อุณหภูมิปกติ 7 บทน�ำ สายหมอกขาวโพลนท่ามกลางหุบเขาอันสูงตระหง่านโอบอุ้มฉันไว้ พลนั ให้คิดถึงนทิ านคลาสสกิ ท่ีพอ่ เคยเล่าใหฟ้ งั ตอนเป็นเด็ก แจ๊คผู้ฆา่ ยักษ์ และฉนั คอื แจค๊ ทป่ี นี ตน้ ถวั่ จนมาพบกบั สรวงสวรรค์ ทวา่ ดนั เพลดิ เพลนิ ไปหนอ่ ยจงึ ลมื เสยี สนทิ วา่ ตอ้ งรบี หาไขไ่ กท่ องคำ� ใหเ้ จอกอ่ นเจา้ ยกั ษจ์ อมโหด จะมาพบเข้า แน่นอน...หากนี่เป็นเรื่องจริง ฉันคงตายแน่ๆ เพราะ มัวหลงใหลกับภาพตรงหน้าจนลืมส้ินทุกส่ิง โชคดีที่ไม่ใช่เร่ืองจริงและ ตรงนี้ไมม่ ยี ักษ์สักตัว ก่อนกลับฉันบอกลาครอบครัวเชื้อสายยูนนานเจ้าของโฮมสเตย์ อันแสนอบอุ่น โดยไม่ได้อะไรติดมือกลับบ้านอีกตามเคย (โดยเฉพาะ ไข่ไก่ทองค�ำ) มีเพียงสิ่งเดียวที่ได้คือความทรงจ�ำที่ฝังแน่นในจิตวิญญาณ ของฉนั และมนั จะคงอยู่ไปตลอดกาล หากคณุ ต้องการมีจิตวิญญาณเดยี วกนั กับฉนั ...ท่นี ่ันรอคณุ อยู่คะ่ ดอยผาตั้ง จงั หวัดเชยี งราย Page �������... �����������.indd 7 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 8 และเชน่ เคย...ทกุ ครง้ั ทฉี่ นั หลบั ตาลงในคำ่� คนื อนั เงยี บสงดั ของหอ้ งชดุ ขนาดสสี่ บิ ตารางเมตรใจกลางเมอื งหลวงของประเทศไทย เสยี งจากพงไพร เรยี กฉัน รอคอยให้ฉันตื่นและออกเดนิ ทางอีกครง้ั กาลเวลาวาดนิ้วพมิ พป์ ระโยคสดุ ทา้ ย ก่อนรอยยิ้มอันแสนเหนื่อยลา้ จะปรากฏบนใบหน้า \"เสร็จสักท\"ี เธอชแู ขนทง้ั สองขา้ งขน้ึ สดุ แขน บดิ กายทเี่ มอ่ื ยขบจากการนง่ั หลงั ขด หลังแข็งมาท้ังวนั ไม่ใชส่ !ิ ไม่ใช่ทั้งวนั แต่ต้องเป็น 'ทั้งวนั ทงั้ คืน' ตา่ งหาก หญงิ สาวมองดนู าฬกิ าบนหนา้ จอคอมพวิ เตอรพ์ กพาแลว้ ไดแ้ ตป่ ลอ่ ย ลมหายใจออกมายาวเหยยี ด 07.35 น. เธอลากนว้ิ กดบนั ทกึ ไฟลง์ านแลว้ พารา่ งอนั อดิ โรยไปทเ่ี ตยี ง ลม้ ลงแลว้ หลับไปราวกับปิดสวติ ช์ไฟ กาลเวลาเป็นหญิงสาววัยย่ีสิบหกปีที่ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ เพราะหลงั จากเรยี นจบปรญิ ญาตรเี ธอกม็ รี ายไดเ้ ปน็ กอบเปน็ กำ� จากการเปน็ บลอ็ กเกอรด์ า้ นทอ่ งเทย่ี ว มอี าชพี เขยี นบทความนำ� เทยี่ วลงแฟนเพจเฟซบกุ๊ ของตัวเอง 'ท่องไปกบั กาลเวลา' คอื เพจนำ� เทยี่ วทม่ี ยี อดผตู้ ดิ ตามถงึ หนง่ึ แสนสองหมนื่ คน เรม่ิ แรกนน้ั กาลเวลาแค่ท�ำเอาสนุกตามนิสัยคนชอบเท่ียวป่าเขาล�ำเนาไพร แต่เพราะ Page �������... �����������.indd 8 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 9 วิธีการน�ำเสนอ ส�ำนวนการเล่าเร่ืองของเธอ หรืออะไรก็แล้วแต่ดันไป ถกู อกถูกใจคนในโลกโซเชยี ลจนมีการกดตดิ ตามพุ่งสูงขน้ึ จนแตะหลักแสน และดูเหมือนวา่ จะเพม่ิ ขึ้นเรอ่ื ยๆ แฟนเพจมีสปอนเซอร์ติดต่อเข้ามา ทั้งที่พัก ทัวร์ท่องเท่ียว หรือ แม้แตส่ นิ คา้ ทเ่ี กีย่ วข้องและไมเ่ ก่ยี วข้อง งานสนุกๆ จึงกลายเปน็ งานทีเ่ ริม่ 'ไม่สนุก' และเหน่ือยมากส�ำหรับเธอเพราะต้องส่งงานให้ได้ตามท่ีลูกค้า ต้องการและมเี วลามาเปน็ เง่อื นไข 'ทอ่ งไปกบั กาลเวลา' จงึ กลายเปน็ 'ทอ่ งไปไมร่ เู้ วลำ�่ เวลา' เมอ่ื เธอเรยี ก มันลบั หลัง ต่ึงดึงดึ้ง ตึ่งดึงด้ึง ต่งึ ดึงด้ึง เสียงไลน์ดังขึ้นติดกันหลายหนท�ำให้คนท่ีเพิ่งล้มตัวหลับไปได้ไม่ถึง หา้ นาทตี อ้ งปรอื ตาขน้ึ มา เธอควา้ โทรศพั ทม์ ากดดดู ว้ ยตาทลี่ มื ไดเ้ พยี งขา้ งเดยี ว 'เกยี งคนดี' \"ไอบ้ า้ เกยี ง ไมร่ เู้ วลำ�่ เวลาเลยนะแก\" เธอบน่ รนุ่ นอ้ งตามคำ� ทเ่ี ธอใชเ้ รยี ก ช่ือเพจลับหลัง เกรยี งศกั ดค์ิ อื หนง่ึ ในทมี งานของเธอ ชายหนมุ่ เปน็ รนุ่ นอ้ ง ในมหาวทิ ยาลยั ความจรงิ กเ็ ปน็ ญาตสิ นทิ ดว้ ยนน่ั แหละ แตช่ ว่ งนเ้ี ธอไมอ่ ยาก นับญาตกิ ับมนั แตจ่ ำ� ตอ้ งคบมนั ไว้กอ่ นเพราะผลประโยชน์ล้วนๆ เกรียงศักดิ์มีความสามารถด้านไอทีระดับแชมป์เยาวชนประเทศไทย เธอจึงชักชวนให้มาดูแลเพจร่วมกัน ทุกโปรเจ็กต์ที่เธอท�ำจะถูกส่งต่อให้ เกรยี งศกั ดช์ิ ว่ ยทำ� อารต์ เวริ ก์ ให้ รวมถงึ เปน็ หนงึ่ ในแอดมนิ ทช่ี ว่ ยดแู ลลกู เพจ จำ� นวนแสนกว่าคนได้เป็นอยา่ งดี Page �������... �����������.indd 9 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 10 หลังๆ มากาลเวลาเร่ิมไม่แน่ใจว่าใครเป็นเจ้าของเพจกันแน่ เพราะ หมอนน่ั วางตวั ปานประหนงึ่ วา่ ตวั เองคอื ผกู้ อ่ ตง้ั และเธอเปน็ แคล่ กู จา้ งประจำ� เกยี งคนดี : เขียนงานเสรจ็ หรือยงั เกยี งคนดี : เกา้ โมงลูกค้าขอดู เกยี งคนดี : รบี ส่งมาท่ีเมลผมตอนน้ีเลยนะเจ๊ เกียงคนดี : เก้าโมงตรงผมมีธรุ ะ และ เกยี งคนดี : อ่านแลว้ ตอบด้วย \"ไอบ้ า้ เกยี ง อยากมีเรือ่ งนักใช่มย้ั ฮะ\" กาลเวลาก่นด่ากับโทรศัพท์ แต่ว่าอีกฝ่ายยังคงขยันส่งข้อความ มาอย่างต่อเนื่อง เรียกได้ว่าถ้าเธอไม่ตอบมันก็ไม่หยุด และแน่นอนว่า หมอนั่นจะโทรมาจิกเธอใหล้ ุกมาตอบจนได้ เธอรักทุกสิ่ง เธอรักทุกอย่าง แต่มีสิ่งหน่ึงท่ีเธอไม่เคย เธอไม่เคย ไม่เคยจะรักฉัน ทั้งๆ ท่ีฉันน้ันรักเธอ ไม่เคยจะมองฉัน ท้ังๆ ที่ฉันนั้น มองเธอ ไม่เคยจะสนใจว่ามีใครใกล้ๆ เธอ เสียงเรียกเข้าเพลงโดยปราศจากฉันของ WHATFALSE ดังข้ึน กาลเวลาเห็นเบอร์บนหน้าจอโทรศัพท์แล้วต้องทิ้งศีรษะลงบนหมอน อยากกรีดร้องให้ลั่นห้องด้วยความอัดอ้ัน แต่ท่ีท�ำได้คือกดรับสายแล้ว กรอกเสยี งลงไป \"ไอเ้ กียง ถา้ แกอยู่ตรงนีฉ้ นั จะฆา่ แก\" \"แต่เพราะผมไม่ได้อยู่ตรงนน้ั ผมเลยไม่กลัว\" Page �������... �����������.indd 10 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 11 ดมู ัน! กาลเวลาอยากฟดึ ฟดั หวั เสยี อยากตดั ลน้ิ ลกู พลี่ กู นอ้ งผนู้ ้ีไม่ใหม้ สี ทิ ธิ์ พดู อะไรอกี เพราะวิเคราะห์ดแู ลว้ หมอน่นั ดที ุกอยา่ ง เสียแคป่ ากอยา่ งเดียว ถา้ เกรยี งศักด์ิไม่มีปากโลกคงนา่ อยขู่ ึ้นมากเลย \"ฉันเพ่ิงท�ำงานเสร็จเมอื่ กี้ งว่ งมาก ตาจะลมื ไม่ขน้ึ อยู่แล้ว\" \"เจ๊เว เจ๊ต้องอดทนมากกว่าน้ีนะ รีบเปิดคอมฯ แล้วส่งงานน่ัน มาให้ผมเด๋ียวน้ีเลย เรว็ ! ลูกค้ารออย\"ู่ \"ไอ้เกียง แกลืมหรือไงฮะว่าฉัน กาลเวลา ท�ำงานตามความพอใจ ไม่พอใจก็ไม่ท�ำ\" \"ลมื เพราะวา่ เจเ๊ องนน่ั แหละทที่ ำ� ใหเ้ ปน็ แบบนี้ ลกู คา้ รอตรวจงานอยู่ ถ้าเจ๊ให้เขารอนาน เขาเกิดยกเลิกสปอนเซอร์ขนึ้ มาจะทำ� ไง เพจต้องกลบั ไปจนเหมือนเดิม เจ๊จะแห้งเห่ียวไม่มีเงินเท่ียวไหนอีก พอไม่มีเงินเที่ยว เพจก็ว่างเปล่า พอเพจว่างเปล่า...ลูกเพจก็หนีหายไปหมด สุดท้ายเพจ ท่องเทย่ี วอนั เลื่องช่อื ก็จะกลายเปน็ เพจรา้ ง แลว้ ก.็ ..\" \"พอๆ เลิกโยงได้ละ ถ้าแค่ฉันส่งงานช้าไปสามสี่ช่ัวโมงโลกจะ ถล่มทลายขนาดน้ันละ่ ก็ ฉันจะส่งให้แกเด๋ียวน้เี ลย\" กาลเวลาลกุ จากท่นี อน ก้าวเดียวก็ถึงโต๊ะท�ำงาน เธอเปิดคอมพิวเตอร์พกพาแล้วค้นหาไฟล์งาน เพื่อส่งใหเ้ พ่ือนรว่ มงานหรืออาจเปน็ เจา้ นายเธอไปแลว้ ตอนน้ี ทว่า...พอเปิดกล่องจดหมายเธอก็ต้องพบกับเมลฉบับที่ท�ำให้เธอ ตอ้ งสบถออกมา \"ไอ้เกียง ฉนั กบั แก...ขาดกัน\" Page �������... �����������.indd 11 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 12 บทที่ 1 งานเกา่ ยงั ไมท่ นั เสรจ็ เกรยี งศกั ดก์ิ ร็ บั งานใหม่ใหเ้ ธอโดยไมถ่ ามสขุ ภาพ สกั คำ� \"บริษัทแว่นตากันแดดส่งงานมาให้รีวิว อยากได้งานแอดเวนเจอร์ มากๆ ประมาณว่าเจิดจ้าท้าแดดอะไรแบบนี้ ผมคิดดูแล้วเพจเราไปทะเล มาท่วั ทกุ จงั หวดั แลว้ กิจกรรมก็เดมิ ๆ น่งั เรือ ชมเกาะ อาบแดด นา่ เบอ่ื จำ� เจไม่สมกับเป็นเพจของคนคูลๆ\" \"ใช!่ งน้ั แกก็ไปบ้างส\"ิ \"โธ!่ เจ๊ ลกู เพจเปน็ แสนกวา่ คนนั่นก็ลกู เพจเจท๊ ้งั นนั้ เจเ๊ ปน็ ลายเซน็ ของเพจไปแลว้ ใครก็แทนไม่ได\"้ \"ไมม่ ีใครมาแทนฉันได้ แตฉ่ นั หาคนมาแทนแกได้ ฉนั ไลแ่ กออก\" \"ไม่ออก\" \"ไอเ้ กยี ง\" กาลเวลาแทบกรด๊ี ใสโ่ ทรศพั ท์ใหค้ วามหนา้ ดา้ นหนา้ ทนของ นอ้ งชาย \"ผมรูว้ า่ เจ๊เหน่อื ย ทำ� ไมเจ๊ไมร่ บี ตกลงรบั งานนแ้ี ล้วไปนอนซะล่ะ\" กาลเวลาอยากร้องไห้ เธอเหนื่อยและอยากพักสักเดือนแบบไม่ต้อง Page �������... �����������.indd 12 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 13 ไปไหน ไมต่ อ้ งทำ� อะไร จรงิ อยวู่ า่ การไดไ้ ปเทยี่ วเปน็ ความสขุ ของใครหลาย คน และยงั มคี นอีกมากมายอจิ ฉาเธอ แต่ลองคดิ ดวู ่าถ้าต้องเดินทางตลอด เวลาแบบสิบวันพักสามวันแล้วไปต่ออีกสิบวันมาเป็นปีๆ จนเธอเกือบลืม แล้วว่าละครหลังข่าวหน้าตาเป็นอย่างไร ร้านอาหารร้านโปรดเลิกขาย ไปแล้วหรือยังขายอยู่ เพื่อนในกลุ่มแต่งงานไปสามคนแล้วในปีน้ีและเธอ ไม่เคยได้ไปร่วมงาน แบบน้ีต่อให้จ้างเป็นล้านก็ไม่ไป เธอไม่ไหวแล้ว เหมอื นกัน \"ค่าจา้ งสองแสน\" \"ที่ไหน เม่อื ไหร่\" ปลายสายเงียบไป แต่กาลเวลาเดาออกว่าหมอนั่นคงอยากจะพูดว่า 'รู้งพี้ ดู เรอ่ื งเงินตั้งแตแ่ รกก็จบ' และเธอกร็ ้ดู ้วยวา่ ต่อให้เกรยี งศักด์ิอยากพดู แคไ่ หน เขากจ็ ะไม่พดู อะไรใหร้ ะคายหเู ธอตอนน้ี กาลเวลายอมรบั วา่ เรอ่ื งเงินท�ำใหเ้ ธอตาโต ถ้าทริปของเกรียงศักด์ิไม่ โหดรา้ ยเกนิ ไป และเงนิ สองแสนคมุ้ กบั คา่ เหนอ่ื ยเธอกจ็ ะทบทวนดอู กี ที แต่ ถ้าไม่... \"ทรปิ ลอ่ งเรอื ส�ำราญไทย-ฮอ่ งกง เจ็ดวนั \" \"เอาเบอร์โทรลกู คา้ มา ฉันจะโทรยกเลกิ เอง\" \"ไม่ได้นะเจ๊เว ถ้าพลาดงานนี้ไปผมต้องตายแน่ๆ นันท์บอกให้ผม หาเงนิ คา่ สนิ สอดใหไ้ ดก้ อ่ นสนิ้ ปนี ี้ อกี สองเดอื นจะสน้ิ ปแี ลว้ ยงั ขาดอกี หลาย แสนเลย\" กาลเวลาแทบน�้ำตาร่วง ซาบซ้ึงในความรักของเกรียงศักด์ิท่ีมีต่อ แฟนสาวอย่างน้ันหรือ เปล่าเลย เธอแค่อยากร้องไห้เพราะสงสารตัวเอง มากกวา่ ล่องเรือสำ� ราญ...แคค่ ิดก็เมาเรือแล้ว แตถ่ งึ แมว้ า่ เธออยากเทงานนมี้ ากเพยี งใด สดุ ทา้ ยตกบา่ ยมากาลเวลา กจ็ ำ� ตอ้ งลกุ ขนึ้ มาจดสง่ิ ของทตี่ อ้ งใชส้ ำ� หรบั การเดนิ ทางและพบวา่ มขี องตอ้ ง Page �������... �����������.indd 13 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 14 ซ้ือใหม่หลายอย่าง ทั้งรองเท้าผ้าใบใหม่แทนคู่เก่าที่ขาดเพราะดันล่ืนล้ม ตอนเดินป่าและของใช้สว่ นตัวอีกเลก็ น้อย คอนโดมิเนียมของเธอตดิ รถไฟฟ้า BTS หญงิ สาวจึงใช้เวลาไมน่ าน ก็มาถึงหา้ งเซน็ ทรัลเวิลด์ คร้ังน้ีนับเป็นครั้งแรกท่ีไอเย็นจากห้างสรรพสินค้าท�ำให้เธอรู้สึกดี หรืออาจเป็นเพราะชานมไข่มุกยี่ห้อดังท่ีเธอมานะอุตส่าห์ยืนต่อแถวยาว เหยียดเกือบส่ีสิบนาทีเพื่อให้ได้มาครอบครอง อะไรก็แล้วแต่...ทว่ามัน ชดเชยความเหน็ดเหนือ่ ยจากการข้นึ ดอยที่เชียงรายให้ดขี ึ้นได้ กาลเวลาซื้อของเสร็จตอนเย็นย�่ำพอดี แต่เพราะยังเหลือเวลาอีก หลายชั่วโมงกว่าห้างจะปิดท�ำให้คนเมืองท่ีมีชีวิตอยู่ตามป่าเขาล�ำเนาไพร เป็นส่วนมากโอ้เอ้ไม่ยอมกลับ กระทั่งถูกป้ายเซลส์ 70% สีแดงแปร๊ด ดึงดูดเธอเข้าไปติดแหง็กอยู่ในร้านเส้ือผ้าอีกร่วมชั่วโมงและอาจจะนาน กว่าน้ันหากว่าสายตาเธอไม่ปะทะเข้ากับร่างเล็กของหญิงสาวผู้หน่ึงซึ่ง คุ้นตาเสียเหลอื เกนิ กำ� ลงั เดินมงุ่ ตรงเข้ามาในร้าน \"แพมรึเปลา่ \" เจา้ ของรา่ งเลก็ ผิวขาวผ่องนวลเนยี นเชดิ หน้าขน้ึ มองมาอยา่ งถอื ตวั กาลเวลาปัน้ ย้ิมเฝ่อื นใหอ้ ีกฝา่ ย เธอกลอกตามองบนพรอ้ มกบั คิดในใจ นแ่ี หละแพมหรอื ภรู ิตาตัวจริงเสยี งจรงิ ไม่ต้องสงสัยเลย \"ฉนั เคยร้จู กั เธอเหรอ\" \"เวไง กาลเวลา\" \"เว...กาลเวลา!\" หญิงสาวขมวดคว้ิ อยา่ งใช้ความคิด กอ่ นดวงตาใส จะเบิกกว้างขนึ้ มา \"เว ที่เคยออกคา่ ยอาสาดว้ ยกนั ป่ะ\" \"เออ เวเอง\" กาลเวลายิม้ อยา่ งดีใจทีส่ าวเจ้าจ�ำไดเ้ สยี ที ภูริตาลมื เธอ งา่ ยๆ ไม่ใชเ่ รอ่ื งแปลก แตส่ ำ� หรบั เธอ...บอกไดเ้ ลยวา่ ชาตนิ ท้ี ง้ั ชาตกิ ไ็ มม่ วี นั ลืมหญิงสาวได้ลง Page �������... �����������.indd 14 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 15 ภรู ติ าเปน็ เพอื่ นเรยี นมหาวทิ ยาลยั เดยี วกนั ทชี่ ะตานำ� พาใหไ้ ดม้ ารจู้ กั กนั ท่ีค่ายอาสาพัฒนาชนบทที่จังหวัดเชียงราย ตอนน้ันไม่รู้ว่าเป็นโชคดีหรือ โชครา้ ยกนั แนท่ ด่ี นั มาสนทิ กบั ภรู ติ า คณุ หนแู สนสำ� อางท่ีไมเ่ คยหยบิ จบั อะไร เป็นช้ินเป็นอัน ตลอดระยะเวลาในการอยู่ค่ายนอกจากจะต้องแบกหาม ท�ำงานกรรมกรเพ่ือพัฒนาโรงเรียนให้เด็กๆ ผู้ด้อยโอกาส แล้วยังต้องมา ปวดหวั กบั เพ่ือนท่ที ำ� อะไรไมเ่ ปน็ เลยสกั อย่างอกี ด้วย ออกแดดไม่ได้ ยกของหนักไมไ่ ด้ ล้างจานไมไ่ ด้ เจอฝุ่นเยอะไมไ่ ด้ อะไรๆ ก็ไม่ไดส้ กั อยา่ ง กลายเป็นว่าเธอต้องท�ำแทนเกือบทั้งหมด ยังดีท่ีฟ้าส่งเพ่ือนรุ่นน้อง ผู้แสนน่ารักว่าง่ายอย่างจิรัศยามาอยู่กลุ่มเดียวกัน คอยแบ่งความปวดหัว ไปคนละครึง่ แต่อย่างไรก็ตาม สุดท้ายแล้วเธอกับภูริตาและจิรัศยาก็กลายเป็น เพ่ือนกันในที่สุด จิรัศยาน่ารักนิสัยดีมีน�้ำใจ หญิงสาวอยู่ใกล้ใครคนน้ัน ก็ต้องรักอย่างไม่ต้องสงสัย ส่วนภูริตาแม้ว่าจะมีนิสัยไม่สู้งานจนบางครั้ง กลายเป็นเอาเปรียบคนอื่นโดยไม่ได้ต้ังใจ แต่จริงๆ แล้วหญิงสาวเป็น คนจิตใจดมี ากคนหน่งึ ถึงแมค้ วามจริงขอ้ น้จี ะอยลู่ กึ มากกต็ าม สรุปก็คือหลังกลับมาจากค่ายเธอก็ยกให้ภูริตาและจิรัศยาเป็นเพ่ือน ทีเ่ ธอจะคดิ ถึงเสมอ แต่ใครบางคนดูเหมือนจะไม่คิดแบบเดียวกนั \"เวไปท�ำอะไรมา ท้วมขึ้นนะ แล้วก็ดำ� ข้นึ เยอะเลย\" กาลเวลาดึงมุมปากจนเป็นเส้นตรง เมื่อกี้เธอขอถอนค�ำพูดได้ไหม ทบ่ี อกวา่ จะคิดถงึ ภูริตาเสมอ เธอขอคิดถึงจิรัศยาคนเดยี วก็แลว้ กนั Page �������... �����������.indd 15 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 16 \"หมู่น้กี ินเยอะไปรึเปลา่ เว แก่ไปจะลดล�ำบากนะ\" กาลเวลาหวั เราะขนื่ ๆ อยากจะยกมอื ฟาดอกี ฝา่ ยสกั ปา้ บ แตก่ ็ไมไ่ ดท้ ำ� \"ฉนั เปน็ บลอ็ กเกอรร์ วี วิ สถานทท่ี อ่ งเทย่ี วนะ่ ทำ� งานหนกั เลยกนิ หนกั มอื แลว้ ก็ตากแดดเยอะไปหน่อยเลยผวิ เข้มข้ึน แล้วแพมล่ะเป็นไงบ้าง เตี้ยลง รึเปล่า\" เธอแกลง้ ปรายตามองคนตรงหน้าทีต่ วั เล็กกวา่ เธอ \"พูดจาไม่เขา้ หู เดีย๋ วจะโดนไม่นอ้ ยนะเว\" \"แลว้ นี่แพมมาท�ำอะไรท่นี ี่ จะชอ็ ปปิง้ เหรอ รา้ นนปี้ ่ะ เด๋ียวฉันช็อป เป็นเพื่อน มีสวยๆ หลายตัวเลย\" เธอเปลี่ยนเรื่องก่อนที่จะมีการวิวาท เกิดขนึ้ \"คนอย่างภูรติ า ไมเ่ คยซอื้ ของเซลส\"์ กาลเวลายน่ คว้ิ เมอื่ ครเู่ หน็ ชดั วา่ ภรู ติ ากำ� ลงั จะกา้ วเทา้ เขา้ รา้ นดว้ ยซำ�้ ไป แต่พดู ไปกค็ งหกั หนา้ อีกฝา่ ยเปลา่ ๆ จึงแสรง้ ยม้ิ ออ่ น \"เออๆ ไม่เคยก็ไม่เคย แลว้ นแ่ี พมจะไปไหนต่อรึเปล่า ไปหาอะไรกนิ กนั ไหม\" บอกแล้วไงว่าเธอแสนจะคิดทงึ้ คดิ ถึงเพ่ือนท่ีไม่ไดเ้ จอกันมานาน \"ไปสิ ฉันรู้จักอยู่ร้านนึงขายไวน์กับสเต๊ก อยู่แถวพลาซ่าใกล้ๆ ทางเช่ือมรถไฟฟา้ \" \"เอาดิ น่าสนใจ รา้ นไหนละ่ \" กาลเวลาย้ิมแล้วชวนกันเดินไปยังทิศทางของร้านที่ภูริตาเป็นผู้เลือก แตท่ ว่าขณะทก่ี �ำลังจะก้าวลงบันไดเลื่อน เสียงเรียกของใครบางคนกท็ �ำให้ เธอกบั ภูริตาต้องชะงัก \"พ่ีเว...พี่แพมใชไ่ หมคะ\" ภูริตายน่ คิ้วมองหญงิ สาวดว้ ยสหี น้าฉงน \"แกรู้จักไหมเว\" กาลเวลาหรี่ตามองอย่างไม่แน่ใจนัก เพราะระยะห่างที่มากเกินไป แตค่ ร่เู ดียวหญงิ สาวกร็ บี แนะน�ำตวั นนั่ ท�ำใหร้ อยย้มิ เธอกระจ่างข้ึนมา \"จิไงคะ...น้องจิ\" Page �������... �����������.indd 16 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 17 รุ่นน้องสาวตะโกนบอกเพราะคิดว่าอีกฝ่ายจ�ำไม่ได้ ซึ่งจริง แต่เป็น ภรู ิตาคนเดียวไม่ใช่เธอ \"อยา่ เพ่งิ ไปนะคะ อยตู่ รงน้ันนะ จิจะลงไปหาเองค่ะ\" หญิงสาวบอกแล้วรีบลงบันไดเล่ือนตรงมายังพวกเธอด้วยสีหน้า ไม่ปิดบังความดีใจ ทักทายกันอยู่ครู่หน่ึงภูริตาก็ออกปากชวนจิรัศยาไปทานมื้อเย็น ด้วยกันเสียเลย นับว่าเป็นเร่ืองดีท่ีอยู่ๆ เธอก็ได้พบเพ่ือนเก่าท่ีจากกัน ไปนานพรอ้ มกันถงึ สองคน \"วนั น้ีพเี่ ล้ยี งเองน้องจิ\" \"ไมไ่ ดห้ รอกคะ่ พแ่ี พม จิกบั พเี่ วทำ� งานกันแล้ว จิเกรงใจคะ่ \" \"พี่ไมร่ ดี เลอื ดกบั ปจู นๆ หรอกนะ โดยเฉพาะยายจิ ใหพ้ เี่ ลยี้ งนะ่ ดแี ลว้ \" \"แต่ว่า...\" \"เถอะนา่ อย่าเถียงผ้ใู หญ่ อยากกนิ อะไรส่งั เลย เด๋ยี วพ่ีเล้ียงเอง\" กาลเวลาสบตาจริ ศั ยาเพราะรดู้ วี า่ สถานการณข์ องภรู ติ าไมเ่ หมอื นเดมิ แล้ว พวกเธอเคยไดย้ นิ ข่าวว่าบิดาของหญิงสาวเสียชวี ติ บริษทั ของตระกูล ต้องปิดกิจการ คิดว่าเวลาน้ีเพ่ือนต้องล�ำบากมากแน่ๆ ทว่ากาลเวลาและ จิรัศยาเข้าใจความรู้สึกของภูริตาดีว่าไม่อยากให้ใครมาแสดงความเห็นใจ เพราะไม่ใช่นิสัยของเจ้าหล่อน ดังน้ันทุกคนจึงหยุดออกความเห็นว่าใคร จะเปน็ คนเล้ยี งอาหารม้อื น้ีไวแ้ คน่ ้ี เวลาผ่านไปพกั ใหญ่ การสนทนาเปน็ ไปอย่างออกรสชาติ เป็นเพราะ ฤทธ์ิของไวน์แดงท่ีท�ำเอาสามสาวแย่งกันพูดจ้อไม่หยุด และแน่นอนว่า จริ ศั ยาแพไ้ ปตามระเบยี บเพราะพดู ไมท่ นั พๆี่ กอ่ นเรอ่ื งราวจะวกกลบั มาถงึ เหตุการณ์ตอนไปค่าย จ�ำได้ว่าตอนนั้นเธอสามคนเคยนัดกันไว้ว่าจะไป ขอพรกับพระตรีมูรติ เทพเจ้าท่ีคนนิยมมาขอความรักด้วยกันสักครั้ง แต่ จนแลว้ จนรอดเวลาวา่ งก็ไม่เคยตรงกันเลย Page �������... �����������.indd 17 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 18 ภูริตาซึ่งด่ืมไวน์ไปหลายแก้วเป็นคนออกปากชวนทุกคนเพราะ ศนู ยก์ ารคา้ ทเี่ ธอรบั ประทานอาหารอยนู่ ้ีใกลก้ บั ศาลพระตรมี รู ตทิ พ่ี ดู ถงึ พอดี และแมว้ า่ แรกเรมิ่ ของการมาพบกนั โดยบงั เอญิ ไมม่ ีใครตงั้ ใจมาขอพร เทพเจ้าผู้ดลบันดาลรัก แต่สุดท้ายทุกคนก็มาน่ังอยู่ตรงหน้าศาลเทพเจ้า อันศกั ดิ์สิทธอ์ิ ย่างพรอ้ มหน้าพรอ้ มตา กาลเวลาพยายามปรือตามองภาพตรงหน้าเพราะด่ืมไปหลายแก้ว จนมึนมากเหมือนกัน แต่กระนั้นเธอก็ยังมีสติดีพอท่ีจะระลึกได้ว่าอยาก ขออะไร \"สาธุ เทพเจ้าผู้ศักด์ิสิทธิ์ ถ้าบุญของลูกช้างยังมี ช่วยดลบันดาล ใหล้ กู ชา้ งไดพ้ บรกั กบั ชายหนมุ่ จติ ใจด.ี ..\" เธอหยดุ คดิ ครหู่ นงึ่ ไหนๆ ก็ไหนๆ อย่าหาว่าเธอโลภมากเลย ขอเนื้อคู่ท้ังทีก็ต้องเอาแบบจัดเต็ม \"จิตใจดี หล่อไม่ต้องมากแค่คล้ายๆ พัคซอจุนก็พอ สะอาดสะอ้านลุคคุณชาย รักต้นไม้ รักธรรมชาติ ไม่ต้องรวยแค่มีฐานะพอท่ีจะให้ลูกช้างไปเท่ียว ไดร้ อบโลกโดยไมต่ ้องทำ� งาน...เทา่ น.้ี ..ไมข่ อมากไปกว่านี้แล้วเจ้าค่ะ\" กาลเวลาขอพรเสรจ็ แลว้ ตงั้ จติ อธษิ ฐาน กอ่ นจะคดิ ไดว้ า่ ผชู้ ายประเภท ทเ่ี ธอขอนัน้ มอี ยูจ่ ริงหรือ... หญิงสาวลืมตาขึ้นพร้อมกับถอนหายใจ เธอหันมาพบกับจิรัศยาท่ี ขอพรเสรจ็ แล้วเหมอื นกนั ส่วนภูริตายงั คงน่ังนง่ิ อย่ทู ่เี ดมิ \"พแ่ี พมจรงิ จงั มากเลยนะคะ\" \"นัน่ สิ สงสัยจะมีแผนอะไรในใจแล้วแนๆ่ ...จิละ่ \" \"คะ?\" \"พ่ีถามว่าเราน่ะขออะไรทา่ น\" \"ก็ไม่เชิงขอหรอกค่ะ ออกแนวบ่นมากกว่า จิว่าเร่ืองความรักน่ะ เราคงบังคับใครไม่ได้หรอก ถ้าทุกคนท่ีมาขอพรจากท่านแล้วสมหวัง กนั หมด จวิ า่ มันตอ้ งมีการเกิดเรอ่ื งรักสามเสา้ หรือช้สู าวเปน็ ร้อยๆ คู่แน่\" Page �������... �����������.indd 18 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 19 \"บ้า จิก็คิดไปได้\" กาลเวลาหัวเราะร่วนเพราะคิดไม่ถึงจริงๆ แต่ที่ จิรัศยาพูดก็มีส่วนถูก ใครๆ ก็ต้องการความรักดีๆ กันท้ังนั้น ซ่ึงไม่ใช่ ทกุ คนท่จี ะสมหวัง ฉะนน้ั เธอก็คงตอ้ งก้มหน้าก้มตาท�ำงานตอ่ ไป \"โทษที รอนานป่ะ\" ภูรติ าขอพรเสร็จแลว้ หนั มาถาม \"กส็ ักพัก ขออะไรแพม ยาวเป็นกิโลเชยี ว\" กาลเวลาหยอกย้ิมๆ \"ของแบบน้ีหา้ มบอกคนอนื่ ยะ่ เด๋ียวไม่ศักด์ิสิทธ\"ิ์ \"แตฉ่ นั อยากบอก...\" กาลเวลาหวั เราะคิก \"ฉนั บอกของฉนั คนเดยี ว ก็ได้ ฉนั ขอใหฉ้ ันได้แฟนหนา้ ตาเหมอื นพัคซอจุน\" เธอบอกพร้อมกับกดโทรศัพท์ให้เห็นภาพพักหน้าจอเป็นรูปพระเอก เกาหลีชื่อดัง 'พัคซอจุน' และพร้อมกันนั้นเธอเห็นว่าภูริตาและจิรัศยา ทำ� หนา้ แปลกๆ \"ขอมากไปมยั้ แก\" ภรู ติ าถามตรงๆ แตย่ งั ดที จ่ี ริ ศั ยาเลอื กทจี่ ะไมแ่ สดง ความคิดเห็นเพราะเป็นมารยาท \"ส�ำเรจ็ หรอื ไมส่ �ำเรจ็ อกี หกเดือนนัดเจอกนั มัย้ ละ่ \" \"จิโอเคคะ่ \" \"ดีล ถา้ ฉนั งอ้ แฟนเกา่ ส�ำเรจ็ คร้ังหน้าต้องให้ฉนั เล้ยี งดว้ ย\" \"สรปุ วา่ แกขอพรใหง้ อ้ แฟนเกา่ สำ� เรจ็ วา่ งั้น\" กาลเวลาหรตี่ ามองคนท่ี ไม่ยอมบอกว่าขออะไร อีกฝ่ายเม้มปากแน่นไม่ยอมตอบ แต่น่ันแหละ เป็นค�ำตอบ \"ย่ะ ครั้งหน้าฉนั จะส่งั ไม่ยงั้ มือเลย\" Page �������... �����������.indd 19 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 20 บทที่ 2 กาลเวลาโบกมือลาเกรียงศักดิ์ที่สนามบินสุวรรณภูมิในเวลาเช้ามืด ไม่รู้ว่าเธอคิดไปเองหรือเปล่า ขณะที่ก�ำลังเดินเข้าเกต เธอหันไปมอง เพอ่ื นรว่ มงานอกี ครง้ั ในระยะไกล เหมอื นวา่ ใบหนา้ ตอ๋ี ยา่ งคนทม่ี เี ชอื้ สายจนี ของชายหนุ่มมเี ข้ียวงอกออกมา \"ไอ้บ้าเกียง ฉันสาบานไดว้ ่าฉันจะฆ่าแกถา้ มโี อกาส\" กาลเวลาบ่นกับตัวเองหลังจากเครอื่ งเทกออฟไดไ้ ม่กีน่ าที อยู่ๆ เธอ กน็ กึ ถงึ เหตุผลที่ท�ำให้เธอต้องเดินทางในวนั นี้ ล่องเรือสำ� ราญ เธอเดนิ ทางทอ่ งเทยี่ วอยา่ งจรงิ จงั มาเกอื บเจด็ ปี ตง้ั แตเ่ ขา้ มหาวทิ ยาลยั ตอนนนั้ นกั ศกึ ษาปหี นง่ึ จะไดเ้ ลอื กชมรมตามความสนใจ และเธอไดเ้ ขา้ รว่ ม กับชมรม 'นักเดินทาง' ซ่ึงกิจกรรมของชมรมคือเดินทางไปท�ำประโยชน์ ในถิ่นท่ีห่างไกลความเจริญ และตอนนั้นเองท่ีท�ำให้เธอได้รับการแนะน�ำ จากเพื่อนในชมรมว่ามีกิจกรรมหน่ึงส�ำหรับคนชอบเท่ียวของแฟนเพจ 'เท่ียวคนเดียวด้วยกันไหม' เธอลองเข้าไปร่วมกิจกรรมครั้งแรกก็ติดใจ จนกลายเป็นว่าจากนั้นมาสมองไม่เคยคิดเร่ืองอ่ืนเลยนอกจากคิดว่า Page �������... �����������.indd 20 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 21 ทรปิ หน้าจะไปที่ไหน ขึน้ เขา ล่องแก่ง เทย่ี วเกาะ หรอื ยา่ นคนเมอื ง เธอ ไปมาหมด แต่กลับไม่เคยคิดถึงการล่องเรือส�ำราญเลยสักครั้ง น่ีเป็น ครั้งแรกในชวี ติ ทีเ่ ธอจะได้รู้จกั กับมัน ซึง่ จากทศ่ี ึกษามาครา่ วๆ ...มนั ไมเ่ หมาะกบั เธอสกั เท่าไหร่ เครื่องลงจอดที่สนามบินชางงีประเทศสิงคโปร์ในเวลาแปดโมงเช้า กาลเวลาเคยมารว่ มงานเทศกาลไหวพ้ ระจนั ทรเ์ มอื่ ปที แ่ี ลว้ และกอ่ นหนา้ นนั้ ประมาณสี่ปเี ธอกับเพอื่ นในคลาสเคยจัดทริปเลก็ ๆ เท่ียวทนี่ ่ีมากอ่ น ฉะนั้น การมาสิงคโปร์คร้งั นี้จงึ ไม่ยากส�ำหรบั เธอเทา่ ใดนัก กาลเวลามีกระเป๋าเดินทางล้อลากหน่ึงใบ โดยปกติเธอใช้เป้สะพาย หลังใบใหญ่ในการเดินทาง แต่เนื่องจากเรือส�ำราญล�ำนี้หรูระดับห้าดาว ฉะนน้ั เธอจงึ เตรยี มเสอ้ื ผา้ รองเทา้ เยอะกวา่ ทกุ ทรปิ สว่ นกระเปา๋ สะพายขา้ ง เธอเลือกแบบกลางๆ ท่ีสามารถใส่กับชุดไหนก็ได้ กาลเวลาไม่ชอบพก ของมากเวลาเดนิ ทาง ถงึ แมจ้ ะประสบปญั หาของไมค่ รบเปน็ ประจำ� แตเ่ ธอ คดิ ว่าการหอบของพะรงุ พะรังไปเทยี่ วไม่ใช่เร่อื งสนกุ ดังนัน้ อะไรขาดก็ไปหาเอาดาบหนา้ จะดีกวา่ แตน่ นั่ คงใชก้ ับทรปิ ลอ่ งเรือสำ� ราญไม่ได้ กาลเวลาใชบ้ รกิ ารรถสาธารณะเพอ่ื มาลงทท่ี า่ เรอื โดยใชเ้ วลาเดนิ ทาง สามสบิ นาที และใชเ้ วลาอกี เพยี งแคส่ บิ นาทีในการเชก็ อนิ เธอยนื่ พาสปอรต์ ตวั จรงิ พร้อมส�ำเนาแลว้ รบั บัตรมาคล้องคอ เทา่ ทป่ี ระเมนิ ดว้ ยสายตา กลมุ่ นกั ทอ่ งเทย่ี วทรปิ นมี้ หี ลากหลายเชอื้ ชาติ ท้ังเอเชียและยุโรป โดยส่วนมากมากันเป็นครอบครัว กาลเวลาเห็นกลุ่ม นักท่องเที่ยวต่างสรวลเสเฮฮากับสมาชิกในกลุ่มตัวเอง เป็นภาพชินตาที่ พบบ่อยส�ำหรับการเดินทาง และชินด้วยเช่นกันที่พวกเขามองมาท่ีเธอ อย่างสนใจใคร่รู้ กาลเวลายกกล้องถ่ายรูปบันทึกภาพโดยรอบอยู่พักใหญ่ กระทั่ง Page �������... �����������.indd 21 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 22 เจา้ หนา้ ทน่ี ำ� ไปยงั ทางเดนิ อนั ทอดยาวเลยี บไปกบั เรอื ลำ� ใหญม่ หมึ า เรอื ลำ� น้ี มีช่ือว่าเอลิซซ่า ครูซ ขนาดของเรือสามารถบรรจุผู้โดยสารได้ถึงสามพัน ห้าร้อยคน และลูกเรืออีกราวพันห้าร้อย ร่างบางในชุดทะมัดทะแมงหยิบ โทรศพั ท์มือถือขึน้ มาบนั ทกึ วดิ โี อ \"สวสั ดีค่ะ ท่ีนค่ี ือท่าเทียบเรือมารีนา เบย์ ครูซ เซน็ เตอร์ เวจะพา ทุกคนไปพบกับเรือส�ำราญท่ีข้ึนช่ือเร่ืองความหรูหราระดับโลก ทริปนี้ บอกเลยว่าคุ้มค่ามากๆ เพราะเรือล�ำนี้จะพาเราล่องเรือบนน่านน้�ำสากล ไปยังประเทศมาเลเซีย และกลับมาพักบนเกาะภูเก็ตประเทศไทย เกาะที่ ข้ึนช่ือเร่ืองความสวยงามและมีนักท่องเท่ียวต่างชาติให้ความนิยมเป็น จ�ำนวนมาก จากนั้นเรือล�ำน้ีจะพาเรามุ่งตรงสู่ประเทศฮ่องกง จุดหมาย ปลายทางสดุ ทา้ ยของโปรแกรมเดนิ ทางคะ่ แตต่ อนนเี้ วขอหนรี อ้ นพาทกุ คน มาสัมผัสกับทุกซอกทุกมุมของเรือนี้ก่อนนะคะ...และนี่คือทางขึ้นไป เรือส�ำราญของเราคะ่ \" กาลเวลาแพนกล้องโทรศัพท์ไปที่เรือสูงตระหง่านจนต้องแหงนมอง คอตั้งบ่า ขณะท่ีก�ำลังจดจ่ออยู่กับการบันทึกภาพอยู่นั้น ใครบางคนกลับ ย่นื มอื มากระชากโทรศพั ท์ไปจากมอื เธอ \"อุ้ย!\" \"ใครอนุญาตให้ถา่ ย\" เพราะยังตกใจจึงได้แต่ยืนอ้ึงอยู่อย่างนั้น และยิ่งอ้ึงมากไปอีกเม่ือ ได้เห็นวา่ คนท่ยี ืนทำ� หนา้ ขมึงทึงใส่เธอเปน็ ใคร หญิงสาวร่างระหง ใบหน้าสวยจัด ผิวพรรณดีดูเปล่งแสงเหมือนมี ออร่ากระจายอยู่รอบกายแม้จะสวมแว่นด�ำ ใส่หมวกปีกใบใหญ่ก็ไม่อาจ ปกปิดตัวตนของเธอไดม้ ิด \"หนพู ริม เกดิ อะไรขึน้ ลกู \" เสียงของใครบางคนแทรกเข้ามาท�ำให้กาลเวลาได้สติ ในตอนนั้น Page �������... �����������.indd 22 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 23 จึงเหน็ ว่าคนทั้งคมู่ องเธอราวกับว่าเธอเพ่งิ ฆา่ ใครตายอย่างไรอยา่ งน้นั พริม พรมิ าจรงิ ๆ ดว้ ย นางเอกละครหลงั ข่าวทคี่ งไม่มคี นไทยคนไหนไม่รจู้ ัก \"กแ็ ม่น่สี ิคะ แอบถา่ ยรูปพรมิ \" กาลเวลาขมวดคิ้วเมื่อถูกกล่าวหาแบบน้ัน เธอน่ะหรือแอบถ่ายรูป ดาราสาว เธอทำ� แบบนน้ั ตอนไหน เมื่อไหร่กัน \"คณุ แม่ดูสิคะ ไมร่ ตู้ ิดรปู พรมิ ไปเทา่ ไหร่แล้ว\" ดาราสาวปรายตามอง กาลเวลาอยา่ งไมพ่ อใจ \"พรมิ บอกคณุ แมห่ ลายครงั้ แลว้ นะคะวา่ ใหช้ ว่ ยดแู ล เร่ืองพวกน้ีหนอ่ ย ไม่ใช่ใหพ้ ริมตอ้ งมาเหน่อื ยเองแบบน้\"ี \"คะ่ ๆ แมข่ อโทษนะลกู เดย๋ี วแมจ่ ดั การให\"้ หญงิ วยั กลางคนรบั โทรศพั ท์ จากลกู สาวมาด้วยสีหนา้ ไมส่ ู้ดนี ัก กาลเวลาไมม่ ีเวลามายนื งงอกี ต่อไป เธอเอ้อื มมือจะคว้าโทรศพั ทค์ นื แตอ่ กี ฝา่ ยรีบดึงมือกลบั \"ขอโทษคะ่ ฉนั ขอโทรศัพท์คืนด้วย\" \"บอกมาดีๆ ว่าถ่ายภาพหนูพรมิ ไปท�ำไม\" \"ฉันเนี่ยนะ ถ่ายภาพคณุ พรมิ \" \"ก็ใช่น่ะสิ\" ปานวาดเหยียดริมฝีปาก \"พวกคนไทยไม่รู้จักค�ำว่า พื้นท่ีส่วนตัว เห็นคนดังเป็นไม่ได้ อยากจะมีภาพไปลงโซเชียลเรียก ยอดไลค\"์ กาลเวลาสะดดุ หูกบั คำ� วา่ 'พวกคนไทย' แต่เทา่ ทฟี่ งั ส�ำเนยี งหญิงผู้น้ี ก็ไม่ได้ดูเหมือนว่าเป็นต่างชาติตรงไหน ท�ำไมต้องใช้ค�ำพูดเรียกเธอว่า พวกคนไทย \"ฉันเป็นคนไทย คุณเองก็คงจะใช่ แล้วฉันไม่ได้ถ่ายรูปลูกสาวคุณ ไม่รู้จะถ่ายไปท�ำไม ไม่ได้บ้าดารา กรุณาคืนโทรศัพท์ให้ฉันด้วย แล้ว การแย่งโทรศัพท์คนอื่นไปจากมือแบบน้ีมันเสียมารยาทมากเลยนะคะ\" Page �������... �����������.indd 23 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 24 กาลเวลาไม่พอใจเพราะถูกปฏิบัติอย่างไร้มารยาท แม้ว่าคนตรงหน้าจะ เป็นถึงนางเอกแถวหน้าของเมืองไทย และกาลเวลาก็ยอมรับว่าเธอปลื้ม หญิงสาวตรงหน้าอยู่ไม่น้อย เพราะก่อนท่ีจะเป็นนักเดินทางเต็มตัวอย่าง ทกุ วนั นี้ เมอ่ื กอ่ นเธอคอื คอละครตวั ยงเชยี วละ่ และพรมิ ากเ็ ปน็ ดาราคนหนงึ่ ท่ีมีฝีมือมากทีเดียว แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอจะยอมให้อีกฝ่ายท�ำอะไร กับเธอก็ได้ \"หึ! ถึงเวลาน้ีพูดอะไรก็ได้หมดนั่นแหละ แต่ใครจะไปเช่ือ เอา พาสเวิรด์ มา\" \"อะไรคะ\" \"ก็รหัสโทรศัพท์ไง\" อกี ฝ่ายเสียงดังขนึ้ จนเกือบกลายเปน็ ตะคอก กาลเวลาหนา้ ตงึ มองคนพดู ดว้ ยสายตาเหลอื เชอ่ื ทกี่ ลา้ พดู ขอรหสั ผา่ น โทรศพั ท์คนอนื่ อย่างหนา้ ตาเฉย \"ขอโทษคะ่ ฉนั ไม่คิดว่าฉนั จะทำ� แบบนน้ั เอาโทรศพั ท์ฉันคืนมา\" \"นี่ อย่าให้เสยี เวลาได้มั้ย ลกู สาวฉันร้อน\" ปานวาดโวยวาย ขณะที่ พรมิ าโบกมอื ไล่อากาศไปมาสีหน้าหงุดหงดิ รำ� คาญใจ \"ไมอ่ ยากเสยี เวลาก็คนื โทรศัพท์ฉันมาคะ่ \" กาลเวลาเรม่ิ ขึ้นเสยี งบา้ ง \"โอย๊ ! จะให้พาสเวิรด์ ดีๆ หรอื จะให้ฉนั โยนลงน้ำ� ไป\" พริมาตวาดแว้ด กาลเวลามองคนพูดอย่างงุนงง พฤติกรรมของพริมาเหมือน นางมารร้ายในละครไม่มีผิด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะถ่ายละครมากไปหรือว่า เปน็ นิสยั ส่วนตัวกันแน่ เธอนงิ่ กลอกตามองรอบๆ กเ็ หน็ วา่ ใครหลายคนกำ� ลงั มองมา เชอ่ื วา่ พรมิ าคงไมก่ ลา้ ทำ� อะไรรนุ แรง อยา่ งนอ้ ยหญงิ สาวกถ็ อื เปน็ คนของประชาชน และดูเหมอื นวา่ นักท่องเทยี่ วกรุ๊ปน้มี ีคนไทยเยอะเหมือนกัน \"เอาโทรศพั ทฉ์ นั คนื มาค่ะ ฉนั จะเปน็ คนลบเอง\" \"แล้วฉันจะแน่ใจได้ยังไง พวกชอบแสวงหาผลประโยชน์จากคนอ่ืน Page �������... �����������.indd 24 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 25 มเี ยอะแยะ\" \"ฉันไม่จ�ำเป็นต้องแสวงหาผลประโยชน์อะไรจากใครค่ะ และฉันก็ ไม่คิดจะให้พาสเวิร์ดโทรศัพท์กับคุณแน่นอน เร็วสิคะ ฉันคิดว่าคนเร่ิม มองมาเยอะแล้วนะ คณุ อยากเป็นข่าวหรอื ไง\" \"กลา้ ขฉู่ นั เหรอ\" พรมิ าบดิ รมิ ฝปี ากเปน็ เสน้ โคง้ กอ่ นควา้ เอาโทรศพั ท์ ของกาลเวลามาถอื ไวเ้ อง \"แต่ฉันไม่ใชพ่ วกชอบพูดเหมือนเธอ\" เส้ียววินาทีหลังจากนั้นสมาร์ตโฟนสัญชาติเกาหลีรุ่นใหม่ล่าสุดก็ ลอยละลว่ิ ผา่ นหนา้ กาลเวลาไป กอ่ นทม่ี นั จะรว่ งลงสทู่ อ้ งทะเลและจมหายไป ต่อหนา้ ต่อตา กาลเวลาตกตะลงึ หวั ใจกระตกุ วบู หนา้ มดื ตาลายจนอยากจะกระโจน ไปบีบคอคนตรงหน้าให้คอหักตาย เพราะแค่คิดว่าต้องสูญเสียข้อมูล ในสมารต์ โฟนไปอย่างมหาศาลก็ราวกับมีไฟลุกท่วมศีรษะ ไวเทา่ ความคดิ เธอควา้ ขอ้ มอื เลก็ ของดาราสาวอยา่ งแรงจนเจา้ หลอ่ น ร้องเสยี งหลง \"ทำ� แบบนี้ได้ยังไงคะ นน่ั มันของของฉันนะ\" \"ปลอ่ ยฉันนะ รมู้ ั้ยว่าถ้าขอ้ มือฉันมีรอยแมแ้ ตน่ ิดเดยี วบรษิ ทั ประกนั เล่นเธออ่วมแน่ แล้วฉันก็ไม่อยากเสียเวลากับเธอเพราะคนอย่างเธอคง ไมม่ ีปัญญาจา่ ย\" ทา่ ทไี ม่มคี วามสำ� นกึ ผิดนน้ั ท�ำใหก้ าลเวลายง่ิ โกรธหนกั มากขึน้ ไปอีก \"คุณแย่มากเลยนะ ท่ีทำ� เหมือนไมร่ ู้สกึ อะไรท่ที �ำลายของของคนอน่ื \" \"ปลอ่ ยแขนฉนั นะ คณุ แมค่ ะ ยนื เฉยอยไู่ ด้ ชว่ ยเอาแมน่ อี่ อกไปทสี คิ ะ\" \"นี่ ปลอ่ ยลูกสาวฉนั นะ ชว่ ยด้วยคะ่ ใครก็ไดช้ ่วยเอาตัวผู้หญิงคนน้ี ออกไปที\" ปานวาดเข้าไปย้ือตัวลูกสาว กาลเวลาโกรธจนไมฟ่ งั อะไร ไมส่ นใจแมก้ ระทง่ั วา่ ขณะนนั้ มชี ายสามคน เดนิ ตรงเขา้ มา จนเมอ่ื หนงึ่ ในนน้ั ควา้ แขนแลว้ กระชากแรงพอทจี่ ะทำ� ใหเ้ ธอ Page �������... �����������.indd 25 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 26 เสียการทรงตัว มอื ทีจ่ บั พรมิ าไวก้ ็หลุดออก \"เกดิ อะไรขนึ้ \" นำ้� เสยี งเขม้ กงั วานดงั ขนึ้ และหยดุ ความวนุ่ วายทงั้ หมด ไดภ้ ายในวินาทเี ดียว กาลเวลามึนงง เธอใช้เวลาครูห่ นึ่งเลยกว่าจะเรียกสตกิ ลับมาได้ และ รบั รวู้ า่ ขณะนเ้ี ธอถกู ชายแปลกหนา้ คนหนงึ่ ควา้ จบั ขอ้ มอื ไว้ เขารปู รา่ งสงู ใหญ่ มากๆ นา่ จะสงู กวา่ เธอเกอื บหนง่ึ ฟตุ หรอื เกนิ รอ้ ยแปดสบิ หา้ เซนตเิ มตรแนๆ่ เพราะเธอเองสูงรอ้ ยหกสบิ หา้ เซนติเมตรยงั ตอ้ งแหงนมองเขาคอต้ังบ่า ชายอีกสองคนสวมสูทสีด�ำยืนอยู่ข้างหลังท�ำหน้าเข้มท�ำให้กาลเวลา ร้สู ึกราวกบั วา่ หลดุ ไปอยู่ในหนังแนวเจ้าพ่อมาเฟยี อะไรสกั อยา่ ง \"แดนนคี่ ะ จัดการให้ทีคะ่ มนั ทำ� รา้ ยพรมิ \" ค�ำพูดของพริมาท�ำให้กาลเวลาต้องหันไปมองหน้าคนที่สามารถ พูดโทษคนอื่นได้อย่างหน้าตาเฉย ใบหน้าสวยจัดของเจ้าหล่อนราวกับมี เงาแมม่ ดทาบทับอยู่ ทว่าไมท่ ันได้โตต้ อบอะไร คนท่ีจบั ข้อมอื เธอไว้แน่น กเ็ อย่ ข้ึนมากอ่ น \"ขอโทษนะครับ ถา้ คณุ จะมากอ่ เรือ่ งท่ีนีผ่ มคงต้องเชิญคณุ ออก\" \"ขอโทษเหมือนกันคะ่ ไมท่ ราบวา่ คุณเปน็ ใคร\" กาลเวลาถามเพราะ ไม่รู้จริงๆ ถ้าหากเขาไม่พูดภาษาไทยชัดเจนขนาดนี้เธออาจเข้าใจว่าเขา เปน็ คนตา่ งชาติ เกาหลหี รอื ไมก่ จ็ นี เพราะชัน้ ตาเรียวรขี องเขากับส่วนสูง อันเกินมาตรฐานชายไทย ผิวพรรณขาวจดั จนเหน็ เสน้ เลือดทีห่ ลังมอื เขาหลอ่ มาก แต่กาลเวลาไม่มีอารมณจ์ ะช่นื ชมใครทัง้ นน้ั \"คุณแดนน่ี เฉิน เจา้ ของเรอื ท่ีคุณก�ำลงั จะขึ้นครับคณุ ผหู้ ญิง\" ชายรูปรา่ งหนาสูงไล่เล่ยี กบั ชายท่ชี ่ือแดนน่ี เฉินบอกแทน กาลเวลา ลอบกลนื น้ำ� ลายเล็กนอ้ ย กอ่ นเชดิ หนา้ ขนึ้ อยา่ งไม่เกรงกลัว \"เปน็ เจา้ ของเรอื ปฏบิ ตั กิ บั ลกู คา้ แบบนเ้ี หรอคะ ปลอ่ ยฉนั \" เธอดงึ มอื ออกจากมอื เขาแลว้ ถอยออกมายืนหา่ งๆ Page �������... �����������.indd 26 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 27 เอาละ่ ! เทา่ ทป่ี ระเมนิ ดว้ ยสายตาตอนนี้ ฝง่ั ตรงขา้ มเปน็ ดาราสาวชอื่ ดงั ทมี่ แี บก็ อพั เปน็ ชายหนมุ่ รา่ งสงู ใหญส่ ามคน กบั มารดาทท่ี ำ� ทา่ จะเขมอื บเธอ ตลอดเวลา สว่ นเธอ...นบั ดอู ยา่ งถว้ นถกี่ ม็ แี คต่ วั คนเดยี ว ฉะนนั้ มสี ทิ ธทิ์ เี่ ธอ จะหายไปจากโลกใบนี้โดยท่ีไมม่ ีใครรูไ้ ดง้ า่ ยๆ แต่ใครจะไปกลัว ถ้ากาลเวลาเป็นคนขกี้ ลวั ก็คงไม่กล้าไปไหนมาไหน คนเดยี ว หรือไปเท่ยี วคนเดียวเป็นงานหลักแบบน้ี \"เอาตวั เธอออกไป\" แดนน่ี เฉนิ ไมส่ นใจสายตาของหญงิ สาวแปลกหนา้ ที่มองมา เขาสนแค่ว่าจะท�ำอย่างไรให้ทุกอย่างกลับสู่ความเรียบร้อยให้ เร็วทีส่ ดุ เขาไม่ชอบอธิบายหรอื ตอ่ ความกบั ใครใหย้ ดื ยาว เขาไมช่ อบพูดมาก \"ครบั \" หยางจงและปารธิ รับค�ำอย่างพร้อมเพรยี ง ทว่าพอจะควา้ ตัว หญงิ สาวเจ้าปญั หา เจ้าหล่อนกข็ ยบั หนพี รอ้ มถลงึ ตาใส่ \"พวกคุณคิดจะท�ำอะไร ฉันไม่ยอมหรอกนะ\" กาลเวลาแทบจะกาง กรงเล็บถา้ ท�ำได้ แมอ้ กี ฝ่ายจะเหนือกว่าเธอทุกอยา่ ง แต่ไม่ได้หมายความ วา่ เธอจะกลัว \"คุณชื่อวา่ อะไรนะ คุณแดนน่ี เฉินใช่มยั้ ฉันจ�ำได้\" เธอมองเขาและเขาก็มองเธอ ท้ังท่ีบอกว่าไม่คิดกลัวแต่เม่ือเห็น แววตาคมเข้มเปล่งประกายวาวโรจน์ข้ึนมาวูบหน่ึงใจก็สั่นรัว กระน้ันเลือด ในกายของเธอก็ยังเขม้ ขน้ มากพอให้เผชิญหนา้ กบั เขาด้วยความ... กล้าๆ กลัวๆ \"คุณเป็นถึงเจ้าของกิจการ ลูกค้ามีเหตุวิวาทกันน่าจะสอบถามให้ แน่ใจก่อนว่าใครผิดใครถูก เล่นตัดสินทั้งที่เพิ่งเดินเข้ามาไม่กี่นาทีแบบน้ี มันแยม่ ากเลยนะคะ\" \"ผมว่าคุณยอมออกไปง่ายๆ ดีกว่านะครับคุณผู้หญิง อย่าให้เป็น เรอ่ื งใหญเ่ ลย\" ลูกน้องเจ้าเดิมเข้ามาเจรจา \"ฉันไม่ไปไหนทั้งน้ัน ฉันจ่ายเงินซื้อทัวร์ไม่ได้ขอมาฟรี แล้วฉัน Page �������... �����������.indd 27 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 28 กจ็ ะอย.ู่ ..เอาเรอื่ งคนที่โยนโทรศพั ทฉ์ นั ลงทะเลใหถ้ งึ ทส่ี ดุ ดว้ ย\" นกึ แลว้ โมโห กาลเวลาปรายตามองพริมาอย่างขุน่ เคือง \"ได้ ถ้าคุณอยากอธิบายมากนักล่ะก็...ผมก็จะให้คุณได้อธิบาย\" แดนนี่ เฉินสืบเท้าเข้าไปหาหญิงสาวตรงหน้า ก่อนส่งสัญญาณให้ลูกน้อง ทัง้ สอง \"เอาตวั ไป\" \"ไม่นะ ไม!่ ชว่ ยด้วย\" ปารธิ และหยางจงพรอ้ มใจกนั ควา้ แขนกาลเวลาคนละขา้ ง ลากตวั เธอ โดยไม่สนใจเสียงเอะอะโวยวายใดๆ ท้ังสิ้น กาลเวลาอยากกัดล้ินตัวเอง แลว้ กลบั คำ� พดู ทบี่ อกวา่ จะไมย่ อมออกไปจากทน่ี ่ี เปลยี่ นเปน็ ...ขอกลบั บา้ น เลยตอนน้ี ทวา่ คำ� พดู ของเธอกลบั ถกู กลนื หายไปเพราะมอื ของหนงึ่ ในคนทก่ี ำ� ลงั ลากตวั เธออยู่ตอนน้ี กาลเวลาถูกพาตัวมานั่งในห้องห้องหน่ึงท่ีมีเพียงแสงเล็กๆ จาก ม่านบังแสงเล็ดลอดออกมาพอใหเ้ ห็นวา่ บรรยากาศในหอ้ งนา่ กลวั เพยี งใด แดนน่ี เฉนิ ชอ่ื ไมเ่ หมอื นคนไทย แตพ่ ดู ไทยคลอ่ งปรอ๋ หรอื วา่ เขาจะเปน็ ลกู ครง่ึ ... ...ก็เปน็ ไปได้ ตอนนี้เขานั่งอยู่ตรงหน้าเธอ แต่ก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารสลับกับ อา่ นขอ้ ความในแท็บเลตอย่เู กือบสิบห้านาทแี ล้ว เธอดนู าฬกิ าอยู่ตลอดเวลา... ชายสองคนท่ที �ำหนา้ ท่ีลากเธอมาอยูต่ รงนี้ขยบั ไปยืนหน้าประตู ...เงียบ! เหมือนกัน \"นค่ี ุณ\" \"...\" Page �������... �����������.indd 28 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 29 \"คณุ \" \"...\" \"คณุ คะ ไดย้ นิ ทีฉ่ ันพดู มยั้ \" กาลเวลาหมดความอดทน คดิ วา่ ตัวเอง ไมไ่ ด้เสียงเบาและเขาไม่ใชค่ นหูหนวก แตท่ ำ� นง่ิ เฉยเหมอื นเธอไม่มตี ัวตน เปน็ อากาศธาตุ \"ผมไดย้ นิ \" เขาตอบเสยี งเรยี บ เลอ่ื นสายตาขนึ้ มองเธอขณะทย่ี งั อย่ใู น อริ ิยาบถเดิม \"ไดย้ นิ แลว้ ท�ำไมถงึ ยังเฉย\" \"ผมอ่านเอกสารอยู่ ไมว่ า่ งคุย\" \"เอ้า!\" กาลเวลาไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดีกับค�ำตอบแบบนี้ของเขา เธอ ได้แตท่ ำ� หนา้ เหวอ \"ไมว่ า่ งคยุ แลว้ ลากฉนั มาท�ำไม\" แดนนี่ท�ำท่าเหมือนจะปล่อยลมหายใจออกมา ทว่าภาพที่เห็นคือ เขายงั คงนิง่ \"ผมแค่ต้องทำ� ใหท้ กุ อย่างอยู่ในความสงบ\" \"นหี่ มายความวา่ ฉนั เปน็ ตวั วนุ่ วายเหรอคะ ทงั้ ทแี่ ฟนคณุ เปน็ คนเรม่ิ กอ่ น\" กาลเวลาลกุ พรวดขนึ้ ยนื เวลานเ้ี ธออยากโทรใหเ้ กรยี งศกั ดจิ์ องตวั๋ เครอ่ื งบนิ กลบั ไทยให้เด๋ียวนีแ้ ลว้ หนีเรือ่ งบา้ ๆ น้ีไปซะ ทว่าโทรศัพท์ของเธอถูกโยนลงก้นทะเลไปแล้ว นั่นท�ำให้กาลเวลา ทำ� ไดแ้ คย่ นื สาปแช่งคนตรงหนา้ อยา่ งเอาเป็นเอาตาย \"พริมไม่ใชแ่ ฟนผม แล้วผมก็คดิ ว่าคุณไมม่ สี ทิ ธเิ์ รียกเธอแบบน้ัน\" \"ออ้ ! ลืมไป พวกช่อื เรียกความสัมพันธ์ของดาราคนดังมันซบั ซอ้ น\" เพราะโมโหเธอจึงสวนกลับไปทันควัน ท้ังท่ีปกติกาลเวลาไม่ใช่พวกชอบ กระแหนะกระแหนใคร แต่นั่นแหละ บทคนจะซวยจะท�ำอะไรก็ซวยไปหมด เพราะค�ำพูด ของเธอดนั ไปกระตกุ ตอ่ มโกรธของเขาจนใบหนา้ เรยี บเฉยนนั้ ยบั ขนึ้ เลก็ นอ้ ย Page �������... �����������.indd 29 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 30 ...ซ่ึงมันนา่ กลวั มากๆ \"คุณจ่ายเท่าไหรส่ ำ� หรบั การล่องเรอื ครง้ั นี้ ผมยนิ ดีคืนเงนิ ให้คุณรวม คา่ ตัว๋ เครื่องบนิ ด้วย แลกกับการท่ีผมไมต่ อ้ งเหน็ หน้าคณุ อกี \" \"พูดจาให้เกียรติกันบ้างนะคะ คุณคิดว่าตัวเองมีเงินแล้วจะท�ำอะไร กบั ใครก็ไดเ้ หรอ\" กาลเวลาคดิ วา่ ตวั เองควรหยดุ พดู ทกุ อยา่ ง รบั เงนิ มาแลว้ หันหลงั กลบั ไปจากห้องน้เี สีย แต่ปากเจา้ กรรมกด็ ันเถยี งออกไป \"คุณจะพูดยังไงก็ช่างเถอะนะ แต่การท่ีคุณมาที่นี่เพื่อแสวงหา ผลประโยชนจ์ ากคนอน่ื เรอื ของผมไม่ต้อนรับ\" \"อีกแล้วเหรอ น่ีคุณกล่าวหาฉันโดยไม่มีหลักฐานอีกแล้วนะ ฉันจะ บอกอะไรให้ ฉัน-ไม่-เคย-คิด\" กาลเวลาย้�ำทีละค�ำ ในใจเดือดดาล \"ไม่เคยอยากจะสนใจคนอย่างพวกคุณเลย จะเป็นดาราบ้าบออะไรก็ช่าง ไมไ่ ดม้ คี วามสำ� คญั กบั ฉนั ฉนั แคม่ าเพราะตอ้ งการเทย่ี วและทำ� งานของฉนั ใหเ้ สร็จ\" \"งานอะไร\" \"ฉนั ไม่จำ� เป็นตอ้ งบอกคุณ\" กาลเวลาเมม้ ปาก มองเขาดว้ ยแววตาไมย่ อมแพ้ เส้ยี ววนิ าทเี ธอได้ สงั เกตเหน็ วา่ นัยนต์ าของเขาสีดำ� สนิท จมกู โดง่ ได้รปู และริมฝีปากหยกั ลึก เขาหล่อมากกวา่ ครง้ั แรกที่เธอมอง... \"หยางจง นายหาข้อมูลได้หรือยัง\" เขาถามลูกน้องแต่ดวงตายัง จับจอ้ งเธอ \"สักครู่ครับคุณแดนนี่\" หยางจงรับค�ำแล้วรีบเปิดแท็บเลตเช็กข้อมูล \"ได้แล้วครับ\" เดนิ เรว็ ๆ มาหาเจา้ นายแลว้ สง่ แทบ็ เลตให้ กาลเวลานวิ่ หนา้ สงั หรณ์ใจ วา่ ข้อมลู ท่วี า่ น่นั เกยี่ วกบั เธอ \"กาลเวลา นนทส์ วสั ด\"ิ์ แดนนี่ เฉนิ อา่ นขอ้ มลู ทปี่ รากฏบนหนา้ จอชา้ ๆ Page �������... �����������.indd 30 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 31 \"อายุยีส่ บิ หกปี อาชีพ...\" ชายหนมุ่ นวิ่ หนา้ เลก็ นอ้ ยคลา้ ยแปลกใจพลางเลอ่ื นสายตาขน้ึ มองหนา้ กาลเวลา \"บล็อกเกอร์นำ� เทย่ี ว\" กาลเวลาเชิดหน้าข้ึนเล็กน้อย ข้อมูลพวกน้ันเกรียงศักดิ์กรอกให้เธอ ตอนที่กดซ้ือทริปผ่านหน้าเว็บไซต์ ซึ่งการที่เขาได้ข้อมูลพวกน้ีมาไม่ใช่ เรอ่ื งแปลก แต่ที่แปลกคอื แววตาท่เี ตม็ ไปดว้ ยความสงสยั \"น่ันเรียกวา่ งานเหรอ\" \"ใชห่ รอื ไมก่ ็ไม่เกย่ี วกบั คณุ ฉันจา่ ยเงนิ มาเท่ียวไม่ได้ขอมาฟรี\" แดนนี่ เฉนิ หัวเราะในลำ� คอ เขารู้จักคนทที่ �ำอาชีพอย่างเธอดี แลว้ นี่ ก็ไม่ใชค่ รง้ั แรกทเี่ ขาเจอคนประเภทน้ี เรอื ของเขามบี ลอ็ กเกอรม์ าเยยี่ มเยยี น ไม่ขาดสายหลายเชื้อชาติ ยุคน้ีใครๆ ก็ท�ำตัวเป็นบล็อกเกอร์ได้ทั้งนั้น แค่มโี ทรศพั ทก์ บั ค่าอินเตอรเ์ นต็ ไม่ก่บี าท ...แค่พวกอยากดัง \"ยงั ไงผมกค็ งให้คุณขึน้ เรือไม่ได้ เรอื ของผมเปน็ เรือสำ� ราญ แลว้ มัน คงไมส่ �ำราญเทา่ ไหร่นกั หากวา่ มพี วกบล็อกเกอรเ์ กลอ่ื นๆ มาคอยถา่ ยภาพ แขกของผม\" กาลเวลาเหมอื นถกู ตแี สกหนา้ ดว้ ยไมห้ นา้ สาม เธอทำ� งานนมี้ าหลายปี ไม่เคยมีใครท�ำให้เธอรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย และที่แย่ไปกว่าน้ันคือท่ีเขา พดู มนั ถกู \"ฉันมีจรรยาบรรณมากพอ ไม่ปล่อยภาพไม่สวยของใครลงส่ือ อีกอย่างคุณน่าจะดีใจ เพราะงานของฉันอาจท�ำให้คนรู้จักเรือของคุณ มากขน้ึ \" \"ผมไมไ่ ด้ง้อลกู ค้าขนาดน้นั แล้วเรือผมก็เตม็ ทุกเทีย่ วอยู่แลว้ \" \"แลว้ คุณจะเอายงั ไง\" กาลเวลาอยากร้องไห้ อยู่ๆ ก็รู้สกึ เหนื่อยข้ึนมา Page �������... �����������.indd 31 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 32 เธอครา้ นจะเถียงกบั เขาแลว้ เพราะถึงอย่างไรก็ไม่มีวนั ชนะ แดนน่ีน่ิงไปเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายท�ำท่าจะร้องไห้ แต่ไม่ทันได้คิดอะไร ต่อจากนน้ั หยางจงก็ส่งภาพวิดีโอให้เขาดู กล้องวงจรปิดตรงทางขึ้นเรือแสดงภาพบันทึกเหตุการณ์ต้ังแต่ที่ กาลเวลาก�ำลังถ่ายวิดีโอบรรยากาศรอบๆ วอล์กเวย์ซึ่งทอดยาวเทียบไป กับเรือ กระท่ังตอนท่ีพริมามาแย่งโทรศัพท์ไปเพราะหญิงสาวเดินมา ในรัศมีของกล้องพอดี แดนน่ีน่ิวหน้าเล็กน้อยเมื่อขณะที่ท้ังสองฝ่าย ถกเถียงกัน อยูๆ่ พริมาก็โยนโทรศพั ทข์ องคนตรงหน้าท้งิ ไป แดนน่ีกลอกตาเล็กน้อย เขาน่าจะรู้จักพริมาดี เธอวู่วามและมัก ท�ำอะไรไมม่ ีเหตผุ ล เอาแต่ใจตวั เอง \"หยางจง นายพาเธอไปห้องพักของเธอได้เลย อีกสักพักเรือจะ ออกแลว้ \" แดนนบี่ อกกับคนของเขา แตก่ าลเวลาต้องงงหนกั เธอมองเขาอย่าง ไมเ่ ขา้ ใจ แตช่ ายหนมุ่ กไ็ มเ่ ปดิ โอกาสใหเ้ ธอไดถ้ าม เพราะทนั ทที เี่ ขาออกคำ� สงั่ เสร็จชายหนุม่ ก็เดินเร็วๆ ออกจากหอ้ งไป ท้ิงใหเ้ ธอมองตามอยา่ งงนุ งง กาลเวลาถูกพามายังห้องพักบนเรือซ่ึงอยู่บนช้ันสิบหกจากท้ังหมด ยส่ี บิ เอด็ ชน้ั ทแี่ ปลกใจคอื ขา้ วของของเธอวางไวอ้ ยา่ งเปน็ ระเบยี บทป่ี ลายเตยี ง อยูแ่ ลว้ ตั้งแต่เดินตามผู้ชายที่ชื่อหยางจงมาจนถึงห้องพัก เธอไม่สามารถ คลายควิ้ ที่ขมวดชนกนั ออกได้เลย ...น่ีมันเร่ืองบา้ บอชัดๆ กาลเวลาทรุดตัวน่ังบนเตียงนอนขนาดห้าฟุตแล้วเอนหลังลงไป เกลือกกลิ้งอย่างหงุดหงิดใจ ท้ังเร่ืองโทรศัพท์ท่ีถูกโยนลงน�้ำ เรื่องท่ีเจอ Page �������... �����������.indd 32 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 33 ดาราดังซ่ึงเธอไม่คิดว่าจะได้เจอในชาตินี้และเป็นการเจอในแบบท่ีเธอ ไมป่ รารถนาจะเจอ ไหนจะเรอ่ื งทถี่ กู ผชู้ ายท่ีไหนไมร่ มู้ าลากตวั เขา้ ไปในหอ้ ง แล้วจ้องตำ� หนเิ ธออยา่ งเอาเปน็ เอาตายเรอ่ื งทเี่ ธอไมไ่ ด้มคี วามผิด ความจรงิ เธอควรลากกระเปา๋ เดนิ ทางลงจากเรอื แลว้ ขนึ้ เครอื่ งกลบั เลย ตอนนี้ ใช!่ เธอไมอ่ ยากเดนิ ทางไปกบั เรอื ทม่ี เี จา้ ของสบั ปะรงั เคหว่ ยแตกอยา่ งเขา แดนน่ี เฉิน กาลเวลาลกุ พรวดขนึ้ นง่ั แตข่ ณะทกี่ ำ� ลงั คดิ วา่ จะลากกระเปา๋ ออกจากหอ้ ง เรือส�ำราญล�ำใหญ่ที่จุนักท่องเท่ียวและลูกเรือห้าพันชีวิตก็เคล่ือนตัวออก พร้อมเสยี งประกาศเป็นภาษาอังกฤษ หญิงสาวแทบอยากจะกรดี ร้อง ชีวติ เธอเพ่ิงจะมาเจอพิษเบญจเพสตอนอายุยส่ี บิ หกหรือยงั ไงนะ Page �������... �����������.indd 33 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 34 บทท่ี 3 แมต้ ง้ั ใจวา่ จะไมอ่ อกจากหอ้ งไปในวนั น้ี แตพ่ อถงึ เวลาอาหารมอ้ื กลางวนั กาลเวลาจ�ำต้องลากขาตัวเองออกมาจากห้องแล้วสวดภาวนาขออย่าให้ ไดพ้ บดารานิสัยเสีย แล้วก็เจา้ พ่อมาเฟียอะไรนัน่ เธอหมายถงึ แดนนี่ เฉนิ แล้วก็ขอให้ชาติน้ีไม่ตอ้ งพบหน้ากันเลยยงิ่ ดี แตอ่ ย่างว่า สองคนนั้นไม่ใชค่ นทีเ่ ธอจะพบไดบ้ อ่ ยๆ ชวี ติ เหมอื นอยู่ คนละซกี โลก ตา่ งกนั ราวฟา้ กบั เหว อกี อยา่ งเธอคงไมซ่ วยซำ�้ ซวยซอ้ นอะไร ขนาดนั้น หญิงสาวหยิบบัตรซ่ึงได้มาตอนเช็กอิน เป็นการ์ดแข็งๆ แสดง หมายเลขของตัวเอง ใช้ในการสแกนเข้าออกห้อง บอกเลขโต๊ะอาหาร และยังใช้ส�ำหรับการจับจ่ายใช้สอยบนเรือ เพราะเรือล�ำน้ีมีร้านขายสินค้า ค่อนขา้ งหลากหลาย กาลเวลาจึงเลอื กผกู บัตรกับบตั รเครดติ เพื่อใหง้ า่ ยต่อ การช�ำระเงินในกรณีที่เธอเตรียมเงินมาไม่พอ มากไปกว่านั้นยังมีกาสิโน ส�ำหรับนักเสี่ยงโชค และกาลเวลาก็คิดว่าจะไปสิงในห้องนั้นเวลาที่เบื่อ ไม่มีอะไรทำ� Page �������... �����������.indd 34 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 35 แต่อารมณ์แบบน้เี ธอคงไมม่ แี ก่ใจไปนง่ั กดต้สู ล็อตเลน่ แน่ๆ อย่างไรก็ตาม ถึงจะเซ็งมากเพียงใดแต่กาลเวลาก็บอกกับตัวเองว่า ไม่ควรเก็บเอามาเป็นอารมณ์จนไม่เป็นอันท�ำอะไร อย่างน้อยเธอควรได้ เซ็ตภาพบนเรือเพ่ือไปใช้ในการโฆษณาโปรดักต์ของลูกค้า ดังน้ันก่อน ออกจากหอ้ งเธอจงึ ไม่ลมื ที่จะควา้ กลอ้ งติดมอื มาดว้ ย รา่ งบางในชดุ ทยี่ งั ไมไ่ ดเ้ ปลย่ี นพาตวั เองไปทห่ี อ้ งอาหารซงึ่ แพก็ เกจที่ เธอซอื้ นน้ั บรกิ ารอาหารแบบบฟุ เฟต่ ต์ ลอดทกุ มอื้ จนครบกำ� หนดเดนิ ทางกลบั ซึ่งนั่นถือเป็นเร่ืองดีเพราะหากต้องซ้ืออาหารเองเธออาจควบคุมค่าใช้จ่าย ทีบ่ านปลายไม่ได้ กาลเวลากวาดตามองรอบๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มี 'คู่กรณี' อยู่ใน บริเวณน้ี พริมาเหมือนตู้เรืองแสงเคล่ือนที่ ถ้าเจ้าหล่อนอยู่แถวน้ีเธอน่าจะ มองเหน็ ภายในไมเ่ กนิ สามวนิ าที สว่ นเจา้ ของเรอื ...เขาตวั สงู ยงั กบั เสาไฟฟา้ ไม่น่าจะมองหายาก เมื่อเห็นว่าบริเวณนั้นไม่มีคนท่ีเธอกลัวว่าจะต้องเจอ กาลเวลาก็พ่น ลมหายใจออกมาแลว้ รบี กดชตั เตอรถ์ า่ ยภาพบรรยากาศรอบๆ อยา่ งใจเยน็ คราวนห้ี วังว่าจะไมเ่ ผลอถ่ายคนดังคนไหนใหม้ เี ร่อื งอกี อาหารบนเรอื ถอื วา่ รสชาตใิ ชไ้ ด้ หรอื วา่ เธอหวิ กไ็ มท่ ราบ แตเ่ ธอจดั การ สเตก๊ เนอื้ ไปหนงึ่ และสลดั ผกั จานโต ของหวานเปน็ ไอศกรมี หลากหลายรสชาติ ทวา่ ขณะทก่ี าลเวลาก�ำลงั เพลดิ เพลินกับชอ็ กโกแลตซันเด ใครบางคนกม็ า หยุดยืนตรงหนา้ เธอ ชายหนมุ่ วยั ไมน่ า่ เกนิ สามสบิ หา้ ปยี นื ประสานมอื กนั ในชดุ สทู สภุ าพ... ตัวเดมิ ใช่! เธอจำ� ไมผ่ ิด เขาคอื ลูกน้องคนสนทิ ของแดนนี่ เฉนิ ช่อื ปารธิ \"คณุ มอี ะไรอกี หรอื เปลา่ คะ\" กาลเวลามองอยา่ งระแวง หรอื วา่ แดนนี่ Page �������... �����������.indd 35 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 36 เกิดอยากเปลย่ี นใจโยนเธอลงจากเรือตอนนี้ \"ไม่มีอะไรครับ แต่ผมเห็นว่าคุณน่ังทานอาหารคนเดียว เลยเดิน เข้ามาทกั รสชาตอิ าหารเป็นยงั ไงบ้างครบั ใช้ไดห้ รือเปลา่ \" ปาริธเปน็ ชายรปู ร่างดี สูงโปรง่ พอๆ กับแดนน่ี แตเ่ ขามีใบหน้าและ แววตาที่ดูเป็นมิตรมากกว่า ดังนั้นกาลเวลาจึงลดท่าทีที่เป็นปรปักษ์กับ ฝ่ายตรงขา้ มลงไปกวา่ ครงึ่ \"อร่อยค่ะ สมค�ำเล่าลือ\" กาลเวลากล่าวด้วยน้�ำเสียงเหมือนประชด ประชนั มากกวา่ ชมจากใจจริง น่ันเพราะเธอยงั หมั่นไส้เจา้ ของเรอื อยูม่ าก \"คณุ มาคนเดยี วแบบน้ีไม่เหงาแยเ่ หรอครบั \" \"ถามท�ำไมคะ คุณต้องสนใจเรอื่ งนีข้ องลกู ค้าทุกคนเลยเหรอ\" \"ไม่ใช่หรอกครบั ผมเหน็ คณุ มาคนเดยี ว คดิ วา่ น่าจะเหงา\" \"เหงาไม่เท่าไหร่ แต่หงุดหงิดมากกว่า ท่ีต้องมาเจอคนนิสัยแย่ๆ อย่างเจ้านายคุณและแฟนของเขา\" ปาริธหัวเราะในล�ำคอ เพราะขนั ที่กาลเวลาดูเอาเร่อื งไม่เกรงกลวั ใคร กับเจา้ นายของเขาเธอคงเป็นคนแรกที่กล้าตอ่ ปากต่อคำ� \"ผมเขา้ ใจความรสู้ กึ ของคณุ ดคี รบั ถา้ เปน็ ผม เจอเหตกุ ารณแ์ บบวนั น้ี ก็คงเซ็งเหมอื นกนั \" \"ขอบคณุ นะคะท่ีเขา้ ใจฉนั ชว่ ยอธิษฐานให้ฉนั ดว้ ยนะคะ ขอใหช้ าติน้ี อยา่ ไดเ้ จอะไดเ้ จอคนแบบสองคนนน่ั อกี เลย ออ้ ! แมข่ องแฟนเจา้ นายคณุ ดว้ ย\" ปาริธแอบรู้สึกผิดที่เผลอเข้าข้างคนตรงหน้าแล้วท�ำตัวเหมือนเกลือ เปน็ หนอน แต่บางอยา่ งในตัวเธอทำ� ให้เขาอยากเอาใจช่วย \"ไมต่ อ้ งเปน็ หว่ งครบั พวกเขาอยกู่ รปุ๊ วไี อพี พกั คนละชนั้ ทานอาหาร คนละห้อง แต่ว่าชว่ งกลางวันคุณเดินหลบดๆี กแ็ ล้วกัน คณุ พริมาไม่ชอบ ออกแดด เธอน่าจะเดินช็อปป้งิ อยตู่ ามหอ้ งเสอ้ื และกระเปา๋ แบรนดเ์ นม\" กาลเวลาหลดุ ข�ำ ไมค่ ิดวา่ ปาริธจะอยขู่ ้างเธอ Page �������... �����������.indd 36 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 37 \"ไม่ตอ้ งห่วงคะ่ ฉนั ไมม่ ปี ัญญาซ้ือของอะไรพวกน้นั อยู่แล้ว ขอบคุณ ทแ่ี นะน�ำนะคะ\" \"ครบั ดว้ ยความยนิ ดี\" ปาริธยนื่ มือใหห้ ญงิ สาว \"แลว้ ก็ยนิ ดที ี่ไดร้ ูจ้ กั นะครบั คณุ กาลเวลา ผมปาริธครับ\" \"คะ่ ยนิ ดที ่ีไดร้ จู้ กั \" กาลเวลาจบั มอื เขาแลว้ เขยา่ แรงๆ \"แดม่ ติ รภาพคะ่ \" อารมณ์ขุ่นมัวค่อยดีข้ึนเล็กน้อยหลังจากได้กินของอร่อย และ ต้องยอมรับว่าส่วนหน่ึงท่ีท�ำให้เธอหายจากความหงุดหงิดคือลูกน้องของ คนต้นเหตทุ ีท่ ำ� ให้เธอตอ้ งหงุดหงดิ ปารธิ มีมิตรภาพให้เธอ อยา่ งนอ้ ยเธอก็มีเพอ่ื นหนงึ่ คนบนเรือล�ำน้ี กาลเวลาออกมายืนเก็บภาพท้องทะเลบริเวณกราบเรือ บันทึกภาพ แสงอาทติ ยท์ กี่ ำ� ลงั จะลบั ขอบฟา้ ขณะที่ใครๆ ตา่ งพากนั เขา้ หอ้ งรบั ประทาน อาหารเยน็ ไปต้ังแต่สี่โมงครึ่งท�ำใหบ้ รเิ วณนน้ั รา้ งผคู้ น ฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอมน้�ำเงิน ราวกับหยุดเวลาไว้ในตอนนั้น เธอจบั จอ้ งภาพตรงหน้าแลว้ บนั ทึกไวใ้ นความทรงจำ� นี่ละ่ ...