นิทานอสี ป เร่ือง แกะกับหมู ผู้แตง่ : อสี ป วันหนึ่งคนเลี้ยงแกะเจอหมูตัวหนึ่งอยู่ในท้องทุ่งซึ่งแกะของเขากาลังเล็มหญ้าอยู่ เขาจึงวิ่งแจ้นเข้าไป จับตัวเจ้าหมูตอนตัวน้ันอย่างรวดเร็ว เจ้าหมูหวีดร้องเสียงหลงทันทีท่ีคนเลี้ยงแกะแตะมือบนตัวมัน ใครได้ยิน เสียงดังขนาดนั้น ก็คงคิดว่าเจ้าหมูจะต้องเจ็บปวดทรมานมาก แต่ขณะท่ีมันกาลังหวีดร้องและดิ้นรนเพ่ือหนี ให้พ้น คนเลี้ยงแกะก็หนีบมันไว้ใต้แขนพลางมุ่งไปยังร้านขายเนื้อในตลาด พวกแกะในทุ่งเลี้ยงสัตว์ต่าง ประหลาดใจและขากบั พฤติกรรมของเจา้ หมูมาก จึงพากนั ตามคนเลย้ี งแกะและเหย่ือของเขาไปจนถึงประตูร้วั \"อะไรทาให้เจ้าร้องครวญครางขนาดน้ัน\" แกะตัวหนึ่งถาม \"คนเลี้ยงแกะจับและอุ้มพวกเราออก จะบ่อย พวกเราคงรูส้ กึ อับอายขายหนา้ เหลือเกนิ หากร้องโวยวายจะเป็นจะตายอยา่ งทีเ่ จ้าทาน่นี ่ะ\" \"อะไรต่ออะไรมันคงดีหรอก\" หมูตอบขณะที่ยังคงกรีดร้องและตะกุยตะกาย \"เขาจับพวกเจ้า ก็เพียงเพราะตอ้ งการขนของเจ้าเท่าน้ัน แตเ่ ขาตอ้ งการเน้ือของขา้ อู๊ดดดดด!\" :: นิทานเร่ืองน้สี อนให้รู้วา่ :: เป็นเร่ืองงา่ ยทจ่ี ะแสดงความกล้าหาญยามที่ไม่มีอันตราย ข้อมูล : http://www.kalyanamitra.org/ หอ้ งสมดุ ประชาชน “เฉลิมราชกุมารี” อาเภอเมืองหนองบัวลาภู
Search
Read the Text Version
- 1 - 1
Pages: