งานนำเสนอ2-1

สมาธิ ๓ สมาธิ 3หมายถงึ สภาวะท่ีจติ ตงั้ มั่น หมายเอาเอาสมาธขิ นั้ วปิ ัสสนา คอื การรู้แจ้ง เห็นชดั ในขนั ธ์ 5 ตามกฎของไตรลกั ษณ์ มี3ลกั ษณะ คอื Advertisementsหมายถงึ สภาวะทีจ่ ิตตงั้ มน่ั หมายเอาเอาสมาธขิ นั้ วิปัสสนา คอื การรู้แจ้ง เห็นชดั ในขนั ธ์ 5 ตามกฎของไตรลกั ษณ์ มี3ลกั ษณะ คอื

• 1.สญุ ญตสมาธิ ความตงั้ มน่ั โดยความเป็นของว่าง หมายถงึ สมาธทิ ี่ กาหนดรู้แจ้งเหน็ ชดั รูปและนาม ในขนั ธ์ 5 ว่าเป็นของว่าง ลกั ษณะของ อนตั ตา ความเป็นสภาพวา่ งเปลา่ เป็นต้น จนจติ ตงั้ ม่นั ถอนความเป็น ตวั ตนได้ 2. อนมิ ิตตสมาธิ ความตงั้ มัน่ โดยหานมิ ิตมิได้ สมาธิที่กาหนดรู้ในรูป และนามใขขนั ธ์ 5 ว่าไม่เที่ยงแท้ ไม่แนน่ อน ไม่สามารถควบคมุ ได้ เป็น ลกั ษณะอนิจจตา มีสมาธจิ นจติ ตงั้ มน่ั คลายความยดึ มัน่ ถอื มน่ั ใน ความไม่แนน่ อน• 3.อปั ปณิหติ สมาธิ ความตงั้ มน่ั โดยหาทีต่ งั้ มิได้ สมาธิกาหนดรู้ในรูป และนามในขนั ธ์ 5 วา่ เป็นส่ิงไม่น่าปราถนา ในลกั ษณะทกุ ขตา คอื เป็น สิง่ ทนอยไู่ ม่ได้นาน รู้แจ้งจนจิตเป็นสมาธคิ ลายความยดึ มั่นถือมนั่ ได้

• ข้อมลู จากหนงั สือนกั ธรรมโท• อยา่ ประมาทหรือชะล่าใจวา่ ฉนั มคี วามสขุ แล้ว จะปฏิบตั ธิ รรมไปทาไม มนั ไม่ มหี ลกั ประกนั เลย ว่าพรุ่งนเี ้ราจะยงั มคี วามสขุ เราจะยงั มชี ีวิตอยู่ เคยคิดเคย เผอ่ื ใจไว้บ้างไหม ว่าสกั วนั หนงึ่ เราอาจเป็นมะเร็ง สามี ภรรยา ลกู อาจมอี นั เป็นไป ทรพั ย์สินเงินทองอาจสญู เสีย ถกู ทาลาย มนั ไม่แน่ใชไ่ หม เมื่อวนั ท่ี ๒๖ ธนั วาคม ๒๕๔๗ ท่ีภเู ก็ต พงั งา เช้าวนั นนั้ แดดใส ฟ้ าสวย ไม่มใี ครคดิ เลยว่าอีกไมก่ ่นี าทนี รกจะแตกเพราะสึนามิซดั กระหน่า• ถ้าเราตระหนกั ว่าชวี ติ นไี ้ ม่มีอะไรจรี ังยงั่ ยนื เราจาต้องเตรียมตวั เตรียมใจรับ กบั ความผนั ผวนปรวนแปรในชีวิต สาหรับคนท่มี คี วามทกุ ขอ์ ยแู่ ล้วตอนนี ้ก็ ยง่ิ ต้องรีบปฏิบตั ิธรรม เวลาเราทกุ ข์ เรามกั โทษคนอ่นื แต่เราเคยหนั มามอง ตวั เองไหมวา่ ทท่ี กุ ข์น่ีอาจเป็นเพราะใจของเราเปิดรับเอาความทกุ ข์เข้ามา

