ย้อนศรรัก

1 บ่ายวันนี้อากาศค่อนข้างร้อนอบอ้าวมากเป็นพิเศษ ท้ังท่ีเป็น หน้าหนาวอยู่แท้ๆ ซ้�ายังเป็นบ่ายปลายเดือนอีกด้วย น่ีเป็นเวลาท่ีปกติแล้ว ชมเพลินจะไม่ยอมออกจากบ้านไปไหนเด็ดขาด เว้นแต่มีธุระจ�าเป็นถึงขั้น คอขาดบาดตายจริงๆ แตท่ กุ ครง้ั ธรุ ะพวกนนั้ ไมเ่ คยพาเธอมาถงึ ยา่ นธรุ กจิ ใจกลางเมอื งอยา่ งน้ี หญงิ สาวเลยรสู้ กึ ตน่ื เตน้ เปน็ พเิ ศษเมอื่ กา้ วเขา้ ไปในสา� นกั งานใหญข่ อง บริษัทสกายยนต์ ยักษ์ใหญ่แห่งวงการยานยนต์ของประเทศ เพราะเป็นท้ัง ผผู้ ลติ ชนิ้ สว่ นยานยนตใ์ หบ้ รษิ ทั รถยนตช์ นั้ แนวหนา้ ของเมอื งไทยหลายบรษิ ทั และยงั ผลติ รถภายใต้ยี่ห้อของตนเองออกจ�าหน่ายในประเทศด้วย บริเวณช้ันล่างสุดของอาคารเป็นโชว์รูมแสดงรถยนต์รนุ่ ตา่ งๆ แตน่ า่ เสยี ดายทเี่ ธอไมม่ เี วลาเหลอื พอสา� หรบั การเดนิ ชมรถยนตเ์ หลา่ นี้ ช่างเถอะ ดูไปก็ทา� นา้� ลายหกเปยี กพนื้ เขาเปลา่ ๆ 9

ยอ้ นศรรกั หญงิ สาวบอกตัวเองขณะเรง่ ฝีเทา้ ให้ทันลฟิ ต์ซึ่งกา� ลงั จะปิด สายตาคนในลฟิ ต์มองมาอยา่ งแปลกๆ ทวา่ ชมเพลินไมใ่ ส่ใจ เธอบอกพนักงานประจ�าลิฟต์ให้กดเลขสามสิบห้าแทนช้ันสอง สาม หรือสี่ ซึ่งเป็นพิพิธภณั ฑร์ ถยนต์ พนักงานหนุ่มในเครื่องแบบสีน�้าเงินเคร่งขรึมซ่ึงเป็นสีประจ�าบริษัท ทา� หนา้ น่วิ น้อยๆ ราวกบั ไม่แนใ่ จ “ชนั้ อะไรนะครบั ” “ช้นั สามสบิ ห้าคะ่ ” หญงิ สาวตอบพรอ้ มแอบเอามือรีดกลบี กระโปรง ดา้ นหลงั อยา่ ทา� หนา้ เป็นเคร่ืองหมายคา� ถามแบบน้ันสิ นีเ่ ปน็ ชดุ ดที ่ีสดุ ของฉนั แล้วนะ โอเค สูทกับกระโปรงเข้าชุดกันสีโอวัลตินอาจดูสูงวัยไปนิดส�าหรับ ผูห้ ญงิ ทก่ี �าลังจะอายุยส่ี ิบแปดในอกี ไม่ก่สี ัปดาหข์ ้างหน้า จะให้ท�ายังไงได้ในเม่ือน่ีเป็นสูทฟรีท่ีเพื่อนสนิทซื้อมาผิดไซซ์แล้วใส่ ไม่ได้ ชมเพลินไม่รังเกียจของฟรีหรือของมือสองอยู่แล้วเลยตัดสินใจเก็บ ชดุ นไี้ ว้ โดยมขี อ้ อา้ งขา้ งๆ คๆู วา่ อยากจะชว่ ยลดภาวะโลกรอ้ น แตจ่ รงิ ๆ แลว้ สีชุดน้ีเหมาะส�าหรับการเพิ่มความภูมิฐานใหต้ ัวเอง เพราะบอ่ ยคร้ังท่ีเธอถกู เข้าใจผิดว่าเป็นเด็กอายุสิบเก้า แต่วันน้ีหญิงสาวออกจะโชคร้ายไปนิด ความภูมิฐานกลายเป็นความ มอมแมมไปได้ยังไงก็ไม่รู้ ปกเสอื้ กบั บา่ ดา้ นซา้ ยมรี อยดา่ งเปน็ ทางยาวเพราะคราบเหนยี วๆ ของ นา�้ จมิ้ ลกู ชิน้ ท่เี ด็กนกั เรียนหญิงคนหนง่ึ ทา� หกใสต่ อนนงั่ รถเมล์ รถติดสาหัสในช่วงบ่ายท�าให้ชมเพลินต้องเปล่ียนใจมาใช้บริการ มอเตอร์ไซค์รับจ้างแทนในช่วงสิบกิโลเมตรสุดท้าย ผมยาวประบ่าหยักศก เปน็ ลอนเล็กๆ ถูกลมตีเป็นกระเซงิ ฟฟู ่องชนดิ ช่างจากซาลอนไหนๆ กท็ �าให้ ไมไ่ ดน้ อกจากซาลอนรังนกกระจาบเทา่ นน้ั 10

อมุ าริการ์ ถุงน่องสีเข้มท่ีใส่มาก็ถูกเก่ียวขาดเป็นรอยยาว หญิงสาวเลยต้องยืน ไขวข้ าซอ่ นรอยขาดตง้ั แตห่ ลงั สน้ เทา้ ขน้ึ มาถงึ ขอ้ พบั เขา่ อยา่ งประดกั ประเดดิ แลว้ สง่ ยม้ิ แหยๆ ใหพ้ นกั งานหนมุ่ ตอนยน่ื บตั รผา่ นขนึ้ ตกึ ซงึ่ ใชบ้ ตั รประจา� ตวั ประชาชนไปแลกมาจากพนกั งานต้อนรับให้อกี ฝ่าย “นค่ี ะ่ บตั รผา่ น” เขาพลกิ หนา้ พลกิ หลงั ตรวจตราบตั รผา่ นของเธออยรู่ ว่ มนาที ถงึ ยอม กดหมายเลขชั้นทีบ่ อก เหน็ แลว้ กอ็ ดภมู ใิ จไมไ่ ดท้ มี่ คี นหลวมตวั คดิ วา่ คนหนา้ ตาโงๆ่ เอย๊ ซอื่ ๆ อยา่ งเธอมปี ญั ญาปลอมบัตรผา่ นแบบแถบแม่เหล็กของสกายยนต์ได้ ขณะลิฟต์เลื่อนข้ึนไปชั้นบน ชมเพลินก็เผลอบีบมือแน่นเพื่อระงับ ความตนื่ เตน้ ทงั้ ๆ ทปี่ ระธานของบรษิ ทั สกายยนตห์ รอื บรุ ษุ ผเู้ ปน็ ทร่ี จู้ กั ในนาม บูรพา ฟา้ เกรยี งไกร ไม่ได้เปน็ คนแปลกหนา้ ส�าหรบั เธอแมแ้ ตน่ ดิ เดยี ว ทุกครั้งที่เจอกัน ท่านผู้เฒ่าจะสวมชุดเสื้อผ้าป่านสีขาวสะอาดกับ กางเกงแพรลน่ื เรยี บสเี ขม้ ท�าสวนหรอื ไมก่ พ็ รวนดนิ ปลกู ผกั สวนครวั อยเู่ สมอ น่ีเป็นครั้งแรกท่ีชมเพลินได้เจอฝ่ายน้ันในชุดสูทภูมิฐานสมกับเป็น ต�านานหน้าหนง่ึ ของวงการยานยนตเ์ มืองไทย พลงั อา� นาจทเ่ี ปลง่ ประกายออกจากบรุ ษุ อาวโุ สรปู รา่ งผง่ึ ผายตรงหนา้ ทา� ใหห้ ญงิ สาวตระหนกั ถงึ ความนา่ ยา� เกรงของอกี ฝา่ ยเปน็ ครง้ั แรก ขณะเดยี ว กนั วอลลเ์ ปเปอรโ์ ทนสฟี า้ พยบั หมอกตดั ขอบสที องอรา่ มเรอื งและเฟอรน์ เิ จอร์ ไมส้ เี ข้มในหอ้ งนกี้ ็ทา� ใหเ้ ธอร้สู กึ ตวั เล็กลงไปทกุ ที ความต่ืนเต้นท�าให้ชมเพลินได้ยินเสียงลมหายใจตนเองดังกึกก้องจน จับความไมไ่ ดว้ า่ บรู พาเรียกมาพบท�าไม มารสู้ ึกตัวอีกทกี ็ได้ยินเสยี งแหบห้าวทวา่ เปย่ี มไปด้วยอา� นาจเอ่ยถาม “หนจู ะทา� ตามทป่ี ่ขู อไดม้ ย้ั ” ชมเพลินปฏิเสธใครไม่เป็นอยู่แล้ว โดยเฉพาะเมื่อคนตรงหน้าเป็นผู้ เฒา่ อายแุ ปดสบิ กวา่ ทเี่ หน็ ตนมาตง้ั แตย่ งั ไวห้ างเปยี อยู่ และนบั ชมเพลนิ เปน็ 11

ย้อนศรรกั หลานสาวคนหน่งึ ท้งั ๆ ที่ท่านเปน็ มหาเศรษฐีอันดับต้นๆ ของประเทศ แต่ เธอเป็นแค่นักวาดการ์ตูนไส้แห้งที่ก�าลังข้ึนชิงแชมป์หัวหน้าพรรคกระยาจก แหง่ ประเทศไทยในไม่ชา้ น้ี “ตกลงค่ะ” หญิงสาวยิ้มแป้น เอาใจเตม็ ท่ี กอ่ นจะหาทางหลอกถาม ค�าถามเมื่อครู่ “แต่เพลินยังไม่แน่ใจว่าจะท�าตามที่คุณปู่บอกได้ยังไง คุณปู่ ชว่ ยอธิบายให้เพลนิ ฟังอีกทไี ด้ม้ัยคะ” บูรพายม้ิ บางๆ คล้ายรทู้ ัน ก่อนจะทวนประโยคน้ันอกี ครัง้ ชมเพลนิ ฟงั แลว้ กต็ กใจจนหอู อ้ื ไดย้ นิ แตค่ า� วา่ ธรรศไท-แตง่ งาน-มลี กู หญิงสาวอ้าปากคา้ ง เบกิ ตากว้างมองคนพูดอยา่ งคดิ ไมถ่ ึง “เด๋ยี วนะคะ...คณุ ปู่จะใหเ้ พลนิ ทา� อะไรนะคะ” ทา่ นผเู้ ฒา่ เรม่ิ หงดุ หงดิ ขนึ้ มาหนอ่ ยๆ เมอ่ื ตอ้ งพดู ซา�้ ๆ ถงึ สามครง้ั ขณะ ทช่ี มเพลนิ ขบคดิ จนหวั หมุนติ้ว น่ีท่านจะให้เธอท�าให้ธรรศไท หลานชายคนเดียวของท่าน อนาคต ประธานบรษิ ทั สกายยนต์ แต่งงานมลี กู ภายในปนี ้.ี ..งั้นหรือ โอแ้ มเ่ จา้ ...แบบนีไ้ ลใ่ ห้หนไู ปตายดกี ว่ามง้ั แต.่ ..เดย๋ี วก่อน! “แล้วท�าไมต้องปีเถาะนดี้ ว้ ยล่ะคะคุณป่”ู หญงิ สาวหลดุ ถามประโยค แรกทผี่ ดุ ขึ้นในสมอง ผู้เฒา่ เลยเหลือบมองเหมอื นจะคอ้ น “กป็ อู่ ายตุ ้งั เทา่ ไหรแ่ ลว้ เปน็ ไมใ้ กลฝ้ ่ังเขา้ ไปทุกท”ี บูรพาก�าลังจะจัดงานฉลองแซยิดใหญ่ครบเจ็ดรอบในปลายปีน้ีก็จริง แตเ่ จา้ ตวั ยงั กระฉับกระเฉงอยมู่ าก บอกวา่ อายหุ กสิบหยอ่ นๆ ใครๆ กเ็ ชอื่ “หนูว่าคุณปู่แข็งแรงกว่าหนูกับธรรศรวมกันเสียอีก ดูยังไงก็ไม่ใช่ ไม้ใกลฝ้ ่ังหรอกค่ะ” “เรื่องนห้ี นจู ะมารู้ดไี ปกวา่ ตัวป่ไู ด้ยงั ไง” ผอู้ าวุโสถามเสียงเขยี ว กอ่ น พูดต่อราวกับกลัวเธอจะเถียง “แล้วเจ้าธรรศ อายุเท่าไหร่แล้ว ถ้าไม่รีบ 12

อมุ าริการ์ แตง่ งานมีลกู จะมีลูกโตทันใช้หรอื ” คา� ถามน้ันทา� ใหช้ มเพลนิ ไม่กลา้ เถียง ปีนี้ธรรศไทอายยุ ่างสามสบิ สองแลว้ ตลอดชวี ิตน้ี เธอเห็นเขาให้ความสนใจแค่สองอย่าง อย่างแรกคือสาวสวยอกภูเขาที่มีหัวสมองเล็กเท่าเม็ดแตงโม และไม่ ร้จู ักค�าว่าทะเบียนสมรสหรอื พันธะผกู พนั อยา่ งทสี่ องกค็ อื รถแขง่ ชายหนมุ่ ใฝฝ่ นั อยากจะเปน็ นกั แขง่ รถมาตง้ั แต่ เธอจ�าความได้ ตอนทีฝ่ า่ ยน้ันเดินทางไปเรียนปรญิ ญาโทดา้ นบริหารทีอ่ เมรกิ า เขาก็ หมกตวั อย่ตู ามสนามแขง่ รถแทนทจ่ี ะเขา้ ห้องเรยี น สองปผี า่ นไป ธรรศไทเกบ็ หนว่ ยกติ ในมหาวทิ ยาลยั ทลี่ งทะเบยี นเรยี น ไดไ้ มถ่ งึ สบิ หนว่ ยกติ แตก่ ลบั มชี ว่ั โมงขบั รถแขง่ ในสนามแขง่ รถเปน็ พนั ชว่ั โมง เขาเลยได้เข้าร่วมการแข่งรถที่แนสคาร์ (NASCAR) หรือสมาคมรถ แข่งใหญ่ที่สุดของอเมรกิ าจัดขึ้น เพ่อื น�าสตอ็ กคาร์ (stockcar) หรือรถยนต์ ประกอบจากโรงงานส�าหรับขับขี่ท่ัวไป มาปรับแต่ง เปลี่ยนเคร่ืองยนต์ใหม่ ใหเ้ หมาะสมกับการแขง่ รถตามกฎกตกิ าของแตล่ ะสนามแขง่ แม้ว่าคร้ังน้ันทีมธรรศไทจะไม่ได้รับรางวัลจากสนามแข่งในนอร์ท แคโรไลนาอยา่ ง ชารล์ อตต์ มอเตอร์ สปีดเวย์ แตเ่ ขากก็ ลายเป็นนักแขง่ รถ หน้าใหม่ผู้ถูกจับตามองมากที่สุดแห่งปี หลังจากน้ันชายหนุ่มก็ถูกทาบทาม ใหเ้ ขา้ รว่ มทมี แขง่ รถของ ไคล์ บสุ ช์ มอเตอรส์ ปอรต์ อนั โดง่ ดงั ทา� ใหค้ นทว่ั ไป รจู้ กั เขาในนามของ ทชั ทันเดอร์ เขาชว่ ยใหท้ มี กวาดเงนิ รางวลั ตงั้ แตส่ นามแขง่ ในฟลอรดิ าไปถงึ ชคิ าโก จากแอตแลนตกิ ซติ ไี ปถงึ แคลฟิ อรเ์ นยี หรอื บอกวา่ ตงั้ แตเ่ หนอื จดใต้ ตะวนั ออก จดตะวนั ตกกไ็ มผ่ ดิ แตช่ ายหนมุ่ ฝนั ไปไกลกวา่ นน้ั ธรรศไทตอ้ งการครอบครอง ถว้ ยรางวลั การแขง่ รถรายการสา� คญั อยา่ งเดยโ์ ทนา 500 ซง่ึ เปรยี บเปน็ ซเู ปอร์ โบว์ลของวงการรถแข่ง 13

ยอ้ นศรรัก หลังจากเข้าร่วมแข่งเดย์โทนา 500 อยู่หกปี และแพ้อย่างเฉียดฉิว ในการแขง่ ขันคร้งั สุดทา้ ย รถยนตข์ องเขากเ็ กดิ อุบัตเิ หตขุ ้นึ แก้มยางปริแตกส่งผลให้รถหมุนอย่างแรงก่อนไถลไปชนก�าแพงแล้ว พลิกควา่� ไฟลกุ ไหมห้ อ้ งเคร่ืองยนต์จนควนั โขมง ภาพรถแข่งพลิกคว�่า กับภาพร่างธรรศไทท่ีโดนหามออกจากสนาม กอ่ นรถจะระเบดิ เสยี งดงั สนนั่ พรอ้ มมไี ฟลกุ ทว่ มคนั ถกู ถา่ ยทอดสดไปทวั่ โลก และติดอยูใ่ นความทรงจ�าชมเพลินนับต้งั แตน่ น้ั จากน้ันทกุ อย่างกไ็ มเ่ หมือนเดิมอีกตอ่ ไป พอรักษาหายจากอาการบาดเจ็บ ชายหนุ่มก็ตัดสินใจกลับบ้านทันที และไม่กลับไปอเมริกาอกี เลย ทว่าระยะเวลาเกือบปีท่ีฝ่ายน้ันกลับมา ธรรศไทกลับเอาแต่ตระเวน ขับรถแข่งไปตามสนามแข่งรถทว่ั เมอื งไทย ท�าให้บูรพาโมโหครั้งแลว้ ครั้งเล่า ทา่ นผู้เฒ่าเกลียดอาชพี ของหลานชายจับใจ แลว้ กจ็ ริงดังคาด เพราะบรู พาพดู ออกมาด้วยเสียงขุ่นเขยี ว “แล้วไอ้ความฝันบ้าๆ ของมันก็ท�าให้ปู่ไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกไว้ที่ไหน หนอ็ ย ใหเ้ ป็นประธานบรษิ ัทดีๆ ไมช่ อบ ดนั อยากไปเปน็ นกั ซงิ่ กวนเมือง” “ธรรศอยากเปน็ นักแข่งรถระดับโลกต่างหากละ่ คะ” ค�าแยง้ ของเธอท�าให้อีกฝ่ายมองตาเขยี ว สา� หรบั คนทที่ า� งานหนกั จนประสบความสา� เรจ็ ตงั้ แตอ่ ายสุ ามสบิ กวา่ ๆ อยา่ งบรู พานนั้ ตอ่ ใหเ้ ปา้ หมายของธรรศไทคอื การเปน็ นกั แขง่ รถฟอรม์ ลู าวนั ทา่ นกไ็ มเ่ หน็ วา่ ตา่ งจากการที่หลานชายอยากเปน็ นกั ซ่ิงกวนเมอื งตรงไหน “จะนักแข่งรถ หรือนักซ่ิงก็ไม่ต่างกันหรอกนะหนู เพราะมันคือการ ทา้ ความตายท้ังคู่ ปจู่ ะปล่อยให้เจ้าธรรศตายคาสนามทั้งๆ ท่ียังไม่มีทายาท สืบสกุลให้ปู่แบบน้ีได้ยังไง มิหน�าซ�้าผู้หญิงท่ีเจ้าธรรศคบแต่ละคนเป็นยังไง หนูกเ็ หน็ แล้วใจคอหนจู ะให้ปรู่ ับคนแบบนั้นมาเปน็ หลานสะใภห้ รอื ” ค�าถามนั้นท�าให้หญิงสาวย้ิมแห้งๆ พลางนึกถึงข่าวฉาวของธรรศไท 14

