01 ใบเนื้อหา8

2ใบเนือ้ หา 8-1 หนว ยที่ 8ช่ือหนวย การเขียนภาพแยกช้นิ และภาพประกอบชิน้ สว นเคร่อื งกล จํานวน 12รชหวั่ ัสโวมชิ งา 2110-2002 ชอื่ วิชา การใชโ ปรแกรมสําเร็จรปู ในงานเขยี นแบบ ระดบั ชัน้ ปวช.1ชอ่ื เรอ่ื ง การเขยี นแบบภาพแยกชน้ิ สวนเครื่องกล สอนครงั้ ท่ี 121. การเขียนแบบภาพแยกช้ินสว นเครือ่ งกล แบบภาพแยกชน้ิ สว น หมายถึง แบบงานที่เขียนข้นึ เพ่ือแสดงรายละเอยี ดของชิน้ งานของเครือ่ งมืออตุปาเงขกๆยีรณนทภ้ังเานคพ้เีรพื่อ2ื่องใจมหักิตผริ ูก(อDลาrนแaแตwบล )ะบชไดิ้นมจอางกเหขน็นราปูดรทา ่ีวงัดลไกั ดษจณริงะโแดลยะใชขหนลาดกั กตาลรอกดารจเนขสยี ดันสภวานพตฉาางยๆทขาํ กอางรชฉน้ิ าสยวภนานพ้นั ดา นอยา งชัดเจน และสามารถนําไปใชสาํ หรับการสัง่ การผลิตตอไป 1.1 ลักษณะของภาพแยกช้ินสวนเคร่อื งกล ภาพแยกชน้ิ สว นเคร่อื งกล เปน ภาพที่เกิดจากฉายภาพดา นตางๆ ของชน้ิ งาน ซ่งึ ในงานเขยี นแบบเครอ่ื งกลนิยมแสดงภาพฉายออกเปน 3 ดา น โดยแบง วธิ ีการฉายภาพออกเปน 2 แบบดวยกันคือ ภาพที่ 8.1 ภาพฉายมุมท1่ี ท่มี า 1.1.1 ภาพฉายมุมท่ี 1 (First Angle Projection) การเขยี นภาพฉายในระบบน้ีเปน ระบบทใ่ี ชใ นยโุ รปและเปน ระบบท่ีนิยมใชในปจ จุบัน เปนการฉายภาพในควอตแรนทที่ 1 ภาพฉายในระบบน้ี ภาพดานหนาจะเปนดา นท่ีแสดงลกั ษณะรูปรางของพนื้ ผวิ ไดชัดเจนทส่ี ุด ภาพดานบนจะอยดู า นลางของภาพดา นหนา ภาพดานขา งจะมที ศิ ทางมองจากทางดานซายมือของภาพดานหนา และวางตาํ แหนง ภาพทางดานขวามือของภาพดา นหนา ดังภาพที่ 8.1

3 ใบเน้อื หา 8-1 หนวยที่ 8ช่อื หนวย การเขียนภาพแยกชิ้นและภาพประกอบชิ้นสวนเครือ่ งกล จาํ นวน 12รชหั่วัสโวมชิ งา 2110-2002 ช่อื วิชา การใชโปรแกรมสําเรจ็ รปู ในงานเขยี นแบบ ระดบั ช้นั ปวช.1ชอื่ เรอื่ ง การเขยี นแบบภาพแยกชิน้ สวนเครื่องกล สอนครั้งที่ 12เขียนภาพ 2 มิติ (Draw) ภาพที่ 8.2 ภาพฉายมมุ ท3ี่ ท่มี า 1.1.2 ภาพฉายมุมที่ 3 (Third Angle Projection) การเขยี นภาพฉายในระบบน้เี ปนระบบที่ใชในอเมรกิ า และอังกฤษ เปน การเขยี นภาพฉายในควอตแรนทท่ี 3 ภาพฉายในระบบนี้ภาพดา นหนา จะเปนภาพท่ีแสดงลกั ษณะรูปรางพื้นผิวไดช ัดเจนทีส่ ุด ภาพดา นบนจะอยูดานบนของภาพดา นหนา และภาพดานขางจะมที ิศทางการมองจากขวามือของภาพดา นหนา และวางตาํ แหนง ภาพดานขวามือของภาพดา นหนา ดงั ภาพที่ 8.2 1.2. หลักการเขยี นแบบภาพแยกชิ้นสว นเคร่ืองกล 1.2.1 การเลือกดานของช้ินงานท่ีจะนาํ มาเขยี น จะตองเลือกดา นที่เหมาะสมโดยใชห ลักการวา ภาพดานหนา จะตอ งเปนภาพทแ่ี สดงรายละเอียด และรูปรา งลกั ษณของชิ้นงานไดช ดั เจนทส่ี ดุ 1.2.2 จาํ นวนภาพแยกชนิ้ การเขียนภาพแยกช้ินจะตอ งพจิ ารณาดวู า จะเขียนภาพกดี่ านขน้ึ อยกู ับดลุ พินจิ ของผเู ขียน ซงึ่ อาจจะเขียนภาพฉายดานเดยี ว สองดานหรือสามดานก็ได โดยยดึ หลักการวา เขยี นภาพจํานวนนอ ยท่ีสุดแตสามารถเขาใจแบบไดท้ังหมด 1.2.3 การกําหนดขนาด ลักษณะของผิวงาน และพิกดั ความเผือ่ งานสวมในแบบภาพแยกชิ้นใหย ึดตามหลกั เกณฑของการกาํ หนดขนาดและตามมาตรฐานของงานเขยี นแบบ 1.2.4 มาตราสว น การเขยี นแบบภาพแยกชน้ิ สามารถเขียนแบบโดยใชมาตราสวนปกติ คือ1: 1 เพื่อใหก ารอา นแบบงา ยอกี ทง้ั งา ยตอ การเขียนแบบรวมถึงสามารถวัดคาในแบบได แตถาช้นิ งานทมี่ ีขนาดใหญม ากๆไมส ามารถเขยี นลงในกระดาษท่ีรองรบั ได ก็ควรจะใชมาตราสวนยอ 1:2 หรือ 1:4 และถาชนิ้ งานมีขนาดเล็กมากๆ กค็ วรขยายโดยมาตราสว นขยาย 2:1 หรือ 5:1 เปน ตน ซึ่งในการใชม าตรสว นยอหรอื ขยายนั้นจะตองคาํ นงึ ถงึ ความเหมาะกับกระดาษทีใ่ ช ความยากงายในการเขยี นและการกําหนดรายละเอียดในแบบงานดว ย

4ใบเนื้อหา 8-1 หนวยที่ 8ชือ่ หนวย การเขียนภาพแยกช้นิ และภาพประกอบช้ินสว นเครอื่ งกล จํานวน 12รชห่วั ัสโวมิชงา 2110-2002 ช่อื วิชา การใชโ ปรแกรมสําเรจ็ รปู ในงานเขียนแบบ ระดับชั้น ปวช.1ชอื่ เรอ่ื ง การเขียนแบบภาพแยกชน้ิ สวนเครือ่ งกล สอนคร้งั ที่ 12 1.25 ช้นิ สว นมาตรฐาน โดยทวั่ ไปการเขียนแบบภาพแยกช้ิน จะไมเ ขยี นแบบชน้ิ สว นมาตรฐานเชน สลักเกลยี ว นัต โบลต แหวน ตลบั ลูกปน ซลี แหวนลอค รองลื่น ฯลฯ แตจะตองกําหนดชนดิขนเขาียดนแภลาะ1พม.3า2ตกมราฐิตราเิ ข(นDยีขrนอaแงwชบ)ิ้นบสภวานพมแายตกรชฐน้ิ าสนว นน้นั เๆครล่ืองงในกลตดารวายงคราําสยง่ักโาปรรใแหกสรมมบรูAณut oCAD ในการเขยี นแบบภาพแยกชิน้ สวนดว ยคาํ ส่ังโปรแกรม AutoCAD 2012 นัน้ เปนการนําความรูในการเขยี นแบบงานเครอ่ื งกล และคาํ สัง่ ตา งๆจากโปรแกรมเขียนแบบ AutoCAD 2012 มาใชในการเขยี นแบบตามแบบที่กาํ หนด หรือ ออกแบบเขียนแบบเพื่อแสดงรายละเอียดตางๆของช้ินงานจริงลงในโปรแกรม AutoCAD 2012 เพือ่ จัดเกบ็ ไฟลงานในรูปแบบดิจิตอล และพมิ พแ บบงานออกทางเครอ่ื งพิมพลงในกระดาษตามมาตราสว นกาํ หนด ซงึ่ ผูเ ขียนแบบหรือผูใชงานโปรแกรมจะตองมีความรูในการเขยี นแบบงานและสามารถใชคําส่ังของโปรแกรม AutoCAD 2012 ไดดงั น้ีคอื 1.3.1 ขนาดและรายละเอียดสว นตา งๆของช้นิ งานท่ีจะเขียน จากแบบภาพสามมติ ิ จากการวดั ขนาดในช้ินงานจริง รวมถึงการใชข อ มลู ของแบบงานเดมิ มาทาํ การเขียนแบบงาน 1.3.2 ขอ กําหนดตางๆในมาตรฐานงานเขยี นแบบ เพอื่ ใหแ บบที่เขียนเปนตามมาตรฐานงานเขยี นแบบทกี่ าํ หนด 1.3.3 คําสั่งตา งๆของโปรแกรม AutoCAD 2012 สาํ หรับการสรางวตั ถุ , การแกไ ขปรับปรุงวตั ถุ , ฟงคชัน่ ตางๆของโปรแกรม รวมถึงคําสัง่ การกําหนดรายละอียดตางๆ ของโปรแกรมเพ่ือประยกุ ตใชในการเขียนแบบงานตามการออกแบบ หรือแบบกาํ หนดได1.4 ขัน้ ตอนการใชคาํ สงั่ ในการเขยี นแบบภาพแยกชิ้นสว นเคร่ืองกล ภาพท่ี 8.3 เลเยอรในการเขยี นภาพแยกชน้ิ สวนเครอ่ื งกล ทม่ี า เขยี นโดยผเู รียบเรยี ง 1.4.1 สรา งเลเยอร ตามรูปแบบของเสน มาตรฐานทใ่ี ชในงานเขียนแบบเครอ่ื งกล รวมถงึเลเยอรท่เี กีย่ วของในการทาํ งาน ไดแ ก เสน เตม็ หนกั เสนเตม็ บาง เสนศูนยกลาง เสนประ กําหนดขนาดตัวอักษร

5 ใบเนือ้ หา 8-1 หนว ยที่ 8ช่อื หนวย การเขียนภาพแยกช้ินและภาพประกอบชน้ิ สว นเคร่ืองกล จาํ นวน 12รชหัว่ ัสโวมิชงา 2110-2002 ชือ่ วิชา การใชโ ปรแกรมสาํ เรจ็ รูปในงานเขยี นแบบ ระดับช้นั ปวช.1ชอ่ื เรอ่ื ง การเขียนแบบภาพแยกชิน้ สวนเครอื่ งกล สอนครั้งท่ี 12เสน ลายตดั เสน กรอบมุมมอง เสนกรอบกระดาษ เปนตน สําหรับควบคุมลักษณะของเสน และเลือกใชเสนในแบบงานตามความเหมาะสมเขยี นภาพ 2 มิติ (Draw) Front Side Top แนวสะทอนเสนภาพ ฉาย เอยี ง 45 องศา ภาพที่ 8.4 การสรา งกรอบกาํ หนดขอบเขตชนิ้ งาน ทีม่ า เขียนโดยผูเรียบเรียง 1.4.2 สรา งเสน กรอบขอบเขตขนาดของชนิ้ งานสาํ หรับการฉายภาพในดานตางๆ ซ่งึ เม่อื ทาํการการฉายภาพท้ัง 3 ดาน