ผ้แู ต่ง : อสี ป
แ กเ็ รม่ิ ฝนั กลางวนั พร้อมกับราพงึ ราพันกบั ตวั เองว่า \"ถา้ เราขายนมถงั นี้ไปเงินทีไ่ ด้เราจะเอาไปซือ้ ไข่ไกม่ า ฟักเป็นตัว ซื้อสัก 300 ฟอง เผอ่ื ไว้วา่ อาจเสยี หรอื ถกู สตั วอ์ ่ืน กนิ กค็ งจะเหลอื สัก 250 ตวั เป็นอย่างนอ้ ย\"
หญงิ สาวชาวชนบทยงั คงฝนั ต่อไปวา่ \"พอมนั ฟักเปน็ ตวั แลว้ มนั ก็จะโตเตม็ ท่ีในชว่ งปีใหมพ่ อดี และ ในชว่ งปใี หม่เราก็จะมีเงนิ ซอ้ื เสอ้ื ผา้ สวยๆ ใส่ไปงานร่ืนเรงิ ใน หม่บู า้ น บรรดาชายหนุ่มทั้งหลายกค็ งตกใจในความงามของเรา เปน็ แน่ และเขา้ มาหวังจะเอาชนะใจเพราะอยากจะได้เราเป็น คูค่ รอง เอ เราจะพยกั หน้าหรือจะสนั่ ศรี ษะดี ไม่ได้ เราจะตอ้ ง สน่ั ศีรษะและปฏิเสธชายหน่มุ ทกุ คน\"
หญงิ สาวพดู พลางยิ้มอยผู่ เู้ ดยี ว ในขณะทห่ี ญงิ สาวชาวชนบท กา้ ลงั จินตนาการฝันหวานอย่นู่ ้ัน ถงั น้านมใบทหี่ ลอ่ นเทนิ บน ศรี ษะนั้นกเ็ อยี งเอน และหลน่ ลงมาจากศรี ษะ น้านมไหลนอง เตม็ พ้นื ความฝนั ของหญงิ สาวจังมลายหายไปในเวลาเพียงช่ัว วนิ าทีเดียว
:: นิทานเรื่องนีส้ อนให้รูว้ ่า :: คนเราอยา่ มวั แต่เพอ้ ฝัน ควรทาตามความฝนั นนั้ ดว้ ยจึงจะเกิดผล
Search
Read the Text Version
- 1 - 6
Pages: