ชาติพันธุ์ไต

中国的少数民族傣族 (ชาวไต) BY YIN Laoshi

中国的少数民族 傣族 族称西双版纳 Xīshuānɡbǎnnà) เขตปกครองตนเองเผ่าไตเผา่ จงิ่ โพ (景颇族自治区 Jǐnɡpō Zú zìzhìqū) เมอื งเตอ๋ หง(德宏 Déhónɡ) อําเภอปกครองตนเองเผ่าไต เผ่าว้า (傣族佤族自治县 Dǎi Zú Wǎ Zú zìzhìxiàn) เมอื งเก๋ิงหมา่(耿马 Gěnɡmǎ) อําเภอปกครองตนเองเผ่าไตเผ่าลาหู่ (傣族拉祜族自治 县 Dǎi Zú Lāhù Zú zìzhìxiàn)เมืองเมิ่งเหลียน (孟连 Mènɡlián)และมกี ระจัดกระจายอยตู่ ามเมือ งอ่นื ๆ อกี กวา่ 30 เมือง ในมณฑลยูนนาน เชน่ ซนิ ผิง (新平Xīnpínɡ) หยวนเจยี ง(元江 Yuánjiānɡ) จนิ ผงิ (金平 Jīnpínɡ) ภาษาท่ชี าวไตพูดเรียกว่า “ภาษาไต”(傣语 Dǎiyǔ)ออกเสียงตามอักษรจนี ว่า “ไต”่ ในกลมุ่ ภาษาไตยังแบง่ ออกเปน็ 4สําเนยี งภาษาถิน่ โดยแบง่ ตามถ่นิ ท่ีอย่อู าศัย ได้แก่ (1) ถน่ิ เตอ๋ หง (德宏傣语 Déhónɡ Dǎiyǔ) มชี อื่ ภาษาถนิ่ วา่ ไต่น่า (傣那语 Dǎinàyǔ) มปี ระชากร540,000 คน

发展 中国许多 ชาวไทในประเทศจีน ถอื เป็นชาวไทนอกประเทศไทย-ลาว ท่ีมีจำนวนมากทีส่ ดุ โดยมากอาศยั ในมณฑลยนู นาน กวางสี กวางตุ้ง กยุ้ โจว และไหหลำประกอบด้วย ชาวจว้ ง ไทใหญ่ ชาวหลี ชาวไทลื้อ ชาวไทปายี่ ชาวไทย้อย (จงุ เจีย ตุเยน ตเุ รน หรอื ไดออย) ชาวตลุ า (ตุเรน) ชาวปลู าจี ชาวปลู งุ จี ชาวไทเหนอื (ไทน้)ูชาวไทลาย (ไทน้ำ) ชาวไทหย่า ชาวไทนุง ชาวไทไขหวั ชาวไทชอง ชาวไทเขนิ ชาวไทลอื้ ชาวต้ง (อา้ ยก๊ำ ปกู้ ๊ำ ผู้คำ) ชาวสยุ ชาวม่หู ลา่ ว ชาวเมาหนาน ชาวเก๋าหลา่ วชาวไทเอวลาย ชาวปูใ้ ย่ ชาวโท้ ชาวไทหยา่ ชาวอเู อ ชาวไซ ชาวเดาลาว ชาวอี๋ ชาวเอน ชาวฟูมะ ชาวตเู ชน ชาวเปเมียว ชาวปาเชน (กล่มุ เลอื ดผสมจีน) และ ชาวมงิ เกยี(กลุม่ เลือดผสมจีน)  泰国 ในประเทศไทย ชาวไทโดยเฉพาะไทยสยาม เปน็ ประชากรกล่มุ หลกั ของประเทศ ซ่งึ กลมุ่ ชาตพิ นั ธุ์ท้งั หมดประกอบดว้ ย ไทใหญ่ (ฉาน เงี้ยว) ไทลื้อ ไทขึน ไทยอง ไทยวน ไทดำ (ลาวโซ่ง) ไทยสยาม ภไู ท (ญ้อ, โยย้ ) ไทพวน (ลาวพวน) ไทอีสาน (ไทลาว) ลาวแงว้ ไทแสก ลาวครงั่ ไทกลา ไทหย่า ลาวต้ี ลาวเวียง ลาวหลม่ และ คำตี่

