Folk tale The golden conch shell

นิทานพนื้ บา้ น เร่ืองสังขท์ อง “ทา้ วยศวิมล” มีมเหสีช่ือ”นางจนั ทเ์ ทวี” มีสนมเอกช่ือ “นางจนั ทาเทวี” …พระองคไ์ ม่มี โอรสธิดาจึงบวงสรวงและรกั ษาศีลหา้ เพ่ือขอบตุ ร …และประกาศแก่พระมเหสีและนาง สนมวา่ ถา้ ใครมีโอรสก็จะมอบเมืองใหค้ รอง อยมู่ านางจนั ทเ์ ทวีทรงครรภ์ เทวบตุ รจตุ ิมา เป็นพระโอรสของนาง แตป่ ระสตู มิ าเป็น”หอย สงั ข”์ …นางจนั ทาเทวีเกิดความรษิ ยาจึงติดสินบนโหรหลวงใหท้ านายว่าหอยสงั ขจ์ ะทา ใหบ้ า้ นเมอื งเกิดความหายนะ ทา้ วยศวิมลหลงเช่ือนางจนั ทาเทวี จงึ จาใจตอ้ งเนรเทศนาง จันทเ์ ทวีและหอยสงั ขไ์ ปจากเมือง …นางจันทเ์ ทวีพาหอยสังขไ์ ปอาศัยตายายช่าวไร่ ช่วยงานตายายเป็นเวลา 5 ปี พระโอรสในหอยสงั ขแ์ อบออกมาช่วยทางาน เช่น หุงหา อาหาร ไลไ่ ก่ไมใ่ หจ้ ิกขา้ ว เม่อื นางจนั ทเ์ ทวีทราบก็ทบุ หอยสงั ขเ์ สีย

ในเวลาต่อมา พระนางจนั ทาเทวีไดไ้ ปว่าจา้ งแม่เฒ่าสเุ มธาใหช้ ่วยทาเสน่ห์เพ่ือท่ีทา้ วยศ วิมลจะไดห้ ลงอย่ใู นมนตส์ ะกด และไดย้ ุยงใหท้ า้ วยศวิมลไปจบั ตวั พระสงั ขม์ าประหาร ทา้ วยศวิมลจึงมีบญั ชาใหจ้ บั ตวั พระสงั ขม์ าถ่วงนา้ แต่ทา้ วภชุ งค(์ พญานาค) ราชาแห่ง เมืองบาดาลก็มาช่วยไว้ และนาไปเลยี้ งเป็นบตุ รบญุ ธรรม ก่อนจะสง่ ใหน้ างพนั ธุรตั เลยี้ งดู ตอ่ ไปจนพระสงั ขม์ ีอายไุ ด้ 15 ปีบรบิ รู ณ์ วนั หน่ึง นางพนั ธรุ ตั ไดไ้ ปหาอาหาร พระสงั ขไ์ ดแ้ อบไปเท่ียวเลน่ ท่หี ลงั วงั และไดพ้ บกบั บอ่ เงิน บอ่ ทอง รูปเงาะ เกือกทอง(รองเทา้ ทองนน้ั เอง) ไมพ้ ลอง และพระสงั ขก์ ็รูค้ วามจรงิ ว่า นางพนั ธุรตั เป็นยกั ษ์ เม่อื พระสงั ขพ์ บเขา้ กบั โครงกระดกู จึงไดเ้ ตรยี มแผนการหนีดว้ ยการ สวมกระโดดลงไปชบุ ตวั ในบอ่ ทอง สวมรูปเงาะ กบั เกือกทอง และขโมยไมพ้ ลองเหาะหนี ไป เม่ือนางพนั ธรุ ตั ทราบวา่ พระสงั ขห์ นีไป ก็ออกตามหาจนพบพระสงั ขอ์ ยบู่ นเขาลกู หน่ึง จึง ขอรอ้ งใหพ้ ระสงั ขล์ งมา แต่พระสงั ขก์ ็ไม่ยอม นางพนั ธุรตั จึงเขียนมหาจินดามนตรท์ ่ีใช้ เรยี กเนือ้ เรียกปลาไดไ้ วท้ ่ีกอ้ นหิน ก่อนท่ีนางจะอกแตกตาย ซ่งึ พระสงั ขไ์ ดล้ งมาท่องมหา จนิ ดามนตรจ์ นจาได้ และไดส้ วมรูปเงาะออกเดนิ ทางตอ่ ไป พระสงั ขเ์ ดนิ ทางมาถึงเมืองสามล ซง่ึ มี “ทา้ วสามล”และ “พระนางมณฑา” ปกครองเมือง ซ่ึงท้าวสามลและพระนางมณฑามีธิดาลว้ นถึง 7 พระองค์ โดยเฉพาะ พระธิดาองค์