• มีเรื่องเลา่ วา่ มีภรรยาคนหนง่ึ ตื่นเช้ากล็ กุ ขนึ้ มาบริหารกายในห้องนอน มองผา่ นหน้าต่าง ก็เหน็ ราวตากผ้าของเพ่ือนบ้าน จงึ พดู ขนึ้ มาให้สามีที่ กาลงั นอนอยวู่ า่ “คณุ ดสู ิ บ้านนซี ้ กั เสอื ้ ผ้าไม่สะอาดเลย ผ้าปทู นี่ อน ปลอกหมอน มีรอยดา่ ง บ้านก็รวย แตท่ าไมไม่ซกั ให้สะอาด” สามีฟังก็ ไม่วา่ อะไร รุ่งขนึ้ เธอก็บ่นเหมือนเดิม• วนั ที่สามตื่นขนึ้ มาเธอก็ทาเหมือนเดมิ มองไปนอกหน้าต่าง แตค่ ราวนี ้ เธอแปลกใจว่า ทาไมเสอื ้ ผ้าของบ้านนนั้ สะอาดแล้ว จงึ ถามสามีว่า “คณุ ไปบอกบ้านนนั้ หรือว่าซกั ผ้าไม่สะอาด” สามีตอบว่า “เปล่าหรอก ผมไม่ได้บอกเขา ผมเพียงแต่เช็ดกระจกหน้าตา่ งบ้านของเราให้สะอาด เทา่ นนั้ ”

• ภรรยานนั้ เหน็ วา่ เสอื ้ ผ้าของเพือ่ นบ้านไม่สะอาด แต่ความจริงแล้วไม่ใช่ หรอก มันเป็นเพราะกระจกบ้านของตวั เองตา่ งหากท่ไี ม่สะอาด เร่ืองนี ้ สอนเราว่า เวลาเรามองวา่ ใครมีปัญหานนั้ บางครัง้ ปัญหาอาจอยทู่ ี่ตวั เราเอง แตเ่ รามักมองไม่คอ่ ยเหน็ พอใจเราเป็นลบ เราก็มองคนอ่นื เป็น ลบ แน่นอนบางครัง้ คนอื่นท่อี ย่รู อบตวั เรา เชน่ เจ้านาย สามี เพ่ือน ร่วมงาน กม็ ีส่วนเป็นปัญหาด้วย แต่ถ้าเราไม่เปิดใจรับเอาส่ิงเหล่านเี ้ข้า มาทิม่ แทงใจเรา• เราก็ไม่ทกุ ขพ์ ระพทุ ธเจ้าตรัสว่า “มือท่ีไม่มีแผล จบั ต้องยาพิษกไ็ ม่ อนั ตราย” แตถ่ ้ามีแผลเมื่อไร แล้วไปถกู ต้องยาพษิ เข้า อนั ตรายกเ็ กดิ กบั ตวั ใจเรากเ็ ช่นกนั ถ้าใจเรามีแผล อะไรต่ออะไรแม้เล็กน้อยมา กระทบกเ็ จบ็ เวลามือมีแผล แม้แต่ยอดหญ้ามาถกู ต้องเรายงั รู้สกึ เจบ็ เลยใชไ่ หม

• ท่ีจริงเวลาใครต่อว่าด่าทอเรา ถ้าเราไม่เอาใจไปรับ ก็ไม่เจบ็ สมมตุ วิ า่ เรา เดินเล่นในสวนมะพร้าว มีลิงเกเรตวั หนงึ่ ขว้างมะพร้าวใส่เรา ถ้าเราเหน็ เราจะเอาตวั เข้าไปรับไหม คนท่ีมีสติดีก็ต้องพยายามหลบลกู มะพร้าว ทงั้ นนั้ แต่เวลามีคนสาดคาดา่ ใส่เรา ทาไมเราไม่หลบ ทาไมจงึ เอาใจรับ• หลวงพอ่ ชาเคยกล่าวว่า เวลามีใครด่าเราวา่ เป็นหมเู ป็นหมา ก่อนจะ โกรธให้เราคลาดทู ก่ี ้นกอ่ นว่ามีหางงอกออกมาหรือไม่ ถ้าไม่มีหางกอ็ ยา่ ไปโกรธเขา ถ้าโกรธแสดงว่าเรายอมรับว่าเป็นอย่างทีเ่ ขาวา่ จริง ๆ

• ถ้าลิงขว้างมะพร้าวใสเ่ รา แทนท่ีเราจะหลบ กลบั เอาตวั เข้าไปรับแล้ว เจ็บ อยา่ งนจี ้ ะโทษใคร คาดา่ ท่พี ่งุ มาหาเรา ถ้าเราหลบหลีก ไม่เอาใจ ไปรับ เราก็ไม่ทกุ ข์ คาด่าว่านนั้ เหมือนจดหมาย ถ้าเอาไปหยอ่ นในตู้ ไปรษณีย์แล้วไม่มีผ้รู ับ สดุ ท้ายจดหมายนนั้ กจ็ ะตีกลบั มายงั ผ้สู ่งหรือ เจ้าของ ฉนั ใดกฉ็ นั นนั้ คาดา่ ถ้าเราไม่รับไว้ มันกจ็ ะกลบั ไปหาคนด่า ดงั นนั้ เราอย่าไปรับเอามาทม่ิ แทงใจเรา ทา่ นอาจารยช์ ยสาโรเคยกล่าวว่า “โลกนไี ้ ม่มีสิง่ ใด ไม่มีคนใด จะบงั คบั ให้เราทกุ ข์ได้ มีแต่สิ่งท่ีชวนให้เราทกุ ข์ ชวนให้เราพอใจ ชวนให้เราไม่ พอใจ มันมาเชญิ เรา เราจะรับเชิญหรือไม่รับเชญิ มันเป็นเร่ืองของเรา เขาบงั คบั ไม่ได้” เมื่อมีอะไรมาชวนให้ทกุ ข์ เราเลือกได้ว่าจะรับคาชวน หรือไม่ เราไม่รับก็ได้ เป็นสิทธขิ องเรา จงึ พดู ได้ว่าคนเราทกุ ขเ์ พราะใจ เรามีสว่ น

• ร่วมมือด้วย ความเจบ็ ความป่วยก็เช่นกนั โรคภยั ไข้เจบ็ ทาให้กายป่วย แตท่ ่ี ทกุ ขใ์ จด้วยกเ็ พราะใจไปผสมโรงด้วย คณุ ป้ าคนหน่ึงไม่สบายไปหาหมอหลายครงั้ ไมร่ ู้วา่ เป็นอะไร วนั หน่ึงหมอ บอกวา่ ป้ าเป็นมะเร็งตบั นะ อยู่• ได้ไมเ่ กิน ๓ เดือน ป้ าตกใจมาก กลบั บ้านกก็ ินไมไ่ ด้นอนไมห่ ลบั ทงั้ ตน่ื ตระหนกและหมดอาลยั ตายอยากในชวี ิต อยไู่ ด้แค่ ๑๒ วนั กต็ าย อย่างนี ้ เรียกว่าตายเร็วเพราะวิตกกงั วลสารพัด บางคนป่วยเป็นมะเร็ง หมอบอกว่า อยไู่ ด้ ๓ เดือน แต่อย่ไู ด้ ๓-๕ ปีก็มี ดงั นนั้ ความเจบ็ ป่วยนนั้ มนั ไมใ่ ชเ่ รื่องของ กายอยา่ งเดยี ว ใจกส็ าคญั ด้วย หากวติ กกงั วลแทนทีจ่ ะมีสติ ปล่อยให้ใจ ฟ้ งุ ซา่ นไปต่าง ๆ นานา ก็จะตายเร็ว ถ้าไม่อยากตายเร็ว กค็ วรหนั มาปฏิบตั ิ ธรรม การปฏิบตั ิธรรม• แบง่ ปันสง่ิ นี:้