ณ หมู่บา้ นแห่งหน่ึง มีสองแม่ลูกอาชีพดานา ในทุกๆวนั ยายทองสุขจะออกไปทานากบั ลูกชายที่ม อารมณ์ร้อน และโมโหง่าย
ต่อมายายทองสุขไดร้ ับวา่ จา้ งใหไ้ ป ดานาหลายไล่ สองแม่ลูกจึงจดั เตรียม ของเพื่อท่ีจะเอาไปดานาในวนั พรุ่งน้ี
แม่ไปพกั ผอ่ น แลว้ ตอน พอถึงวนั รุ่งข้ึน ยายทองสุขเกิดอาการไม่คอ้ ยสู้ เที่ยงเอาขา้ วมาใหผ้ มท่ี นกั ลูกชายท่ีเห็นอยา่ งน้นั จึงบอกแม่ตนวา่ จะไป ดานาแทนเอง ส่วนมารดาน้นั จดั เตรียมอาหารไว้ นาดว้ ยนะครับ ใหก้ บั ในตอนเที่ยงวนั
“นายดา” ลูกชายยายทองสุขดานา อยา่ งขะมกั เขมน้ เพ่อื ที่จะไดใ้ ห้ งานเสร็จไวๆ
เมื่อถึงตอนเที่ยงกไ็ ร้วแ่ี ววของ หึ ทาไมแม่ถึงยงั ไม่มา อีกนะ หิวจนไสจ้ ะทะลุ ยายทองสุข นายดาเริ่มมีการหิวและ เหน็ดเหนื่อยจาการดานา อยแู่ ลว้
ฝั่งยายทองสุข เมื่อรู้สึกตวั อีกทีกต็ ่ืน ตกใจทนั ทีที่เห็นวา่ เวลาลว่ งเลยผา่ นไป เกือบเยน็ จึงเร่งจดั เตรียมอาหารและวิ่ง ไปส่งใหถ้ ึงมือลูกชายอยา่ งลุกล้ีลุกลน
มากช็ า้ !! แลว้ กล่อง นายดาเกิดโมโหฟึ ดฟัดดง่ั คนหิวโซ ขา้ วแค่น้ีจะไปทาให้ ทนั ทายีทดี่ตานเกเิดหโ็นมแโมห่กฟร็ ึีดบฟวงิ่ัดเดขง่ัา้ คไปนดหุดิว่าโบซ่นแม่ อ่ิมไดย้ งั ไง!! พทนรั ้อทมีทก่ีตบั นผเหลกั็นมแามร่กดร็ าีบลวงกงิ่ เบัขพา้ ไ้ืนปแดลุดว้่าบคว่นา้ แกมล่อพงรข้อา้มวกไบัปผรลับกัปมราะรทดาานลงโกดบัยไพม้ืน่สแนลใว้จสิ่ง โอย้ ยยย รคอวบา้ กขลา้ ่ององขีกา้เลวยไปรับประทาน โดยไม่ สนใจส่ิงรอบขา้ งอีกเลย
พอไดส้ ติ นายดากม็ องกลอ่ งขา้ วที่เหลือ ต้งั คร่ึงหน่ึงจากที่ตนกินไป ทาใหห้ นั ไป มองมารดาท่ีนอนแน่นิ่งต้งั แต่ตนผลกั ลม้ ลงกบั พ้ืน
แม่ครับ ผมจะไม่ทา ไร้เสียงตอบกลบั นายดาเร่ิมใจไม่ อยา่ งน้ีอีกแลว้ แม่.. สูด้ ี ในเวลาต่อมาจึงทราบวา่ แม่กต็ น สิ้นใจแลว้ นายดาไดแ้ ต่ร้องไหฟ้ ูม ฟายอยอู่ ยา่ งน้นั กอดร่างกายไร้ วญิ ญาณของแม่ตน......
นิทานเร่อื งนีส้ อนใหร้ ูว้ า่ : เราเป็นลกู ควรจะมีความกตญั ญู กตเวทีตอ่ พอ่ แม่ ไมค่ วรทาอะไรววู่ ามเอา แตใ่ จตนเอง ไมเ่ ชน่ นนั้ จะไดร้ บั ความ เดือดรอ้ นเหมือนกบั นิทานเร่อื งนี้ ประเภท : นิทานชีวิต 4/6 กนกรัตน์ (7) เบญจพร(15)
Search
Read the Text Version
- 1 - 12
Pages: