นิทานอีสปกัลยา

นิทานอีสป เร่อื ง ราชสีหก์ บั หนู จดั ทาโดย นางสาวกลั ยา ลวงงาม เสนอ อาจทารยอ์ รทยั เลิศขนุ ทด

คานา รูห้ รือไม่ว่า การเล่านิทานใหล้ ูกฟังมีประโยชนแ์ ละขอ้ ดีมากมาย เพราะนอกจากจะทาใหค้ ุณพ่อคุณแม่ไดใ้ ชเ้ วลาอย่กู ับลกู นอ้ ยแลว้ ยงั เป็นกิจกรรมท่ีช่วยเสริมสรา้ งทกั ษะการฟัง การอ่าน สอนใหร้ ูจ้ กั คิด รูจ้ กั สงั เกต และปลกู ฝังพืน้ ฐานการเรียนรูร้ วมถึงการดาเนินชีวิตท่ีดีใหแ้ กเ่ ดก็ ๆ อีกดว้ ย วนั นีก้ ระปกุ ดอทคอมมีนิทานอีสปเร่ือง \"ราชสีหก์ บั หน\"ู มาฝาก ให้คุณพ่อคุณแม่นาไปเล่าให้ลูกน้อ ยฟั ง พร้อมภาพประกอบ และขอ้ คิคดีๆ รบั รองว่าคืนนีถ้ า้ ไดอ้ า่ นใหล้ กู ฟังก่อนนอนเดก็ ๆ ตอ้ งหลบั ฝันดีแน่

กาลคร้ังหน่ึง ณ ผืนป่าอันกว้างใหญ่ ขณะราชสีห์ผู้เป็นราชา ราชสีหต์ วั หน่ึงเอนกายหลับใหลอย่ใู นปา่ ทบึ หวั อันใหญ่โตของมัน แห่งสัตว์ทั้งหลายกาลังนอนหลับอย่างเป็นสุข จู่ ๆ ก็มีหนูตัวน้อยไต่ข้ึนมา วางอยบู่ นหวั อุ้งเทา้ หนนู ้อยข้ีกลัวบงั เอญิ วิง่ มาบนตัวของมันโดยไม่ได้ตั้งใจ ปีนป่ายบนหลังจนราชสีห์รู้สึกตัวตื่นก่อนใช้อุ้งเท้าใหญ่ตะครุบหนูน้อยตัว ด้วยความกลวั และร้อนรนทีจ่ ะรบี หนไี ปให้พ้นเจา้ หนูกลบั แลน่ ปรดู ไปบน นน้ั หวงั จะขย้ากินดว้ ยความโมโหเพราะถูกขัดจังหวะการพักผอ่ น จมกู ราชสีหร์ าชสหี ง์ ีบหลับอยดู่ ๆี ครน้ั ถูกรบกวนมันจงึ ตะปบองุ้ เทา้ อนั ใหญโ่ ตลงไปบนเจ้าสตั วต์ วั น้อยด้วยความฉนุ โกรธหวงั จะฆ่าหนูให้ตาย

เมื่อบ่วงเส้นสุดทา้ ยขาดและราชสีห์รอดเป็ นอิสระอีกคร้ังจึงพูดกบั เจา้ เมื่อตา่ งคนตา่ งเขา้ ใจ ไม่ถือโทษโกรธกนั หลงั จากน้นั ราชสีห์กบั เจา้ หนูก็ หนูวา่ \"ขอบคุณเจา้ มากที่ช่วยขา้ เอาไว้ และขา้ ขอโทษดว้ ยที่เคยพูดไม่ดี กลายเป็ นเพื่อนท่ีดีต่อกนั ไม่เคยดูถูกวา่ ร้ายกนั คอยช่วยเหลือซ่ึงกนั และ กบั เจา้ ในวนั น้นั \" เจา้ หนูยมิ้ รับคาขอบคุณน้นั อยา่ งยินดีแลว้ ตอบกลบั ไป กัน และใช้ชีวิตด้วยกันในป่ ากวา้ งร่วมกบั สัตว์อื่น ๆ อย่างมีความสุข วา่ \"ขา้ ไมเ่ คยถือโทษโกรธเลยทา่ นเจา้ ป่ า และขา้ ดีใจยง่ิ กวา่ ท่ีไดต้ อบแทน เร่ือยไป ทา่ นอยา่ งที่สญั ญาไว้

อีกไม่ก่ีวันต่อมา ขณะกาลังซุ่มล่าเหย่ืออยู่ในป่า ราชสีห์ก็ติดบ่วงของ แต่ยังไมท่ นั จะอ้าปากกว้างดกี ็มเี สยี งอ้อนวอนเล็ก ๆ จากเจ้าหนดู งั ขึ้นมาว่า นายพราน มันไม่อาจหลุดเป็นอิสระบ่วงของนายพรานได้จึงคารามเสียงดัง ได้โปรดให้อภัยข้าสักคร้ังเถิดท่านเจ้าป่า ข้าขอสาบานว่าข้าไม่ได้ตั้งใจ ก้องป่าด้วยความโกรธแค้น เจ้าหนูจาเสียงนั้นได้จึงรีบว่ิงมาเจ้าป่ากาลังด้ิน ล่วงเกินท่านเลยแม้แต่น้อย หากคราวนี้ท่านมีเมตตาปล่อยตัวข้าไป ข้าจะ รนอยู่ในตาข่าย มันรีบวิ่งตรงไปที่เชือกเสน้ ใหญเ่ ส้นหนึ่งซึ่งรัดราชสีหเ์ อาไว้ ไมล่ ืมบญุ คณุ ของทา่ น ขา้ จะตอบแทนท่านอยา่ งแน่นอน ข้าสญั ญา กอ่ นจะกัดแทะเชือกจนขาด ในทส่ี ดุ ราชสหี ก์ เ็ ปน็ อสิ ระ