สดุ ทอ้ งท่ีช่ือ “รจนา” มีสิริโฉมเลิศลา้ กว่าธิดาทกุ องค์ จนวนั หน่ึงทา้ วสามลไดจ้ ดั ใหม้ ีพิธี เส่ียงมาลยั เลือกค่ใู หธ้ ิดาทงั้ เจ็ด ซ่งึ ธิดาทงั้ 6 ต่างเส่ียงมาลยั ไดค้ ่คู รองทง้ั สนิ้ เวน้ แต่นาง รจนาท่ีมิไดเ้ ลือกเจา้ ชายองคใ์ ดเป็นค่คู รอง ทา้ วสามลจงึ ไดใ้ หท้ หารไปนาตวั พระสงั ขใ์ น รา่ งเจา้ เงาะซง่ึ เป็นชายเพียงคนเดียวท่ีเหลอื ในเมอื งสามล ซ่งึ นางรจนาเห็นรูปทองภายใน ของเจา้ เงาะ จึงไดเ้ ส่ียงพวงมาลยั ใหเ้ จา้ เงาะ ทาใหท้ า้ วสามลโกรธมากจึงเนรเทศนาง รจนาไปอย่ทู ่ีกระท่อมปลายนากบั เจา้ เงาะ ณ สวรรคช์ น้ั ดาวดึงสข์ องพระอินทร์ อาสนท์ ่ีประทบั ของพระอินทรเ์ กิดแข็งกระดา้ ง อนั เป็นสญั ญาณว่ามีผูม้ ีบุญกาลงั เดือดรอ้ น จึงส่องทิพยเนตรลงไปพบเหตกุ ารณใ์ นเมือง สามล จึงไดแ้ ปลงกายเป็นกษัตรยิ เ์ มืองยกทพั ไปลอ้ มเมืองสามล ทา้ ใหท้ า้ วสามลออกมา แขง่ ตีคลกี บั พระองค์ หากทา้ วสามลแพ้ พระองคจ์ ะยดึ เมืองสามลเสีย …ทา้ วสามลสง่ หก เขยไปแข่งตีคลีกบั พระอนิ ทร์ แต่ก็แพไ้ มเ่ ป็นทา่ จึงจาตอ้ งเรยี กเจา้ เงาะใหม้ าช่วยตีคลี ซ่งึ นางรจนาไดข้ อรอ้ งใหส้ ามชี ว่ ยถอดรูปเงาะมาชว่ ยตีคลี เจา้ เงาะถกู ขอรอ้ งจนใจอ่อน และ เงาะป่ าก็ถอดรูปเป็นพระสงั ขท์ องใส่เกือกแกว้ เหาะขนึ้ ไปตีคลีกับพระอินทรจ์ นชนะ พระ อินทรก์ ็กลบั ไปบนสวรรค์

หลงั จากเสร็จภารกิจท่ีเมืองสามลแลว้ พระอินทรไ์ ดไ้ ปเขา้ ฝันทา้ วยศวิมล และเปิดโปง ความช่วั ของพระนางจนั ทาเทวีผเู้ ป็นสนมเอก พรอ้ มกับส่งั ใหท้ า้ วยศวิมลไปรับพระนาง จนั ทเ์ ทวีกบั พระสงั ขม์ าอยดู่ ว้ ยกนั ดงั เดมิ ทา้ วยศวมิ ลจงึ ยกขบวนเสดจ็ ไปรบั พระนางจนั ท์ เทวีกลบั มา และพากนั เดนิ ทางไปยงั เมอื งสามลเม่อื ตามหาพระสงั ข์ ทา้ วยศวิมลและพระนางจนั ทเ์ ทวีปลอมตวั เป็นสามญั ชนเขา้ ไปอย่ใู นวงั โดยทา้ วยศวิมล เขา้ ไปสมคั รเป็นช่างสานกระบุง ตะกร้า ส่วนพระนางจนั ทเ์ ทวีเขา้ ไปสมคั รเป็นแม่ครวั และในวันหน่ึง พระนางจันทเ์ ทวีก็ปรุงแกงฟักถวายพระสังข์ โดยพระนางจันทเ์ ทวีได้ แกะสลกั ชิน้ ฟักเจ็ดชิน้ เป็นเร่ืองราวของพระสงั ขต์ ้ังแต่เยาวว์ ัย ทาใหพ้ ระสังขร์ ูว้ ่าพระ มารดาตามมาแลว้ จึงมาท่ีหอ้ งครวั และไดพ้ บกบั พระมารดาท่ีพลดั พรากจากกนั ไปนาน อีกครง้ั …หลงั จากนน้ั ทา้ วยศวิมล พระนางจนั ทเ์ ทวี พระสงั ขก์ บั นางรจนาไดเ้ ดนิ ทางกลบั เมืองยศวมิ ล ทา้ วยศวิมลไดส้ ่งั ประหารพระนางจนั ทาเทวี และสละราชสมบตั ิใหพ้ ระสงั ข์ ไดค้ รองราชยส์ บื ตอ่ มา

จดั ทาโดย ด.ญ.ชลดิ า ขุนโสภา เลขท7่ี ชัน้ ม.2