ผูใ ชงานโปรแกรมจะตองสรา งเสน สําหรบั สะทอนการฉายระหวา งภาพดานหนาและภาพดานขา ง ทง้ั นผี้ ูใชงานโปรแกรมจะตอ งกาํ หนดดานในการฉายภาพใหเ หมาะสมตามหลกั การท่ีกาํ หนดในการฉายภาพ ดังภาพท่ี 8.4เสน รปู ,เสน เตม็ หนัก แนวเสนฉายภาพ ภาพที่ 8.5 การสรางเสน ขอบรปู ของภาพแยกช้ินสว นเคร่อื งกล ที่มา เขยี นโดยผเู รียบเรยี ง

6 ใบเนอื้ หา 8-1 หนวยที่ 8ชอ่ื หนวย การเขียนภาพแยกชนิ้ และภาพประกอบชนิ้ สว นเครอ่ื งกล จาํ นวน 12รชห่วั ัสโวมิชงา 2110-2002 ชอ่ื วิชา การใชโปรแกรมสาํ เรจ็ รูปในงานเขยี นแบบ ระดบั ชั้น ปวช.1ชือ่ เร่ือง การเขยี นแบบภาพแยกช้ินสว นเครอื่ งกล สอนครง้ั ที่ 12 1.4.3 เขียนเสนขอบรูปรางชิ้นงานดวยเลเยอรเ สน เตม็ หนักในแตล ะดา น โดยใชวิธีการฉายภาพในมุมมองท่ี 1 ตามแบบงานกาํ หนด และทาํ การลบกรอบขอบเขตขนาดของแบบงานออก เพื่อลดความสบั เขสยีนนในภกาพารท2าํ มงติานิ (เDกrย่ี aวwก)ับเสน ในแบบงานแสดงขอบชิ้นงาน แสดงลกั ษณะเนอ้ื งานทม่ี องไมเ ห็น ภายใน ภาพท่ี 8.6 การสรางเสนขอบแสดงรายละเอียดภาพในภาพฉาย ทม่ี า เขียนโดยผเู รยี บเรยี ง 1.4.4 เขยี นเสนประแสดงสวนท่ีเปนขอบแตม องไมเ หน็ ในแบบงาน รวมถึงรายละเอียดอื่นท่ีผใู ชงานโปรแกรมตองการแสดงภาพใหผูอ า นแบบมีความเขาใจมากย่ิงขึน้ เชนภาพตัด โดยใชการแสดงของเสน ขอบชน้ิ งานและเสนลายตัด ดวยเลเยอรท ่กี าํ หนดไว ดังภาพที่ 8.6 ภาพท่ี 8.7 การแสดงเสนศนู ยกลางสําหรับแบบงานภาพฉาย ทม่ี า เขียนโดยผเู รียบเรยี ง

7 ใบเนือ้ หา 8-1 หนว ยท่ี 8ช่ือหนวย การเขียนภาพแยกชิน้ และภาพประกอบชนิ้ สวนเคร่ืองกล จํานวน 12รชห่วั ัสโวมิชงา 2110-2002 ช่อื วิชา การใชโ ปรแกรมสําเรจ็ รปู ในงานเขียนแบบ ระดบั ชนั้ ปวช.1ช่ือเร่ือง การเขยี นแบบภาพแยกชิน้ สวนเครอ่ื งกล สอนครง้ั ท่ี 12 1.4.5 เขียนเสนศูนยกลางแสดงตาํ แหนง ศนู ยกลางของรูเจาะ และแสดงแนวสมมาตรของแบเขบยี งนานภาตพาม2หมลติ ักิก(Dารrกaาwร)กําหนดขนาด ดังภาพท่ี 8.7 สัญลกั ษณผิวงานคาํ อธิบายการทาํ งาน ภาพที่ 8.8 การกําหนดขนาดและรายละเอียดภาพฉาย กําหนดขนาด ทม่ี า เขียนโดยผเู รยี บเรียง 1.4.6 กําหนดขนาดและรายละเอียดในแบบงาน ดังภาพที่ 8.8 ในหนาจอ Layoutหลังจากผใู ชงานโปรแกรมทําการแสดงภาพแบบงานในกรอบมุมมองแสดงแบบงานดวยมาตราสวนท่ีเหมาะสมกบั ขนาดกระดาษที่ใชใ นการพมิ พแ บบงาน

