บทที่ 1-2 คุณธรรมสำหรับครูและนักเรียน_A5

๑ หลกั คุณธรรม สำหรบั ครแู ละ นกั เรียน เกษม แสงนนท์

๒ หลกั คุณธรรมสำหรบั ครแู ละนกั เรียน โดย เกษม แสงนนท์ สงวนลขิ สิทธิ์ตามกฎหมาย ข้อมลู ทำงบรรณำนกุ รม เกษม แสงนนท.์ (2561). หลักคุณธรรมสำหรบั ครแู ละนกั เรยี น. กรงุ เทพฯ : มหาวทิ ยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวทิ ยาลยั . 114 หนา้ รำคำ………………….บำท ISBN: ……………………………………………… พิมพท์ ี่: โรงพิมพ์มหาจฬุ าลงกรณราชวทิ ยาลัย เลขที่ 17 ถนนมหาราช แขวงพระบรมมหาราชวงั เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 10200

๓ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำคำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำคำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำคำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำคำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำคำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำคำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ คำนำ เกษม แสงนนท์

๔ สำรบัญ เรอ่ื ง.................................................................................... เร่ือง.................................................................................... เรอ่ื ง.................................................................................... เรอ่ื ง.................................................................................... เรื่อง.................................................................................... เรอ่ื ง.................................................................................... เรอ่ื ง.................................................................................... เรอ่ื ง....................................................................................

๑ บทท่ี ๑ หลกั ธรรมของผ้สู ัง่ สอนหรือให้การศึกษา (ครู อำจำรย์ หรือผู้แสดงธรรม) ผ้ทู ำหนำ้ ท่สี ัง่ สอน ให้กำรศึกษำแกผ่ ู้อนื่ โดยเฉพำะครู อำจำรย์ พงึ ประกอบด้วยคุณสมบตั ิ และประพฤตติ ำมหลักปฏบิ ัติ ดังนี้ ก. เป็นกลั ยำณมติ ร ข. ต้งั ใจประสิทธค์ิ วำมรู้ ค. มลี ลี ำครูครบทั้งส่ี ง. มีหลักตรวจสอบสำม จ. ทำหน้ำท่ีครตู อ่ ศษิ ย์ ก. เปน็ กลั ยาณมติ ร คือ ประกอบด้วยองคค์ ุณของกลั ยาณมติ ร หรือ กลั ยาณมิตรธรรม ๗ ประการ ดังนี้ ๑. ปิโย นา่ รกั คือ มเี มตตำกรุณำ ใส่ใจคนและประโยชนส์ ขุ ของ เขำ เข้ำถงึ จติ ใจ สรำ้ งควำมรู้สึกสนทิ สนมเป็นกนั เอง ชวนใจผ้เู รียนให้ อยำกเข้ำไปปรกึ ษำไต่ถำม ๒. ครุ นา่ เคารพ คอื เป็นผ้หู นักแนน่ ถอื หลักกำรเปน็ สำคัญ และมคี วำมประพฤตสิ มควรแกฐ่ ำนะ ทำใหเ้ กดิ ควำมร้สู ึกอบอุ่นใจ เปน็ ท่ี พงึ่ ไดแ้ ละปลอดภยั

