รักตลอดเวลา...Forever you

ช่วั โมงที่ 1 การบ้านวชิ าภาษาไทย โดย เด็กหญิงด่งั ฤทัย บรรณรัตน์ เรอื่ ง อาชีพในฝัน วันท่ี 21 กรกฎาคม 2546 ตอนทคี่ ณุ ครถู ามวา่ โตขน้ึ อยากเปน็ อะไร ไทนตี่ อบคำ� ถาม คุณครูไม่ได้เลย คณุ ครูเลยช่วยถามต่อว่าวชิ าที่เรยี นเก่งท่ีสดุ คืออะไร ไทนกี่ ย็ ังตอบไม่ได้ เพราะเรยี นไม่เก่งเลยสักวิชา กฬี าไทนี่กไ็ ม่ได้เร่อื ง สักอย่าง เพราะสุขภาพไทน่ไี ม่แข็งแรง คณุ พ่อเลยไม่อนญุ าตให้ออก แรงเยอะๆ คุณครูเลยบอกให้ไทนี่ลองนึกว่าชอบ หรือช่ืนชมใครเป็น พิเศษ เผ่ือจะเอามาเป็นตัวอย่าง แล้วไทน่ีก็เจอคนท่ีไทนี่อยากเป็น ตอนโตข้นึ อยู่ในบ้านของไทน่เี อง คณุ พ่อของไทนี่เป็นเจ้าของร้านเพชรค่ะ คณุ พ่อเก่งมาก บินไป ซอ้ื เพชรสวยๆ มาท�ำสร้อยขาย มแี ต่คนแย่งซ้ือ แต่คณุ พ่อไม่ค่อยได้ กลบั บ้านเรว็ มาเลน่ กบั ไทนเี่ ทา่ ไหร่ แต่คณุ แมก่ บ็ อกวา่ ไมเ่ ป็นไรเพราะ ณพรรษธ์สรฌ์ 7

คณุ พ่อทำ� งานหนกั เพอ่ื พวกเรา ไทนี่กเ็ ลยเข้าใจตามคณุ แม่ เพราะอยู่ บ้านกบั คณุ แม่ก็มีความสขุ สนุกมาก อยากจะกินอะไร คุณแม่ทำ� ได้ ทกุ อย่าง อยากจะเล่นอะไรคณุ แมก่ เ็ ล่นกบั ไทนท่ี กุ อย่าง ทำ� ผมใหไ้ ทนี่ ไดท้ กุ ทรง แมแ้ ตค่ ณุ พอ่ ทท่ี กุ คนบอกวา่ เกง่ นกั หนา เวลาหาอะไรไมเ่ จอ ยังต้องมาบอกคุณแม่ คุณแม่จะหาให้ได้ในเวลานิดเดียว หรือเวลา คุณพ่อเหนื่อยๆ ไทน่ีเหน็ หอมแก้มคุณแม่ทีเดียวก็ย้มิ ได้ ดังนั้นโตข้ึนไทนี่อยากอยู่บ้านแบบคุณแม่ คอยดูแลทุกคนใน ครอบครัว เป็นคนทีท่ ำ� ให้ทุกคนมคี วามสขุ ทำ� ให้ทกุ คนมีเสยี งหวั เราะ และคุณแม่ยงั คอยเชด็ นำ�้ ตาให้ไทนี่ ไทนี่ไม่หวังจะหาเงินเก่งๆ อย่าง คณุ พ่อ หรือเรียนเก่งๆ อย่างพแ่ี ทน แต่โตขน้ึ ไทนอ่ี ยากเป็นภรรยาที่ดี แบบทค่ี ณุ แม่เป็น เป็นคณุ แม่ทดี่ อี ย่างทไี่ ทนม่ี ี และไทนส่ี ญั ญาวา่ ไทน่ี จะเป็นภรรยาเป็นคณุ แม่ทเ่ี ก่งท่สี ดุ ค่ะ “ไทนี่ ไปทำ� อะไรมา ทำ� ไมเปยี กขนาดนน้ั เดย๋ี วกป็ ว่ ยหรอก ท�ำไมไม่รู้จักดแู ลตวั เองเลยฮะ” ดวงหทยั ในวัยยสี่ ิบหกเท้าสะเอวถาม น้องสาวท่ียังแต่งชุดประถมด้วยท่าทีไม่สบอารมณ์ หล่อนเป็นพ่ีสาว คนโต ในขณะท่ีไทนี่หรือด่ังฤทัยเป็นลูกหลงคนสุดท้องที่หลงมาตอน ทั้งพ่อและแม่มอี ายุเลยสามสิบห้าแล้ว ตอนดั่งฤทัยเกิดมาก็คลอดก่อนก�ำหนด ตัวเล็กนิดเดียว ต้อง อยู่ในตู้อบเป็นเดอื นๆ กว่าจะพากลบั บ้านได้ และตลอดเวลาที่โตมา กอ็ ่อนแอ ป่วยบ่อยมาโดยตลอด เรยี นหนังสอื หนังหาก็พอผ่าน แต่ก็ ไม่มีใครกดดันอะไร กลับกลายเป็นลูกรักลูกโอ๋ของพ่อกับแม่ด้วยซ้�ำ พี่คนโตอย่างดวงหทัยก็ไม่ได้อิจฉา ออกจะเอ็นดูและเป็นห่วงน้อง พอๆ กัน หรือบางทีก็มากจนตัวน้องน่ีละท่ีค่อนขอดตลอดว่าหล่อน ทำ� ตัวเป็นแม่แก่มากกว่าคุณแม่เป็นไหนๆ “พ่ีแทน” ด่ังฤทัยเรียกพี่สาวด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าจะโดน 8 รักตลอดเวลา...Forever You

จับได้คาหนังคาเขาแบบนี้ ลืมไปแล้วด้วยซำ�้ ว่าอีกฝ่ายกลับจากเรียน ตอ่ ตา่ งประเทศมาสามวนั แลว้ ทำ� ใหห้ ญงิ สาวเผลอทำ� อะไรทตี่ อ้ งแอบ คณุ พ่อคณุ แม่ โดยลืมคดิ ไปว่ามีคนจบั ตาดเู พ่ิมมาอกี หนงึ่ คน “เออ่ ...ไทนไ่ี ปอาบนำ้� ใหพ้ ลโู ตมาคะ่ ” เดก็ หญงิ หมายถงึ หมาพนั ธ์ุ ลาบราดอร์ทห่ี ลอ่ นอยากได้นักหนา และได้รับเปน็ ของขวญั จากผ้ชู ่วย คนส�ำคัญของคุณพ่อ เน่ืองจากหล่อนว่ายน�้ำได้ตามที่ชายหนุ่มผู้น้ัน ตง้ั ใจสอนเมื่อสองเดือนก่อน กำ� ลงั น่ารกั น่าฟัด แต่คุณพ่อกบั คณุ แม่ อนญุ าตใหห้ ลอ่ นเลน่ แคห่ า่ งๆ ไมใ่ หไ้ ปอาบน้�ำหรอื วงิ่ ตามมากนกั เพราะ กลัวจะไม่สบาย เลยเป็นท่ีมาของอาการที่หญิงสาวตอบพ่ีสาวด้วย ท่าทางอ้อมแอ้มแบบน้ี ทว่าวันนี้พอกลับมาถึงบ้านแล้วพบว่าคุณแม่ไปตลาดกับ คนรับใช้ยังไม่กลับ หล่อนเลยแอบดอ้ื ไปอาบนำ้� ให้น้องหมาแสนน่ารัก ที่หมายตามานาน ฝ่าฝืนทุกข้อห้ามที่บิดามารดาสั่งไว้ เพราะอยาก เลน่ สนกุ แบบชาวบา้ นบา้ ง ไมเ่ ชน่ นน้ั กค็ งไดม้ องดหู มาทอี่ ยากไดว้ ง่ิ เลน่ ในสนามจากห้องสมุดภายในบ้านระหว่างท�ำการบ้านก็แค่นั้น แล้ว อย่างน้ันจะเรียกว่าเล้ียงหมาได้ที่ไหน “มาน่เี ลย ไปอาบน้�ำเลย เรานีน่ ะ พแ่ี ทนจะฟ้องแม่ให้ตี ทำ� ไม ไม่ห่วงตัวเองเลยฮะ เจ็บป่วยมาทีหายง่ายๆ เหมือนคนอ่ืนเขาไหม เฮอะ!” ดวงหทัยอดอารมณ์เสียไม่ได้เม่ือเด็กหญิงไม่ดูแลตัวเอง งงใจ ไปกนั ใหญว่ า่ เพราะเหตใุ ดบดิ ามารดาถงึ ซอ้ื หมาใหน้ อ้ งสาวขโ้ี รคคนนี้ “โห พแ่ี ทน นดิ เดยี วเองนะคะ ไทนไ่ี มเ่ ปน็ อะไรหรอก จรงิ ๆ แลว้ ไทนีแ่ ข็งแรงขึ้นตัง้ เยอะแล้ว” เด็กขี้โรคประจ�ำบ้านอ้อนพ่ีสาวที่โตกว่าสิบสองปีซึ่งห่วงหล่อน ราวกับเป็นแม่อีกคน บางทีดหุ ล่อนมากกว่าคุณแม่ด้วยซำ้� “ไม่ได้! พ่แี ทนจะหยกิ ให้เนอ้ื เขียวเลย แล้วนใ่ี ครไปรบั กลบั มา ณพรรษธส์ รฌ์ 9

หมานี่ด้วย คณุ พ่อให้เลย้ี งได้ด้วยเหรอ” พี่สาวคนโตซักไซ้ เพราะไม่เห็นรถท่ีใช้รับ-ส่งน้องสาวคนเล็ก จอดอยใู่ นโรงรถ มแี ตร่ ถยนตค์ นั แปลกตาทไี่ มใ่ ชร่ ถยนตใ์ นบา้ นจอดอยู่ “แล้วนัน่ รถใคร” นิ้วเรียวท่ีตกแต่งไว้อย่างดิบดีชี้ไปที่รถเบนซ์ ซีแอลเอสรุ่นใหม่ ล่าสดุ สดี �ำขลับซึ่งจอดอยู่ทีม่ ขุ หน้าบ้าน “รถอานอรท์ คะ่ สว่ นหมากอ็ านอรท์ ซอ้ื ใหไ้ ทนท่ี ไี่ ทนวี่ า่ ยน�้ำเปน็ แล้ว” “นอร์ทไหน แล้วน่วี ่ายน�ำ้ เป็นตั้งแต่เมื่อไหร่” เพราะตอนเด็กๆ ด่ังฤทัยเป็นหอบหืดข้ันรุนแรง รวมถึงเป็น ภูมิแพ้อย่างหนัก ท�ำให้มารดากลัวที่จะให้น้องสาวคนนี้เรียนว่ายนำ้� เพราะเกรงวา่ ความชนื้ จะทำ� ใหเ้ จา้ ตวั ปว่ ยไปกนั ใหญ่ แตน่ ก่ี ลายเปน็ วา่ วนั น้ีเดก็ หญงิ ดัง่ ฤทยั สามารถว่ายนำ้� ได้แล้ว “อานอร์ท...” เด็กหญิงท�ำท่านึก ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดีว่า ชายหนุ่มท่ีหล่อนพูดถึงคือนักเรียนที่ได้ทุนของบิดาจนจบปริญญาโท ดา้ นจวิ เอลรดี ไี ซน์ ซงึ่ ในชว่ งสองปหี ลงั จากทเ่ี ขาเรยี นจบกเ็ ขา้ มาท�ำงาน ท่บี รษิ ทั ของคณุ พ่อหล่อนตลอด จึงคลาดกบั พสี่ าวหล่อนทไี่ ปเรยี นต่อ ตัง้ แต่ระดับปรญิ ญาตรีท่ตี ่างประเทศพอดี ไม่เคยได้เจอะเจอกนั และ ในชว่ งระยะเวลาหลายปที พี่ สี่ าวหลอ่ นไมอ่ ยเู่ มอื งไทยกแ็ ทบจะไมค่ อ่ ย กลบั มา “อานอร์ทคอื ...” “เร็วๆ สไิ ทนี่ ชักช้าอดื อาด นอร์ทน่ีใคร คนขบั รถใหม่เหรอ” “ไม่ใช่นะคะพ่ีแทน” เด็กหญิงรีบปฏิเสธ จะให้พ่ีสาวเข้าใจไป อย่างนั้นไม่ได้เด็ดขาด เพราะอานอร์ทส�ำคัญกว่านั้น “อานอร์ทน่ี ทำ� งานทตี่ ึกคุณพ่อน่ะค่ะ ห้องใกล้ๆ คุณพ่อเลย” “เลขาฯ หรือไง” 10 รกั ตลอดเวลา...Forever You

“ไม่ใช่ค่ะ คือ...” เดก็ ทยี่ งั ไมใ่ ชค้ �ำนำ� หนา้ นามวา่ นางสาวยกมอื เกาหวั เพราะไมร่ ู้ จะอธิบายยังไง พ่ีสาวห่างบ้านไปหลายปี อาจจะไม่เคยรู้ด้วยซำ้� ว่า คุณพ่อมีโครงการสนับสนุนทุนการศึกษานักเรียนต้ังแต่ระดับมัธยม ปลายยนั ปริญญาเอก “เออๆ ชา่ งมนั ใครจะไปรบั มากช็ า่ งเหอะ เรานะ่ เขา้ บา้ นไดแ้ ลว้ เดี๋ยวป่วยไปก็เป็นเรื่องอีก สมัยพี่แทนไปเรียนหนังสือ ไทน่ีด้ือแบบนี้ ไหม” ถงึ จะบน่ นอ้ งขนาดนน้ั แตด่ วงหทยั กอ็ มุ้ ดงั่ ฤทยั ขน้ึ แนบอก หอม แก้มน้องสาวสุดที่รักด้วยความห่วงใย พ่อกับแม่บอกเสมอว่ามีน้อง คนนต้ี อนอายมุ าก ดงั นน้ั หากใครเป็นอะไรไปกต็ ้องเป็นหน้าทหี่ ล่อนท่ี จะประคับประคองดูแลดั่งฤทัย ยิ่งเจ้าตัวข้ีโรคอ่อนแอย่ิงทำ� ให้ทุกคน เป็นห่วงเข้าไปใหญ่ “ไม่นะคะ ไทนี่ว่าง่ายจะตาย แล้วก็คิดถึงพ่ีแทนมากๆ ด้วย อยากไปเย่ยี มบ้าง แต่คณุ แม่กลวั ไทน่ีไม่สบาย” เด็กสาวส่ายหน้าจนผมเปียท้ังสองข้างกระทบแก้ม ยกมือโอบ รอบคอพ่สี าว และหอมแก้มคนทม่ี ีสายเลือดเดียวกัน “พแ่ี ทนก็คิดถึงไทนี่ อยากกลบั มาหา แต่ก็เรยี นหนักมากรู้ไหม ตอนน้เี รยี นจบแล้ว เล่นกับไทนีไ่ ด้ทุกวนั เลย” หลอ่ นเรยี นหนกั ตามทพ่ี ดู จรงิ ไมใ่ ชข่ อ้ อา้ ง เลยตดั สนิ ใจกลบั บา้ น แค่ปีละคร้ัง เพราะกลัวจะติดใจความสะดวกสบายที่เมืองไทยจน ถอดใจไม่อยากกลับไปเรยี นท่ีต่างประเทศ “จริงนะคะ ไทน่ีเหงา เพ่ือนท่ีโรงเรียนไม่มีใครเล่นกับไทน่ีเลย สักคน” “อ้าว ท�ำไมล่ะ” พ่สี าวได้ยนิ อย่างนัน้ กท็ ำ� หน้าตกใจ ก่อนจะจบั น้องถอดเสอื้ ผ้า ณพรรษธส์ รฌ์ 11

