พรบคอม

จั ด ทำ โ ด ย ฮั ยฟาน ดีเย๊าะ พรบ. พ ร ะ ร า ช บั ญ ญั ติ ว่าด้วยการกระทํ าความผิดเกี่ ยวกั บคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๖๐

ส า ร บั ญ พรบ. พ ร ะ ร า ช บั ญ ญั ติ หน้า 1-9 พระราชบัญญัติ คุ้ มครองข้อมู ล ส่วนบคุคล พ.ศ. ๒๕๖๒ หน้า 10-11

ว่าด้วยการกระทําความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๐ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรา งกูร มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการก ระทําความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้น ไว้โดยคําแนะนําและยินยอมของ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้ มาตรา ๑ พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า “พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทําความ ผิดเกี่ยวกับ คอมพิวเตอร์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๐” มาตรา ๒ พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่ อพ้นกําหนดหนึ่ งร้อยยี่สิบวันนับแต่ วันประกาศ ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป มาตรา ๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทํา ความผิด เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้ แทน

มาตรา ๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมรักษาการ ตามพระราชบัญญัตินี้ และให้ มีอํานาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้ าที่กับออกกฎกระทรวงและประกาศเพื่อปฏิบัติการ ตามพระราช บัญญัตินี้ กฎกระทรวงและประกาศนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้” มาตรา ๕ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทําความผิด เกี่ยวกับ คอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน มาตรา ๖ ถ้าการกระทําความผิดตามมาตรา ๙ หรือมาตรา ๑๐ เป็นเหตุให้เกิดอันตราย แก่บุคคลอื่นหรือ ทรัพย์สินของผู้อื่น ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกินสิบปี และปรับไม่เกินสองแสนบาท ถ้าการกระทําความผิดตามมาตรา ๙ หรือมาตรา ๑๐ โดยมิได้มีเจตนาฆ่า แต่เป็นเหตุให้บุคคลอื่น ถึงแก่ความตาย ต้องระวางโทษจําคุกตั้งแต่ห้าปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่หนึ่งแสนบาทถึงสี่แสน บาท” มาตรา ๗ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสอง วรรคสาม วรรคสี่ และวรรคห้าของมาตรา ๑๓ แห่งพระราช บัญญัติว่าด้วยการกระทําความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ ผู้ใดจําหน่ายหรือเผยแพร่ชุด คําสั่งที่จัดทําขึ้นโดยเฉพาะเพื่อนําไปใช้เป็นเครื่องมือในการกระทํา ความผิดตามมาตรา ๑๒ วรรค หนึ่งหรือวรรคสาม หากผู้นําไปใช้ได้กระทําความผิดตามมาตรา ๑๒ วรรคหนึ่ง หรือวรรคสาม หรือต้องรับผิดตามมาตรา ๑๒ วรรคสองหรือวรรคสี่ หรือมาตรา ๑๒/๑ ผู้จําหน่าย หรือเผยแพร่ชุด คําสั่งดังกล่าวต้องรับผิดทางอาญาตามความผิดที่มีกําหนดโทษสูงขึ้นนั้นด้วย

มาตรา ๘ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทําความผิด เกี่ยวกับ คอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๑๔ ผู้ใดกระทําความผิดที่ระบุไว้ดังต่อไปนี้ ต้องระวางโทษจําคุกไม่เกินห้าปี หรือปรับไม่ เกินหนึ่งแสนบาท หรือทั้งจําทั้งปรับ (๑) โดยทุจริต หรือโดยหลอกลวง นําเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่บิดเบือน หรือปลอมไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วน หรือข้อมูลคอมพิวเตอร์อันเป็นเท็จ โดยประการที่น่าจะเกิด ความเสียหาย แก่ประชาชน อันมิใช่การกระทําความผิดฐานหมิ่นประมาทตามประมวลกฎหมาย อาญา มาตรา ๙ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทําความผิด เกี่ยวกับ คอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๑๕ ผู้ให้บริการผู้ใดให้ความร่วมมือ ยินยอม หรือรู้เห็นเป็นใจให้มีการกระทําความผิด ตามมาตรา ๑๔ ในระบบคอมพิวเตอร์ที่อยู่ในความควบคุมของตน ต้องระวางโทษเช่นเดียวกับผู้ กระทําความผิด ตามมาตรา ๑๔ ให้รัฐมนตรีออกประกาศกําหนดข้ันตอนการแจ้งเตือน การระงับการทําให้แพร่หลายของ ข้อมูล คอมพิวเตอร์ และการนําข้อมูลคอมพิวเตอร์นั้นออกจากระบบคอมพิวเตอร์ ถ้าผู้ให้บริการพิสูจน์ได้ว่าตนได้ปฏิบัติตามประกาศของรัฐมนตรีที่ออกตามวรรคสอง ผู้นั้นไม่ต้อง รับโทษ”

มาตรา๑๐ มาตรา ๑๐ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๖ แห่งพระราช บัญญัติว่าด้วยการกระทําความผิด เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๑๖ ผู้ใดนําเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ที่ประชาชน ทั่วไปอาจเข้าถึงได้ซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ ที่ปรากฏเป็นภาพ ของผู้อื่น และภาพนั้นเป็นภาพที่เกิดจากการสร้างขึ้น ตัดต่อ เติม หรือดัดแปลง ด้วยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์หรือวิธีการ อื่นใด โดยประการที่น่าจะทําให้ผู้อื่นนั้นเสียชื่อเสียง ถูกดู หมิ่น ถูกเกลียดชัง หรือได้รับความอับอาย ต้องระวางโทษ จําคุกไม่เกินสามปี และปรับไม่เกินสองแสนบาท มาตรา๑๑ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๑๖/๑ และมาตรา ๑๖/๒ แห่ง พระราชบัญญัติ ว่าด้วยการกระทําความผิดเกี่ยวกับ คอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ “มาตรา ๑๖/๑ ในคดีความผิดตามมาตรา ๑๔ หรือมาตรา ๑๖ ซึ่งมีคําพิพากษาว่าจําเลย มีความผิด ศาลอาจสั่ง (๑) ให้ทําลายข้อมูลตามมาตราดังกล่าว มาตรา๑๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๑๗/๑ ในหมวด ๑ ความผิดเกี่ยวกับ คอมพิวเตอร์ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทําความผิดเกี่ยว กับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ “มาตรา ๑๗/๑ ความผิดตามมาตรา ๕ มาตรา ๖ มาตรา ๗ มาตรา ๑๑ มาตรา ๑๓ วรรคหนึ่ง มาตรา ๑๖/๒ มาตรา ๒๓ มาตรา ๒๔ และ มาตรา ๒๗ ให้คณะกรรมการเปรียบเทียบที่รัฐมนตรีแต่งตั้ง มีอํานาจ เปรียบเทียบได

