632CA6E7-16A7-4443-8406-BB0853C0EB35

สุภาษิตคำพั งเพย ใ ช้ เ พื่ อ ก า ร เ รี ย น ก า ร ส อ น เ ท่ า นั้ น 149.-

เด็ดบัวไม่ไว้ใย เปรียบเปรยถึงการหักหรือเด็ดก้านของ ดอกบัว ก็มักจะมีใยบัวเป็นเส้นๆเชื่อมอยู่ ระหว่างกัน ในสำนวนนี้เป็นการเด็ดดอกบัว แล้วไม่เหลือใยไว้ ก็เป็นการสื่อถึงตัดขาดกัน ไร้เยื่อใยต่อกัน

รำไม่ดีโทษปี่ โทษกลอง ใช้ในการเปรียบเปรยถึงคนที่ทำผิดแล้วไม่อยากรับผิด แ ต่ ก ลั บ ไ ป โ ท ษ ผู้ อื่ น ว่ า เ ป็ น ต้ น เ ห ตุ ทำ ใ ห้ ผิ ด พ ล า ด ที่มาของสำนวน รำไม่ดีโทษปี่ โทษกลอง

เห็นกงจักร เป็ นดอกบัว สํานวนสุภาษิตนี้ หมายถึงการหลงผิดคิดว่าสิ่ง ที่ไม่ดี เป็นสิ่งที่ดี จนทำให้ได้รับผลลบที่ตามมา จากการหลงผิด

คางคกขึ้นวอ คนที่มีฐานะต่ำต้อยเมื่อได้ดีมักหลงลืมตัว แสดงกิริยาเย่อหยิ่งจองหอง

จับปูใส่กระด้ง สำนวน จับปูใส่กระด้ง ใช้ในการเปรียบเปรย ถึง การยากที่จะทำให้อยู่นิ่งๆ การดูแล จัดการกับคนที่ไม่อยู่นิ่ง ซุกซน. การที่คนๆ หนึ่งพยายามดูแลเด็กเล็ก ๆ โดยพยายามให้ อยู่นิ่งๆ หรือเป็นระเบียบ แต่เด็กก็ซุกซนไม่อยู่ นิ่ง.

รีดเลือดกับปู สํานวนสุภาษิตนี้ความหมายถึงการบังคับ ขู่ เ ข็ ญ เ พื่ อ เ อ า ผ ล ป ร ะ โ ย ช น์ กั บ ผู้ ที่ ไ ม่ มี ใ ห้

อย่าหวังพึ่งน้ำ บ่อหน้า หวังสิ่งที่คากเดาอะไรไม่ได้ไม่แน่นอนคาดหวัง ในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง

สีซอให้ควายฟั ง แนะนำคนโง่ให้ทำสิ่งที่ดีแต่ไม่ยอมทำตาม.

ไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่ ต่างฝ่ายต่างรู้ความลับของกันและกัน.

ขวานผ่าซาก โผงผางไม่เกรงใจใคร

จั ด ทำ โ ด ย ศิวกร ตวงภัทรพร