ด้วยความระแวดระวัง แต่ต้องตกใจเมื่อเห็นเพื่อนรักตนเองยืนอยู่ หน้าประตู จึงเชิญเขา้ มาในบา้ น “ไง ไม่เจอกันนานเลยนะ สบายดใี ช่ไหม” “นายมาได้ยังไง นึกว่าจะไม่ได้เจอนายอีกแล้ว” ปริญพูด ด้วยความต่นื เตน้ “ต้องไดเ้ จอสิ เพราะของของฉนั ยงั อยู่กบั นาย” “ว่าแตข่ องเลน่ ของฉนั ยงั อยู่ดีเหรอเน่ีย” “ของเลน่ อะไร” “หนุ่ ยนตต์ วั นัน้ ไง” โซ่ชี้ไปด้านหลังของปริญ นั่นก็คือเจี้ยน ร่างเล็กหน้าซีดลง ไมน่ กึ ว่าโซ่จะมาที่นด่ี ้วยตัวเอง “ออ้ น่นั เจยี้ น กระตา่ ยตัวท่ีนายทดลองไง” “กระต่ายก็คือกระต่าย มนุษย์ก็คือมนุษย์ หุ่นยนต์ก็คือ ห่นุ ยนต์” “นายพูดอะไร ฉันไม่เข้าใจ” ปรญิ หวั เราะเพราะไม่เข้าใจท่ี เพอื่ นพดู แกล้งกันอย่างน้นั หรอื “ฉันมาทวงของเล่นคืนน่ะ ซ่ึงของเล่นน้ันก็คือเจ้ียน นัน่ แหละ” “.........” “ฉันจะอธิบายให้เข้าใจง่ายๆนะ เจ้ียนไม่ใช่คน แล้วก็ไม่ใช่ กระต่าย” โซ่เหน็ ปรญิ เริ่มรอ้ นรนก็ยงิ่ ยใุ หป้ รญิ สับสน “จะเปน็ ไปได้ยังไง” จากหวั เราะกลบั กลายเปน็ สับสน “ดีใจนะท่ีนายดูไม่ออก ไม่งั้นแผนการของฉันคงล่ม ไม่เป็นท่า”
ท่ีว่าโซ่เป็นเพื่อนรักของปริญน้ัน ปริญคิดไปเองต่างหาก เขาไม่เคยเห็นปริญเป็นเพื่อนมานานแล้ว ที่เขาทาแบบน้ี เพราะเมื่อก่อนแต่ไหนแต่ไรงานวิจัยของทั้งคู่ได้รับการสนับสนุน มาตลอด แต่ไม่ก่ีปีท่ีผ่านมามีปริญเพียงคนเดียวที่ได้เฉิดฉายอยู่ใน องค์กรระดับประเทศ มีผู้ใหญ่มากมายพร้อมสนับสนุนปริญ ส่วน งานวจิ ยั ของเขาไม่มใี ครมาชนื่ ชม เป็นเหตุให้เขาต้องสร้างบางส่ิงที่ต้องใช้ระยะเวลาหลายปี ทุ่มเทกับมันมานาน ถ่ายทอดส่ิงต่างๆให้มันออกมาสมบูรณ์แบบ ท่ีสุด เพ่ือให้ส่ิงนี้เข้ามาล้วงความลับงานวิจัยของปริญ ซึ่งส่ิงๆน้ันก็ คอื ‘หุ่นยนต์’ เขาสร้างสถานการณ์ให้ปริญเชื่อว่าเจ้ียนเป็นมนุษย์ที่มา จากกระต่ายทดลอง แต่จริงๆแล้วเป็นหุ่นยนต์ของเขาต่างหากท่ีมา แทนที่กระต่าย แต่ใครจะไปคิดว่าหุ่นยนต์ตัวนี้พัฒนาตัวเองจาก ความรู้สึกท่ีได้พบในแต่ละวัน มันเริ่มเก็บความรู้สึกมาประมวลผล ดว้ ยตนเอง โดยท่ีเขาไม่ได้สง่ั ผ่านชิปทต่ี ิดต้งั ไว้ “0085 เจา้ นายเรยี กแล้ว มานี่หน่อยสิ” โซ่เรียกเจยี้ น ในเมื่อสถานการณ์บานปลายมาถึงข้ันนี้ เจ้าของรหัส จาต้องทาตามคาสั่ง เจี้ยนหยุดอยู่ข้างโซ่พร้อมกับก้มหน้าหลบ สายตาจากปริญ “0085 ตัวนี้น่ะ ฉันฝังชิปไว้หลังคอ เอาไว้เช่ือมต่อกับคอม นายแล้วดึงข้อมูลส่งมาให้ฉัน แต่เจ้า 0085 ทาฉันอ้ึงไปเลย มันควบคุมตัวเองได้โดยท่ีฉันไม่ได้สั่ง และมีแนวโน้มว่าจะทา แผนการฉันพัง ก็เลยต้องถ่อมาจัดการถึงที่นี่ยังไงล่ะ” โซ่อธิบาย หากแต่มีความเย้ยหยันอยู่ในที
“โซ่ นายทาได้ยังไง ฉันเหน็ นายเปน็ เพอ่ื นมาตลอด ไมค่ ิด ว่าจะมาหักหลังกันแบบน้ี” “คิดว่าแค่คาว่าเพื่อนจะหยุดฉันได้งั้นเหรอ ถ้าไม่มีนาย งานของฉนั ก็สร้างเงินมหาศาลกับชื่อเสยี งใหฉ้ ันได้แลว้ !” ทา้ ยประโยค โซ่ตะคอกใส่ปรญิ อย่างโมโห “เจ้ยี น ทผี่ ่านมานายหลอกฉนั มาตลอดงัน้ เหรอ” สรรพนามทเ่ี ปลี่ยนไปทาใหเ้ กิดเป็นความรู้สกึ เจบ็ ปวด “ขอโทษ” เจี้ยนอยากอธิบายให้ปริญฟัง แต่ความจริงพูด ไดเ้ พยี งคาสน้ั ๆ ส่งผา่ นความร้สู ึกผดิ หวงั ให้ไปถึงจติ ใจอกี คน “ด!ี รวมหัวกันหลอกฉันทงั้ หมด ฉันมันโง่เองที่ยอมให้พวก นายหลอกได้ ง้ันต่อจากนฉ้ี นั จะไมโ่ ทษพวกนาย ขอแค่ไปให้พ้นหน้า ฉันก็พอ!” ปรญิ ตะคอกใสค่ นท้ังคู่ “ส่วนนาย โซ่ อยากได้ช่ือเสียงมากนักฉันก็ยกให้นายได้ ฉันจะออกจากองค์กร แล้วต่อไปนายอยากทาอะไร อยากจะไปดัง ท่ีไหนก็เชิญ!” ปริญหันไปพูดกับโซ่ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอน เพื่อระงับอารมณข์ องตัวเอง “ปริญ เดี๋ยวก่อน ฟังเจี้ยนก่อน” เจ้ียนตะโกนตามหลังไป แต่เจ้าของชือ่ ไม่หนั หลังกลบั มาเหลยี วแล ทุกอย่างจบลง ความเป็นเพ่ือนไม่มีอีกต่อไป แม้แต่ ความรสู้ กึ ดี ๆ ก็ไมเ่ หลอื ใหก้ ับคนทต่ี นเองรกั และอยู่ดว้ ยกันทุกวนั โซ่ยืนอยู่ท่ีเดิมน่ิงๆไม่มีการแสดงออกทางสีหน้า ไม่รู้ว่าใน ใจเขากาลังคิดอะไรอยู่ หลงั จากนนั้ ไม่นานกเ็ ดนิ ออกไปจากบา้ นพัก เจี้ยนท่ีไม่สามารถยื้อปริญไว้ได้ ได้แต่ยืนมองประตูท่ีถูกปิด ลง สายนา้ ตาซ่งึ ไมท่ ราบท่มี าไหลลงอาบแกม้ เนียน ไหนจะมี
ความรู้สึกถึง ‘ความเจ็บปวด’ เกิดข้ึนอีก เขาเกิดข้อสงสัยกับตัวเอง ว่าน้าตาน้ีเกิดขึ้นได้อย่างไร ทั้งๆที่เขาเป็นแค่หุ่นยนต์ ไม่ควรรับรู้ ความรสู้ กึ ได้มากขนาดน้ี เขายังจาได้ท่ีปริญเคยบอกว่า การท่ีเรารู้สึกไม่อยากจาก คน ๆ หนึ่งไปไหน ไม่อยากเห็นเขาเสียใจ นั่นคือความรัก และ ตอนนเี้ จย้ี นก็มคี วามรู้สึกแบบน้นั กบั ปรญิ เขา้ แล้ว แต่ในเมื่อตอนน้ีปริญไม่อยากเห็นหน้าเขาแล้ว ‘ขอแค่ไป ให้พ้นหน้าฉัน’ น่ีคงเป็นคาขอครั้งสุดท้ายของปริญ ดังนั้นเขาพร้อม ที่จะทาให้ปริญอย่างไม่ลังเล ถึงแม้ว่าตัวเองจะเจ็บปวดอย่างมาก ก็ตาม เจี้ยนเดินไปที่หน้าประตู เขาทาบมือลงบนบานประตู แล้ว พูดอยา่ งแผ่วเบาวา่ “เจย้ี นรกั ปริญ น่นั คือเรอ่ื งจริง” เจ้ียนน่ังลงเอาแผ่นหลังพิงกับประตู มือขวายกมือลูบไปท่ี รอยนูนตรงท้ายทอย เขาดึงชิปออกมาก่อนจะทาใจหักมันทิ้ง แสง สแี ดงบนชปิ ไม่ปรากฏอกี ตอ่ ไป 0085 ก็หลบั ตาลง ไรก้ ารขยับเขยือ้ น….....ตลอดกาล ...END...
แนะนำผู้เขียน ชือ่ - นามสกลุ : นายธนภทั ร นพโรจน์ ชอ่ื เล่น : มิตร อายุ : 18 ปี Name - Surname : Mr. Thanaphat Nobpharot Nickname : Mit วนั /เดอื น/ ปีเกิด : 20 กันยายน 2544 Email : [email protected] Facebook : Thanaphat Nobpharot นามปากกา : 13-9-20
ชอ่ื – นางสาว : นางสาวเมริยา เหลาชะโน ชื่อเล่น : อ้อย อายุ : 17 ปี Name - Surname : Miss. Meriya Laochano Nickname : Aoy วัน/เดือน/ ปเี กดิ : 3 พฤศจิกายน 2544 Facebook : Aoyy Meriya IG : aoyymeri นามปากกา : Windy Me
ชอ่ื – นางสาว : นางสาวสพุ ตั รา ฉลอมประโคน ช่ือเล่น : ต้าร์ อายุ : 17 ปี Name - Surname : Miss. Suphattra Chaloamprakhon Nickname : Tar วนั /เดอื น/ ปเี กดิ : 26 ตลุ าคม 2544 Facebook : Supattra Tar IG : thisisttar นามปากกา : peachypeach
ชือ่ – นางสาว : นางสาวสภุ าภรณ์ พร้อมจติ ร ชือ่ เลน่ : สา อายุ : 18 ปี Name - Surname : Miss. Supaporn Promjit Nickname : Sa วนั /เดือน/ ปีเกดิ : 3 เมษายน 2544 Email : [email protected] Facebook : Supaporn Promjit IG : maysazzzz นามปากกา : Summermay
Search