มาตรา ๑๓ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๘ และมาตรา ๑๙ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วย การกระทําความผิด เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๑๘ ภายใต้บังคับมาตรา ๑๙ เพื่อประโยชน์ในการสืบสวนและสอบสวนในกรณีที่มี เหตุ อันควรเชื่อได้ว่ามีการกระทําความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ หรือในกรณีที่มีการร้องขอตามวรรค สอง ให้พนักงานเจ้าหน้ าที่มีอํานาจอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้ เฉพาะที่จําเป็นเพื่อประโยชน์ใน การใช้เป็น หลักฐานเกี่ยวกับการกระทําความผิดและหาตัวผู้กระทําความผิด มาตรา๑๔ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทําความผิด เกี่ยวกับ คอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๒๐ ในกรณีที่มีการทําให้แพร่หลายซึ่งข้อมูลคอมพิวเตอร์ ดังต่อไปนี้ พนักงานเจ้าหน้ าที่ โดยได้รับความเห็นชอบจากรัฐมนตรีอาจยื่นคําร้องพร้อมแสดงพยานหลักฐานต่อศาลที่มีเขตอํา นาจขอให้มี คําสั่งระงับการทําให้แพร่หลายหรือลบข้อมูลคอมพิวเตอร์นั้นออกจากระบบ คอมพิวเตอร์ได้ (๑) ข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่เป็นความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ (๒) ข้อมูลคอมพิวเตอร์ที่อาจกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงแห่งราชอาณาจักรตามที่กําหนดไว้ ในภาค ๒ ลักษณะ ๑ หรือลักษณะ ๑/๑ แห่งประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕ ให้ยกเลิกความในวรรคสองของมาตรา ๒๑ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วย การกระทําความผิดเกี่ยว กับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “ชุดคําสั่งไม่พึงประสงค์ตามวรรคหนึ่งหมายถึงชุดคําสั่งที่มีผลทําให้ข้อมูลคอมพิวเตอร์ หรือ ระบบคอมพิวเตอร์หรือชุดคําสั่งอ่ืนเกิดความเสียหาย ถูกทําลาย ถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลงหรือเพิ่ม เติม ขัดข้องหรือปฏิบัติงานไม่ตรงตามคําสั่ง หรือโดยประการอื่นตามที่กําหนดในกฎกระทรวง เว้นแต่ เป็นชุดคําสั่งไม่พึงประสงค์ที่อาจนํามาใช้เพื่อป้ องกันหรือแก้ไขชุดคําสั่งดังกล่าวข้างต้น ทั้งนี้ รัฐมนตรี อาจประกาศในราชกิจจานุเบกษากําหนดรายชื่อ ลักษณะ หรือรายละเอียดของชุด คําสั่งไม่พึงประสงค์ ซึ่งอาจนํามาใช้เพื่อป้ องกันหรือแก้ไขชุดคําสั่งไม่พึงประสงค์ก็ได้”

มาตรา ๑๖ ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๒ มาตรา ๒๓ มาตรา ๒๔ และมาตรา ๒๕ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วย การกระทําความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๒๒ ห้ามมิให้พนักงานเจ้าหน้ าที่และพนักงานสอบสวนในกรณีตามมาตรา ๑๘ วรรคสอง เปิดเผยหรือส่งมอบข้อมูลคอมพิวเตอร์ ข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ หรือข้อมูลของผู้ใช้บริการ ที่ได้มา ตามมาตรา ๑๘ ให้แก่บุคคลใด มาตรา ๑๗ ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๒๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วย การกระทําความผิดเกี่ยว กับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน “มาตรา ๒๖ ผู้ให้บริการต้องเก็บรักษาข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ไว้ไม่น้ อยกว่าเก้าสิบวัน นับ แต่วันที่ข้อมูลนั้นเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ แต่ในกรณีจําเป็น พนักงานเจ้าหน้ าที่จะสั่งให้ผู้ให้ บริการผู้ใด เก็บรักษาข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ไว้เกินเก้าสิบวันแต่ไม่เกินสองปีเป็นกรณี พิเศษเฉพาะราย และเฉพาะคราวก็ได้”

มาตรา ๑๘ มาตรา ๑๙ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสอง ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๓๑ และวรรคสามของมาตรา ๒๘ แห่ง แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการก พระราชบัญญัติ ว่าด้วยการกระทํา ระทําความผิด เกี่ยวกับ ความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ คอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ พ.ศ. ๒๕๕๐ “มาตรา ๓๑ ค่าใช้จ่ายในเร่ืองดังต่อ “ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นพนักงาน ไปนี้ รวมทั้งวิธีการเบิกจ่ายให้เป็น เจ้าหน้ าที่ตามพระราชบัญญัตินี้ ไปตามระเบียบที่รัฐมนตรี กําหนด อาจได้รับค่าตอบแทนพิเศษ ตามที่ โดยได้รับความเห็นชอบจาก รัฐมนตรีกําหนดโดยได้รับความ กระทรวงการคลัง เห็นชอบจากกระทรวงการคลัง (๑) การสืบสวนการแสวงหาข้อมูล ในการกําหนดให้ได้รับค่าตอบแทน และรวบรวมพยานหลักฐานในคดี พิเศษต้องคํานึงถึงภาระหน้ าที่ ความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ (๒) ความรู้ความเชี่ยวชาญ ความ การดําเนินการตามมาตรา ๑๘ ขาดแคลนในการหาผู้มาปฏิบัติ วรรคหนึ่ง (๔) (๕) (๖) (๗) และ (๘) หน้ าที่หรือมีการสูญเสียผู้ปฏิบัติ และมาตรา ๒๐ (๓) การดําเนินการ งานออกจากระบบราชการเป็นจํา อื่นใดอันจําเป็นแก่การป้ องกันและ นวนมาก คุณภาพของงาน และกา ปราบปรามการกระทําความผิด รดํารงตนอยู่ในความยุติธรรมโดย ตามพระราชบัญญัตินี้” เปรียบเทียบค่าตอบแทนของผู้ ปฏิบัติงานอื่น ในกระบวนการ ยุติธรรมด้วย”

