การสร้างคำ

การสรา้ งคา คามลู เปน็ คำด้งั เดิมท่ีมใี ช้ในภำษำไทย มคี วำมหมำยสมบูรณ์ชดั เจนในตัวเอง อำจเปน็ คำไทยแท้ หรือเปน็ คำยืมจำก ภำษำตำ่ งประเทศกไ็ ด้ คำมลู แบ่งออกเป็น ๒ ชนิด ดังน้ี คามลู พยางคเ์ ดียว เป็นคำพยำงค์เดียวทม่ี ีควำมหมำย จดั เป็นคำไทยแท้และคำยืมจำกภำษำตำ่ งประเทศ คามลู หลายพยางค์ คำทมี่ สี องพยำงค์ขึน้ ไป มีควำมหมำยในตวั ไมส่ ำมำรถแยกพยำงค์ในคำออกได้ เพรำะจะทำใหไ้ มไ่ ดค้ วำมหมำย คำมูลหลำยพยำงคอ์ ำจเปน็ คำไทยแท้ หรือเป็นคำยมื จำกภำษำต่ำงประเทศกไ็ ด้

คาประสม คาประสม เปน็ คำท่ีสร้ำงขนึ้ ใหมโ่ ดยกำรนำคำมลู ตั้งแตส่ องคำขึ้นไปมำรวมกนั เกิดเปน็ คำใหม่ควำมหมำยใหมข่ ึ้น คาประสมที่เกิดความหมายใหมแ่ ตย่ งั มีเคา้ ความหมายเดิม เช่น เตำ + รดี = เตำรดี หมำยถงึ เตำทใี่ ช้รีดเสอ้ื ผำ้ คาประสมที่เกิดความหมายใหม่เปล่ียนแปลงไปจากเดมิ เชน่ รำด + หน้ำ= รำดหนำ้ หมำยถงึ อำหำรประเภทกว๋ ยเต๋ยี วมนี ้ำปรงุ ขน้ คาประสมที่เกิดจากการย่อคาให้กะทัดรัด มักขึ้นต้นดว้ ยคำวำ่ การ ความ ของ เครอื่ ง ชาว นกั ผู้ ช่าง เช่น กำรค้ำ ควำมคิด ของหวำน เครื่องเรอื น ชำวนำ นักเรียน ผูข้ ำย ช่ำงภำพ เปน็ ตน้ ขอ้ สงั เกต • ถ้ำนำคำมลู สองคำมำรวมกันแลว้ ไมเ่ กดิ ควำมหมำยใหม่ ไม่จดั เปน็ คำประสม เช่น ลกู + ไก่ = ลกู ไก่ หมำยถงึ ลูกของไก่ (เป็นกลุ่มคำ) ดำว + ลูก + ไก่ = ดำวลูกไก่ หมำยถึง ชื่อดำว (เปน็ คำประสม) • คำภำษำบำลีประสมกบั คำสนั สกฤตไมถ่ อื เปน็ คำประสม แตเ่ ปน็ คำสมำส เชน่ คณุ + ธรรม = คุณธรรม อำ่ นว่ำ คุน-นะ-ทำ มธั ยม + ศกึ ษำ = มัธยมศกึ ษำ อ่ำนว่ำ มัด-ทะ-ยม-มะ-สึก-สำ

คาซอ้ น คาซา คาซอ้ นเพื่อความหมาย คาซา เปน็ กำรสรำ้ งคำเพ่ือให้เกดิ ควำมหมำยใหม่ • ควำมหมำยเหมอื นกัน เช่น เส่ือสำด เหำะเหนิ พูดจำ วธิ ีหน่งึ โดยกำรนำคำเดิมมำกล่ำวซ้ำ มี ๒ วธิ ี ดังน้ี • ควำมหมำยใกล้เคยี งกนั เช่น คดั เลือก แนะนำ เกรง คาซาท่ีใชไ้ ม้ยมก (ๆ) กากับ เช่น กลวั • ควำมหมำยตรงกันขา้ มกัน เช่น ผดิ ชอบ ชว่ั ดี ไดเ้ สีย • เด็กๆ ไปไหน (เด็กๆ หมำยถงึ เดก็ หลำยคน) คาซ้อนเพ่ือเสียง • ของอรอ่ ยๆ ทง้ั นัน้ • ซอ้ นเสียงพยญั ชนะตน้ เชน่ เรอ่ ร่ำ ทอ้ แท้ จริงจงั ตูมตำม ซุบซิบ (อรอ่ ยๆ หมำยถึง ของอร่อยทุกอย่ำง ไม่เน้น • ซอ้ นเสยี งสระ เชน่ รำบคำบ จิม้ ลม้ิ แร้นแค้น เบ้อเร่อ อำ้ งว้ำง ว่ำอรอ่ ยเพยี งใด) • ซอ้ นเสยี งพยัญชนะตน้ และสระ เชน่ ออดออ้ น อดั อ้ัน รวบรวม คาซาทเี่ ลน่ เสียงวรรณยกุ ต์ โดยเปล่ยี นเสียง วรรณยกุ ตแ์ รกใหส้ งู ขนึ เชน่ • นอ้ งคนท่หี มำยเลขสำม ซว้ ยสวย (ซ้วยสวย หมำยถึง สวยมำกๆ)

คาพอ้ ง คาพอ้ งเสียง คาพอ้ งรปู หมำยถึง คำทีอ่ ่ำนออกเสียงเหมือนกนั หมำยถงึ คำท่เี ขยี นเหมือนกัน แตส่ ะกดตำ่ งกัน มีควำมหมำยต่ำงกัน แตอ่ ำ่ นตำ่ งกนั และควำมหมำยตำ่ งกนั คาพอ้ งความหมาย (คำไวพจน์) คาพ้องรปู พอ้ งเสยี ง หมำยถงึ ส่งิ ใดสิง่ หนึ่งอำจเรยี กได้หลำยคำ เป็นคำที่เขยี นเหมือนกัน อ่ำนเหมอื นกัน แตค่ วำมหมำยแตกตำ่ งกันเปน็ คำตำ่ งชนดิ และตำ่ งหน้ำท่กี นั