ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 56 'ไม่ใชอ่ ยา่ งทคี่ ดิ ' แลว้ จะเปน็ อยา่ งอนื่ ไปไดอ้ ยา่ งไร จบู กบั ผชู้ ายคนอนื่ ที่ไม่ใชแ่ ฟนตวั เอง คิดทางไหนก็ 'นอกใจ' ชดั ๆ กาลเวลาอยากตะโกนใส่หน้าพริมา แต่ท่ีท�ำได้คือตะโกนก้องในใจ เพียงเท่านั้น ส่วนคนท่ีสมควรโวยวายที่สุดกลับยืนมองน่ิง ไม่มีค�ำพูดใด หลดุ ออกมาจากปากเขาสกั คำ� เดยี ว กาลเวลาตืน่ ขึน้ มาในตอนเช้าขณะท่ีภาพเม่ือคืนยังตดิ ตา เม่ือคืนหลังจากท่ีบังเอิญเข้าไปอยู่ร่วมในเหตุการณ์ท่ีไม่ควรอยู่ เธอ ก็หนีออกมาจากสถานการณ์ชวนอึดอัดอย่างรวดเร็วโดยไม่รู้ว่าแดนนี่ เฉินจะจัดการกับคนรักและชายชู้อย่างไร แต่ถ้าให้เดา เขาอาจจะตรงไป อดั หนา้ ผู้ชายคนน้นั สักหมัดสองหมดั ใหส้ าสมกับความแค้น แต่หวังว่าคงไม่ถึงขั้นจับโยนลงทะเลหรอกม้ัง ถึงแม้ว่าเขาจะท�ำได้ แตน่ ่นั ก็โหดรา้ ยเกินไปหน่อย ถงึ อยา่ งไรกต็ าม ไมว่ า่ อะไรจะเกดิ ขน้ึ ระหวา่ งแดนนี่ พรมิ า และชายชู้ ก็ขออย่าให้เธอได้เข้าไปรู้ไปเห็นอะไรอีกเลย หญิงสาวพนมมือไหว้ฟ้าดิน แต่ทว่าทันทีท่ีก้าวเท้าออกจากห้องสายตาเธอก็ปะทะเข้ากับคนท่ีเธอ ไมอ่ ยากเจอ \"เอ่อ...\" กาลเวลาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี แดนน่ียืนอยู่ห่างจากเธอ ไม่ก่ีสิบเมตร เขาก�ำลังคุยกับหยางจงสีหน้าเคร่งเครียด แต่เพราะเธอ โผลม่ าขัดจังหวะ ชายหนุม่ จึงหยุดแลว้ ปรายตามามองเธอ \"หวัดดตี อนเชา้ ค่ะ\" หญิงสาวยกมือทักทายคนทัง้ ค่อู ยา่ งเล่ียงไมไ่ ด้ \"อรุณสวัสดิ์ครบั คณุ เว\" หยางจงกล่าวทักทายเธอกลบั ด้วยภาษาไทย สำ� เนยี งแปร่งๆ ตามแบบฉบบั ของเขา สว่ นแดนนนี่ นั้ ไมพ่ ดู อะไรกบั เธอสกั คำ� เขาหนั ไปสงั่ อะไรบางอยา่ งกบั หยางจงส้ันๆ แล้วเดินเลี่ยงออกไปทันที ซ่ึงกาลเวลาก็ไม่ได้อยากให้เขา Page �������... �����������.indd 56 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 57 ทักทายเลยสักนิด และถึงแม้ว่าเขาจะท�ำหน้าตึงเหมือนหนังหน้าถูกขึง ด้วยตะปู แต่เธอจะไม่ถือสา เพราะถ้าหากเธอเป็นเขา เธอก็คงไม่อยาก เสวนากบั ใครเหมือนกัน \"วนั นคี้ ณุ เวอยากดำ� นำ้� ดปู ลาทะเล หรอื วา่ ลงเทย่ี วทฝี่ ง่ั ครบั \" หยางจง แสดงความใส่ใจในฐานะท่กี าลเวลาเปน็ ลกู คา้ \"ฉนั คดิ วา่ ไปทานของพน้ื เมอื งทปี่ นี งั ดกี วา่ คะ่ ฉนั เคยมาเมอ่ื สองปที แี่ ลว้ จ�ำไดว้ า่ บะหม่อี รอ่ ยมาก\" \"ยงั ไงก็อย่าทานเยอะเกนิ ไปนะครบั คณุ มีบัตรทานอาหารบนเรอื ฟรี ตลอดทรปิ อยูไ่ ม่ใชห่ รือครบั \" หญิงสาวยม้ิ ไม่คิดวา่ หยางจงจะพูดไทยได้หลายประโยคเหมอื นกัน \"แนน่ อนคะ่ ฉนั คดิ เมนมู อ้ื เยน็ ไวเ้ รยี บรอ้ ยแลว้ เมอ่ื วานทานไมอ่ รอ่ ยเลย เพราะวา่ ดนั ไปเจอภาพทีท่ ำ� ให้กลนื อะไรไมล่ ง...\" \"ภาพอะไรหรือครับ\" หยางจงนวิ่ หน้า กังวลวา่ จะเกี่ยวกับบริการของ ลกู เรือหรอื ไม่ กาลเวลาเม้มปากแน่น ยิ้มจนตาหยี \"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ไม่ส�ำคัญ อะไรหรอก\" \"ถ้าพนักงานให้บริการไม่ดีแจ้งได้เลยนะครับ คุณแดนน่ีซีเรียสกับ เรื่องแบบนมี้ าก\" \"ค่ะ\" เธอพยักหน้า แต่ตอนนี้แดนน่ีคงไม่ซีเรียสเร่ืองไหนเท่ากับ เรื่องเม่ือคืนน้ีแน่ๆ เพราะดูจากสีหน้าของเขาเม่ือครู่น้ีเธอก็รับรู้ได้ถึง รงั สีบางอย่างท่แี ผ่ออกมาอยา่ งรุนแรง สหี นา้ ทเี่ หมอื นวา่ พรอ้ มจะบบี คอทกุ คนใหต้ ายคามอื ไดภ้ ายในครง้ั เดยี ว กาลเวลาเดินเที่ยวตลาดปีนัง เพลิดเพลินกับการชิมอาหารย่าน ถนนคนเดินจนแน่นท้อง โดยปกติอาหารประเทศมาเลเซียจะมีรสชาติ Page �������... �����������.indd 57 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 58 และกลิ่นที่ไม่ถูกปากคนไทยเท่าใดนัก แต่กาลเวลาเป็นคนกินง่าย และ ชอบชิมอาหารประจ�ำท้องถ่ิน ไปเท่ียวท่ีไหนต้องกินอาหารพื้นเมืองที่นั่น เรยี กไดว้ า่ ท้องเธอชนิ มากพอจะรับอาหารไดท้ กุ ชาตเิ ลยกว็ ่าได้ กำ� หนดการของเรือเอลิซซา่ ครซู จะออกเดินทางตอ่ ไปภูเกต็ ในคืนนี้ เธอต้องรีบกลับมาให้ทันเวลาขึ้นเรือเร็วในตอนเย็นซึ่งเรือเร็วรอบสุดท้าย จะต้องมาถงึ ล่วงหน้ากอ่ นเรือสำ� ราญออกเดนิ ทางหน่งึ ชวั่ โมง มาถงึ เรอื กเ็ ปน็ เวลาโพลเ้ พลแ้ ลว้ เปน็ ชว่ งเวลาทนี่ กั ทอ่ งเทย่ี วพลกุ พลา่ น พอสมควร