 缅甸 ชาวไทแบ่งออกเปน็ สองส่วน คือส่วนเหนอื และสว่ นใต้ โดยสว่ นใตเ้ ปน็ ชาวไทยสยาม ทอี่ าศยั อยใู่ นเขตตะนาวศรี โดยเฉพาะบรเิ วณชายแดน และจังหวัดเกาะสอง ซ่ึงยงั เป็นปัญหาชาวไทยพลัดถิน่ อยู่ สำหรบั ส่วนเหนอื เป็นชาวไทกลุม่ อื่นๆ และไมไ่ ดม้ ปี ญั หาเรอ่ื งชีวิตบนเส้นแบง่ เขตแดน โดยกลุ่มน้ีประกอบด้วย ชาวไทใหญ่ ชาวไทล้ือ ชาวไทเขิน ชาวไทยอง ชาวไทเมา ชาวไทแลง ชาวไทคำต่ี ชาวไทพ่าเก ชาวไทยโยเดยี ชาวไทผิว่ ชาวนะรา ไทยพลัดถนิ่ ในเขตตะนาวศรี 越南 ส่วนมากอาศยั บริเวณลุ่มแมน่ ้ำดำ-แดง ประกอบดว้ ย ชาวปูย่ี ชาวเกีย๋ น ชาวลาว ชาวไทล้ือ ชาวไทดำ ชาวไทขาว ชาวไทแดงชาวไทนงุ (ผนู้ งุ ) ชาวไทใหญ่ (สานเชย)์ ชาวถาย ชาวไทย ชาวม่าน ชาวโท้ ชาวเกลาว ชาวลาชิ ชาวละหา ชาวนาง ชาวไทญัง (ไส)ชาวไทไต่ ชาวไทชอง ชาวไทท้าวลาว ชาวไทลกั กะ (ละเกยี ) ชาวขา่ ลาว ชาวตลู าว ชาวควาเบยี ว (จาเบยี ว) ชาวโต๋ ชาวไทหลา้ ชาวไทโสชาวไทลา ชาวไทเชียง ชาวไทลาย ชาวไทฮ่างตง  老挝 ในประเทศลาวก็เชน่ เดยี วกนั กบั ไทย ที่มชี าวไทเป็นประชากรกลุ่มหลักของประเทศ ประกอบดว้ ย ไทลาว ลาวต้ีลาวเวียง(ภาษาลาวเรียกวา่ ไทเวียงและแค่เปน็ คำสำหรบั เรยี กคนไทลาวท่ีมาจากเวียงจันทน์ ไมใ่ ชไ่ ทอกี กลมุ่ หนง่ึ อยา่ งแทจ้ รงิ ) ลาวหล่ม ผูไ้ ทชาวไทขาว ชาวไทดำ (ลาวโซ่ง) ชาวไทแดง ชาวไทเหนือ ชาวผู้เอนิ ชาวไทยวน (ลาวยวน) ชาวไทลือ้ ชาวไทพวน (ลาวพวน) ชาวไทกะเลงิชาวไทญอ้ และ ชาวไทแสก (ลาวใชไ้ ทแซก) 印度 ชาวไทในอินเดยี ส่วนมากอาศยั ในรัฐอัสสัม และอรุณาจัลประเทศ ไดแ้ ก่ ชาวไทอาหม ชาวไทพาเก่ ชาวไทคำต่ี ชาวไทอา่ ยตน(ไทอ้ายตน อ้ายตอน) ชาวไทคำยัง ชาวไทตุรง ชาวนะรา และ ชาวไทจนั หารี

文化 -การแตง่ กาย-女性 男性 ผหู้ ญงิ มกั สวมกางเกงขาสัน้ หรอื กระโปรง ผ้ชู ายสวมเสอ้ื แขนยาว ๆใสม่ ีชุดชน้ั ในสขี าวหรือสีคราม, เอวขนาดเล็ก, กระโปรง กางเกงยาวสขี าวหรือสฟี ้าผู้หญิงใน Dehong Mang และสถานทอ่ี น่ื การสักของผ้ชู ายเปน็ เรื่องปกตมิ ากซึ่งหมายถึงความกล้า หาญและการไลผ่ ีเพือ่ ปกปอ้ งรา่ งกายและตกแต่งรา่ งกาย饮食ๆก่อนแต่งงานจะสวมเสอื้ กรชิ สีอ่อนใส่กางเกงและเข็มขัด เมื่อเดก็ อายุประมาณ 11 ปีเขาเชญิ ชวนคนสักคนสว่ นใหญ่เปน็ รปู เสือเสือดาวสงิ โตหลงั แต่งงานจะเปลยี่ นเส้ือกระโปรงสนั้ และกระโปรงสดี ำ มังกรงแู ละเหยย่ี ว