จนหมด อดใจหายไม่ได้ว่าทรวดทรงของเด็กสาวถึงยังไม่โตเต็มวัย แต่กเ็ ร่ิมเก้งก้าง มีการเปลยี่ นแปลงบางอย่างทีส่ ะท้อนในอกว่าหล่อน ห่างบ้านหา่ งนอ้ งมากเกนิ ไป ดนั ตวั ดง่ั ฤทยั ให้เข้าไปในห้องน้�ำ จดั แจง เปิดนำ้� อุ่นแล้วให้เดก็ หญิงดแู ลตวั เอง แต่ไม่วายยืนคุยเป็นเพ่ือน “ก็ไทนโี่ ตกว่าเขาตัง้ สองสามปี เขาว่าไทนีโ่ ง่ เรยี นซำ�้ ช้นั ” ไม่...น้องสาวหล่อนไม่ได้โง่ แค่ไม่สบายท�ำให้เข้าโรงเรียนช้า กว่าเกณฑ์ ดวงหทัยฟังเร่ืองแล้วก็ค้านอยู่ในใจ คิดในหัวว่าต้องท�ำ อย่างไรไม่ให้น้องตกอยู่ในสภาพนี้ “แล้วไทน่วี ่ายังไง” “ไทนี่จะไปว่าอะไรละค้า ไทน่ีโง่จริงๆ นิ คิดเลขก็ไม่ถูก ไทน่ี ไมอ่ ยากไปโรงเรยี นเลยพแ่ี ทน อยบู่ า้ นทำ� ขนมกบั คณุ แม่ จดั ดอกไมก้ บั คุณแม่สนุกกว่าตั้งเยอะ” “จริงเหรอ” ถามเอาความจริงเพราะตอนนี้น้องสาวหล่อนเริ่มเข้าสู่วัยรุ่น ตอนต้น หากปล่อยปัญหาเลก็ ๆ แบบนี้ต่อไปโดยไม่แก้ไข มนั อาจจะ บานปลายกลายเป็นส่ิงท่ีส่งผลต่อบุคลิกภาพของดั่งฤทัยในอนาคต ก็เป็นได้ “จริงสิคะ ไทน่รี ักพ่แี ทน ไทน่จี ะโกหกทำ� ไม” “งั้นพ่จี ะลองหาวิธใี ห้ไทนไ่ี ด้เรียนอย่างมคี วามสขุ เอาไหม” ดวงหทัยบอกน้องสาว มือก็กดค้นหาข้อมูลที่ต้องการในอิน- เทอรเ์ นต็ ไปดว้ ย เมอ่ื เหน็ วา่ มลี ทู่ างกพ็ อดกี บั เวลาทดี่ ง่ั ฤทยั เดนิ ออกมา จากเรนชาวเวอร์ ไอร้อนของน�้ำท�ำเอาแก้มขาวใสเป็นสีแดงสดสวย ฉายแวววา่ โตไปจะทำ� ใหผ้ ชู้ ายอกหกั กนั เปน็ แถว แตค่ ดิ แลว้ กน็ า่ หนกั ใจ ถ้าน้องหล่อนไม่ทันโลกทันคน ความสวยนี้จะกลายเป็นดาบสองคม ให้คนเข้ามาท�ำร้ายดงั่ ฤทัยหรอื เปล่า “เอาสคิ ะ พีแ่ ทนใจดี สวยแล้วกใ็ จดี ไทนี่รักพ่ีแทนที่สดุ ” 12 รักตลอดเวลา...Forever You

ไม่จริงหรอก ดวงหทัยสวย น่ามอง กอปรกับบุคลิกม่ันใจใน ตัวเองท�ำให้มีเสน่ห์มากขึ้น แต่หากเทียบกันแล้วด่ังฤทัยผู้น้องน้ัน สวยกว่ามาก แต่สวรรค์ก็ให้ส่งิ อ่ืนทดแทน เพราะในขณะท่ีน้องหล่อน จับตาจบั ใจต้ังแต่วยั เท่านี้ คณุ แทนของทบ่ี ้านกลับได้สมองทใี่ ครๆ ก็ บอกว่าฉลาดจนแทบจะเป็นอัจฉริยะ และท่ีไทน่ีชมว่าหล่อนใจดีนั้น หล่อนกไ็ ม่ได้ใจดกี บั ทกุ คน จะมกี แ็ ตค่ นในครอบครวั เทา่ นน้ั ละทไ่ี ด้รบั อานิสงส์นี้ “อมื พกี่ ็รักไทน่ีที่สุดเหมอื นกัน” “สองสาว กว่าจะลงมากัน แมน่ ึกวา่ ต้องใหค้ นไปตาม” ดวงใจมองบตุ รสาวทงั้ คดู่ ว้ ยความรกั และความชน่ื ชม ดวงหทยั เป็นเหมือนความหวัง ความส�ำเร็จของครอบครัว เป็นเครื่องการนั ตวี ่า ทั้งหล่อนและสามีได้สร้างคนคุณภาพข้ึนมาอีกคนหนึ่งในสังคม ใน ขณะท่ดี งั่ ฤทัยเป็นทัง้ แก้วตาและดวงใจทห่ี ล่อนยอมแลกทกุ อย่างเพ่อื ใหล้ กู สาวคนเลก็ ไดใ้ ชช้ วี ติ อยา่ งมคี วามสขุ ระหวา่ งคดิ มอื ไมก้ จ็ ดั เตรยี ม ผลไม้ท่ีจะยกข้นึ เสิร์ฟหลังมื้อเย็นไปด้วย “ไทนี่ขอโทษค่ะคุณแม่ ไทนช่ี วนพแ่ี ทนคยุ นานไปหน่อย” ลูกคนเล็กพนมมือกราบท่ีอกมารดา อีกฝ่ายก็ยกมือขึ้นลูบหัว อยา่ งเอาใจ แลว้ ดงั่ ฤทยั กช็ ว่ ยหลอ่ นจดั เตรยี มอาหารแบบทท่ี �ำกนั เปน็ ประจำ� ทกุ วนั ความทเี่ ปน็ ลกู คนเลก็ และอยตู่ ดิ กบั แมต่ ลอดเวลา ดงั นน้ั ไมว่ า่ หลอ่ นทำ� อะไร ดงั่ ฤทยั กม็ กั จะมาออดออ้ นขอทำ� ดว้ ยเสมอ ดวงใจ กย็ นิ ดแี ละพอใจทีล่ ูกเลก็ ออดอ้อน ในขณะทดี่ ัง่ ฤทยั น้นั อยากทำ� อะไร เอาใจคุณแม่บ้าง เนือ่ งจากรู้ดวี ่าตวั เองไม่มอี ะไรให้น่าช่ืนชมพูดถงึ ได้ อย่างพ่สี าวคนเก่งเลย “ไม่เป็นไรค่ะ คุณแม่รู้ว่าหนูคิดถึงพ่ีแทน ว่าแต่การบ้านเสร็จ หรอื ยังคะ” ณพรรษธส์ รฌ์ 13

หลอ่ นมองบตุ รสาวคนเลก็ ทเ่ี ปลง่ ประกายความงามมาตง้ั แตไ่ หน แต่ไร เสียแต่สุขภาพอ่อนแอ เป็นภมู ิแพ้ทแี่ พ้ไปเสยี ทกุ อย่างในโลก “เหลือแต่เลขค่ะ” คนตัวเล็กตอบ ตายังจับจ้องท่ีผลไม้ในมือ ก่อนที่เจ้าตัวจะส่ง ใส่ปากพ่สี าว “พแ่ี ทนทานอันนคี้ ่ะ ไทนท่ี ำ� ให้” เดก็ หญงิ บอกเมอ่ื เหน็ ดวงหทยั จะหยบิ ผลไมท้ ค่ี ณุ แมจ่ ดั ใสจ่ าน เรยี บร้อยแล้วกนิ “แล้วท�ำไมไม่ท�ำคะ” มารดาถามบตุ รสาว “กอ็ านอรท์ บอกวา่ เดย๋ี วขอแกแ้ บบใหค้ ณุ พอ่ เสรจ็ กอ่ นจะใหค้ น ไปตามไทนี่ ให้ไทน่ีไปเล่นตามสบายก่อน” พอได้ยินมาถึงตรงนี้ดวงหทัยก็อดไม่ได้ท่ีจะถามออกไปถึง ความข้องใจเก่ียวกับชื่อที่ได้ยินมาต้ังแต่เย็น ว่าเจ้าของชื่อเป็นใคร มาจากไหน ท�ำไมถึงดูเก่ยี วข้องกบั ทุกคนในครอบครัวหล่อนแบบน้ี “อานอร์ทนี่ใครคะคุณแม่ แทนได้ยินน้องพดู ตั้งแต่เย็นแล้ว” “นอร์ทก.็ ..” สตรีสูงวัยทีก่ ำ� ลังคว้าเม็ดเงาะตง้ั ท่าจะอ้าปากอธิบาย แต่กลับ กลายเป็นว่าคนท่ีถูกพูดถึงเดินดุ่มเข้ามาในครัวพอดี และร้องเรียก บตุ รสาวคนเลก็ แต่สายตาจบั จ้องอยู่ที่ลกู สาวคนโต “ไทนี่ พร้อมท�ำการบ้านยงั ” ผู้ชายรูปร่างใหญ่ สูงไม่ต�่ำกว่าร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรเดิน มาดดีเข้ามาในห้องครัวบ้านหล่อน ส่งเสียงทุ้มกังวานเรียกดั่งฤทัย ใบหน้าและสีตาเขาบ่งบอกว่ามีเช้ือสายต่างชาติชัดเจน เล่นเอาคนท่ี ไม่ได้อยู่เมืองไทยมานานอดเขินไม่ได้เม่ือบุรุษเพศมองมาด้วยท่าที แบบนนั้ “อ้าว นอร์ทมาพอดี มาน่ี มารู้จกั ลกู สาวคนโตพ่ี เพ่ิงเรยี นจบ 14 รักตลอดเวลา...Forever You

กลบั มาเมือ่ สองสามวนั ก่อน” ดวงใจแนะนำ� บตุ รสาวดว้ ยทา่ ทเี ปน็ กนั เอง มองปราดเดยี วตาม ประสาคนอาบน้�ำร้อนมาก่อนก็รู้ว่าผู้ช่วยมือดีของสามีถูกตาต้องใจ ในตวั บตุ รสาว “แทน นีพ่ ่นี อร์ท เป็นนักออกแบบมอื หนึ่งของบริษทั เรา นอร์ท น่นี ้องแทน พีส่ าวของไทนเ่ี ค้าละ เดยี๋ วอีกหน่อยก็ต้องเข้าไปทำ� งานท่ี บรษิ ทั ยงั ไงเดี๋ยวจากดนู ้องคงต้องฝากดพู ี่ด้วยอกี คนนะ” ชยั ชนะไมต่ อบรบั หรอื ปฏเิ สธ มองหนา้ ดวงหทยั นงิ่ ๆ แตแ่ ววตา เปล่งประกายพึงใจ ท้ังๆ ท่ีมือหนายังวางอยู่บนศีรษะของเด็กหญิง ดง่ั ฤทัยทกี่ �ำลงั ปอกผลไม้อยู่ “อานอร์ทขา...เงาะไหม ไทนแ่ี กะให้สดๆ ร้อนๆ เอาเม็ดออกให้ อานอร์ทด้วย” คนตัวโตโน้มลงรับผลไม้ท่ีเด็กหญิงปอกให้เข้าปาก เค้ียวช้าๆ แต่ยงั มองพ่สี าวของหล่อนไม่วางตา หน้าเหมือนเดก็ สาวทว่ี นเวียนอยู่ ในชีวิตเขามาตลอด ต่างก็แค่โตกว่า เป็นผู้ใหญ่กว่า ก่อนจะเอ่ยกับ อกี ฝา่ ยดว้ ยนำ้� เสยี งเปน็ กนั เอง เพราะอยา่ งไรเสยี ดวงหทยั กเ็ ปน็ เจา้ ของ บ้าน ในขณะทีเ่ ขาต่อให้จะคุ้นเคยแค่ไหนกเ็ ป็นแค่แขกในบ้านหลังนี้ “ยินดที ี่ได้รู้จกั ครบั พ่ชี ่ือนอร์ท ท�ำงานกบั พีไ่ ทย” ด้านดวงหทัยได้ยินดังนั้นก็ย้ิมแบบคนม่ันใจ แต่ไม่ยกมือไหว้ ไมร่ เู้ พราะลมื วฒั นธรรมไทยไป หรอื เหน็ วา่ คนตรงหนา้ มเี ลอื ดตะวนั ตก กันแน่ ก่อนตอบกลับด้วยภาษาที่เท่าเทียมกัน มองปราดเดียวก็รู้ว่า ความหมายในตาเขามมี ากกวา่ การทกั ทายกนั เพราะหลอ่ นเปน็ ลกู สาว ของคณุ พ่อ “ยินดที ี่ได้รู้จักค่ะพี่นอร์ท แทนนะคะ” ณพรรษธ์สรฌ์ 15

สองปตี ่อมา “ต้ังใจสิ มันยากตรงไหนฮึ ลองเทียบบัญญัติไตรยางศ์ดู จ�ำ ได้ไหม เคยสอนไปหลายทีละนะ” ดัง่ ฤทยั ประสานมือไว้ใต้คาง หนั มาท�ำตาวง้ิ ๆ เป็นประกายใส่ ชัยชนะ ออกปากเรียกเสียงหวานด้วยคำ� ขึ้นต้นประโยคแบบท่ีหล่อน ชอบใช้อ้อนเขาเวลาต้องการอะไร “อานอร์ทขา...มันยาก ทำ� ให้ไทนี่ ดูอีกรอบนะคะ พลสี สส คนดีของไทน่”ี “ไม่! สอนมาก่ีคร้ังแล้ว เดือนหน้าจะสอบแล้วนะ มัวแต่ไป เกบ็ แต้มวชิ าอนื่ อยนู่ นั่ แหละ นสี่ นใจการบ้านวชิ าทมี่ นั ส�ำคญั ๆ สไิ ทน!่ี ร้องเล่นเต้นรำ� น่ะ ไม่ต้องเรยี นละมะ” ดนิ สอทถ่ี กู เหลาไวแ้ หลมเปย๊ี บชไี้ ปทโ่ี จทยก์ ารบา้ นของนางสาว ด่ังฤทัยที่หันกลับไปท�ำหน้าตูม แต่ก็ไม่ท�ำตามท่ีเขาสั่งเสียที ดวงตา มองผ่านการบ้านไป สนใจรายการทำ� อาหารที่ชายหนุ่มเปิดดูฆ่าเวลา ตอนหลอ่ นแกโ้ จทยค์ ณติ ศาสตรม์ ากกวา่ จนชยั ชนะทนไมไ่ หว ยกรโี มต ขึ้นเขกหัวทุยของคนที่รวบหางม้าไว้เสียตึง ไม่รู้ว่านานเท่าไรแล้วท่ี นอกจากเปน็ นกั ออกแบบจวิ เอลรใี หบ้ รษิ ทั ขายเครอ่ื งประดบั เบอรห์ นงึ่ ของเมอื งไทยอย่างเดอะ เทยี รา่ เขายงั ตอ้ งรบั หน้าทเี่ สมอื นพเ่ี ลยี้ งของ เดก็ คนนไี้ ปกลายๆ คดิ ไปคดิ มาตงั้ แตเ่ จอกนั ครงั้ แรกถงึ วนั นกี้ ส็ ปี่ ี แถมตอนนเ้ี ขายงั ควบตำ� แหนง่ แฟนพส่ี าวของเจา้ ตวั ไปดว้ ย หลงั จากไดเ้ จอดวงหทยั เมอ่ื สองปีก่อนที่หล่อนกลับมาจากต่างประเทศ และเข้าท�ำงานที่บริษัท ควบคุมดูแลเรื่องการบัญชีและการบริหารท่ีเขาไม่สันทัด เพราะดูแล ด้านการออกแบบและการประชาสัมพันธ์เพียงอย่างเดียว เห็นหน้า ค่าตากัน ออกงานด้วยกัน ประทับใจในความเก่งกาจและความ สามารถของกันและกัน จนกลายเป็นการสานสัมพันธ์บางอย่างที่ คนนอกเรียกว่าแฟน โดยที่ท้ังเขาและดวงหทัยก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร มี 16 รักตลอดเวลา...Forever You

แคค่ นสองคนทร่ี วู้ า่ ภายใตค้ วามสนทิ ทเี่ กนิ ปกติ เขากบั หลอ่ นกลบั ไมม่ ี อะไรลึกซ้งึ ต่อกันขนาดนัน้ “โอ๊ย พี่แทนก็ให้ไทนี่สอบ IGCSE อยู่ดี ไม่รู้ต้องมาลงระบบ โฮมสกลู ของไทยไปด้วยท�ำไม” ดั่งฤทัยเอ่ยถึงการเรียนที่พ่ีสาวจัดแจงเลือกให้หลังจากเจรจา กับพ่อแม่ว่าหล่อนไม่เหมาะท่ีจะอยู่ในระบบการศึกษาไทยท่ีคร่�ำครึ อีกต่อไป ไอ้ท่ีเรียนตก เรียนโง่ ก็เพราะไม่ใช่ทางท่ีเด็กสาวถนัด จึง จดั การเอานอ้ งสาวออกจากโรงเรยี นเอกชนชอ่ื ดงั ยน่ื เรอื่ งขอจดทะเบยี น เพ่ือจัดการศึกษาโดยครอบครัว จัดหลักสูตรการเรียนรู้ท่ีเสริมสร้าง ศักยภาพท่ีไม่ค่อยจะมีเท่าไรของด่ังฤทัย แต่ในขณะเดียวกันก็เตรียม ความพร้อมส�ำหรับการสอบเทียบระดับของระบบการศึกษาอังกฤษ ซ่ึงหากสอบผ่านทั้งห้าวิชาโดยได้เกรดไม่ต�่ำกว่าซีก็จะไปขอเทียบวุฒิ การศึกษาและนำ� ไปย่ืนสมัครศึกษาต่อในมหาวิทยาลยั ได้ “กแ็ ลว้ ไอ้ IGCSE ของเรานะ่ มนั ไมม่ เี ลขหรอื ไง ทอี่ าเอามาใหท้ �ำ น่งี ่ายกว่าเลขในโรงเรยี นไทยเยอะเลยนะ ยงั บ่นอยู่ได้” “อานอร์ทจะมารู้ได้ไง สมัยอานอร์ทเรียนหนังสือน่ะไทน่ียังอยู่ ในหลอดทดลองเลยมงั้ ” เดก็ สาววยั สบิ หกตอบโตก้ บั คนสนทิ ของพอ่ ทช่ี อื่ ชยั ชนะ จะเรยี ก เขาว่าหุ้นส่วนก็ไม่ใช่ จะเรียกว่าลูกน้องก็ไม่เชิง เพราะบิดาหล่อนตั้ง มูลนิธิสนับสนุนนักศึกษาเรียนดีในสาขาออกแบบเคร่ืองประดับให้ มหาวทิ ยาลยั ทง้ั ไทยและตา่ งประเทศ ซง่ึ บรุ ษุ ผนู้ ไี้ ดร้ บั ทนุ การศกึ ษานนั้ มาโดยตลอด จนได้ไปเรยี นต่อปรญิ ญาโทในด้านทีต่ ้งั ใจ ทง้ั ๆ ทค่ี รอบครวั เขาเปน็ ไซตโ์ ฮลเดอร์ หรอื ตวั กลางการขายเพชร ที่ใหญ่หน่งึ ในสข่ี องโลก จะเป็นรองกแ็ ค่เดอเบียร์สก็เท่านนั้ ดไี ม่ดีจะ รวยกวา่ บา้ นหลอ่ นไมร่ กู้ ขี่ มุ แตไ่ มร่ ทู้ ำ� ไมอานอรท์ ของหลอ่ นถงึ ไมส่ นใจ ทจ่ี ะใหพ้ อ่ แมส่ ง่ เรยี น กลบั รบั เงนิ พอ่ หลอ่ นหนา้ ตาเฉย แลว้ กม็ าท�ำงาน ณพรรษธส์ รฌ์ 17

ใชท้ นุ จนวนั นเ้ี รยี กไดว้ า่ เปน็ เบอรส์ องรองจากคณุ ไทยทพั กเ็ ทา่ นน้ั แลว้ ท่ีต้องมาสนิทสนมกลมเกลียวประหน่ึงเป็นแม่นมขนาดนี้ก็เพราะช่วง ที่เขากลับมาใช้ทุนใหม่ๆ มารดาไปถูกชะตาเขาอย่างไรก็ไม่ทราบ ให้ ชายหนุ่มพักอยู่ที่เรือนรับรองระหว่างปรับตัวให้เข้ากับประเทศไทย เจ้าตัวเลยตอบแทนด้วยการอาสารับ-ส่งหล่อนซ่ึงสมัยน้ันยังต้องไป โรงเรียนเหมือนเด็กปกติ สอนการบ้าน สอนว่ายน�้ำ แล้วแต่เวลาท่ี นอกเหนือจากการออกแบบงานให้บริษัทจะเอ้อื อ�ำนวย จนไปๆ มาๆ ก็ต้องทำ� หน้าทนี่ น้ั อยู่แบบนี้ “ปากมากจรงิ ๆ เดก็ บา้ อะไร มวั แตเ่ หนบ็ แนมอา การบา้ นเรานะ่ ทำ� เรว็ ๆ เด๋ยี วอาจะพาแทนไปกินข้าวข้างนอก” ได้ยินแบบน้ันดั่งฤทัยก็ท�ำหน้าม่อยแบบไม่จริงจังใส่คนท่ีแทน ตวั เองวา่ ‘อา’ เอาหนา้ สวยเกยเขา่ เขาทน่ี ง่ั อยบู่ นโซฟา ในขณะทห่ี ลอ่ น นั่งอยู่บนพ้ืนพรมในห้องนั่งเล่น อาศัยโต๊ะวางขนมของว่างท�ำแบบ ฝึกหัดไปด้วย ทุกวันนี้ชัยชนะคบหากับพ่ีสาวหล่อนในฐานะที่พูดได้ เตม็ ปากวา่ แฟนมาเกอื บหนงึ่ ปี มหี ลอ่ นแอบปรบมอื เชยี รค์ วามสมั พนั ธ์ ของท้ังคู่ ฝ่ายหน่งึ ก็พ่สี าวคนเก่งแสนดี อีกคนกห็ ล่อ เท่ ดูแลหล่อนมา ต้ังแต่ไหนแต่ไร ต่อให้ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือด แต่ดั่งฤทัย ก็รักเขาไม่น้อย “โธ่ ที่แท้ก็มารอพี่แทน ไทน่ีก็นึกว่าอานอร์ทคิดถึงไทนี่ซะอีก เด๋ยี วนไ้ี ม่ค่อยมาเล่นกับไทน่เี ลย” ชายหนุ่มวัยสามสิบสี่ตวัดตามองเด็กสาวที่สวยจัด ก็ไม่ใช่ เพราะแฟนเขาบ่นกระปอดกระแปดที่บริษัทเม่ือวันก่อนหรือไง ว่า นา่ กลวั ไทนจ่ี ะสอบเลขไดไ้ มถ่ งึ เกณฑ์ และอายตุ อนนกี้ เ็ ปน็ ปสี ดุ ทา้ ยท่ี จะสอบวัดระดับในหลักสูตรท่ีดวงหทัยตั้งใจจะให้น้องสอบผ่านแล้ว หากพลาดหวังไป เด็กที่ท�ำอะไรก็ไม่ได้ดีสกั อย่างจะมีอนาคตอย่างไร ก็ไม่รู้ เขาถงึ ต้องหาเวลามาดูเจ้าตัวเสยี หน่อย จะว่าไปหลงั ๆ กม็ ัวแต่ 18 รักตลอดเวลา...Forever You

วุ่นวายกับงานจนบางทีได้เห็นกันแค่เดือนละไม่ก่ีคร้ัง แป๊บเดียวก็จะ โตเป็นสาวแล้ว อดเสียดายเวลาท่ีผ่านไปโดยไม่ได้มาเห็นหน้าบ่อยๆ ไม่ได้ สงสัยคงต้องแวะมาที่บ้านบรรณรัตน์ให้มากกว่านี้ จะได้รู้ว่า ดง่ั ฤทัยมพี ัฒนาการทางการศึกษาและร่างกายไปอย่างไร “งอแงนะ่ อาวา่ งอากพ็ าแทนไปเดตสิ จะมานงั่ เลน่ กบั เดก็ อยา่ ง เราทำ� ไม” คณุ ชยั ชนะของคนในบรษิ ทั ทำ� ท่ารำ� คาญ “รบี ๆ ทำ� ใหเ้ สรจ็ ถ้าท�ำทันก่อนอาออกไปแล้วถูกเกินแปดสิบเปอร์เซ็นต์ อาจะมีรางวัล ให้ เอาไหม” “จรงิ เหยอออ” ด่งั ฤทยั ตาเป็นประกาย เขย่าขาเขา ชัยชนะก็เป็นแบบน้ี ชอบดุ ชอบบ่น ชอบว่า หาเรือ่ งตำ� หนิว่าหล่อนโง่บ้าง อ่อนแอบ้าง ไม่ทันคน บ้าง แต่ก็แอบใจดีกับหล่อนอยู่เสมอ อย่างทุกวันน้ีที่ว่ายน�้ำเป็นก็ เขาสอน สอบผ่านตลอดหลายปีท่ีผ่านมาก็เขาติว เรียกว่ามีเขาเป็น ส่วนประกอบของชีวติ ไม่น้อย “จะให้อะไรเค้า ไทน่ขี อรเี ควสต์ได้ไหม” “ไม่ได้! รางวลั น่ะรางวลั เข้าใจไหม มันต้องตามใจผู้ให้ ไม่ใช่ ผู้รับ” ชยั ชนะท�ำเสียงแข็ง เขย่าขาเร็วๆ ให้หวั ของหล่อนทเ่ี กยอยู่บน เขา่ เขาสน่ั คลอนเหมอื นตกุ๊ ตาตดิ สปรงิ จนเจา้ ตวั ตอ้ งยอมยกหนา้ ออก ไป ท�ำหน้ายุ่งไม่พอใจ ในขณะท่ีมีรอยยิ้มปรากฏบนหน้าหล่อเหลา ที่มเี ชื้อสายตะวนั ตก ชอบชะมัดเวลาแกล้งยายเดก็ นี่ได้ “เขยา่ มาไดน้ ะคะอานอรท์ ไทนเ่ี วยี นหวั เลย คดิ เลขไมอ่ อกแลว้ ” “ข้ออ้างทง้ั นน้ั ” ตาสฟี ้าของเขาปรายมอง ด้วยขนาดตวั ท่สี งู ใหญ่เลยทำ� ให้เห็น ได้ว่าในหน้ากระดาษของดั่งฤทัยเหลือโจทย์เจ้าปัญหาเม่ือครู่เป็นข้อ สุดท้าย ณพรรษธส์ รฌ์ 19

“แต่ให้พักสกั ห้านาทกี ็ได้ ขนมนี่อร่อยดี ซ้ือเจ้าไหน เอาไหม น่ี อากินคนเดียวจะหมด เดี๋ยวกินข้าวเย็นกับแทนไม่ไหว มีอะไรที่แพ้ ในนห้ี รอื เปล่า” ชายหนุ่มช้ีไปท่ีของว่างแบบฝรั่งเศส แต่มีต้นก�ำเนิดมาจาก เยอรมนที ีเ่ รยี กว่า ‘คิช’ มหี ลากหลายไส้ ทั้งผกั โขม แฮม และแซมอน จดั มาสวยงามในกระเชา้ ของวา่ งแบบทจี่ ดั นำ�้ ชายามบา่ ย กอ่ นจะเออื้ ม ไปหยิบขนมชิ้นเล็กเข้าปากอย่างหยุดไม่ได้ รสชาติดีกว่าร้านช่ือดัง ที่ไปกนิ เพราะแฟนสาวอยากถ่ายรปู ลงไอจเี ม่ือวนั ก่อนเสียอกี เหลอื บ มองเดก็ สาวทเ่ี ออ้ื มมาหยบิ ขนมกดั เปน็ คำ� เลก็ ๆ เขา้ ไปเรยี บรอ้ ย กนิ ได้ แบบนแี้ สดงวา่ ขนมทเ่ี ขาชอบอนั นไ้ี มม่ สี ว่ นผสมอะไรทด่ี งั่ ฤทยั แพส้ นิ ะ “หืมมม ซื้อท่ีไหนกนั คะ ไทนี่ทำ� กับคณุ แม่เมอ่ื เช้าหรอก” ได้ยินแบบน้ันชัยชนะก็เลิกคิ้ว ไม่ได้แปลกใจที่ด่ังฤทัยเข้าครัว แต่แปลกใจท่ีภรรยาเจ้านายซ่ึงเขาเคารพทั้งผัวทั้งเมียเสมือนเป็นพ่ี จริงๆ ท�ำของฝร่ังเป็นอาหารว่าง ทั้งๆ ท่ีปกติจะนิยมท�ำแต่ของไทย ของจนี เพราะไทยทพั ไมน่ ยิ มอาหารฝรงั่ ขนมฝรง่ั เลยแมแ้ ตน่ อ้ ย ดงั นน้ั ทุกครั้งท่ีฝากท้องที่บ้านนี้ต้ังแต่สมัยเป็นนักเรียนทุน ขยับมาเป็น พนกั งานบรษิ ทั เปน็ พเี่ ลยี้ งยายขอี้ อ้ น จนตอนนร้ี งั้ ตำ� แหนง่ ‘แฟน’ ของ ลูกสาวคนโต เขาก็ไม่เคยคาดหวงั ว่าจะได้กินอาหารตะวนั ตก “พใี่ จท�ำเหรอ นึกยังไงเปลย่ี นแนว” ถ้ามาเจอขนมจีบซาลาเปายังคุ้นตามากกว่า อดอจิ ฉาไทยทพั ไม่ได้ทม่ี ภี รรยาเป็นแม่บ้านแม่เรือนครบทุกประการ อาหารคาวหวาน ท�ำได้เลิศรสชนิดท่ีไม่ค่อยเห็นคนที่เป็นทั้งเจ้านายและเป็นพี่ชายที่ เขาเคารพออกไปกินที่ไหน ไหนจะฝีมือการจดั ดอกไม้ท่ไี ม่ว่าจะมีงาน ใด ไทยทัพกไ็ ม่เคยส่ังซอ้ื แต่ให้ภรรยาจดั การให้ทกุ ที ไม่รู้ชวี ิตเขาจะ มบี ุญได้มีเมียพร้อมสรรพแบบนนั้ ไหม “ก็ไม่นกึ ไง ไทน่ีน่ีแหละค่ะทน่ี ึก จำ� ได้ว่าวันก่อนพ่แี ทนบอกว่า 20 รักตลอดเวลา...Forever You

ไปทานกาแฟกับอานอร์ทแล้วอานอร์ทบอกว่าชอบ” ใช่...เขาชอบ...ตอนเด็กท่ียังอยู่ที่เยอรมนีกับบิดามารดาได้กิน บอ่ ยๆ เปน็ ขนมทกี่ นิ แลว้ สขุ ทกุ ขป์ นกนั แตค่ ดิ ไดแ้ คน่ นั้ กป็ ดั ความคดิ ถงึ คนทจ่ี ากมาใหพ้ น้ หวั หนั กลบั มาเจรจากบั คนขา้ งๆ ตอ่ จะวา่ ไปยายน่ี ก็คุยสนุกดี...หึ...ไม่สนุกได้อย่างไร ก็ต้ังแต่วันแรกท่ีเหยียบย่างเข้ามา ในบ้านน้ี ก็มีแต่เด็กคนนี้ที่คอยมาวนเวียนป้วนเปี้ยนจนเขาไม่รู้จะ สลัดออกทางไหน รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นเพ่ือนคุยกับเด็กอายุสิบสอง ไปเสยี แล้ว “แล้วยังไง นึกปุ๊บ ขนมมาปั๊บง”ี้ “บ้าหรือไงอานอร์ท” ดงั่ ฤทยั คอ้ นควกั ดนู า่ มอง มจี รติ เพลนิ ตา นถ่ี า้ โตไปคงหวั กระได ไม่แห้ง ห.ึ ..กด็ ีแล้วแหละทีเ่ รียนหนังสอื ทีบ่ ้าน ไม่ได้ออกไปให้ใครเห็น ไม่งั้นไม่รู้ว่าจะโดนใครหลอกหรือเปล่า ยิ่งไม่ค่อยรู้เร่ืองรู้ราวอะไร กบั เขาอยู่ “ไทนก่ี ็บอกคุณแม่สคิ ะว่าอยากทำ� ยงั คิดว่าจะให้ใครเอาไปส่ง ใหอ้ านอรท์ กบั พแ่ี ทนทบี่ รษิ ทั เลยนะ แตอ่ านอรท์ ตามกลนิ่ ขนมไทนม่ี า พอดี นั่งดูยูทิวบ์ต้ังหลายคร้ังนะระหว่างรอพี่วินัยพาป้าเล็กออกไป ซอ้ื ของตามสูตร อร่อยชะม้าาา” เจ้าตัวยิ้มเผล่ใส่เขาเพราะรู้ว่าจะต้องโดนชายหนุ่มเขกหัวแบบ ทุกทีที่ล้อเล่นลามปาม แถมโยกตัวหนีทันควันแบบรู้จังหวะจะโคน ของกนั และกนั “น่ีอานะ ไม่ใช่หมา!” “ไทนี่ก็ไม่ได้พดู สักหน่อย อานอร์ทคิดแบบนน้ั ได้ยังไง ไทน่ีรกั อานอร์ทจะตาย ไม่กล้าว่าอานอร์ทเป็นหมาหรอกน้า” ด่ังฤทยั ท�ำตาใสใส่เขา ถึงแม้ในใจจะแซวก็เถอะ “กแ็ ล้วทีพ่ ูดมามนั ชวนคิดไหมล่ะ ไปๆ ท�ำการบ้านต่อได้แล้ว” ณพรรษธส์ รฌ์ 21

“แล้วรางวัลอ้ะ คอื อะไรคะ ปลกู เรอื นเขายงั ว่าต้องตามใจผู้อยู่ แลว้ นข่ี องของไทนเ่ี ลยนะคะ อานอร์ทจะไม่ตามใจ ให้ของทไี่ ทนอ่ี ยาก ได้หน่อยเหรอ” คนข้ีเกียจยังไม่ยอมลงมือ พยายามกล่อมคนอายุสามสิบสี่ ดว้ ยสำ� นวนไทยแบบเกนิ วยั แตก่ ย็ งั ดที ยี่ อมหยบิ ดนิ สอขนึ้ มา มองหนา้ เขาอย่างมคี วามหวงั ชัยชนะไม่สนใจ คนอย่างเขา ใครจะมาอ้อนเอาอะไรก็ไม่ได้ ทั้งนัน้ “ไม่บอก! ทำ� ได้ตามที่พูด เดี๋ยวกร็ ู้เอง” “หึ ไทนไี่ มง่ อ้ กไ็ ด้ ไมส่ นใจอานอรท์ แลว้ เดย๋ี วไทนอี่ ยากไดอ้ ะไร จะไปบอกคุณพ่อเอง” ดงั่ ฤทัยสะบดั หน้ากลับไปจดจ้องอยู่ท่ตี ัวเลขตรงหน้า ไม่ได้คิด จะท�ำแบบฝึกหัดให้ได้ดีเพือ่ ทีจ่ ะสอบผ่านแต่อย่างใด แต่เพราะอยาก ได้อะไรจากเขา คนท่ีหล่อนเทิดทูนนับถือ หรือจะเรียกว่ากร๊ีดกร๊าด ชื่นชมเหมือนบรรดาวัยรุ่นตามต่ิงดาราก็คงได้ ดังนั้นของจากเขาก็ ไม่ต่างอะไรกับลายเซ็นของไอดอลทีห่ ล่อนตดิ ตาม ขณะชายหนุ่มก็มองตามไปเพ่ือคุมความประพฤติเด็กสาวโดย ไม่สนใจค�ำประชดเมื่อกี้ อย่างยายไทนี่น่ะเหรอจะไม่ง้อ ไม่สนใจ เขาได้ เดี๋ยวอีกสักห้านาทีผ่านไปเจ้าตัวก็ลืมแล้วว่าเคยงอนอะไรไว้ แลว้ กก็ ลบั มาออดออ้ นเปน็ ลกู หมาพนั แขง้ พนั ขาทำ� ตาใสเสยี งหวานใส่ เหมือนเคย...เฮ่อ...แล้วรางวัลที่เผลอพลั้งปากว่าจะให้ไปเมื่อก้ีเพราะ อยากให้ด่ังฤทัยตั้งใจเรียนควรจะเป็นอะไร...ตาคมกริบสีฟ้ายังมอง เส้ยี วหน้าของคนท่ไี ม่รู้ตัวว่าโดนจับจ้อง เดี๋ยวลองถามแทนดูก็ได้ว่าช่วงน้ียายไทน่ีบ่นว่าอยากได้อะไร หรอื เปล่า 22 รกั ตลอดเวลา...Forever You

ชั่วโมงท่ี 2 อกี สองปตี ่อมา “พน่ี อร์ท มนั แพงไป แทนไม่ไหว” ดวงหทัยบอกเขาสีหน้าจริงจังระหว่างชัยชนะส่งราคาเพชรที่ เดอะ สปารเ์ กลอร์ บรษิ ทั ของบดิ ามารดาของเขาใหม้ า ซงึ่ ตอนนพี้ ช่ี าย เขาเปน็ ผดู้ แู ลบรหิ าร ในขณะทน่ี อ้ งไมส่ นั ทดั วชิ าชพี เฉพาะแบบนน้ั เลย ขอออกมาท�ำงานทชี่ อบ เพราะเดอะ สปาร์เกลอร์น้ันเป็นผู้ผลิตเพชร ชัน้ น�ำของโลก มีธรุ กจิ ตั้งแต่การท�ำเหมอื งเพชรแหล่งต่างๆ เพื่อค้นหา เพชรดิบน�ำออกให้ประมูล ไล่เรยี งไปจนถึงการเจียระไนเพชรขาย รบั งานของไซต์โฮลเดอร์อ่ืน และทำ� ให้เหมอื งของตัวเอง ในส่วนของการตัดเพชรเจยี ระไนเพชรนัน้ เดอะ สปาร์เกลอร์มี บริษัทลูกไว้ดูแลอีกต่อหนึ่ง เนื่องจากต้องใช้ความรู้ ความเช่ียวชาญ และเทคนิคเฉพาะท่แี ตกต่างออกไป ก่อนจะขายต่อให้ลกู ค้าปลกี ซึ่ง เดอะ เทียร่าของดวงหทัยก็เป็นหนึ่งในลูกค้าที่ซ้ือเพชรที่ผ่านกรรมวิธี ต่างๆ จากบ้านเขานี่ละมาออกแบบขายเป็นงานจิวเอลรี มีการเซ็น ขอ้ ตกลงวา่ ในปหี นงึ่ ๆ จะตอ้ งมยี อดซอ้ื ทง้ั เพชรดบิ และเพชรทผี่ า่ นการ เจียระไนโดยรวมไม่ต่�ำกว่าเท่าไร เรยี กว่าเป็นคู่ค้า เป็นซัปพลายเออร์ กันมาหลายปี เพราะเหตุนี้ด้วยละมั้งพ่อและแม่ของดวงหทัยและ ณพรรษธส์ รฌ์ 23

ดง่ั ฤทยั ถึงได้รัก เอน็ ดู ดแู ล และไว้ใจชยั ชนะขนาดน้ี “ลอตนี้มีแต่เม็ดใหญ่ๆ มันก็เลยแพงแบบนี้ แต่ถ้าเอามา ออกแบบเดด็ ๆ ราคาก็ดีดได้เลยนะแทน” “แทนเข้าใจค่ะ แต่มันเอาเงินไปลงตรงนนั้ เยอะมากไม่ไหว” อันท่ีจรงิ กไ็ หว และยงั มเี งินสำ� รองอีกเยอะ แต่หล่อนจะไม่เอา อะไรมาเสย่ี งกบั เรอ่ื งนแ้ี นน่ อน เพราะมกี ารค�ำนวณคา่ ใชจ้ า่ ยในแตล่ ะ ไตรมาสไวแ้ ลว้ แถมรอบนบ้ี รษิ ทั ยงั เปดิ หน้ารา้ นกลางดิ เออรเ์ บนิ เปน็ แฟลกชิปสโตร์ขนาดใหญ่ท่ีใช้เงินทั้งตกแต่ง ทั้งเช่าที่มหาศาล กะว่า ถ้าเป็นลอตหน้าหล่อนจะไม่อดิ ออดเลย “แต่แบบท่ีพ่ีวางไว้มันต้องใช้เม็ดขนาดนี้ แล้วน่ีพ่ีก็ไปเอามา ให้แทนจนได้” จริงๆ บริษัทออกแบบเคร่ืองประดับอย่างเดอะ เทียร่าถึงจะ บิ๊กเบม้ิ ในเมอื งไทย แต่หากเทียบกบั แบรนด์ยักษ์ใหญ่อย่างพวกแฮร์รี่ วินสตันแล้วยังด้อยชั้นกว่ากันมาก ถึงกระน้ันก็ยังได้รับสิทธิพิเศษใน การเสนอเพชรน้�ำงามมากกะรตั จากเดอะ สปารเ์ กลอรอ์ ยเู่ สมอ เพราะ มารดาของเขาท่ีเป็นชาวไทยเคยได้รับการช่วยเหลือจากเพื่อนรุ่นพ่ีใน มหาวิทยาลัยคู่น้ี ได้รับทุนการศึกษาแบบเดียวกับท่ีเขาเคยได้จาก รุ่นพ่อของไทยทัพ ซ่ึงก็นับเป็นป่ขู องดวงหทัย ต่างกันก็แค่สมัยน้ัน มารดาเขายากจนจรงิ ไดร้ บั โอกาสไปเรยี นตอ่ ตา่ งประเทศจนไดพ้ บรกั กับบิดาชาวเยอรมันของเขานั่นละ บิดาเขาถึงได้หอบเงินมาใช้ทุนให้ จนไม่มอี ะไรติดค้างกันทางการเงนิ แต่แม่เขาสอนมาตลอดว่าติดค้าง กนั ในเรอ่ื งของหวั ใจ ทงั้ เปน็ เหตใุ หแ้ มเ่ ขาไดพ้ บรกั แท้ มเี ขาและพชี่ าย เกดิ ขน้ึ มาในโลกใบนี้ ทง้ั ยงั รสู้ กึ ไมด่ ที ไี่ มไ่ ดก้ ลบั ไปทำ� งานใหต้ ามทเ่ี คย สัญญาเอาไว้ พร่�ำบอกว่าหากวันหนงึ่ มีโอกาสจะให้เขามาทำ� หน้าทนี่ ี้ แทน “แทนรู้ แต่ไม่ได้ ยงั ไงก็ไม่ได้” 24 รักตลอดเวลา...Forever You

ดวงหทยั เดด็ ขาด แม้คนที่ต่อรองอยู่ตรงหน้าจะเป็นอดตี คนรกั ท่ีเคยคบกันมาเกือบสองปี แต่ก็ไม่มีอะไรคืบหน้า ท้ังเขาและหล่อน ตา่ งให้เวลาและความสำ� คญั แก่งานในความรบั ผดิ ชอบ ต่อให้คนนอก จะรู้สกึ ว่าทง้ั คู่เป็น ‘คู่รัก’ ทเ่ี อาใจใส่ดแู ลกนั ขนาดไหน แต่ท้งั เขาและ หล่อนรู้ดีว่าความสัมพันธ์ออกไปในแนวเพ่ือนท่ีรักและเอาใจใส่กัน มากกว่าจะเป็นแฟนท่ีลุ่มหลง ที่ยงั อยู่ดีมคี วามสุขเพราะต่างฝ่ายต่าง พอใจท่ีอกี คนไม่เรอื่ งมาก เอาการเอางาน มคี วามรับผิดชอบ ไม่เคย งีเ่ ง่างอแงให้ร�ำคาญใจ ไม่มีเรื่องหงึ หวงมากความ แต่ใครจะรู้ว่าท้งั คู่ ไม่เคยสัมผัสกันมากไปกว่าการกอดและหอมแก้ม ทั้งๆ ที่ชัยชนะก็ดู แพรวพราวเจ้าเสน่ห์ และดวงหทัยก็ไม่ได้เป็นคนหวั โบราณขนาดนัน้ วนั หนง่ึ ดวงหทยั กเ็ ปดิ ปากพดู กบั ชยั ชนะวา่ ควรยตุ คิ วามสมั พนั ธ์ แบบนี้ ฝ่ายชายก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร เพราะรู้สึกเช่นกันว่าไม่มีเคมี แบบคู่รกั ต่อกนั แม้แต่น้อย ... ‘แทนว่าเราทั้งคู่แค่ประทับใจกนั ท่ีอีกคนเป็นคนเก่ง’ หล่อนพูดถึงความสามารถของตนเองได้เต็มปากเต็มค�ำ เก่งก็ คอื เก่ง จะต้องถ่อมตัวไปทำ� ไม ‘แล้วแทนก็รู้สึกว่าเรารักกันแบบพ่ีน้อง เอ่อ...คือพ่ีนอร์ทเข้าใจ ใชไ่ หม ไมใ่ ชส่ ิ พน่ี อรท์ ตอ้ งเขา้ ใจมากกวา่ แทน...คอื แทนไมเ่ คยตน่ื เตน้ หรือบัตเตอร์ฟลายเลยเวลาพี่กอดพ่ีหอม รู้สกึ ไม่ต่างอะไรกบั กอดยาย ไทนส่ี กั นิด’ ‘พก่ี ว็ า่ งนั้ แหละ’ เขาตอบขณะทม่ี อื สไลดห์ นา้ จอมอื ถอื คลกิ ไลก์ รูปเนต็ ไอดอลวยั ยส่ี บิ กว่าทั้งหลายในไอจีส่วนตวั รวั ๆ ‘อ้าว แล้วท�ำไมพี่ไม่บอกแทนล่ะคะ ทนมาท�ำไมต้ังเกือบสอง ปี!’ ‘กอ็ ยา่ งทบ่ี อกไง พช่ี อบคนเกง่ แลว้ คนเราถา้ จะคบกนั เปน็ คชู่ วี ติ ณพรรษธ์สรฌ์ 25

น่ะ พกี่ อ็ ยากได้คนแบบแทนนะ ส่วนเรื่องอืน่ แทนบอกพีเ่ องนวิ ่าแทน ไม่มายด์ถ้าพีจ่ ะไปซอื้ กนิ ’ ‘อ่อ ก็เลยจะให้แทนเป็นเมียหลวงงิ แล้วตัวเองเลี้ยงเมียน้อย แซ่บๆ ไว้กนิ ง้นั รึ พี่นอร์ทนี่มนั ร้ายจรงิ ๆ’ หล่อนบอกจริงๆ ละว่ายังไม่พร้อมมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งข้ันน้ัน กบั เขา ทงั้ ๆ ทีห่ ล่อนก็เคยมีประสบการณ์กบั คนรกั เก่ามา แต่หลายที หลายหนท่ีจับมือจูงแขนกัน หญิงสาวไม่อินตาม เลยท�ำให้ไม่อยาก เอาตัวเข้าไปผูกพันกับชัยชนะขนาดน้ัน แต่ในขณะเดียวกันก็เข้าใจ หัวอกลกู ผู้ชาย จงึ ออกปากอนญุ าตอย่างไม่คิดเลก็ คดิ น้อย ‘เล้ียงท�ำบ้าอะไรให้มีปัญหาล่ะ รายคร้ังสบายใจกว่าเยอะเลย จบแล้วจบไป อีกอย่างที่พ่ีแฮปปีกับการมีแทนเพราะร�ำคาญไอ้พวก ท่ีมาอ่อยซ้ายอ่อยขวา ขนาดมีแฟนนะยังเป็นแบบนี้’ เขาเอือมผู้หญิงสมัยนี้ไม่น้อยที่ขนาดเขาคบหาออกตัวว่ามี ดวงหทยั เป็นแฟนกย็ งั ชม้อยตา ยิง่ พวกในบรษิ ัทนี่ยิ่งแล้วใหญ่ คิดได้ อย่างไรว่าเขาจะท�ำอะไรแบบน้ัน ‘ฮอตจงั แฟน เอ๊ย แฟนเก่าใคร เอาเป็นว่าเราแยกย้าย เป็นพี่ เป็นเพ่ือนทด่ี ตี ่อกนั ดีไหมคะ’ ‘เอาอย่างน้ันก็ดีเหมือนกัน เราน่ะจะได้เปิดทางให้คุณอะไรที่ น�ำเข้ารถจีบสะดวกๆ ใช่ไหม’ ชัยชนะท�ำหน้าล้อเลียน ท�ำไมจะไม่รู้ว่ามีใครมาขายขนมจีบ ‘แฟนเขา’ อย่างไร ยังอดคิดไม่ได้ว่าท�ำไมเขาถึงไม่คิดหึงหวงแม้แต่ น้อย บางครั้งลอบยิ้มพอใจด้วยซ�้ำท่ีมีใครมาคอยส่งข้าวส่งน�้ำดูแล ดวงหทยั ท�ำดแี ละมีเวลามากกว่าเขาเป็นไหนๆ ‘บา้ นแ่ี ทนไมไ่ ดเ้ ลกิ กบั พน่ี อรท์ เพราะเขานะ หา้ มเขา้ ใจแทนผดิ เด็ดขาด’ ‘พี่รู้ๆ แต่เหน็ คนดีๆ อยู่รอบตัวแทนแล้วพ่ีก็อดดีใจไม่ได้’ 26 รกั ตลอดเวลา...Forever You

‘ก็ไม่ได้อะไร แทนกบั เขาเป็นแค่เพ่อื นกัน’ เพื่อนที่ท�ำให้ตอนน้ีดวงหทัยหน้าแดงจนชัยชนะหลุดหัวเราะ ออกมา ไม่เคยเลยสักครั้งตลอดเกือบยี่สิบสี่เดือนที่เป็นแฟนกันแล้ว ดวงหทัยจะมีอาการแบบนีเ้ พราะเขา ‘เพ่ือนก็เพ่ือน ถ้าเป็นเพ่ือนที่ท�ำให้แทนมีความสุขได้ พี่ก็ดีใจ ดีกว่าแทนอยู่กบั แฟนแบบพี่แล้วไม่มอี ะไรให้แทนยิ้มสักอย่าง’ ‘ขอบคณุ นะคะพนี่ อรท์ แทนขอใหพ้ เี่ จอคนแบบทพ่ี อี่ ยากอยดู่ ว้ ย จริงๆ’ ‘หึ พี่ไม่รีบหรอก แทนก็เห็นว่าตัวเลือกพี่เยอะแค่ไหน ดีไม่ดี เน้อื คู่พี่อาจจะยังไม่โตก็ได้ พีเ่ ลยไม่ถูกใจใครแบบน้’ี ... “ไม่รู้ละ เรื่องน้ไี ม่ใช่งานพ่ี ยงั ไงถ้าจะเอาสร้อยแบบน้ี ก็ต้องได้ เพชรเมด็ น้มี า” ชัยชนะชี้ที่รูปเพชรเม็ดที่เขาต้องการ เป็นการกดดันอีกฝ่าย กลายๆ “แต่แทนไม่เซ็นเบิกจ่ายแน่ๆ พ่ีนอร์ทก็เลื่อนก�ำหนดท�ำสิ ไว้ ออกเป็นคอลเลก็ ชนั เปิดตวั ชอปใหม่ก็ได้” ก�ำหนดการเปิดชอปใหม่น่าจะอยู่อีกประมาณหน่ึงปี ไว้อีกสัก หกเดอื นคอ่ ยไปรบั เพชรสบิ กะรตั นำ�้ งามเมด็ นม้ี าอยดู่ ว้ ยกนั กค็ งไมส่ าย จริงอยู่ท่ีว่าทั้งขนาดและเกรดของแร่ก้อนนี้หาไม่ได้ง่ายๆ แต่หล่อน สงั หรณแ์ ปลกๆ เลยยงั ไมอ่ ยากทมุ่ เงนิ กอ้ นใหญล่ งไป ทง้ั ๆ ทเ่ี ปน็ วงเงนิ ทีก่ �ำหนดไว้ในสัญญา “ซื้อเกบ็ เป็นเม็ดดบิ ไว้สถิ ้างนั้ พ่ดี ึงเพชรไว้ให้แทนไม่ได้นะ ถ้า แทนไมเ่ อา มคี นจอ้ งจะงาบกนั ทวั่ โลก ลองไปนอนคดิ ดอู กี ที พจ่ี ะบอก เวสลีย์ให้เก็บไว้ให้สักสองวัน หรือไม่แทนก็ไปบอกแฟนแทนให้ซ้ือไว้ ท�ำแหวนแต่งงาน ได้ข่าวว่าจะไปดูฤกษ์กันแล้วไม่ใช่เหรอ” ณพรรษธส์ รฌ์ 27

เขาเปิดแฟ้มงานอืน่ ๆ ท่ีต้องทำ� ต่อดูไปพลาง รู้ดวี ่าหญงิ สาวที่ เคยเป็นแฟนเก่าด้ือขนาดไหน ถ้าจะคาดค้ันให้ได้ค�ำตอบกันตอนน้ีก็ คงตอ้ งตกี นั ตายไปขา้ งหนงึ่ ดงั นน้ั ชยั ชนะเลยทำ� เปน็ ยอมออ่ นให้ พรอ้ ม อา้ งถงึ พช่ี ายทเี่ ปน็ คนดแู ลกจิ การทง้ั หมด โดยทเี่ ขาแทบจะไมเ่ คยเขา้ ไป ดแู ล เพราะผดิ ใจกับบิดาต้งั แต่ฝ่ายโน้นอยากให้เขาศึกษาต่อเกี่ยวกับ การเจียระไนเพชร ซึ่งเน้นหนักไปทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มากกว่าที่จะได้ใช้พรสวรรค์แบบศิลปินที่เขามี จะมีก็แต่มารดาท่ี สนบั สนุนให้เดนิ ทางสายนี้ เพราะเป็นความหวงั ความฝันของหล่อน ต้งั แต่เด็กเช่นกนั ชายหนุ่มเหลือบมองหน้าคนถือดอี ีกคร้ัง แล้วกพ็ อใจที่หล่อนมี จดุ ยนื ในการทำ� งานแบบน้ี แตจ่ ะแกรง่ แคไ่ หนกเ็ อาเถอะเพราะคนอยา่ ง ชยั ชนะก็ไม่เคยแพ้ใครเช่นกนั “พ่ีนอร์ทอยากจะรอก็รอไปค่ะ แต่แทนพูดเลยว่าไม่มีวันที่เงิน กอ้ นนนั้ จะกระเดน็ ออกจากกระเปา๋ เดอะ เทยี ร่าแนๆ่ สว่ นเรอื่ งใหแ้ ฟน แทนซือ้ ก็คงยาก ทางน้นั เขามีแหวนหมัน้ แหวนแต่งประจำ� ตระกลู ” ดวงหทัยบอกตาใส เลิกกับเขาไปสองปี หล่อนเปล่ียนแฟน ไปแล้วสามคน และคนท่ีคบอยู่ตอนน้ีก็อินเลิฟถึงขนาดมีผู้ใหญ่มา ทาบทามกันเป็นท่ีเรียบร้อย ร่างระหงบนส้นสูงตั้งท่าจะหมุนตัวเดิน กลับไปท�ำงานในส่วนของตน แต่นึกข้ึนมาได้ถึงก�ำหนดการท�ำงาน บางอย่างของอีกฝ่ายเสียก่อน “แล้วน่ีไม่ออกไปสตดู โิ อหรือยังไงคะ” วนั นมี้ กี ารถา่ ยโฆษณาเครอื่ งประดบั คอลเลก็ ชนั ทโ่ี หมทำ� กนั มา เกือบครึ่งปีกว่าจะส�ำเร็จออกมาเป็นชิ้นเป็นอัน เพราะมีการปรับกลุ่ม ลกู คา้ จากวยั กลางคนมาเปน็ วยั รนุ่ ผมู้ อี นั จะกนิ ทน่ี ยิ มซอ้ื เครอื่ งประดบั กันมากข้ึน เรียกว่าเสียเวลาท้ังเรื่องออกแบบ ทั้งนางแบบท่ีหาเท่าไร กไ็ มล่ งตวั จนเมอ่ื สองเดอื นกอ่ นตอนทดี่ งั่ ฤทยั แวะมาหาหลอ่ นหลงั จาก 28 รักตลอดเวลา...Forever You

ไปหาหมอภูมิแพ้ประจ�ำตัวมา ได้เจอกับทีมงานจากเอเจนซีโฆษณา และมอเดลลิงที่หอบโพรไฟล์นางแบบเป็นต้ังมาเสนอ แต่ยังไม่ได้ ข้อสรปุ พวกเขาถูกอกถูกใจหน้าตาท่าทางของดงั่ ฤทัย และออกปาก ขอให้เด็กสาวที่จะอายุสิบแปดในสัปดาห์หน้ามาเป็นนางแบบให้ คอลเล็กชนั นี้ เพ่ิงรู้เหมอื นกนั ว่าความผอมเก้งก้างของน้องสาวหล่อน มีข้อดี “ทำ� ไมพต่ี ้องไป” “อ้าว กไ็ ปดไู ทนถี่ ่ายแบบไง” “ใช่ไง แล้วท�ำไมพต่ี ้องไป ใช่หน้าที่พ่ีทไี่ หน พีไ่ ม่ใช่พีเ่ ลีย้ งไทน่ี นะ” “ใช่สิ พนี่ อร์ทคมุ เรือ่ งออกแบบแล้วกป็ ระชาสมั พนั ธ์ จ�ำได้ไหม ส่วนไอ้หน้าท่พี ีเ่ ลย้ี งไทนน่ี ่ะ ช้าเกินกว่าจะมาปฏเิ สธ เมอื่ วนั ก่อนใคร เปียผมให้คณุ หนดู ั่งฤทัยสวยเชยี ว มมี งกุฎดอกไม้อีกต่างหาก” ดวงหทยั เทา้ สะเอวมองหนา้ คนทขี่ นึ้ ชอื่ วา่ เคยเปน็ แฟน หวั เราะ ใส่เขาเมื่อเห็นชัยชนะเลิกคิ้วแบบขี้เล่นกวนประสาทตามประสาเขา วันก่อนหล่อนกลับถึงบ้านตั้งแต่เย็น พบว่าชัยชนะหอบงานเข้ามา ปรึกษากับบิดาหล่อนอยู่ก่อน แต่ลงท้ายด้วยการว่ายน�้ำเป็นเพื่อน นอ้ งสาวคนสวยของหลอ่ นเสยี แบบนน้ั แถมไมร่ ยู้ ายไทนไ่ี ปออ้ นทา่ ไหน พอแต่งตัวกันเสร็จทั้งคู่ด่ังฤทัยถึงมีเปียสวยพันรอบศีรษะ มีมงกุฎ ดอกไม้สวมอีกต่างหาก แล้วมานั่งกินข้าวเย็นพร้อมหน้าพร้อมตากัน สาวน้อยของหล่อนซ่ึงโตเต็มวัยก็เอาใจพี่เล้ียงตัวโต ตักของโปรดให้ ชัยชนะตลอดม้อื อาหารเป็นการตอบแทน “อ้อ ลืม นึกว่าหน้าท่ีเปียผมมันมากับต�ำแหน่งในบริษัทนี้” ชายหนุ่มประชดแบบไม่เอาจริง ก่อนจะเงยหน้าจากส่ิงทีม่ องอยู่ “เด๋ยี วค่อยออกไปก็ได้ แทนล่ะ จะไปไหม” “แทนไปไม่ได้ค่ะ แทนมนี ัดคยุ กับทนายพร้อมคุณพ่อคุณแม่” ณพรรษธส์ รฌ์ 29

หญงิ สาวบดิ ขอ้ มอื ดเู วลา อกี ไมน่ านกจ็ ะถงึ เวลาทนี่ ดั หมาย มอง หนา้ ชายหนมุ่ ทสี่ วมเสอื้ ยดื พอดตี วั สดี ำ� จนเหน็ ซกิ ซแ์ พก็ ทหี่ ลอ่ นไมเ่ คย ได้เห็น “มเี รอื่ งอะไรหรอื เปล่า” “ไมร่ ้สู คิ ะ คณุ พ่อคณุ แม่บอกแคว่ า่ ใหแ้ ทนไปด้วย คงไม่ใช่เรอื่ ง ของบริษัท ไม่งัน้ พน่ี อร์ทกค็ งต้องไป” หญงิ สาวยกั ไหลต่ อบ กอ่ นจะโบกมอื ใหค้ นทเี่ คยคบกนั มาเกอื บ สองปี แต่ไม่มีอะไรลึกซึ้งเลย จนขอบคุณตัวเองที่ตัดสินใจบอกเลิก กนั ไป ไม่งน้ั อาจจะไม่มวี ันมองหน้ากนั ติดแบบน้ี “โอเค” “พีน่ อร์ทเอาไทนไ่ี ปส่งบ้านด้วยนะ แล้วเยน็ น้ีกนิ ข้าวทบี่ ้านกัน นะคะ” ชว่ งนยี้ งุ่ ๆ จนทง้ั คแู่ ทบจะไมไ่ ดร้ ว่ มโตะ๊ กนั ไดเ้ จอกนั แคท่ ท่ี ำ� งาน เพียงเท่านั้น ชัยชนะท�ำหน้าเบอื่ แต่ไม่ปฏิเสธ เพราะรบั หน้าทพ่ี ่ีเล้ียงรับ-ส่ง ดั่งฤทยั แบบท่ีเคยทำ� มาหลายปี ก่อนจะโบกมือไล่ให้หญงิ สาวออกไป จากห้องท�ำงาน เพราะเขามีเอกสารอีกสองสามอย่างท่ีต้องใช้สมาธิ ในการจัดการ “ใช้งานแบบน้ี เดย๋ี วแทนเจอพ่ีไทยช่วยบอกให้เพ่ิมเงินเดอื นให้ พ่ีด้วย หุ้นห้าเปอร์เซ็นต์สิบเปอร์เซ็นต์นี่ไม่พอยาไส้นะ ถ้าต้องเป็น คนออกแบบ เป็นผู้บริหาร เป็นพีเ่ ล้ยี ง เป็นคนขับรถ เป็นทกุ อย่างให้ ไทนีด่ ้วยขนาดนี้” ชายหนมุ่ ทำ� หนา้ เมอ่ื ย แตก่ ลบั ดชู วนมองจนดวงทหยั ไมแ่ ปลกใจ เลยว่าท�ำไมสาวๆ ถึงกรี๊ดเขานักหนา จะว่าไปเมื่อก่อนหล่อนเองก็ หลงรูปเขาไม่น้อย ไม่ง้ันคงไม่คบกันอยู่เป็นปีๆ ดีที่ตระหนักได้ว่า ในการอยู่ร่วมกนั น้นั ต้องมอี ะไรมากกว่าแค่ ‘ถกู ตา’ และ ‘ต้องใจ’ แต่ 30 รักตลอดเวลา...Forever You

มันต้องมคี วามเข้าใจ ใส่ใจ และรู้ใจมาร่วมด้วย “เยน็ นพ้ี นี่ อรท์ เจอคณุ พอ่ พนี่ อรท์ กข็ อเองสิ ดไี มด่ จี ะใหม้ ากกวา่ ท่ีพน่ี อร์ทอยากได้อกี ไปละค่ะ เด๋ยี วเยน็ นีเ้ จอกนั ” “อานอร์ทขา...” ดั่งฤทัยเรียกเสียงหวานทันทีท่ีชัยชนะก้าวเข้ามาในสตูดิโอ ถ่ายรูปที่บรษิ ัทเอเจนซีโฆษณาตดิ ต่อไว้ ชายหนุ่มยังไม่ได้หันไปหาต้นเสียงเพราะมัวแต่วุ่นวายอยู่กับ คนของเอเจนซีโฆษณา เออีท่ีติดต่องานกันเป็นประจำ� ว่ิงปราดมาหา พรอ้ มสง่ ยมิ้ หวาน ชายหนมุ่ กต็ อบรบั เปน็ อยา่ งดเี พราะคยุ กนั นอกรอบ แบบตัวต่อตัวมาแล้ว “คณุ นอร์ท” “ครบั เรียบร้อยดไี หม” ในวงงานสองหนมุ่ สาววางตวั ไดด้ จี นไมม่ ใี ครรวู้ า่ ทง้ั คแู่ ลกเปลย่ี น ความต้องการบางอย่างซึ่งกนั และกนั โดยทีช่ ัยชนะกไ็ ม่ได้มองว่าเป็น เรอื่ งผดิ อะไร ในเมอื่ ตา่ งฝา่ ยต่างไม่มพี นั ธะ และไมไ่ ดเ้ รยี กร้องสถานะ อะไรจากกัน “ดคี ่ะ น้องไทน่เี พ่งิ แต่งตัวเสร็จ โมนี้ตาถงึ จรงิ ๆ นะคะ” อารยาเอ่ยถึงมอเดลลิงท่ีเข้าไปประชุมกับนายจ้างอย่างบริษัท เดอะ เทียร่า โดยน�ำพอร์ตโฟลิโอต่างๆ ของนางแบบไปเสนอ แต่ก็ พบว่ายังไม่ถูกใจ จนลูกสาวคนเล็กของเจ้าของผ่านมาสวัสดีคุณอา คนหลอ่ นน่ั ละ ถงึ ได้ค�ำตอบที่หากนั มานานทัง้ วง “จะไดเ้ รอ่ื งเหรอครบั เกง้ กา้ งจะตาย ไมไ่ ดส้ วยแบบคณุ ออ้ เลย” เขาตอบตาเป็นประกาย บรหิ ารเสน่ห์ท่รี ู้ว่ามเี หลือล้น ขยิบตา ใหผ้ หู้ ญงิ ทม่ี ตี �ำแหน่งเป็นเออมี อื หนง่ึ ของวงการ คลอ่ งไปเสยี ทกุ อยา่ ง จดั การทกุ อย่างได้เรียบร้อยจนเขาเบาใจ กล้าวางใจท่จี ะมาถงึ สตูดโิ อ ณพรรษธส์ รฌ์ 31

ชา้ ทงั้ ๆ ทคี่ วรมาดกู ารถา่ ยทำ� ดว้ ยตวั เองวา่ คอนเซปตจ์ ะสอ่ื ความหมาย ของเครอ่ื งประดับได้ตามแรงบันดาลใจของเขาตอนออกแบบหรอื ไม่ “โอย อ้อแก่แล้วค่ะ จะไปสู้สาวๆ ได้ท่ไี หน โน่น ไปหาน้องโน่น ค่ะ ชะเง้อคอแล้ว กับอ้อ เดย๋ี วค่อยคุยกนั เม่ือไหร่ก็ได้” อกี คนก็ส่งความหมายในสายตากลบั ไป เผือ่ โชคดคี ืนนอ้ี าจจะ ได้ไปต่อกบั เขาเหมือนเม่อื สองสัปดาห์ก่อน “ครบั ไว้ยังไงคุยกนั ” ชายหนมุ่ ก้มศรี ษะให้หญงิ สาววยั ใกลเ้ คยี งกนั ดเู ผนิ ๆ กเ็ หมอื น วา่ ใหค้ วามเคารพกนั อยใู่ นที แตม่ ปี ระกายในแววตาทร่ี บั รกู้ นั อยสู่ องคน กอ่ นจะเดนิ มาหาสาวนอ้ ยทจ่ี ะอายคุ รบสบิ แปดในอกี ไมก่ ว่ี นั อดหายใจ สะดุดไม่ได้เม่ือเห็นภาพตรงหน้า แต่ก็ปัดความรู้สึกน้ันออกไป คง เพราะไม่คุ้นตา และเพราะเขาเห็นด่ังฤทัยมานานเกินไป พอจากเดก็ ผมเปียมาเป็นหญิงสาวที่แต่งหน้าสวยสดเหมือนคนโตเต็มวัยแบบน้ี เลยอดกระตกุ ในใจไม่ได้...นคี่ ืออาการแบบพ่อหวงลูกสาวใช่ไหม “อานอร์ท...” เสียงหวาน แต่หน้ายุ่งผิดกบั ความสวยท่ฉี ายอยู่ตรงหน้า “ว่าไง” “ท�ำไมไทน่เี รยี กแล้วไม่มาหาคะ” “แล้วอาต้องทำ� ตามใจเราตลอดเลยหรอื ไง” ชายหนุ่มยนื พงิ สะโพกกับโต๊ะแต่งหน้า หยิบผลไม้ในกล่องของ เจ้าตัวทม่ี ีคนเตรยี มมาให้จากบ้านเข้าปากตัวเองอย่างถือสนิท อีกคน ก็พยักพเยิดให้เขาส่งขวดน�้ำให้ เน่ืองจากด่ังฤทัยขยับตัวไม่ได้มาก เพราะช่างก�ำลังท�ำผมให้อยู่ “ขอบคณุ ค่ะ” พอหล่อนด่ืมเสร็จ ชัยชนะก็รับขวดน้�ำกลับมาวางให้อย่างดี ในตะกร้าคุ้นตา 32 รักตลอดเวลา...Forever You

“อืม แล้วนพ่ี ร้อมไหม” “ไทนี่ไม่รู้หรอกค่ะว่าพร้อมไหม เคยถ่ายแบบทีไ่ หนล่ะคะ” เดก็ สาวบอกชายหนุ่ม มองหน้าเขาไวๆ กจ็ ับอาการได้ทนั ทีว่า ชัยชนะมีเรื่องวุ่นๆ วนอยู่ในหัว ก็อาการกอดอกแล้วหลับตาท่ีหล่อน เห็นจนชินตาเวลาเขาคิดอะไรนน่ั ละเป็นตวั บ่งบอกอย่างดี “เม่อื คืนอานอร์ทนอนไม่พอหรือไงคะ” เขาเลกิ คว้ิ มองคนตรงหนา้ ทเ่ี หน็ กนั มาเขา้ ปที หี่ ก แลว้ ถา้ ยงั ตอ้ ง ท�ำงานอยู่ที่นี่แบบน้ีก็คงคลุกคลีกันไปจนเบื่อ ยกมือหนาข้ึนลูบหน้า หล่อของตัวเอง ก่อนจะหมนุ ตวั มองภาพสะท้อนในกระจกเงา หน้าที่ มีค้ิวสีน�้ำตาลอ่อนเช่นเดียวกับสีผม รับกับตาสีฟ้า จมูกโด่งงุ้มตาม เชือ้ ชาตติ ะวันตกของบดิ า เท่าที่เห็นกห็ ล่อเหมอื นเดิม แล้วยายเด็กนี่ เอาอะไรมาพูด “รู้ได้ไง” “กม็ รี อยใตต้ า ดแู ลตวั เองดว้ ยสคิ ะ อายไุ มใ่ ชน่ อ้ ยๆ แลว้ อานอรท์ มคี รีมไหม เนยี่ ทาตรงนี้เยอะๆ หน่อย” นิ้วเรียวเล็กของหล่อนช้ีท่ีหางตา พูดคุยส่ือสารกันผ่านภาพใน กระจก แตค่ นตวั โตกไ็ มเ่ หน็ รอยทว่ี า่ เลยตอ้ งหนั กลบั มาหาเดก็ ทใ่ี สค่ วาม ว่าเขาแก่ “ไหน ไม่เหน็ จะมี พดู ไปเริ่อื ย” “มี นไี่ ง” “ไหน” “กเ็ ขยบิ หน้ามาใกล้ๆ ไทนี่สิคะ” ชัยชนะเลื่อนหน้าเข้าใกล้หล่อนทันใด อีกคนก็ไม่ได้เคอะเขิน ชี้ท่ีหางตาเขาพลางกดโทรศัพท์ในมือเปิดโหมดกล้องหน้าให้เขาเห็น ส่งิ ทหี่ ล่อนก�ำลงั จะบอก “นีไ่ งคะ เหน็ หรือยัง” ณพรรษธส์ รฌ์ 33

เด็กสาวคนสวยจ้ีจดุ แต่ชายหนุ่มไม่ได้สนใจ ยงั หยิบผลไม้ของ ดง่ั ฤทยั กนิ ต่อ “นดิ เดียวเอง ช่างมันเถอะ” “นดิ เดยี วกไ็ ม่ได้ อานอร์ทต้องดแู ลตวั เองสิ แล้วนี่มาแย่งผลไม้ ไทนี่ขนาดนี้ ข้าวกลางวันก็ไม่ได้ทานใช่ไหมคะ” “อาเป็นผู้ชาย ริ้วรอยอะไรก็ช่างมนั หรอื ถ้าทนไม่ได้กไ็ ปหาซือ้ มาไป๊ เดย๋ี วจ่ายตังค์ให้” เขาบอกแบบตัดร�ำคาญ ถ้าไม่บอกไปแบบน้ี อีกคนก็คงวอแว ไม่จบไม่ส้นิ บ่นหงงุ หงงิ เหมือนแมลงหวีน่ ่ารำ� คาญอยู่ข้างๆ หแู บบนี้ “จริงนะคะ เด๋ียวเสร็จจากนีเ่ ราแวะซ้ือกนั เลยกไ็ ด้” “จะเสรจ็ กโี่ มงก็ยงั ไม่รู้ เราน่ะใช่มอื อาชพี ที่ไหน ดไี ม่ดีจะกลับ ไม่ทันกินข้าวเย็นทบี่ ้านด้วยซ�้ำ” ชายหนุ่มมองหน้าด่ังฤทัย ก่อนจะขมวดคิ้วเม่ือช่างแต่งตัวเข้า มาสะกิดให้หล่อนยืนข้ึน ชัยชนะเลยต้องเปลี่ยนอิริยาบถตามไปด้วย เห็นสาวประเภทสองปลดเสื้อคลุมอาบน�้ำออกเผยให้เห็นผิวสีทอง ละเอียดราวกับจะล้อแสงไฟ เล่นเอากะพริบตาถี่ๆ ก่อนจะตวัดตา ไปทางทีมงานในวนั น้ี “น่ถี ่ายชดุ อะไร” “ชุดเกาะอกนี่ไงคะ สวยจังนะคะอานอร์ท ไทนี่ใส่แล้วรู้สึกว่า ตัวเองเป็นเจ้าหญิงเลย” ไมใ่ ชค่ นทำ� งาน แตก่ ลายเปน็ ‘นางแบบ’ ของวนั นท้ี ต่ี อบค�ำถาม มือไม้ลูบชุดสวยท่ีอยู่บนตัวหล่อนด้วยความพอใจ ต่อให้เติบโตใน ครอบครัวที่รำ่� รวย แต่หล่อนกไ็ ม่ค่อยได้ออกไปไหน เพราะมที ้ังอาการ เมารถ เมาเรอื เมาเครอื่ งบนิ ครบถว้ น กระเพาะกอ็ อ่ นยงิ่ กวา่ อะไร เลย หลีกเลี่ยงการออกนอกบ้านเพราะเกรงจะเป็นปัญหาให้ทุกคน แถม ตัวดั่งฤทัยเองก็ห่างหายการเสวนากับคนอ่ืนมาหลายปี จะสนิทสนม 34 รักตลอดเวลา...Forever You

ขอ้ี อ้ นเปน็ กนั เองกแ็ ตก่ บั คนทม่ี กั คนุ้ หากเปน็ คนอน่ื ทเี่ พงิ่ รจู้ กั กม็ กั บอก เปน็ เสยี งเดยี วกนั วา่ หลอ่ นหยงิ่ สว่ นสาวนอ้ ยกไ็ มไ่ ดส้ นใจ ในเมอ่ื หลอ่ น ไม่ได้อยู่มาโตมาเพราะคนพวกน้ัน กไ็ ม่เหน็ จะต้องแคร์อะไร “มันโป๊ไปไหมล่ะ อายเุ ท่าไหร่เองเราอ้ะ” “หืม? โป๊ยังไง น่กี ระโปรงยาวไปถึงหน้าประตแู ล้วค่ะ อานอร์ท เคยไปสยาม ไปไหนบ้างไหม วันก่อนไทนนี่ ่งั รถผ่านกับคุณแม่นะ เห็น เขาใส่เส้อื กนั มผี ้าเท่าผ้าเช็ดปากทบ่ี ้านเราเองไหม” คนพดู นอ้ ยกบั คนอน่ื พดู มากใสอ่ านอกไส้ กอ่ นจะเกาะแขนเขา เดินไปทางกล้องทเ่ี ซตไว้ “อานอร์ทอยู่รอจนไทน่ีกลบั เลยใช่ไหมคะ ห้ามไปไหนนะ ไทน่ี ไม่รู้จกั ใครเลย” เม่ือครู่คุณแม่ก็ให้คนขับรถท่ีบ้านแวะมาส่งท่ีสตูดิโอ บอกว่า เดย๋ี วชัยชนะจะมาอยู่เป็นเพอื่ นแล้วรอรับ ก่อนทจ่ี ะเลยไปธรุ ะกบั บดิ า แต่ชายหนุ่มกม็ าช้า ทำ� ให้หล่อนต้องเก้ออยู่คนเดยี วตงั้ นาน “อามที างเลอื กหรอื ไง ไปๆ รบี ๆ ไปทำ� ใหเ้ สรจ็ แลว้ กต็ ง้ั ใจทำ� ให้ ดๆี อารออยู่แถวน้แี หละ” ใชเ้ วลาไมม่ ากกวา่ ทค่ี ดิ ไวก้ ารถา่ ยภาพนง่ิ สำ� หรบั ใชโ้ พรโมต เครอื่ งประดบั กเ็ สรจ็ สน้ิ โดยทด่ี งั่ ฤทยั เปลย่ี นเครอื่ งแต่งกายอกี สองชดุ ให้เหมาะกับธีมของเครื่องประดับในบริษัทของบิดา ได้รับค�ำชมจาก บรรดาคนทรี่ ว่ มงานกนั ถงึ กบั ออกปากชวนใหร้ บั งานเปน็ อาชพี เยนิ ยอ ถงึ ข้นั ว่าถ้าโฆษณาตัวนอ้ี อกไปมีหวังดัง่ ฤทยั จะมีงานว่งิ ชน แต่หล่อน กไ็ ม่ได้สนใจฟัง มวั แต่มองไปทางชายหนุ่มท่มี หี น้าทีท่ งั้ ในงานประจำ� ทง้ั งานนอกระบบทเ่ี กยี่ วขอ้ งกบั หลอ่ น และระหวา่ งการท�ำงานครงั้ แรก ในชีวิตหล่อนนั้น ชยั ชนะไม่ได้เข้ามาวอแวกบั หล่อนแม้แต่น้อย มัวแต่ พูดคุยกับพีอ่ ้อ เออคี นสวยอยู่จนสาวน้อยอดหมน่ั ไส้ไม่ได้ ณพรรษธส์ รฌ์ 35