เธอเดินหลบหลีกผู้คนเพื่อกลับเข้าห้องพักเพราะเหน่ือยจาก การตะลอนทงั้ วนั สว่ นอาหารมอื้ เยน็ ทเ่ี ธอแพลนไวใ้ นหวั เปน็ อนั ตอ้ งยกยอด ไปทบในวนั พรุ่งนี้ \"คณุ ไปเที่ยวบนฝ่ังคนเดียวเหรอ\" เสียงใครบางคนถามข้ึนขณะที่เธอก�ำลังเดินผ่านหน้าเขา และแม้ว่า ไม่ได้เรียกชือ่ แตอ่ ะไรบางอย่างก็ท�ำใหเ้ ธอรู้สกึ วา่ เขาผนู้ น้ั พดู กบั เธอ \"คณุ !\" กาลเวลานว่ิ หนา้ เมอื่ เหน็ วา่ แดนนยี่ นื พงิ ราวกนั้ ในชดุ ทดี่ สู บาย กว่าทุกครงั้ แตท่ แ่ี ปลกกว่าชดุ ของเขาคือค�ำทกั ทายของเขาตา่ งหาก เมอื่ เชา้ ยงั ท�ำหน้าเป็นผดี บิ ใส่เธออยเู่ ลย \"ผม ท�ำไมเหรอ\" \"เมอื่ ก้ีคณุ คุยกับฉนั เหรอ\" \"ใช่! ตรงน้ีไม่มีใครนอกจากผมกบั คุณนี\"่ พอเขาพูดเช่นน้ันกาลเวลาก็หันไปมองรอบๆ โดยอัตโนมัติ และ พบว่าใกล้ๆ กับจุดท่ีเธอและเขายืนอยู่ไม่มีใครเลยจริงๆ ท้ังที่ก่อนหน้าน้ี เธอเหน็ วา่ มคี นเต็มไปหมด \"ทมุ่ นึงพอดี เวลาอาหารเย็น\" จริงสิ ที่นี่มเี วลารบั ประทานอาหารเยน็ ให้นักทอ่ งเทีย่ วเลือกสองรอบ คือส่ีโมงเย็นกับหนึ่งทุ่ม และคนส่วนมากมักจะเลือกเวลาหนึ่งทุ่มเพราะ Page �������... �����������.indd 58 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 59 สี่โมงเรว็ เกนิ ไปส�ำหรบั มือ้ เย็น \"อ้อ!\" \"คุณล่ะ ไมไ่ ปทานมื้อเยน็ เหรอ\" กาลเวลาอดระแวงเล็กๆ ไม่ได้ เธอไม่รู้ว่าแดนนี่ เฉินคนน้ีแท้จริง เป็นคนอย่างไร แต่ส่วนมากเวลาท่ีพบกันโดยบังเอิญเธอจะเห็นเขาในลุค ท่ีเงยี บขรึม พูดนอ้ ย วันน้ีทงั้ เจา้ นายและลูกนอ้ งแก๊งผดี บิ ดพู ดู เกง่ กว่าทุกวัน \"ฉันอมิ่ มาจากปนี งั แลว้ ละ่ คะ่ \" \"ผมคิดวา่ คุณจะใชบ้ ตั รวีไอพีจนคมุ้ เสยี อีก\" \"เร่อื งนน้ั คณุ ไม่ตอ้ งหว่ งหรอกคะ่ ฉนั ใช้คมุ้ แน่ คณุ น่ันแหละ อย่ามา บ่นฉันทีหลังก็แลว้ กัน\" แดนนีห่ วั เราะในล�ำคอ \"ตัวแคน่ จ้ี ะกินไดส้ ักเทา่ ไหร่\" \"คะ่ เพราะคนระดบั คณุ ไม่ล้มละลายง่ายๆ หรอก ใช่มะ\" เจ้าของร่างสูงเพียงแค่ยิ้ม ไม่พูดอะไร เขาหยิบบุหร่ีขึ้นมาจุดแล้ว สูบอย่างสบายใจ กาลเวลาไม่ได้พิสมัยผู้ชายสูบบุหรี่ แต่ต้องยอมรับว่า