๒ ๓. ภาวนโี ย น่าเจริญใจ คอื มีควำมรจู้ รงิ ทรงภมู ปิ ญั ญำแท้จรงิ และเปน็ ผูฝ้ ึกฝนปรบั ปรุงตนอยเู่ สมอ เป็นท่นี ำ่ ยกย่องควรเอำอยำ่ ง ทำให้ ศษิ ย์เอ่ยอำ้ งและรำลกึ ถึงดว้ ยควำมซำบซึ้ง มั่นใจ และภำคภูมิใจ ๔. วตฺตา รู้จักพดู ใหไ้ ดผ้ ล คือ รจู้ ักชี้แจงให้เข้ำใจ ร้วู ่ำเมื่อไรควร พูดอะไร อย่ำงไร คอยให้คำแนะนำวำ่ กลำ่ วตกั เตือน เปน็ ทปี่ รกึ ษำทดี่ ี ๕. วจนกขฺ โม อดทนต่อถ้อยคา คือ พร้อมที่จะรับฟงั คำปรกึ ษำ ซักถำมแมจ้ กุ จกิ ตลอดจนคำลว่ งเกินและคำตกั เตือนวพิ ำกษว์ จิ ำรณ์ตำ่ งๆ อดทน ฟงั ได้ ไม่เบ่ือหน่ำย ไมเ่ สยี อำรมณ์* ๖.คมฺภีรญฺจ กถํ กตตฺ า แถลงเรือ่ งลาลกึ ได้ คือ กลำ่ วชแ้ี จงเรอื่ ง ต่ำงๆ ที่ยุ่งยำกลึกซง้ึ ใหเ้ ขำ้ ใจได้ และสอนศิษยใ์ หไ้ ด้เรยี นรูเ้ ร่ืองรำวท่ี ลกึ ซงึ้ ย่ิงขึ้น ๗. โน จฏฺฐาเน นโิ ยชเย ไม่ชกั นาในอฐาน คือ ไมช่ ักจงู ไป ในทำงท่เี ส่อื มเสีย หรอื เร่อื งเหลวไหลไม่สมควร (อง.ฺ สตตฺ ก. ๒๓/๓๔/๓๓) ข. ตง้ั ใจประสิทธค์ิ วามรู้ โดยตงั้ ตนอยู่ในธรรมของผู้แสดงธรรม ที่เรียกว่า ธรรมเทศกธรรม ๕ ประการ คือ ๑. อนบุ พุ พิกถา สอนใหม้ ีขันตอนถูกลาดับ คือ แสดงหลักธรรม หรอื เนอ้ื หำตำมลำดบั ควำมงำ่ ยยำกลุ่มลึก มีเหตุผลสมั พนั ธ์ต่อเนอ่ื งกันไป โดยลำดับ

๓ ๒. ปรยิ ายทัสสาวี จับจดุ สาคญั มาขยายใหเ้ ขา้ ใจเหตุผล คอื ช้ีแจง ยกเหตผุ ลมำแสดง ใหเ้ ข้ำใจชดั เจนในแตล่ ะแง่แต่ละประเดน็ อธบิ ำยยกั เยอ้ื งไปต่ำงๆ ใหม้ องเห็นกระจ่ำงตำมแนวเหตุผล ๓. อนุทยตา ตังจติ เมตตาสอนด้วยความปรารถนาดี คอื สอน เขำดว้ ยจิตเมตตำ มุ่งจะให้เปน็ ประโยชนแ์ กผ้ ้รู ับคำสอน ๔. อนามสิ ันดร ไม่มีจิตเพ่งเล็งเห็นแก่อามิส คือ สอนเขำมิใชม่ ิใช่ มงุ่ ท่ีตนจะได้ลำภ สนิ จ้ำง หรือผลประโยชนต์ อบแทน ๕. อนุปหจั จ์* วางจิตตรงไมก่ ระทบตนและผู้อื่น คือ สอนตำม หลักตำมเน้อื หำ มุ่งแสดงอรรถ แสดงธรรม ไม่ยกตน ไม่เสียดสีข่มขี่ผอู้ ืน่ (อง.ฺ ปญฺจก. ๒๒/๑๕๙/๒๐๕) ค. มีลีลาครูครบทง้ั สี่ ครทู ี่สามารถมลี ีลาของนกั สอน ดงั น้ี ๑. สันทัสสนา ชใี หช้ ัด จะสอนอะไร กช็ ้แี จงแสดงเหตผุ ล แยกแยะอธิบำยใหผ้ ฟู้ ังเขำ้ ใจแจม่ แจ้ง ดังจงู มอื ไปดูเห็นกับตำ ๒. สมาทปนา ชวนให้ปฏิบตั ิ คือ สิง่ ใดควรทำ กบ็ รรยำยให้ มองเหน็ ควำมสำคญั และซำบซ้งึ ในคุณค่ำ เหน็ สมจริง จนผฟู้ งั ยอมรับ อยำกลงมือทำ หรือนำไปปฏิบัติ ๓. สมุตเตชนา เร้าให้กลา้ คอื ปลุกใจใหค้ กึ คกั เกดิ ควำม กระตอื รือร้น มกี ำลังใจแขง็ ขัน มน่ั ใจจะทำใหส้ ำเร็จ ไมก่ ลวั เหน็ดเหนอ่ื ย หรือยำกลำบำก