1ใบเนอื้ หา 8-2 หนว ยท่ี 8ชอ่ื หนวย การเขียนภาพแยกชิ้นและภาพประกอบชิน้ สว นเครอ่ื งกล จํานวน 12รชหว่ั สั โวมชิ งา 2110-2002 ช่อื วชิ า การใชโปรแกรมสาํ เรจ็ รูปในงานเขยี นแบบ ระดบั ชน้ั ปวช.1ชือ่ เร่ือง การเขยี นแบบภาพประกอบชน้ิ สวนเครอ่ื งกล สอนครั้งท่ี 132. การเขยี นแบบภาพประกอบช้นิ สวนเครือ่ งกล แบบภาพประกอบหมายถงึ แบบงานท่เี ขยี นขน้ึ เพ่ือแสดงลกั ษณะ รูปรา ง รปู ทรง ขนาด หนา ท่ีเแคลเรขะื่อคียงวนจาภักมารสกพัมล2พโันดมธยิตขเิ ข(อDยี งนrชaใ้ินwหส)อวยนใู ตนาภงาๆพทเดีม่ ียจี วาํ กนนั วเนพตือ่ ั้งแแสตดงงใ2หชท น้ิราขบ้นึ วไปา ชปน้ิ รสะวกนอแบตกลันะเชปิน้ น ปเครระ่ือกงอมบือกันออปุ ยกูอรยณา งแไลระชนิ้ สวนใดอยูตาํ แหนง ไหนบาง 2.1 ลกั ษณะของภาพประกอบช้ินสว นเคร่ืองกล ภาพที่ 8.9 ภาพประกอบภาพฉายไมก ําหนดขนาด ทีม่ า เขยี นโดยผูเรียบเรียง 2.1.1 ภาพประกอบภาพฉายท่ีไมก ําหนดขนาด ภาพประกอบชนิดนจ้ี ะแสดงเฉพาะแบบภาพประกอบและหมายเลขช้นิ งาน โดยจะใชค วบคกู ับแบบภาพแยกช้ิน ซ่ึงจะเขียนแยกกันและตอ งกําหนดขนาด กาํ หนดรายละเอียดของชน้ิ สวนแตล ะชนิ้ อยา งสมบูรณ ภาพประกอบทีไ่ มก าํ หนดขนาดสว นมากจะใชกับงานผลิตเครอ่ื งมือกลและเครื่องจกั รกลที่มีจํานวนชิน้ มากๆ

2 ใบเนื้อหา 8-2 หนวยท่ี 8ชื่อหนวย การเขียนภาพแยกชน้ิ และภาพประกอบชน้ิ สว นเครอื่ งกล จาํ นวน 12รชห่วั สั โวมิชงา 2110-2002 ชอื่ วิชา การใชโปรแกรมสําเรจ็ รูปในงานเขยี นแบบ ระดับชนั้ ปวช.1ชือ่ เรือ่ ง การเขียนแบบภาพประกอบชน้ิ สวนเครือ่ งกล สอนครง้ั ท่ี 13เขยี นภาพ 2 มติ ิ (Draw) ภาพท่ี 8.10 ภาพประกอบภาพฉายกําหนดขนาดในแบบงาน ท่มี า เขยี นโดยผูเรยี บเรยี ง 2.1.2 ภาพประกอบภาพฉายกาํ หนดขนาดในแบบงาน โดยปกตกิ ารเขยี นแบบภาพประกอบจะไมน ยิ มกําหนดขนาด เพราะจะทาํ ใหยงุ ยากในการอานแบบ แตก ็สามารถกําหนดขนาดลงในภาพประกอบไดเ ทา ท่ีจําเปน ซ่ึงมกั จะใชกับแบบงานทีม่ ีสวนประกอบนอยๆ 2.2 หลักการเขียนภาพประกอบชนิ้ สวนเครอื่ งกล แบบภาพประกอบเปนแบบที่ใชประกอบในการวางแผน