นิทานอีสป

นิทานอีสป แม่ปกู ับลูกปู

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ริมชายหาดสีขาว พาดยาวไปตามทอ้ งทะเลสีคราม มคี รอบครัวปอู าศัยอยู่ ดว้ ยกันหลายครอบครัว รวมทงั้ ยังมแี ม่ปกู ับลูกปคู รอบครัวหนึ่ง ทแ่ี สนจะอบอุน่ และชอบทากจิ กรรมดว้ ยกันอยูต่ ลอดเวลา ซง่ึ พกั อาศัยอยทู่ แี่ หง่ นั้นด้วย

“วันนีอ้ ากาศดมี ากเลยจะ้ แม่ เราออกไปเดนิ เล่นกันดไี หม\" เสยี งลูกปู บอกกล่าวกับแม่ปดู ว้ ยความสดใส \"น่ันสินะ อากาศดแี บบนีเ้ หน็ ทเี ราตอ้ งออกไปอาบแดดใหร้ ่างกายได้ สดชนื่ หน่อยแล้ว\" แม่ปตู อบรับอย่างเหน็ ดว้ ย \"ถา้ อย่างนั้นเราไปเดนิ เล่นจนถงึ ชายหาดฝ่ังนู้นเลยนะจะ๊ แม่ เรา ไม่ไดเ้ ดนิ ไปทางนั้นนานมากแล้ว\" ลูกปูเชญิ ชวนแม่ปูใหพ้ าไปอกี ฝ่ัง \"ไดส้ ิจะ๊ อากาศดขี นาดนี้ ใหเ้ ดนิ ไกลแค่ไหนแม่กพ็ ร้อมสู้อยู่แล้ว ปะ ไปกันเลยดกี ว่า\" ว่าแล้วแม่ปูกับลูกปูกอ็ อกเดนิ ทางดว้ ยกันอยา่ งร่าเริงแจม่ ใส

ระหว่างทางทกี่ าลังเดนิ ไปชายหาดอกี ฟาก สองปแู ม่ลูกตอ้ งเดนิ ผ่านบา้ นของครอบครัวปอู กี หลาย หลัง ซงึ่ วันนีแ้ ตล่ ะบา้ นกอ็ อกมาทากจิ กรรมกันอยา่ งสนุกสนานเช่นเคยเหมอื นทกุ วัน และเมอ่ื เดนิ ใกล้บา้ นหลังใด ปบู า้ นนั้นกจ็ ะตะโกนทกั ทายกันตลอดทาง

\"อ้าว แม่ลูกคู่นีจ้ ะไปเทยี่ วไหนกันจ๊ะ\" เสยี งป้าปูจากบ้านใต้ต้นมะพร้าว ตะโกนถาม \"สวัสดจี ้ะ วันนีฉ้ ันจะพาลูกไปเดนิ เล่นทางนู้นสักหน่อย เหน็ ว่าวันนี้ อากาศด\"ี แม่ปูขานตอบ \"จริงสิ อากาศดมี ากทเี ดยี ว ถ้าอย่างนั้นกข็ อใหเ้ ทยี่ วสนุก ๆ นะ\" ป้าปอู วย พรทา่ มกลางเหล่าลูกหลานทกี่ าลังวิง่ เล่นกันเตม็ หน้าบ้าน \"ขอบคุณมากจ้า ฉันไปแล้วนะ\" สนิ้ คากล่าวลา สองแม่ลูกกม็ ุ่งหน้าไปยัง จุดหมายทนั ที

ในขณะทเ่ี ดนิ อยู่นั้นแม่ปกู ห็ นั มาพดู คุยกับลูกของเธอดว้ ยความกังวลใจ เน่ืองจากเธอ เหน็ เหล่าลูกหลานของป้าปูพากันเดนิ เฉไปเฉมาไม่น่ามองนัก

\"น่ีลูกแม่ ลูกเหน็ ไหมว่าเดก็ ๆ บา้ นนั้นเขาเดนิ ไม่ค่อยตรงกนั สัก เทา่ ไร เดย๋ี วกเ็ ฉไปทางซา้ ยที มาทางขวาท\"ี แม่ปพู ดู อย่างกังวล \"เหน็ จะ้ แตห่ นูว่าไม่แปลกอะไรเลยน่ีจะ๊ \" ลูกปตู อบดว้ ยนา้ เสยี งไร้ เดยี งสา \"ไม่นะ แม่ว่ามันดแู ปลกมากทเี ดยี ว ไหนลูกลองเดนิ ใหแ้ ม่ดหู น่อย สิ\" พอกล่าวจบแม่ปกู ห็ ยุดเดนิ เพอ่ื รอดวู ่าลูกของเธอจะก้าวเทา้ อยา่ งไร

แตภ่ าพทเี่ หน็ แทบไม่ตา่ งจากเดก็ ๆ ทว่ี ง่ิ เล่นในบา้ นของป้าปเู ลยสักนิด \"อะไรกัน !? ทาไมลูกถงึ เดนิ อยา่ งนั้น เดนิ เฉไปเฉมาอยา่ งกับเดก็ บา้ นนู้นเลย\" เสยี งแม่ปพู ดู อยา่ งแขง็ กร้าว \"เอาอย่างนี้ ดแู ม่เป็ นตวั อย่างแล้วทาตามนะ\"

จากน้ันแม่ปูจงึ ออกเดนิ นาหน้า ส่วนลูกปูกห็ ยดุ ยืนดู แต่แม่ปูทโ่ี ตเตม็ วยั กลบั เดนิ เฉไปเฉมา ไม่ต่างอะไรจากปูตวั น้อยเลยสักนิด แถมเมอ่ื หนั กลับมาแม่ปูยังเดนิ สะดุดขาตวั เองล้มครืนไปจนขายหน้า เพราะทาตามทสี่ ่ังสอน ลูกปูเอาไว้ไม่ไดน้ ่ันเอง และหลังจากวันนั้น แม่ปจู งึ ไม่กล้าสอนลูกในสิง่ ทตี่ นทาไม่ได้อีกเลย

นิทานเรื่องนีส้ อนใหร้ ู้ว่า หากตอ้ งการสอนสิง่ ใดใหแ้ ก่ผู้อน่ื เราควรทาเป็ นแบบอยา่ งทด่ี ี ใหไ้ ดเ้ สียก่อน เพอ่ื ทค่ี นอน่ื จะไดเ้ รียนรู้และปฏบิ ตั ติ ามอยา่ งถูก วธิ ีน่ันเอง