เสน่หข์ องการเดินทาง เธอจะได้พบกับภาพท่ีไม่มีวันซ้�ำกันเลย อย่างน้อยท้องฟ้าก็ไม่เคย เหมือนกันเลยสักวนั ทวา่ ความงดงามของภาพตรงหนา้ กลบั ถกู รบกวนดว้ ยการถกเถยี งกนั ระหวา่ งใครบางคน เธอหนั ไปมองอยา่ งรำ� คาญใจ นไี่ มใ่ ชค่ รงั้ แรกในการเทย่ี ว แล้วพบคู่รักทะเลาะกัน และทุกครั้งมันท�ำให้ต้องเสียอรรถรสในการเที่ยว ไปเลย \"คุณคิดว่าพริมเดินทางมาถึงน่ีเพื่ออะไรคะแดนน่ี พริมแค่ต้องการ มเี วลาอย่กู บั คุณ\" ภาพท่ีเห็นทำ� ใหก้ าลเวลาเผลอเหลือกตา หญิงสาวขยบั ตวั ใหพ้ น้ จาก Page �������... �����������.indd 37 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 38 สายตาคนท้ังคู่ แล้วแอบมองอย่างห้ามความ 'เผอื ก' ของตัวเองไม่ไดเ้ ลย \"ผมไมไ่ ดม้ เี วลามากขนาดนน้ั นะพรมิ ผมตอ้ งทำ� งาน ถงึ คณุ มาหาผม ผมก็ไมม่ เี วลามาอยู่กับคุณตลอดเวลา ทำ� ไมคุณไม่รอผมอยู่ท่ีไทย ผมจะ กลับไปทน่ี ัน่ กต็ อนไม่มีงาน\" ไหนบอกไม่ใชแ่ ฟน แบบน้ีมันยิง่ กว่าแฟนเสยี อีก \"รอเหรอคะ ต้องรอไปอกี ถงึ เมือ่ ไหร่ พรมิ รอคณุ มาหลายเดือนแล้ว นะคะ คณุ ห่วงงานจนลืมพริมไปแลว้ \" ในมุมที่กาลเวลายืนอยู่ เธอไดเ้ หน็ สหี นา้ ของแดนน่ี เฉนิ อยา่ งชัดเจน เขาดยู ุ่งยากใจเอามากๆ น่แี หละผ้ชู าย... ถงึ เธอจะไมเ่ คยมแี ฟนเปน็ ตวั เปน็ ตนแตก่ พ็ อรกู้ ติ ตศิ พั ทข์ องพวกผชู้ าย ได้ใหม่แล้วลืมเก่า ย่ิงเป็นผู้ชายครบเครื่องอย่างแดนนี่ ผู้หญิงคงจ้องกัน ตาเปน็ มนั นา่ เปน็ หว่ งแทนพรมิ าเหลอื เกนิ เพราะถา้ เปน็ เธอ เธอจะไมม่ อง ผชู้ ายแบบเขาเดด็ ขาด ขอ้ แรกคอื ความสมบรู ณแ์ บบของเขาจะทำ� ใหผ้ หู้ ญงิ ต้องว่ิงเข้าหา และที่ส�ำคัญเขาดุอย่างกับยักษ์ แข็งทื่อเหมือนหุ่นยนต์ยุค เกา้ ศูนย์ \"หรือคณุ คิดวา่ ได้พริมแลว้ จะท้ิงกันงา่ ยๆ คะ\" \"ถา้ ผมจะทงิ้ ใครสกั คน ไมเ่ กยี่ วกบั ไดห้ รอื ไมไ่ ดห้ รอกนะพรมิ \" แดนนี่ สวนกลบั ทันควนั แววตาแขง็ กระด้าง เขาไม่ชอบใหใ้ ครล้�ำเสน้ และพริมา ก�ำลงั ท�ำในสิง่ ทเ่ี ขายอมรับไม่ได้ พรมิ านงิ่ ไปเพราะไมค่ ดิ วา่ จะถกู ตอกกลบั แบบนน้ั เธอรบั รไู้ ดว้ า่ อกี ฝา่ ย ก�ำลงั ไม่พอใจเอามากๆ \"ถ้าพริมไม่พอใจ เราเลื่อนดินเนอร์เย็นนี้ไปก่อนก็ได้ เอาไว้พรุ่งน้ี ใจเยน็ แล้วคอ่ ยทานมื้อเช้าด้วยกัน\" แดนน่พี ดู ตดั บท กาลเวลาซง่ึ ยนื ใจเตน้ รวั อยู่ในมมุ มดื ตอ้ งเบกิ ตากวา้ งเมอ่ื เหน็ วา่ พรมิ า Page �������... �����������.indd 38 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 39 เปลยี่ นสหี นา้ และนำ้� เสยี งอยา่ งรวดเรว็ เมอ่ื แดนนต่ี งั้ ทา่ จะหนั หลงั เดนิ จากไป บอกตามตรงว่าใจจริงเธอแอบเชียร์ให้พริมาเชิดใส่เขา ลูกผู้หญิง ต้องมศี ักดิศ์ รี \"เดยี๋ วสคิ ะแดนน\"ี่ พรมิ าควา้ แขนชายหนมุ่ ไว้ \"พรมิ ไมง่ เี่ งา่ แลว้ กไ็ ดค้ ะ่ วนั น้ีพริมอยากดนิ เนอรก์ ับคณุ นะคะ อย่าโกรธพรมิ เลยนะ พริมแคก่ ลวั วา่ คณุ จะไมร่ ักพริม\" แดนนี่ท�ำหน้าเม่ือยเมื่อใบหน้าสวยซ่ึงแต่งแต้มเครื่องส�ำอางอย่าง ประณตี ซบลงบนไหล่กว้างของเขา ชายหน่มุ ดันเธอออกอย่างสภุ าพ แต่ใน ความรู้สึกของกาลเวลา (ซึง่ ยงั คงแอบดอู ย่)ู ถือว่ามันเปน็ การเสียมารยาท เอามากๆ และยงั ทำ� ใหผ้ หู้ ญงิ เสียหนา้ อกี ด้วย พอ่ เน้อื ทองค�ำ \"หนึ่งทุ่มตรงผมจะไปรับคุณหน้าห้อง แล้วพบกันนะครับ\" แดนนี่ บอกแคน่ ั้นก็สาวเท้าเรว็ ๆ จากไป กาลเวลารีบขยับตัวซ่อนขณะท่ีพริมากระทืบเท้าแล้วทำ� ฮึดฮัดเดินไป อกี ทาง \"มาแอบดคู นอน่ื คยุ กนั มนั เสียมารยาทไม่ร้หู รอื ไง\" \"วา้ ย!\" กาลเวลาตกใจจนเผลอเซแทด่ ๆ ถอยหลงั ไปหลายกา้ ว เพราะ การโผล่มาแบบไม่ให้สมุ้ ให้เสียงทำ� เธอขวญั ผวา พอต้ังหลักยนื ได้จงึ เหน็ ว่า แดนน่ี เฉนิ ยนื อยู่ตรงหน้าเธอ \"คณุ เปน็ ผีหรือไง ผลุบๆ โผลๆ่ \" รา่ งสงู หกฟตุ เศษมองหญงิ สาวตรงหนา้ ดว้ ยสายตาไมพ่ อใจ กาลเวลา เชดิ หนา้ ขน้ึ รวู้ า่ ถกู จบั ไดท้ แ่ี อบมองเขากบั พรมิ าคยุ กนั ...แตเ่ ธอไมย่ อมรบั หรอก \"คณุ นี่เป็นตัวอันตรายจรงิ ๆ เลยนะ\" \"ฉนั เนยี่ นะ\" กาลเวลาจม้ิ นว้ิ ชมี้ าท่ีตัวเอง \"ใช่ คณุ นั่นแหละ\" Page �������... �����������.indd 39 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 40 \"ยังไง ฉันไปท�ำอะไรใหค้ ณุ \" \"เมอ่ื กลางวนั คณุ ถา่ ยรปู พริมจนเปน็ เรอื่ ง ตอนนคี้ ณุ ยงั แอบดเู ขาอกี \" \"นี่! จะกล่าวหาใครช่วยมีหลักฐานหน่อยได้มั้ย\" กาลเวลาเท้าเอว แหงนหนา้ สบตาเขาอย่างไมย่ อมแพ้ \"จบั ได้คาหนังคาเขายงั ต้องมีหลกั ฐานอะไรอีก\" แดนน่ีนวิ่ หน้าจนคิว้ เขม้ จัดเคลื่อนมาชนกนั ส่งผลใหใ้ บหน้าหลอ่ เหลาของเขานา่ กลวั ขึน้ ไปอีก \"ฉันไม่ได้แอบดูหรือแอบฟังอะไรทั้งนั้นแหละ ฉันยืนถ่ายรูป พระอาทิตย์ตกอยู่ก่อนแล้ว แต่พวกคุณต่างหากท่ีเดินมาทะเลาะ...เอ้ย! เดนิ มาคยุ กนั ตรงนเี้ อง\" แดนนี่ เฉนิ ไมพ่ ดู อะไร เขาจบั จอ้ งใบหนา้ กระจา่ งใสของคนตรงหนา้ นง่ิ กาลเวลาใจเตน้ ไม่เปน็ จงั หวะ คลา้ ยกลัวแต่กป็ ะปนไปดว้ ยความหวน่ั ไหว ก็เขาหลอ่ มาก... มากกวา่ พระเอกละครทีเ่ ธอคล่ังไคล้แทบเป็นแทบตายเสียอกี แดนนี่สืบเท้าเข้าไปหาคนปากแข็ง อีกฝ่ายยืนน่ิงเป็นหิน มีเพียง เปลือกตาท่ีกะพริบปริบๆ เป็นจังหวะ กาลเวลาบอกตัวเองให้หนีเขาไป ใหไ้ กล แต่ขากลับไม่ขยับแม้แตก่ ้าวเดยี ว ใหต้ ายเถอะ เธอไม่เคยสับสนกับความรูส้ ึกตัวเองขนาดนมี้ ากอ่ นเลย ความสับสนของกาลเวลาอยู่กับเธอได้เพียงครู่เดียวก่อนความตกใจ จะเข้ามาแทนที่อย่างรวดเร็ว เม่ือชายท่ีเธอเผลอหลงรูปไปชั่วครู่กระชาก ร่างเธอเข้าหาตัว \"ว้าย!\" กาลเวลากรีดร้องออกมา มองเขาตาแทบหลุดออกจากเบ้า ตง้ั แตเ่ กดิ มาเธอไมเ่ คยถกู ผชู้ ายคนไหนกอดมากอ่ นเลย \"คณุ จะทำ� อะไรฉนั นี่! อย่าท�ำอะไรฉันนะ ไม่ง้ันฉันจะร้องให้คนช่วย ถ้าคนบนเรือนี้รู้ว่า คุณท�ำแบบน้ีกับลูกค้า มีหวังเร่ืองนี้ต้องดังแน่ๆ แล้วคุณก็จะฉาวโฉ่ ไมม่ ีใครอยากใช้บรกิ ารเรอื คณุ อีก\" Page �������... �����������.indd 40 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 41 แดนน่ีคิดว่าคุยกับคนอย่างกาลเวลาช่างเป็นการเสียเวลาโดย เปล่าประโยชน์ เขาไม่สนใจที่เธอโวยวายใหญ่โต ชายหนุ่มคว้ากล้องท่ี คลอ้ งคอเธอออกมาไดก้ ็ปล่อยรา่ งบางให้เป็นอสิ ระทนั ที กาลเวลาหอบหายใจเหนอื่ ย กอ่ นจะเหน็ วา่ กลอ้ งตวั เองไปอย่ใู นมอื เขา เปน็ ทีเ่ รียบรอ้ ย \"น่ีคณุ เอากล้องฉันไปท�ำไม\" \"ผมไม่อนญุ าตให้คุณใชก้ ลอ้ งบนเรือผม\" \"ว่าไงนะ น่ีแฟนคุณโยนโทรศัพท์ฉันลงทะเลไม่พอ คุณยังมายึด กลอ้ งฉนั อกี เหรอ\" \"ผมตอ้ งแน่ใจวา่ คณุ จะไมถ่ า่ ยภาพพริมไปท�ำอะไร\" แดนน่ีไมป่ ฏเิ สธ เรอื่ งความสมั พนั ธข์ องเขากบั พรมิ า สำ� หรบั เขา พรมิ าไมไ่ ดเ้ ปน็ อะไรทง้ั นน้ั นอกจากคคู่ วงประเดยี๋ วประดา๋ ว แตเ่ ขากเ็ ปน็ สภุ าพบรุ ษุ มากพอทจ่ี ะปกปอ้ งเธอ จากคนท่ีคดิ หาผลประโยชน์ \"คณุ เชก็ กลอ้ งฉนั ดกู ็ได้ สาบานวา่ ฉนั ไมเ่ คยคดิ ถา่ ยรปู แฟนคณุ เลยคะ่ นี่คุณ ฉนั ซีเรียสนะ ฉนั ต้องทำ� งาน\" กาลเวลาพยายามต่อรองด้วยเหตผุ ล เพราะเหน็ ชดั แลว้ วา่ การใชอ้ ารมณเ์ ปน็ ทต่ี งั้ ไมไ่ ดช้ ว่ ยอะไร เธอยงั อดคดิ ไมไ่ ด้ ว่าถา้ หากเธอยอมให้พริมาหน่งึ กา้ ว บอกรหสั โทรศพั ท์ใหเ้ จ้าหล่อนเชก็ รูป ตอนน้ีโทรศพั ทข์ องเธอคงไม่จมลงก้นทะเล พอ่ เธอสอนเสมอ...การยอมไม่ได้หมายความวา่ 'แพ'้ เสมอไป \"ได้ แต่ไม่ใช่ตอนน้ี พรุ่งนีผ้ มจะคนื ให้คุณ\" กาลเวลามองเจา้ ของรา่ งสงู เดนิ จากไปดว้ ยความรสู้ กึ เหมอื นถกู พราก ของรักไป กอ่ นมองออกไปยังทอ้ งทะเลกวา้ งไกล \"วา่ ยนำ้� จากนี่ไปขน้ึ ฝงั่ ได้ม้ัยวะเน่ยี \" โทรศัพท์ถกู โยนท้ิงทะเล กล้องถูกยึด Page �������... �����������.indd 41 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 42 ไอ้เกยี ง เพราะแกคนเดียว จะรู้บ้างมยั้ วา่ พ่ีสาวแกตอ้ งเจออะไรบ้าง กาลเวลากมุ ขมบั อยทู่ ี่โตะ๊ ตวั สดุ ทา้ ยในโถงกลางของเรอื ซงึ่ ชว่ งเวลาน้ี กำ� ลงั มกี จิ กรรมบนั เทงิ และแขกหลายคนทเ่ี รม่ิ เมาไวนล์ กุ ขนึ้ รา่ ยรำ� บรรยากาศ รอบกายก�ำลังครึกครื้นเพราะบนเวทีท่ีเซ็ตเป็นเทอร์เรซเต้ียๆ ก�ำลังถูก ครอบครองโดยนักดนตรเี พลงคลาสสกิ กาลเวลาไมม่ แี ก่ใจจะดมื่ ดำ่� กบั บรรยากาศอนั แสนอภริ มย์ เธอกระดก ไวน์ฟรีท่ีคิดราคารวมกับค่าเดินทางไว้แล้วไปสามแก้ว และเริ่มจะมึนนิดๆ แต่สายตาเธอก็ไม่พร่าเบลอขนาดท่ีมองไม่เห็นว่าใกล้กับเวทีนั้นมีแดนน่ี กับพรมิ าก�ำลงั ควงแขนกันมา ดาราสาวสวมชุดราตรีสีเงินพอดีตัวยาวกรอมเท้า ส่วนแดนน่ีอยู่ใน ชดุ สูทสีน�้ำเงนิ เขม้ กาลเวลาเมนิ หน้าหนเี ผลอเบะปากใส่ เมอ่ื เยน็ เถยี งกนั เหมอื นจะเลกิ กนั ใหไ้ ด้ ตกดกึ ควงแขนกนั ยม้ิ หนา้ บาน เชยี ว คิดไปแล้วเวลานี้เธอช่างดูแปลกแยกกับคนในโถงน้ีเสียเหลือเกิน เพราะทุกคนต่างสวมชุดสวยงามส�ำหรับงานเล้ียงสุดหรู แต่เธอยังอยู่ใน ชุดเดยี วกบั เมอ่ื ตอนเย็นและไม่รูจ้ ักใครเลยเพราะมาคนเดียว หญงิ สาวลกุ ขน้ึ ยนื แลว้ พารา่ งตวั เองเดนิ ออกจากหอ้ งจดั เลย้ี งตรงไปยงั ลฟิ ตเ์ พือ่ ขนึ้ ไปยังห้องพกั ของตัวเอง แตข่ ณะทีก่ ำ� ลังประคองตัวเองเดนิ ไป ให้ถึงลิฟต์หูเธอก็ดันไปได้ยินบทสนทนาของใครบางคนท่ีก�ำลังพูดถึงคนที่ เธอไมช่ อบหน้าในตอนน้ี \"คณุ แดนนีเ่ นีย่ ยงิ่ แกก่ ย็ ่งิ หล่อเนอะ\" \"สามสิบสอง ก�ำลงั กนิ ค่ะ ใครวา่ แก่\" \"ก็ฉันหมายถึงเจอกี่ปีๆ ก็หล่อขึ้นทุกปี ฉันชอบเขามากเลยอ่ะแก แล้วเธอเห็นพริม พริมาม้ัย หน้าบานเป็นจานดาวเทียมเลย ได้แฟน โคตรหลอ่ โคตรรวย โคตรน่าอจิ ฉาเลยวะ่ \" Page �������... �����������.indd 42 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 43 \"ก็แค่แฟน...ข่าววงในเขาเล่ามาว่าคุณแดนน่ีไม่ได้อะไรกับยายดารา น่ันเลย ไฮโซคนน้ีไม่ยอมลงเอยกับใครง่ายๆ หรอก ยายพริมนั่นก็แค่ เกาะไมป่ ลอ่ ย\" \"เอ้า!\" \"จริ๊ง!\" เต้าข่าวยืนยันเสียงหนักแน่น สีหน้าจริงจังมากด้วยว่าข่าว ท่ีตัวเองรู้มามีมูลความจริง \"คนใกล้ตัวนางเม้าท์ว่านางพูดอวดไปเร่ือยว่า เป็นแฟนกับคุณแดนนี่ แต่เอาจริงแทบไม่เคยเห็นเงาคุณแดนน่ีมาหา ยายน่นั เลยสกั ครัง้ \" \"แหม! มีโอกาสขนาดน้ันแล้ว ใครจะยอมปลอ่ ยให้หลุดมอื งา่ ยๆ ละ่ เป็นฉนั ฉันก็เกาะไม่ปล่อย\" \"ไม่ปล่อยไม่ได้หรอก เห็นหล่อๆ แบบนั้น โหดไม่ใช่เล่นนะยะ ตระกลู เขาเปน็ มาเฟียฮ่องกง ขนื ไปวนุ่ วายมากๆ จะเหลอื แค่ช่อื ไม่รดู้ ้วย\" \"โอ๊ย! ถา้ ได้แบบนถ้ี งึ ตายก็ยอมตายย่ะ\" \"พดู ไปเถอะ รบี เข้าไปขา้ งในดกี ว่า ฉันอยากดื่มตอ่ แลว้ \" กาลเวลามึนฤทธ์ิไวน์ก็จริง แต่ประสาทหูเธอกลับท�ำงานดีมาก ต่อมเผือกท�ำงานไม่มีบกพร่องเลยสักนิดเดียว สองสาวในชุดราตรีเดิน ผ่านเธอไปโดยไมเ่ อะใจเลยวา่ ส่งิ ที่พวกหลอ่ นพูดจะได้ยนิ ไปถึงใครบ้าง วา่ แต.่ ..รกั กับผ้ชู ายอย่างแดนน่ี เฉิน ถงึ กบั ต้องสังเวยชีวิตเชยี วหรอื ...โอเวอร์ไปหนอ่ ยมั้ง Page �������... �����������.indd 43 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 44 บทที่ 4 เอลิซซา่ มกี ำ� หนดการในการเดินทางเจด็ วนั หกคืน เชา้ วนั นน้ี บั เปน็ วนั ทส่ี องซง่ึ ในตารางการเดนิ ทางคอื เรอื จะลอ่ งอยบู่ น นา่ นน้ำ� สากลและจะไปเทียบทา่ ทีป่ ีนัง ประเทศมาเลเซียในเช้าวันร่งุ ขนึ้ ร่างบางสมส่วนทาครีมกันแดดแบบละเมียดละไมท่ีสุด เธอเป็นคน ผิวละเอียดแต่คลำ�้ ง่าย 'สผี ิวสเป็กฝรั่ง' ใครๆ ก็บอกแบบนั้น เธอไดแ้ ตต่ อบกลบั ไปว่าฝรงั่ กส็ เปก็ เธอ แตจ่ นแลว้ จนรอดกาลเวลากย็ งั ไมม่ โี อกาสไดล้ งเอยกบั 'ฝรงั่ ' คนไหน ใช่ว่าไม่มีใครเข้ามา เธอพบเจอชาวต่างชาติหลากหลายชาติพันธุ์จาก การเดินทางท่องเท่ียว แน่นอนว่าพิมพ์ฝรั่งนิยมอย่างเธอย่อมมีหนุ่มๆ มาตามจีบเปน็ ธรรมดา แต่เพราะเธอเรื่องมากเอง สดุ ทา้ ยจึงไดแ้ ค่คยุ แล้ว ห่างหายกนั ไป การมคี ูช่ ีวิตสวนทางกับสง่ิ ทเ่ี ป็นอุดมการณ์ของเธอ เมอื่ มีครอบครัว จะไปเที่ยวไหนตามใจตัวเองแบบเดิมไม่ได้อีก ฉะนั้นกาลเวลาจึงคิดว่า เธอเหมาะกบั การเปน็ โสดมากกวา่ อยา่ งนอ้ ยกช็ ว่ งสามสป่ี นี ้ี เธอจะไดเ้ ทยี่ ว Page �������... �����������.indd 44 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 45 อยา่ งสบายใจ เมื่อทาครีมกันแดดเรียบร้อยแล้ว กาลเวลาก็คว้าชุดว่ายน้�ำมาสวม ชุดว่ายน�้ำของเธอเป็นทูพีซบราสีกรม กางเกงว่ายน้�ำเป็นลายตารางเล็กๆ สีดำ� สลบั ขาว ใหค้ วามรูส้ ึกสปอรต์ มากกวา่ เซก็ ซี่ วันน้ีกาลเวลาวางแผนว่าจะลงไปว่ายน้�ำเล่นท่ีช้ันสิบเอ็ดซึ่งเป็นพ้ืนท่ี สระว่ายน้�ำและมีกิจกรรมทางน้�ำส�ำหรับคนที่ชอบความตื่นเต้นท้าทาย กาลเวลาพสิ มยั กจิ กรรมพวกนอี้ ยเู่ หมอื นกนั แตเ่ พราะมาคนเดยี วเธอคดิ วา่ คงไม่สนุกสักเท่าไหร่ ดังนั้นเธอจึงหยิบหนังสือท่องเท่ียวแนวใหม่ของ นกั เขยี นชอื่ ดงั อยา่ ง 'เถ่อื นแปด' ของวรรณสงิ ห์ ประเสริฐกุลติดมอื มาด้วย หลังจากซื้อไว้นานหลายเดือนและปล่อยให้มันนอนนิ่งอยู่ในกระเป๋าเกือบ ทกุ ทริป เธอตัดใจจากกล้องท่ีถูกยึดไปเพราะถึงอย่างไรเธอก็ไม่มีแก่ใจ จะทำ� งานอกี แลว้ อกี อยา่ งเธอกส็ ญั ญากบั ตวั เองไวด้ ว้ ยวา่ เธอจะไม่ใหเ้ ครดติ อะไรกับเรอื ลำ� นี้ในเพจของตวั เองเดด็ ขาด เอลิซซา่ ครูซคงกลายเป็นฝันรา้ ยส�ำหรบั เธอ กาลเวลาบอกกับตัวเองแบบนั้น โดยไม่รู้เลยว่า 'ฝันร้าย' ของจริง ยงั ไมไ่ ด้เกิดขึ้น ไม่ใกล้เลยสักนิด ในห้องนอนขนาดใหญ่บนเรือเอลิซซ่า ครูซ แดนนี่ เฉินก�ำลังน่ังดู ภาพจากกล้องถ่ายรูปอย่างเงียบเชียบ ปาริธเดินเข้ามาพร้อมกับเอกสาร ของฝา่ ยการเงิน \"คุณแดนนี่ครบั มีเอกสารต้องเซน็ สองฉบบั \" \"อือ\" แดนน่ีตอบส้ันๆ แต่สายตายงั ไม่ละจากสง่ิ ทอ่ี ยู่ในมอื \"กล้องใครครับน่ัน\" ปาริธถามเพราะปกติไม่เคยเห็นเจ้านายสนใจ อะไรพวกน้ี Page �������... �����������.indd 45 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 46 \"กล้องของยายบลอ็ กเกอร์จอมพดู มากน่ันแหละ\" ปารธิ นิว่ หนา้ กอ่ นคอ่ ยๆ คลายย้มิ \"น่ีคณุ แดนนีพ่ บกบั คณุ กาลเวลา อีกแล้วเหรอครบั \" \"แปลกหรอื ไง\" \"เธอไมอ่ ยากเสวนากบั คณุ เพราะเธอไมช่ อบหนา้ คณุ เทา่ ไหร่ เรยี กวา่ เหมน็ หนา้ เลยก็ได\"้ ปารธิ พดู ลอยๆ แตก่ ระทบใจเจา้ นายมากพอใหช้ ายหนมุ่ หนั มามองด้วยแววตาไมส่ บอารมณ์ \"ขอโทษครับ\" \"ฉนั ยึดของเธอมา\" \"หือ?\" \"ฉนั แคไ่ มไ่ วใ้ จ ไมอ่ ยากใหม้ ภี าพขา่ วเกีย่ วกับพรมิ หลดุ ออกไป\" \"แต่คุณพริมเป็นคนของสังคม เธอเล่ียงเรื่องแบบน้ีไม่ได้อยู่แล้ว นค่ี รบั \" \"กจ็ ริง แต่อย่างนอ้ ยก็ไม่ใช่ขา่ วทีห่ ลุดออกไปจากเรอื ลำ� นี\"้ ปาริธพยกั หน้าเขา้ ใจ แดนน่ี เฉนิ ไมม่ ีหวั ใจ เขาขายมนั แลกกับชวี ิต ท่ีได้ทุกอยา่ งตามต้องการ ก่อนหน้าน้ีแดนน่ีเป็นนักธุรกิจผู้ร�่ำรวยแห่งเกาะฮ่องกง แม้เลือด ในกายส่วนหนึ่งจะเป็นคนไทย แต่เขาก็ไม่เคยถูกกล่าวถึงในสังคมท่ีน่ัน ดังน้ันเมื่อชายหนุ่มต้องการเปิดตัวธุรกิจเคร่ืองด่ืมแอลกอฮอล์ย่ีห้อหน่ึง ในไทย เขาจึงได้ทำ� ความรู้จักกบั พรมิ าซงึ่ เป็นดาราดงั และเพียงระยะเวลา ไม่นาน ชื่อของแดนนี่ เฉินกต็ ิดหูคนไทยอย่างง่ายดาย นนั่ เปน็ เพยี งยทุ ธวธิ หี นง่ึ ทางธรุ กจิ และตอนนกี้ ถ็ งึ เวลาทตี่ อ้ งสละเรอื เพราะมลี �ำใหมร่ อเขาอย่ขู า้ งหนา้ อีกหลายลำ� \"แลว้ ในกล้องนมี้ ภี าพคณุ พริมาม้ัยครับ\" แดนน่ีมองกล้องแล้วส่ายหน้าปฏิเสธ กล้องของกาลเวลาบันทึกแค่ ภาพบนเรอื ลำ� นแี้ ละภาพถา่ ยตวั เอง เปน็ ครงั้ แรกทแ่ี ดนนห่ี ยดุ ดรู ปู ใครสกั คน Page �������... �����������.indd 46 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 47 ได้นานขนาดน้ี เพราะในเมมโมร่ีการ์ดที่มีภาพถ่ายราวหกสิบกว่ารูป เขา เล่ือนมาจนหยุดท่ีภาพหญงิ สาวเจา้ ของกลอ้ งตวั น้ี โครงหน้าเรียวได้รูป ผิวเนียนละเอียดสีน้�ำผึ้ง รอยย้ิมกระจ่างสดใส ไปถงึ ดวงตา เขาไมอ่ ยากยอมรบั วา่ เธอสวย เพราะในชวี ติ เขาผา่ นผหู้ ญงิ สวยกวา่ น้ี มานับร้อยนับพัน แต่กระนั้นเขาก็ไม่เคยหยุดสายตาที่ใครได้นานเท่าน้ี มากอ่ นเลย \"เธอน่ารักนะครับ\" ปาริธถือวิสาสะยื่นหน้ามามองภาพบนจอกล้อง ที่เจ้านายมองไมล่ ะสายตา แดนนี่รีบเบือนหน้าจากภาพถ่ายนั้นอย่างรวดเร็ว และแม้ว่าจะถูก ลูกน้องจับได้ว่าเขาจ้องภาพหญิงสาวนานเกินไปแต่ชายหนุ่มก็ยังคงเก๊ก หนา้ ขรมึ ได้ราวกับว่าไมม่ ีอะไรเกิดขึน้ \"ไมม่ ี นายชว่ ยเอากล้องนี้ไปคืนเธอหนอ่ ยกแ็ ล้วกันนะ\" แดนน่สี ่งให้ คนทยี่ นื ท�ำตาใส \"แลว้ เธอจะไม่แหกอกผมเหรอครบั \" \"แหกอกท�ำไม\" \"ก็คุณแดนนี่เป็นคนเอากล้องเธอมา ในเม่ือตรวจดูแล้วไม่มีอะไร คุณก็น่าจะเอาไปคืนเธอด้วยตัวเอง เพ่ือ...\" ปาริธเว้นจังหวะครู่หนึ่ง \"...จะได้ขอโทษเธอด้วยไงครบั \" \"ขอโทษเหรอ ไม่จ�ำเป็นหรอกม้ัง\" แดนน่ีปฏิเสธ ถึงแม้ว่าเขามี ความผิดในเรื่องนี้เต็มๆ แต่เขาไม่สนใจขอโทษใคร เพราะไม่แคร์ว่าใคร จะคดิ อย่างไร จริงอยู่ เจา้ ของกลอ้ งตัวน้ีอาจเกลยี ดเขา เหม็นหน้าอย่างที่ ปารธิ ว่า แต่ใครจะสนกัน ปาริธมองคนที่วางกล้องไว้บนโต๊ะแล้วหยิบเอกสารท่ีต้องเซ็นมาอ่าน Page �������... �����������.indd 47 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 48 อย่างต้ังใจ \"จ�ำเป็นสิครับ เพราะถ้าจะว่าไปแล้ว คุณกาลเวลาเธอข้ึนเรือเรา ในฐานะลกู คา้ เธอจา่ ยเงนิ ซอ้ื ทวั ร์ ตอ้ งเจอเรอ่ื งแบบน้ี คงเสยี ความรสู้ กึ มาก\" \"งัน้ นายก็มอบบัตรอาหารอาลาคารต์ ช้ันยส่ี บิ เอ็ดให้เธอดว้ ยแล้วกัน\" \"เอางน้ั เหรอครับ\" \"ใช!่ ไม่จ�ำกดั วงเงิน ฟรตี ลอดทง้ั ทรปิ \" กาลเวลายืนอึ้งอยู่เบ้ืองหน้าร่างสูงใหญ่ของปาริธ หลังจากชายหนุ่ม แจ้งขา่ วดีย่ิงกวา่ ถกู หวยสองตวั ท้ายสามใบรวดของรฐั บาลไทย กาลเวลายอมรับว่าเธอโกรธแดนน่ี เฉินมาก โกรธจนแทบจะวิ่งไป บีบคอถ้าท�ำได้ แต่นับว่าเขายังมีสามัญส�ำนึกอยู่มากท่ีคืนกล้องให้เธอ พร้อมมอบบัตรก�ำนัลอาหารแทนค�ำขอโทษ เพราะแน่นอนว่าค�ำขอโทษ จากปากเขาไม่มีความหมายส�ำหรับเธอ ท่ีส�ำคัญไปกว่านั้น นับว่าเขา ยงั มีสมองท่ีไม่เอากล้องมาคืนเธอดว้ ยตัวเอง เธอไม่อยากเจอหนา้ เขา \"ฟรตี ลอดทริปเลยเหรอคะ\" \"ใช่ครบั \" \"สง่ั ไดท้ กุ อย่าง ไมอ่ ้นั ไมจ่ �ำกัดวงเงนิ \" \"ครับ\" \"ปอู ลาสกา้ ปลาดบิ สเต๊กเน้ือพรีเม่ียม ไข่ปลาคาเวยี ร์\" \"ทกุ อยา่ งเลยครบั \" ปารธิ ยม้ิ เอน็ ดเู มอ่ื เหน็ แววตาเปน็ ประกายของเธอ \"ดีค่ะ งั้นฉันรับค�ำขอโทษจากเจ้านายของคุณ ให้อภัยทุกอย่าง ไมม่ ตี ดิ ค้างสกั นิดเดยี ว\" กาลเวลารับบัตรจากชายตรงหนา้ มามองตาวาว \"ผมคิดว่าคุณจะโกรธคุณแดนน่ีจนไม่ยอมรับค�ำขอโทษแบบนี้แล้ว เสียอกี \" Page �������... �����������.indd 48 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 49 \"แหม! ความจริงก็เกลียดอยู่นะคะ แต่เห็นแก่ความฉลาดของเขา ท่ีขอโทษดว้ ยวธิ ีสร้างสรรค์ ฉนั เลยยอมใหอ้ ภยั คะ่ \" \"วธิ ีสร้างสรรค์?\" \"ใช่ค่ะ\" ปาริธท�ำหน้าไม่ถูก เขามองหญิงสาวตรงหน้าก็เห็นว่ารูปร่างเธอ สะโอดสะองไม่เหมือนคนท่ีเห็นแก่กินเลยสักนิด แต่ท�ำไมถึงได้ดูปล้ืมอก ปลืม้ ใจกบั การไดร้ ับบตั รก�ำนลั อาหารราคาแพงบนเรือ \"ดีครบั ผมจะเอาเร่อื งน้ีไปแจ้งคุณแดนน่ี ท่านคงดีใจทีค่ ุณชอบ\" \"งน้ั รบกวนชว่ ยบอกอกี อยา่ งไดม้ ย้ั คะวา่ ไมต่ ้องมาใหฉ้ ันเห็นหนา้ เลย จะดีมาก ให้เขากระโดดลงเรอื แล้ววา่ ยนำ้� กลบั ฝง่ั ไปเลย\" \"เออ่ ...