วรรณคดีและวรรณกรรม

วรรณคดีและวรรณกรรม โ ด ย คุ ณ ค รู จิ ร า พั ช ร ไ ผ วุ ฒิ พั น ธ ก ลุ ม ส า ร ะ ก า ร เ รี ย น รู ภ า ษ า ไ ท ย

งานประพันธท ุกชนดิ ท่ีเปน รอ ยแกว และรอ ยกรอง ไมไ ดพ ิจารณาวาเปน หนังสอื ดีหรือแตงดหี รือไม ความหมายของวรรณกรรม

งานประพนั ธทมี่ คี ณุ คาและมวี รรณศลิ ป มศี ิลปะในการประพันธส งู สามารถ ถา ยทอดอารมณ ความรูสกึ นกึ คดิ ไดด ี เปน มรดกทางปญ ญาท่ีนายกยอ ง ความหมายของวรรณคดี

วรรณคดีเปนมรดกทางวฒั นธรรม ท่ีบรรพบุรุษสรางไวแ ละตกทอดเรื่อยมา จนถงึ ปจจบุ ัน ซง่ึ สอดแทรกแนวคดิ และ ปรชั ญาชีวิตไวดว ยกลวธิ ีที่แยบยล ความสาํ คญั ของวรรณคดี

เนอื หาของวรรณคดี ๑. วรรณคดศี าสนา ๒. วรรณคดสี ุภาษิตคาํ สอน ๓. วรรณคดปี ระวตั ศิ าสตร 4. วรรณคดีขนบประเพณี และพิธีกรรม









๑. อปุ มา เปรียบเทยี บ ๒. อุปลักษณ เปรียบเทียบ ๓. อตพิ จน กลา วเกินจริง ๔. บุคคลวตั ทาํ อยางเชนมนษุ ย ๕. สทั พจน เลยี นเสยี งธรรมชาติ

๑. บรรยายโวหาร (การเลาเรื่องไมเห็นภาพ) ๒. พรรณนาโวหาร (เหน็ ภาพตาม มโนตามได) ๓. เทคนาโวหาร (การมุง สง่ั สอน) ๔. สาธกโวหาร (ยกตัวอยางใหเห็นชดั เจน) ๕. อุปมาโวหาร (เชิงเปรียบเทียบ) ๖. อธิบายโวหาร (ชีแ้ จงใหล ะเอียดเขา ใจชดั )