบั สนปนไมเ่ ขา้ ใจ เธอทำ� ไดเ้ พยี งถอนหายใจออกมาอกี รอบ Page_���������.indd 39 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 40 ล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากางเกงออกมาดูเมื่อรู้สึกได้ถึงแรงส่ัน บนหน้าจอปรากฏช่ือของเศรษฐาแวบหนึ่ง ก่อนจะดับวูบลงไป รายนาม มิสคอลล์โชว์หราอยู่สิบห้าสาย ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นชื่อของเศรษฐาท้ังสิ้น ไมน่ านนักคนท่ีเพง่ิ วางสายไปก็โทรกลับมาอกี ครงั้ \"สวสั ดีคะ่ \" เสยี งเรยี บของอสั วานกรอกลงไปยังปลายสาย \"อัส...เด๋ียวผมไปหาทีส่ ตดู โิ อนะ\" \"ฉันท�ำงานอยู่ ยงั ไมร่ ้วู า่ จะเสร็จก่ีโมง\" \"ไม่เป็นไร ผมรอได\"้ \"ตามใจ...แคน่ ้ีกอ่ นนะคะ\" เมือ่ เห็นว่าหา้ มไมไ่ ด้ อัสวานจึงเลอื กทีจ่ ะ ตอบไปแบบนนั้ และถอนหายใจออกมาเปน็ รอบทรี่ อ้ ย กอ่ นจะวางแกว้ กาแฟ ลงไปในอา่ งลา้ งจาน แล้วเดินกลบั เขา้ ไปดา้ นในสตูดิโอ เหลา่ ทีมงานช่วยกนั เคลอื่ นยา้ ยไฟและเซ็ตฉากใหม่ ไนล์นทีกบั พมิ ม่ี เดินออกมาจากห้องแต่งตัว นายแบบอยู่ในชุดสูททีด่ ูหล่อกว่าเดิมจนคนใน สตดู ิโออดไม่ได้ทีจ่ ะเอ่ยชม ดา้ นเจา้ ตัวเองก็ย้ิมรับอยา่ งสุภาพเชน่ เดมิ อัสวานเดินไปยืนรวมกับทีมงานคนอ่ืนๆ และเอ่ยชมไนล์นทีบ้าง อีกฝ่ายดูดีเสียจนอดชมไม่ได้จริงๆ ชายหนุ่มยิ้มขอบคุณหญิงสาว ทว่า แววตาของอัสวานกลับแข็งทื่อข้ึนทันทีเม่ือภาพของไนล์นทีที่มีเลือด เปรอะเปอ้ื นตรงคอยอ้ นกลับเขา้ มาในความคดิ อสั วานสะบดั หัวนดิ ๆ เพอ่ื ไลภ่ าพนน้ั ออกไป เขาจอ้ งเธอราวกบั มคี �ำถาม แต่อสั วานก็ตดั บทดว้ ยการ เข้าเร่อื งงาน \"เร่มิ เลยนะคะ\" \"ครบั \" ไนลน์ ทไี ม่คาดคั้นอะไรตอ่ อัสวานเดินไปยืนประจ�ำต�ำแหน่ง เช่นเดียวกับไนล์นทีที่เดินเข้าฉาก อยา่ งรงู้ าน ส่วนท่หี น้าจอคอมพวิ เตอรก์ แ็ ทบจะเปน็ จดุ รวมตัวของทีมงาน ทุกคนทงั้ เมฆา จอย พงศ์พันธ์ พิมม่ี รวมทง้ั ชา่ งหนา้ ช่างผมตา่ งก็มายนื Page_���������.indd 40 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 41 กองกนั อยูบ่ ริเวณน้ีเพ่ือคอยตรวจเชก็ ความเรียบรอ้ ย อัสวานบอกท่าโพสให้ไนล์นทีทีละชอตๆ ด้านชายหนุ่มรูปงามที่ดู ผอ่ นคลายลงไปมากจากตอนแรกกท็ ำ� ไดด้ ขี นึ้ จนทกุ คนมองอยา่ งภมู ิใจกบั ภาพท่ปี รากฏบนจอคอมพิวเตอร์ มนั ดูดเี สียจนเมฆาต้องย้มิ ออกมา \"ขออีกรูปนะคะ\" อัสวานว่าพลางขยับตัวออกจากต�ำแหน่งแล้ว