นิยาย คู่รักต่างศาสนา

นยิ าย เรอื่ ง! ครู่ ักตา่ งศาสนา ตอนท1่ี เอาละ่ อยา่ เสยี นาฬกิ า เฮย้ ไมใ่ ช่ เสยี เวลา นำผอู ้ า่ น มายงั บรษิ ัทรับเหมาสรา้ งบา้ น แหง่ หนงึ่ ในประเทศไทย โดยมเี จา้ นายกบั ลกู นอ้ ง เหมอื นๆกบั บรษิ ัททว่ั ๆๆไป นั่นแหละครับ แตพ่ เิ ศษหน่อย มพี ระเอกกบั นางเอกอยใู่ นบรษิ ัทนด้ี ว้ ย อยากรไู ้ หมวา่ พระนางรักกนั แบบไหน เราไปในบรษิ ัทกนั เลย…. นัน้ ๆๆ น่ังอยบู่ นเกา้ อี้ หลอ่ แทต้ รงนัน้ กค็ อื พระเอกของ เรา มนี ามวา่ อารสิ ผอมสงู ผวิ ขาวใส ไมใ่ ชอ้ าหารเสรมิ แตใ่ ชแ้ ป้งเด็กแคร์ 5555 เขามนี สิ ยั ดชี อบ ชว่ ยเหลอื ผอู ้ น่ื เป็ นคนใจดมี นี ้ำใจกบั ลกู นอ้ ง เขาเป็ นคนภาคใต ้ เรยี นจบทางดา้ น วศิ วกร โยธา มาเปิด บรษิ ัททก่ี รงุ เทพฯ มพี นักงาน อยกู่ นั 6 คน เขามเี ลขาฯคใู่ จ พาไปออกงาน ไปประชมุ ไปหาลกู คา้ ไปทกุ ครัง้ ตอ้ งมเี ลขาคนนไ้ี ปดว้ ย เหลา่ พนักงาน คดิ วา่ เจา้ นายเอาเลขาทำแฟน ผอู ้ า่ นไดย้ นิ เสยี งคนเคาะประตไู หมครับ !กอ็ กๆ?\" \"เจา้ นายคะ่ \" อารสิ หนั ตวั มา พรอ้ มกบั พดู วา่ \"เชญิ ครับ\" เธอเป็ นเลขาของอารสิ มนี ามวา่ ฟ้าใส ผวิ ขาวเนยี น แตง่ ตวั เรยี บรอ้ ย เพราะอารสิ เขาใหแ้ ตง่ ตวั เรยี บรอ้ ย ใสเ่ สอ้ื แขนยาว กางเกงขายาว \"เจา้ นายคะ วนั น้ี ไปดบู า้ นที่ จะแลว้ เสร็จคะ\" อารสิ กล็ กุ ขนึ้ ยนื หยบิ เสอื้ สทู สดี ำเงามาใสแ่ ลว้ กอ็ อกไปจากหอ้ งทำงาน แลว้ กเ็ จอพนักงานหนา้ เคานเ์ ตอร์ พดู ขน้ึ วา่ \" แหมๆ่ คนู่ ไี้ ป เดททไี่ หนจะ้ พนักงานหนา้ เคานเ์ ตอร์ เธอมนี ามวา่ ดวงใจ เธอรับผดิ ชอบเรอื่ ง ตอ้ นรับลกู คา้ และรับสายโทรศพั ทจ์ าก ลกู คา้ อารสิ ไดฟ้ ังคำทดี่ วงใจพดู หยอกลอ้ กร็ บี ปฎเิ สธไปเพราะเขากลวั วา่ พนักงานจะเขา้ ใจผดิ \"ไมใ่ ชไ่ ปเดทนะ ครับ แตจ่ ะไปดงู าน\" สว่ นฟ้าใสกห็ นา้ แดงไมร่ ทู ้ ำไมนะ ออิ ิ หรอื วา่ เธอจะแอบชอบเจา้ นาย ตอ้ งตดิ ตามกนั ดนู ะครับ อารสิ กบั ฟ้าใสกอ็ อกจากบรษิ ัท ไปขน้ึ รถเกง๋ โตโยตา้ สบี รอนซเ์ งนิ อารสิ ไดเ้ ปิดประตรู ถแลว้ สง่ ยมิ้ ใหฟ้ ้าใส เธอกร็ สู ้ กึ วา่ เจา้ นายชอบเราอยแู่ น่ เธอแอบยม้ิ แลว้ กข็ น้ึ รถ และแลว้ ทงั้ คกู่ อ็ อกรถไป ระหวา่ ง ทางทงั้ คไู่ มพ่ ดู อะไร จังหวะนัน้ เองฟ้าใสกห็ นั ไปเห็นคนขอทานนั่งอยรู่ มิ ถนน เธอกเ็ อานว้ิ สะกดิ เจา้ นาย แลว้ กพ็ ดู วา่ \"เจา้ นายคะ ดคู นขอทานคนนัน้ สิ น่าสงสารจัง\" อารสิ กจ็ อดรถทนั ที จากนัน้ กล็ งจากรถ แลว้ กบ็ อกฟ้าใสวา่ \"เดย๋ี วคณุ ไปซอื้ น้ำเปลา่ มาหนง่ึ แพ็คนะ\" เธอกแ็ ปลกใจ นดิ หน่อย คดิ วา่ เจา้ นายจะใหน้ ้ำ ดมื่ แกผ่ ขู ้ อทาน กเ็ ลยไปซอ้ื น้ำตามทเี่ จา้ นายสง่ั หลงั จากทซ่ี อื้ น้ำดงั กลา่ ว เสร็จแลว้ กใ็ หเ้ จา้ นายของเธอ อารสิ รับน้ำดม่ื จากเธอ แลว้ กใ็ ชไ้ ปหยบิ ปากกากบั กระดาษทอ่ี ยใู่ นรถ เธอแปลกใจมากกวา่ เดมิ วา่ เขาจะ ทำอะไร หลงั จากไดห้ ยบิ ปากกาและกระดาษมา เธอกไ็ ดถ้ ามเขา \"เจา้ นายคะเจา้ นายจะทำอะไร จะใหน้ ้ำ

ดมื่ แกค่ นขอทาน แลว้ ทำไมตอ้ งใหป้ ากกากบั กระดาษดว้ ยคะ่ \" อารสิ ตอบ \"ผมจะให ้ เขาขายน้ำดมื่ น่ี ไงครับ\" สว่ นเธอกย็ นื งง.งง อารสิ กเ็ ลา่ ตอ่ \"ถา้ เราใหแ้ ตเ่ งนิ อยา่ งเดยี ว เขาคงจะเป็ นคนขอทานไปตลอด ชวี ติ นะ เราตอ้ งสนับสนุนเขาใหเ้ ขาขายน้ำดม่ื แบบน้ี ขายในราคา15บาทตอ่ ขวด เขาไดก้ ำไร5บาทตอ่ หนงึ่ ขวด ตอ่ ไปเขาจะไดอ้ าชพี คนขายน้ำไง ครับ\" ฟ้าใสปลม้ื ใจมากทม่ี เี จา้ นาย ใจดแี บบน้ี เธอยกนว้ิ โป้งใหเ้ ลย ทงั้ คกู่ ไ็ ปหาผขู ้ อทานแลว้ กบ็ อกวธิ ขี ายใหแ้ กค่ นดงั กลา่ ว หลงั จากนัน้ ทงั้ คกู่ เ็ ดนิ ขนึ้ รถไปดู งานทนั ที เมอื่ มาถงึ บา้ นทไี่ ดร้ ับเหมา จะใกลเ้ สร็จสมบรู ณ์ อารสิ ตอ้ งมาดทู กุ ครัง้ ดว้ ยตนเอง วา่ คนงานจะ สรา้ งสมบรู ณห์ รอื เปลา่ บกพรอ่ งตรงไหน จะไดแ้ กไ้ ขทนั ไมใ่ หบ้ รษิ ัทของตน เชอ่ื มเสยี ชอ่ื เสยี ง เป็ นอนั ขาด เมอ่ื อารสิ กบั ฟ้าใสล่ งจากรถ จๆู่ กม็ คี นงานเดนิ เขา้ มาหาเขา เขารสู ้ กึ ไมค่ อ่ ยดเี ลย คนงานก็ เขา้ มาถามวา่ \"สวสั ดคี รับ นค่ี ณุ เป็ นเจา้ ของรับเหมาบา้ นหลงั นห้ี รอื เปลา่ \" อารสิ ยนื งงอยวู่ า่ ทำไมคนงาน ถงึ ตอ้ งถามแบบนี้ \"ใชค่ รับ มอี ะไรหรอื เปลา่ ครับ\" คนงานดใี จมากทไี่ ดเ้ จอหวั หนา้ ใหญส่ กั ที \"ผมมเี รอื่ ง จะถามคณุ สกั หน่อยครับ\" อารสิ รวู ้ า่ มนั เป็ นเรอื่ งไมด่ แี น่ เลยตอบไปวา่ \"ไดเ้ ลยครับ\" คนงานกถ็ ามตอ่ \"ทำไมคณุ ไมจ่ า่ ยคา่ แรงงานใหก้ บั พวกเราสกั ที พวกเรากอ่ สรา้ งบา้ นจนเสร็จแลว้ ยงั ไมไ่ ดร้ ับเงนิ เดอื น เลย นผี่ า่ นมา3เดอื นแลว้ นะครับ\" อารสิ ไดฟ้ ังแบบนัน้ รสู ้ กึ โมโหมาก ทำไมเราโอนเงนิ ใหพ้ นักงานฝ่ าย บญั ชแี ลว้ แลว้ ทำไมพนักงานคนดงั กลา่ วถงึ ไปแจกจา่ ยใหค้ นงานกอ่ สรา้ ง ตอนนเ้ี ขานง่ิ เงยี บไป พอใจ เย็นจากความโมโห เขากห็ นั มาถามฟ้าใส \"คณุ ฟ้า.. ใครเป็ นคนรับผดิ ชอบเรอ่ื งจา่ ยเงนิ กบั คนงาน\" ฟ้าใส ตอบวา่ \"พชี่ ยั คะ่ \" อารสิ หนั ไปบอกกบั คนงานวา่ \"ไมต่ อ้ งเป็ นหว่ งนะครับ พรงุ่ นผี้ มจะโอนใหพ้ วกคณุ ทนั ที เลยนะครับ\" คนงานกย็ มิ้ สบายใจ \"ขอบคณุ มากครับคณุ พวกเราจะไดม้ เี งนิ ไปจา่ ยหนี้ กนั เสยี ท\"ี อารสิ ยมิ้ ใหก้ บั คนงานแลว้ กข็ อตวั ลากลบั กอ่ น เสร็จแลว้ กช็ วนฟ้าใสขนึ้ รถ จากนัน้ ทงั้ คกู่ ข็ บั รถมงุ่ หนา้ สบู่ รษิ ัทของ ตนเพอื่ ไปจัดพนักงานโกงคนนัน้ เมอื่ มาถงึ หนา้ บรษิ ัท ฟ้าใสกเ็ อย๋ ปากถาม \"เจา้ นายคะจะจัดการกบั พชี่ ยั อยา่ งไรคะ\" อารสิ ยมิ้ ไมพ่ ดู อะไร เดนิ เขา้ ไปในบรษิ ัท หนั หนา้ ไปบอกฟ้าใสวา่ \" เดย๋ี วคณุ เรยี กคณุ ชยั มา พบทห่ี อ้ งดว้ ยนะ\" เธอกไ็ ปบอกพนักงาน ทม่ี นี ามวา่ ชยั ชยั เป็ นคนรับผดิ ชอบเรอ่ื ง การเงนิ ของบรษิ ัท จา่ ย คา่ จา้ งใหพ้ นักงาน เงนิ คา่ อปุ กรณก์ อ่ สรา้ ง เหตผุ ลทช่ี ยั โกงเงนิ ของบรษิ ัทเรามาดกู นั วา่ เขาตอบกบั เจา้ นายอยา่ งไร? เมอื่ ชยั มาถงึ หอ้ งไดเ้ คาะประตแู ละเขา้ ไปพบเจา้ นาย พนักงานทงั้ หมดกม็ ายนื ลนุ ้ อยู่ หนา้ หอ้ ง วา่ เจา้ นายจะจัดการคนโกงแบบไหน เมอ่ื อารสิ เห็นชยั เขา้ มาแลว้ เขาสง่ ยมิ้ ใหช้ ยั สว่ นชยั กร็ ตู ้ วั แลว้ วา่ ตนเองโดนแน่ เพราะคนทำไมด่ มี นั เดอื ดรอ้ นตวั ใจอยไู่ มเ่ ป็ นสขุ ตวั เขาสนั่ ๆ เสยี งกส็ น่ั ๆ \"สวสั ดคี รับเจา้ นาย\" จากนเี้ ป็ นการสนทนาระหวา่ งอา รสิ กบั ชยั \"นั่งลงกอ่ นสคิ ณุ ชยั \" \"ครับเจา้ นาย\" \"ทำไมเสยี งสนั่ ๆจัง ทำอะไรผดิ มาเหรอครับ\" ชยั ไดย้ นิ แบบ นกี้ ร็ สู ้ กึ ผดิ \"เจา้ นายครับผมขอโทษผมผดิ ไปแลว้ เจา้ นายอยา่ แจง้ ความจับผมเลยนะครับ\" อารสิ เอามอื

กอดอกแลว้ พดู วา่ \"คณุ บอกเหตผุ ลใหผ้ มรหู ้ น่อย\" ชยั บอกดว้ ยน้ำเสยี งสน่ั ๆ \"คอื คอื วา่ ผม ผมตดิ การ พนันอยา่ งหนักครับ ทผี่ มไดเ้ อาเงนิ ของคณุ ไปเพอ่ื ไปใชห้ นก้ี ารพนันครับ\" อารสิ ไดย้ นิ แบบนแ้ี ลว้ กร็ ถู ้ งึ ผล รา้ ยของการพนันทเ่ี กดิ ขนึ้ กบั ผเู ้ ลน่ อารสิ ไดเ้ ลา่ ดว้ ยน้ำเสยี งทน่ี ุ่มนวลใหเ้ ขาฟัง \"คณุ ชยั ครับ ผมจะเลา่ ใหฟ้ ังนะไมใ่ ชผ่ มสอนคณุ นะ การพนันมนั เป็ นสง่ิ ทไี่ มด่ ี เห็นไหมครับตำรวจกจ็ ับ ตำรวจจับไมเ่ ป็ นไรสอง สามวนั กไ็ ดอ้ อกมาแลว้ แตผ่ ลรา้ ยแรงมากกวา่ นัน้ กค็ อื เราตอ้ งหมดตวั เพราะมนั นะ ไมเ่ หลอื อะไรสกั อยา่ ง เลย ผมไดฟ้ ังพระรปู หนงึ่ ในมอื ถอื ทา่ นเลา่ วา่ โจรปลน้ 10ครัง้ ยงั เหลอื บา้ นไวใ้ หเ้ ราอยู่ ไฟไหม1้ 0กย็ งั เหลอื ดนิ ใหเ้ ราไวส้ รา้ งใหม่ แตถ่ า้ ตดิ การพนัน ทรัพยส์ นิ บา้ นทดี่ นิ เรากไ็ มเ่ หลอื เลย นะครับคณุ ชยั \" ชยั น่ัง กม้ หนา้ ฟังและคดิ ตามทเี่ จา้ นายพดู เมอ่ื อารสิ เลา่ จบ เขาก็ ไดส้ ญั ญาวา่ \"ผมจะไมเ่ ลน่ การพนัน แลว้ ครับเจา้ นาย\" อารสิ ไดย้ ม้ิ แลว้ ยกหวั นว้ิ โป้งใหพ้ รอ้ มกบั พดู วา่ \"คณุ ไมต่ อ้ งสญั ญากบั ผมหรอกครับแต่ คณุ ตอ้ งทำเพอ่ื ครอบครัวของคณุ นะครับ ผมไมแ่ จง้ ความดำเนนิ คดกี บั คณุ แตผ่ มตอ้ งไลค่ ณุ ออก เพอ่ื เป็ น ตวั อยา่ งแกพ่ นักงานของผมนะ คณุ คงเขา้ ใจผมนะ\" ชยั กย็ ม้ิ ดใี จทต่ี นไมโ่ ดนดำเนนิ คดี ผอู ้ า่ นอยากรไู ้ หม วา่ ทำไมถงึ อารสิ ไมแ่ จง้ ความ ตอ้ งอา่ นตอ่ เพราะนางเอกของเรอ่ื งจะถามอารสิ เอง ออิ ิ ชยั กไ็ ดย้ กมอื ไหวข้ อบคณุ เจา้ นาย อารสิ กบ็ อกพรอ้ มกบั เอามอื เปิดลน้ิ ชกั ใตโ้ ตะ๊ ผอู ้ า่ นคดิ วา่ เขาจะหยบิ อะ่ ไรออกมา \"คณุ ไมต่ อ้ งไหวผ้ มหรอกครับ เอานไี้ ป\" ชยั แปลกใจมากวา่ ในชองกระดาษมอี ะ่ ไร เลยเอา มอื เปิด และแลว้ ตาของเขากโ็ ตขนึ้ แลว้ กบ็ อกกบั เจา้ นายวา่ \"เจา้ นายจะเอาเงนิ ใหผ้ มทำไม ในเมอ่ื ผมทำ ผดิ กบั บรษิ ัท\" อารสิ ไดบ้ อกวา่ \"เอาไปเถอะ ชว่ งนค้ี ณุ ตอ้ งไปหางานทำทใี่ หมจ่ ะตอ้ งมคี า่ ใชจ้ า่ ยนะ\" ชยั ดใี จมากกวา่ เดมิ \"ขอบคณุ มากๆนะครับเจา้ นายและขอโทษสำหรับทำความผดิ นะครับ\" ชยั กล็ กุ ขนึ้ เดนิ ออกไปจากหอ้ งพรอ้ มกบั ยมิ่ สบายใจ จังหวะนัน้ เองพนักงานทกุ คนตา่ ง ตบมอื ใหเ้ จา้ นายสดุ แสนใจดที ม่ี ี ตอ่ พนักงานไมว่ า่ ใครจะทำผดิ มากนอ้ ยเพยี งใดเจา้ นายคนนพี้ รอ้ มใหอ้ ภยั เสมอ นเี่ ป็ นแคน่ ยิ าย ถา้ คนเรามี นสิ ยั เหมอื นกบั อารสิ คงจะดมี ากเลย ออิ ิ เอาละ่ ออกเรอ่ื งไปนดิ หน่อย เขา้ เรอื่ งกนั ดกี วา่ เมอื่ อารสิ ไดย้ นิ เสยี งตบมอื จากขา้ งนอกหอ้ ง เขาไดเ้ ปิดประตแู ละออกไปดพู รอ้ มกบั สงสยั วา่ จะตบมอื กนั ทำไม \"ทกุ คนจะ ตบมอื ดใี จเรอื่ งอะ่ ไรครับเนยี่ \" ฟ้าใสกเ็ ขา้ มาบอก \"พวกเราปลม้ื ใจมากคะทไ่ี ดร้ ว่ มงานกบั เจา้ นาย ใจดไี งคะ\" อารสิ โดนชมขนาดนัน้ เป็ นทกุ ข์ กลายเป็ นสขุ เลย เขาสง่ ยมิ้ ใหก้ บั พนักงานทกุ คนโดนไมพ่ ดู อะ่ ไรแลว้ กห็ นั หลงั เดนิ เขา้ หอ้ งทำงาน ขณะนัน้ เองมพี นักงานคนหนงึ่ เดนิ ตามเขา้ ไปในหอ้ งของเขาดว้ ย เธอคนนัน้ จะเป็ นใคร รอตดิ ตามอา่ นกนั ตอน2นะครับ ขอบคณุ มากๆนะครับทอี่ า่ นและคอมเมน้