“เสร็จละก็ไป ขอบคุณนะครับคุณอ้อ ถ้าไม่มีคุณอ้อ เดอะ เทยี ร่ากค็ งไม่มีโฆษณาสวยๆ แบบน”ี้ ชยั ชนะหันมามองสาวงามข้างกายขณะพดู ท้ายประโยค พอใจ ในตวั อารยาระดับหนึ่ง ก็ทั้งสวย ทั้งเก่งตรงสเปก แถมเร่อื งบนเตยี ง ก็เข้ากันได้เพราะผ่านมือกันมาแล้ว แต่จะให้กระโดดเข้าไปมีความ สมั พนั ธ์แบบถาวร ชายหน่มุ กข็ อหยดุ คดิ ก่อน เพราะชอบอสิ ระในชวี ติ ตวั เองตอนน้เี หลอื เกิน “อ้อไม่ได้ท�ำอะไรเลยค่ะ ต้องขอบคุณคุณนอร์ทกับน้องไทน่ี ต่างหาก นี่ถ้าไม่ได้สาวน้อยคนนี้ ไม่รู้งานจะเสร็จทันไหม ขอบคุณ นะคะที่ช่วยพอ่ี ้อไว้” ได้ยินแบบน้ันด่ังฤทัยก็อดท�ำคอแข็งไม่ได้ เพราะไม่ชอบใจท่ี หล่อนออี๋ ๋อกับอานอร์ทต้งั นาน เลยตั้งใจพดู ให้อีกคนเสยี หน้า และหัน ไปยิม้ หวานเอาหน้ากับตากล้องที่ชมหล่อนไม่หยุดปาก “ไทน่ีไม่ได้ช่วยคุณอ้อ แต่ไทน่ีช่วยงานที่บริษัทคุณพ่อกับช่วย อานอร์ท ส่วนโฆษณาสวยๆ มันจะดีได้ก็ต้องข้ึนอยู่กับนางแบบและ ตากล้องไม่ใช่เหรอคะ” “พดู แบบนีก้ ับผู้ใหญ่ได้ยังไง เสียมารยาท” เป็นชัยชนะทไ่ี ม่พอใจ ตวัดตาสฟี ้ากลบั มามองเดก็ สาวทนั ควัน ปรามไม่ให้เสยี มารยาททนั ที “ตรงไหนคะ ไทน่ีพูดตามความจริง” อีกคนก็เชิดหน้าใส่เขา อย่างเอาเรือ่ งพอกนั อดน้อยใจไม่ได้ทเ่ี ขาไม่เข้าข้างกัน “เอ่อ ไม่เป็นไรค่ะ” อารยายกย้ิมแบบคนมีประสบการณ์เหนือกว่า อายุมากกว่า พลางวางมือลงบนต้นแขนแกร่งของชายหนุ่ม พอใจที่เห็นแววตา วาววับด้วยความไม่พอใจออกมาจากด่ังฤทัย...หึ คิดไม่ผิด ยายเดก็ นี่ ชอบอาตวั เอง! 36 รักตลอดเวลา...Forever You

“น้องคงยังเด็ก อ้อไม่ถือ คุณนอร์ทพาน้องกลับไปพักเถอะ นะคะ คงเหน่อื ยเต็มทน ไว้ได้รูปแล้วอ้อจะโทร. ไปหา” “ครบั ยังไงรบกวนด้วย แล้วไว้เจอกันครับ” ชัยชนะยิ้มเจ้าเสน่ห์ให้หญิงสาว ก่อนจะหันมาท�ำหน้าดุใส่ ดั่งฤทยั ดงึ แขนหล่อนไปโยนใส่รถได้ก็ขบั ออกไปทนั ที หอ้ งโดยสารในรถแบบสองทน่ี งั่ ของชยั ชนะเงยี บกรบิ ชนดิ ที่แม้แต่เสียงหายใจของคนทั้งคู่ก็ไม่มีให้ได้ยิน ชัยชนะก็ไม่ได้ใส่ใจ มองตึกมองรถราไปเรื่อยเปื่อย ดั่งฤทัยก็เป็นเสียแบบนี้ คงถูกที่บ้าน ตามใจจนเคยตวั เลยคดิ วา่ จะออกอาการไมพ่ อใจเมอ่ื ไรกไ็ ด้ จะมกี แ็ ต่ เขานี่ละที่กล้าพูดเลยว่าไม่ยอมให้อีกคนเอาแต่ใจ แต่ชอบท่ีจะขัดใจ เจา้ ตวั ใหร้ วู้ า่ ทกุ อยา่ งในโลกไมไ่ ดง้ า่ ย กระทงั่ เสยี งโทรศพั ทข์ องดง่ั ฤทยั ดังข้ึน ดง่ั ฤทยั รีบกดรับสายทันที “ค่ะ” ชายหนมุ่ นว่ิ หนา้ หนั หาคนทน่ี ง่ั ขา้ งๆ มองไมเ่ หน็ วา่ สหี นา้ ดง่ั ฤทยั เป็นอย่างไร แต่ท�ำไมเสียงมันแปลกๆ ชอบกล “อกี แป๊บก็ถงึ แล้วค่ะพีแ่ ทน” “อ๋อค่ะ ได้สคิ ะ เดีย๋ วไทน่จี ัดการให้” สาวน้อยวัยเกือบสบิ แปดยงั คงสนทนากับปลายสาย โดยไม่ได้ มีทที ่าจะหนั กลบั มาหาเขา ท�ำเอาชยั ชนะต้องพยายามเหลยี วมอง ดี ทีร่ ถติดไฟแดงแค่แยกสุดท้ายก่อนเลีย้ วเข้าซอยบ้าน ไม่งัน้ คงได้มีเกดิ อุบัติเหตุกันบ้าง เขาพยายามสอดส่องจนสายตาไปปะทะกับรอยนิ้ว บนต้นแขนกลมกลึง ขนาดเจ้าตัวไม่ใช่คนขาวจัด แต่มีผิวสีทองแทน สวยงามยงั ขนึ้ รอยขนาดน้ี แปลวา่ เมอ่ื ครเู่ ขาคงออกแรงไมน่ อ้ ย พอคดิ ได้ดังน้ันชัยชนะก็อดรู้สึกผดิ ไม่ได้ แตะน้วิ เรียวดั่งลำ� เทยี นลงทีร่ อยชำ้� แต่อีกคนกลับชักแขนหนี จนเขาเกิดอาการไม่พอใจ แต่ต้องละความ ณพรรษธ์สรฌ์ 37

สนใจไปเพราะสัญญาณไฟจราจรเปล่ียนเป็นสีเขียวพอดิบพอดี ปาก กเ็ อ่ยถาม แอบเข้าข้างตวั เองว่าทีด่ งั่ ฤทยั ชักแขนหนีเพราะเจบ็ “เจ็บหรือไง” “ไม่หรอกค่ะ ไทนไ่ี ม่ได้เจบ็ อะไรแม้แต่นิดเดยี ว” “คณุ นอรท์ จะรอทบี่ า้ นเลก็ ไหมคะ ปา้ ใหค้ นทำ� ความสะอาด ไว้ตลอด เผ่ือจะเข้าไปใช้” หัวหน้าแม่บ้านที่เห็นชัยชนะเป็นสมาชิกคนหน่ึงของครอบครัว เอย่ ดว้ ยความเอน็ ดู อนั ทจ่ี รงิ คนในบา้ นบรรณรตั นก์ ร็ กั ใครช่ อบพอเขา ทุกคนน่ันละ ออกปากให้ชายหนุ่มไปพักผ่อนในเรือนรับรองแขกที่ ชัยชนะเคยอาศัยอยู่สมยั กลับมาเมืองไทยใหม่ๆ “ไม่เป็นไรมัง้ ครับ นีห่ กโมงแล้ว อีกเด๋ียวก็คงมากัน” ชายหนมุ่ เอย่ แตต่ ามองตามรา่ งบางเกง้ กา้ งทไ่ี มย่ อมเดนิ เขา้ บา้ น แต่ไปเล่นกับพลูโต หมาที่เขาซ้ือให้เป็นรางวัลในการว่ายนำ�้ ได้เสียที ไม่สนใจเขา ไม่ฉอเลาะ ไม่หาน�้ำหาท่ามาบริการเขาแบบทกุ ที ถามว่า ไม่พอใจไหม กไ็ ม่ แค่รู้สึกคันยบิ ๆ ในหัวใจท่ีอกี คนออกอาการกบั เขา แบบนี้ ทั้งๆ ที่เมื่อก่อนไม่ว่าเขาจะดุว่าอย่างไร เจ้าตัวก็ไม่เคยท่ีจะ สนใจ มแี ต่ยิม้ รับตาใส คลอเคลยี อ้อนเขาเหมอื นเดิม “แลว้ วนั นคี้ ณุ ไทนท่ี ำ� ไดด้ ไี หมคะ เมอ่ื คนื กวา่ จะนอน ตน่ื เตน้ จน คุณผู้หญงิ ต้องเอายาแก้แพ้ให้ทาน” “เขาป่วยเหรอครับ” ดงั่ ฤทยั แพ้แทบทุกอย่างในโลก อากาศไม่ดนี ดิ กจ็ าม แดดออก มากน้อยกไ็ ข้ขน้ึ ทเี่ ปน็ เอามากๆ คอื ดอกมะลนิ ไี่ มไ่ ด้เลยทง้ั กลนิ่ ทง้ั รส เคยเกือบตายตอนเด็กๆ ด้วยการไม่รู้ความเพราะไปกินข้าวแช่เข้า เรยี กว่านอนโรงพยาบาลกันอยู่หลายคืน “ก็ไม่ได้ป่วยหรอกค่ะ คุณไทน่ีก็แพ้ตามประสา ว่าแต่หิวไหม 38 รกั ตลอดเวลา...Forever You

เอาอะไรรองท้อง หรือจะรอมอ้ื ใหญ่มยั้ คะ วนั นม้ี ขี องโปรดคณุ นอร์ท นะคะ” ได้ยินแบบนั้นชัยชนะก็หันกลับไปมองคุณแม่บ้านใหญ่ท่ีคอย ดูแลทกุ อย่างท่นี ี่ “ป้าท�ำเหรอครับ” “หมื เรื่องในครัวป้ายุ่งได้ท่ไี หน” จรงิ ๆ กย็ งุ่ ได.้ ..แตน่ อ้ ยมาก หากดวงใจไมไ่ ดไ้ ปตา่ งประเทศหรอื มธี รุ ะดว่ นจรงิ ๆ คณุ ผหู้ ญงิ ของบา้ นจะเปน็ คนลงครวั เองทกุ มอ้ื จดั การ อาหารเองทุกอย่าง เพราะลูกสาวคนเล็กมีข้อจำ� กัดในการกิน แถม นายหญิงของบ้านกม็ ีความเป็นแม่บ้านแม่เรอื นสงู จดั จนหล่อนได้แต่ คอยดูแลช่วยเหลอื เร่อื งอน่ื ๆ ไป “แล้วพ่ีใจไม่อยู่ใครทำ� ล่ะครับ ยายไทนีก่ เ็ พิ่งกลบั มา” ใช่...ด่ังฤทัยเป็นมือรองอันดับหนึ่ง อาจจะเพราะเจ้าตัวติดแม่ และแม่ของหลอ่ นเองกร็ กั ปานแก้วตาดวงใจเลยหอบหวิ้ กนั ไว้ขา้ งกาย ย่ิงช่วงโตเป็นสาว ด่ังฤทัยเปล่ียนระบบการศึกษามาเป็นเรียนท่ีบ้าน ทำ� ใหย้ งิ่ คลกุ คลกี บั ดวงใจไปกนั ใหญ่ เรยี กวา่ สบื ทอดทกุ วชิ ากนั มาไมม่ ี ผดิ เพ้ียน “คณุ ไทนีต่ ุ๋นสตลู ้ินไว้ให้ตง้ั แต่เม่ือคืนค่ะ” “หมหู รือวัว” สตสู ตู รทแ่ี ทจ้ รงิ ตอ้ งเปน็ ลน้ิ ววั แตแ่ มเ่ ขาดนั นบั ถอื เจา้ แมก่ วนอมิ พกความเช่ือตดิ ตวั ไปต่างประเทศด้วย ดังนน้ั เม่อื เด็กๆ แม่จึงเปลยี่ น สูตรเป็นล้ินหมู ทำ� ให้ชยั ชนะตดิ ท่จี ะรบั ประทานแบบนัน้ “หมูสคิ ะ เธอจ�ำของเธอได้หรอกว่าคุณอาชอบแบบไหน น่ีเมือ่ สายก่อนออกไปก็ส่ังให้ป้าเอาออกมาตุ๋นเพิ่มจะได้เปื่อยพอดี เดี๋ยวก็ คงเข้ามาท�ำขนมปังกระเทยี มให้คณุ นอร์ทแหละค่ะ” “อืม งน้ั ผมรอม้ือใหญ่ดกี ว่าครับ” ณพรรษธส์ รฌ์ 39

ชายหนุ่มกอดเอวหญงิ ชราอย่างเอาใจ อกี คนกก็ อดตอบ “ข้อี ้อนนะคะคณุ นอร์ท ไม่มสี าวๆ บ้างหรอื ไง” “โธ่ จะใหเ้ อาเวลาไหนไปมคี รบั ปา้ งานทบ่ี รษิ ทั มหาศาล ไหนจะ คณุ หนไู ทนขี่ องป้าอกี ” “อีกหน่อยก็ไม่ต้องดูแลค่ะ เดี๋ยวเรยี นจบ คุณผู้ชายก็คงเอาไป ท�ำงานท่ีบริษัท เธอก็ไม่เหงาแล้ว คุณอาจะไปมีแฟนบ้างเธอคงดีใจ ป้าจ�ำได้นะตอนคุณนอร์ทกับคุณแทนเลิกกัน คุณไทนี่ร้องห่มร้องไห้ จะเป็นจะตาย ไม่ได้สงสารพี่สาว แต่กลัวอานอร์ทไม่มีใครรัก เรียกว่า โกรธคณุ แทนไปเป็นอาทติ ย์เลยนะคะ” ได้ยินแบบนั้นชัยชนะก็ขมวดคิ้ว เขาคิดว่าเขารู้จักทุกเรื่องราว ในชวี ติ ดง่ั ฤทัย แต่ท�ำไมไม่เคยรู้เร่อื งน้ี “หืม อะไรจะขนาดนัน้ ครบั ” “ขนาดนน้ั แหละคะ่ อยุ๊ ...นนั่ คณุ ผหู้ ญงิ คณุ ผชู้ ายมาแลว้ เดยี๋ ว ป้าไปตามคุณไทน่ีขึ้นไปอาบน�้ำดีกว่า มัวแต่เล่นกับเจ้าพลูโต เด๋ียว คณุ ผู้ชายรู้เข้าก็ดเุ อาอีก” หญิงชราตแี ขนให้เขาปล่อยโดยไว เพราะจะรีบไปตามเจ้านาย คนเลก็ ชยั ชนะก็ทำ� ตาม เพียงแต่เดินตามหลงั มา พอเหน็ สีหน้าของ คนทีน่ บั เป็นพีช่ ายพี่สาวก็ยกมอื ไหว้ “มีอะไรกนั หรอื เปล่าครบั ” สองสามภี รรยามองหนา้ กนั กอ่ นจะหนั ไปมองนอกบา้ นอกี ทเี มอ่ื ได้ยินเสียงรถยนต์อีกคันตามเข้ามา ซึ่งไม่ใช่รถลูกสาวคนโต แต่เป็น คณุ ทนายใหญ่ท่ีชัยชนะกร็ ู้จกั เป็นอย่างดี ไทยทัพไม่ปล่อยให้วงสนทนาเคว้งนาน พยักหน้าเรียกชัยชนะ ทนั ทวี า่ ใหต้ ามกนั มา “ถา้ ไทนยี่ งั ไมล่ งมา แลว้ ยายแทนกบั แฟนกย็ งั มา ไม่ถึง พี่ขอคุยอะไรกบั นอร์ทในห้องทำ� งานหน่อยแล้วกนั ” 40 รกั ตลอดเวลา...Forever You