การสั่งงาน และควบคุมการผลิตรวมถึงการซอมบํารุง ใหเ ปน ไปตามแผนงานทก่ี ําหนดไว ดงั นั้นในการเขยี นภาพประกอบ จะตองแสดงรายละเอียดตางๆดังนี้คอื 2.2.1 จาํ นวนภาพทีต่ อ งเขียนแบบภาพประกอบ จะตอ งแสดงใหเ ห็นวา แตล ะช้นิ ประกอบกันอยางไร แตล ะชน้ิ สวนมหี นา ทแี่ ละสมั พนั ธก ันอยา งไร และตองแสดงรายละเอียดในการประกอบใหสมบรู ณ โดยจะตองกาํ หนดจํานวนภาพในการเขียนภาพประกอบวา ภาพกด่ี า นจึงจะเหมาะสม โดยยึดหลกั การคอื ใหเ ขียนภาพฉายนอยดา นท่ีสุด แตเ ขาใจแบบไดท ้ังหมด

3 ใบเนือ้ หา 8-2 หนว ยที่ 8ช่ือหนวย การเขียนภาพแยกชิ้นและภาพประกอบชิ้นสว นเครื่องกล จํานวน 12รชหั่วัสโวมชิ งา 2110-2002 ชอ่ื วชิ า การใชโปรแกรมสําเร็จรูปในงานเขยี นแบบ ระดับช้นั ปวช.1ช่อื เรอื่ ง การเขียนแบบภาพประกอบชนิ้ สว นเครอ่ื งกล สอนครัง้ ท่ี 13 2.2.2 การเขียนภาพประกอบเปนภาพตดั ในแบบภาพประกอบจะมีช้ินงานสวมประกอบกันหรอื ซอนกนั จาํ นวนมาก ซ่ึงถาเขียนดวยเสน ประ จะทาํ ใหเสน ประมจี ํานวนมากและยากตอ การอา นแบบดชงัวเนขยั้นียลนดจขภึงอาตพผอ ดิ ง2พเขมลียิตานดิ เ(ใปDนนrกaภาwาร)พอาตนัดแเพบือ่บแสดงใหเ ห็นช้ินงานแตละชน้ิ สวมประกอบกันหรือซอ นอยางชัดเจน ซ่ึงจะเสนช้ีชนิ้ งาน หมายเลขชิน้ งาน ภาพท่ี 8.11 องคประกอบหมายเลขชน้ิ งาน ที่มา เขียนโดยผูเรียบเรียง 2.2.3 หมายเลขชน้ิ งาน ใชหลักเกณฑก ารเขียนดังน้ี 2.2.3.1 เสนชชี้ นิ้ งาน ใชเ สนเต็มบาง (ขนาด 0.25) เขียนจากชนิ้ งานไปหาหมายเลขชิ้นงานที่อยภู ายในวงกลม (Balloon) โดยเขยี นจดุ ดําเล็กๆไวท ปี่ ลายเสน ชี้ชิ้นสว นใหชัดเจน 2.2.3.2 หมายเลขชน้ิ งาน เขียนดว ยเสนเตม็ หนา (ขนาด 0.5) สูง 5 มม. อยูภายในวงกลมขนาดเสน ผานศูนยก ลางท่ีมีขนาดเปน 2 เทาของความสูงตัวอักษร 2.2.3.3 ตาํ แหนง ของหมายเลขชน้ิ งาน กาํ หนดไดทง้ั แนวตงั้ และแนวนอน โดยจะตองใหอ ยูในระดับเดยี วกัน ซึ่งอาจจะกาํ หนดไดหลายระดบั กรณที ีม่ ีชนิ้ สว นจาํ นวนมาก 2.2.4 มาตราสวน การเขยี นแบบภาพประกอบสามารถเขียนไดโดยใชมาตราสวนปกติมาตราสวนยอ และมาตราสว นขยายเชนเดียวกันกับการเขยี นแบบโดยท่ัวไป 2.2.5 การเขียนเสน ประในภาพประกอบ ปกตแิ บบภาพประกอบไมนิยมเขียนเสน ประเพราะจะทาํ ใหย ุงยากในการอา นแบบ เวนแตก รณีท่ีตองการเนนใหช นิ้ งานในตาํ แหนง นน้ั ๆ แสดงรายละเอียดใหช ัดเจน ซ่งึ ถาไมแสดงอาจจะทาํ ใหเ กดิ ความเขาใจทคี่ ลาดเคลือ่ นได 2.3 การเขียนแบบภาพประกอบช้นิ สวนเครื่องกลดวยคาํ สงั่ โปรแกรม AutoCAD ในการเขียนแบบภาพประกอบชิ้นสว นดวยคําสง่ั โปรแกรม AutoCAD 2016 มีลักษณะวิธกี ารเขียนแบบเชน เดยี วกันกบั การเขยี นแบบภาพแยกช้ินสว นเครอื่ งกล โดยการเขียนภาพประกอบช้ินสว นเคร่ืองกล สามารถเขียนแสดงเปน ภาพฉายเชนเดยี วกบั การเขียนภาพแยกช้นิ สวนเครือ่ งกล

1 ใบเน้ือหา 8-3 หนว ยท่ี 8 ช่อื หนวย การเขียนภาพแยกช้ินและภาพประกอบชนิ้ สวนเคร่อื งกล จาํ นวน 12 รชหั่วัสโวมชิ งา 2110-2002 ช่ือวชิ า การใชโ ปรแกรมสําเรจ็ รปู ในงานเขยี นแบบ ระดับช้นั ปวช.1ช่อื เรื่อง การปรบั ปรุงแกไ ขแบบภาพแยกชน้ิ และภาพประกอบช้ินสวนเครอ่ื งกล สอนคร้ังท่ี 143. การปรบั ปรงุ แกไขแบบภาพแยกชิ้นและภาพประกอบช้ินสว นเครื่องกล เปน การจัดการแบบงานในลักเขษียณนะภตาากพงาๆร2แมโกดิตไขยิ (กปDารrรบั aเปปwรด)ุงไแฟบลบงาภนาเพดแมิ ยสกําชห้นิรับแลแะกภไขาสพวปนรตะกางอๆบใชนน้ิ แสบวบนงเาคนร่ืองเชกนล การแกไขลกั ษณะของเสนในแบบงานโดยการกาํ หนดลักษณะการควบคุมดวยเลเยอร การเพม่ิ เติมลายเสนในแบบงานเพือ่ ใหแบบงานมคี วามสมบรู ณ เปน ตนในการเขียนแบบงานภาพแยกชิน้ สว นเครื่องกล ผูใชง านโปรแกรมอาจจะเขียนภาพแยกชิ้นงาน 1 ชน้ิ งานตอ 1 ไฟลงาน ซ่ึงเมื่อเขียนแบบภาพแยกชนิ้ ทง้ั หมดแลว ผูใชงานโปรแกรมจะมีขอมลู ของภาพแยกชน้ิ งานที่เปนภาพฉายในดานตา งๆ โดยท่ผี ใู ชง านโปรแกรมสามารถนาํ ขอ มูลของแบบงานมาใชสาํ หรับเขยี นภาพประกอบช้ินสว นเคร่ืองกลในลักษณะเปนภาพฉายแสดงการประกอบช้ินงานในแตละดา นดวยวธิ ีการดงั น้ีคือไฟลภ าพประกอบช้ินสวนเคร่อื งกล ไฟลภ าพแยกชิน้ งานชิ้นท่1ี ภาพที่ 8.12 แสดงลกั ษณะการทำงานแบบ 2 หนาตาง ทมี่ า โปรแกรม AutoCAD3.1 สรางไฟลโปรแกรมสําหรับงานภาพประกอบช้ินสว นเคร่ืองกล3.2 เปด ไฟลภาพแยกชน้ิ งานช้นิ ท1ี่

