๒๙๔ สิกขาบทที่บัญญัติ ณ กรุงสาวัตถี ใช้ฟ้อน Thai sarabun pali[1589]

๒) บุคคลผ้กู อ่ เหตุ ได้แก่ ภิกษฉุ ัพพัคคยี ์๒๕๓๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภิกษุฉัพพัคคยี ์นั่งโคลงศีรษะในละแวกบา้ น๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบญั ญัติ๒๕๔๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นข้อบญั ญตั ิท่ัวไปท้ังภกิ ษุและภกิ ษุณี๒๕๕ขัมภกตวรรคขัมภกตสกิ ขาบท๒๑. น ขมภฺ กโต อนตฺ รฆเร คมสิ สฺ ามตี ิ สิกขฺ า กรณยี า.๒๕๖พึงทาความสาเหนยี กวา่ เราจักไมเ่ ดนิ เทา้ สะเอวไปในละแวกบา้ น๑) สถานท่ีบญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรุงสาวัตถ๒ี ๕๗๒) บคุ คลผูก้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคีย์๒๕๘๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพคั คีย์เดินเทา้ สะเอวไปในละแวกบ้าน๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ๒๕๙๕) ประเภทของบัญญตั ิ เป็นข้อบญั ญตั ิทัว่ ไปท้ังภิกษุและภิกษุณี๒๖๐ทุตยิ ขมั ภกตสกิ ขาบท๒๒. น ขมภฺ กโต อนตฺ รฆเร นสิ ที สิ สฺ ามตี ิ สิกขฺ า กรณยี า.๒๖๑พึงทาความสาเหนียกว่า เราจักไมน่ ่ังเท้าสะเอวในละแวกบ้าน๑) สถานที่บญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรุงสาวตั ถ๒ี ๖๒๒) บุคคลผ้กู อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพัคคยี ์๒๖๓๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภิกษุฉพั พคั คีย์น่ังเทา้ สะเอวในละแวกบา้ น๒๕๓ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๑/๑๐๕๒๕๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๑/๑๐๕๒๕๕ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ว.ิ มหา. ๒/๕๙๖/๒๔๗ (ม)๒๕๖ วิ.มหา. ๒/๕๙๖/๔๖๗ (ทยยฺ ) วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๕๒๕๗ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๒๕๘ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓ ว.ิ มหา. ๒/๕๙๗/๒๔๗ (ม)๒๕๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๕ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๕๒๖๐ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๒๖๑ ว.ิ มหา. ๒/๕๙๗/๔๖๗ (ทยยฺ )๒๖๒ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๒๖๓ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓

๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญตั ิ๒๖๔๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นข้อบัญญัติทัว่ ไปท้ังภกิ ษุและภกิ ษุณี๒๖๕โอคุณฐติ สกิ ขาบท๒๓. น โอคณุ ฐฺ ฃิโต อนตฺ รฆเร คมสิ สฺ ามตี ิ สกิ ฺขา กรณยี า.๒๖๖พงึ ทาความสาเหนียกวา่ เราจักไม่เดินคลมุ ศรี ษะไปในละแวกบ้าน๑) สถานทบี่ ญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวตั ถ๒ี ๖๗๒) บคุ คลผูก้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคยี ์๒๖๘๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษฉุ ัพพคั คีย์เดินคลุมศรี ษะไปในละแวกบา้ น๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ๒๖๙๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เปน็ ข้อบัญญตั ิทั่วไปทั้งภกิ ษุและภิกษุณี๒๗๐ทตุ ยิ โอคณุ ฐิตสกิ ขาบท๒๔. น โอคณุ ฐฺ ฃิโต อนตฺ รฆเร นสิ ที สิ สฺ ามตี ิ สิกขฺ า กรณยี า.๒๗๑พงึ ทาความสาเหนียกวา่ เราจักไมน่ ั่งคลุมศีรษะในละแวกบา้ น๑) สถานที่บญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวตั ถ๒ี ๗๒๒) บคุ คลผู้กอ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉัพพัคคยี ์๒๗๓๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภกิ ษฉุ พั พคั คยี ์น่ังคลุมศีรษะในละแวกบ้าน๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญัติ๒๗๔๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เปน็ ขอ้ บญั ญัติทั่วไปทั้งภกิ ษุและภกิ ษุณี๒๗๕๒๖๔ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๕๒๖๕ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๒๖๖ ว.ิ มหา. ๒/๕๙๘/๔๖๗ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๕๙๘/๒๔๗ (ม)๒๖๗ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๒๖๘ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๒๖๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๖ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๖๒๗๐ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๒๗๑ วิ.มหา. ๒/๕๙๙/๔๖๘ (ทยฺย) ว.ิ มหา. ๒/๕๙๙/๒๔๘ (ม)๒๗๒ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๒๗๓ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๒๗๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๖ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๖๒๗๕ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓

อกุ กฏุ กิ สิกขาบท๒๕. น อกุ กฺ ฏุ กิ าย อนตฺ รฆเร คมสิ สฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๒๗๖พึงทาความสาเหนียกวา่ เราจักไม่เดินกระโหย่งไปในละแวกบา้ น๑) สถานทบ่ี ญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรงุ สาวัตถ๒ี ๗๗๒) บคุ คลผ้กู อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉัพพัคคยี ์๒๗๘๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคีย์เดนิ กระโหยง่ ไปในละแวกบา้ น๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ๒๗๙๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เปน็ ขอ้ บญั ญัติทว่ั ไปท้ังภกิ ษุและภกิ ษุณี๒๘๐ปลั ลตั ถกิ สิกขาบท๒๖. น ปลลฺ ตถฺ กิ าย อนตฺ รฆเร นสิ ที สิ สฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๒๘๑พงึ ทาความสาเหนยี กว่า เราจักไม่นั่งรดั เขา่ ในละแวกบ้าน๑) สถานทีบ่ ญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ กรุงสาวตั ถ๒ี ๘๒๒) บคุ คลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพัคคีย์๒๘๓๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษฉุ พั พคั คีย์น่ังรัดเข่าในละแวกบา้ น๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญตั ิ๒๘๔๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นข้อบัญญัติทว่ั ไปทั้งภกิ ษุและภิกษุณี๒๘๕สักกจั จปฏิคคหณสกิ ขาบท๒๗. สกกฺ จจฺ ปิณฑฺ ปาต ปฏคิ คฺ เหสสฺ ามีติ สกิ ขฺ า กรณยี า.๒๘๖พึงทาความสาเหนียกวา่ เราจักรบั บณิ ฑบาตโดยเคารพ๑) สถานที่บญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรงุ สาวตั ถ๒ี ๘๗๒๗๖ วิ.มหา. ๒/๖๐๐/๔๖๘ (ทยฺย) ว.ิ มหา. ๒/๖๐๐/๒๔๘ (ม)๒๗๗ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๒๗๘ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๒๗๙ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๖ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๖๒๘๐ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๒๘๑ ว.ิ มหา. ๒/๖๐๑/๔๖๙ (ทยยฺ ) ว.ิ มหา. ๒/๖๐๑/๒๔๘ (ม)๒๘๒ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๒๘๓ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๒๘๔ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๖๒๘๕ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๒๘๖ วิ.มหา. ๒/๖๐๒/๔๖๙ (ทยฺย) ว.ิ มหา. ๒/๖๐๒/๒๔๙ (ม)

๒) บคุ คลผู้กอ่ เหตุ ได้แก่ ภกิ ษุฉัพพัคคีย์๒๘๘ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษุฉพั พคั คยี ์รบั บิณฑบาตโดยเคารพ ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ๒๘๙ ๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เปน็ ขอ้ บญั ญัติทวั่ ไปทั้งภกิ ษุและภิกษุณี๒๙๐ ปตั ตสญั ญีปฏคิ คหณสกิ ขาบท ๒๘. ปตตฺ สญญฺ ี ปิณฑฺ ปาต ปฏคิ คฺ เหสสฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณียา.๒๙๑ พึงทาความสาเหนยี กว่า เราจักให้ความสาคัญในบาตรขณะรบั บณิ ฑบาต ๑) สถานทบ่ี ญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวตั ถ๒ี ๙๒ ๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษฉุ ัพพัคคยี ์๒๙๓ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษุฉพั พัคคีย์ไมใ่ ห้ความสาคัญในบาตรขณะรับบณิ ฑบาต ๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ๒๙๔ ๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เปน็ ขอ้ บญั ญัติทว่ั ไปท้ังภกิ ษุและภกิ ษุณี๒๙๕ สมสูปกปฏิคคหณสกิ ขาบท ๒๙. สมสปู ก ปณิ ฺฑปาต ปฏคิ คฺ เหสสฺ ามีติ สกิ ฺขา กรณยี า.๒๙๖ พงึ ทาความสาเหนียกว่า เราจักรับบณิ ฑบาตพอเหมาะกับแกง ๑) สถานที่บญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวัตถ๒ี ๙๗ ๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษฉุ ัพพัคคยี ์๒๙๘ ๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภิกษฉุ ัพพคั คยี ์รบั บิณฑบาตไม่พอเหมาะกบั แกง ๒๘๗ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๒๘๘ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๒๘๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๖ ๒๙๐ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๒๙๑ วิ.มหา. ๒/๖๐๓/๔๗๐ (ทยยฺ ) ว.ิ มหา. ๒/๖๐๓/๒๔๙ (ม) ๒๙๒ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๒๙๓ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๒๙๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๗ ๒๙๕ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๒๙๖ วิ.มหา. ๒/๖๐๔/๔๗๐ (ทยฺย) ว.ิ มหา. ๒/๖๐๔/๒๔๙ (ม) ๒๙๗ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๒๙๘ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓

๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญตั ิ๒๙๙๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ข้อบัญญตั ิท่วั ไปท้ังภกิ ษุและภิกษุณี๓๐๐สมตติ ติกสกิ ขาบท๓๐. สมตติ ตฺ กิ ปณิ ฑฺ ปาต ปฏคิ ฺคเหสสฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๓๐๑พึงทาความสาเหนียกว่า เราจักรับบิณฑบาตเสมอขอบปากบาตร๑) สถานที่บญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรุงสาวตั ถ๓ี ๐๒๒) บคุ คลผกู้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภิกษุฉัพพัคคยี ์๓๐๓๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษุฉัพพัคคีย์รับบิณฑบาตลน้ ขอบปากบาตร๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ๓๐๔๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นขอ้ บญั ญตั ิท่ัวไปทั้งภกิ ษุและภกิ ษุณี๓๐๕สักกจั จวรรคสักกจั จภญุ ชนสิกขาบท๓๑. สกกฺ จจฺ ปณิ ฑฺ ปาต ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ฺขา กรณยี า.๓๐๖พึงทาความสาเหนยี กว่า เราจักฉนั บิณฑบาตโดยเคารพ๑) สถานทบ่ี ญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรุงสาวัตถ๓ี ๐๗๒) บคุ คลผูก้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉัพพัคคยี ์๓๐๘๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษุฉพั พัคคีย์ฉนั บณิ ฑบาตโดยไมเ่ คารพ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญตั ิ๓๐๙๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นข้อบัญญตั ิทว่ั ไปทั้งภิกษุและภิกษุณี๓๑๐๒๙๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๗๓๐๐ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๐๑ ว.ิ มหา. ๒/๖๐๕/๔๗๑ (ทยยฺ ) ว.ิ มหา. ๒/๖๐๕/๒๕๐ (ม)๓๐๒ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๓๐๓ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๐๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๒/๑๐๗๓๐๕ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๐๖ ว.ิ มหา. ๒/๖๐๖/๔๗๑ (ทยยฺ ) ว.ิ มหา. ๒/๖๐๖/๒๕๐ (ม)๓๐๗ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๐๘ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๓๐๙ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๓/๑๐๗

ปตั ตสญั ญภี ญุ ชนสกิ ขาบท ๓๒. ปตตฺ สญญฺ ี ปณิ ฑฺ ปาต ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๓๑๑ พงึ ทาความสาเหนยี กวา่ เราจักให้ความสาคัญในบาตรขณะฉนั บณิ ฑบาต ๑) สถานทีบ่ ญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวัตถ๓ี ๑๒ ๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคีย์๓๑๓ ๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภิกษฉุ พั พัคคีย์ไมใ่ ห้ความสาคัญในบาตรขณะฉนับณิ ฑบาต ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญัติ๓๑๔ ๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ข้อบญั ญัติท่ัวไปท้ังภิกษุและภิกษุณี๓๑๕ สปทานสิกขาบท ๓๓. สปทาน ปณิ ฺฑปาต ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๓๑๖ พงึ ทาความสาเหนยี กว่า เราจักฉันบณิ ฑบาตไปตามลาดบั ๑) สถานทีบ่ ญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรุงสาวัตถ๓ี ๑๗ ๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคยี ์๓๑๘ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษฉุ ัพพคั คีย์ฉนั บณิ ฑบาตไม่ไปตามลาดับ ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ๓๑๙ ๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นขอ้ บัญญัติท่ัวไปทั้งภิกษุและภกิ ษุณี๓๒๐ สมสปู กสกิ ขาบท ๓๔. สมสปู ก ปณิ ฺฑปาต ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ฺขา กรณยี า.๓๒๑ ๓๑๐ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๓๑๑ วิ.มหา. ๒/๖๐๗/๔๗๒ (ทยยฺ ) ว.ิ มหา. ๒/๖๐๗/๒๕๑ (ม) ๓๑๒ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๓๑๓ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๓๑๔ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๓/๑๐๗ ๓๑๕ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๓๑๖ วิ.มหา. ๒/๖๐๘/๔๗๒ (ทยยฺ ) ว.ิ มหา. ๒/๖๐๘/๒๕๑ (ม) ๓๑๗ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓ ๓๑๘ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๓๑๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๓/๑๐๘ ๓๒๐ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๓๒๑ วิ.มหา. ๒/๖๐๙/๔๗๓ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๖๐๙/๒๕๑ (ม)

พงึ ทาความสาเหนียกว่า เราจักฉันบิณฑบาตพอเหมาะกับแกง๑) สถานทบี่ ญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ กรุงสาวัตถ๓ี ๒๒๒) บคุ คลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษฉุ ัพพัคคยี ์๓๒๓๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษฉุ พั พัคคีย์ฉนั แกงมากกวา่ ขา้ วสกุ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ๓๒๔๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นข้อบญั ญัติทัว่ ไปท้ังภกิ ษุและภกิ ษุณี๓๒๕นถปู กตสกิ ขาบท๓๕. น ถปู โต โอมททฺ ิตวฺ า ปณิ ฺฑปาต ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๓๒๖พึงทาความสาเหนียกวา่ เราจักไม่ฉนั บณิ ฑบาตขยุ้มลงแต่ยอด๑) สถานท่บี ญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ กรุงสาวตั ถ๓ี ๒๗๒) บคุ คลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพัคคยี ์๓๒๘๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษฉุ พั พัคคีย์ฉันบิณฑบาตขยุ้มลงแตย่ อด๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ๓๒๙๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ขอ้ บัญญตั ิท่ัวไปท้ังภกิ ษุและภิกษุณี๓๓๐โอทนปั ปฏจิ ฉาทนสกิ ขาบท๓๖. น สปู ํ วา พยฺ ญชฺ น วา โอทเนน ปฏจิ ฉฺ าเทสสฺ ามิ ภยิ โฺ ย กมยฺ ต อปุ าทายาติ สิกขฺ า กรณยี า.๓๓๑พงึ ทาความสาเหนยี กว่า เราจักไม่ใชข้ า้ วสุกกลบแกงหรือกบั ข้าว เพราะอยากได้มาก๑) สถานทบ่ี ญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรงุ สาวัตถ๓ี ๓๒๒) บคุ คลผ้กู อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพัคคีย์๓๓๓๓๒๒ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๓๒๓ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๒๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๓/๑๐๘๓๒๕ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๓๒๖ ว.ิ มหา. ๒/๖๑๐/๔๗๓ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๖๑๐/๒๕๒ (ม)๓๒๗ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๓๒๘ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๓๒๙ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๓/๑๐๘๓๓๐ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๓๑ ว.ิ มหา. ๒/๖๑๑/๔๗๕ (ทยยฺ ) ว.ิ มหา. ๒/๖๑๑/๒๕๒ (ม)๓๓๒ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๓๓ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓

๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคีย์เอาขา้ วสุกกลบแกงหรอื กบั ข้าวเพราะอยากได้มาก ๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบญั ญัติ๓๓๔ ๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นขอ้ บัญญตั ทิ ัว่ ไปทั้งภกิ ษุและภิกษุณี๓๓๕ สโู ปทนวิญญตั ตสิ ิกขาบท ๓๗. น สปู ํ วา โอทน วา อคลิ าโน อตตฺ โน อตฺถาย วญิ ฺญาเปตวฺ า ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สิกขฺ า กรณยี า.๓๓๖ พงึ ทาความสาเหนียกวา่ เราจักไม่ออกปากขอแกง หรอื ข้าวสุก มาฉันส่วนตัว ๑) สถานทบี่ ญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรงุ สาวตั ถ๓ี ๓๗ ๒) บคุ คลผู้กอ่ เหตุ ได้แก่ ภิกษฉุ ัพพัคคีย์๓๓๘ ๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภิกษุฉัพพคั คยี ์ออกปากขอแกงหรือข้าวสกุ มาฉนัสว่ นตวั ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญตั ิ ๑ พระอนุบญั ญัติ๓๓๙ ๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เปน็ ข้อบัญญัติทวั่ ไปท้ังภกิ ษุและภิกษุณี๓๔๐ อุชฌานสัญญสี กิ ขาบท ๓๘. น อชุ ฌฺ านสญฺญี ปเรส ปตฺต โอโลเกสสฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณียา.๓๔๑ พึงทาความสาเหนยี กวา่ เราจักไม่มุง่ ตาหนิ มองดบู าตรของภิกษุเหลา่ อืน่ ๑) สถานท่ีบญั ญตั สิ ิกขาบท ได้แก่ กรงุ สาวตั ถ๓ี ๔๒ ๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉัพพัคคยี ์๓๔๓ ๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคีย์เพ่งโทษ มองดูบาตรของภิกษุเหลา่ อ่ืน ๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ๓๔๔ ๓๓๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๓/๑๐๘ ๓๓๕ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๓๓๖ ว.ิ มหา. ๒/๖๑๓/๔๗๕ (ทยฺย) ว.ิ มหา. ๒/๖๑๓/๒๕๓ (ม) ๓๓๗ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๓๓๘ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๓๓๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๓/๑๐๙ ๓๔๐ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓ ๓๔๑ วิ.มหา. ๒/๖๑๔/๔๗๖ (ทยยฺ ) วิ.มหา. ๒/๖๑๔/๒๕๔ (ม) ๓๔๒ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๓๔๓ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๓๔๔ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๓/๑๐๙

๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นขอ้ บัญญัตทิ ว่ั ไปท้ังภิกษุและภกิ ษุณี๓๔๕กพฬสกิ ขาบท๓๙. นาติมหนตฺ กพฬ กรสิ สฺ ามีติ สกิ ฺขา กรณยี า.๓๔๖พึงทาความสาเหนียกว่า เราจักไม่ทาคาขา้ วให้ใหญเ่ กิน๑) สถานทีบ่ ญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรุงสาวัตถ๓ี ๔๗๒) บคุ คลผู้กอ่ เหตุ ได้แก่ ภิกษุฉัพพัคคยี ์๓๔๘๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภกิ ษฉุ พั พัคคีย์ทาคาขา้ วใหญ่เกนิ๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ๓๔๙๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นข้อบัญญัติทั่วไปทั้งภกิ ษุและภกิ ษุณี๓๕๐อาโลปสกิ ขาบท๔๐. ปรมิ ณฺฑล อาโลปํ กรสิ สฺ ามตี ิ สกิ ฺขา กรณียา.๓๕๑พึงทาความสาเหนียกว่า เราจักทาคาข้าวใหก้ ลม๑) สถานทบี่ ญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรงุ สาวตั ถ๓ี ๕๒๒) บุคคลผู้กอ่ เหตุ ได้แก่ ภกิ ษุฉัพพัคคีย์๓๕๓๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภิกษฉุ ัพพัคคีย์ทาคาขา้ วให้ยาว ไม่กลม๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ๓๕๔๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ข้อบัญญตั ิทว่ั ไปท้ังภกิ ษุและภกิ ษุณี๓๕๕กพฬวรรคอนาหฏสกิ ขาบท๓๔๕ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๔๖ วิ.มหา. ๒/๖๑๕/๔๗๖ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๖๑๕/๒๕๔ (ม)๓๔๗ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๔๘ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๔๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๓/๑๐๙๓๕๐ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๓๕๑ ว.ิ มหา. ๒/๖๑๖/๔๗๗ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๖๑๖/๒๕๔ (ม)๓๕๒ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๕๓ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๕๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๓/๑๐๙๓๕๕ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓

๔๑. น อนาหเฏ กพเฬ มขุ ทวฺ าร ววิ รสิ สฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๓๕๖พงึ ทาความสาเหนยี กว่า เราจักไม่อ้าปากรอคาขา้ วที่ยังไม่ถึงปาก๑) สถานทบ่ี ญั ญตั สิ ิกขาบท ได้แก่ กรงุ สาวัตถ๓ี ๕๗๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคีย์๓๕๘๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษฉุ ัพพัคคยี ์อา้ ปากรอคาข้าวทีย่ ังไม่ถึงปาก๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ๓๕๙๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เปน็ ข้อบัญญัตทิ ั่วไปทั้งภกิ ษุและภกิ ษุณี๓๖๐ภญุ ชมานสกิ ขาบท๔๒. น ภญุ ชฺ มาโน สพฺพหตฺถ มเุ ข ปกขฺ ิปสิ สฺ ามีติ สกิ ขฺ า กรณียา.๓๖๑พึงทาความสาเหนยี กว่า ขณะกาลังฉัน เราจักไมส่ อดมือทงั้ หมดเขา้ ในปาก๑) สถานทบี่ ญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวัตถ๓ี ๖๒๒) บุคคลผูก้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคีย์๓๖๓๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพัคคยี ์ขณะฉนั สอดมอื ทั้งหมดเข้าในปาก๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ๓๖๔๕) ประเภทของบัญญตั ิ เป็นข้อบญั ญัตทิ ั่วไปท้ังภกิ ษุและภิกษุณี๓๖๕สกพฬสกิ ขาบท๔๓. น สกพเฬน มเุ ขน พยฺ าหรสิ สฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๓๖๖พึงทาความสาเหนยี กวา่ ขณะท่ใี นปากมคี าขา้ ว เราจกั ไม่พูดคุย๑) สถานทบ่ี ญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรุงสาวตั ถ๓ี ๖๗๓๕๖ ว.ิ มหา. ๒/๖๑๗/๔๗๘ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๖๑๗/๒๕๕ (ม)๓๕๗ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๓๕๘ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๓๕๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๔/๑๑๐๓๖๐ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๓๖๑ ว.ิ มหา. ๒/๖๑๘/๔๗๘ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๖๑๘/๒๕๕ (ม)๓๖๒ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๖๓ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๖๔ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๔/๑๑๐๓๖๕ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๖๖ ว.ิ มหา. ๒/๖๑๙/๔๗๙ (ทยยฺ ) วิ.มหา. ๒/๖๑๙/๒๕๖ (ม)๓๖๗ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓

๒) บุคคลผู้กอ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคีย์๓๖๘๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพัคคยี ์พดู คยุ ขณะท่ใี นปากมีคาข้าว๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญตั ิ๓๖๙๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นข้อบญั ญตั ิทว่ั ไปทั้งภิกษุและภิกษุณี๓๗๐ปณิ ฑุกเขปกสิกขาบท๔๔. น ปณิ ฑฺ ุกเฺ ขปก ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ฺขา กรณียา.๓๗๑พึงทาความสาเหนียกว่า เราจักไม่ฉนั โยนคาขา้ ว๑) สถานท่ีบญั ญตั สิ ิกขาบท ได้แก่ กรงุ สาวตั ถ๓ี ๗๒๒) บคุ คลผ้กู อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคีย์๓๗๓๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษุฉพั พัคคีย์ฉันโยนคาข้าว๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ๓๗๔๕) ประเภทของบัญญตั ิ เป็นข้อบัญญัติทว่ั ไปท้ังภิกษุและภิกษุณี๓๗๕กพฬาวจั เฉทกสกิ ขาบท๔๕. น กพฬาวจเฺ ฉทก ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ฺขา กรณยี า.๓๗๖พึงทาความสาเหนยี กว่า เราจักไม่ฉันกดั คาขา้ ว๑) สถานท่ีบญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวัตถ๓ี ๗๗๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉัพพัคคยี ์๓๗๘๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉพั พคั คยี ์ฉนั กัดคาข้าว๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ๓๗๙๓๖๘ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๖๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๔/๑๑๐๓๗๐ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๗๑ วิ.มหา. ๒/๖๒๐/๔๗๙ (ทยฺย) ว.ิ มหา. ๒/๖๒๐/๒๕๖ (ม)๓๗๒ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๗๓ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๓๗๔ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๔/๑๑๐๓๗๕ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๓๗๖ ว.ิ มหา. ๒/๖๒๑/๔๗๙ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๖๒๑/๒๕๖ (ม)๓๗๗ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๗๘ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๗๙ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๔/๑๑๐

๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ขอ้ บัญญตั ิทวั่ ไปท้ังภิกษุและภกิ ษุณี๓๘๐อวคัณฑการกสกิ ขาบท๔๖. น อวคณฺฑการก ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณียา.๓๘๑พึงทาความสาเหนยี กวา่ เราจักไม่ฉันอาหารทากระพุ้งแก้มตุ่ย๑) สถานท่ีบญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวัตถ๓ี ๘๒๒) บคุ คลผู้กอ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพัคคยี ์๓๘๓๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษุฉพั พคั คยี ์ฉนั อาหารทากระพุ้งแกม้ ตยุ่๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญัติ๓๘๔๕) ประเภทของบัญญตั ิ เป็นขอ้ บัญญัตทิ วั่ ไปทั้งภิกษุและภิกษุณี๓๘๕หตั ถนทิ ธนุ กสกิ ขาบท๔๗. น หตถฺ นทิ ธฺ นุ ก ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๓๘๖พึงทาความสาเหนยี กว่า เราจักไม่ฉนั สลัดมือ๑) สถานทีบ่ ญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวัตถ๓ี ๘๗๒) บคุ คลผ้กู อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉัพพัคคีย์๓๘๘๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉัพพัคคยี ์ฉันอาหารสลัดมือ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญตั ิ๓๘๙๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ขอ้ บญั ญัติทวั่ ไปท้ังภกิ ษุและภิกษุณี๓๙๐สติ ถาวการกสกิ ขาบท๔๘. น สติ ถฺ าวการก ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณียา.๓๙๑๓๘๐ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๘๑ ว.ิ มหา. ๒/๖๒๒/๔๘๐ (ทยยฺ ) วิ.มหา. ๒/๖๒๒/๒๕๗ (ม)๓๘๒ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๓๘๓ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๓๘๔ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๔/๑๑๑๓๘๕ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๘๖ ว.ิ มหา. ๒/๖๒๓/๔๘๐ (ทยฺย) ว.ิ มหา. ๒/๖๒๓/๒๕๗ (ม)๓๘๗ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๓๘๘ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๘๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๔/๑๑๑๓๙๐ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓

พงึ ทาความสาเหนยี กว่า เราจักไม่ฉันโปรยเมลด็ ขา้ ว๑) สถานท่บี ญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวัตถ๓ี ๙๒๒) บคุ คลผู้กอ่ เหตุ ได้แก่ ภิกษุฉัพพัคคยี ์๓๙๓๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉพั พคั คีย์ฉันโปรยเมล็ดขา้ ว๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญตั ิ๓๙๔๕) ประเภทของบัญญตั ิ เป็นข้อบญั ญัติทั่วไปท้ังภกิ ษุและภิกษุณี๓๙๕ชวิ หานจิ ฉารกสกิ ขาบท๔๙. น ชวิ หฺ านจิ ฉฺ ารก ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ฺขา กรณียา.๓๙๖พึงทาความสาเหนียกวา่ เราจักไม่ฉนั แลบลน้ิ๑) สถานทีบ่ ญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรุงสาวัตถ๓ี ๙๗๒) บคุ คลผกู้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภกิ ษุฉัพพัคคีย์๓๙๘๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพคั คีย์ฉนั แลบลนิ้๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ๓๙๙๕) ประเภทของบัญญตั ิ เป็นข้อบัญญตั ิทว่ั ไปท้ังภิกษุและภิกษุณี๔๐๐จปจุ ปกุ ารกสกิ ขาบท๕๐. น จปจุ ปกุ ารก ภญุ ชฺ สิ สฺ ามีติ สกิ ขฺ า กรณยี า.๔๐๑พงึ ทาความสาเหนียกว่า เราจักไม่ฉนั ทาเสียงดังจบ๊ั ๆ๑) สถานที่บญั ญตั สิ ิกขาบท ได้แก่ กรงุ สาวตั ถ๔ี ๐๒๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภิกษุฉัพพัคคยี ์๔๐๓๓๙๑ วิ.มหา. ๒/๖๒๕/๔๘๑ (ทยยฺ ) ว.ิ มหา. ๒/๖๒๕/๒๕๘ (ม)๓๙๒ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๙๓ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๓๙๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๔/๑๑๑๓๙๕ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๓๙๖ ว.ิ มหา. ๒/๖๒๔/๔๘๑ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๖๒๔/๒๕๗ (ม)๓๙๗ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๓๙๘ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๓๙๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๔/๑๑๑๔๐๐ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๔๐๑ ว.ิ มหา. ๒/๖๒๖/๔๘๒ (ทยฺย) ว.ิ มหา. ๒/๖๒๖/๒๕๘ (ม)๔๐๒ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓

๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษฉุ ัพพคั คีย์ฉนั ทาเสียงดังจ๊บั ๆ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญตั ิ๔๐๔๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ขอ้ บัญญัตทิ ว่ั ไปทั้งภกิ ษุและภกิ ษุณี๔๐๕สรุ สุ รุ วุ รรคหตั ถนลิ เลหกสกิ ขาบท๕๒. น หตฺถนลิ เฺ ลหก ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๔๐๖พงึ ทาความสาเหนียกว่า เราจักไม่ฉนั เลยี มือ๑) สถานทีบ่ ญั ญตั สิ ิกขาบท ได้แก่ กรงุ สาวัตถ๔ี ๐๗๒) บคุ คลผูก้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคีย์๔๐๘๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษฉุ พั พัคคยี ์ฉันเลยี มอื๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญัติ๔๐๙๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ข้อบัญญัติทั่วไปทั้งภกิ ษุและภิกษุณี๔๑๐ปตั ตนลิ เลหกสกิ ขาบท๕๓. น ปตตฺ นลิ เฺ ลหก ภุญชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ฺขา กรณียา.๔๑๑พึงทาความสาเหนียกว่า เราจักไม่ฉนั เลียบาตร๑) สถานทบ่ี ญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวัตถ๔ี ๑๒๒) บุคคลผู้กอ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษฉุ ัพพัคคีย์๔๑๓๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษุฉพั พคั คีย์ฉนั ขอดบาตร๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญตั ิ๔๑๔๔๐๓ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๔๐๔ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๔/๑๑๑๔๐๕ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๔๐๖ วิ.มหา. ๒/๖๒๘/๔๘๓ (ทยยฺ ) วิ.มหา. ๒/๖๒๘/๒๕๙ (ม)๔๐๗ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๔๐๘ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๔๐๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๕/๑๑๒๔๑๐ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๔๑๑ วิ.มหา. ๒/๖๒๙/๔๘๓ (ทยยฺ ) วิ.มหา. ๒/๖๒๙/๒๕๙ (ม)๔๑๒ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๔๑๓ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๔๑๔ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๕/๑๑๒

๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ข้อบัญญัติทวั่ ไปท้ังภิกษุและภกิ ษุณี๔๑๕โอฏฐนลิ เฺ ลหกสิกขาบท๕๔. น โอฏฐฺ ฃนลิ เฺ ลหก ภญุ ชฺ สิ สฺ ามตี ิ สกิ ฺขา กรณียา.๔๑๖พงึ ทาความสาเหนยี กว่า เราจักไม่ฉนั เลียริมฝปี าก๑) สถานท่บี ญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรุงสาวตั ถ๔ี ๑๗๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉัพพัคคยี ์๔๑๘๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษุฉพั พัคคยี ์ฉันเลยี รมิ ฝปี าก๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ๔๑๙๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ข้อบัญญตั ิทั่วไปทั้งภิกษุและภกิ ษุณี๔๒๐ฉัตตปาณสิ กิ ขาบท๕๗. น ฉตตฺ ปาณสิ สฺ อคลิ านสสฺ ธมฺม เทเสสสฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณียา.๔๒๑พงึ ทาความสาเหนียกวา่ เราจักไม่แสดงธรรมแก่คนท่ีไมเ่ ป็นไข้ผู้กั้นร่ม๑) สถานที่บญั ญตั สิ ิกขาบท ได้แก่ กรงุ สาวัตถ๔ี ๒๒๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคยี ์๔๒๓๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภิกษุฉพั พคั คีย์แสดงธรรมแก่คนทีไ่ มเ่ ป็นไขผ้ ู้กน้ั รม่๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ ๑ พระอนุบญั ญตั ิ๔๒๔๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นขอ้ บัญญัตทิ วั่ ไปท้ังภกิ ษุและภิกษุณี๔๒๕ทณั ฑปาณสิ กิ ขาบท๔๑๕ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๔๑๖ วิ.มหา. ๒/๖๓๐/๔๘๔ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๖๓๐/๒๖๐ (ม)๔๑๗ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๔๑๘ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๔๑๙ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๕/๑๑๒๔๒๐ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๔๒๑ ว.ิ มหา. ๒/๖๓๔/๔๘๗ (ทยยฺ ) ว.ิ มหา. ๒/๖๓๔/๒๖๒ (ม)๔๒๒ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓๔๒๓ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓๔๒๔ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๕/๑๑๔๔๒๕ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓

๕๘. น ทณฑฺ ปาณสิ สฺ อคลิ านสสฺ ธมมฺ เทเสสสฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๔๒๖ พงึ ทาความสาเหนยี กว่า เราจักไม่แสดงธรรมแก่คนที่ไมเ่ ป็นไข้ผู้ถือไมพ้ ลอง ๑) สถานทบี่ ญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวตั ถ๔ี ๒๗ ๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉัพพัคคีย์๔๒๘ ๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภิกษุฉพั พัคคยี ์ แสดงธรรมแกค่ นท่ีไม่ป่วยผู้ถอื ไม้พลอง ๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญตั ิ ๑ พระอนุบญั ญตั ิ๔๒๙ ๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นขอ้ บัญญัตทิ ว่ั ไปท้ังภิกษุและภิกษุณี๔๓๐ สตั ถปาณสิ กิ ขาบท ๕๙. น สตถฺ ปาณสิ สฺ อคลิ านสสฺ ธมฺม เทเสสสฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณียา.๔๓๑ พึงทาความสาเหนียกวา่ เราจักไม่แสดงธรรมแก่คนที่ไมเ่ ปน็ ไขผ้ ู้ถือศสั ตรา ๑) สถานทบ่ี ญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรุงสาวัตถ๔ี ๓๒ ๒) บคุ คลผกู้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภิกษฉุ ัพพัคคยี ์๔๓๓ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภิกษฉุ พั พคั คีย์แสดงธรรมแกค่ นท่ไี ม่ปว่ ยผู้ถือศัสตรา ๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ ๑ พระอนุบญั ญตั ิ๔๓๔ ๕) ประเภทของบัญญตั ิ เป็นขอ้ บญั ญัติทวั่ ไปท้ังภิกษุและภกิ ษุณี๔๓๕ อาวธุ ปาณสิ กิ ขาบท ๖๐. น อาวธุ ปาณสิ สฺ อคลิ านสสฺ ธมฺม เทเสสสฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๔๓๖ พึงทาความสาเหนยี กวา่ เราจักไม่แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผูถ้ ืออาวธุ ๑) สถานทบ่ี ญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรุงสาวัตถ๔ี ๓๗ ๔๒๖ ว.ิ มหา. ๒/๖๓๕/๔๘๘ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๖๓๕/๒๖๓ (ม) ๔๒๗ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๒๘ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๒๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๕/๑๑๔ ๔๓๐ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๓๑ ว.ิ มหา. ๒/๖๓๖/๔๘๙ (ทยยฺ ) ว.ิ มหา. ๒/๖๓๖/๒๖๓ (ม) ๔๓๒ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๓๓ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๓๔ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๕/๑๑๔ ๔๓๕ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๓๖ วิ.มหา. ๒/๖๓๗/๔๘๙ (ทยฺย) ว.ิ มหา. ๒/๖๓๗/๒๖๓ (ม)