มาตรา๒๐ มาตรา ๒๑ บรรดาระเบียบหรือประกาศที่ออก ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัล ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการก เพื่อเศรษฐกิจและสังคมรักษาการ ระทําความผิด ตามพระราชบัญญัติน เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ ที่ใช้บังคับอยู่ในวันก่อนวันที่พระ ราชบัญญัติน้ีใช้บังคับ ให้ยังคง ใช้ บังคับต่อไปเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับ บทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติว่า ด้วยการกระทําความผิดเกี่ยวกับ คอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ ซึ่งแก้ไข เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ จนกว่าจะมีระเบียบหรือประกาศที่ ต้อง ออกตามพระราชบัญญัติว่า ด้วยการกระทําความผิดเกี่ยวกับ คอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ ซึ่งแก้ไข เพิ่มเติม โดยพระราชบัญญัตินี้ ใช้ บังคับการดําเนินการออกระเบียบ หรือประกาศตามวรรคหนึ่ง ให้ดํา เนินการให้แล้วเสร็จภายในหกสิบ วัน นับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้ บังคับ หากไม่สามารถดําเนินการ ได้ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวง ดิจิทัล เพื่อเศรษฐกิจและสังคม รายงานเหตุผลที่ไม่อาจดําเนินการ ได้ต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อทราบ

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติ ฉบับนี้ คื อ โดยที่ พระราชบัญญัติ ว่าด้วยการกระทํ าความ ผิด เกี่ ยวกั บคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ มีบทบัญญัติ บาง ประการที่ ไม่เหมาะสมต่ อการป้องกั นและปราบปราม กา รกระทํ าความผิดเก่ี ยวกั บคอมพิวเตอร์ในปั จจุ บัน ซึ่ งมี รูปแบบการกระทํ าความผิดท่ี มีความซับซ้อนมากขึ้ น ตามพัฒนาการทางเทคโนโลยีซึ่ งเปลี่ ยนแปลงอย่าง รวดเร็วและโดยที่ มีการจัดตั้งกระทรวงดิจิทั ลเพื่ อ เศรษฐกิ จ และสังคมซึ่ งมีภารกิ จในการกํ าหนดมาตร ฐานและมาตรการในการรักษาความมั่นคงปลอดภั ย ไซเบอร์ รวมทั้ง การเฝ้ าระวังและติ ดตามสถานการณ์ ด้านความมั่นคงปลอดภั ยของเทคโนโลยีสารสนเทศและ การสื่ อสารของประเทศ สมควรปรับปรุงบทบัญญัติ ใน ส่วนที่ เกี่ ยวกั บผู้รักษาการตามกฎหมาย กํ าหนดฐาน ความผิดขึ้ นใหม่ และแก้ ไข เพิ่มเติ มฐานความผิดเดิม รวมทั้งบทกํ าหนดโทษของความผิดดังกล่ าว การ ปรับปรุงกระบวนการและหลั กเกณฑ์ ในการระงั บการทํ า ให้แพร่หลายหรือลบข้อมู ลคอมพิวเตอร์ ตลอดจนกํ า หนดให้มีคณะกรรมการเปรียบเที ยบ ซึ่ งมีอํ านาจเปรียบ เที ยบความผิดตามพระราชบัญญัติ ว่าด้วยการกระทํ า ความผิดเกี่ ยวกั บคอมพิวเตอร์ พ.ศ. ๒๕๕๐ และแก้ ไข เพิ่มเติ มอํ านาจหน้าที่ ของพนักงานเจ้าหน้าที่ ให้เหมาะสม ยิ่งขึ้ น จึงจําเป็นต้ องตราพระราชบัญญัติ น

