หนังสือนิทานดาวลูกไก่

ด า ว ลู ก ไ ก่

ณ ชายป่ าแห่ งหนึ่ ง มีตากับยายอาศั ยอยู่ ในกระท่อมหลังเล็ก ๆ โดยทั้งคู่เป็ นชาวสวน ที่ มีฐานะยากจน

การปลูกผัก ผลไม้ และเลี้ยงไก่ยังชีพ ไปวันๆ ๆ ทุกเช้าตากับยายจะนำข้าวเปลือก มาโปรยให้แม่ไก่จิกกินอยู่เสมอ

\"กุ๊ก กุ๊ก กุ๊ก มากินเร็วลูกเอ๋ย จะได้โตไว ๆ\" ตาพูดพร้อมโปรยข้าว เปลือกลงบนพื้น

อยู่มาวันหนึ่ งยายได้ยินเสียงแปลก ๆ ดัง ออกมาจากเล้าไก่ จึงชวนตาไปดู เพราะกลัวว่า จะเกิดอันตรายกับแม่ไก่ เสี ยงอะไร จะเกิดอะไรขึ้น ดังแปลกๆ รึปล่าว ??

\"ฉันได้ยินเสียงแปลก ๆ ดังออกมา จากเล้าไก่หลังบ้าน ตาไปดูกับฉัน หน่ อยสิ\" ยายชักชวนตาให้เดินไปดู ด้วยกันด้วยความกังวลใจ

\"จริงหรือยาย ไป ๆ เรารีบไปดูกันเถอะ\" ตากล่าวพร้อมเดินนำหน้ า

เมื่อตากับยายไปถึงเล้าไก่ก็ต้อง ประหลาดใจ เพราะเสียงที่ยายได้ยินนั้ น เป็ นเสียงของลูกเจี๊ยบตัวจิ๋ว 7 ตัว

หลังจากนั้ นตากับยายก็ดูแลครอบครัว ของแม่ไก่เป็ นอย่างดี ลูกเจี๊ยบทั้ง 7 ตัว ติดแม่ไก่มาก เดินตามต้อย ๆ ไปทุกที่

\"ลูก ๆ ของแม่จงจำไว้เสมอนะ ว่าตากับยายเป็ นผู้มีพระคุณต่อ พวกเรา ดังนั้ นเราต้องรู้จัก ตอบแทนบุญคุณของพวกท่านนะ ลูก\"

หลายวันต่อมา ระหว่างที่ ตากำลังเดินกลับมาจาก สวนก็ได้พบพระธุดงค์รู ป หนึ่ งนั่ งสมาธิอยู่ ตารีบ เดินเข้าไปกราบท่านใน ทันที

เมื่อกลับมาถึงบ้านตาจึงเล่า เรื่องที่ ได้ พบกับพระธุ ดงค์ให้ ยาย ฟั ง

\"เมื่อกี้ตอนกำลังเดินกลับบ้าน ฉันเจอ กับพระธุดงค์รู ปหนึ่ ง จึงเดินเข้าไปกราบ ท่าน\" ตาเล่าให้ยายฟั งด้วยความดีใจ \"จริงหรือตา จะว่าไปเราก็ไม่ ได้ทำบุญกันมานานแล้วนะ ฉั นอยากทำบุ ญกับท่านจังเลย\" ยายกล่าวตัดพ้อ

\"งั้นพรุ่งนี้ เช้าเราทำอาหารไปถวาย ท่านกันดีไหมยาย ?\" ตาชักชวนยาย

\"ก็ดีเหมือนกันนะ แต่เราไม่มี ของดี ๆ ไปถวายท่านเลย และ ตอนนี้ ผักของเราก็ยังไม่โตด้วย เราจะทำอะไรไปถวายท่านดีล่ะ ตา\" ยายกล่าวอย่างหมดหวัง

ในขณะเดียวกันสายตาของตา ก็เหลือบไป เห็นแม่ไก่ที่กำลัง จิกกินอาหารอยู่ไม่ไกล จึงเกิด ความคิดบางอย่างขึ้นมา

\"ตาว่าเราอาจจะต้องนำแม่ไก่มาทำอาหาร ถวายพระดีไหมยาย ?\" ตาถามยาย \"ฉันเห็นด้วยกับตานะ งั้นพรุ่งนี้ เช้ าฉั นจะรีบตื่ นมาทำอาหารไปถวายพระ เอง\" ยายกล่าว

แม่ไก่ได้ยินเรื่องราวทั้งหมดที่ตากับ ยายคุยกันตั้งแต่ต้นจนจบ ก็รู้ชะตา กรรมของตัวเองทันทีว่าพรุ่งนี้ เช้าตน จะต้องจากลูก ๆ ไปอย่างไม่มีวัน กลับ'

แต่ด้วยความที่ตากับยายเป็ นผู้มี พระคุณกับตนและลูก ๆ แม่ไก่ จึงคิดจะตอบแทนบุญคุณของ ท่านทั้งสองด้วยชีวิตของตนเอง จากนั้ นแม่ไก่ก็เรียกลูกเจี๊ยบทั้ง 7 ตัวมาเพื่อสั่ งเสียเป็ นครั้ง สุ ดท้าย

\"ถ้าแม่ไม่อยู่แล้ว พวกเจ้าต้อง เป็ นเด็กดีและรักกันนะลูก\" แม่ไก่สั่ งเสียทั้งน้ำตา

เช้าวันต่อมา ตาอุ้มแม่ไก่ออกมาจาก เล้า โดยมีลูกเจี๊ยบทั้ง 7 ตัว เดินตาม มาเป็ นขบวน ทันใดนั้ นเองตาก็โยน แม่ไก่เข้าไปในกองไฟ

ลูกเจี๊ยบทั้งหมดตกใจต่างพากันร้องไห้ และไม่นานทั้งหมดก็ กระโดดเข้าไปใน กองไฟเพื่อตายตามแม่ไก่ไป

ด้วยความกตัญญูในครั้งนี้ จึงทำให้ลูกไก่ทั้ง 7 ตัว กลายเป็ นดวงดาว 7 ดวงที่ส่องแสง ระยิบระยับในยามค่ำคืน ซึ่งแสดงให้เห็น ถึงความรักที่ยิ่งใหญ่ระหว่างแม่และลูก

นิ ทานเรื่องนี้ สอนรู้ว่า แม่ไก่มีความกตัญญู จึงรู้จัก ตอบแทนบุญคุณต่อผู้มีพระคุณ เช่นเดียวกัน กับลูกเจี๊ยบที่มีความรักและกตัญญูต่อแม่ไก่ เหมือนดั่งสุภาษิตที่ว่า \"ความกตัญญูกตเวที เป็ นเครื่องหมายของคนดี\" หากใครที่มีบุญ คุณกับเรา หรือเมื่อใดที่เราได้รับการช่วย เหลือจากใคร เช่น พ่อ แม่ ครู อาจารย์ ผู้ใหญ่ หากมีโอกาสควรทำสิ่ งที่เป็ น ประโยชน์ ทดแทนบ้าง ตามสมควรแก่ความ สามารถและโอกาสที่เรามี