หมากับเงา

ครัง้ หนงึ่ มีสนุ ขั ท่มี ีนสิ ยั ขข้ี โมยอยตู วั หนง่ึ วนั หน่งึ มันเดินเขาไปในตลาดและไดพ บเขากบั เน้อื ช้นิ ใหญช น้ิ หน่ึงวางอยู มันไมร อชารบี เขาไป คาบเนอ้ื ชนิ้ น้นั แลววงิ่ หนอี อกมา

เม่ือมาถึงกลางสะพานมันก็ชะโงกหนามองลงไป ในลําธาร แลวเห็นสุนัขตัวหนึ่งกําลังคาบ เน้ือชิ้นใหญกวาท่ีมันขโมยมาพลันคิดในใจวา “โอโห! ทําไมเจาสุนัขตัวนั้นจึงมีเนื้อชิ้นใหญกวาขา เสียอีก”

ดว ยความโลภอยากไดเ น้อื ชนิ้ น้ันมา มันจึงเหา สุนัขตัวที่อยูในลําธารน้ันเพ่ือหวังจะแยง เอาเนอ้ื ทช่ี ิน้ ใหญกวา มาเปนของตน

ทันใดน้นั เองเนือ้ ทค่ี าบอยใู นปากของมนั ก็ตกลงไปยงั น้ําในลําธารน้นั ซึ่งกวา จะรวู าสุนขั กบั เน้อื ชน้ิ ใหญชน้ิ น้นั เปนเงาของตนเองก็สายเกินไปเสยี แลว นทิ านเรื่องน้สี อนใหรวู า : โลภมาก ลาภหาย

จดั ทาํ โดย หองสมดุ ประชาชน “เฉลิมราชกุมารี” อาํ เภอเขาสมงิ จังหวัดตราด