พ ร ะ ร า ช บั ญ ญั ติ คุ้ ม ค ร อ ง ข้ อ มู ล ส่ ว น บ คุคล พ.ศ. ๒๕๖๒ พ ร ะ บ า ท ส ม เ ด็ จ พ ร ะ ป ร เ ม น ท ร ร า ม า ธิ บ ดี ศ รี สิ น ท ร ม ห า วชิราลงกรณ พระวชิรเกล้ าเจ้าอยู่หัว มีพระบรม ราชโองการโปรดเกล้ าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่ เป็นการสมควรมีกฎหมายว่าด้วยการคุ้ มครอง ข้อมู ลส่วนบุ คคล พระราชบัญญัติ นี้มีบทบัญญัติ บางประการเก่ี ยวกั บการ จากั ดสิทธิและเสรีภาพของบุ คคล ซึ่ งมาตรา ๒๖ ประกอบกั บมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ และมาตรา ๓๗ ของ รัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติ ให้กระทาได้ โดยอาศั ยอานาจตามบทบัญญัติ แห่งกฎหมาย

คณะกรรมการคมุ้ครองขอ้มลูส่วนบคุคล มาตรา ๘ ให้มีคณะกรรมการ (๔) กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ จานวน คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ประกอบ เก้าคน ซึ่งสรรหาและแต่งต้ังจากผู้ ด้วย มีความรู้ ความเช่ียวชาญ และ (๑) ประธานกรรมการ ซึ่งสรรหา ประสบการณ์เป็นที่ประจักษ์ในด้าน และแต่งตั้งจากผู้มีความรู้ ความ การคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ด้าน เช่ียวชาญ และประสบการณ์ เป็นที่ การคุ้มครองผู้บริโภค ด้าน ประจักษ์ในด้านการคุ้มครองข้อมูล เทคโนโลยีสารสนเทศและการส่ื ส่วนบุคคล ด้านการคุ้มครองผู้ อสาร ด้านสังคมศาสตร์ ด้าน บริโภค ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ กฎหมาย ด้านสุขภาพ ด้านการเงิน และการสื่อสาร ด้านสังคมศาสตร์ หรือด้านอื่น ทั้งนี้ ต้องเก่ียวข้อง ด้านกฎหมาย ด้านสุขภาพ ด้าน และเป็นประโยชน์ต่อการคุ้มครอง การเงิน หรือด้านอื่น ท้ังนี้ ต้อง ข้อมูลส่วนบุคคลให้เลขาธิการเป็น เกี่ยวข้องและเป็นประโยชน์ต่อการ กรรมการและเลขานุการ และให้ คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล เลขาธิการแต่งต้ังพนักงานของสา (๒) ปลัดกระทรวงดิจิทัลเพ่ือ นักงาน เป็นผู้ช่วยเลขานุการได้ไม่ เศรษฐกิจและสังคม เป็นรอง เกินสองคน ประธานกรรมการ หลักเกณฑ์และวิธีการสรรหาบุคคล (๓) กรรมการโดยตาแหน่ง จานวน เพ่ือแต่งต้ังเป็นประธานกรรมการ ห้าคน ได้แก่ ปลัดสานักนายก และกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ รวมทั้ง รัฐมนตรี เลขาธิการ คณะ การสรรหาประธานกรรมการและ กรรมการกฤษฎีกา เลขาธิการคณะ กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อดารงตา กรรมการคุ้มครองผู้บรโิภค อธิบดี แหน่งแทนผู้ท่ีพ้นจากตาแหน่ง ก่ อ กรมคมุ้ครองสิทธแิละเสรภี าพ นวาระตามมาตรา ๑๓ ให้ เป็ นไป และอัยการสูงสุด ตามที่ คณะรัฐมนตรีประกาศก าหนด ทั้ งนี้ ต ้ องค านึ งถึ ง ความโปร่งใส และความเป็นธรรม ในการสรรหา