“ทำ� เอาใจแตอ่ านอรท์ ถา้ พบี่ อกอยากทานบา้ ง ไทนจ่ี ะทำ� ให้พไ่ี หม” ว่าท่ีพี่เขยเอ่ยกับอนาคตน้องเมียด้วยความเอ็นดู ชายหนุ่ม เข้านอกออกในบ้านนี้ในระยะเวลาหกเดือนที่ผ่านมาจนมักคุ้นกับ ทุกคน แม้กระท่ังกับชัยชนะเองก็พบปะกันจนไม่เคยคิดติดใจเร่ืองที่ เป็นคนเคยคบกบั คนรกั ของเขามาก่อน ถือว่าเป็นเรือ่ งปกติท่ีดวงหทยั จะมีแฟนเก่า เพราะฝ่ายชายเองก็มีบญั ชีรายชอื่ คนเคยคบที่ยาวไม่ใช่ น้อย “กบ็ อกมาสคิ ะ ไทน่ีท�ำได้กท็ ำ� ให้” เด็กสาวตอบย้ิมๆ ท�ำหน้าให้สดช่ืนได้ดีเหมือนทุกที แต่ในใจ หววิ โหวงไปหมด เขย่ี อาหารไปมา ไร้แก่ใจจะกินอะไร จะให้เงยหน้าก็ ไม่ได้เพราะไม่อยากเห็นคนใจร้ายทน่ี ่งั ตรงข้ามกนั “แล้วนี่เป็นอะไรฮึยายตวั เล็ก ท�ำหน้าเหมือนเด็กป่วย” “เหน่อื ยมั้งคะ” ดัง่ ฤทัยตอบเสยี งอ่อยสมบทบาทยิง่ นกั “ท�ำอะไรเหน่ือยยะ ไปฉีกยิ้มให้เขาถ่ายรูป เงินก็ได้ตั้งเยอะ ตัง้ แยะ” “ไทนีไ่ ม่ได้อยากได้เงนิ สกั หน่อย ที่ทำ� ก็เพราะ...” ประโยคเดมิ ทเ่ี คยพดู เมอ่ื บา่ ยแลว้ โดนชยั ชนะรา้ ยใสห่ วนขนึ้ มา ในความคิด ท�ำเอาเด็กสาวคนสวยเงยหน้ามองชัยชนะท่ีนั่งตรงข้าม หล่อนโดยปรยิ าย ก่อนจะพบว่าเขาเองกม็ องมา หน้าหล่อที่เคยมแี ต่ รอยยิม้ เปล่งประกายไม่สู้ดเี หมือนกัน “...เพราะอะไร จะว่าเบอื่ กไ็ ม่น่าใช่ วันๆ กิจกรรมเธอเยอะกว่า พี่อกี นะยะ” นี่เป็นช่วงทหี่ ล่อนกำ� ลังเรยี นปรญิ ญาตรแี บบออนไลน์ ทใ่ี ช้การ นง่ั ฟังเลกเชอร์เก็บช่วั โมงผ่านระบบอินเทอร์เน็ต พอถึงเวลาสอบกท็ ำ� ณพรรษธ์สรฌ์ 41

ส่ง มีการท�ำรายงานบ้างในบางหมวดวิชา ซึ่งก็ไม่ได้หนักหนาอะไร เพราะเจ้าตวั เลอื กเรยี นในสง่ิ ทถ่ี นดั ทำ� ใหเ้ วลาวา่ งคอ่ นขา้ งมาก ไปลง เรยี นคอร์สต่างๆ คลายเหงาได้ไม่น้อย “ช่างมนั เถอะค่ะพแี่ ทน ส่วนพ่ีต้น อยากทานอะไรวนั ไหนบอก ไทนนี่ ะคะ ไทน่ีจะท�ำให้” “สญั ญาแลว้ นะ รอบหนา้ กอ่ นมาจะบอกแทนไว้ หวงั วา่ คณุ นอรท์ จะไม่โกรธกันนะถ้าเมนูเราชนกนั ” คราวนี้ต้นตระกลู มองหน้าชัยชนะ ที่น่งั อยู่อีกด้าน ชายหนุ่มพยักหน้าน้อยๆ ไม่มีทีท่าอะไร “เอาสิ ไทน่ีทำ� ทกุ เมนู จนผมเบ่อื แล้ว ไม่อยากกนิ กต็ ้องกิน เปลย่ี นไปกินเมนใู หม่ๆ ทค่ี ุณต้น อยากบ้างก็ดี” “ง้ันไม่อยากกินก็ไม่ต้องกิน” เสียงหวานไม่เบานัก จนพ่อแม่ วางช้อนหนั มามอง หล่อนสู้ท�ำแต่ของทเี่ ขาชอบทกุ คร้ังที่เขามา เพราะอยากเอาใจ คนที่ต้องอยู่คนเดยี ว ไม่มญี าติมติ รที่ไหน ท้งั เหน็ แก่บุญคุณท่เี ขาดูแล มาตลอดหลายปี เห็นเขาเป็นหน่ึงในคนที่ส�ำคัญกับหัวใจ นอกจาก คนในครอบครวั ท่เี ป็นสายเลือดเดยี วกนั แล้วก็นึกถงึ แต่เขา เหน็ แก่เขา แต่เมื่อบ่ายอีกฝ่ายแสดงออกว่าแคร์ความรู้สึกคนอื่นมากกว่าจนท�ำ หล่อนเจบ็ ลากยาวมาถงึ ตอนน้ี “ไทนี่ขอตัวนะคะ ไทนไ่ี ม่สบาย” ค�ำพูดแก้ตัวท่ีใช้ได้ทุกคร้ังถูกพูดออกมา แต่คราวน้ีบิดากลับ ไม่ยอมปล่อยผ่าน “ไทนี่ ขอโทษอานอร์ทซะ ทำ� ไมไม่น่ารกั มารยาทแบบน้ีไปเอา มาจากไหน” ไดย้ นิ แบบนนั้ เดก็ สาวกย็ งิ่ เจบ็ ในใจเพราะเขาทำ� ใหห้ ลอ่ นเสยี ใจ แล้วยังต้องมาท�ำให้ถกู บิดาตำ� หนิแบบทีไ่ ม่เคยโดนมาก่อน แต่เพราะ 42 รักตลอดเวลา...Forever You

ไม่เคยด้อื กับใคร เดก็ สาวจงึ ยอมยกมอื ไหว้เขา “ขอโทษค่ะ” น�้ำตาปริ่มจะไหล แต่แล้วคนท่ีอารมณ์ข้ึนเมื่อก้ีก็ต้องโอนอ่อน สหี นา้ แบบนเ้ี หมอื นตอนทดี่ งั่ ฤทยั โดนดวงหทยั กวดขนั ใหท้ ำ� แบบฝกึ หดั แลว้ ทำ� ไมไ่ ด้ สดุ ทา้ ยกเ็ ขานลี่ ะตอ้ งเขา้ ไปขวางเพราะไมอ่ ยากให้ ‘แฟน’ ในเวลานั้นทะเลาะกบั น้องสาว “ไม่เป็นไร ไทนี่ไปพักเถอะ วนั นีเ้ หน่อื ยมากแล้ว” ชยั ชนะบอกเสยี งเรยี บๆ แบบทไี่ มค่ อ่ ยไดใ้ ช้ แตม่ กั เปลง่ ออกมา ยามเขาไม่พอใจ ตอนน้ีเขาไม่ได้ไม่พอใจดั่งฤทัย แต่กำ� ลงั หงุดหงดิ ท่ี ไทยทัพดุลูกสาวต่อหน้าคนอนื่ เขาไม่ใช่คนอ่ืน ไอ้ต้นตระกูลต่างหาก! ร่างบางนอนเงียบๆ อยู่บนเตียงหลังจากที่ร้องไห้ไปแล้ว ไม่รู้ก่ียก น้อยใจไปหมด ท้ังพ่อแม่ท้ังพ่ีไม่มีใครขึ้นมาเหลียวแล จน ตอนนี้หล่อนปลีกตัวมากว่าสามช่ัวโมงก็ยังไม่มีใครคิดจะมาสนใจ มือบางก�ำแขนตุ๊กตากระต่ายท่ีชัยชนะให้ไว้คราวได้เจอกันครั้งแรก ตอนที่เขากลับมาจากศึกษาต่อ มากราบพ่อแม่ของหล่อนในฐานะ เจ้าของทุนการศึกษา คร้ังน้ันชายหนุ่มบอกว่าเป็นของฝากเด็กน้อย ท่เี ขารบั รู้ว่ามี แต่ไม่เคยเห็นตวั “ไทนี”่ แม่เดินเข้ามาต้ังแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ รู้อีกทีคนที่หล่อนรักสุดหัวใจก็ มาหยุดยืนอยู่ทีข่ ้างเตียง สอดตวั ขึ้นมานอนแนบชิดตดิ กับธดิ าคนเล็ก ท่ีน้�ำตาไหลลงมาอีกค�ำรบหน่ึง แล้วดงึ ดง่ั ฤทัยมากอดไว้กับอก “ฮือๆ” “เลกิ ร้องได้แล้วค่ะ ตาบวมหมดแล้ว เดย๋ี วพรุ่งนก้ี ็ปวดหวั แล้ว ใครจะช่วยคุณแม่ท�ำขนม” “ป้าอารีไงคะ” ณพรรษธส์ รฌ์ 43

เสียงหวานสะอ้ืนติดรั้น เชิดหน้ามองแม่เหมือนโกรธเคือง แต่ แล้วกซ็ กุ หน้าสวยลงไปกับอกแม่ “เป็นอะไรขนาดนี้ หนูไม่เคยงอแงสกั หน่อย” “อานอร์ทไม่รักหนู คณุ พ่อก็ไม่รักหน”ู หล่อนยงั พรำ�่ ต่อ มารดาได้ยินเช่นนน้ั ก็ยิ้มในความมดื ลบู หัวบตุ รอี ย่างเอาใจ “ใชท่ ไ่ี หน นยี่ อมนง่ั เลน่ หมากรกุ กบั คณุ พอ่ ทง้ั ๆ ทเี่ กลยี ดจะตาย” “แลว้ มนั เกย่ี วอะไรกบั ไทนี่ อานอรท์ ทำ� ตามใจคณุ พอ่ ฮกึ ๆ ไทนี่ ไม่รกั อานอร์ทแล้ว” “ไม่รักแล้วก็ท้ิงตุ๊กตาเขาไปดีไหม เรานเี่ กลยี ดตัวกินไข่นี่นา” “กบ็ นั นี่ไม่ผดิ อะไร” เด็กสาวเรยี กเจ้ากระต่ายตามชอื่ ท่ือๆ ท่ีหล่อนต้งั ให้ด้วยตวั เอง ในวัยสิบสองตอนได้มา ให้เกียรติมันข้ึนเตียงนอนด้วยตั้งแต่วันน้ัน จนถงึ คนื น้ีกย็ งั กอดไว้ไม่ปล่อย “แล้วอานอร์ทผดิ อะไร อานอร์ทน่ะรักหนูรู้ไหม” “ไม่รู้หรอกค่ะ วนั น้ยี งั ดไุ ทนี่ต่อหน้าคนอ่นื ” “อานอร์ทเขาไม่อยากให้คนอืน่ มองหนูไม่ดหี รือเปล่า” หลอ่ นทราบเรอื่ งวนั นหี้ มดแลว้ จากเจา้ นอ้ งชายนอกไสข้ องสามี ท่หี น้าเจ่ือนทันทีเม่อื ดั่งฤทยั ขอตัวออกจากโต๊ะอาหาร ไทยทัพกพ็ ยกั - หน้ารบั รู้ แตไ่ มไ่ ดพ้ ดู อะไร ยงั ดำ� เนนิ บทสนทนาไปจนมอื้ อาหารสน้ิ สดุ ลง ชายหนุ่มรูปงามเลือดผสม อนาคตท่สี �ำคญั ของเดอะ เทยี ร่าก็ยงั ไม่ยอมไปไหน จนดวงใจต้องออกปากถาม ... ‘นอร์ทจะนอนทน่ี ไี่ หม พจี่ ะให้คนไปจดั บ้านให้ เสอ้ื ผ้าเรากย็ งั มี อยู่นะ ขับไหวหรอื เปล่า’ ก็เมื่อครู่ดื่มกันไม่น้อย แถมตอนน้ียังยอมมานั่งท�ำกิจกรรมท่ี สามีหล่อนโปรดปรานควบคู่กับการจิบวิสกกี้ นั 44 รกั ตลอดเวลา...Forever You

‘ไหวครบั ผมแค่...’ ‘แค่อะไร’ สตรวี ยั หา้ สบิ กวา่ เลกิ ควิ้ มองชายหนมุ่ วยั สามสบิ หก ทา่ ทางขเี้ ลน่ เป็นกันเองของเขาหายไป ‘ไทน่ีไม่สบาย พีใ่ จไม่ขึ้นไปดเู หรอครบั เผ่อื เป็นอะไรมาก ผม จะได้ช่วยพาไปหาหมอได้’ ‘ไม่เป็นอะไรหรอก คงงอแงตามประสา เดีย๋ วนอร์ทกลับ พค่ี ่อย ขึ้นไปดกู ็ยงั ได้’ ดวงใจทงิ้ ทา้ ยแบบนนั้ แตก่ ข็ อตวั ขน้ึ มาหาดง่ั ฤทยั เปน็ หว่ งบตุ ร สาวคนเลก็ พอกนั ถงึ แมท้ กุ วนั นร้ี า่ งกายเดก็ สาวจะหา่ งหายจากอาการ ป่วยมามาก แต่เรอื่ งเมอ่ื ครู่กค็ งกระทบใจไม่น้อย ... “ไทนี่ไม่รู้หรอกค่ะ ถ้าคุณแม่ว่าไทนี่ผิด ไทน่ีกข็ อโทษแล้วไง” รตู้ วั วา่ ทำ� กริ ยิ าไมน่ า่ รกั แตห่ ลอ่ นควบคมุ ตวั เองไมไ่ ด้ พยายาม สะกดกล้ันความรู้สึกที่คิดว่าน่าจะ ‘ใช่’ ให้ลึกลงไป คิดมาตลอดว่า ประทบั ใจเขาในฐานะฮโี รทเี่ กง่ กาจไปเสยี ทกุ อยา่ ง จนหลงั ๆ มานท้ี ำ� ไม มันกลายเป็นแบบนกี้ ็ไม่รู้ “ดีแล้วลกู เชอื่ แม่นะคะ อะไรทค่ี ุณพ่อคณุ แม่สอนหรอื บอกให้ หนทู ำ� คณุ พอ่ คณุ แมค่ ดิ แลว้ วา่ มนั จะดกี บั ตวั หนทู ส่ี ดุ อานอรท์ กเ็ หมอื น กนั เขาไมจ่ ำ� เปน็ ตอ้ งมาดแู ลหนแู บบนเี้ ลย แตเ่ ขากท็ ำ� เพราะเขากร็ กั กเ็ อ็นดหู นูรู้ไหม” “เขารักคุณพ่อคุณแม่หรอกค่ะ เขาถึงท�ำ” ดั่งฤทัยอดยู่ปาก ไม่ได้เม่อื ได้ยนิ ประโยคนี้ “เอาอะไรมาคิดคะ” “กค็ ุณพ่อคณุ แม่เป็นผู้มพี ระคุณ ให้เขาเรยี นหนังสือ” “หอื ...หนรู ไู้ หม อานอรท์ นะ่ บา้ นเขารวยกวา่ เราไมร่ เู้ ทา่ ไหร่ เพชร ณพรรษธ์สรฌ์ 45

ทง้ั หมดท่ีเราเอามากซ็ ื้อมาจากเขา เหมืองกข็ องเขา ไม่ต้องง้อเราเลย สกั นิด” “แล้วรวยขนาดนน้ั เขาจะมาให้คณุ พ่อคุณแม่ส่งเรยี นทำ� ไม” อดถามไม่ได้เพราะไม่เข้าใจ ก็ในเม่ือมีพร้อมไปเสียทุกอย่าง ขนาดนน้ั ก็ไม่เห็นความจ�ำเป็นทตี่ ้องมารบั ความช่วยเหลือจากใคร “ของบางอย่างมันไม่ใช่เร่ืองเงินนิคะ มันเป็นเรื่องของความ ภูมิใจ แล้วก็...บางอย่างมันก็เป็นเรื่องส่วนตัวของเขา แต่ไทนี่เช่ือ คณุ แมน่ ะคะ คนอยา่ งอานอรท์ เขาไมจ่ ำ� เปน็ ตอ้ งทำ� อะไรทเ่ี ขาไมอ่ ยาก ทำ� ท้งั นั้น” 46 รักตลอดเวลา...Forever You