นิทานอีสป กากับเหยือกน้ำ

ณ ป่าแห่งหนง่ึ ในฤดรู ้อนท่มี อี ากาศรอ้ นอบอ้าว ทา้ ใหแ้ มน่ า้ ล้าธารแหง้ ขอด ไม่มนี ้าแมแ้ ตห่ ยดเดียว ในขณะเดียวกนั ก็มีกา ตัวหนงึ่ บนิ หาน้าด่ืมดว้ ยความหวิ กระหาย แตห่ าเท่าไรก็หาไม่ เจอ จนมนั เรม่ิ เหน่ือยและหมดแรงลงเรื่อย ๆ

\"นำ้ หำยไปไหนหมด ข้ำกระหำยนำ้ เหลอื เกิน แฮ่ก แฮ่ก\" เจ้ากากลา่ วดว้ ยน้าเสยี งท่เี หนือ่ ยหอบ ทนั ใดนันเองสายตาของเจ้ากากเ็ หลือบไปเห็นเหยอื กนา้ ขนาดใหญ่ใบ หนงึ่ ตังอยทู่ ห่ี นา้ บ้านของชาวนา มนั จงึ รบี บนิ ไปดูด้วยความดใี จ แล้วค่อย ๆ ใช้ตาข้างหนงึ่ สอ่ งลงไปดผู ่านปากเหยอื ก แต่ทวา่ มีนา้ เหลอื เพยี งก้นเหยือก เทา่ นนั ทา้ ใหเ้ จา้ กาไม่สามารถเอาจะงอยปากของมันลงไปกินนา้ ได้

\"เฮ้อ... มีนำ้ เหลือเพียงกน้ เหยอื กแบบนี แลว้ ขำ้ จะกนิ อย่ำงไรละเนยี่ \" เจา้ กาถอนหายใจพรอ้ มบน่ พึมพมั กบั ตวั เองเบา ๆ

ในระหวา่ งทีเ่ จา้ กาก้าลงั คดิ หาวธิ ที ีจ่ ะกินนา้ ในเหยอื กอยู่ นนั สายตาของมันกห็ ันไปเห็นกอ้ นหินเลก็ ๆ ทอี่ ยู่ตาม พนื จงึ ท้าใหเ้ จา้ กาคดิ แผนการดี ๆ ขึนมาได้

\" ข้ำคิดออกแลว้ ลองคำบก้อนหินเล็ก ๆ พวกนีใสล่ งใน เหยือกดกี ว่ำ เผื่อระดับน้ำจะสงู ขนึ มำจนขำ้ สำมำรถกิน นำ้ ที่อยกู่ ้นเหยอื กได้ \" เจา้ กาคดิ แผนการในใจ

จากนนั มันจงึ เริ่มใช้ปากคาบก้อนหนิ เลก็ ๆ มาใสล่ งไปในเหยอื ก นา้ อยา่ งใจเยน็ ยงิ่ เจา้ กาใส่หินมากเท่าไรนา้ ในเหยือกกค็ อ่ ย ๆ สูงขนึ เร่อื ย ๆ จนในท่สี ุดระดับนา้ กส็ ูงขึนมาถึงปากเหยือก ทา้ ให้ เจ้ากาสามารถใชจ้ ะงอยปากดืม่ น้าไดอ้ ยา่ งง่ายดาย

นิทำนเรื่องนีสอนใหร้ ู้วำ่ : จงแก้ไขปญั หาดว้ ยความพยายาม และปัญญาอันชาญฉลาด แลว้ จะค้นพบหนทางแหง่ ความสา้ เรจ็ ดงั สภุ าษิตไทยท่ีว่า \"ควำมพยำยำมอยู่ท่ไี หน ควำมสำ้ เร็จอย่ทู ี่น่ัน\"

ขอบคุณครบั /คะ่