หมีนอ้ ย ผูห้ วิ โหย
กาลครง้ั หน่ึงนานมาแลว้ ณ ป่าแหง่ หน่ึงกลางหบุ เขา มีบา้ นไมห้ ลงั เกา่ ๆท่มี ีหมีนอ้ ยอาศยั อยู่
หมีนอ้ ยลมื ตาต่นื ข้ึน เพราะความหวิ โหยทไ่ี ม่ไดก้ นิ อาหารมา หลายวนั เพราะฝนตกจงึ ทาใหอ้ อกไปซ้ืออาหารไม่ได้
หมนี อ้ ยจงึ เดินออกไปซ้ือชานมไข่มกุ และพชิ ซ่า ซ่ึงแป็นของโปรดของเจา้ หมี เอา พชิ ซ่า 1 ช้ินครบั และกช็ านมไข่มกุ
เม่ือกลบั มาถงึ บา้ น เพ่อื นๆของเจา้ หมกี ซ็ ้ือขนมมาเล้ยี งฉลอง เจา้ หมีกก็ นิ ตอ่ ไมห่ ยดุ ไม่หยอ่ น
และแลว้ .......เจา้ หมกี ร็ ูส้ กึ อม่ิ จนเผลอหลบั ไป
เม่อื ตน่ื มาเจา้ หมีรูส้ กึ วา่ ตวั เองอว้ นเกนิ ไปจงึ หยดุ กนิ อาหาร 10 วนั .....
หลงั จากน้นั เจา้ หมกี ก็ ลบั มาหนุ่ ดีอกี ครง้ั ...และไม่กนิ เยอะอกี ตอ่ ไป
Search
Read the Text Version
- 1 - 8
Pages: