เรื่องวิวาห์นี้มีแต่รัก

เธอประสาทจะกนิ ตาย แถมยงั ตอ้ งมานงั่ ฟงั เพอ่ื นลอ้ อกี วา่ เปน็ ลกู คณุ หนู ลูกเจ้าพ่อทมี่ ีบอดีการ์ดมาน่ังเฝ้า พวกเขาไม่เบอ่ื บ้างหรือไง เพราะเธอน่ะประสาทจะกินแล้ว! แน่นอนว่าเธอท�ำทีให้สองคนนั้นติดตามและยังไปรายงานผู้เป็น มารดาถงึ พฤติกรรมของเธออย่างสบายใจตลอดทง้ั สัปดาห์ ถงึ อย่างนนั้ ในหวั เธอกเ็ อาแตค่ ดิ หาทางหนจี ากการตดิ ตามอยตู่ ลอดเวลา แตส่ องคน น้ันก็รู้นิสัยของเธอดีจริงๆ เพราะพวกเขาปรามเธอเสมอเวลาที่เธอน่ัง เหม่อลอยมองออกไปนอกหน้าต่าง ว่าอย่าคิดหาหนทางหนีให้พวกเขา ต้องเดอื ดร้อนเลย เพราะอย่างไรพวกเขากไ็ ม่มีทางท่ีจะปล่อยให้เธอหนี อย่างแน่นอน แต่มีหรือที่คนอย่างเมฆานรีจะยอมอยู่เฉย เพราะหากเทียบการ โดนลงโทษครงั้ นกี้ บั ภาระหนา้ ทที่ เ่ี ธอตอ้ งทำ� เพอ่ื คนทเ่ี ธอรกั นนั้ อยา่ งหลงั ย่อมเป็นสิ่งส�ำคัญมากกว่า เมฆานรีใช้เวลาตลอดคืนวันพฤหัสบดีนอน คดิ แผนการทจี่ ะหนจี ากสองคนนนั้ แลว้ เธอกค็ ดิ ออก เชา้ วนั ถดั มาเธอจงึ เริม่ เดนิ แผนการ วธิ กี ารกง็ า่ ยๆ เธอแคแ่ สรง้ วา่ หงดุ หงดิ ทโ่ี ดนตามมาตลอดสปั ดาห์ แล้วทำ� เป็นเสียใจ ไม่ยอมออกไปเรียน ประท้วงแบบเดก็ ๆ โดยลอ็ กห้อง ไม่ยอมกินข้าว ในช่วงครึ่งวันเช้าวันศุกร์ไม่มีใครสนใจเธอ เพราะเข้าใจ ว่าเดี๋ยวเธอหิวก็คงออกมาเอง และแม่ก็รู้ว่าที่เธอท�ำอยู่คือการประท้วง ซึ่งก็เข้าทางเธอ แต่เมื่อเวลาผ่านไปจนตกค่�ำ เริ่มมีเสียงคนมากมายมาร้องเรียก เธอ ตั้งแต่พปี่ ี พ่ีผล ทม่ี หี น้าท่เี ฝ้าเธอ สองคนน้นั เป็นห่วงเธอไม่น้อยกว่า คนอน่ื ๆ เพราะเลยี้ งเธอมา จากนน้ั มเี สยี งของปา้ นวล ตามดว้ ยเสยี งของ ใสใจ มาจนถึงพส่ี าว คนเป็นพ่อเรยี กนานหน่อยก่อนล่าถอยไป จนกระทั่งตกดึกเสียงของผู้เป็นแม่ท่ีเธอรอคอยมาท้ังวันก็ดังขึ้น แตเ่ ธอกย็ งั คงปฏเิ สธ จนกระทงั่ เวลาลว่ งเลยมาจนบา่ ยคลอ้ ยวนั เสาร์ เธอ ก็ท�ำตามแผน เพราะรู้ว่าคุณพ่อคณุ แม่ไม่อยู่บ้าน โดยเปิดประตูออกไป 56 วิวาห์หน้.ี ..มแี ต่รกั

แล้วกุมท้องตวั งอ ปีกบั ผลมองเธอด้วยสหี น้าตกใจ แต่เมฆานรีก็ไม่ตอบ อะไร นอกจากเดนิ ตรงด่ิงลงไปข้างล่าง ไม่สนใจคนทีเ่ ดนิ ตามอย่างเป็น ห่วง จนกระทงั่ ถึงห้องครัวทีม่ ปี ้านวลกบั ใสใจยืนอยู่ สองคนหันหน้ามาพร้อมกันเมื่อได้ยนิ เสยี งเธอ “ป้านวลจ๋า ใสจ๋า เมฆปวดท้องจังเลย” เสียงที่เปล่งออกไปน้นั แหบพร่าจนคนฟังใจหาย ปีกับผลมองหน้ากนั เลกิ่ ลั่ก “คณุ หนเู ปน็ อยา่ งไรคะ” ปา้ นวลถลามาหาเมอ่ื เมฆานรจี ะทรดุ ตวั ลง “เมฆปวดท้อง ไม่ไหวแล้วป้า” หญงิ สาวยงั คงโอดครวญ “ตายแลว้ คณุ หน!ู ” คนสงู วยั รอ้ นรนอยา่ งเปน็ หว่ ง จนเธอรสู้ กึ ผดิ กับป้านวลอย่างมาก ‘ป้าจ๋าเมฆขอโทษ’ หญงิ สาวยงั คงแสรง้ ทำ� วา่ ไมม่ แี รงลกุ ขน้ึ ตามทค่ี นแกแ่ ละสาวนอ้ ย พยงุ เธอ “ปี ผล เอารถออก พาคณุ เมฆไปหาหมอ” คนสงู วัยท่สี ุดส่ังเสียง ดงั แต่คนหนุ่มสองคนไม่กล้าขยบั เพราะต่างกลัวว่าจะเป็นแผนของคน ตวั เล็กแต่พษิ สงรอบตวั “พสี่ องคนเขาไม่กล้าพาไปหรอกค่ะป้านวล เขาคิดว่าเมฆแกล้ง” เธอพูดเสียงแหบแห้งก่อนจะงอตัวลงไปอกี “โอ๊ย! ห่วงอะไรไม่เข้าเรื่อง ดสู ิ ทรมานขนาดนี้ ยงั จะมามองหน้า กนั อีก เรว็ พาคุณหนไู ปหาหมอ” ป้านวลเรม่ิ เสียงดงั จนนายปีท่ีมองมา อย่างจบั ผดิ สะดุ้งแล้วรีบเข้ามาพยุงหญิงสาว เมฆานรแี กล้งบิดตัวเลก็ น้อย ไม่ให้ชายหนุ่มทง้ั สองพยุง “ไม่ต้องหรอกค่ะ เมฆไม่ไป” พูดแค่นน้ั เธอกท็ รดุ ลงไปอกี รอบ งานน้เี ป็นผลท่ีรีบเข้ามาอุ้มเธอออกไป เพราะทนเห็นคนที่เป็นทง้ั นอ้ งสาวและนายนอ้ ยทรมานไมไ่ ดแ้ ลว้ แมจ้ ะโดนหลอกเขากย็ อม เพราะ ถ้าเกดิ เป็นจรงิ ขึน้ มา คนท่ีแย่คอื คนในอ้อมแขนของเขาตอนนี้ ธรี ะนัส 57

เม่ือเห็นผลท�ำดังนั้น ปีเองก็รีบไปท่ีรถเพื่อเปิดประตูให้ผลวาง นายน้อยลงตรงเบาะหลงั ก่อนจะน่งั ประจ�ำท่ี ปีเป็นคนขับ เมอ่ื รถเคล่ือนตัวออกไปสักพัก ปีกพ็ ดู ขนึ้ “แกไม่คิดว่า คณุ หนจู ะ โกหกเราเหรอวะ” ผลมที า่ ทไี มไ่ วใ้ จ แตก่ อ็ ดหว่ งไมไ่ ด้ พวกเขาเปน็ เหมอื นพช่ี ายของ เธอ ท้ังรู้ใจและรู้นิสัยของเธอดี แต่คนหนึ่งเป็นไม้อ่อนที่รักน้องอย่าง ตามใจ อกี คนเป็นไม้แข็งทไ่ี ม่เคยคิดจะตามใจและรู้ทนั น้องเสมอ “ถ้าคณุ หนโู กหก แสดงว่าคุณหนูต้องแสดงเก่งมากเลยนะ ถงึ ได้ ปวดตวั งอขนาดนน้ั ” ผลพดู ขนึ้ อยา่ งเปน็ หว่ ง แตก่ ไ็ มไ่ ดไ้ วใ้ จอยา่ งทเ่ี พอ่ื น บอก หญิงสาวทรี่ ู้ว่าตวั เองเป็นประเด็นก็เลือกที่จะเงียบ นอนตัวงอ ไม่ สง่ เสยี งใดๆ เพราะอกี ไมน่ านแผนการทเี่ ธอวางไวก้ จ็ ะบรรลุ และกไ็ มน่ าน จรงิ ๆ เมอ่ื รถสดี ำ� คนั ใหญม่ าจอดสนทิ ทหี่ นา้ โรงพยาบาล หญงิ สาวถกู พา ตัวขึ้นรถเข็นในสภาพตัวงอ ตอนนี้ลูกน้องของแม่แยกออกเป็นสองส่วน คนหน่ึงเอารถไปจอด อีกคนก�ำลังด�ำเนินการเรื่องเอกสาร ซ่ึงจังหวะน้ี แหละทเ่ี ธอรออยู่ หญิงสาวลุกขึน้ จากรถเขน็ ทันทีที่ผลไปยนื่ เอกสาร พา ตัวเองไปยังประตูทางออกของโรงพยาบาล แต่ก็ไม่ได้เป็นไปตามท่ีคิด ง่ายๆ เมอ่ื ... “คณุ หน!ู ” เสยี งผลดังขน้ึ ตอนเธอจะพ้นประตูโรงพยาบาล ทำ� ให้ หญิงสาวหันกลับไปมอง “พ่ผี ล เมฆขอโทษ แต่เมฆจำ� เป็นต้องไปจริงๆ” เมฆานรวี ่าพร้อม ยกมอื ไหว้ ก่อนจะพุ่งไปหารถแทก็ ซ่ี “ลุงๆ ขอแบบซงิ่ เลยนะ เดีย๋ วสองคนนัน้ ตามหนทู ัน หนูไม่อยาก โดนจบั ตวั ไปอกี ” หญงิ สาวโปป้ ดคำ� โตอกี ครงั้ ซง่ึ ลงุ แทก็ ซกี่ ใ็ จดเี หลอื เกนิ พาเธอซง่ิ ออกจากโรงพยาบาล และตรงดิ่งมายังทที่ ี่อยู่ในขณะน้ี ไม่ใช่เร่ืองง่ายท่ีเธอจะสลัดคนของแม่หลุด กระท่ังรถติดไฟแดง แยกใกลก้ บั โรงแรมนนั่ แหละ เธอถงึ ลงจากแทก็ ซี่ แลว้ รบี วงิ่ มายงั โรงแรม 58 ววิ าหห์ น.้ี ..มแี ต่รกั

อย่างที่เขาเห็น “เรอื่ งมนั กเ็ ปน็ แบบนแ้ี หละคะ่ คณุ พธิ าน” หญงิ สาวกม้ หนา้ งุดอย่างสำ� นึกผิด พธิ านลอบถอนหายใจโลง่ อกทเ่ี หตกุ ารณท์ งั้ หมดไมใ่ ชเ่ รอ่ื งรา้ ยแรง อยา่ งทเ่ี ขาคดิ กอ่ นจะปรบั สหี นา้ ใหเ้ ขม้ ขน้ึ อยา่ งตอ้ งการจะดคุ นตรงหนา้ “แลว้ ทเี่ ธอทำ� แบบน้ี เขาไมว่ นุ่ วายกนั ใหญห่ รอื สองคนนนั้ เขาอาจ จะก�ำลงั เป็นห่วงเธอมาก หรอื ท่รี ้ายกว่านน้ั เขาอาจจะโดนแม่เธอลงโทษ กไ็ ด”้ คนเปน็ ผใู้ หญก่ วา่ ถามเสยี งเขม้ ทำ� ใหเ้ ดก็ นอ้ ยพยกั หนา้ รบั กอ่ นจะ เอือ้ นเอ่ยสง่ิ ทค่ี ดิ อยู่ “หนรู ู้ค่ะ วันน้ีหนถู งึ ต้องมาพบคุณให้ได้ไงคะ เพื่อบอกเง่ือนไขท่ี หนจู ะเสนอ จะไดไ้ มต่ อ้ งหนพี วกเขามาอกี ” เมฆานรพี ดู ดว้ ยท่าทแี นว่ แน่ แม้ในดวงตาจะส่นั ไหวอย่างคนไม่ม่ันใจ “เง่ือนไขที่ว่าเก่ียวกับเรื่องการแต่งงานหรือ” ชายหนุ่มขมวดคิ้ว ถาม เมอ่ื เหน็ หญงิ สาวพยกั หนา้ รบั เขากถ็ ามตอ่ เสยี งเขม้ กอ่ นจะตกใจ เม่อื รู้ค�ำตอบ “พ่อแม่เธอรู้เร่อื งน้ีมั้ย” “ไม่ค่ะ พ่อ แม่ พฟ่ี ้า ไม่มใี ครรู้เร่ืองที่หนทู ำ� เร่ืองน้จี ะมีแค่คุณกบั หนูเท่านั้นทร่ี ู้” หญิงสาวตอบเสยี งเข้มบ้าง “งั้นลองบอกข้อเสนอของเธอมาก่อน แล้วฉันจะรับไว้พิจารณา อกี ทตี ามทสี่ ญั ญาไว”้ ชายหนมุ่ เอย่ ดว้ ยนำ้� เสยี งออ่ นโยนลง โดยทตี่ วั เขา ไม่ทนั ได้สงั เกตตัวเองด้วยซำ้� “จรงิ หรอื คะ ขอบคณุ คณุ พธิ านมากนะคะทร่ี บั ฟังหน”ู หญงิ สาว ว่านำ้� เสียงสดใสราวกับเด็กน้อยได้ขนมหรือของเล่นทถ่ี ูกใจ “เงื่อนไขท่ีหนจู ะเสนอคือ...” โครก! ธรี ะนสั 59

เสียงท้องร้องที่น่าอับอายท�ำให้เมฆานรีเบิกตากว้าง มองท้อง ตวั เองอยา่ งคาดโทษ ใบหนา้ เธอแดงระเรอื่ อยา่ งเขนิ อาย แตก่ ป็ รบั สหี นา้ ทำ� เป็นไม่สนใจ แล้วเดนิ หน้าพดู ถึงเร่ืองเง่ือนไขต่อ ไม่ทนั สงั เกตรอยยม้ิ ท่รี ะบายบนใบหน้าคนอายมุ ากกว่า “เงอื่ นไขคือ...” โครก! เสียงประท้วงรอบที่สองท�ำให้เจ้าของท้องถึงกับถอนหายใจเฮือก ใหญอ่ ยา่ งขดั ใจ สว่ นคนตวั ใหญต่ อ้ งใชค้ วามพยายามอยา่ งหนกั เพอื่ กลนั้ หัวเราะ เขาทั้งเอ็นดูระคนสงสารคนตรงหน้าท่ีเม่ือพยายามจะพูดเร่ือง เป็นการเป็นงาน ก็ดนั แพ้ภยั ตัวเอง “คอื เรอื่ งเง่ือน...” เธอยังไม่ทันทจี่ ะพดู จบ ชายหนุ่มตรงหน้ากข็ ัด ขนึ้ เสียก่อน “ไปหาอะไรกนิ กันก่อนเถอะ ฉันหวิ แล้ว” ชายหนุ่มเลอื กจะบอก ว่าตัวเองเป็นคนต้องการอาหารมากกว่าจะท�ำให้คนตัวเล็กอับอายไป มากกว่าน้ี “ไมค่ ะ่ หนอู ยากคยุ กบั คณุ ใหจ้ บตอนนี้ หนจู ะไดไ้ มต่ อ้ งกวนเวลา คณุ มากไปกวา่ น”้ี หญงิ สาวรดู้ วี า่ นกั ธรุ กจิ อยา่ งเขา เวลาเปน็ เงนิ เปน็ ทอง มากแค่ไหน แค่ยอมให้เธอเข้าพบกเ็ สยี เวลาเขามากแล้ว ยังจะให้เธอไป นง่ั กนิ ขา้ วกบั เขา เพราะเสยี งทอ้ งร้องนา่ อบั อายของเธอนะ่ หรอื ไมม่ ที าง เสียหรอก “นีม่ ันเวลาเลิกงานแล้ว และฉนั ไม่อยากเป็นโรคกระเพาะ” ชาย หนุ่มว่า ก่อนจะลุกข้ึนยืนหลังตรง แล้วเดินไปยังประตูห้องท�ำงาน เขา หนั มาเรียกหญงิ สาวทย่ี ังคงท�ำหน้าสงสยั อยู่ “เอ้า ลุกสิ ท�ำแบบนี้ เธอท�ำฉันเสียเวลามากกว่าอีก” ชายหนุ่ม พยักหน้าเรียกซำ้� ทำ� ให้เมฆานรียอมลุกไปหาเขาอย่างว่าง่าย 60 ววิ าหห์ น.้ี ..มแี ตร่ ัก