2 ใบเนื้อหา 8-3 หนว ยที่ 8ชือ่ หนวย การเขียนภาพแยกช้ินและภาพประกอบชน้ิ สว นเคร่อื งกล จาํ นวน 12รชหว่ั สั โวมิชงา 2110-2002 ชือ่ วชิ า การใชโ ปรแกรมสาํ เร็จรูปในงานเขยี นแบบ ระดบั ชน้ั ปวช.1 ช่ือเร่อื ง การปรับปรุงแกไ ขแบบภาพแยกชิ้นและภาพประกอบชิน้ สวนเคร่ืองกล สอนคร้ังท่ี 14 3.3 เลอื กคําสัง่ ในกลุม Window > Tile Vertical โปรแกรมจะแสดงหนาจอจํานวน 2 ไฟลง านไดแ กไ ฟลแ บบงานที่กําหนดและไฟลง านสาํ หรับนาํ มาใชเขียนภาพประกอบชิ้นสวนเคร่ืองกลเขยี นภาพ 2 มิติ (Draw) Ctrl+V การเลอื กวัตถุและ Ctrl+C ภาพที่ 8.13 การใชป มุ คีย Ctrl+C และ Ctrl+V ที่มา โปรแกรม AutoCAD 3.4 ทาํ การเลอื กเสนขอบรูป และเสน ประ ในแบบไฟลภ าพแยกชน้ิ งานชนิ้ ท่1ี กดปุมคีย Ctrl+Cดังภาพท่ี 9.13 3.5 คลกิ เลือกไฟลภ าพประกอบชิ้นสวนเครื่อง และกดปมุ Ctrl+V โปรแกรมจะแสดงเสนของรูปและเสน ประที่ผใู ชง านโปรแกรมเลือก มาแสดงในหนา จอภาพประกอบชนิ้ สวน ดังภาพที่ 9.13 ภาพที่ 8.14 ภาพแยกชิน้ งานภาพฉาย ทม่ี า เขยี นโดยผูเรียบเรียง

3 ใบเนื้อหา 8-3 หนวยท่ี 8ชือ่ หนวย การเขียนภาพแยกช้นิ และภาพประกอบชน้ิ สวนเครือ่ งกล จาํ นวน 12รชหัว่ ัสโวมชิ งา 2110-2002 ช่อื วชิ า การใชโ ปรแกรมสาํ เรจ็ รูปในงานเขยี นแบบ ระดับช้นั ปวช.1 ชื่อเร่อื ง การปรบั ปรุงแกไ ขแบบภาพแยกช้ินและภาพประกอบช้นิ สวนเครอ่ื งกล สอนครงั้ ท่ี 14 3.6 ใชวิธกี ารในขอ 3.1.2 -3.1.5 ในการสรา งเสน แบบภาพแยกชิ้นสวนภาพฉายของชนิ้ งานในแตล ะชน้ิเขยี นภาพ 2 มิติ (Draw) 3.7 เลือกดานของภาพแยกชน้ิ สวน ทีแ่ สดงในดา นเดียวกนั ประกอบกันโดยใช คาํ ส่งั Move และเลือกลบเสนทไ่ี มตองการออก หมายเหตุ ในกรณีท่ีภาพแยกชนิ้ ไมสมบรู ณ ผใู ชง านโปรแกรมจะตองแกไขภาพฉายใหม ี ความสมบรู ณกอนนําไปประกอบเปน ภาพประกอบชน้ิ สว นเครอ่ื งกลภาพท่ี 8.15 ภาพประกอบช้ินงานภาพฉาย ที่มา เขียนโดยผเู รยี บเรียง 3.8 เพ่ิมเตมิ รายละเอียดในแบบงาน เชน การแสดงภาพตัด ตําแหนง เสน ศนู ยกลาง เพือ่ แสดงลกั ษณะการประกอบชิน้ งานใน แตละช้ินไดชดั เจน กอนที่จะแสดงภาพในสว น ของ Layout เพอ่ื กําหนดรายละเอียดในสวน ของหมายเลขชนิ้ งาน และตารางรายการวสั ดุ กอนบนั ทึกไฟลงาน หรือจัดพิมพแ บบงานตอไปภาพท่ี 8.16 การเพม่ิ เตมิ รายละเอยี ดภาพประกอบ ทมี่ า เขยี นโดยผเู รียบเรียง