๒) บคุ คลผกู้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภิกษฉุ ัพพัคคยี ์๔๓๘ ๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษุฉัพพคั คยี ์แสดงธรรมแก่คนท่ไี มเ่ ป็นไข้ผูถ้ ืออาวธุ ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญัติ ๑ พระอนุบัญญัติ๔๓๙ ๕) ประเภทของบัญญตั ิ เป็นข้อบัญญตั ทิ ่ัวไปท้ังภิกษุและภกิ ษุณี๔๔๐เขยี งเทา้ ปาทุกวรรค ปาทกุ สกิ ขาบท ๖๑. น ปาทกุ ารฬุ หฺ สสฺ อคลิ านสสฺ ธมฺม เทเสสสฺ ามตี ิ สิกขฺ า กรณยี า.๔๔๑ พึงทาความสาเหนียกวา่ เราจักไม่แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้สวมเขยี งเท้า ๑) สถานทีบ่ ญั ญตั สิ ิกขาบท ได้แก่ กรุงสาวัตถ๔ี ๔๒ ๒) บคุ คลผู้กอ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉัพพัคคีย์๔๔๓ ๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภิกษุฉัพพคั คีย์ แสดงธรรมแก่คนท่ไี ม่เป็นไข้ผู้สวม ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญัติ ๑ พระอนุบญั ญตั ิ๔๔๔ ๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เปน็ ข้อบัญญตั ทิ ว่ั ไปทั้งภิกษุและภิกษุณี๔๔๕ อปุ าหนสิกขาบท ๖๒. น อุปาหนารุฬหฺ สสฺ อคลิ านสสฺ ธมฺม เทเสสสฺ ามตี ิ สกิ ฺขา กรณยี า.๔๔๖ พึงทาความสาเหนยี กว่า เราจักไม่แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ผู้สวมรองเทา้ ๑) สถานท่ีบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรุงสาวัตถ๔ี ๔๗ ๒) บคุ คลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษฉุ ัพพัคคีย์๔๔๘ ๔๓๗ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๓๘ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๓๙ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๕/๑๑๔ ๔๔๐ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๔๑ วิ.มหา. ๒/๖๓๘/๔๙๐ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๖๓๘/๒๖๔ (ม) ๔๔๒ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๔๓ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๔๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๕ ๔๔๕ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๔๖ ว.ิ มหา. ๒/๖๓๙/๔๙๑ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๖๓๙/๒๖๔ (ม) ๔๔๗ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๔๘ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓

รองเทา้ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษุฉัพพคั คีย์แสดงธรรมแก่คนทไ่ี มเ่ ป็นไข้ผู้สวม ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ ๑ พระอนุบญั ญัติ๔๔๙ ๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ขอ้ บัญญตั ทิ ว่ั ไปท้ังภกิ ษุและภิกษุณี๔๕๐ ยานสกิ ขาบท ๖๓. น ยานคตสสฺ อคลิ านสสฺ ธมฺม เทเสสสฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๔๕๑ พงึ ทาความสาเหนียกว่า เราจักไม่แสดงธรรมแก่คนท่ีไมเ่ ปน็ ไขผ้ ู้อยู่ในยาน ๑) สถานท่ีบญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวัตถ๔ี ๕๒ ๒) บคุ คลผู้กอ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพัคคีย์๔๕๓ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภกิ ษฉุ ัพพคั คยี ์แสดงธรรมแก่คนทไ่ี ม่ปว่ ยผู้อยู่ในยาน ๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ ๑ พระอนุบัญญตั ิ๔๕๔ ๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ขอ้ บัญญัติทัว่ ไปทั้งภิกษุและภิกษุณี๔๕๕ สยนสิกขาบท ๖๔. น สยนคตสสฺ อคลิ านสสฺ ธมฺม เทเสสสฺ ามตี ิ สิกขฺ า กรณียา.๔๕๖ พงึ ทาความสาเหนยี กว่า เราจักไม่แสดงธรรมแก่คนท่ีไมเ่ ป็นไข้ผ้อู ยู่บนท่นี อน ๑) สถานทบี่ ญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรุงสาวตั ถ๔ี ๕๗ ๒) บุคคลผ้กู อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพัคคีย์๔๕๘ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภิกษุฉพั พัคคยี ์ แสดงธรรมแกค่ นไม่ป่วยผู้อยู่บนท่ีนอน ๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ ๑ พระอนุบัญญัติ๔๕๙ ๔๔๙ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๕ ๔๕๐ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๕๑ ว.ิ มหา. ๒/๖๔๐/๔๙๑ (ทยยฺ ) ว.ิ มหา. ๒/๖๔๐/๒๖๕ (ม) ๔๕๒ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๕๓ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๕๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๕ ๔๕๕ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๕๖ วิ.มหา. ๒/๖๔๑/๔๙๒ (ทยยฺ ) วิ.มหา. ๒/๖๔๑/๒๖๕ (ม) ๔๕๗ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๕๘ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๕๙ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๖

๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ข้อบัญญัติทัว่ ไปท้ังภิกษุและภิกษุณี๔๖๐ ปลั ลตั ถกิ สกิ ขาบท ๖๕. น ปลลฺ ตฺถกิ าย นสิ นิ นฺ สสฺ อคลิ านสสฺ ธมมฺ เทเสสสฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณียา.๔๖๑ พึงทาความสาเหนยี กว่า เราจักไม่แสดงธรรมแก่คนท่ีไม่เป็นไข้ผู้นั่งรัดเข่า ๑) สถานท่บี ญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรงุ สาวตั ถ๔ี ๖๒ ๒) บคุ คลผกู้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภิกษุฉัพพัคคีย์๔๖๓ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษฉุ พั พัคคยี ์แสดงธรรมแก่คนทไ่ี มเ่ ปน็ ไข้ผู้นัง่ รัดเขา่ ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ ๑ พระอนุบญั ญตั ิ๔๖๔ ๕) ประเภทของบัญญตั ิ เป็นขอ้ บญั ญตั ิท่ัวไปทั้งภกิ ษุและภิกษุณี๔๖๕ เวฐติ สกิ ขาบท ๖๖. น เวฐฃติ สสี สสฺ อคลิ านสสฺ ธมมฺ เทเสสสฺ ามตี ิ สกิ ขฺ า กรณยี า.๔๖๖ พึงทาความสาเหนียกวา่ เราจักไม่แสดงธรรมแก่คนไมเ่ ป็นไขผ้ ู้โพกศีรษะ ๑) สถานที่บญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรุงสาวัตถ๔ี ๖๗ ๒) บคุ คลผ้กู อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษฉุ ัพพัคคยี ์๔๖๘ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภิกษฉุ พั พัคคีย์ธรรมแกค่ นไม่เป็นไขผ้ ู้โพกศรี ษะ ๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ ๑ พระอนุบญั ญตั ิ๔๖๙ ๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เปน็ ข้อบญั ญัตทิ ัว่ ไปทั้งภกิ ษุและภิกษุณี๔๗๐ โอคุณฐติ สกิ ขาบท ๔๖๐ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๖๑ ว.ิ มหา. ๒/๖๔๒/๔๙๒ (ทยฺย) ว.ิ มหา. ๒/๖๔๒/๒๖๕ (ม) ๔๖๒ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๖๓ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๖๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๖ ๔๖๕ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๖๖ ว.ิ มหา. ๒/๖๔๓/๔๙๓ (ทยฺย) ว.ิ มหา. ๒/๖๔๓/๒๖๖ (ม) ๔๖๗ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๖๘ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๖๙ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๖ ๔๗๐ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓

๖๗. น โอคณุ ฐฺ ฃิตสสี สสฺ อคลิ านสสฺ ธมฺม เทเสสสฺ ามตี ิ สิกขฺ า กรณยี า.๔๗๑ พงึ ทาความสาเหนยี กวา่ เราจักไม่แสดงธรรมแก่คนท่ีไม่เปน็ ไข้ผู้คลุมศีรษะ ๑) สถานท่บี ญั ญตั สิ ิกขาบท ได้แก่ กรุงสาวัตถ๔ี ๗๒ ๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉัพพัคคีย์๔๗๓ ๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษุฉัพพัคคีย์แสดงธรรมแก่คนที่ไม่เปน็ ไข้ผู้คลมุศรี ษะ ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ ๑ พระอนุบญั ญัติ๔๗๔ ๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นข้อบัญญตั ิทว่ั ไปทั้งภกิ ษุและภิกษุณี๔๗๕ ฉมาสิกขาบท ๖๘. น ฉมาย นสิ ีทติ วฺ า อาสเน นสิ นิ นฺ สสฺ อคลิ านสสฺ ธมมฺ เทเสสสฺ ามีติ สกิ ฺขา กรณยี า.๔๗๖ พึงทาความสาเหนียกวา่ เราน่ังที่พ้ืนดินจักไมแ่ สดงธรรมแก่คนท่ไี ม่เป็นไขผ้ ู้น่ังบนอาสนะ ๑) สถานท่ีบญั ญตั สิ ิกขาบท ไดแ้ ก่ กรุงสาวัตถ๔ี ๗๗ ๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภกิ ษุฉัพพัคคีย์๔๗๘ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษุฉัพพัคคีย์แสดงธรรมแกค่ นท่ีไม่เป็นไข้ผู้นั่งบนอาสนะ ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ ๑ พระอนุบัญญตั ิ๔๗๙ ๕) ประเภทของบัญญตั ิ เป็นข้อบญั ญัตทิ ัว่ ไปทั้งภกิ ษุและภิกษุณี๔๘๐ นจี าสนสกิ ขาบท ๖๙. น นเี จ อาสเน นสิ ีทติ วฺ า อจุ เฺ จ อาสเน นสิ ินนฺ สสฺ อคลิ านสสฺ ธมฺม เทเสสสฺ ามีติ สกิ ขฺ ากรณยี า.๔๘๑ ๔๗๑ วิ.มหา. ๒/๖๔๔/๔๙๓ (ทยฺย) ว.ิ มหา. ๒/๖๔๔/๒๖๖ (ม) ๔๗๒ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๗๓ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๗๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๖ ๔๗๕ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๗๖ วิ.มหา. ๒/๖๔๕/๔๙๔ (ทยฺย) วิ.มหา. ๒/๖๔๕/๒๖๗ (ม) ๔๗๗ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๗๘ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๗๙ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๗ ๔๘๐ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๘๑ วิ.มหา. ๒/๖๔๗/๔๙๖ (ทยยฺ ) วิ.มหา. ๒/๖๔๗/๒๖๘ (ม)

พึงทาความสาเหนียกว่า เรานั่งบนอาสนะต่า จักไมแ่ สดงธรรมแกค่ น ทไ่ี มเ่ ป็นไข้ผู้นัง่ บนอาสนะสงู ๑) สถานทบี่ ญั ญตั สิ ิกขาบท ได้แก่ กรุงสาวัตถ๔ี ๘๒ ๒) บคุ คลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษฉุ ัพพัคคยี ์๔๘๓ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคยี น์ ่ังบนอาสนะต่าแสดงธรรมแก่คน ท่ีไมเ่ ปน็ ไขผ้ นู้ ั่งบนอาสนะสูง ๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญตั ิ ๑ พระอนุบญั ญัติ๔๘๔ ๕) ประเภทของบัญญตั ิ เป็นขอ้ บัญญัตทิ ว่ั ไปท้ังภิกษุและภิกษุณี๔๘๕ ฐติ สกิ ขาบท ๗๐. น ฐฃโิ ต นสิ นิ นฺ สสฺ อคลิ านสสฺ ธมฺม เทเสสสฺ ามตี ิ สิกขฺ า กรณยี า.๔๘๖ พึงทาความสาเหนียกว่า เรายืนอยู่จักไม่แสดงธรรมแก่คนทไ่ี มเ่ ป็นไขผ้ ู้น่ังอยู่ ๑) สถานที่บญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรุงสาวตั ถ๔ี ๘๗ ๒) บุคคลผกู้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพัคคีย์๔๘๘ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉพั พคั คยี ์แสดงธรรมแก่คนทไี่ ม่เป็นไข้ผู้น่งั อยู่ ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญตั ิ ๑ พระอนุบญั ญัติ๔๘๙ ๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ข้อบญั ญัติทว่ั ไปท้ังภิกษุและภกิ ษุณี๔๙๐ ปจั ฉโตคมนสกิ ขาบท ๗๑. น ปจฉฺ โต คจฉฺ นโฺ ต ปรุ โต คจฉฺ นฺตสสฺ อคลิ านสสฺ ธมฺม เทเสสสฺ ามตี ิ สกิ ฺขา กรณยี า.๔๙๑ พงึ ทาความสาเหนียกว่า เราเดนิ อยู่ขา้ งหลงั จักไม่แสดงธรรมแก่คนท่ีไม่เป็นไขผ้ ู้เดนิ ไปข้างหนา้ ๑) สถานที่บญั ญตั สิ ิกขาบท ได้แก่ กรุงสาวัตถ๔ี ๙๒ ๒) บุคคลผู้กอ่ เหตุ ได้แก่ ภิกษฉุ ัพพัคคีย์๔๙๓๔๘๒ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓ ว.ิ มหา. ๒/๖๔๘/๒๖๙ (ม)๔๘๓ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ วิ.มหา. ๒/๖๔๙/๒๖๙ (ม)๔๘๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๗๔๘๕ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๔๘๖ ว.ิ มหา. ๒/๖๔๘/๔๙๗ (ทยยฺ )๔๘๗ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๔๘๘ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓๔๘๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๗๔๙๐ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓๔๙๑ ว.ิ มหา. ๒/๖๔๙/๔๙๘ (ทยฺย)๔๙๒ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓

ขา้ งหนา้ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภิกษฉุ พั พัคคีย์แสดงธรรมแก่คนทีไ่ ม่เปน็ ไข้ผู้เดนิ ไป ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ ๑ พระอนุบัญญัติ๔๙๔ ๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เปน็ ข้อบัญญตั ิทั่วไปท้ังภิกษุและภิกษุณี๔๙๕ อุปปเถนคมนสกิ ขาบท ๗๒. น อุปปฺ เถน คจฉฺ นโฺ ต ปเถน คจฺฉนตฺ สสฺ อคลิ านสสฺ ธมมฺ เทเสสสฺ ามตี ิ สิกขฺ า กรณยี า.๔๙๖ พงึ ทาความสาเหนียกว่า เราเดินไปนอกทางจักไม่แสดงธรรมแก่คน ทไ่ี ม่เป็นไข้ผู้เดินในทาง ๑) สถานท่ีบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ กรุงสาวัตถ๔ี ๙๗ ๒) บคุ คลผกู้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภิกษฉุ ัพพัคคีย์๔๙๘ ๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษฉุ ัพพัคคีย์เดินอยู่นอกทาง แสดงธรรมแกค่ นทไี่ ม่เปน็ ไข้ผู้เดนิ ในทาง ๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบญั ญัติ ๑ พระอนุบญั ญตั ิ๔๙๙ ๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ข้อบญั ญตั ทิ วั่ ไปท้ังภิกษุและภิกษุณี๕๐๐ ฐโิ ตอจุ จารสิกขาบท ๗๓. น ฐฃโิ ต อคลิ าโน อจุ จฺ าร วา ปสสฺ าว วา กรสิ สฺ ามีติ สกิ ขฺ า กรณยี า.๕๐๑ พงึ ทาความสาเหนียกว่า เราไม่เปน็ ไข้ จักไม่ยืนถ่ายอจุ จาระหรือปสั สาวะ ๑) สถานทีบ่ ญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ กรุงสาวตั ถ๕ี ๐๒ ๒) บุคคลผูก้ อ่ เหตุ ได้แก่ ภิกษุฉัพพัคคยี ์๕๐๓ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภกิ ษฉุ พั พัคคยี ์ยืนถา่ ยอุจจาระหรอื ปัสสาวะทงั้ ทไ่ี ม่เปน็ ไข้ ๔๙๓ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๔๙๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๗ ๔๙๕ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๙๖ วิ.มหา. ๒/๖๕๐/๔๙๘ (ทยยฺ ) วิ.มหา. ๒/๖๕๐/๒๖๙ (ม) ๔๙๗ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๙๘ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๔๙๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๘ ๕๐๐ กงฺขา.อฏฺ. ๓๒๓ ๕๐๑ วิ.มหา. ๒/๖๕๑/๔๙๘ (ทยยฺ ) วิ.มหา. ๒/๖๕๑/๒๗๐ (ม) ๕๐๒ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๕๐๓ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓

๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบญั ญัติ ๑ พระอนุบญั ญัติ๕๐๔ ๕) ประเภทของบัญญตั ิ เปน็ ข้อบญั ญตั ทิ วั่ ไปท้ังภกิ ษุและภิกษุณี๕๐๕ หรเิ ตอจุ จารสกิ ขาบท ๗๔. น หรเิ ต อคลิ าโน อจุ จฺ าร วา ปสสฺ าว วา เขฬ วา กรสิ สฺ ามตี ิ สกิ ขฺ ากรณียา.๕๐๖ พงึ ทาความสาเหนยี กว่า เราไมเ่ ป็นไขจ้ ักไม่ถ่ายอจุ จาระ ปัสสาวะ หรือบว้ นนา้ ลาย ลงบนของเขียว ๑) สถานที่บญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ กรงุ สาวตั ถ๕ี ๐๗ ๒) บุคคลผู้กอ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพัคคีย์๕๐๘ ๓) มลู เหตแุ ห่งการบญั ญตั สิ กิ ขาบท ไดแ้ ก่ ภกิ ษุฉัพพัคคยี ์ไม่เป็นไข้ ถ่ายอจุ จาระ ปสั สาวะ หรือบ้วนน้าลาย ลงบนของเขยี ว ๔) บญั ญตั ิ มี ๑ พระบญั ญัติ ๑ พระอนุบญั ญัติ๕๐๙ ๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เปน็ ขอ้ บญั ญตั ทิ ัว่ ไปท้ังภกิ ษุและภิกษุณี๕๑๐ อุทเกอจุ จารสิกขาบท ๗๕. น อุทเก อคลิ าโน อจุ จฺ าร วา ปสสฺ าว วา เขฬ วา กรสิ สฺ ามตี ิ สกิ ขฺ ากรณียา.๕๑๑ พึงทาความสาเหนียกวา่ เราเราไมเ่ ปน็ ไขจ้ กั ไม่ถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะ หรือบ้วน น้าลาย ลงในน้า ๑) สถานทบี่ ญั ญตั สิ ิกขาบท ได้แก่ กรงุ สาวตั ถ๕ี ๑๒ ๒) บุคคลผูก้ อ่ เหตุ ไดแ้ ก่ ภิกษุฉัพพัคคีย์๕๑๓ ๓) มลู เหตแุ หง่ การบญั ญตั สิ กิ ขาบท ได้แก่ ภิกษฉุ พั พคั คยี ์ไมเ่ ป็นไข้ ถ่ายอจุ จาระ ปสั สาวะ หรือบ้วนนา้ ลาย ลงในน้า ๔) บัญญตั ิ มี ๑ พระบัญญัติ ๑ พระอนุบัญญัติ๕๑๔ ๕) ประเภทของบญั ญตั ิ เป็นขอ้ บัญญัตทิ ั่วไปทั้งภกิ ษุและภกิ ษุณี๕๑๕ ๕๐๔ วิ.ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๘ ๕๐๕ กงฺขา.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๕๐๖ ว.ิ มหา. ๒/๖๕๒/๔๙๙ (ทยยฺ ) วิ.มหา. ๒/๖๕๒/๒๗๐ (ม) ๕๐๗ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓ ๕๐๘ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๕๐๙ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๘ ๕๑๐ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๕๑๑ วิ.มหา. ๒/๖๕๔/๕๐๑ (ทยฺย) ว.ิ มหา. ๒/๖๕๔/๒๗๑ (ม) ๕๑๒ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๕๑๓ กงขฺ า.อฏ.ฺ ๓๒๓ ๕๑๔ ว.ิ ป. (ไทย) ๘/๑๕๖/๑๑๘

เสขยิ วตั ๗๒ สกิ ขาบท จบ ๕๑๕ กงขฺ า.อฏฺ. ๓๒๓