เรื่อง คำเป็น คำตาย

เร่ือง คำเปน็ คำตำย กลุม่ สำระกำรเรยี นรู้ ภำษำไทย ผูจ้ ัดทำ คุณครูออ้ มใจ อศุ ภุ กำรี

คำเป็น คำตำย คอื กำรจำแนกคำ ตำมลักษณะทใ่ี ชร้ ะยะเวลำออกเสยี งตำ่ งกัน ซึ่งลกั ษณะดงั กลำ่ วจะทำให้คำท่มี เี สยี งพยญั ชนะตน้ เป็นรปู เดียวกัน มเี สียงวรรณยุกตต์ ่ำงกนั ตวั อยำ่ งเชน่ คำ เปน็ อักษรต่ำ คำเป็น พ้นื เสยี ง เปน็ เสียงสำมญั ส่วน คะ เป็นอักษรต่ำคำตำย เสยี งสนั้ พ้นื เสยี งเปน็ เสยี งตรี

คำเป็น มีหลกั การสงั เกต ดังตอ่ ไป 1. คาท่ีพยญั ชนะประสมกับสระเสยี งยาวใน แม่ ก กา เชน่ มา ดู ปู เวลา ปี ฯลฯ 2. คาที่พยัญชนะประสมกบั สระ –ำ ใ – ไ – เ -า เช่น จา นา ใช่ เผ่า เสา ไป ฯลฯ 3. คาทม่ี ตี วั สะกดอยใู่ น แม่ กง กน กม เกย เกอว เช่น จริง กนิ กรรม สาว ฉยุ ฯลฯ

วธิ ีจำ คำเปน็ ท่องวา่ “นมยวง” คือมีตวั สะกดใน มาตราแม่ กน กม เกย เกอว กง และจะ ประสมดว้ ยเสียงยาว ไมม่ ีตวั สะกด

คำตำย มหี ลกั การสงั เกต ดังต่อไป 1. คาท่พี ยญั ชนะประสมกับสระเสยี งสัน เชน่ ธุระ กะทิ เกะกะ ฯล 2. มีตัวสะกดในมาตราสะกดแม่ กก กบ กด เชน่ บทบาท ลาภ เมฆ เลข ธปู ฯลฯ 3. พยญั ชนะตัวเดียว เชน่ ณ, บ (บ่ ท่ีแปลว่า ไม่), ธ, ก็, ฤ

วิธีจำ คำตำย ทอ่ งวา่ “กบด” มีตัวสะกดในมาตราแม่ กก กบ กด ประสมด้วยสระเสียงสนั ไม่มีตวั สะกด