๔ ๔. สัมปหังสนา ปลุกใหร้ ่าเริง คอื ทำบรรยำกำศให้สนุกสดชน่ื แจม่ ใส เบกิ บำนใจ ให้ผู้ฟงั แช่มช่นื มคี วำมหวัง มองเห็นผลดีและทำง สำเร็จ จาํ ง่ายๆ วา่ สอนให้ แจ่มแจ้ง จูงใจ แกลว้ กลา้ ร่าเริง (เช่น ที.สี. ๙/๑๙๘/๑๖๑) ง. มีหลักตรวจสอบสาม เม่ือพดู อยา่ งรวบรดั ทส่ี ดุ ครอู าจตรวจสอบ ตนเอง ดว้ ยลักษณะการสอนของพระบรมครู ๓ ประการ คอื ๑. สอนด้วยควำมรูจ้ ริง รจู้ รงิ ทำไดจ้ ริง จึงสอนเขำ ๒. สอนอยำ่ งมเี หตุผล ใหเ้ ขำพิจำรณำเขำ้ ใจแจง้ ดว้ ยปัญญำของเขำ เอง ๓. สอนใหไ้ ด้ผลจริง สำเร็จควำมม่งุ หมำยของเร่อื งทสี่ อนนั้นๆ เชน่ ใหเ้ ขำ้ ใจได้จรงิ เหน็ ควำมจรงิ ทำไดจ้ ริง นำไปปฏบิ ัติได้ผลจรงิ เปน็ ตน้ (อง.ฺ ติก. ๒๐/๕๖๕/๓๕๖) จ. ทาหนา้ ท่คี รูต่อศิษย์ คอื ปฏิบัตติ ่อศษิ ย์ โดยอนเุ คราะห์ตามหลักธรรม เสมอื นเป็น ทศิ เบอื้ งขวา* ดังนี้ ๑. แนะนำฝกึ อบรมใหเ้ ปน็ คนดี ๒. สอนใหเ้ ขำ้ ใจแจ่มแจ้ง ๓. สอนศิลปวิทยำให้ส้นิ เชิง ๔. สง่ เสรมิ ยกย่องควำมดีงำมควำมสำมำรถใหป้ รำกฏ

๕ ๕. สร้ำงเคร่ืองคุ้มภัยในสำรทิศ คือ สอนฝกึ ศษิ ย์ให้ใชว้ ชิ ำเล้ียง ชพี ได้จริงและรู้จักดำรงตนด้วยดี ท่จี ะเปน็ ประกันใหด้ ำเนินชีวติ ดีงำมโดย สวัสดี มีควำมสุขควำมเจรญิ ** (ที.ปา. ๑๑/๒๐๐/๒๐๓)

๖ บทที่ ๒ หลกั ธรรมของผเู้ ลำ่ เรยี นศกึ ษำ (นกั เรียน นกั ศกึ ษำ นกั คน้ ควำ้ ) หลกั ธรรมของผเู้ ล่ำเรียนศึกษำ คนท่เี ล่าเรยี นศึกษา จะเป็นนกั เรยี น นกั ศึกษา หรอื นักคน้ ควา้ ก็ ตาม นอกจากจะพึงปฏบิ ตั ติ ามหลกั ธรรมสาหรบั คนทจ่ี ะประสบ ความสาเร็จ คอื จักร ๔* และอิทธบิ าท ๔* แล้ว ยังมหี ลกั การที่ควรรู้ และหลักปฏิบัตทิ ี่ควรประพฤติอกี ดังต่อไปนี้ ก. รหู้ ลักบพุ ภาคของการศึกษา ข. มหี ลกั ประกันของชีวิตที่พัฒนา ค. ทาตามหลกั เสริมสรา้ งปัญญา ง. ศกึ ษาให้เป็นพหูสูต จ. เคารพผู้จดุ ประทปี ปญั ญา ก. รหู้ ลกั บพุ ภำคของกำรศกึ ษำ คอื รูจ้ กั องคป์ ระกอบที่เป็น ปจั จัยแห่งสัมมาทิฏฐิ ๒ ประการ ดงั น้ี ๑. องคป์ ระกอบภายนอกที่ดี ไดแ้ ก่ มีกลั ยาณมิตร หมายถึง รูจ้ กั หาผแู้ นะนาส่งั สอน ทปี่ รึกษา เพื่อน หนงั สือ ตลอดจนส่ิงแวดล้อมทาง สังคมโดยทว่ั ไปท่ดี ี ท่เี ก้ือกลู ซง่ึ จะชกั จงู หรือกระตนุ้ ให้เกิดปญั ญาไดด้ ้วย

๗ การฟัง การสนทนา ปรึกษา ซักถาม การอา่ น การคน้ คว้า ตลอดจนการ รจู้ ักเลือกใชส้ ื่อมวลชนใหเ้ ปน็ ประโยชน์ ๒. องค์ประกอยภายในทด่ี ี ไดแ้ ก่ โยนโิ สมนสิการ หมายถึง การ ใชค้ วามคดิ ถกู วิธี ร้จู ักคิด หรือคดิ เปน็ คอื มองสิ่งท้งั หลายด้วยความคดิ พิจารณา สืบสาวหาเหตุผล แยกแยะสง่ิ นนั้ ๆ หรือปญั หานั้นๆ ออกให้ เหน็ ตามสภาวะและตามความสมั พนั ธ์แห่งเหตุปัจจัย จนเขา้ ถงึ ความจริง และแกป้ ัญหาหรือทาประโยชนใ์ ห้เกิดขึ้นได้ กล่าวโดยย่อว่า ข้อหนง่ึ รู้จกั พง่ึ พาใหไ้ ด้ประโยชนจ์ ากคนและส่ิงทแี่ วดล้อม ข้อสอง รจู้ กั พ่งึ ตนเอง และทาตวั ใหเ้ ป็นทพ่ี ึง่ ของผูอ้ นื่ (ม.มู. ๑๒/๔๙๗/๕๓๙) ข. มหี ลกั ประกันของชีวิตท่ีพัฒนำ เม่ือร้หู ลกั บุพภาคของการศึกษา ๒ อยา่ งแล้ว พึงนามาปฏิบัติใน ชวี ติ จริง พรอ้ มกบั สรา้ งคุณสมบัตอิ ืน่ อีก ๕ ประการใหม้ ีในตน รวมเป็น องค์ ๗ ทเี่ รียกว่า แสงเงินแสงทองของชวี ติ ที่ดีงาม หรือ ร่งุ อรณุ ของ การศกึ ษา ทพ่ี ระพุทธเจา้ ทรงเปรียบวา่ เหมือนแสงอรณุ ท่เี ป็นบพุ นิมติ แหง่ อาทติ ย์อทุ ยั เพราะเปน็ คุณสมบตั ิต้นทุนท่ีเป็นหลักประกันวา่ จะทา

๘ ใหก้ า้ วหนา้ ไปในการศกึ ษา และชีวิตจะพัฒนาสคู่ วามดงี ามและ ความสาเรจ็ ทสี่ ูงประเสรฐิ อย่างแนน่ อน ดังต่อไปนี้ ๑. แสวงแหล่งปัญญาและแบบอยา่ งท่ีดี ๒. มวี ินัยเปน็ ฐานของการพฒั นาชีวิต ๓. มีจิตใจใฝร่ ใู้ ฝส่ ร้างสรรค์ ๔. มงุ่ มนั่ ฝึกตนจนเตม็ สุดภาวะทค่ี วามเปน็ คนจะใหถ้ งึ ได้ ๕. ยดึ ถือหลกั เหตุปจั จัยมองอะไรๆ ตามเหตุและผล ๖. ตงั้ ตนอยใู่ นความไม่ประมาท ๗. ฉลาดคิดแยบคายใหไ้ ดป้ ระโยชนแ์ ละความจริง ค. ทำตำมหลกั เสรมิ สรำ้ งปัญญำ ในทางปฏิบัติ อาจสรา้ งปัจจัยแห่งสัมมาทฏิ ฐิ ๒ อยา่ งขา้ งตน้ น้นั ได้ ด้วยการปฏิบัติตามหลกั วุฒธิ รรม* (หลักการสร้างความเจริญงอกงาม แห่งปัญญา) ๔ ประการ ๑. สัปปุริสสงั เสวะ เสวนาผู้รู้ คือ ร้จู ักเลอื กหาแหล่งวชิ า คบหา ท่านผ้รู ู้ ผทู้ รงคุณความดี มีภมู ธิ รรมภูมปิ ัญญานา่ นับถือ ๒. สทั ธัมมัสสวนะ ฟงั ดคู าสอน คอื เอาใจใสส่ ดับตรบั ฟงั คา บรรยาย คาแนะนาส่งั สอน แสวงหาความรู้ ทงั้ จากตวั บคุ คลโดยตรง และจากหนังสอื หรือสือ่ มวลชน ต้ังใจเลา่ เรียน คน้ ควา้ หมัน่ ปรึกษา สอบถาม ใหเ้ ข้าถงึ ความรทู้ ่ีจรงิ แท้ ๓. โยนโิ สมนสิการ คดิ ใหแ้ ยบคาย คือ รู้ เหน็ ได้อา่ น ไดฟ้ งั สิ่งใด ก็รูจ้ ักคดิ พิจารณาด้วยตนเอง โดยแยกแยะให้เหน็ สภาวะและสืบสาวให้

๙ เหน็ เหตุผลว่านน่ั คอื อะไร เกดิ ข้ึนไดอ้ ยา่ งไร ทาไมจงึ เป็นอย่างนน้ั จะ เกดิ ผลอะไรตอ่ ไป มีขอ้ ดี ข้อเสีย คุณโทษอย่างไร เปน็ ตน้ ๔. ธรรมานุธรรมปฏบิ ัติ ปฏบิ ตั ใิ หถ้ ูกหลกั นาสงิ่ ทีไ่ ดเ้ ล่าเรียนรับ ฟังและตริตรองเหน็ ชัดแล้ว ไปใชห้ รอื ปฏิบัติหรอื ลงมอื ทา ให้ถกู ตอ้ งตาม หลกั ตามความมุง่ หมาย ใหห้ ลกั ยอ่ ยสอดคลอ้ งกบั หลักใหญ่ ขอ้ ปฏิบตั ิ ย่อยสอดคลอ้ งกับจุดหมายใหญ่ ปฏิบัตธิ รรมอยา่ งรเู้ ป้าหมาย เชน่ สนั โดษเพ่ือเกอ้ื หนุนการงาน ไมใ่ ชส่ นั โดษกลายเป็นเกียจคร้าน เปน็ ตน้ (อง.ฺ จตุกฺก. ๒๑/๒๔๘/๓๓๒) ง. ศกึ ษำให้เปน็ พหสู ูต คือ จะศกึ ษาเล่าเรียนอะไร ก็ทาตนใหเ้ ปน็ พหูสูตในด้านนน้ั ด้วย การสร้างความรู้ความเขา้ ใจให้แจ่มแจง้ ชดั เจนถึงขนั้ ครบ องคค์ ุณของ พหูสตู (ผู้ได้เรียนมาก หรอื ผู้คงแกเ่ รียน) ๕ ประการ คือ ๑. พหสุ ฺสตุ า ฟังมาก คือ เลา่ เรียน สดบั ฟงั รูเ้ ห็น อ่าน ส่งั สม ความรใู้ นด้านน้นั ไวใ้ ห้มากมายกวา้ งขวาง ๒. ธตา จาได้ คอื จบั หลักหรอื สาระได้ ทรงจาเรอ่ื งราวหรือ เน้ือหาสาระไว้ได้แมน่ ยา ๓. วจสา ปริจิตา คล่องปาก คอื ทอ่ งบน่ หรือใชพ้ ูดอยูเ่ สมอ จน แคล่วคลอ่ งจดั เจน ใครสอบถามกพ็ ูดชแี้ จงแถลงได้ ๔. มนสานเุ ปกฺขติ า เจนใจ คอื ใส่ใจนึกคิดจนเจนใจ นึกถงึ คร้งั ใด กป็ รากฏเนื้อความสวา่ งชดั เจน มองเห็นโล่งตลอดไปทง้ั เร่อื ง ๕. ทิฏฐฺ ิยา สปุ ฏวิ ทิ ฺธา ขบได้ดว้ ยทฤษฎี คอื เข้าใจความหมาย และเหตผุ ลแจ่มแจ้งลกึ ซงึ้ รทู้ ไ่ี ปทีม่ า เหตผุ ล และความสัมพันธ์ของ

๑๐ เน้ือความและรายละเอียดต่างๆ ท้งั ภายในเร่ืองนน้ั เอง และท่ีเก่ยี วโยงกบั เรอื่ งอ่ืนๆ ในสายวิชาหรือทฤษฎนี ้นั ปรุโปร่งตลอดสาย (องฺ.ปญจฺ ก. ๒๒/๘๗/๑๒๙) จ. เคำรพผ้จู ดุ ประทปี ปญั ญำ ในดา้ นความสัมพันธ์กบั ครูอาจารย์ พึงแสดงคารวะนับถือ ตาม หลกั ปฏบิ ัติในเรือ่ งทิศ ๖ ข้อว่าดว้ ย ทิศเบือ้ งขวา* ดังน้ี ๑. ลุกตอ้ นรบั แสดงความเคารพ ๒. เข้าไปหา เพ่ือบารุง รับใช้ ปรึกษา ซักถาม รบั คาแนะนา เป็น ต้น ๓. ฟังด้วยดี ฟังเปน็ รจู้ ักฟังใหเ้ กดิ ปญั ญา ๔. ปรนนิบตั ิ ชว่ ยบรกิ าร ๕. เรยี นศิลปวทิ ยาโดยเคารพ เอาจรงิ เอาจงั ถอื เปน็ กจิ สำคญั (ท.ี ปำ. ๑๑/๒๐๐/๒๐๓)

๑๑ บรรณำนกุ รม พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยตุ ฺโต). (๒๕๔๐). ธรรมนญู ชีวติ . กรงุ เทพฯ: มหาวทิ ยาลัยมหาจฬุ าลงกรณราชวิทยาลัย. พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตโฺ ต). (๒๕๔๐). ธรรมนญู ชวี ิต พทุ ธจรยิ ธรรมเพอื่ ชีวติ ท่ีดีงาม. (ออนไลน์). คน้ เมอ่ื ๙ ม.ค. ๒๕๖๑ จาก http://www.watnyanaves.net/uploads/File/books/pdf/a_const itution_for_living_thai-eng.pdf

๑๒ บันทึก ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... ......................................................................................................................... .................................................................................................... เก่ียวกับผู้เขยี น รปู สวยๆ

๑๓ ชื่อ.........................................ช่ือเล่น........................ วันเกิด...........................................จังหวดั ........................ การศกึ ษา ประถม โรงเรยี น............................................จังหวดั .............................. มัธยม โรงเรยี น............................................จงั หวัด.............................. ป.ตรี สาขา.........................................สถาบัน........................................ ประสบการณ์ทางาน ตาแหนง่ .............................................................. สถานทท่ี างาน...................................................... ตาแหน่ง.............................................................. สถานที่ทางาน...................................................... การตดิ ตอ่ ............................................................................................................ ............................................................................................................ โทร............................................อเี มล.์ ................................................ Line ID:…………………………….

๑๔