อุมาริการ์ ไปด้วย ตงั้ แตก่ ลบั มาจากอเมรกิ า เพอ่ื นของเธอกส็ รา้ ง ‘วรี กาม’ ไมห่ ยดุ หยอ่ น แตไ่ มม่ ีครง้ั ไหน ‘แรง’ เทา่ คร้ังล่าสดุ น้ี แรงเสียจนกลายเป็นข่าวหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์หลายฉบับและ โดง่ ดงั ในโลกออนไลนท์ ที่ ่วั โลกเช่ือมต่อกันแค่ปลายนิว้ สัมผัส ทัช ทนั เดอร์ สายฟ้าผโู้ ด่งดังของวงการแขง่ รถอเมริกาเกอื บส้ินความ เปน็ ชายดว้ ยฝีมือพรติ ตงี านมอเตอรโ์ ชว์ คูค่ วงคนล่าสดุ เหตเุ กดิ ณ หอ้ งพกั ในคอนโดหรู ทฝี่ า่ ยหญงิ ลบั มดี ปงั ตออนั ใหญเ่ ตรยี ม เฉือนช้างน้อยของเขาโยนลงเครือ่ งปั่น คา่ ทช่ี ายหนุ่มฟาดงวงไมเ่ ลือกท่ี แต่ พอมีดพลาดเป้า สาวน้อยก็คิดเชือดคอเขาแทน โชคดีที่เพ่ือนข้างห้องเป็น นายต�ารวจกองปราบ ธรรศไทเลยรอดจากการเป็นผีขันทีเฝ้าคอนโดมาได้ อยา่ งหวดุ หวดิ ถึงเรื่องนี้จะเกิดขึ้นเมื่อเกือบสามเดือนก่อน แต่บูรพาคงท�าใจไม่ได้ งา่ ยๆ ถา้ จๆู่ ฟา้ เกรยี งไกรตอ้ งมาสนิ้ สดุ เพราะความหนื่ อนั ลมิ เิ ตด็ ของทายาท คนเดยี ว เธอเลยขนั อาสาอีกฝา่ ย “ถา้ อยา่ งนน้ั เพลนิ จะลองแนะนา� ผหู้ ญงิ ดๆี ใหธ้ รรศดสู กั ตง้ั แลว้ จาก นั้นก็จะหาทางเจาะถุงยางท้ังหมดของธรรศซะ รับรองว่าถ้าท�าได้คุณปู่จะมี เหลนหวั ปที ้ายปี ชนดิ นบั นว้ิ ไม่ถว้ นเชียวละ” “อะไรนะ” ท่านผเู้ ฒ่าอา้ ปากคา้ ง “หนจู ะแนะนา� ผูห้ ญงิ ใหเ้ จ้าธรรศ แล้วจะเจาะถงุ ยางงั้นหรือ” ไม่รูจ้ ะตกใจอะไร กท็ า่ นเป็นคนขอร้องเธอเองแทๆ้ หญิงสาวค่อนในใจ แต่ปากบอกเสยี งออ่ นเสียงหวาน “กค็ ณุ ป่อู ยากให้หนูหาเมียใหธ้ รรศ แลว้ ชว่ ยใหธ้ รรศมเี หลนให้คณุ ปู่ ภายในปีเถาะน้ีไม่ใช่หรือคะ...เด๋ียวหนูจัดการให้เองค่ะ ไม่ยากหรอก ธรรศ ออกจะเจา้ เสนห่ ์ ผ้หู ญงิ ทไี่ หนก็รกั เขาทั้งนน้ั ” 15

ย้อนศรรกั รวมทงั้ เธอด้วย “นี.่ ..หน.ู ..หนไู ด้ยนิ แบบนัน้ หรือ” “ค่ะ” หญงิ สาวรับค�า พรอ้ มพบว่าทา่ นผ้เู ฒ่ามีสีหน้าแปลกๆ เหมอื นคนกิน ยาขมเขา้ ไป เลยแนะนา� ตอ่ แม้จะเรมิ่ เจบ็ จ๊ีดๆ ตรงหวั ใจ “หรอื ถ้าคณุ ปูจ่ ะเปลยี่ นใจไปใชบ้ ริการแมส่ ่อื ก็ได้นะคะ หนสู ัญญาว่า จะไมบ่ อกธรรศวา่ คณุ ปู่เรยี กหนูมาคุยเรือ่ งอะไร” ชมเพลนิ เจยี มตวั เสมอ รมู้ าตง้ั แตเ่ ดก็ แลว้ วา่ หญงิ สาวยากไรอ้ ยา่ งเธอ ยอ่ มไมม่ วี าสนาคคู่ วรกบั ทายาทคนเดยี วของตระกลู ฟา้ เกรยี งไกรอยา่ งธรรศไท จงึ พยายามขม่ ความเสยี ใจไวภ้ ายในอยา่ งมดิ ชดิ แลว้ ตง้ั ใจจะชว่ ยเหลอื บรู พา ด้วยความบรสิ ทุ ธใ์ิ จ “เอาเถอะ ถ้าหนเู ปน็ แมส่ ือ่ ...ก็ได”้ ในที่สุดท่านผเู้ ฒ่าก็พดู เหมือนคน ปลงตก แปลว่าอะไรเน่ีย เป็นแมส่ ือ่ กไ็ ด้ ชมเพลนิ รสู้ กึ แปลกๆ แตย่ งั ไมท่ นั ไดม้ โี อกาสถามตอ่ เพราะบรู พาชงิ พดู ขน้ึ กอ่ น “ใช!่ หนนู น่ั แหละเหมาะสมทสี่ ดุ แลว้ ปไู่ มอ่ ยากใชแ้ มส่ อื่ อาชพี ผหู้ ญงิ พวกนนั้ พดู มากจะตาย ขน้ี นิ ทาละทหี่ นง่ึ เกดิ เรอื่ งทป่ี จู่ ะใหเ้ จา้ ธรรศแตง่ งาน แพรอ่ อกไป มีหวงั ไดม้ สี าวๆ ว่งิ มาสมคั รเป็นเจ้าสาวจนธรณบี ้านทรดุ แน่ๆ” คนเป็นปู่ม่ันใจในเสน่ห์ของหลานชายขนาดหนัก เธอก็ไม่กล้าเถียง เสียด้วย ธรรศไทเป็นเจา้ ของใบหน้าคมคาย เขามรี ปู ร่างสูงล�่าสันเพราะอาชีพ นกั แข่งรถทา� ให้ต้องออกกา� ลงั อยูเ่ ป็นนิตย์ ฝ่ายนน้ั คงได้ฉายา ‘ตหี๋ น้าหยก’ ไปแลว้ ถา้ ไม่ขยนั มเี รือ่ งชกตอ่ ยกับ ใครๆ จนไดแ้ ผลเปน็ หลายแหง่ บนใบหนา้ ทง้ั รอยแฉลบปลายหางตาขวา ขดี บางๆ ชิดตนี ผมบนหนา้ ผากซ้าย และรอยเย็บตรงคาง แต่อนั หลงั สุดน้กี ลับ 16

อมุ ารกิ าร์ กลายเป็นข้อดีไป เพราะท�าให้คางของชายหนุ่มกลายเป็นคางผ่าสุดเซ็กซี่ เจ้าตัวเลยภูมิใจว่ารอยแผลเป็นทั้งหมดคือรางวัลของลูกผู้ชาย มิหน�าซ้�ายัง สร้างความเรา้ ใจใหส้ าวๆ อกี ดว้ ย ผู้หญิงหลายคนท่ีรู้เร่ืองน้ีต่างก็อยากสร้างประวัติศาสตร์บนหน้า ชายหนุ่มด้วยกันทัง้ นน้ั แตช่ มเพลินอยากแหวะเม่ือคิดถงึ บาดแผลทง้ั หมดนนั้ คอื หลกั ฐานประจานความแสบ ซา่ ส์ ของธรรศไท มากกว่า แค่มองหน้าก็รู้แล้วว่าตอนเรียนมัธยม เขาต้องเป็นไอ้ตัวแสบท่ีชอบ นั่งหลังห้องเพ่ือแอบอ่านหนังสือโป๊ และขยันยกพวกไปตีกับเด็กเกเรนอก โรงเรียน ดังนน้ั พอแผลเป็นพวกนั้นมาอย่บู นใบหน้าของธรรศไท คา� ว่า ‘หล่อ รา้ ย’ เลยนอ้ ยไปสา� หรบั ชายหนุ่ม เพราะองคาพยพอนื่ ๆ บนใบหน้าเขาลว้ นน่ามองทงั้ ส้ิน ไม่ว่าจะเป็น จมกู โดง่ คมขนึ้ สนั หรอื รปู ปากคอ่ นขา้ งกวา้ งอยา่ งคนใจดี ทงั้ ยงั มรี มิ ฝปี ากลา่ ง อม่ิ หนา จนสาวๆ หลายคนลงความเห็นวา่ เซ็กซีช่ วนจูบ กบั ดวงตาสนี �้าตาล เขม้ เหมอื นนา้� ผง้ึ ไหมฉ้ ายแววทนั โลกซงึ่ มขี นตายาวดกหนาเปน็ แผงลอ้ มกรอบ เพราะแบบนธี้ รรศไทเลยใช้ผูห้ ญิงเปลอื งเหลือเกิน ตอนอยเู่ มอื งนอก เขาก็มีแฟนเป็นนางแบบผิวด�าระดับโลก ไปถึงนักกีฬาสาวชาวออสเตรเลีย พอกลบั มาเมอื งไทยฝา่ ยนน้ั กค็ วงตง้ั แตพ่ รติ ตงี านมอเตอรโ์ ชว์ ไปถงึ สาวใหญ่ ในแวดวงเจต็ เซตของประเทศ ชมเพลนิ เลยไมค่ ดิ จา� ชอ่ื แฟนของฝา่ ยนน้ั แมแ้ ต่ คนเดียว บรู พากไ็ มม่ น่ั ใจในตวั หลานชายเชน่ กนั ทา่ นคงไมร่ วู้ า่ ธรรศไทจะหยดุ ใช้ความเป็นหนุ่มอย่างฟุ่มเฟือยเม่ือไร และแต่ละวันที่ผ่านไปก็ดูเหมือนเขา จะคบผ้หู ญงิ ทแ่ี ย่ลงทกุ ที หญงิ สาวเลยพอเขา้ ใจวา่ ทา� ไมบรู พาถงึ ไดเ้ ปน็ หว่ งทายาทรนุ่ ตอ่ ไปของ ฟา้ เกรียงไกรเหลือเกนิ แต่ทไี่ มเ่ ขา้ ใจกค็ อื ท�าไมท่านผู้เฒ่าถงึ ไม่ใหค้ นอนื่ หา 17

ย้อนศรรัก เมยี ใหห้ ลานชายคนเดียว ท�าไมถงึ ต้องเป็นเธอ! ท�าแบบน้ีมันแกล้งกันชัดๆ จบั หนูไปยงิ เป้าเลยดกี ว่ามยั้ คะคณุ ปู่ “เดยี๋ วนเี้ ขามแี มส่ อ่ื ออนไลนแ์ ลว้ นะคะคณุ ปู่ หนเู คยดเู ขาใหส้ มั ภาษณ์ ในทีวี เขารบั รองเรอื่ งเกบ็ ความลบั ของลกู คา้ ดว้ ย ถ้าคุณปไู่ ม่อยากออกหนา้ ใหห้ นูตดิ ต่อแทนก็ไดน้ ะคะ” หญงิ สาวพยายามหาตัวช่วย จะได้ผลักเร่ืองน้ีไปให้ไกลตัว “แม่ส่อื ออนไลน์จะมาร้ใู จธรรศดีเท่าหนไู ด้ยังไง” อกี ฝ่ายแย้ง ดวงตาทแี่ มจ้ ะกลายเปน็ สนี า้� ขา้ วไปแลว้ ยงั คงคมกรบิ อยู่ ทา� ใหห้ ญงิ สาว ยม้ิ จืดชืด บูรพาพูดไมผ่ ิดไปจากความจริงเทา่ ไรนกั ตอนครอบครัวธรรศไทประสบอุบัติเหตุรถคว�่า จนเขาสูญเสียบิดา มารดา และนอ้ งสาวไปในคราวเดยี วกนั นน้ั บรู พากจ็ า้ งคณุ แมข่ องเธอซงึ่ เปน็ พยาบาลมาดแู ลหลานชายคนเดยี วอยู่ร่วมปี มิหน�าซ้�าคฤหาสน์ฟ้าเกรียงไกรกับบ้านเธอยังอยู่ติดกันเสียอีก ชม เพลนิ เลยพลอยติดสอยหอ้ ยตามแมไ่ ปเล่นในคฤหาสน์ฟา้ เกรยี งไกร ธรรศไทจงึ หนั มา ‘ตดิ ’ เพือ่ นใหม่ค่อนข้างมาก ภายในคฤหาสน์ฟา้ เกรยี งไกรเลยโจษจนั กนั ไปตา่ งๆ นานา ทีเ่ ลวร้าย ทสี่ ดุ เหน็ จะเปน็ ขา่ วลอื เรอ่ื งแมข่ องเธอมหี นา้ ทพี่ ยาบาลธรรศไทตอนกลางวนั แล้วยอ่ งไปปรนนิบัตบิ ูรพาตอนกลางคนื ชมเพลินท้ังโมโหและอบั อายจนไมย่ อมไปเจอธรรศไทอกี เธอไมย่ อม ออกมาหาแม้ฝ่ายน้ันจะมาตามถึงบา้ น แม่เลยจับเธอมาสอบสวนเปน็ การใหญ่ พอรูค้ วามจริง ท่านกก็ อดเธอ แนน่ แลว้ ถามเสียงอ่อนโยน ‘แม่เป็นพยาบาล อาชพี ของแม่คอื อะไร’ ‘ดูแลคนที่ไม่สบาย’ 18

อมุ ารกิ าร์ ‘แล้วแม่ได้แต่งงานกับคนพวกน้ันม้ัย’ ‘ไมค่ ะ่ ’ ‘เหน็ มยั้ แลว้ ท�าไมแม่ถึงต้องแต่งงานกบั คุณบรู พาดว้ ย’ คา� อธิบายของมารดาทา� ให้เด็กหญงิ สบายใจข้ึน และสนิทกับธรรศไท ยงิ่ กวา่ เกา่ เขากลายเปน็ ท้ังพีช่ ายและเพือ่ นเลน่ ของเธอตง้ั แตน่ ้นั ผลจากอุบัติเหตุท�าให้ธรรศไทต้องเรียนซ้�าชั้น ขณะท่ีชมเพลินเองก็ เรยี นเรว็ กวา่ อายจุ รงิ ไมใ่ ชเ่ พราะเปน็ อจั ฉรยิ ะหรอื อะไร แตเ่ พราะวา่ ยายของ เธอเปน็ เจ้าของโรงเรียนอนบุ าล! อานิสงส์ของการเรียนประถมเร็ว ท�าให้เธอกับธรรศไทได้เข้าเรียน มธั ยมในเวลาใกล้ๆ กัน ตอนทช่ี มเพลนิ สอบเขา้ เรยี นมหาวทิ ยาลยั เดยี วกบั ธรรศไทได้ ชายหนมุ่ ก็เปน็ รุ่นพเี่ ธอแคป่ ีเดียว จรงิ อยูว่ ่าเขาเรียนคณะบรหิ าร ส่วนเธอเรยี นเกีย่ ว กบั ศลิ ปะและการออกแบบ แตพ่ วกเขาไดเ้ จอกนั ในวชิ าพน้ื ฐานบางวชิ าทต่ี อ้ ง เรียนรวมกนั ยงิ่ กวา่ นน้ั ฝา่ ยนน้ั ยงั ใจดี พาเธอไปเรยี นและรบั กลบั จากมหาวทิ ยาลยั บ่อยๆ ความสนทิ สนมของพวกเธอท�าใหส้ ายตาคเู่ ดมิ ๆ ทเ่ี คยจบั จอ้ งหาเรอื่ ง แมข่ องเธอกับบรู พาหันมาจับผดิ ชมเพลินแทน หญิงสาวเลยพยายามรักษาระยะห่างกับธรรศไทเอาไว้ให้มากท่ีสุด แตช่ ายหนมุ่ ไมเ่ คยแยแสเสยี งวจิ ารณเ์ หลา่ นน้ั เขาวางตวั เหมอื นตอนเดก็ ไมม่ ี ผิด โชคดวี า่ พอเรยี นมหาวทิ ยาลัยจบฝา่ ยนัน้ กถ็ ูกส่งตัวไปอเมรกิ า ชมเพลินจงึ รอดพน้ จากการถกู ประหารทางสายตาไปอยา่ งหวุดหวดิ แต่ถึงจะอยู่ไกลกันคนละซีกโลก เธอก็ติดต่อกับธรรศไทสม่�าเสมอ ในโลกโซเชียลก็มีข่าวคราวของเขาให้เห็นเป็นประจ�า เพราะ ทัช ทันเดอร์ คือหนง่ึ ในชาวเอเชียไม่กี่คนทไ่ี ดเ้ ป็นนักแขง่ รถแนสคาร์ผู้โดง่ ดงั ในอเมรกิ า 19

ย้อนศรรัก เธอรู้เร่ืองคู่ควงของเขาทุกคน ต้ังแต่ม่ายสาวผู้ร้อนแรงชาวเม็กซิโก ไปจนถงึ สาวนอ้ ยแดนอาทติ ยอ์ ทุ ยั ทส่ี ดุ แสนอาโนเนะ หญงิ สาวปวดใจกบั เรอ่ื ง พวกน้ีมาตลอด แต่พอเทียบกับส่ิงท่ีบูรพาก�าลังขอร้องให้ท�าในตอนนี้ แผล พวกน้ันกลายเป็นแค่เส้ียนไม้อ่อนๆ ต�าเข้าตรงปลายเล็บ ขณะที่การเป็น กามเทพใหธ้ รรศไทเปรยี บเหมือนโดนใบมีดจ้วงแทงตรงหวั ใจ และดเู หมือน บูรพาจะแทงไมย่ ง้ั เสยี ด้วย เพราะทา่ นยังพูดเร่อื งน้ีตอ่ ไมห่ ยดุ “ปู่รู้ว่าหนูกับธรรศสนิทกันมาก หนูรู้เรื่องของธรรศเกือบทุกเรื่อง รวมถงึ เรอื่ งผหู้ ญงิ ของมนั ดว้ ย หลานของปไู่ มม่ วี นั ยอมแนถ่ า้ ตอ้ งแตง่ งานกบั ผ้หู ญิงแบบทีป่ ู่หาให้ ไอ้หมอนัน่ ดอ้ื หวั ชนฝาอยู่แล้วหนูก็รู้” “แตห่ นวู า่ เหตผุ ลของคณุ ปฟู่ งั ดแู ปลกๆ นะคะ” เธอทว้ ง รสู้ กึ ตงดิ ในใจ อยา่ งไรก็ไมร่ ู้ “ปู่ก็ไม่มีเหตผุ ลแบบนแี้ หละ” บรู พายอมรับตรงๆ และเม่ือเหน็ ชมเพลนิ ยังลงั เลอยู่ ทา่ นผเู้ ฒา่ ก็โนม้ ตวั มาข้างหน้าเพอื่ จ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธอ แล้วพูดเสียงจริงจงั กวา่ เดมิ “ถ้าหนูตกลง ปจู่ ะให้ค่าจา้ งหนูสิบลา้ น หนูจะยอมช่วยปู่หรอื ยงั ” หญิงสาวฟังแลว้ อา้ ปากค้าง ตาแทบถลนออกมานอกเบ้า เงินนะ่ ใครกอ็ ยากไดก้ ันทัง้ น้นั แต่...ถ้าต้องเลือกระหว่างเงินกับการเสียเพื่อนสนิทที่แอบหลงรัก มากกวา่ สบิ ปีไปน่สี .ิ .. จะเลือกอะไรดี 20

2 “ลองคดิ ดู เงนิ สบิ ลา้ นเชยี วนะเพลนิ ปรู่ บั รอง หนสู บายไปทง้ั ชาติ แนๆ่ แล้วจะนง่ั ๆ นอนๆ เขยี นการ์ตูนขายไม่ออกอีกสกั กเ่ี รอ่ื งกไ็ ด”้ ถ้าเป็นเวลาปกติ หญิงสาวคงค้อนจนตากลับไปแล้วที่ถูกหาว่าเขียน การต์ ูนขาย-ไม-่ ออก แต่ตอนน้ีเธอก�าลังตะลึงกับความใจกว้างชนิดมหาสมุทรยังอายของ ทา่ นผเู้ ฒ่า เลยทา� อะไรไมถ่ กู นอกจากคิดถงึ เงนิ สบิ ล้านอย่ใู นใจ เงนิ ที่ตอ่ ให้ตายแลว้ เกิดใหมก่ ห็ าไม่ไดแ้ น่ๆ ถา้ ถามกนั ตรงๆ ชมเพลนิ กต็ อ้ งตอบอยา่ งไมอ่ ายเลยวา่ ตอนนก้ี ระเปา๋ สตางคเ์ ธอมแี บงก์ร้อยแค่สองใบกบั แบงกห์ ้าสิบและยี่สบิ อกี อย่างละใบ เงิน จ�านวนนี้เป็นค่ากับขา้ วทีต่ อ้ งใช้ไปจนถึงสิน้ เดอื น ซ่ึงยงั เหลอื อีกตั้งสบิ วนั ! “ในคืนวันแต่งงานธรรศ ปู่จะโอนให้หนูห้าล้านแรกก่อน มีเงื่อนไข แคว่ ่าเจา้ สาวของธรรศจะตอ้ งเป็นคนที่ปูถ่ กู ใจ” 21

ย้อนศรรกั เมื่อบูรพาเกี่ยวเหยื่อด้วยเงินเป็นถังๆ ปลาตาโตอย่างชมเพลินย่อม ไมม่ ที างพลาด แตเ่ งอ่ื นไขนีส่ !ิ ยากเข็ญเหลือเกนิ “คนทีค่ ุณปูถ่ กู ใจแปลว่าอะไรคะ” บูรพาอายุมากแล้วตอนที่ชมเพลินจ�าความได้ หญิงสาวเลยไม่รู้ว่า ผู้หญิงที่ฝ่ายน้ันถูกใจเป็นอย่างไร แต่ถ้าวัดจากเสียงเล่าลือท่ีว่าท่านกิ๊กกับ แมข่ องเธอ กแ็ ปลวา่ รสนยิ มของปกู่ บั หลานหา่ งกนั ไกลโขอยู่ เพราะเทา่ ทเี่ หน็ สาวๆ ของธรรศไทมีแต่ขาว สวย หมวย อม๋ึ เซ็กซ์เท่าน้ัน “ปู่อยากไดห้ ลานสะใภท้ เี่ กิดปีกุนเทา่ น้นั ถา้ ไม่ได้ก็ต้องเปน็ ปีมะเมยี กบั ปีระกา...แต่ห้ามเอาคนปีจอกบั ปีฉลูมาเป็นเมยี ธรรศเด็ดขาด” ค�าตอบห่างไกลจากท่ีชมเพลินคิดไปสักหกพันล้านกิโลเมตร...เกือบ เท่าระยะหา่ งระหว่างดาวพลูโตกับดวงอาทติ ย์ และดูเหมือนจะมีไสยศาสตร์ เข้ามาเกี่ยวขอ้ งเสียด้วย เธอเลยฟังเขา้ หบู ้างไมเ่ ข้าหบู า้ ง วา่ แต.่ ..ปีจอ...งน้ั หรอื “ท�าไมคะ ท�าไมเจา้ สาวของธรรศถงึ เปน็ คนปจี อกบั ปีฉลูไม่ได”้ เสียงเธออาจเข้มไปนิดหน่อย ใบหน้าอีกฝ่ายเลยมีรอยเก้อกระดาก ขึ้นมาบางๆ กอ่ นจางหายไปอยา่ งรวดเรว็ “ซนิ แสเจนิ บอกวา่ คนทเ่ี กดิ สองปนี น้ั ดวงชงกบั ดวงเจา้ ธรรศอยา่ งแรง แต่ถ้าอยากให้แน่ใจว่าถึงข้ันวิบัติหายนะหรือเปล่า ก็ต้องเช็กเดือนเกิดด้วย วา่ ชงมั้ย” คา� วา่ ซนิ แสเจนิ ทา� ใหห้ วั ใจชมเพลนิ เหมอื นถกู บบี เคน้ อยา่ งแรงจนเจบ็ ปวดไปท่วั สรรพางค์ ชงหรอื ...มินา่ เลา่ “หนู...หนเู พลนิ ...เปน็ อะไรไป” ทา่ นผเู้ ฒา่ คงเหน็ เธอเงยี บไปนานเลยโบกมอื ตรงหนา้ ชมเพลนิ อยคู่ รหู่ นง่ึ หญิงสาวเลยฝืนดึงตัวเองออกจากความปวดร้าวที่จู่โจมกะทันหันแล้วฝืน 22

อมุ าริการ์ ท�าเสยี งสดใสเหมือนไม่มีอะไรเกดิ ขนึ้ “แล้วซนิ แสเจนิ ไม่ไดบ้ อกทางแก้มาดว้ ยหรอื คะ” “ทางแกอ้ ะไร” “ก็ถ้าธรรศได้เมยี เป็นสาวปีจอหรอื ปีฉลู จะต้องทา� ยังไงบา้ งคะ” “ป่ไู ม่ไดถ้ าม” “ทา� ไมล่ะคะ” “ปไู่ ม่คิดจะเลือกผู้หญิงทีเ่ กิดสองปนี ใี้ หเ้ จา้ ธรรศอยแู่ ล้ว” คา� ตอบนฟี้ งั แลว้ เจบ็ จดี๊ เหมอื นโดนปดิ ประตใู สห่ นา้ ดงั ปงั และอกี ฝา่ ย คงสังเกตเหน็ สหี นา้ เหมือนคนโดนประตูหนีบของเธอเข้า เลยบอกวา่ “ถ้าหนอู ยากรู้นกั กไ็ ปถามเองส”ิ โอย๊ ...จะไปถามได้ยังไงกัน เธอรู้จักซินแสประจ�าตระกูลท่านผู้เฒ่าค่อนข้างดี เห็นฝ่ายนั้นเข้าๆ ออกๆ คฤหาสน์ฟา้ เกรยี งไกรอยู่เปน็ ประจา� บูรพาเช่ือซินแสคนนี้มาก ถึงขนาดบอกว่าสาเหตุหนึ่งที่ท�าให้กิจการ ของตระกูลรุ่งเรอื งมาถึงทุกวนั นไ้ี ด้ กเ็ พราะทา� ตามคา� แนะนา� ของซนิ แสเจิน น่ันเอง หญงิ สาวเคยขอใหห้ มอดชู ราดดู วงใหบ้ อ่ ยครงั้ แตพ่ อถงึ เรอื่ งความรกั กบั ความรา�่ รวยแลว้ ซนิ แสกลบั หวั เราะ แลว้ บอกวา่ เปน็ ความลบั สวรรค์ บอก ไมไ่ ดเ้ สียทุกทีไป ใชส่ !ิ ฉนั ไมม่ กี ญุ แจทา� ดว้ ยแบงกพ์ นั เปน็ ปกึ ๆ ไขความลบั สวรรคอ์ ยา่ ง คุณปู่นน่ี ะ ชมเพลินเบ้หน้าเมื่อคิดถึงตรงน้ี ท�าเป็นลืมๆ ไปเสียว่าอยากรู้วิธีแก้ ดวงชงกบั ธรรศไทขนาดไหน กอ่ นจะถามตอ่ “แลว้ ซินแสเจนิ ว่ายังไงอีกคะ” “ซนิ แสเจนิ บอกวา่ ทายาทรนุ่ ทส่ี ข่ี องฟา้ เกรยี งไกรจะตอ้ งเกดิ จากผหู้ ญงิ ซึ่งเกดิ ในปนี ักษัตรทีก่ �าหนดไวถ้ ึงจะ ‘ฮะ’ หรือส่งเสริมดวงของธรรศ เพราะ 23

ย้อนศรรัก ดวงของผู้หญิงคนนี้จะท�าให้ธรรศเปลี่ยนเป็นคนละคนไปเลยทีเดียว ย่ิงถ้า ผู้หญิงคนน้ีเกิดปีกุนและคลอดลูกในปีเถาะนี้ด้วยละก็ จะครบสามอย่าง แบบทีเ่ รียกกนั ว่า ซาฮะ เลยทีเดยี ว” ดวงตาท่านผู้เฒ่าทอประกายเจิดจ้าด้วยความหวังอย่างที่เธอไม่เคย เหน็ มาก่อน “ซาฮะหรือคะ” “ใช่ ซาฮะ...สามสมพงศ์ ถา้ ธรรศทา� ใหเ้ กดิ ซาฮะในตระกลู ได้ ฟา้ เกรยี ง ไกรกจ็ ะรงุ่ เรอื งตอ่ ไปอกี สามชว่ั รนุ่ คอื รนุ่ ธรรศเองกบั รนุ่ ลกู และหลาน แตถ่ า้ พน้ ปเี ถาะรอบน้ไี ปแลว้ ก็ตอ้ งรออีกสิบสองปีเป็นอย่างต่�าถงึ จะไดฤ้ กษ์มงคล แบบนีอ้ กี ” “สิบสองปี!” แบบนกี้ วา่ ลูกจะโต ธรรศไทมิต้องตะบนั น�้ากินร!ึ “ใช่ เพราะแบบนี้ปู่ถึงอยากให้ธรรศแต่งงานมีลูกเต้าเสียในปีเถาะนี้ จริงสิ แล้วหนเู กดิ ปีอะไร” บูรพาวกมาถาม ถา้ เธอไมไ่ ดห้ ลอกตวั เองละก็ ชมเพลนิ มน่ั ใจวา่ ในดวงตาสนี า้� ขา้ วคนู่ น้ั เหมอื นเจอื ความหวังหน่อยๆ แต่ช่างเป็นความหวังที่ไม่มีวันเป็นจริง เหมือนขอให้ลิงออกลูกเป็นงู นัน่ แหละ หญิงสาวเลยยิ้มเจื่อนๆ ส่งให้อีกฝ่าย เพราะจ�าได้แม่นย�าว่าหมอดู ลายมือเคยบอกไว้ “เพลินเกดิ ปีจอคะ่ ” เหมอื นเหน็ แววเสยี ดายฉายในดวงตาสนี า�้ ขา้ วตรงหนา้ แตเ่ ธออาจคดิ ไปเองก็ได้ บูรพาจะมาเสยี ดายเธอไปทา� ไม! “หนูแน่ใจหรอื ” “ค่ะ” หญิงสาวตอบเสียงแผ่ว รู้สึกแย่ชะมัดท่ีนอกจากจะอดเป็นเน้ือคู่ 24

อมุ ารกิ าร์ ธรรศไทแล้ว ยังเกิดมาดวงชงกับเขาเสยี อีก “แลว้ หนตู อ้ งเลกิ คบกบั ธรรศมย้ั คะ” ชมเพลนิ ถามอยา่ งไมส่ บายใจนกั “ไมต่ ้องหรอก แต่หนูต้องชว่ ยปู่หาเมียให้ธรรศ อยา่ ปลอ่ ยให้มนั เอา พวกนังสาวๆ ที่ควงอยู่มาทา� หนา้ ที่ผลติ ทายาทรนุ่ ท่ีสี่ใหป้ ู”่ “แลว้ ถ้า...เกดิ ผหู้ ญงิ พวกน้ันเกิดปที ีฮ่ ะกับธรรศละ่ คะ” “เกดิ ปไี หนๆ ปู่ก็ไมเ่ อา” ทา่ นผู้เฒ่าสะบดั เสยี ง “ปู่เชอ่ื ว่ามคี นทีด่ วง ฮะและดกี วา่ นงั หย�าฉา่ พวกนนั้ คนทกี่ า� ลงั รอเจา้ ธรรศอย่ทู ีไ่ หนสกั แหง่ และ หน้าที่ของหนคู ือตอ้ งหาให้เจอ” ยากนะเนย่ี ชมเพลนิ เกอื บจะถอดใจอยแู่ ลว้ เธอคงตอ้ งไปสมคั รเปน็ พนกั งานฝา่ ย ทะเบยี นราษฎรทอ่ี า� เภอเสยี กอ่ นถงึ จะรบั ทา� งานนไ้ี ด้ แตพ่ อคดิ ถงึ เงนิ สบิ ลา้ น ลอยมาเข้าบญั ชี กก็ ดั ฟนั พยักหนา้ หงึกๆ รบั ค�า พร้อมกบั นกึ อะไรบางอย่าง ข้ึนมาได้ “เออ่ คุณปู่คะ แลว้ เร่ืองทายาทล่ะคะ หนูจะช่วยคุณปู่ได้ยงั ไง” บรู พาฟงั แล้วกม็ องมาดว้ ยสายตาเอ็นดู พรอ้ มกบั หวั เราะเบาๆ “หนคู ิดหรือว่าเรื่องนจ้ี ะเป็นปัญหาส�าหรับคนอยา่ งเจ้าธรรศ” นั่นสนิ ะ ท้งั เจา้ ชูแ้ ละหื่นกามขนาดนัน้ จะเปน็ ปญั หาได้ยังไง หญงิ สาวเลยได้แต่ยม้ิ แหยๆ “เอาเป็นว่าหนูไปหาทางท�ายังไงก็ได้ให้เจ้าธรรศแต่งงานภายในสาม เดอื นนี้ ถา้ หนทู า� สา� เรจ็ ปจู่ ะโอนเงนิ ใหห้ นกู อ่ นหา้ ลา้ น สว่ นอกี หา้ ลา้ นคอ่ ยวา่ กนั ตอนปู่ได้เหลน” “แล้วถา้ หนูทา� ไม่ส�าเรจ็ ล่ะคะ” ชมเพลินกล้นั ใจถาม “ถึงตอนน้ันเราค่อยมาคุยกัน” ท่านผู้เฒ่าตอบส้ันๆ ท�าให้หญิงสาว ไม่กล้าเซ้าซีต้ อ่ “แลว้ น่ีงานของหนูไปถงึ ไหนแล้ว ชว่ งนีย้ งุ่ มากมัย้ ” บทสนทนาทถี่ กู เปลยี่ นปบุ ปบั ทา� ใหช้ มเพลนิ ตกใจแทบตอบไมท่ นั เลย ทเี ดียว 25

ย้อนศรรัก “เออ่ ...กน็ ดิ หน่อยคะ่ ” ใครจะกลา้ บอกว่าใกล้ตกงานอยู่รอมร่อแลว้ โชคดีว่าชมเพลินยังไม่มีครอบครัว และไม่มีภาระรับผิดชอบเพราะ บิดาเสียชีวติ ไปนานแล้ว ขณะมารดากต็ ดั สินใจยึดเอารม่ พระธรรมเปน็ ทพ่ี ึง่ ต้ังแต่เธอเรียนจบมหาวทิ ยาลยั หญิงสาวเลยอยู่คนเดียวในบ้านท่ีแม่ท้ิงไว้ให้ และมีรายได้หลักจาก การเปน็ ครสู อนศิลปะเด็กทีโ่ รงเรยี นศิลปะในศูนยก์ ารค้าแห่งหน่งึ เธอตัง้ ใจวา่ จะเป็นนักเขียนการต์ นู อาชพี ให้ได้ แต่เรียนจบมาถึงบัดน้.ี ..แปดปเี ข้าไปแลว้ ยงั ไมม่ ีส�านักพมิ พไ์ หนยอม พมิ พ์การต์ นู เรอ่ื งยาวใหเ้ ลยสกั เรอื่ งเดียว โรงเรียนศิลปะท่ีสอนอยู่ก็ก�าลังจะปิดตัวในเดือนน้ี เพราะทางห้าง ขอคนื พืน้ ท่ี หนา้ ทกี่ ารงานของหญงิ สาวเลยนบั วา่ ‘รอ่ แร’่ สว่ นสถานะทางการเงนิ ก็เรียกไดว้ ่า ‘รุ่งรงิ่ ’ “ปไู่ มแ่ นใ่ จวา่ จะมากไปมย้ั ถา้ จะขอใหห้ นเู คลยี รง์ านชว่ งนอี้ อกไปกอ่ น แล้วมาท�าหน้าท่ีเลขาให้ธรรศ” ธรรศไทเพ่ิงยอมถอดชุดนักแข่งรถมาใสส่ ูท ผกู เนกไท นง่ั โตะ๊ ทา� งาน หลังเกือบต้องบริจาคอวัยวะให้เป็นอาหารเป็ดโดยไม่เต็มใจ และชมเพลินก็ ไมร่ ้วู า่ เขายอมทา� แบบน้ีเพราะอะไรกนั แน่ ฝา่ ยน้นั หายหนา้ หายตาไปเกือบสามเดอื นแลว้ เดอื นแรกไดข้ า่ ววา่ บรู พาใหห้ ลานชายไปเปน็ พนกั งานขาย เดอื นทสี่ อง ชายหนุ่มถูกย้ายไปประจ�าโรงงานที่ชลบุรี เธอเลยนึกไม่ถึงว่าเขาจะเข้ามา ทา� งานในส�านักงานใหญ่ในเดือนท่สี ามน่ี วา่ แต.่ .. “เม่ือกีค้ ุณปูจ่ ะใหห้ นทู �าอะไรนะคะ” หญงิ สาวถามพรอ้ มย้มิ แหย ทา่ นผู้เฒ่าท�าหนา้ คร่ึงย้มิ คร่ึงบึ้งตอนทวนคา� อกี ครง้ั 26