เดินไปหาไนลน์ ที พร้อมกับอธิบายทา่ โพสใหฟ้ งั อีกครงั้ \"เดยี๋ วกม้ หนา้ แลว้ คอ่ ยๆ เงยหนา้ ขนึ้ มองมาทกี่ ลอ้ งนะคะ\" อสั วานบอก \"ครับ\" ไนล์นทตี อบรบั พรอ้ มกับลองท�ำทา่ ใหอ้ ัสวานดู เมื่อชายหนุ่ม ก้มหน้าแล้วค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมา สายตาของท้ังคู่ก็สบเข้าหากัน เวลา หยดุ คา้ งไปชวั่ ขณะ เหมอื นโลกทงั้ ใบมเี พยี งเธอและเขา อสั วานรบี ดงึ ตวั เอง ออกจากภวงั คแ์ ลว้ ทำ� ทา่ เหมอื นไมม่ อี ะไรเกดิ ขนึ้ แตห่ วั ใจเธอกลบั เตน้ ตบุ ๆ ไมเ่ ลิก จนกลวั วา่ อีกฝา่ ยจะได้ยนิ \"โอเคค่ะ ประมาณนี้\" อัสวานบอกด้วยน้�ำเสียงสั่นๆ พลางขยับตัว เดนิ กลับไปประจ�ำตำ� แหนง่ เดมิ ในทันที ไนลน์ ทีตั้งท่าตามท่อี สั วานบอก กอ่ นท่ีเสยี งชัตเตอรจ์ ะดงั ขึ้นอกี ครง้ั ภาพของไนล์นทีกระโดดไปปรากฏอยู่บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ สร้างเสียง ตกตะลึงดังระงมออกมาจากกลุ่มคนท่ีมองภาพหน้าจออยู่ ท�ำเอาคนเป็น นายแบบต้องยมิ้ แบบเขนิ ๆ \"เรยี บรอ้ ยคะ่ \" อสั วานเอย่ บอกดว้ ยน�้ำเสยี งนงิ่ ๆ กอ่ นจะวางกลอ้ งลง ดูเหมือนวา่ เธอจะเปน็ คนเดยี วท่ีไมไ่ ด้มีท่าทตี ่ืนเตน้ กบั ภาพถ่ายเหล่านนั้ ทมี งานแยกยา้ ยไปเกบ็ ขา้ วของหลงั การถา่ ยแบบสน้ิ สดุ ลง พมิ มเ่ี ขา้ ไป ถอดเสอ้ื สทู ใหไ้ นลน์ ทพี ลางเอย่ ชมไมข่ าดปาก และในจงั หวะที่ไนลน์ ทยี นื อยู่ คนเดยี ว จๆู่ ไฟขนาดใหญก่ ท็ ำ� ทา่ วา่ จะลม้ ลงมาตรงจดุ ทเ่ี ขายนื อยู่ อสั วาน ทย่ี นื บดิ รา่ งกายไปมาเพราะอาการเมอ่ื ยลา้ อย่ใู กลๆ้ มองเหน็ เขา้ พอดี จงึ รบี กระโดดเขา้ ไปผลกั ไนลน์ ทีใหพ้ น้ จากอนั ตราย สง่ ผลใหอ้ กี ฝา่ ยลม้ หงายหลงั Page_���������.indd 41 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 42 โดยมีเธอล้มลงไปนอนทับบนร่างเขาทันที เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสร้างความ ต่ืนตกใจใหก้ บั ทุกคนเปน็ อย่างมาก สะเก็ดไฟและกระจกของหลอดไฟแตก กระจัดกระจาย ไนล์นทีที่เพิ่งจะเรียกสติกลับคืนมาได้ รีบจับตัวอัสวานให้ ลงไปนอนกับพ้ืน ส่วนเขาก็พลิกตัวข้ึนมาบังร่างของหญิงสาวเอาไว้ เพ่ือไม่ให้เศษกระจกกระเด็นมาโดน นั่นย่ิงสร้างความแนบชิดของทั้งคู่ มากขนึ้ ไปอกี ทนั ใดนนั้ เอง ประตขู องสตดู โิ อกถ็ กู เปดิ ออกโดยชายหนมุ่ อกี คนทเี่ ปน็ คนรกั ของชา่ งภาพสาว เศรษฐาเดนิ ตรงปรเ่ี ขา้ มา กวาดสายตามองไปรอบๆ กอ่ นจะหยดุ ทร่ี า่ งของคนสองคนทยี่ งั นอนนง่ิ อยกู่ บั พน้ื ดว้ ยทา่ ทางทเ่ี หมอื น กอดกา่ ยกนั อยู่ เขาจำ� ไดด้ วี า่ หนง่ึ ในนนั้ คอื แฟนสาวของตน ถา้ มองจากมมุ ของเศรษฐาจะดเู หมอื นวา่ ชายหนมุ่ อกี คนเอาหนา้ ซกุ ตวั เธออยู่ และระหวา่ ง ที่ไนลน์ ทเี งยหนา้ ขน้ึ มาสบตาหญงิ สาว กส็ ง่ ผลใหใ้ บหนา้ ของทง้ั คอู่ ยหู่ า่ งกนั เพียงไม่ก่ีเซนติเมตรเท่านั้น ภาพตรงหน้ายิ่งสร้างความขุ่นเคืองใจให้กับ เศรษฐาไมน่ อ้ ย… Page_���������.indd 42 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 43 บทท่ี 3 อัสวานวักน�้ำขึ้นมาชโลมใบหน้าอยู่หลายคร้ัง แม้จะได้ยินเสียงจาก ข้างนอกที่ยังโหวกเหวกโวยวายอยู่ แต่ก็ไม่สามารถดึงความสนใจอัสวาน ให้ละจากกระจกเงาตรงหน้าได้ ใบหน้าของหญิงสาวในเวลานี้ซีดเผือด ราวกบั คนไม่สบาย อสั วานมองปกเสื้อตวั เองทม่ี ีคราบเลือดติดอยู่ ก่อนจะ เล่ือนมือข้นึ มาแตะเบาๆ คงเพราะนกึ ถงึ ใบหนา้ เจา้ ของคราบเลอื ดนอี้ ยู่ ซึง่ เธอรู้ดวี า่ มันไม่ใชข่ องเธอ แตเ่ ป็นของ...ไนล์นที ด้วยความใกล้ชิดที่มีระยะห่างไม่กี่เซนติเมตร อัสวานอดไม่ได้ท่ีจะ จ้องมองใบหน้าของคนท่ีอยู่เหนือร่างตนเล็กน้อย ก่อนจะเลื่อนสายตา ไปมองทค่ี อของไนลน์ ที สภาพของแผลตรงบรเิ วณนนั้ มลี กั ษณะเหมอื นโดน มีดผ่าตัดเล่มเล็กๆ กรีดจนเป็นรอย ของเหลวข้นสีแดงเข้มหยดลงมาที่ ปกเสอ้ื ของอสั วาน ราวกบั มภี าพซอ้ นทบั ภาพเลอื ดสแี ดงเขม้ เตม็ คอไนลน์ ที ทีเ่ หน็ ผ่านทางช่องววิ ไฟน์เดอร์ยอ้ นกลบั เขา้ มาในห้วงความคิดอกี ครัง้ อัสวานสะบัดหัวไล่ความคิดเหล่านั้นออกไป จู่ๆ เธอก็รู้สึกยะเยือก ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ขนแขนพร้อมใจกันลุกท้ังที่ไม่มีลมพัดผ่านเลย เธอจ้องมองตัวเองในกระจกท่ีมีหยดน�้ำเกาะกระจายเต็มไปหมด ใบหน้า Page_���������.indd 43 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 44 ของเธอที่สะทอ้ นอยูบ่ นน้ันบดู เบย้ี วไปตามความโคง้ ของหยดนำ�้ เม็ดใสๆ \"พีอ่ ัส\" เสียงจอยปลกุ ให้อัสวานสะดุ้งเล็กนอ้ ย เธอหนั ไปทางต้นเสียง ที่ดังมาจากประตูห้องน้�ำ ไม่นานนักประตูก็ถูกผลักเข้ามาพร้อมร่างเล็กๆ ของจอยที่ดมู ีสีหน้ากงั วลตอนทีเ่ หน็ สีหน้าของอสั วาน \"...\" \"เป็นยงั ไงบา้ งพ่ี\" หลังเหน็ ใบหนา้ ซีดๆ ของอสั วานแบบชดั เจน จอย กเ็ อย่ ถามอย่างเปน็ หว่ ง \"โอเค ไม่เป็นไร ตกใจนิดหน่อย\" อัสวานตอบพลางหันไปดึงทิชชู ทอี่ ยู่ใกลๆ้ มาซับใบหนา้ \"...\" \"แล้วตอนน้ีคุณไนล์นทีอยู่ไหน\" อสั วานเอ่ยถาม \"คุณเมฆกับพงศ์พาไปโรงพยาบาลแลว้ \" \"เขาจะเอาเรื่องพวกเราไหมเนี่ย เซเลบ ไฮโซ ลูกท่านหลานเธอ แบบเน้ีย ถ้าเขาอยากดังแบบทางด่วนสร้างกระแส ตีข่าวใหญ่โตขึ้นมา พวกเราเสรจ็ แน\"่ อสั วานบน่ ออกไปตามความรูส้ กึ ความกังวลแล่นเข้ามา ในหัวทนั ที \"คณุ เมฆประกบไปขนาดนนั้ แกคงหาวธิ ีกลอ่ มจนไดล้ ะ่ พี่\" \"งานยังไม่เสร็จด้วย เหลือเซ็ตสุดท้ายอีกสี่ชุด เขาจะยอมมาถ่าย หรือเปล่าก็ไม่รู้\" อัสวานพูดด้วยน้�ำเสียงเซ็งๆ พลางท้ิงทิชชูลงถังขยะ ก่อนจะสา่ ยหัวอย่างหน่ายๆ ใหก้ ับเหตกุ ารณ์ทเ่ี กดิ ขึ้น \"อันน้จี อยก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน\" อัสวานถอนหายใจเบาๆ จอยได้แต่มองอยา่ งเหน็ ใจ กอ่ นทส่ี ายตาจะ สังเกตเห็นคราบเลือดที่ปกเส้ือของอัสวาน บวกกับเห็นสีหน้าคนเป็นพี่ดู ไม่สบายใจ คนเป็นน้องจึงพดู ประโยคทหี่ วังว่าจะทำ� ให้อกี ฝา่ ยคลายกงั วล \"พี่อัสกลับบ้านไปพักผ่อนเถอะ เด๋ียวทางนี้จอยส่ังเด็กเก็บของดูแล Page_���������.indd 44 18/9/2561 BE 13:53

ชวาลา มารุต 45 ใหเ้ อง\" \"ขอบใจนะจอย\" อสั วานพยกั หนา้ พรอ้ มกับยมิ้ ใหบ้ างๆ \"ไม่มีปัญหาค่ะ แต่ขอบอกว่าวันนี้พี่อัสเท่มาก เคยเห็นแต่พระเอก ชว่ ยนางเอกในละคร แตน่ น่ี างเอกชว่ ยพระเอกในชวี ติ จรงิ \" จอยพดู พรอ้ มกบั สง่ ยิ้มหวานๆ ให้อัสวาน คนฟังยักไหลพ่ รอ้ มกบั หัวเราะเลก็ ๆ ใหก้ บั ค�ำชม ติดตลกน่นั \"ขอบใจนะทยี่ กใหเ้ ปน็ นางเอก แตค่ นละเรอื่ งกบั พระเอกทชี่ อ่ื ไนลน์ ที นะ เจอกันโดยบังเอิญก็เลยช่วยไป เสร็จแล้วก็แยกย้าย ต่างคนต่างกลับ ไปหาพระเอกนางเอกของตัวเอง\" อัสวานย้ิมอย่างมีเลศนัยขณะเอ่ยบอก จอยทด่ี ูจะชอบใจเวลาคุยเรือ่ งพวกน้อี ยไู่ มน่ อ้ ย พออสั วานกลบั เขา้ มาในสตดู โิ อ เสยี งทมุ้ ของคนทเ่ี พง่ิ เขา้ มาใหมอ่ ยา่ ง เศรษฐาก็ดังข้ึนจากตรงประตู อัสวานมองเศรษฐาที่เอาแต่มองไปรอบๆ โดยไมพ่ ดู อะไร จนกระทง่ั ทมี งานชดุ สดุ ทา้ ยแบกไฟดวงใหญอ่ อกไป สตดู โิ อ กลับมาโล่งตาอีกคร้ัง บรรยากาศเงียบสงัดลงไปทันตาเมื่อภายในสตูดิโอ เหลือเพียงเขากับอัสวานเท่าน้ัน เศรษฐาจึงหันมามองอัสวานท่ียังคงยืน จอ้ งหน้าเขาอยู่ \"ทำ� ไมตอ้ งเขา้ ไปชว่ ยขนาดนน้ั ถา้ อสั เปน็ อะไรไปจะทำ� ยงั ไง\" เศรษฐา เอ่ยขึ้นเสียงเรียบหลงั จากทีเ่ งยี บมานาน \"ถา้ เปน็ ฐา ฐากต็ อ้ งทำ� แบบอสั เหมอื นกนั นาทนี นั้ ถา้ ชว่ ยไดก้ ต็ อ้ งชว่ ย\" อัสวานถอนหายใจเล็กๆ อยา่ งเบ่อื หนา่ ย \"แตม่ ันอนั ตราย ถา้ ไฟมนั ตกใสอ่ ัส\" น้ำ� เสยี งของเศรษฐาฟังดอู อ่ นลง เขาเอย่ ออกมาดว้ ยความเปน็ ห่วง \"แต่มันก็ไม่ได้ตกใส่นี่ เอาล่ะๆ เรื่องมันผ่านไปแล้ว ที่ส�ำคัญอัสก็ ไม่ได้เปน็ อะไรดว้ ย\" อสั วานอธิบายพลางยกั ไหล่ Page_���������.indd 45 18/9/2561 BE 13:53

รักนิรมิต 46 \"นถี่ า้ ผมไม่ได้มาเห็นกบั ตา อสั จะเลา่ เร่ืองนี้ใหผ้ มฟังไหม\" \"กอ็ าจจะเลา่ หรอื อาจจะไมเ่ ลา่ \" อสั วานตอบพลางหวั เราะนดิ ๆ ดกู ร็ วู้ า่ พยายามกวนคนตรงหน้าไม่น้อย \"อัส...\" เจ้าของเสียงเข้มเอ่ยปรามทันที \"พอแค่นี้ก่อนนะคะ วันน้ีอัสเหน่ือยจริงๆ อยากกลับบ้าน บายค่ะ\" อสั วานตดั บทสนทนาแลว้ หนั ไปหยบิ กระเปา๋ กลอ้ งแลว้ เดนิ ไป ทงิ้ ใหเ้ ศรษฐา ยนื มองตามแผ่นหลงั ของคนดือ้ อยา่ งเหน่ือยใจ ในช่วงเวลาท่ีท้องฟ้าเร่ิมเปล่ียนเป็นสีน�้ำเงินเข้ม อัสวานพาตัวเอง กลบั มาทีค่ อนโดฯ ก่อนจะเดินตรงไปเปดิ คอมพิวเตอรเ์ ป็นอย่างแรก และ คลิกเม้าส์กดเข้าไปดูอัลบั้มรูปงานถ่ายแบบของวันน้ี สีหน้าบ่งบอกถึง ความพอใจในผลงานเปน็ อยา่ งมาก ภาพถา่ ยถกู เลอื่ นดูไปเรอื่ ยๆ จนกระทง่ั ถึงภาพถ่ายที่อัสวานให้พงศ์พันธ์มาเป็นนายแบบจ�ำเป็นก็ท�ำให้คิ้วขมวด เขา้ หากนั อีกครั้ง จ่ๆู ภาพในช่องววิ ไฟน์เดอรท์ ีอ่ ัสวานเห็นไนล์นทมี เี ลือด เปรอะเปื้อนตรงคอก็ปรากฏขึ้นในความทรงจ�ำอีกครั้ง เหตุการณ์แปลก ประหลาดทเ่ี กิดขึ้นตดิ ๆ กันทำ� ให้อสั วานอดทจ่ี ะคิดมากไมไ่ ด้ \"อยา่ บอกนะวา่ ฉนั เหน็ เหตกุ ารณล์ ว่ งหนา้ ได\"้ เธอพมึ พำ� กบั ตวั เองเบาๆ ก่อนจะเอามือจบั ดวงตาฮอรสั ทห่ี ้อยคอไว้อยูข่ ้ึนมาดูอย่างไมไ่ ด้ต้ังใจ วหิ ารอียปิ ต์สเี ห(ลตือิดงตทาอมงอา่ นต่อได้ในฉบบั เต็ม) แสงไฟสสี ม้ จากคบเพลงิ ทต่ี ดิ อยตู่ ามผนงั ทางเดนิ ซงึ่ ถกู ตกแตง่ ลวดลาย อยา่ งประณตี บง่ บอกวา่ นเ่ี ปน็ เวลาพลบคำ่� หญงิ สาวหนา้ คมในชดุ เดรสยาว สีขาวขอบทองแบบนางก�ำนัล ก�ำลังเดินหันซ้ายหันขวาราวกับมองหา อะไรบางอย่างอยู่ กระทงั่ เดินมาถงึ ทางแยกก็ถูกมือหนาๆ ของใครคนหน่งึ กระชากแขนเธอเอาไว้ Page_���������.indd 46 18/9/2561 BE 13:53