\" ปาริธพูดไมอ่ อก ถา้ ขืนไปบอก เขาคิดว่ากาลเวลานนั่ แหละ ท่ีอาจถูกจบั โยนท้ิงทะเล \"ล้อเล่นค่ะ\" หญิงสาวหัวเราะขันเม่ือเห็นว่าสีหน้าของฝ่ายตรงข้าม เผอื ดไป \"ฉันไม่กล้าหาญชาญชยั ขนาดนนั้ หรอก\" \"ครบั \" ปารธิ หวั เราะตาม เพราะคดิ ดแู ลว้ หากแดนน่ี เฉนิ กระโดดลงนำ้� แลว้ ว่ายกลบั ฝัง่ จริงๆ คงดูตลกพลิ ึก \"ขอโทษท่รี บกวนเวลาช่นื มืน่ นะครับ\" เสยี งใครบางคนแทรกขนึ้ ทำ� ใหก้ าลเวลาและปารธิ ตา่ งพากนั หยดุ หวั เราะ กาลเวลาจ�ำได้ว่าเขาเป็นลูกน้องอีกคนของแดนน่ี เฉิน คนที่ร่วมมือกับ ปารธิ ลากเธอเขา้ ห้องวนั กอ่ น \"คุณกาลเวลาครับ น่ีหยางจงครับ\" ปาริธแนะน�ำเพื่อนร่วมงานให้ กาลเวลารจู้ กั \"สวัสดีค่ะ คุณหยางจง\" กาลเวลากล่าวช่ือเขาด้วยน้�ำเสียงกระด้าง สายตาบ่งบอกวา่ ยงั ไมห่ ายเคือง \"ครบั คุณกาลเวลา ชอื่ เพราะจงั เลยนะครบั \" หยางจงยม้ิ บาง Page �������... �����������.indd 49 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 50 กาลเวลาสังเกตว่าหยางจงนั้นมีใบหน้าที่เครียดขรึมกว่าปาริธมาก บุคลิกน่งิ ๆ ดูลกึ ลบั แฝงไปดว้ ยความน่ากลวั \"จริงๆ พวกคณุ เรยี กฉนั ว่า 'เว' ก็ได้คะ่ ฉันไม่ถือ เพราะเรียกชอื่ เต็ม แล้วมันจั๊กจ้ี\" ถึงจะเกร็งๆ กับหยางจงอยู่บ้าง แต่เธอก็ยังใจกล้าพอท่ีจะ พดู เล่นกับคนทงั้ สอง และเปน็ ไปตามคาด หยางจงไมพ่ ดู อะไรสกั คำ� ขณะทปี่ ารธิ ยมิ้ กระจา่ ง \"ดีครบั คุณเว ผมว่าดสู นทิ กนั ดี คณุ เวเรยี กผมวา่ ริธก็ไดค้ รบั \" \"อ่ะแฮ่ม\" หยางจงกระแอมขัดจังหวะเพ่ือนที่ท�ำท่ากะลิ้มกะเหล่ีย \"ไปไดแ้ ล้ว คุณแดนน่ีรออยู่ ขอตวั นะครบั คุณเว\" หยางจงลากปารธิ ออกไปทนั ที กาลเวลามองตามอยา่ งงนุ งง คนพวกน้ี ไม่คดิ จะท�ำตวั ใหเ้ หมอื นคนปกติเลยหรือไง ท้ังเจา้ นายทง้ั ลูกน้อง ไปไหน มาไหนผลบุ ๆ โผลๆ่ จะอะไรก็ช่างเถอะ ตอนน้ีไม่มีอะไรน่าสนใจเท่าบัตรวีไอพีในมือเธอ อีกแล้ว เซียร์ทูน่าต้มย�ำกับซอสมะขาม อกเป็ดเซียร์เสิร์ฟพร้อมตับห่าน สเตก๊ เนือ้ โกเบ กาลเวลาพยายามอย่างยิ่งท่ีจะไม่แสดงความดีใจจนออกนอกหน้า เม่ืออาหารมาเสิร์ฟครบทุกจาน แต่กระน้ันรอยยิ้มก็ยังกระจ่างชัดจน พนกั งานเสิร์ฟเห็นแล้วยังมองอยา่ งงุนงง คดิ คำ� นวณดแู ลว้ อาหารมอื้ นร้ี าคาเฉยี ดๆ ครงึ่ หนงึ่ ของโทรศพั ทม์ อื ถอื เธอ ท่ีถูกโยนลงน้�ำไป ฉะนัน้ กว่าจะถึงวนั กลับเธอคดิ วา่ คงไดก้ �ำไร หญงิ สาวไมล่ มื เกบ็ ภาพอาหารบนโตะ๊ เธอวางแวน่ กนั แดดของลูกค้า ลงบนโตะ๊ ในองศาทสี่ วยงามและกดชตั เตอร์ ทว่าอยดู่ ีๆ บรรยากาศอันแสน อภริ มยก์ ็มีอันตอ้ งสะดุดเม่อื สายตาเธอดันไปปะทะเข้ากับภาพบางอย่าง Page �������... �����������.indd 50 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 51 พริมา กาลเวลาเกอื บพน่ ลมหายใจออกมา เรอื ลำ� นอ้ี อกจะกวา้ งใหญไ่ พศาล จคุ นไดต้ ้งั ห้าพันคน แตไ่ ม่รวู้ า่ ท�ำไมเธอถงึ ได้เจอแตค่ นที่ไมอ่ ยากเจอ หญิงสาวหร่ีตาลงเพ่ือมองให้แน่ใจว่าคนที่น่ังอยู่ตรงข้ามกับพริมา เป็นใคร แวบแรกเธอคิดว่าเป็นแดนน่ี เฉิน แต่เม่ือมองดีๆ แล้วพบว่า ไหลข่ องชายผูน้ ี้ลู่ลงต่างจากแดนน่ี ไหลข่ องเขากวา้ งต้งั ตรงสงา่ ผา่ เผย จากจุดที่เธอนั่งไกลเกินกว่าจะได้ยินบทสนทนาของคนท้ังคู่ แต่เธอ กจ็ บั สหี นา้ ไดว้ า่ การสนทนาคงจะรน่ื เรงิ พอดู เพราะใบหนา้ ทงั้ สองคนกระจา่ ง ไปดว้ ยรอยยมิ้ ถา้ แดนนม่ี าเหน็ คงหงึ ตะพดึ ตะพอื แน่ กาลเวลาคดิ แลว้ ไดแ้ ตส่ า่ ยศรี ษะ ไปมา คงไมม่ ผี หู้ ญงิ คนไหนกลา้ มานง่ั จจู๋ กี๋ บั ผชู้ ายคนอนื่ บนเรอื ของแฟนตวั เอง หรอก พรวด! \"แคก่ ๆ\" กาลเวลาส�ำลักน�้ำหน้าด�ำหน้าแดง เพราะขณะที่ก�ำลังยกน�้ำขึ้นดื่ม เธอเหน็ วา่ พรมิ ากบั หนุ่มปริศนากำ� ลังกมุ มือกนั แลว้ สบตาอย่างหวานซ้งึ \"OMG\" อาหารราคาแพงกลายเป็นม้อื ท่แี สนพะอดื พะอม กาลเวลาไม่ได้มีความหลงั ฝงั ใจเร่ืองความรักแตอ่ ย่างใด แตเ่ ธอรูส้ กึ อยากอาเจียนทกุ คร้ังทด่ี นั ไปรไู้ ปเห็นพฤตกิ รรมการนอกใจของใครเข้า เธอไม่ได้รู้จักพริมาและแดนน่ี เฉินมาก่อน ไม่ได้สนิทสนมเป็น การสว่ นตวั ออกจะเกลยี ดไมอ่ ยากเจอเสยี ดว้ ยซำ้� แตก่ อ็ ดคดิ ไมไ่ ดว้ า่ พรมิ า ชา่ งใจรา้ ยเหลอื นอกใจยงั ไมพ่ อ ดนั มานงั่ จจู๋ กี๋ บั ผชู้ ายอยู่ใกลแ้ คป่ ลายจมกู แดนนี่ Page �������... �����������.indd 51 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 52 \"อาหารไมอ่ รอ่ ยเหรอคุณ ค้ิวถึงไดย้ บั ขนาดน้นั \" กาลเวลาสะดุ้งตัวโยนเพราะก�ำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด แล้วย่ิง ตกใจหนักข้นึ กว่าเดมิ เมื่อเห็นว่าชายผู้ยืนอยตู่ รงหนา้ เธอเปน็ ใคร \"คณุ \" \"ทำ� ไมตอ้ งท�ำหน้าตกใจขนาดนนั้ ดว้ ย\" จะไม่ให้ตกใจได้ไง น่ีเขาเห็นหรือยังนะว่าแฟนตัวเองก�ำลังจับมือ อยกู่ ับผ้ชู ายคนอื่น น่าจะยัง... เพราะถา้ เหน็ แลว้ คงไม่มายนื คยุ กับเธออยู่ตรงน้แี น่ และเขาก็ไม่ควร ไดเ้ ห็นดว้ ย หรือว่าควร... \"คุณ!\" แดนนเี่ รยี กหญงิ สาวอีกคร้ัง เพราะเห็นวา่ เธอยังมองจอ้ งเขา ตาไมก่ ะพริบ \"เอ่อ! คุณก�ำลังจะไปไหนคะ\" กาลเวลาถามก่อนจะรู้สึกอยากตบ ปากตวั เองสบิ ครง้ั เธอมสี ทิ ธิ์อะไรไปถามเขาเรื่องน้นั กัน \"ผมเหรอ\" แดนนย่ี ิ่งงงหนกั กับท่าทอี นั แปลกพิลึกของเธอ กาลเวลา เปน็ คนประหลาด เขาพบเธอกค่ี รงั้ เธอไมเ่ คยเปน็ ปกตอิ ยา่ งผหู้ ญงิ คนอนื่ เลย \"ฉนั ถามไปงน้ั เองแหละคณุ ไม่ได้อยากรูอ้ ะไรหรอก\" แต่อย่าเดนิ ไปทางหอ้ งอาหารก็แล้วกนั ... \"ขอบคุณนะคะ ส�ำหรับอาหารอร่อยๆ\" หากเป็นก่อนหน้าน้ีเธอคง ไมเ่ สยี เวลาคยุ กบั เขาสกั นดิ แตเ่ หน็ แกช่ ะตาความรกั ของเขาทช่ี า่ งนา่ สงสาร เธอจะยอมลมื ความบาดหมางที่ผา่ นมา ใบหน้าหล่อเหลาปรากฏรอยย้ิมจางๆ วูบหนึ่ง ก่อนจะเลือนหายไป อยา่ งรวดเรว็ จนกาลเวลาไม่แน่ใจวา่ นน่ั เรยี กยมิ้ หรอื เปลา่ \"ผมต้องขอโทษคุณเหมือนกัน เร่ืองกล้อง ส่วนโทรศัพท์ของคุณที่ Page �������... �����������.indd 52 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 53 พรมิ โยนลงน�้ำไปผมจะรับผิดชอบให\"้ กาลเวลาองึ้ เพราะไมค่ ดิ วา่ เขาจะรเู้ รอื่ งโทรศพั ทข์ องเธอ แตค่ ดิ ไปแลว้ บนเรือนค้ี งไม่มเี รือ่ งไหนท่เี ขาไมร่ ู้ \"คุณไมต่ ้องรบั ผิดชอบแทนหรอกคะ่ คุณไม่ได้เปน็ คนทำ� \" \"ไมเ่ ป็นไร ผมคิดว่าผมควรรบั ผดิ ชอบเร่อื งน\"ี้ กาลเวลาสะท้อนใจ เขาออกตัวรับผิดชอบความผิดแทนคนรัก แต่ เจา้ ตวั กลบั ไปนงั่ พลอดรกั กับผู้ชายคนอน่ื แดนน่ี เฉนิ พลาดตรงไหนกนั นะ ทง้ั หลอ่ ทงั้ รวย คนรกั ยงั คดิ นอกใจได้ \"ถ้าคณุ จอ้ งผมอกี นาทเี ดยี ว ผมจะคดิ เงนิ ละนะ\" แดนนี่อดทนไม่ไหว ถึงนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาตกเป็นเป้าสายตา แต่กาลเวลาก็เป็นคนแรกท่ี ทำ� ใหเ้ ขาร้สู กึ ประหมา่ กาลเวลารีบหันไปมองทางอ่ืน เธอหมกมนุ่ มากเกนิ ไปจริงๆ น่ีไม่ใช่ เรื่องของเธอ ไมจ่ �ำเปน็ ต้องอนิ ขนาดนีก้ ็ไดม้ งั้ \"งกแบบนี้ไง ถึงว่ารว้ ยรวย\" เธอบ่นลอยๆ แก้เกอ้ แดนนห่ี วั เราะในลำ� คอ กอ่ นทกุ อยา่ งจะตกอยู่ในความเงยี บ ระยะเวลา สน้ั ๆ แต่แสนยาวนาน และเป็นแดนนี่ที่เอ่ยขึ้นมาก่อน \"ผมชอบรปู ถ่ายของคุณนะ\" กาลเวลาหันมามองคนพูดและท�ำให้ประสานสายตาเข้ากับเขาพอดี ในดวงตาสีเข้มน้ันเปล่งประกายระยิบระยับ มันท�ำให้ใจเธอหวิวอย่าง ไรเ้ หตุผล สาบานได้วา่ เธอไม่ใช่ผหู้ ญิงท่ีหวน่ั ไหวกบั ผู้ชายง่ายๆ แต่ท�ำไมกับเขาเธอถึงได้ใจเตน้ แรงแบบนีน้ ะ Page �������... �����������.indd 53 27/2/2563 BE 15:47
ปรารถนา... เพียงแค่คุณ 54 บทที่ 5 เอลิซซ่า ครูซมุ่งหน้าสู่น่านน�้ำสากล ร้านค้าปลอดภาษีเริ่มเปิด ให้บริการพร้อมกันกับกาสิโน เป็นช่วงเวลาแห่งความสุขของขาช็อปและ นกั เสย่ี งโชค กาลเวลาตั้งหน้าต้ังตาจดบันทึกข้อมูลที่เธอจะใช้เขียนรีวิวไว้อย่าง ละเอียด ถึงแม้ว่าเธอชอบเท่ียวเป็นชีวิตจิตใจ แต่ถึงเวลาท�ำงานก็เป็น คนจริงจังมากเช่นกัน ดังน้ันเธอจึงลืมเร่ืองที่เกิดขึ้นก่อนหน้าน้ีไปหมดส้ิน อนั ทจี่ รงิ เธอไม่ควรไปจดจำ� อะไรด้วยซ้�ำเพราะมนั ไม่ใช่เรื่องของเธอ ท่ีท�ำได้ก็คอื ภาวนาใหภ้ าพทเี่ ธอเห็นเป็นแคค่ วามเข้าใจผดิ ไปเอง กาลเวลาใชเ้ วลาครง่ึ ชว่ั โมงกบั รา้ นปลอดภาษี อกี เกอื บสองชวั่ โมงกบั ตู้สล็อต และคงจะนานกว่านั้นหากว่าชิปที่เธอแลกมาไม่หมดไปเสียก่อน เอาเข้าจริงเธอไมเ่ คยชนะตู้พนนั น่ีไดเ้ ลย พอหมดเงินไปเยอะกาลเวลาก็หาที่ปลดปล่อยอารมณ์ด้วยการลงไป จิบค็อกเทล ฟังเพลงคลาสสิก แต่ขณะท่ีมองเหล่าไฮโซท้ังสาวท้ังแก่ เดินเฉิดฉายไปมาในชุดราตรี แต่งตัวจัดจ้านจนเธอต้องคิดว่าพวกหล่อน สามารถแบกชุดอลังการขนาดนี้ข้ึนเรือมาอีท่าไหน มิน่าเล่าตอนมาท่ี Page �������... �����������.indd 54 27/2/2563 BE 15:47
อุณหภูมิปกติ 55 จุดเชก็ อนิ ถึงไดเ้ หน็ วา่ กระเป๋าเดินทางของแต่ละคนใหญ่เบ้อเรอ่ เธอถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง เพราะแม้ว่าเธอจะต่ืนเต้นกับ บรรยากาศของเรือส�ำราญท่ีเพิ่งเคยสัมผัสเป็นครั้งแรกในชีวิต แต่พอ เอาเข้าจรงิ เธอพบว่ามนั น่าเบอื่ กวา่ การตั้งแคมปล์ �ำบากๆ บนเขาเยอะเลย อย่างไรก็ตาม พรุ่งนี้เรือจะจอดที่ปีนัง ประเทศมาเลเซีย เธอควร นอนพกั เอาแรงเพือ่ เดินเที่ยวบนฝัง่ ให้เตม็ ที่ดกี วา่ ร่างบางขยับลุกจากเก้าอ้ีแล้วพาตัวเองออกจากบาร์ ซึ่งต้องใช้ ความพยายามอยา่ งมากในการเดนิ หลบหลกี ผคู้ นที่แออัด แต่ขณะที่ก�ำลงั เล้ยี วไปตามทางเดิน เธอก็พบกับหนุ่มสาวคู่หนง่ึ ก�ำลังจบู กนั อย่างดูดดื่ม \"คณุ พระ\" กาลเวลายกมือขึน้ ป้องปาก เบกิ ตากว้าง เธออยากตบปากตัวเองเป็นรอบท่ีสองของวัน นี่ไม่ใช่เวลาที่เธอ จะมาถามหาพระหาเจ้า หญิงสาวรีบก้มหน้างุด ใจเต้นรัวจนเหมือนว่า จะกระเดน็ ออกมาจากอก ไม่ใชเ่ พราะเธอไมเ่ คยเหน็ ใครจบู กนั แตเ่ พราะคนทกี่ ำ� ลงั จบู กนั อยนู่ น้ั เปน็ พรมิ ากบั ชายคนทเี่ ธอเหน็ เขาอยกู่ ับดาราสาวเม่ือกลางวัน \"ขอโทษคะ่ \" เธอรบี กลา่ วขอโทษแลว้ กม้ หนา้ กม้ ตาเดนิ เลยี่ งคนทงั้ คไู่ ป ทว่าเพราะมัวแต่ก้มหน้านั่นเองจึงท�ำให้ชนเข้ากับร่างของใครบางคนเข้า อยา่ งจัง \"อยุ้ ! ขอทะ...\" ค�ำขอโทษน้ันถูกกลืนหายไปเพราะเธอพบว่าคนที่เธอเดินชนคือ แดนนี่ เฉิน เขายืนนิง่ มองเลยศรี ษะเธอไป จงั หวะพอดีราวกับฉากหน่ึงในละครหลังข่าว และใช่! เธอเป็นตัวประกอบที่น่าร�ำคาญมากคนหน่ึงท่ีไม่ควรมา อย่ตู รงนเ้ี ลย \"แดนนค่ี ะ มนั ไม่ใชอ่ ยา่ งท่คี ุณคดิ นะคะ\" น่นั ไง! ไดอะลอ็ กเป๊ะ Page �������... �����������.indd 55 27/2/2563 BE 15:47
Search