อุมารกิ าร์ “เปน็ เลขาใหเ้ จา้ ธรรศ” “เลขา!” ชมเพลนิ ตกใจอกี รอบ คราวนไี้ มร่ วู้ า่ จะดใี จหรอื เสยี ใจดี “แต่ หนไู มเ่ คยทา� งานแบบนเ้ี ลยนะคะ แลว้ หนกู ช็ งกาแฟไดห้ ว่ ยแตก เออ่ ขอโทษ ค่ะ หนหู มายถึงแยม่ าก ธรรศเคยบอกว่าใหเ้ ขากนิ น้�าล้างแก้วซะยังดีกว่ากนิ กาแฟฝีมอื หนู สว่ นลายมือก็ช่วั ชา้ เอย๊ แยย่ ิง่ กวา่ ไก่ทง้ั ฟารม์ มาช่วยกนั เขี่ย ตอนเรียนหลานชายคุณปู่ไม่เคยยืมเลกเชอร์หนูไปซีรอกซ์สักครั้งเดียว แล้ว หนจู ะจดชวเลขได้หรือคะ” ส�าหรับชมเพลิน หน้าท่ีเลขามีสองอย่าง คือชงกาแฟกับจดชวเลข เท่านนั้ บรู พาอมยม้ิ “สมัยนี้เขามีกาแฟซองทรีอินวันกันแล้ว และเลขาท่ีนี่ก็ใช้ไอแพด บนั ทกึ ค�าสงั่ ไม่ได้จดชวเลขด้วยมอื ” “หนพู ิมพ์ดดี ไดห้ า้ คา� ตอ่ นาทีค่ะ” เธอพึมพ�า “ไมเ่ ปน็ ไร ปไู่ มไ่ ดใ้ หห้ นมู าเปน็ เลขาธรรศจรงิ ๆ หรอก เรอื่ งนี้ ปใู่ หเ้ ขม ท�าอยแู่ ล้ว” เขมทบ่ี รู พากลา่ วถงึ คอื หลานชายซนิ แสเจนิ บตุ รชายพฤกษ์ เลขาคใู่ จ บรู พา ฝ่ายน้นั อายมุ ากกว่าธรรศไทเกอื บปี นสิ ัยคอ่ นข้างเครง่ ขรมึ ชมเพลนิ จึงไมค่ ่อยไดค้ ยุ ดว้ ยมากนัก “หน้าท่ีหนูจริงๆ ก็คือคอยรายงานความประพฤติของธรรศให้ปู่รู้ คอยตดั ไฟแต่ตน้ ลมตอนท่ีมันทา� ท่าจะจบี นงั โคมเขยี วพวกน้นั ” ดูทา่ บูรพาจะไมช่ อบแฟนสาวของหลานชายเลยสักคนเดียว ถงึ ไดใ้ ช้ แตส่ รรพนามแรงๆ เรียกผู้หญงิ พวกน้นั ครั้งแล้วคร้งั เล่า “ท่ีส�าคัญ หนูต้องไม่ปล่อยให้มันหนีไปแข่งรถได้อีก โดยเฉพาะงาน พัทยาเรซซงิ เฟส ทจี่ ะจดั ขน้ึ วันอาทิตย์น”ี้ “แลว้ ถา้ ธรรศรวู้ า่ คณุ ปใู่ หห้ นมู าเปน็ เลขาให้ ธรรศจะไมโ่ กรธหรอื คะ” 27

ยอ้ นศรรกั เธอรดู้ วี า่ เพอ่ื นสนทิ เกลยี ดการทมี่ คี นเขา้ ไปวนุ่ วายในชวี ติ สว่ นตวั ทส่ี ดุ และนคี่ ือสาเหตทุ ปี่ กู่ บั หลานไมค่ ่อยลงรอยกันเท่าไร “หนกู อ็ ย่าบอกเรือ่ งพวกนใ้ี หธ้ รรศร้สู ิ” “อา้ ว!” คราวนีค้ นฟงั เรมิ่ งง ดเู หมอื นบูรพาจะมีความลบั ซกุ ซอ่ นไวจ้ ากหลาน ชายมากมายจนนับไม่ถ้วน “ปู่อยากให้หนูไปอ้อนของานน้ีจากธรรศเอง ธรรศใจอ่อนกับหนูอยู่ แล้ว และเบ่ือข้ีหน้าเขมเหมือนจะตาย ปู่เชื่อว่ามันต้องรีบตะครุบโอกาสน้ี หมบั เลย” ทา่ นอธบิ าย “ท�าไมเราต้องท�าอะไรซบั ซ้อนแบบนี้ด้วยคะ” เริ่มมึนตบึ้ “กอ็ ยา่ งทหี่ นรู นู้ น่ั แหละ ธรรศไมเ่ คยชอบใหป้ เู่ ขา้ ไปยงุ่ ในชวี ติ ของมนั ถา้ ขนื ปลอ่ ยใหม้ นั รวู้ า่ ปมู่ าตง้ั หนา้ ตงั้ ตาหาเมยี ใหแ้ บบนี้ มนั จะตอ้ งรบี ไปลาก นงั พวกนั้นมาท�าเมยี ใหป้ ู่กระอักเลอื ดตายแนๆ่ ปูเ่ ลยอยากให้หนูเก็บเรอื่ งนี้ ไวเ้ ป็นความลบั ได้ม้ัย” “ค่ะ” ก็ลงเรอื ล�าเดียวกันมาเกินครึ่งทางแล้ว เกิดไม่รับปาก ทา่ นได้ยนั เธอ ตกน้�าปะไร “ออ้ ...แลว้ เรอ่ื งเงนิ เดอื นเลขาไมต่ อ้ งหว่ งนะ ปไู่ มห่ กั จากคา่ จา้ งสบิ ลา้ น ของหนหู รอก” เมือ่ เห็นอกี ฝา่ ยพดู เรอื่ งเงินข้ึนมากอ่ น ชมเพลินเลยไดโ้ อกาส “ง้นั หนอู ยากจะขออะไรคุณปสู่ ักอยา่ งหนงึ่ ก่อนได้ม้ัยคะ” หญิงสาวถามกระมิดกระเมี้ยน ในเมื่อเห็นอยู่ชัดๆ ว่าไม่มีหวังปลูก ตน้ รักแล้ว ก็ควรหาเงนิ ไปทา� ไร่แห้วใหร้ ุง่ เรือง “วา่ มา” ดวงตาของท่านผเู้ ฒา่ เปลง่ ประกายวาวด้วยความสนใจ ชมเพลินเลย รบี ออดอ้อนอกี ฝ่ายวา่ 28

อุมาริการ์ “หน.ู ..หนอู ยากจะขอเบิกเงินเดอื นล่วงหน้าหนึ่งเดือนคะ่ ” “เรอื่ งนน้ั นะ่ ไมม่ ปี ญั หา แตป่ กู่ อ็ ยากจะขออะไรหนอู ยา่ งหนง่ึ เหมอื นกนั ” “อะไรคะ” “ชดุ สนี ี้ แบบนนี้ ะ่ หา้ มใสม่ าอกี นะ” ทา่ นกระดกิ นว้ิ มายงั ชดุ สดุ คลาส สิกของเธอ “ทา� ไมคะ สวยดีออก คลาสสิกจะแย”่ “สเี หมือนโคลนแบบนีม้ แี ตค่ นเหยียบยา�่ ใส่แล้วขบั ไลโ่ ชคลาภหมด” ฝา่ ยนนั้ ตอบ ก่อนส�าทับวา่ “ถ้าจะใหด้ ีกลับไปก็เอาไปเผาไฟทงิ้ ซะนะ ไม่งน้ั ถา้ ปูเ่ หน็ จะตัดเงินเดือน” อุแม่เจ้า! น่ีคุณปู่เช่ือเร่ืองไสยด�าขนาดนี้เลยหรือ...แบบน้ีเธอคง หมกเมด็ เร่อื งปีเกิดเมียของธรรศไทไมไ่ ด้ซะแลว้ ชายหนมุ่ ทชี่ มเพลนิ คดิ ถงึ อยหู่ รตี่ าลงเมอ่ื เหน็ รา่ งกะทดั รดั คนุ้ ตา ของใครบางคนผ่านเข้ามาในคลองสายตา ฝ่ายนั้นก�าลังก้าวออกจากห้อง ประธานบรษิ ทั ซึ่งตง้ั อยสู่ ดุ ทางเดนิ อกี ด้านหนึง่ จรงิ อยวู่ ่าระยะห่างระหว่างเขากบั เธอคอ่ นขา้ งไกล และฝา่ ยน้นั ใสช่ ดุ ไมค่ ุน้ ตาเอาเสียเลย เสื้อผ้าสีเหมือนน�้าบ้วนปากยายแก่ที่ออกแบบไว้เม่ือศตวรรษที่แล้ว ผมก็ยุ่งเปน็ รังนกกระจาบ ดกู ระเซงิ จนหาความงามไม่เจอ ดยู งั ไงก็ไม่น่าจะ ใชย่ ายถว่ั งอกของเขาสักนดิ เดยี ว แต่ชายหนุ่มมั่นใจว่าไม่มีวันจ�าผิดคน เขาเลยผลุนผลันลุกจากโต๊ะ ทา� งาน ทา่ มกลางสายตาแปลกใจของเขม ซงึ่ กา� ลงั อธบิ ายแผนการผลติ อยา่ ง ตั้งใจ “มีอะไรหรอื ครบั คณุ ธรรศ” เขมเอ่ยถามอย่างเกรงใจ ธรรศไทไม่ตอบ ใจเขาจดจอ่ อยู่กบั คนซงึ่ ก�าลงั กา้ วเข้าไปในลฟิ ต์ ประตูลิฟต์ปิดลงก่อนท่ีเขาจะไปถึง ชายหนุ่มเลยได้แต่สงสัยว่า คน 29

ย้อนศรรกั เมื่อครคู่ อื เพ่อื นสนทิ ของเขาหรือเปล่า เพราะพกั หลังนไ่ี มไ่ ดเ้ จอเธอเลย ว่าแต.่ ..ชมเพลินมาพบปขู่ องเขาท�าไม วันน้ีเป็นวันท่ีชมเพลินรู้สึกแปลกๆ จะว่าปลอดโปร่งใจก็ไม่ใช่ หนักใจกไ็ มเ่ ชงิ สว่ นหนงึ่ คงเพราะเธอไดช้ า� ระหนสี้ นิ บางสว่ นไปบา้ งแลว้ ดว้ ยเงนิ เดอื น ที่เบิกล่วงหน้ามา แตอ่ กี ส่วนคือความไม่สบายใจทเี่ ผลอไปรบั ค�าบรู พางา่ ยๆ เงินน่ะใครๆ ก็อยากได้อยู่หรอก แต่ต้องท�ายังไงถึงจะหาคู่ให้คนเอา แต่ใจตัวเองอย่างธรรศไท ท่ีมีบรรดาดารา นางแบบ และไฮโซสาวร้อยอยู่ รอบเอวเปน็ พรวนได้ ขอ้ ทีแ่ ยท่ สี่ ุดคือเธออยากเปน็ เจา้ สาวของเขาเสยี เอง พอคดิ ไดแ้ บบนน้ั ชมเพลนิ กร็ บี เปลย่ี นเสอ้ื ผา้ เปน็ ชดุ อยบู่ า้ นเพอ่ื ความ คลอ่ งแคลว่ แล้วมุดเขา้ ไปในหอ้ งเกบ็ ของเพอ่ื คุ้ยหากรสุ มบัติหรือโคตรเพชร เมด็ ใหญจ่ ากอนิ เดยี ทพ่ี อ่ เคยกระซบิ บอกตอนเธออายหุ า้ ขวบวา่ ทา่ นเปน็ คน เอาของพวกน้นั มาซ่อนไวใ้ นกลอ่ งกระดาษเหลา่ น้ี ถึงตอนน้ีก็ได้แต่ภาวนาว่าแม่จะขนพวกมันมาจากบ้านเก่าได้ครบ ทุกกลอ่ ง เพ่ือเธอจะได้เจอสมบตั กิ ับเพชรทน่ี กึ ว่าพ่อโกหกมาตลอดชีวิต แตเ่ มอ่ื คดิ วา่ มนั อาจทา� ใหเ้ ธอกลายเปน็ เศรษฐนิ คี นใหมข่ องเมอื งไทย ได้ในพริบตา ไม่ต้องทนฝืนใจท�างานให้บูรพาต่อไป หญิงสาวเลยคิดจะลอง เสีย่ งคน้ หามันดสู กั ตง้ั หนึ่ง แล้วชมเพลินก็พบว่าในห้องเก็บของที่เต็มไปด้วยฝุ่นและหยากไย่ มี สมบตั พิ ระศุลี หรือ King Solomon’s Mines ของ เอช.ไรเดอร์ แฮกการด์ ฉบับแปลเป็นภาษาไทยและตีพิมพ์เม่ือเกือบสามสิบปีท่ีแล้วเล่มหนึ่ง กับ เพชรพระอมุ า ภาคแรก ของ พนมเทยี น อีกย่ีสบิ กว่าเลม่ ฮา่ ๆๆ เย่ียมมาก พ่อไม่ได้โกหกแมแ้ ตน่ ิดเดียว ดูท่าการหาเจา้ สาวให้ธรรศไทจะงา่ ยกว่าหาเงนิ ซะแล้ว 30

อมุ าริการ์ เธอถอนใจยาว บอกตัวเองให้เลิกคดิ อะไรไร้สาระ แล้วลงมอื คน้ ห้อง แคบๆ นั่นอย่างจรงิ จงั เป้าหมายของหญิงสาวอยู่ที่หนังสือรุ่นตั้งแต่ชั้นประถมเป็นต้นมา หลังจากเหงื่อเริ่มโซมกายและตบยุงตายไปสี่ตัว ชมเพลินก็มุดออกจากห้อง เกบ็ ของพรอ้ มหนังสือร่นุ สามเลม่ ในอ้อมแขน นว้ิ เรียวยาวเพ่งิ พลกิ หนังสือในมอื ไปได้เพยี งไม่กห่ี น้า เสยี งกริ่งประตู หน้าบา้ นกด็ งั ข้ึนเสียก่อน บางทีบูรพาอาจจะเปลี่ยนใจ หลังจากรู้ตัวว่าได้ตั้งข้อเสนอแปลกๆ เข้าให้แล้ว จึงส่งเลขามาหาเพื่อขอยกเลิกข้อตกลงท้ังหมด...หญิงสาวเผลอ ดีใจ ก่อนจะนึกได้ว่าถ้าเกิดเป็นแบบนั้นข้ึนมาจริงๆ ก็คงไม่ดีเท่าไร เพราะ เธอใช้เงนิ ทีเ่ บิกล่วงหนา้ ไปหมดแล้ว ชมเพลนิ เลยลงั เลอยคู่ รหู่ นง่ึ กอ่ นตดั สนิ ใจกา้ วตรงไปเปดิ ประตรู ว้ั แลว้ พบว่าคนทยี่ นื กดกริ่งตรงหนา้ บ้านคือ ‘ตน้ เหต’ุ ของเรอื่ งวันนี้ ธรรศไทยืนเอนพิงเสารั้วปล่อยตัวตามสบายแบบที่ชอบท�าเป็น นิสยั เม่อื มาทีน่ ่ี แต่คราวนี้ต่างจากทุกคร้ังก็ตรงท่ีเขารู้จักกดกร่ิงแทนไขกุญแจเปิด เขา้ ไปเฉยๆ สีหน้าชมเพลนิ เลยมนึ หน่อยๆ ท่ีสา� คญั เธอไมเ่ หมือนปา้ รงั นกที่ ใส่สทู สนี ้�าลา้ งแก้วคนนั้นเลย หรอื เขาจะตาฝาดไปเอง แลว้ ธรรศไทกส็ งั เกตเหน็ หยากไยส่ เี ทาเกาะอยบู่ นเรอื นผมคนตรงหนา้ พรอ้ มๆ กบั รอยเป้ือนบนปลายจมกู เชิดรัน้ ชายหนุ่มเลยเอื้อมมือไปหยิบเส้นใยขาดว่ินนั้นท้ิงลงพ้ืนและถูปลาย นว้ิ ลบคราบสดี า� ใหอ้ กี ฝา่ ยอยา่ งเอาใจ กอ่ นจบั เสน้ ผมหลดุ ลยุ่ ทดั หใู หเ้ ธออยา่ ง ที่ชอบท�าเปน็ ประจ�า แก้มหญิงสาวเป็นสีแดงระเร่ือเล็กน้อย ตอนเธอเบ่ียงตัวหลบพร้อม 31

ย้อนศรรกั ปดั มอื เขาออกแล้วขู่เบาๆ “บอกกี่ทีแล้ววา่ อยา่ ท�าแบบนี้ เดี๋ยวใครเห็นกเ็ ข้าใจผิดกนั พอดี แลว้ เพลินจะขายออกไดย้ งั ไง” “ไมต่ อ้ งห่วง ผมเหมาหมดอยแู่ ลว้ ” “อะไรนะ” เธอเบกิ ตากวา้ งอยา่ งไม่เชือ่ หู “กไ็ ด้ยนิ วา่ อะไรละ่ ” “อยา่ มาขายขนมจบี แถวนี้นะหนมเขง่ เพลินไม่ซ้อื หรอก” หญิงสาวพูดแกมขู่ เพราะธรรศไทชอบท�าท่าหมาหยอกไก่ใส่เธออยู่ บ่อยๆ ถา้ เปน็ เมอ่ื กอ่ นชมเพลนิ กแ็ อบปลมื้ อยบู่ า้ ง แตห่ ลงั จากพบวา่ ดวงเธอ กับเขาชงกัน เลยคิดวา่ ถึงจะดบั ไฟท่ีตน้ ลมไม่ทัน แตก่ น็ ่าจะดบั ทันตรงกลาง ทาง โดยเฉพาะเมอ่ื มเี งนิ สบิ ลา้ นคอยอัดฉีด “บอกก่ีทแี ลว้ ฮึ วา่ อย่าเรียกผมว่าหนมเขง่ ” เขาทา� เสยี งไม่พอใจ แต่ ดวงตาฉาบรอยยม้ิ ละไม “ธรรศกเ็ ลิกเรียกเพลนิ วา่ ถว่ั งอกก่อนสิ” คนพูดต่อรอง เพราะเวลาที่อารมณ์ดีๆ ธรรศไทชอบเรียกเธอว่า ‘ถัว่ งอก’ แต่ชมเพลินไม่ชอบฉายาน้เี ลย มนั ฟังดูน่าเกลยี ดเปน็ บ้า กค็ งเหมอื นเขาทีไ่ ม่ชอบช่ือเล่นซึ่งเธอตัง้ ให้น่ันแหละ ท�าไมไมช่ อบก็ไม่รู้ ท้ังๆ ท่มี นั เหมาะกบั เขาจะตายไป หญิงสาวคิดและได้ยนิ เสยี งอกี ฝ่ายลอยมาเข้าหู “ไมอ่ ยากใหผ้ มเรยี กกร็ บี ไปเพม่ิ นา้� หนกั เสยี สิ ไมใ่ ชผ่ อมซะจนเหน็ แต่ หัวแบบนี้” แล้วคนพูดก็เอื้อมมือมาเขย่าศีรษะเธอแรงๆ ท�าให้ได้หยากไย่อีก จา� นวนหนึ่งตดิ ฝ่ามือไปเป็นของฝาก ชายหนุ่มมองแล้วขมวดค้วิ นดิ ๆ “แล้วน่ีไปเลน่ ซนอะไรมา ท�าไมถงึ ได้มอมแมมขนาดน”ี้ “ไม่ได้ซน แต่เพลินไปหา...” คนตอบสะดดุ นิดหนึ่ง 32

อมุ ารกิ าร์ “หาอะไร” ชายหนมุ่ เลกิ ควิ้ คงเพราะปกตชิ มเพลนิ จะไมพ่ ดู จาอกึ อกั เช่นนี้ เวน้ เสียแตว่ า่ โกหก “หา...เอ่อ...หา...ร...รูปเพื่อน...ง่า...เพื่อนเก่าๆ มา...มาวาดเป็นแบบ น่ะ” ตอบอกึ อกั เกินไปหรือเปลา่ ซ�้ายังไมย่ อมสบตาเขา แบบน้มี พี ิรุธชดั ๆ ธรรศไทคดิ แตย่ งั ไมท่ นั ไดท้ กั ออกไป อกี ฝา่ ยกเ็ ปลย่ี นเรอื่ งไปเรยี บรอ้ ย แล้ว “แลว้ นี่ธรรศมาท�าไม” “มอี ะไรจะถามเพลนิ นดิ หน่อย แตถ่ ามไปกนิ ขา้ วไปกไ็ ด้” เขาไมพ่ ูดเปลา่ แตก่ ลับฉวยข้อมอื เธอไว้แนน่ แลว้ ลากไปที่รถด้วยกัน ชายหนมุ่ ทา� หนา้ นวิ่ เมอ่ื พบวา่ ขอ้ มอื อกี ฝา่ ยเลก็ นดิ เดยี ว แทบกา� ไดถ้ งึ รอบครงึ่ อนั ทจ่ี รงิ ในชว่ งเวลาเกอื บปตี ง้ั แตเ่ ขากลบั มาอยบู่ า้ น กม็ ารบั ชมเพลนิ ไปกนิ ขา้ วขา้ งนอกอยบู่ อ่ ยครง้ั แตด่ เู หมอื นวา่ ชว่ งสองเดอื นกวา่ ทเ่ี ขาหายหนา้ ไป หญงิ สาวจะหวนกลับไป ‘ไดอด’ อยา่ งเกา่ เลยเอวคอดหวั โตเป็นถวั่ งอก เสียขนาดนี้ สงสยั ช่วงน้ีต้องหาเรอื่ งมาพาเธอไปกนิ ข้าวทุกวนั ซะแลว้ “ให้ไปชุดนเี้ นยี่ นะ” ชมเพลินย่นจมูกและขืนตัวไวน้ ดิ หน่อยพลางก้ม มองตวั เอง “เพลินใสอ่ ะไรกส็ วย” “ชุดหนูแจว๋ แบบนเ้ี นีย่ นะสวย! อย่ามาอ�าเลย เพลินรู้ทนั นะ ธรรศหิว ละส”ิ ธรรศไทหวั เราะเบาๆ เขายังอยใู่ นชุดสูทของอารม์ านีสุดเนี้ยบอยู่เลย มีแค่เนกไทคลายปมออกแล้วเลื่อนต�่าลงให้หายอึดอัด ขณะที่ชมเพลินสวม เสอ้ื ยดื แขนสน้ั สเี หลอื งออ่ นมรี อยเปอ้ื นสองสามรอยตรงชว่ งตน้ แขนและเนนิ อก กางเกงยีนก็ถูกตัดขาจนส้ันกุดเผยให้เห็นหัวเข่ากลมกลึงกับปลีน่องได้ รูปสวย ผมหยิกหยักศกของหญิงสาวถูกรวบไว้อย่างลวกๆ ด้วยคลิปอันโต 33

ย้อนศรรัก เลยมีปอยผมหลดุ ระขา้ งแกม้ อย่างน่าดู ชมเพลนิ นา่ รกั กวา่ คคู่ วงของเขาทกุ คน กางเกงสนั้ กดุ โชวเ์ รยี วขาของ เธอก็ไม่ไดท้ �าให้เขาคิดถึงขา้ วขาหมแู มแ้ ตน่ ดิ เดยี ว จะคดิ ถงึ กแ็ ตต่ อนเรียวขาคูน่ ้นั โอบรัดรอบเอวของเขาเอาไว้ แล้วธรรศไทกห็ น้าแดง ไม่รเู้ หมอื นกนั ว่าคดิ อะไรบ้าๆ แบบนั้นขึ้นมา ได้อยา่ งไร ชมเพลินหันมาเห็นพอดีเลยถามพร้อมทา� หนา้ นวิ่ “เป็นอะไร ท�าไมเงยี บไป คดิ อะไรลามกอยใู่ ช่มยั้ ” ไมน่ า่ เชื่อวา่ เธอจะรูใ้ จเขาขนาดน้ี “หาเร่ือง ตกลงจะไปหรือไม่ไป ขนื ชักช้าเด๋ยี วใหจ้ า่ ยค่าข้าวเองนะ” ธรรศไทไมต่ อบ พรอ้ มหาทางเฉไฉ หญงิ สาวมองหนา้ เขาฉนุ แกมขนั แตก่ ย็ อมหนั ไปลอ็ กประตรู ว้ั และกา้ ว ตามธรรศไทไปยงั รถโดยดี แตไ่ มว่ ายบน่ กระปอดกระแปด “เชื่อเขาเลย ตัวเองมาชวนเขาไปกินข้าวเองแทๆ้ แลว้ ยังกล้ามาขู่กนั อีก” 34

3 ร้านท่ีธรรศไทพาชมเพลินไปกินข้าวนั้นเป็นภัตตาคารจีนขนาด สามคหู า รบั แขกไดร้ าวๆ ร้อยห้าสบิ คน มชี อื่ ว่า เซยี นหลงเหลา เจา้ ของร้าน ตั้งช่ือนี้เพราะม่ันใจฝีมือท�าอาหารของตนเองมากว่ายอดเย่ียมขนาดถ้าเทพ เซยี นไดม้ ากนิ จะตอ้ งหลงใหลจนไมย่ อมกลบั สวรรคแ์ นน่ อน นอกจากรสชาติ อรอ่ ยติดปลายล้ินแล้ว ทา� เลที่ตั้งก็อยหู่ นา้ ปากซอยบา้ นพวกเขา ทายาทคนเดยี วของรา้ นกส็ นทิ สนมกบั ทงั้ คไู่ มน่ อ้ ย เซยี นหลงเหลาเลย เป็นร้านประจา� ของสองหนมุ่ สาวไปโดยปรยิ าย หญิงสาวจึงไม่รู้สึกอะไรกับการใส่ชุดอยู่บ้านสุดโทรมและคีบรองเท้า แตะมากินขา้ วเยน็ ธรรศไทกไ็ ม่ได้สนใจสายตาของแขกในร้านที่จ้องมองมา สักนดิ เดยี วตอนจงู มือเธอให้เดินเข้าไป หงส์หยกผู้เป็นทั้งทายาทและผู้จัดการร้านรีบทิ้งเคาน์เตอร์คิดเงินมา ต้อนรบั สองหน่มุ สาว แล้วพาไปห้องวีไอพซี ึง่ ธรรศไทใชบ้ ริการเป็นประจา� 35

ยอ้ นศรรกั “กินอะไรดี วนั น้มี ีกงุ้ ตะกาดกับหอยกะพง...ออ้ ถ้าอยากกนิ ปลาก็ได้ นะ หยกเพ่ิงไดป้ ลากะพงเบ็ดมาเมือ่ เยน็ นี้เอง” รา่ งในชุดกี่เพ้าสีแดงสดผ่าสูงจนเห็นโคนขาขาวผอ่ งรา่ ยยาวพร้อมส่ง เมนกู ระดาษแขง็ เลม่ ใหญส่ แี ดงลายทองใหช้ มเพลนิ ขณะทดี่ วงตาเรยี วรอี อ่ น เชือ่ มลงอยา่ งเหน็ ได้ชดั ยามจอ้ งมองธรรศไท เขายม้ิ นอ้ ยๆ แลว้ เอนหลงั พงิ เกา้ อี้ มองรา่ งอวบอมิ่ ตรงหนา้ ดว้ ยสายตา หวานฉ่�าแบบทช่ี อบท�า “ผมอยากกนิ นกมากกว่า มหี รือเปล่า” ชายหนุ่มชอบเล่นมุกท�านอง น้กี บั อีกฝ่ายเสมอ “ถา้ คณุ ธรรศกนิ นกหงสห์ ยกไดก้ ล็ องด”ู คนตอบสง่ สายตาชมดชมอ้ ย มาให้ “ผมกลวั เจ้าของนกจะมาเล่นงานเสยี ก่อนนะ่ สิ” “ใครหนา้ ไหนจะกล้ามาเสนอหนา้ ขอเป็นเจ้าของ” คนพดู กระชากเสยี งกระแทกกระทน้ั ขณะทธ่ี รรศไทยง่ิ ยม้ิ กวา้ ง ดงึ มอื ขาวผ่องของฝ่ายนน้ั มาลูบเลน่ “คนทอ่ี ยากเปน็ กไ็ มย่ อมใหเ้ ขาเปน็ นี่นะ” ค�าตอบของชายหนุม่ ท�าให้ชมเพลนิ ยน่ จมูกนดิ หน่งึ กอ่ นรกั ษาสหี นา้ ไมร่ ไู้ ม่ช้ีไดเ้ หมอื นเดมิ ไมเ่ ปลย่ี นแปลง เอาเถอะ อยากจบี กจ็ ีบกนั ไป เธอขอกนิ กอ่ นละ กองทัพต้องเดินด้วยทอ้ ง ชมเพลินไม่รู้จะเล่นตัวไปท�าไมในเม่ือมีโอกาสประหยัดเงินค่ากับข้าว ท้ังที ต่อให้ธรรศไทจะเล่นบทเลิฟซีนหรือเซ็กซ์ซีนตรงหน้า เธอก็ไม่หว่ัน หญงิ สาวเอย่ ปากสง่ั อาหารเจ็ดอยา่ งรวด หงสห์ ยกคอ้ นนดิ ๆ กอ่ นดงึ มอื ออกจากการเกาะกมุ ของชายหนมุ่ แลว้ ควกั ปากกาออกมาจดรายการอาหารทง้ั หมด “สั่งเหมอื นตายอดตายอยากมาจากไหน ถามจรงิ กนิ หมดหรือ” 36

อุมารกิ าร์ “ไมห่ มดกห็ อ่ กลบั บ้านสิ ไมเ่ หน็ ยากเลย” “ดีนะยะ นอกจากจะอิม่ จงั ตังคอ์ ยคู่ รบแล้ว ยังคดิ จะคาบกลบั บ้าน อีก นงั งกสยาม” ธรรศไทหัวเราะเออื่ ยๆ แล้วกลา่ วคลา้ ยจะแก้ตวั แทนเพือ่ นสนทิ วา่ “เพลนิ ชว่ ยใหผ้ มไดอ้ ุดหนุนหยกต่างหาก” “จริงๆ ถ้าคุณธรรศอยากกินอาหารจีน ให้หยกไปท�าให้ท่ีบ้านก็ได้ ไม่ตอ้ งมาทีร่ ้านหรอก” ชมเพลนิ เลกิ คว้ิ เรยี วขน้ึ นดิ ๆ เมอื่ เหน็ นกแสนสวยเตรยี มเปดิ ประตกู รง กว้าง เธอรู้มานานแล้วว่าหงส์หยกคล่ังไคล้ธรรศไท จึงเห็นเป็นเรื่องข�าขัน เสมอมา ไม่เคยคิดมาก่อนว่าฝ่ายนั้นจะต้ังหน้าต้ังตารุกฆาตขนาดน้ี ขณะ เดียวกันคา� ตอบของชายหนุ่มกท็ �าใหห้ ญงิ สาวขมวดคิว้ “งน้ั ไปเรว็ ๆ นะ ผมจะรอ” ธรรศไทไมพ่ ดู เปลา่ แตย่ งั เออื้ มไปดงึ มอื ซา้ ย หงส์หยกไปประสานกับมือเขาหลวมๆ เสียอีก “หยกรู้ใช่มั้ยว่าผมหมายถึง อะไร” หงส์หยกเม้มปากนิดๆ ยังไม่ทันได้พูดอะไรออกมา เพราะพนักงาน ในรา้ นมาตามให้ไปเคลียร์บลิ ลกู ค้าเสียกอ่ น ชมเพลินซง่ึ มองอยู่เลยเผลอหลดุ ปากถามออกไป “อย่าบอกนะว่าธรรศจะมาหาเหยอื่ เอาแถวน”้ี “แลว้ ไม่ได้หรือ” คนถูกถามเอนหลังพิงเก้าอ้ี จิบน้�าเก๊กฮวยเย็นเฉียบในแก้วทรงเตี้ย ปอ้ มดว้ ยทีท่าผอ่ นคลาย ธรรศไทถอดสทู และรดู เนกไทออกไปแลว้ เหลอื แคเ่ สอ้ื เชต้ิ สฟี า้ จางตวั ในซงึ่ ถกู ปลดกระดมุ ลงจากคอสองเมด็ จนเหน็ แผงอกหนนั่ แนน่ รา� ไร เรอื นผม เรยี บไมก่ ระดกิ ตอนกลางวนั เริ่มมบี างปอยเฉไฉออกนอกลู่นอกทาง หล่นลง มาปรกหนา้ ผากระดวงตาเรยี วคมจนนา่ เอ้ือมมือไปปัดออกให้ 37

ย้อนศรรกั ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนทายาทคนเดียวของตระกูลใหญ่เลยสักนิด ถ้า บอกว่าเขาเป็นนักกีฬาเสเพลที่ถูกผู้จัดการทีมไล่ออกแล้วมาขลุกอยู่ในบ่อน นอนในซ่องซะ ยังน่าเชอื่ มากกวา่ แล้วบูรพาใหม้ าจับตาดคู นอย่างนีเ้ นยี่ นะ เฮอ้ ! มหี วงั ถูกจับกนิ ก่อนสไิ มว่ า่ หญงิ สาวเผลอถอนใจ เลยทา� ใหเ้ พื่อนร่วมโต๊ะขมวดคิว้ นิดๆ “ถอนใจท�าไม” “เพลิน...” ชมเพลินอึกอัก แล้วรีบเฉไฉแบบท่ีท�าเป็นประจ�าทุกคร้ัง เวลาตัง้ ตน้ โกหก “เออ่ ...เพลิน...เพลนิ คิดว่าเสือไมก่ ินเพ่ือนของมันเสยี อกี ” “เสอื จนตรอก มอี ะไรกต็ ้องกิน” “เสอื อยา่ งธรรศเนี่ยนะจนตรอก” เธอยน่ จมกู “รมู้ ั้ยต้ังแต่เกิดเรื่องคร้งั ลา่ สดุ มานี่ คุณปู่กไ็ ม่ยอมให้ผมคลาดสายตา เลย” “คุณปู่คงเป็นห่วงธรรศน่ะสิ เพลินอ่านข่าวแล้ว ยังเครียดแทนเลย ผูห้ ญิงคนน้ันรา้ ยมากเลยนะ” “เครียดแตไ่ มต่ ิดตอ่ มาเลย ปีใหมก่ ไ็ ม่โทร.หา” ชายหนุ่มต่อว่าเหมือนน้อยใจ คงเพราะไม่ว่าจะอยู่ซอกมุมไหนของ โลกใบน้ี เธอจะต้องโทรศพั ท์ไปอวยพรใหท้ กุ คนื วนั ส้นิ ปี แต่พอปนี เี้ ขากลบั มาอย่เู มอื งไทย หญงิ สาวกลับเลกิ ธรรมเนียมปฏบิ ตั ขิ อ้ น้ีเสยี ดื้อๆ ชมเพลนิ ยมิ้ เจอื่ น พอลองนบั เลน่ ๆ กพ็ บวา่ ไมไ่ ดเ้ จอหนา้ อกี ฝา่ ยมากวา่ สองเดือนแลว้ “อย่างอนสิ ก็เพลินนกึ วา่ ธรรศยงั ไมก่ ลับจากเมอื งชลน”่ี “แลว้ ทา� ไมไมโ่ ทร.เขา้ มอื ถอื ผมไมไ่ ดเ้ ปลย่ี นเบอรส์ กั หนอ่ ย” คนตอบ หน้างอ “บัตรเติมเงนิ หมดนะ่ ” “โทรศพั ท์บา้ นไมม่ ีหรือไง” เขาหรี่ตานดิ หนอ่ ยเหมือนจับผดิ 38

อุมารกิ าร์ “โดนตัด” คราวนี้รอยยม้ิ หญงิ สาวยง่ิ เจอ่ื นไปกนั ใหญ่ ธรรศไทขมวดคิ้ว “ใหต้ ายสิ นเ่ี พลนิ ถังแตกอีกแล้วเหรอ” “หยาบคาย เขาเรยี กวา่ เขา้ สภู่ าวะถดถอยทางเศรษฐกจิ ยะ่ ” เธอคอ้ น ชายหนมุ่ ไมข่ า� ไปดว้ ย เขาตัง้ หน้าตงั้ ตาซกั ฟอกตอ่ อย่างไม่ลดละ “แลว้ งานทโ่ี รงเรยี นสอนศลิ ปะละ่ ” “หา้ งขอพื้นทีค่ ืน” “เพลินเปล่ียนงานดีกว่ามั้ย หาอะไรท่ีมั่นคงกว่านี้ท�า” เขาแนะน�า จรงิ จัง แม้ในสายตาบูรพาหรือผู้หลักผู้ใหญ่บางคน ธรรศไทจะเป็นไอ้หนุ่ม นกั ซง่ิ ลอยชายไปวนั ๆ แตแ่ ทจ้ รงิ แลว้ ชว่ งหลายปที ผ่ี า่ นไปกบั การเปน็ นกั แขง่ รถแนสคาร์ ทา� ใหธ้ รรศไทมเี งนิ เปน็ กอบเปน็ กา� จนเรยี กไดว้ า่ เปน็ เศรษฐใี หญ่ คนหนึ่ง ถงึ ไม่ต้องทา� งานหรอื รับมรดกบูรพา เขาก็ไม่อดตาย ส่วนงานของชมเพลินนั้นมีรายได้ไม่แน่นอน ท่ีร้ายกว่าน้ันก็คือหญิง สาวเปน็ คนใจอ่อน เลยโดน (หลอก) ใชใ้ ห้ทา� งานฟรีอยูบ่ ่อยๆ พอเร่อื งน้ลี ่วง รถู้ งึ หธู รรศไทเขา้ เธอเลยถกู คอ่ นขอดวา่ ไมไ่ ดไ้ ป ‘ทา� งาน’ แตก่ า� ลงั ‘ทา� ทาน’ อยู่ “ธรรศจะให้เพลินท�าอะไรล่ะ เพลินไม่ใช่เด็กจบใหม่ ประสบการณ์ อะไรกไ็ มม่ ี อายกุ ไ็ มน่ ้อยแล้ว” ยอมรับออ้ มๆ ว่าแก่กไ็ ด้ “ทถ่ี นัดอยา่ งเดยี ว คือวาดรูป แลว้ ใครทีไ่ หนจะมารับเพลินเขา้ ทา� งาน” ชมเพลนิ ท�าสุ้มเสยี งหมดอาลยั ตายอยากกอ่ นพดู ต่อ “นถี่ า้ รมู้ ากอ่ นวา่ ธรรศจะไปทา� งานกบั คณุ ปู่ เพลนิ กค็ งขอตามไปดว้ ย แล้วละ” หญงิ สาวรสู้ กึ ผดิ นดิ หนอ่ ยตอนชอ้ นตามองอกี ฝา่ ย เพอื่ หาทางโนม้ นา้ ว ให้เขาชวนเธอไปเปน็ เลขา อยๆู่ โอกาสกล็ อยมาถงึ มอื แลว้ จะไม่พยายามควา้ ไวไ้ ด้อย่างไร 39