เวลาทแี่ ดนนีส่ ูบเจา้ มวนเล็กๆ แล้วพ่นควนั ออกมา เขาดเู ท่เป็นบ้าไปเลย ตายละ่ ! เธอจะหลงผูช้ ายสุ่มสส่ี ่มุ หา้ ไม่ไดน้ ะ \"ขอโทษนะ ผมลมื ไปวา่ คณุ อาจไมช่ อบกลนิ่ บหุ ร\"ี่ แดนนบี่ อกเหมอื น เพ่ิงนึกข้ึนมาได้ แลว้ กาลเวลาก็เผลอสา่ ยหนา้ โดยอัตโนมตั ิ แดนนี่หัวเราะอีกระลอกกับท่าทีแปลกๆ ของเธอ อันท่ีจริงเขา ไม่รู้ตัวเลยว่าแค่เวลาไม่ก่ีนาทีที่ได้คุยกับคนตรงหน้า เขาเผลอหัวเราะ ไปหลายคร้งั เลย \"ฉนั ไม่ไดร้ งั เกียจ แต่ก็ไม่ได้ชอบนะคะ\" กาลเวลารีบอธิบาย \"แลว้ คณุ ด่มื หรือเปลา่ \" \"ถามท�ำไมคะ\" Page �������... �����������.indd 59 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 60 \"ก็ถ้าคณุ ไมร่ ังเกยี จ ผมเชญิ คณุ ดมื่ ด้วยกันได้หรอื เปล่า\" \"ฉนั ไมไ่ ดร้ งั เกยี จนะคะ แตฉ่ นั กลวั ถกู คณุ พรมิ าแหกอกเอา\" กาลเวลา บอกตามที่คิด เธอไม่นิยมไปไหนมาไหนสองต่อสองกับผู้ชายที่มีเจ้าของ แลว้ ต่อให้ผู้ชายคนนนั้ จะไมไ่ ดค้ ดิ อะไรเกินเลยกับเธอเลยก็ตาม \"เม่ือคนื คุณกเ็ หน็ วา่ เกดิ อะไรข้ึนบา้ ง\" \"ฉนั แคเ่ ห็นคะ่ แตไ่ มไ่ ดร้ บั รอู้ ะไรด้วย ตราบใดท่คี ณุ ปรบั ความเข้าใจ กนั ได้ ชวี ิตคู่กถ็ ือวา่ ยังไม่พงั ลง\" \"ไม่หรอก มนั ไมเ่ คยมอี ะไรมาตัง้ แตเ่ ร่ิมแล้ว\" กาลเวลาอ้ึงไปเมื่อชายหนุ่มบอกแบบน้ัน เธอไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่ถ้าจะใหเ้ ดา เขาอาจจะอยู่ในช่วง 'ท�ำใจ' \"ก็ไดค้ ่ะ แตว่ ่า...ฉันถนดั ด่มื เบยี รม์ ากกวา่ อย่างอื่นนะคะ\" \"ผมกเ็ หมอื นกนั \" แดนน่ี เฉินไม่ได้พาเธอไปดื่มเบียร์ในห้องอาหารหรูอย่างที่เธอคิด ในตอนแรก แต่เขาสั่งให้ลูกเรือยกเบียร์มาเสิร์ฟตรงลานข้างสระว่ายน้�ำ ซ่งึ อยชู่ น้ั เดียวกบั ห้องพักเฟริ ส์ ต์คลาสส�ำหรบั แขกทจ่ี า่ ยแพงกวา่ คนอนื่ บริเวณสระว่ายน้�ำเวลาน้ีผู้คนบางตา มีเพียงเธอกับแดนนี่ และ คสู่ ามภี รรยาชาวจนี ทน่ี ง่ั ฝง่ั ตรงขา้ มสระเพยี งเทา่ นน้ั กาลเวลามองไปรอบๆ อย่างเสยี วสันหลัง เพราะเธอคาดวา่ พรมิ าก็น่าจะพกั อยู่ชัน้ นี้ดว้ ยเชน่ กนั \"พรมิ เขาไมโ่ ผลม่ าตอนนีห้ รอก คณุ สบายใจได\"้ แดนนพี่ ดู ราวกบั อา่ นใจเธอออก หญงิ สาวเผลอเลยี รมิ ฝปี ากอนั แหง้ ผาก ของตัวเอง อยากถามกลับไปเหมือนกันว่าท�ำไมเขาม่ันใจนักว่าพริมาจะ ไมโ่ ผล่มาแหกอกเธอตอนน้ี ทว่าเธอก็เก็บง�ำความสงสัยนนั้ เอาไว้ \"แล้วลูกน้องคุณไปไหนกันหมดล่ะ คุณถึงต้องมาหาเพื่อนดื่มเบียร์ แบบน้\"ี Page �������... �����������.indd 60 27/2/2563 BE 15:48
อุณหภูมิปกติ 61 \"สองคนน่นั อยู่ในเวลางาน\" \"อ้อ!\" เธอพยักหน้ารับรู้ ก่อนยกเบียร์ขึ้นจิบอย่างไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ตอ่ ไปอกี \"ทีป่ นี งั เปน็ ยังไงบ้าง\" \"กด็ คี ะ่ ฉนั ชอบเดนิ สตรตี ฟดู้ ทน่ี นั่ ของกนิ อรอ่ ย แตอ่ ากาศรอ้ นไปนดิ \" \"ผมเคยกินอาหารมาเลย์ ไม่ถูกปากเท่าไหร่\" แดนน่ีบอกขณะที่ ยกเบียร์ดื่มเหมือนกัน เขาไม่ได้จิบแบบกาลเวลาทว่าด่ืมรวดเดียวหายไป ครึง่ แก้ว \"คณุ ถ้าเมาข้ึนมา ฉนั ยกคณุ ไปเกบ็ ไมไ่ หวนะ\" \"ผมไม่เคยเมา\" แดนน่ีบอกด้วยสีหน้าที่บ่งบอกว่า 'จริงจัง' แต่ กาลเวลาหัวเราะไมเ่ ช่ือคำ� พดู โอ้อวดนั่น \"พอ่ ฉนั บอกวา่ ไมม่ ีใครเกง่ เกนิ เหลา้ ไปไดห้ รอก เบยี รก์ ็ดว้ ย\" แดนน่ีคิดตามแล้วพยักหน้าเห็นด้วย \"ก็จริง คุณเองอย่าเผลอเมา กแ็ ลว้ กัน\" \"ได้ไง ของฟรี\" \"คณุ นเ่ี ห็นแก่กนิ เหมอื นกนั นะ\" \"อา้ ว! นีฉ่ นั มาดม่ื เปน็ เพือ่ นนะ ไมไ่ ด้มาให้คุณวา่ \" \"ไม่จริงหรือไง ตอนแรกคุณโกรธผมแทบเป็นแทบตาย แต่พอผม ใหบ้ ตั รกนิ อาหารฟรี คณุ กห็ ายโกรธเลย\" แดนนบี่ อกดว้ ยนยั นต์ าพราวระยบั ขบขนั กาลเวลาท�ำหน้าคว�่ำเพราะเคืองที่ถูกล้อเลียน ถึงเธอจะเป็นอย่างที่ เขาพูด แต่ก็ไม่ใชเ่ สยี ทกุ อยา่ ง \"ใครวา่ ฉนั หายโกรธ ฉนั เห็นแกค่ วามตง้ั ใจจริงในการขอโทษของคณุ หรอกนะ ถึงได้ไม่เอาเร่ือง แต่ยังไงก็ช่างเถอะ คุณจะไม่รับผิดชอบเรื่อง โทรศพั ทข์ องฉนั ทแ่ี ฟนคณุ โยนทง้ิ ทะเลไปฉนั กเ็ ขา้ ใจ เขาทำ� กบั คณุ ขนาดน้ี Page �������... �����������.indd 61 27/2/2563 BE 15:48
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 62 คุณไมต่ อ้ งรับผดิ ชอบอะไรแทนเขาหรอก\" กาลเวลากล้าพูดเพราะเร่ิมมึนฤทธิ์เบียร์ เธอยังคงมีสติสัมปชัญญะ แต่ควบคุมค�ำพูดได้ยากขึ้นเพียงเท่านั้น เพราะหากเป็นยามปกติเธอคง ไม่กล้าพูดเร่อื งส่วนตัวกบั คนท่ีไมไ่ ดส้ นิทสนมอะไรกัน แตข่ ณะทแี่ ดนนกี่ บั กาลเวลาตา่ งเงยี บอยู่ในภวงั คค์ วามคดิ ของตวั เอง นาทีเดียวกันนั้นก็มีเสียงกรีดร้องอย่างตกอกตกใจดังมาจากที่ใดที่หนึ่ง ซ่ึงไมไ่ กลจากท่คี นทัง้ คู่น่ังอยู่ กาลเวลามองแดนน่ีหน้าต่ืน เพราะเสียงกรีดร้องอันดังนั้นตามมา ด้วยเสียงร้องไห้ปานประหนึ่งจะขาดใจ \"คุณแดนน่ีครับ\" ปาริธวิ่งหน้าต่ืนมาหาเจ้านาย แดนนี่กับกาลเวลา ลกุ พรวดขึ้นพร้อมกัน \"เกิดอะไรขึ้น\" แดนนี่ไม่รอค�ำตอบ เขาเดินแกมวิ่งไปยังทิศทาง ทเี่ ป็นตน้ เสยี ง ปารธิ เดนิ ตามไปตดิ ๆ กาลเวลาลงั เลอยคู่ รหู่ นง่ึ กร็ บี เดนิ ตามคนทง้ั คไู่ ป แสงไฟสวา่ งจากหอ้ งพกั หอ้ งหนง่ึ ลอดออกมาจากประตหู อ้ งทเี่ ปดิ ทงิ้ ไว้ ท่ีหน้าประตหู ยางจงยืนรออยู่ก่อนแล้ว ใบหน้าซดี เผือดขาวไปท้ังหนา้ แดนนกี่ บั ปารธิ ไปถงึ แลว้ หยดุ อยทู่ หี่ นา้ ประตู ขณะทก่ี าลเวลาตามมา ติดๆ ก่อนจะชะงักฝีเท้าอยู่เบื้องหลังร่างสูงของคนท้ังสอง ภาพท่ีเธอเห็น ผ่านไหล่หนาไปน้ันท�ำให้ต้องช็อกตาค้าง กาลเวลายกมือป้องปากเพราะ กลัววา่ จะมเี สียงแปลกประหลาดเลด็ ลอดออกมา เลือดแดงฉานไหลทะลักออกมาจากร่างของหญิงสาวซ่ึงนอนส้ิน ลมหายใจอยู่ที่พื้นห้อง ที่ล�ำคอมีมีดปักอยู่ ใบหน้าสวยขาวไร้สีเลือด ดวงตาเบิกโพลง \"คุณพรมิ า\" กาลเวลาเรยี กช่อื หญิงผตู้ ายออกมาอยา่ งแผว่ เบา เปน็ ครงั้ แรกทเ่ี ธอ Page �������... �����������.indd 62 27/2/2563 BE 15:48
อุณหภูมิปกติ 63 รู้สึกวูบคล้ายจะเป็นลมล้มพับลงไป ความจริงเธอควรเบือนหน้าหนีภาพ อันน่าสยดสยองนั่น แต่ทุกส่วนของร่างกายกลับขยับเขยื้อนไม่ได้ แม้แต่เปลือกตา จนกระทั่งมือของใครบางคนดึงร่างเธอเข้าไปกอดแล้ว กดศีรษะเธอใหซ้ ุกลงบนหน้าอกกว้างของเขา \"หลับตา อยา่ มองมัน\" (ตดิ ตามอา่ นต่อไดใ้ นฉบบั เตม็ ) Page �������... �����������.indd 63 27/2/2563 BE 15:48
Search