ย้อนศรรัก คา� พดู ของเธอทา� ใหด้ วงตาสนี า�้ ผง้ึ เขม้ ทอประกายวาว เหมอื นนกึ อะไร ขึ้นมาได้ “จริงสิ ผมวา่ จะถามอยู่พอดี วันนเี้ พลินไปหาคณุ ป่ทู บ่ี ริษทั หรือ” โอ้ แมเ่ จ้า...หนมเข่งรเู้ ร่ืองนไ้ี ดย้ งั ไง “เพลินจะไปท�าไม อยากเจอคณุ ปู่ แคป่ นี รว้ั ไปหากเ็ หน็ หน้าแลว้ ” เธอเฉไฉ เสยี งสน่ั นดิ ๆ ภาวนาไมใ่ หธ้ รรศไทสงั เกตเหน็ โชคดที พ่ี นกั งาน ทยอยน�าอาหารมาเสิร์ฟ หญงิ สาวเลยเปลีย่ นเร่อื งรวดเร็ว “ดสู .ิ ..กุง้ นา่ กินจัง” แลว้ เธอกบ็ รรจงเขย่ี ตน้ หอมหนั่ ฝอยทธ่ี รรศไทเกลยี ดออกจากกงุ้ ตะกาด คั่วพริกเกลือ และยอมแกะก้ามปูนึ่งใหญ่ยักษ์ให้เขาท้ังๆ ท่ีปกติแล้วน่ีเป็น หนา้ ท่ขี องชายหนุม่ แต่ดูเหมือนฝ่ายน้ันจะไม่หลงกลงา่ ยๆ สหี นา้ เขาครา่� เครง่ กวา่ ทเ่ี คยเปน็ และจอ้ งมองราวกบั จะคน้ หาความจรงิ “แต่ผมว่าผมเห็นเพลินนะ เพลินใส่สูทสีเหมือนน้�าคลองขุ่นๆ ที่ ดไี ซเนอรอ์ อกแบบไวเ้ ม่อื ห้าสิบปีกอ่ น แล้วหัวกฟ็ ูเป็นรังนกเชยี ว” อา๊ ย! ฉนั นา่ เกลยี ดขนาดนัน้ เชียวหรือ ชมเพลินร้องในใจ คิดว่าอย่างแรกท่ีต้องท�าเมื่อกลับถึงบ้านก็คือโยน ชุดน้ันลงเตาเผาตามค�าส่ังของบูรพา แต่ขณะเดียวกันเธอก็แกล้งขึงตาใส่ คนพูดไปด้วย “ธรรศคดิ วา่ คนถงั แต...เอย๊ ประสบปญั หาเศรษฐกจิ ตกตา่� อยา่ งเพลนิ จะมีปัญญาไปไหนได้ไกลกว่าเซเว่นหน้าปากซอยเหรอ น่ียังคิดอยู่เลยว่าจะ ขอเปน็ เลขาธรรศไปพลางๆ ก่อนดีมยั้ ” สีหนา้ ธรรศไทบ่งบอกถึงความร้สู ึกเหลอื เชื่อ “นพี่ ูดเลน่ หรอื เปลา่ ” “สาบานได้วา่ ไมเ่ คยซเี รียสเท่าน้ีมากอ่ น” “แต่เพลินเคยบอกผมว่าไม่อยากเป็นมนุษย์เงินเดือนที่ถูกจ�ากัด 40

อมุ ารกิ าร์ ความคดิ ตอ้ งทา� งานภายใตก้ รอบของเวลา และไมช่ อบแตง่ ตวั เปน็ แพตเทริ น์ แบบสาวออฟฟศิ ไม่ใช่หรอื ” อกี ฝ่ายหรต่ี ามองเธอครุ่นคิด ใหต้ ายสิ...ฉันเกลยี ดนสิ ัยจา� แมน่ ของนายจรงิ ๆ “หมาจนตรอกมที างเลือกดว้ ยหรือ” เอาละ เพือ่ ให้ไดง้ านน้ี เธอยอมเป็นหมากไ็ ด.้ ..ไม่ใชแ่ ค่จนตรอกอย่าง เดยี วหรอก แตท่ ัง้ จนตรอกและเฝา้ มองเครอื่ งบนิ เลยละ โบร๋ววว อปุ๊ ส์! หญิงสาวรีบยกมือปดิ ปากเมื่อเหน็ ธรรศไทท�าหนา้ น่ิว “นัน่ เพลนิ หอนท�าไม” “อยุ๊ หอนอะไร หยาบคาย...เรอน่ะ เสียงเพลนิ เรอ อ๊ยุ นี่ไง เรออกี แล้ว ฟงั ดๆี นะ โบรว๋ วว...” เธอแกล้งหอน เอย๊ เรอใหม่ น่าเกลยี ดชะมดั พอเหน็ หนมุ่ รปู หลอ่ ตรงหนา้ ทา� หนา้ ตาครงึ่ ยมิ้ ครงึ่ บงึ้ ชมเพลนิ เลยรบี รุกรวดเร็ว อกี ฝา่ ยจะไดล้ ืมเสยี งหอน เอย๊ เสียงเรอบ้าๆ นั่นไปซะ “วา่ ไง ใหเ้ พลนิ ไปเปน็ เลขาธรรศไดม้ ย้ั ” คา� ถามนที้ า� ใหธ้ รรศไทถอนใจ ยาว “หรอื ธรรศมีเลขาแลว้ ” หญงิ สาวแสร้งถาม “เดาแม่นนี่ เขมไง จ�าไดม้ ย้ั ” เขาตอบเสยี งขรมึ เธอรู้มาว่าชายหนุ่มไม่สนิทกับฝ่ายนั้นนัก เขมอายุมากกว่าธรรศไท ไม่ถึงปีก็จริง แต่เพื่อนของเธอไม่เคยเรียกฝ่ายนั้นว่าพ่ี และถึงทั้งคู่จะโตมา ดว้ ยกนั ทวา่ พฤกษเ์ ปน็ คนเจยี มตวั ไมเ่ คยคดิ ทา� ตวั เสมอนายและไมส่ นบั สนนุ ให้ลูกชายคนเดยี วของเขาสนทิ สนมกบั บรรดาหลานๆ ของบรู พาจนเกนิ ไป ตวั เขมเองกม็ นี สิ ยั เคร่งขรมึ คงแกเ่ รยี น ฝา่ ยนน้ั เรยี นเก่งมากจนบรู พา ให้ทุนไปเรียนต่อต่างประเทศทันทีที่จบปริญญาตรี จากน้ันก็เข้าท�างานใน ตา� แหน่งเลขาของท่านท่ีสกายยนต์เลย “เพลนิ คดิ ว่าเขาเป็นเลขาคุณปู่เสยี อีก” 41

ย้อนศรรกั “กเ็ ปน็ เลขาคณุ ปนู่ นั่ แหละ แตต่ อนนคี้ ณุ ปสู่ ง่ เขามาดแู ลผม ออ้ ! จรงิ ๆ ตอ้ งเรยี กว่ามาเปน็ ผ้คู มุ ” รมิ ฝปี ากคนพูดบดิ โคง้ ดว้ ยความหงุดหงิดใจเมอื่ เอย่ ถึงตรงนี้ กอ่ นจะ ดีดนว้ิ ดงั เป๊าะอยา่ งนึกได้ “จริงสิ เพลินมาเป็นผู้ช่วยเขมอีกแรงดีไหม ผมจะได้มีข้ออ้างส่งเขา กลับไปหาคุณปเู่ รว็ ๆ” “แล้วคุณปจู่ ะยอมหรือ” ปลาตัวโตฮุบเหยอ่ื แลว้ ! หญิงสาวถามเสียงอ่อนแล้วก้มหน้าก้มตาตักอาหารเข้าปาก กลัว ธรรศไทจะเหน็ ประกายเจดิ จา้ ในดวงตาเธอ “เร่ืองน้นั ผมจดั การเอง บอกตรงๆ นะ ผมไม่ไวใ้ จคุณปู่ ไม่รู้กา� ลงั คิด วางแผนอะไรอยูห่ รอื เปล่า” ชายหนุ่มท�านายได้ใกล้ความจริงเสียจนคนท่ีก�าลังละเลียดกระเพาะ ปลาน้�าแดงอยถู่ ึงกบั สา� ลกั เขาเลยหัวเราะเบาๆ ออกมาพรอ้ มลูบหลงั ให้ “กินช้าๆ ไม่ต้องกลัวผมแย่งหรอก” ชมเพลินเหลือบตามองอีกฝ่ายเหมือนจะค้อน แล้วเบ่ียงตัวหลบมือ อุ่นๆ ไปด้วย “ไม่ตอ้ งหลอกด่าวา่ เพลินตะกละเลย แลว้ ตกลงจะใหเ้ พลนิ ไปท�างาน ได้เมอ่ื ไหร”่ เธอรบี วกหวั เรือกลับเข้าฝัง่ กอ่ นจะถูกธรรศไทลากพาออกไปไกลลิบ “เร็วท่ีสุด พรุง่ น้ีดมี ย้ั ” แล้วชมเพลนิ ก็ไดเ้ ป็นเลขาธรรศไทงา่ ยๆ แบบนีเ้ อง สาธุ หวังวา่ เร่อื งหาเมยี ใหเ้ ขาจะงา่ ยเหมอื นเรอื่ งนีน้ ะ! หญงิ สาวกนิ พร้อมกับพมึ พา� ในใจไปดว้ ย ส่วนธรรศไทอ่ิมกอ่ นเลยขอตวั ไปล้างมอื 42

อมุ ารกิ าร์ “คุณธรรศล่ะ” หงส์หยกซึ่งเดินกลับมาอีกคร้ัง ผิดหวังเต็มทีเม่ือ ไม่เหน็ ชายหนุ่มท่โี ต๊ะ “หนมเขง่ ไปหอ้ งนา�้ จะตามไปกไ็ ดน้ ะ รบั รองไมบ่ อกมา้ กบั ปา๊ แกหรอก แต่อย่ากินมูมมามนักล่ะ ฝาร้านแกไม่เก็บเสียง ฉันข้ีเกียจกลับไปเปิดเทป ธรรมะลา้ งหู” ชมเพลินเปิดทางแต่กลับถูกหยิกแรงๆ ตรงต้นแขนแทนค�าขอบคุณ หญงิ สาวเลยร้องอู้ ก่อนถามอกี ฝ่าย “บ้าจรงิ หยกิ ฉันทา� ไมเนย่ี ” “กใ็ ครใชใ้ หแ้ กเรียกคณุ ธรรศว่าหนมเข่งละ่ ” “แกไม่เคยเห็นธรรศตอนเป็นเด็ก เขานะ่ เหมอื นหนมเข่งที่สดุ แลว้ ” ท้ังอ้วน กลม ขาว ซ�้ายังมีหน่ึงจุดแดงแต้มบนจมูกเสียอีก ตอนขึ้น มธั ยมกระมังทีเ่ ขาเร่มิ ยืดตวั แล้วสงู เอาๆ แมข่ องเธอเลยพาฝ่ายน้นั ไปกา� จดั ต�าหนิสแี ดงน้ันออก ทา� ให้ขนมเขง่ ของเธอกลายเปน็ เทพบุตรขึ้นในพรบิ ตา หญงิ สาวขนั เมอ่ื นกึ ถงึ ภาพเพอ่ื นสนทิ ในวยั เยาว์ แตห่ งสห์ ยกคงไมข่ า� ไปดว้ ย เพราะฝ่ายนน้ั ส่งสายตาเหยยี ดหยามมาให้ “แกนตี่ าถวั่ จริงๆ สมแล้วที่คุณธรรศเรียกว่านงั ถวั่ งอก เหน็ เทพบุตร เป็นหนมเขง่ ไปได้” หงสห์ ยกทา� เสยี งจกิ กดั พลางทรดุ ตวั ลงนง่ั ทเี่ กา้ อธ้ี รรศไท กอ่ นกม้ จบู เบาๆ ลงบนสูทซง่ึ ชายหนุ่มพาดไวก้ บั พนักเกา้ อี้ “แกนี่ทา่ จะเป็นเอามาก” ชมเพลินสา่ ยหน้า “ใครจะตายด้านเหมือนแก อยู่ใกล้ผู้ชายรูปหล่ออย่างคุณธรรศยัง ท�าใจแขง็ อยไู่ ด้” ไมไ่ ดใ้ จแขง็ แต่แขง็ ใจเว้ย ในใจคิดอยา่ ง แต่ปากกลบั เถียงไปอกี อย่าง “ฉันไม่ได้โรคจิตอย่างแกน่ี ถึงจะได้หลงรักคนที่เล่นปั๊กกาเป่ายิงฉุบ 43

ย้อนศรรัก มาด้วยกัน” “แกกพ็ ูดเกินไป ฉันเคยเลน่ ป๊ักกาเป่ายิงฉุบกบั เขาทไ่ี หน ถา้ จา�้ จกี้ ว็ า่ ไปอยา่ ง” ค�าตอบนั้นท�าให้คนฟังแทบหงายหลังตกเก้าอ้ี ไม่เคยคิดมาก่อนว่า นอกจากธรรศไทจะชอบท�าท่าแมวหยอกนกกับหงส์หยกแล้ว ยังจะงาบนก ตวั น้เี ข้าไปจรงิ ๆ ด้วย “แก...แกคงไม่ได้เลน่ จา�้ จี้มะเขือเปราะ กะเทาะยกทรง เอ๊ย กะเทาะ หน้าแว่นกบั ธรรศจริงๆ หรอกใช่ม้ยั ” รอยยม้ิ ปรศิ นาเคลอื บอยบู่ างๆ บนใบหนา้ หงสห์ ยก ตอนฝา่ ยนนั้ ตอบ กลับ “แล้วแกคดิ ว่ายงั ไงล่ะ” หญงิ สาวไมท่ นั ไดต้ อบคา� ถามนนั้ ธรรศไทกเ็ ดนิ กลบั มาเสยี กอ่ น ดวงตา คคู่ มทฉ่ี ายแววแจม่ ใสอยเู่ ปน็ นติ ยย์ ามอยกู่ บั เธอเปลย่ี นเปน็ ทอประกายหวาน อีกครั้งเม่ือเห็นหงสห์ ยก แต่คราวนี้ชมเพลินไม่ได้ยินแล้วว่าท้ังคู่หยอกล้อกันว่าอย่างไรบ้าง เพราะเธอก�าลงั เห็นภาพท่ไี ม่เคยเห็นมากอ่ น... ภาพหงส์หยกอยู่ในชดุ เจ้าสาวสแี ดงเฉิดฉายคกู่ บั ธรรศไทนน่ั เอง ถ้าเจ้าสาวของธรรศไทเป็นหงส์หยกก็คงจะดีไม่น้อย เพราะฝ่ายนั้น ไมใ่ ชค่ นขห้ี งึ ซา้� รดู้ วี า่ ชมเพลนิ สนทิ กบั ชายหนมุ่ แคไ่ หน เธอนา่ จะยงั ไดไ้ ปไหน มาไหนกับเขาให้ช่ืนใจได้บ้าง แล้วบูรพาก็คงจะพอใจด้วย เพราะอากงของ หงส์หยกกเ็ ปน็ ลกู จีนเกดิ ในเมืองไทยเหมอื นๆ กบั ทา่ น นึกถึงตรงน้ีชมเพลินก็อยากกลับบ้านไปเปิดหนังสือรุ่นสมัยมัธยมดู ใจจะขาด วา่ เพ่อื นคนนเี้ กิดปอี ะไรกันแน่ ระหว่างที่ชมเพลินกระโดดจนตัวลอยเมื่อพบว่าหงส์หยกเกิดปี ‘ฮะ’ กบั ธรรศไทน้นั สมาชกิ หญิงของครอบครวั ฟา้ เกรียงไกรก็กา� ลงั ดีใจจน 44

อุมารกิ าร์ เนือ้ เตน้ เชน่ กัน “ทีน้ีคุณตาจะได้เห็นซะทีว่า ลูกสาว หลานสาวอย่างพวกเราก็มี ประโยชนเ์ หมอื นกนั ” ธันยา บุตรสาวคนเลก็ ของบรู พาพูดอยา่ งยินดแี กมสาแกใ่ จ เธอน้อยใจบิดามานานแล้วที่ไม่ให้ความส�าคัญแก่ตนและหลานสาว เทา่ กบั ครอบครวั พชี่ าย ดงั นนั้ พอไดย้ นิ บรู พาคยุ กบั ซนิ แสเจนิ กร็ บี ตรวจสอบ ปีเกิดวาสิตา หรือหวาน หลานสาวคนเดียวทันที แล้วก็ไม่ผิดหวังเลยเม่ือ พบวา่ วาสิตาเกดิ ในปที ่ี ‘ฮะ’ กับธรรศไทเชน่ กนั ธนั ยาตงั้ ใจจะเขน็ หลานสาวเขา้ สสู่ งั เวยี นววิ าหใ์ หไ้ ด้ เพราะวาสติ าอายุ ใกลห้ ลกั สามแลว้ เทา่ กบั รงั ไขก่ บั มดลกู ของฝา่ ยนน้ั ใกลห้ มดอายใุ ชง้ านเขา้ ไป ทกุ ที เรียกได้วา่ นบั ถอยหลงั รอกันเลยทีเดียว ธันยาไมอ่ ยากใหห้ ลานสาวต้องเป็นสาวโสดคาบ้านเหมอื นตวั เอง “อยากรนู้ กั วา่ คุณตาจะทา� หน้ายังไง ถ้ารวู้ า่ จรงิ ๆ แล้วเจา้ สาวของตา ธรรศคอื หวานนเ่ี อง” คนทถ่ี กู ยกใหเ้ ปน็ เจา้ สาวของธรรศไทลอบถอนใจอยา่ งหนกั ใจ วาสติ า ไม่เคยคิดกับว่าท่ีเจ้าบ่าวคนนี้เกินไปกว่าพ่ีชาย และคิดว่าธรรศไทก็คงรู้สึก ต่อเธอเหมือนนอ้ งสาวคนหนึง่ นอ้ งสาวหา่ งๆ เสียด้วย ท้งั ๆ ทอ่ี ยูใ่ นรวั้ เดยี วกนั แบบน.ี้ .. แตเ่ ธอกบั ญาตผิ พู้ ไ่ี มส่ นทิ กนั เลยแมแ้ ตน่ ดิ เดยี ว ธรรศไทอยบู่ นตกึ หลงั ใหญ่ของตระกูลกับคุณตา ส่วนพวกเธออยู่ที่ตึกหลังเล็กซึ่งบูรพาปลูกให้แม่ หลงั จากหยา่ ขาดกับพ่อแลว้ หอบลูกสาวคนเดียวกลบั มาอยู่บ้าน ความตรอมใจจากสามที า� ใหแ้ มม่ อี ายไุ มย่ นื ยาวนกั สามปหี ลงั จากนน้ั แม่ก็เจ็บหนักแล้วเสียชีวิตลง ธันยาเลยย้ายลงจากตึกใหญ่มาอยู่ดูแลหลาน สาวทต่ี ึกเล็กหลังนี้ แล้วดแู ลเอาใจใส่วาสิตาย่ิงกว่าผู้เปน็ แม่ น้าสาวขยันหากิจกรรมหลากหลายให้เธอทา� วนั ๆ วาสติ าเลยไม่ค่อย 45

ย้อนศรรกั ได้เจอธรรศไทนัก ถ้าไม่ต้องไปเรียนบัลเลต์ ก็ต้องซ้อมเปียโน ไม่เช่นนั้นก็ เรยี นขีม่ า้ เรยี นโนน่ เรียนน่จี นไม่มเี วลาว่าง สว่ นญาตผิ พู้ ขี่ องเธอกง็ ว่ นอยกู่ บั เครอ่ื งยนตจ์ นมอื ไมเ้ ตม็ ไปดว้ ยคราบ นา�้ มนั เคร่อื งนา่ ขยะแขยง พอแตกเน้อื หนุ่มก็เอาแตข่ ลุกกบั บรรดาสาวๆ ทม่ี ี ทรวดทรงองค์เอวเหมอื นหลุดออกมาจากฟารม์ โคนม อ้อ! เว้นนงั ถว่ั งอกหวั โตน่นั ไวค้ นหนึ่ง นีเ่ ปน็ อกี เรอื่ งทีท่ ิ่มแทงหัวใจเธอ วาสิตาแน่ใจว่าเธอกับชมเพลินนั้นเป็นมวยคนละรุ่น กระดูกคนละ เบอร์ ชนดิ ทถ่ี า้ ตอ้ งลงสนามแขง่ กนั ขนึ้ มา คนดไู มต่ อ้ งเสยี เวลาลนุ้ เลยวา่ มงกฎุ สายสะพายจะต้องเปน็ ของเธอคนเดยี วเท่านัน้ หญิงสาวมีรูปร่างอ้อนแอ้นกับส่วนโค้งเว้าชวนมองราวกับเจ้าหญิง ในเทพนยิ ายของวอลต์ดสิ นีย์ ขณะท่ชี มเพลินเป็นได้แค่ทมั เบลนิ า สาวนอ้ ย หวั แม่มอื เท่านั้น นอกจากนี้วาสิตายังมีดีกรีเป็นนักเรียนเก่าอังกฤษ ส่วนชมเพลินจบ แคม่ หาวทิ ยาลยั ในประเทศนเ่ี อง ยง่ิ ไปกวา่ นนั้ ใครๆ กร็ จู้ กั หญงิ สาวกนั ทวั่ หนา้ เพราะเธอคอื หลานสาวคนเดยี วของ บรู พา ฟา้ เกรยี งไกร แต่ ชมเพลนิ บญุ รตั น์ นัน้ เทียบไดก้ บั ไรฝุ่นในแวดวงไฮโซ วาสิตาแน่ใจว่าในโลกใบนี้มีคนอยู่สองคนเท่านั้นท่ีมองเห็นชมเพลิน ทว่าทั้งสองคนน้ันกลับไม่เคยเห็นเธอในสายตา คนสองคนท่ีว่าคือบูรพากับ ธรรศไทนั่นเอง คุณตาเธอเอน็ ดนู ังนน่ั สว่ นญาตผิ พู้ ก่ี ส็ นทิ สนมกบั นงั นน่ั จนแทบเปน็ แฝดสยาม ไมร่ ชู้ มเพลนิ มีอะไรดีนกั หนา สวยก็ไม่สวย จนกจ็ น คอยดูนะ ถ้าเธอได้แต่งงานกับธรรศไทเม่ือไร นังชมเพลินจะต้อง กระเด็นไปจากทีน่ แ่ี ละชีวิตธรรศไท วาสิตาอาฆาตในใจ ขณะเดียวกนั ก็ได้ยินเสยี งธนั ยาถามเจ้อื ยแจว้ 46

อมุ ารกิ าร์ “ท�าไมเงียบไปล่ะหวาน ไมเ่ หน็ ดว้ ยกบั แผนของนา้ หรอื ” “เปล่าคะ่ แต่ว่าหวานกับพธี่ รรศแทบไมไ่ ด้คยุ กันเลย พ่ธี รรศไมค่ ่อย ชอบหนา้ หวานเท่าไหร่ แลว้ เขาจะอยากแตง่ งานกบั หวานไดย้ งั ไงกนั คะ” “อยุ๊ นนั่ มนั ตอนเดก็ ๆ ทเี่ ราเอาแตร่ อ้ งไหโ้ ยเย ขม้ี กู ขต้ี ากรงั ตลอดเวลา แต่ตอนน้ีหวานของน้าเป็นสาวสวยหยาดฟ้ามาดินขนาดน้ี แล้วตาธรรศจะ ไม่ชอบไดย้ งั ไง” วาสิตายม้ิ อย่างพอใจกับคา� ชมนั้น แต่ยังอดแยง้ ไมไ่ ด้ “แตเ่ ราเปน็ พนี่ ้องกนั ” “ลูกพล่ี กู นอ้ ง...หวานเป็นลูกผ้นู อ้ งของธรรศจ้ะ” “ญาติสนิทแตง่ งานกันจะมีผลไปถงึ ลูกได้นะคะน้าเล็ก” “อุ๊ย นน่ั เขาหมายถงึ พี่นอ้ งทอ้ งเดยี วกนั จ้ะ แลว้ จรงิ ๆ ลงุ ใหญพ่ ่อตา ธรรศกับน้าและแม่ของหนูก็เป็นลูกคนละแม่กัน ดังนั้นหนูกับตาธรรศไม่ใช่ ญาตสิ นทิ กัน เพราะไมไ่ ด้สบื เช้อื สายมาจากปยู่ ่า หรือตายายคนเดียวกนั ” เหตผุ ลของธนั ยาเหมอื นจะขา้ งๆ คๆู ไปหนอ่ ย แตว่ าสติ าไมอ่ ยากเถยี ง นา้ สาว เพราะภรรยาคนแรกของบรู พาหรอื มารดาของธานนิ เสยี ชวี ติ ไปหลงั จากคลอดธานินได้ไม่นาน บูรพาจึงแต่งงานใหม่กับคุณยายของเธอซึ่งเป็น พเี่ ลยี้ งธานนิ มากอ่ น คณุ ยายเลยรกั ธานินมากกว่าลูกสาวแท้ๆ อกี สองคน นีเ่ ปน็ อกี เรอ่ื งทีเ่ หมือนเส้ยี นคาในหวั ใจแม่กับนา้ เล็กเสมอ ยง่ิ ไปกวา่ นน้ั บรู พายงั มอบทรพั ยส์ มบตั เิ กอื บทงั้ หมดใหธ้ านนิ ในฐานะ ทายาทของฟา้ เกรยี งไกร พอธานนิ เสยี ชวี ติ ลง ธรรศไทเลยเปน็ ผสู้ บื ทอดมรดก เหลา่ นนั้ แทน สว่ นมรดกทแ่ี มก่ บั ธนั ยาไดร้ บั นน้ั มเี พยี งนอ้ ยนดิ ทงั้ คจู่ งึ คบั แคน้ ใจกบั เรื่องนีม้ าตลอด มาถงึ ตอนนแี้ มแ้ มจ่ ะเสยี ชวี ติ ไปแลว้ แตธ่ นั ยากย็ งั ไมเ่ ลกิ นอ้ ยใจ วาสติ า เชอ่ื วา่ นา้ สาวคงคดิ วา่ นเ่ี ปน็ โอกาสเดยี วทจ่ี ะไดท้ วงสมบตั ใิ นสว่ นของทา่ นคนื เรือลม่ ในหนองทองจะไปไหนเสยี 47

ยอ้ นศรรัก ทว่า...วาสติ ายงั ไม่แน่ใจเทา่ ไร จรงิ อยู่ ใครไดเ้ ปน็ เมยี ธรรศไทจะตอ้ งสบายไปทง้ั ชาติ แตห่ ญงิ สาวรสู้ กึ ตะขดิ ตะขวงใจอย่างไรไมร่ ู้ “หวานยงั มองไมเ่ หน็ ทาง ที่พีธ่ รรศจะหันมาสนใจหวานได”้ “ไม่ต้องหว่ ง เร่อื งนนี้ า้ วางแผนไว้แลว้ ขออย่างเดียวหนูตอ้ งเลกิ นิสัย เดมิ ๆ เสีย เปน็ วาสิตาคนใหม่ใหค้ ณุ ตาตะลงึ และตาธรรศหลงรกั ใหไ้ ด้ก็พอ” คา� กล่าวของน้าสาวทา� ใหว้ าสิตาลังเล “หวานกเ็ ปน็ หวานอยแู่ บบน้ี จๆู่ นา้ เลก็ จะใหเ้ ปน็ คนใหม่ จะไหวหรอื คะ” “ไมไ่ หวก็ต้องไหว หรือหวานอยากมีฉายาเป็นไฮโซไรแ่ หว้ ตลอดไป” วาสิตาเพ่ิงได้รับฉายา ‘ไฮโซไร่แห้ว’ มาครอง ท�าให้เธอกับน้าสาว อบั อายเหลือเกนิ เวลาท่ีได้ยนิ ใครพดู ค�านี้ออกมาหญิงสาวจะ ‘ปร๊ีด’ ขนึ้ มา ทนั ที คราวนก้ี เ็ ชน่ กนั เธออา้ ปากทา� ทา่ จะกรดี เสยี งรอ้ งประทว้ ง แตน่ า้ สาว คงเตรยี มตวั ไว้ก่อนแลว้ เลยโผเขา้ มาปิดปากหลานสาวได้ทันเวลา “อย่าร้องออกมาแมแ้ ตแ่ อะเดยี วนะยายหวาน คราวกอ่ นก็รอ้ งดงั ซะ คณุ ตาตกใจนกึ วา่ มโี จรเขา้ บา้ น ตอ้ งโทร.ตามต�ารวจใหว้ นุ่ วายไปหมด ทา� เอา หนกู ับนา้ โดนดา่ เสียหชู าเลยจ�าไมไ่ ด้เหรอ” คนถกู ขรู่ บี ปดิ ปากฉบั พรอ้ มพยกั หนา้ รบั ธนั ยาเลยยอมปลอ่ ยมอื ออก เพราะนอกจากวาสิตาจะเป็นไฮโซไร่แห้วแล้วยังเป็นสาวน้อยร้อย เดซเิ บลอกี ดว้ ย เสยี งของเธอทา� ใหเ้ ครอ่ื งแกว้ ในบา้ นสนั่ กระทบกนั ดงั กรก๊ิ ๆๆ จนคนนึกว่าเกิดเหตุแผน่ ดินไหว หญงิ สาวหวงั วา่ อกี ไมน่ านคนจะลมื เลอื นฉายาไฮโซไรแ่ หว้ ไป...เพราะ ธรรศไทยอมรบั เธอเปน็ เจ้าสาว 48

4 ชมเพลนิ คอ่ นขา้ งแนใ่ จวา่ ยนี จา� นวนสองหมน่ื กวา่ ยนี ในรา่ งกาย เธอ จะต้องมียีนลึกลับจ�านวนหน่ึงที่เหมือนกับยีนของแบตแมนแห่งเมือง กอตแทม ยนี พวกนน้ั ทา� ใหเ้ ธอตาโตในเวลากลางคนื และงว่ งหงบุ เกอื บจะตลอด เวลาในช่วงกลางวนั ดงั นนั้ ตอนที่ธรรศไทมากดกรง่ิ เรยี กหนา้ บา้ น หญงิ สาวจงึ เอาแตห่ ลบั หหู ลับตามดุ เขา้ ไปใต้ผา้ หม่ ท่าเดยี ว พรอ้ มภาวนาขอใหอ้ ีกฝ่ายยอมแพ้ แลว้ จากไปโดยดี แต่เพื่อนสนิทเป็นคนท่ีมีความมุ่งม่ันผิดมนุษย์มนา พอเรียกให้ชม เพลินลงไปเปดิ ประตูไม่ได้ กใ็ ชว้ ิธีไขกุญแจเขา้ มาในบา้ นเธอแทน ชายหนมุ่ เขา้ มาถงึ เตยี ง แลว้ กระชากผา้ แพรบางออกไปจากตัวเธอ “อยา่ ยุ่งน่า” 49

ย้อนศรรัก ชมเพลินงึมง�าเพราะคิดว่าฝันไป แต่ธรรศไทไม่ยอมปล่อยให้เธอฝัน หวานนาน “ตน่ื ได้แล้ว ยายคนข้เี ซา” น้ิวเรียวแข็งแรงจั๊กจี้เข้าท่ีฝ่าเท้าอย่างไม่ปรานี ท�าให้หญิงสาวสะดุ้ง เฮอื ก ฝนั นช้ี กั เหมือนจริงเกนิ ไปแลว้ เธอคิดขณะชกั ขาหลบแลว้ กล้ิงตวั หนี ไปทางอ่ืน แต่อีกฝ่ายคงรู้ทันเพราะชมเพลินชนเข้าเต็มๆ กับแผงอกกว้าง หญิงสาวรู้สึกได้ถึงไอร้อนจากผิวกายอีกฝ่ายกับกลิ่นครีมโกนหนวดและ นา�้ หอมผสมกลนิ่ อายบุรุษเพศลอยอ้อยอง่ิ ตรงปลายจมกู ฝันเชา้ น้หี วานเสยี จนชมเพลินอยากให้เวลาหยดุ อยแู่ ค่น้ี แต่ธรรศไทคงไม่เห็นด้วย เพราะเขาตั้งใจฉุดกระชากเธอออกจาก นทิ รารมณอ์ นั แสนสขุ ใหไ้ ด้ “หรือจะใหผ้ มปลกุ เพลนิ แบบเจา้ ชายปลุกเจา้ หญิงนิทราก็ไดน้ ะ” น้�าเสียงห้าวกระซิบใกล้ใบหู ส่วนลมหายใจผ่าวร้อนก็เป่ารดข้าง แกม้ นวล ชมเพลนิ รบี ลมื ตา และพบวา่ รมิ ฝปี ากของอกี ฝา่ ยอยหู่ า่ งจากใบหนา้ ตนแคค่ บื เดยี ว ใจจริงหญิงสาวอยากจะโน้มใบหน้าคมสันลงมา เพ่ือให้เขาปลุกด้วย จบู อย่างที่บอกเหลอื เกิน แต่เม่ือมองเขา้ ไปในดวงตาเรียวรคี มกรบิ คู่นัน้ กลบั เหน็ ดอลลาร์สองตวั ปรากฏอยู่ เงินตั้งสบิ ล้านเชยี วนะ! ปอยผมที่ปรกหน้าผากชายหนุ่ม ดูคล้ายฮู้หรือยันต์วิเศษท่ีใช้ขับไล่ ผีสาวจอมหื่นไม่น้อย หญิงสาวตัดใจขับไล่อารมณ์วาบหวามที่เกิดข้ึน แล้ว กลน้ั ใจหยิกแก้มสากๆ ของเขาแทน ชายหนมุ่ ถึงกับครางอู้ เปิดโอกาสให้เธอใช้จงั หวะนัน้ กล้ิงตวั ออกจาก วงแขนล่า� สันอย่างรวดเรว็ “ฝันไปเถอะ ไอ้หนมเข่งโรคจิต แค่ฉันไม่ได้คิดบัญชีท่ีนายบุกเข้ามา 50

อุมาริการ์ ปลุกฉันถงึ เตยี งน่กี ็บุญแล้วนะ” นกึ ๆ แลว้ กเ็ จบ็ ใจไมห่ าย ทตี่ อนนนั้ แมเ่ ธอไวใ้ จใหเ้ ขาครอบครองกญุ แจ บ้านหลังน้อี กี ชุดหนึ่ง แลว้ ดสู ิ เปน็ ยังไง ธรรศไทเลยเข้าออกบ้านน้ีเพลนิ ไปเลย “ถ้าผมไม่ท�าแบบน้เี พลนิ จะตนื่ หรอื ” ฝ่ายน้ันเลิกค้ิวไม่มีทีท่าโกรธแม้แต่น้อยเมื่อถูกเรียกว่าขนมเข่ง และ ไมม่ คี วามละอายใจเลยดว้ ยซา้� ทถี่ อื วสิ าสะไขกญุ แจบา้ นเธอเขา้ มาแลว้ บกุ รกุ จนถึงเตยี งนอน “หรือวา่ เพลินจะไมไ่ ปทา� งานกับผมแล้ว” คา� พดู นัน้ สะกิดให้ชมเพลนิ นึกข้นึ ได้ แต่แทนจะขอบคุณอกี ฝ่ายทเ่ี ข้า มาปลกุ ท�าใหไ้ มต่ ้องไปท�างานสาย หญิงสาวกลับขึงตาใส่เขาดเุ ดือด “ไปแน่ แตถ่ ามหนอ่ ยเถอะ วา่ มเี จา้ นายทไ่ี หนเขา้ มาปลกุ เลขาถงึ เตยี ง กนั ฮึ” “ระหว่างถูกปลุกกับตัดเงินเดือนฐานไปท�างานสายต้ังแต่วันแรก เพลนิ เลอื กอะไร” เขายอ้ นดว้ ยทที า่ อวดดที �าใหเ้ ธอตอ้ งถอยแทนเปน็ ฝา่ ยรกุ อย่างเกา่ “ฮยู ...ปา่ นนแี้ ลว้ ไมม่ อี ะไรเหลอื ให้ตดั แล้วละคะ่ ทา่ นรองประธาน” หญิงสาวบ่นพมึ พา� ก่อนจะกัดลิน้ ตวั เองแทบไม่ทัน “ทา� ไมถงึ ไม่เหลอื ” ธรรศไทท�าหน้าน่ิว “ป...ปวดท้อง...จ...จังเลย ขอ...พ...เพลิน...ป...ไปห้องน้�า...ก...ก่อน นะ” คนพดู วงิ่ พรวดเข้าห้องนา้� ไปไมร่ รี อ นสิ ยั ชอบเผลอหลดุ ปากพดู ในสง่ิ ทไ่ี มค่ วรพดู ออกไปนยี่ งั ไงกแ็ กไ้ มห่ าย สักที เฮอ้ ... หญิงสาวถอนใจยาว แลว้ รีบท�าความสะอาดรา่ งกายรวดเรว็ ตอนทีช่ มเพลินอาบนา้� เสรจ็ ธรรศไทกห็ ายไปแลว้ 51

ย้อนศรรกั เขาไม่เคยฉวยโอกาสกับเธอแม้แต่คร้ังเดียว ท้ังๆ ท่ีหลายปีมาน้ี ชายหนุ่มมีโอกาสนับไม่ถ้วนท่ีจะหลอกล่อให้เธอข้ึนเตียงด้วยแล้วปล้นใย แมงมุมผืนบางทใ่ี ครๆ เรียกวา่ พรหมจารีไป เพราะแบบนีช้ มเพลินจึงเหน็ ธรรศไทเป็นคนพเิ ศษเสมอมา แต่แล้วรอยยิ้มบนใบหน้าหญิงสาวก็หายวับไปในพริบตา เมื่อเดินลง มาท่ีห้องรับแขกช้ันล่างแล้วเห็นสายตาของธรรศไทกวาดข้ึนลงตามตัวเธอ อยา่ งประเมินอย่รู อบหนงึ่ ก่อนจะตัง้ คา� ถาม “ไปเปล่ียนชุดไดม้ ย้ั ” “น่ีเป็นชดุ ท่ีดีท่สี ดุ ของเพลิน” หญิงสาวแคน่ เสียง อาชีพครูโรงเรียนสอนศิลปะพิเศษท�าให้ชมเพลินไม่ต้องแต่งตัวเป็น พิธีรีตอง แค่เสื้อเช้ิตแขนยาวสีสุภาพกับกางเกงผ้าสีเข้มก็พอแล้ว ดังนั้น นอกจากสทู สโี อวัลตนิ ท่สี วมไปเมือ่ วานนี้ หญงิ สาวกไ็ ม่มีเสื้อกระโปรงชดุ อืน่ อกี เลย การที่ต้องไปท�างานกับธรรศไทอย่างฉุกละหุกท�าให้เธอตัดสินใจเปิด ตเู้ สอ้ื ผา้ ของมารดา เลอื กเสอื้ ผา้ แพรลายทางสชี มพกู ะปสิ ลบั ขาวกบั กระโปรง ฟติ สนี า�้ เงนิ เขม้ เปน็ ชดุ สา� หรบั ใสไ่ ปทา� งานเชา้ นี้ แตช่ มเพลนิ ตอ้ งใชเ้ วลาเกอื บ คอ่ นคนื นงั่ สอยชายกระโปรงขน้ึ มาอกี สองนว้ิ เพอื่ ไมใ่ หด้ ู ‘ปา้ ’ จนเกนิ ไป กวา่ จะเสรจ็ กถ็ กู เขม็ ต�านวิ้ จนพรุนเกอื บทุกน้วิ แลว้ จะใหไ้ ปเปลีย่ นชุดนี่นะ...ฝันไปเถอะ “โอเค” ธรรศไทตอบส้ันๆ ง่ายๆ ง่ายไปหรอื เปล่า ข้อสงสัยของชมเพลินคล่ีคลายในอีกคร่ึงชั่วโมงต่อมา เม่ือธรรศไท ไม่ได้พาเธอไปส�านักงานใหญข่ องสกายยนตอ์ ยา่ งทค่ี ดิ “เพลนิ นึกว่าเราจะรบี ไปทา� งานกนั เสยี อีก” หญงิ สาวทา� หนา้ นวิ่ ตอนธรรศไทจอดรถหนา้ บวิ ตซ้ี าลอนหรแู หง่ หนง่ึ ในซอยทองหล่อ 52

อมุ ารกิ าร์ “ก็นีไ่ งท�างาน” “งานอะไรของธรรศ” คนถูกถามไม่ยอมตอบ น้ิวเรียวยาวของเขากุมข้อมือเล็กบางไว้แน่น ราวกบั กลวั เธอหนี จากนนั้ กก็ งึ่ ลากกงึ่ จงู ใหเ้ ธอกา้ วตามไปเรว็ ๆ ชมเพลนิ เลย อยใู่ นอาการทแี่ ทบจะเรยี กได้วา่ วิง่ หัวซุนตามอกี ฝา่ ยเข้าประตไู ป เดบูตอง บิวต้ีซาลอนท่ีมีท้ังห้องเสื้อและสถานเสริมความงาม ในร้านเดียวกนั นัน้ มีเจ้าของเป็นกิ๊กเกา่ ของธรรศไท ถึงจะเลิกรากนั ไป แต่ พวกเขาก็ยังคงเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันหรือจะเรียกว่าอยู่ในภาวะเกื้อกูลกันก็ได้ เพราะชายหนมุ่ มกั พาสาวๆ มาอดุ หนนุ บวิ ตซ้ี าลอนแหง่ นเี้ สมอ ฝา่ ยจติ รเลขา ผเู้ ปน็ เจ้าของ กแ็ นะน�าดารากบั นางแบบสาวสวยให้เขาบอ่ ยครั้ง ดังนั้นพอเห็นธรรศไทจูงมือผู้หญิงคนหนึ่งลงจากรถ จิตรเลขากับ บรรดาลกู นอ้ งเลยไมแ่ ปลกใจอะไร จนไดเ้ หน็ ฝา่ ยหญงิ ชดั ๆ นนั่ แหละ เจา้ ของ บิวตี้ซาลอนสาวถึงเลิกคิ้วที่กันไว้จนโก่งเรียวขึ้นอย่างลืมตัว แต่ยังคงรักษา สีหน้าออ่ นหวานแฝงความสภุ าพไวไ้ ด้ตอนทีช่ ายหนมุ่ แนะน�า “นชี่ มเพลินเพอ่ื นของผม” เจ้าของรา้ นสาวสวยเผยอริมฝีปากคลี่ยิ้มหวาน และได้รอยยิม้ อ่อนๆ จากคคู่ วงของธรรศไทตอบกลับมา ดวงตาสดี า� กลมใหญ่ ใสแจว๋ เหมอื นลกู แกว้ เนอ้ื ดสี ะกดสายตาจติ รเลขา นงิ่ องึ้ ไปชวั่ เส้ยี วนาที ดูเหมอื นธรรศไทจะเปลี่ยนรสนิยมเรอื่ งผู้หญิงในเวลาขา้ มคืน เพราะ ปกตสิ าวๆ ทอ่ี ยขู่ า้ งกายฝา่ ยนนั้ มกั มรี ปู รา่ งอวบอนั๋ ชวนตะลงึ หรอื ไมก่ ส็ งู โปรง่ ไดส้ ดั ส่วนราวกับนางแบบ ไมม่ ใี ครสักคนท่ดี เู หมอื นเด็กไมเ่ ต็มสาว มรี ูปรา่ ง เล็กบอบบางราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบเช่นน้ี สาวๆ พวกนั้นแต่งหน้า แตง่ ตา ทา� ผมราวกบั หลดุ มาจากรา้ นเสรมิ สวยชอื่ ดงั ไมม่ คี นไหนทที่ าแคแ่ ปง้ เด็กบางๆ และมีทรงผมหลดุ ล่ยุ ไมเ่ ป็นทรงแบบน้ี 53

ย้อนศรรกั ธรรศไทคิดจะพรากผู้เยาว์หรือไง เขาไปหาสาวนอ้ ยคนนม้ี าจากไหน แม้ในใจจะตั้งค�าถามมากมายเพียงไร แต่หน้ากากหนาเตอะท่ีสวม และความเจนเวทที �าให้จิตรเลขาเอย่ ปากถามชมเพลินอยา่ งคลอ่ งแคล่ว “คุณชมเพลนิ อยากให้กวางรบั ใช้อะไรดคี ะ” ปกติแล้วเธอไม่เคยยกย่องผู้หญิงของกิ๊กเก่าเท่าน้ี แต่การที่ฝ่ายหญิง ไม่ใช่บุคคลผู้มีช่ือเสียงในสังคมและไม่ได้มีรูปร่างหน้าตาเร้าใจเพศตรงข้าม สักนิดเดียว ทว่าธรรศไทยังกุมมืออีกฝ่ายไว้อย่างหวงแหน ท�าให้จิตรเลขา ม่ันใจวา่ หญิงสาวตรงหน้าต้องมีความส�าคัญต่อเขาไมน่ ้อยเลย สหี นา้ ‘คณุ ชมเพลนิ ’ เกอ้ กระดากอยา่ งเหน็ ไดช้ ดั ชายหนมุ่ จงึ เปน็ คน ตอบค�าถามนเี้ อง “ผมอยากให้กวางช่วยหาชุดท�างานให้เพลินสักย่ีสิบชุด และชุดออก งานสกั หา้ หกชดุ ออ้ แลว้ ผมอยากไดพ้ วกแอก็ เซสซอรอี ยา่ ง กระเปา๋ รองเทา้ ต่างหู ทค่ี าดผม เขา้ ชดุ กนั ด้วย” คนทกี่ �าลงั จะได้ชดุ ใหม่ยส่ี บิ กว่าชดุ อา้ ปากค้างอย่างคดิ ไม่ถึง และถา้ เจ้าของบิวต้ีซาลอนสาวมองไม่ผิด มือเรียวยาวอย่างมือศิลปินท่ีถูกธรรศไท จับไว้บบี มือของเขาแรง จนคนถูกบีบหนั ไปเลิกคว้ิ นอ้ ยๆ แทนการตง้ั ค�าถาม แตช่ มเพลนิ ไม่ได้มองเขาแม้แต่นดิ เดียว ดวงตากลมโตคนู่ น้ั จ้องมาใน ดวงตาของจิตรเลขาแล้วถามเสียงสุภาพ “คณุ พอจะมที ี่ไหนให้ฉนั คุยกบั คุณธรรศได้สองตอ่ สองบ้างม้ัยคะ” “คยุ ตรงนกี้ ไ็ ด้ กวางกับผมสนิทกนั ” ธรรศไทพดู พลางพยกั หนา้ นอ้ ยๆ เปน็ สญั ญาณใหจ้ ติ รเลขากบั บรรดา ลกู นอ้ งของเธอเขา้ มามะรมุ มะตมุ้ กนั วดั ตวั สาวนอ้ ยคนนน้ั แววสนกุ ฉายระยบั ในดวงตาสนี �้าผ้ึงเขม้ ชัดเจน สว่ นชมเพลินก็ขบรมิ ฝปี ากนดิ ๆ คลา้ ยไมพ่ อใจ เจ้าของรา้ นสาวเลยมองละครตรงหน้าด้วยความสนใจ พอเหน็ วา่ ชายหนมุ่ ไมย่ อมขยบั ชมเพลนิ กแ็ คน่ เสยี งออกมาดว้ ยความ หงุดหงิด 54

อมุ าริการ์ “ธรรศ! ธรรศก�าลงั ทา� อะไรร้มู ้ยั ” “ผมไม่ใช่คนเมาหรือคนบ้านะ จะไดท้ า� อะไรไม่รตู้ ัว” เขาบอกพลางเดนิ ไปนง่ั ไขวห่ า้ งบนเกา้ อนี้ วมสแี ดงสดตวั ใหญด่ ว้ ยทที า่ สบายๆ ขณะท่ีจิตรเลขาลอบสบตากบั ลกู นอ้ งอย่างแปลกใจ นเี่ ปน็ คร้ังแรกท่พี วกเธอไดย้ ินผู้หญิงของธรรศไท เรยี กเขาวา่ ‘ธรรศ’ แทนท่ีจะเป็น ‘คุณธรรศ’ อย่างทุกที และเป็นครั้งแรกอีกเช่นกันท่ีได้เห็น ธรรศไทในฐานะผชู้ ายธรรมดาคนหนง่ึ ไมใ่ ชเ่ ทพบตุ รหนมุ่ แหง่ วงการนกั แขง่ รถ “แล้วชดุ ท�างานยี่สิบชดุ นี่อะไรฮ”ึ ทีท่าคนถามเหมือนอยากจะพุ่งเข้าไปข่วนหน้าชายหนุ่มเป็นร้ิวๆ แต่ ตดิ ทีถ่ ูกสายวดั รอบเอวในมอื จิตรเลขารง้ั ตวั ไว้ “ก็เดือนนงึ มีวันทา� งานยีส่ ิบวัน เพลินจะไดใ้ ส่ไม่ซา้� กันเลยสักวนั หน่งึ ไง หรอื อยากได้สักส่ีสิบชุด จะได้ไมซ่ า้� กนั ไปอีกสองเดือน” ชมเพลินเบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อหู ขณะที่จิตรเลขาถึงกับท�า ไอแพดท่ใี ชจ้ ดบันทึกสดั สว่ นของลูกคา้ สาวรว่ งหลดุ จากมอื เธอรู้ดีว่าชายหนุ่มใจป�้า ทุ่มไม่อั้นกับหญิงสาวที่ถูกใจ แต่น่ีเป็นครั้ง แรกที่เห็นเขากว้านซื้อชุดทีละเกือบครึ่งร้อยให้ผู้หญิงคนเดียว แถมด้วย แอ็กเซสซอรอี กี นับไมถ่ ว้ นแบบนี้ “หยุดพูดเลน่ ได้แล้วนะธรรศ” ชมเพลินตะคอกออกมาในที่สดุ แต่ธรรศไทยงั คงไมส่ นใจ เขาส่งยม้ิ ออ่ นๆ มาให้หญงิ สาวอย่างปลอบ ประโลมและเอาอกเอาใจ รอยย้มิ ทท่ี า� ให้ผ้หู ญงิ หัวใจละลายมานกั ต่อนัก “เรอื่ งแบบนพี้ ดู เลน่ ทไี่ หนกไ็ ด้ เวน้ แตใ่ นรา้ นตดั เสอื้ ” เขาตอบกอ่ นจะ หันไปส่งั จติ รเลขา “ตกลงเปลี่ยนเปน็ สส่ี บิ ชดุ นะครับกวาง” “ธรรศ!” เจ้าของชุดท่ีเพิ่มเป็นสี่สิบชุดในพริบตาอุทานช่ือเขาอย่าง ตกใจ 55

ยอ้ นศรรัก “ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดล่วงหน้าไง เดือนหน้าน่ีก็เดือนเกิดเพลิน แล้ว” “ของขวัญอะไรแบบนี้” ชมเพลนิ ไมเ่ หน็ ด้วย ธรรศไทท�าเฉย เขาหนั มาหาจิตรเลขา “เพลินชอบลายดอกไม้เล็กๆ กระจุ๋มกระจิ๋ม กับสีโทนพาสเทล แต่ ผมอยากใหก้ วางกบั เดก็ ๆ เนน้ ชดุ โทนสสี ม้ กบั เหลอื งมากหนอ่ ย จะไดช้ ว่ ยขบั ผวิ ของเพลนิ ทส่ี า� คญั หา้ มโปเ๊ ดด็ ขาด คอเสอ้ื หา้ มผา่ หรอื ควา้ นจนเหน็ รอ่ งอก ดา้ นหลังห้ามซีทรู ส่วนกระโปรงกต็ ้องคลุมเขา่ ” เจา้ ของบวิ ตซ้ี าลอนสาวไดแ้ ตพ่ ยกั หนา้ รบั รสู้ กึ แปลกใจจนพดู ไมอ่ อก ปกตแิ ลว้ ธรรศไทไมเ่ คยหวงเนอื้ หวงตวั ผหู้ ญงิ ทเี่ ขาควงดว้ ยเลย สาวๆ หลายคนท่ีชายหนุ่มพามา สวมเส้ือผ้าที่เธอกับเด็กๆ ในร้านเห็นแล้วต้อง แอบหวั เราะ เพราะมนั คอื ‘เศษผา้ ’ ดๆี นเ่ี อง “เกนิ ไปแล้วนะ หนมเขง่ !” ชมเพลนิ ค�าราม สว่ นจติ รเลขากแ็ ปลกใจยงิ่ ขนึ้ ไปอกี เมอื่ ไดย้ นิ สรรพนามใหมข่ องชาย หนมุ่ ท่ีเป็นเทพบุตรในสายตาของหญิงสาวหลายๆ คน เธอเคยไดย้ นิ คนเรียกเขาว่า ดารล์ งิ ฮนั นี ทรี่ ัก อะไรทา� นองนั้น ไมม่ ี ใครเคยเรยี กธรรศไทวา่ ‘ขนมเข่ง’ ใหเ้ ขา้ หสู ักคร้งั ทว่านี่คงเป็นเร่ืองปกติส�าหรับทั้งคู่ เพราะชายหนุ่มท�าเหมือนเสียง ค�ารามของชมเพลนิ คอื เสียงรอ้ งครางของแมวเหมียวตวั นอ้ ยเทา่ นั้น “แตต่ อนนกี้ วางชว่ ยหาชดุ ส�าเรจ็ รปู มาใหเ้ พอ่ื นของผมสกั สห่ี า้ ชดุ กอ่ น ผมอยากให้เพลินใส่ชดุ ใหม่ไปวันนเี้ ลย แล้วทเ่ี หลือผมจะใหค้ นมารับทหี ลัง” “เพลนิ ไมเ่ ปลย่ี น” ชมเพลนิ ตะคอก แต่ธรรศไทไมย่ อมฟัง “งั้นเดี๋ยวผมเปลี่ยนให้เอง” “กลา้ ก็ลองดูส”ิ หญิงสาวขึงตาใส่ชายหนุ่ม ท่าทางเธอเหมือนลูกแมวตัวน้อยที่ก�าลัง 56

อุมาริการ์ จนมุม แต่ไมย่ อมแพง้ า่ ยๆ ธรรศไทถอนหายใจยาว กอ่ นดดี นว้ิ เบาๆ เพยี งครง้ั เดยี ว จติ รเลขากบั ลกู น้องเลยรีบถอยทัพออกไปจากห้องนัน้ “ท�าไมถึงเรื่องมากนักนะเพลิน” เขาถามเมื่อเห็นประตูห้องกระจก ปดิ สนทิ ดีแล้ว “เพลินคงไม่เร่ืองมาก ถ้าธรรศไม่พาเพลินมาท่ีนี่ แล้วสั่งให้เพลิน ท�าโนน่ ท�านี่โดยไมถ่ ามเพลนิ สักคา� ” หางเสียงหญิงสาวสน่ั น้อยๆ ด้วยความ อัดอน้ั ตันใจ น�้าตาเธอใกล้จะหยดอยู่รอมร่อแล้ว เขาเลยรีบโอบร่างหญิงสาวเข้า มากอดอย่างเอาใจแกมงอ้ งอน “ก็บอกแล้วไงว่าผมแค่อยากให้ของขวัญเพลินล่วงหน้า หรือเพลิน ไม่ชอบลายดอกไม้กบั สีพาสเทล” “ไม่ใช่เร่อื งน้นั ” เธอตวดั เสียง “โอเค ส่ีสบิ ชดุ อาจจะมากไปนิด ลดเหลือสามสบิ เกา้ ดีม้ยั ” ธรรศไทลบู หลงั หญิงสาวอย่างเอาใจ แตช่ มเพลนิ สะบัดตวั ออกเกอื บ ในทันที “ไมข่ า� ” “ก็ไม่ได้เล่นตลกใหด้ ู ขา� กแ็ ปลกแลว้ ” ชายหนมุ่ บ่นอุบ “อย่ามามุก ฉนั ไม่หลงกลนายง่ายๆ หรอก” ลองชมเพลินเปล่ียนสรรพนามก็แปลว่าเหลืออดเต็มทีแล้ว ลูกแมว ตวั น้อยกลายเป็นแมเ่ สือสาวกค็ ราวน้ี “มกุ อะไรกนั ผมกแ็ คห่ วงั ดี อยากใหเ้ พลินมีชดุ สวยๆ ใส”่ “ลมื แลว้ หรอื วา่ หนา้ ทเ่ี พลนิ คอื เลขา ไมใ่ ชค่ คู่ วงของธรรศ เพลนิ จะใส่ อะไรไปท�างานแล้วเกีย่ วกับธรรศทีต่ รงไหน” ฝ่ายน้ันยังคงไม่หายโกรธ ดวงตากลมโตทอประกายเย็นเยียบ แต่ ธรรศไทยังทา� ใจดสี ู้แมเ่ สอื สาว 57