เป็นมิตรกับตัวเอง

พ ร ะ ไ พ ศ า ล วิ ส า โ ล 150 ตดั ขา แกเขยี นหนงั สอื เลม่ หนงึ่ ชอื่ วา่  “ฉนั ยงั มขี าอกี ขา้ งหนง่ึ ” แกไมไ่ ดเ้ ขยี นวา่  “ฉนั เสยี ขาไปขา้ งหนง่ึ ” เหมอื นคนทอี่ กหกั แตแ่ ทนทจ่ี ะพดู วา่ ฉนั เสยี คนรกั ไป กลบั พดู วา่  ฉนั ยงั มเี พอื่ น อกี มากมาย อนั น้คี ือความต่างกนั ระหวา่ งคดิ บวกกบั คดิ ลบ ในหนังสือเล่มนี้มีบทกวีบทหน่ึง แกเล่าถึงประสบการณ์ท่ี เขา้ หอ้ งผา่ ตดั  ๓ ครง้ั  ตอนผา่ ตดั ครงั้ แรก แกเขยี นวา่  พอ่ แม่ ประคองฉนั เขา้ หอ้ งผา่ ตดั  ฉนั มเี ดก็ ชายกงั วลเปน็ เพอ่ื นบา้ น ฉันมีเด็กหญิงสงบเป็นเพ่ือนบ้านเหมือนกัน และฉันเลือก เด็กหญิงสงบเป็นเพ่ือน หมายความว่า เลือกเด็กหญิงสงบ เป็นเพื่อนตอนเข้าห้องผ่าตัด ผ่าตัดคร้ังที่ ๒ พ่อแม่อุ้มฉัน เขา้ หอ้ งผา่ ตดั  คณุ ปา้ หวาดหวนั่ เปน็ เพอื่ นบา้ น คณุ ลงุ มน่ั คง

รู้ ใ จ ก็ ไ ร้ ทุ ก ข์ 151 กเ็ ปน็ เพอ่ื นบา้ นฉนั เหมอื นกนั  ฉนั เลอื กคณุ ลงุ มนั่ คงเปน็ เพอ่ื น ผา่ ตดั ครงั้ ที่ ๓ คราวนต้ี อ้ งขค่ี อพอ่ เขา้ หอ้ งผา่ ตดั แลว้ เพราะ เดินไม่ไหว ฉันมีคุณความตายเป็นเพื่อนบ้าน คุณอยู่รอดก็ เปน็ เพ่ือนบ้านฉนั  ฉนั เลอื กคณุ อยู่รอดเปน็ เพ่อื น เด็กคนนี้รู้ว่า สุขหรือทุกข์น้ันเราเลือกได้ จริงอยู่เรา ไมส่ ามารถเลอื กวา่ ขอไมเ่ ปน็ มะเรง็  โรคภยั เปน็ สง่ิ ทเ่ี ลอื กไมไ่ ด้ ปบุ ปบั กเ็ ปน็ ขน้ึ มา เปน็ ธรรมดาโลก แตส่ ง่ิ ทเี่ ลอื กได ้ คอื เรา จะเลอื กเอาเดก็ หญิงสงบ หรอื เดก็ ชายกังวล เป็นเพ่อื น เรา จะเลือกคุณป้าหวาดหวั่น หรือคุณลุงมั่นคงเป็นเพื่อน เด็ก คนนร้ี วู้ า่ เลอื กได ้ แมเ้ ราไมส่ ามารถจะเลอื กชวี ติ ทปี่ ลอดมะเรง็ ได้ แต่เราเลือกได้ว่าจะรู้สึกอย่างไร หรือจะยอมให้มะเร็งมี อิทธิพลต่อเราแค่ไหน จะยอมให้มันยัดเยียดความกังวลให้ แกเ่ รา หรอื เราจะเลอื กเอาความสงบ จะยอมใหม้ นั ยดั เยยี ด ความหวาดหวั่นให้แก่เรา หรือเราจะเลือกเอาความม่ันคง ในจิตใจ รางวัลของนักปฏิบัติธรรม โดยเฉพาะการเจริญสติ เพอื่ ใหเ้ กดิ ปญั ญา กค็ อื เราเลอื กได ้ วา่ จะเอาสขุ  หรอื จะเอาทกุ ข์ จะเอาความหว่ันไหว หรือจะเอาความสงบใจ เราเลือกได้

พ ร ะ ไ พ ศ า ล วิ ส า โ ล 152 แตถ่ า้ คณุ ไมป่ ฏบิ ตั  ิ หรอื ปฏบิ ตั ไิ มถ่ กู  กจ็ ะหลงไปเลอื กอยา่ ง อนื่  เลอื กตรงขา้ ม หรอื อาจจะเลอื กไมไ่ ดเ้ ลย ถกู มนั ยดั เยยี ด ใส่เข้าไปในหัวจิตหัวใจ เพราะใจเราเปิดกว้าง หรือยินยอม มนั ด้วย การปฏบิ ตั ธิ รรม จงึ เปน็ สง่ิ สำ� คญั มาก แตค่ วรเรม่ิ ตน้ จาก การเจรญิ สต ิ ใหร้ ทู้ นั จติ ใจของตน ถา้ คดิ แตจ่ ะเอาความสงบ โดยเรยี กรอ้ งใหส้ งิ่ แวดลอ้ มตอ้ งสงบดว้ ย ผคู้ นตอ้ งเดนิ เบาๆ พดู เบาๆ คนตอ้ งยมิ้ แยม้  ออ่ นหวานตอ่ กนั  อยา่ งนจ้ี ะไมม่ สี ทิ ธิ เลือกความสุขได้เลย เพราะว่าเราก�ำลังพาตัวเราเองไปเป็น ทาสของสงิ่ แวดลอ้ ม ถา้ เราคดิ แตจ่ ะกะเกณฑใ์ ครตอ่ ใครใหด้ ี กบั เรา แตเ่ ราไมเ่ รยี นรทู้ จี่ ะฝกึ ใจใหม้ อี สิ ระทจี่ ะเลอื ก เราจะ หาความสุขสงบได้ยาก ดังนั้นนักปฏิบัติจึงอย่าไปเร่ืองมาก กับสิ่งแวดล้อม ฝนจะตกแดดจะออก ผู้คนจะวุ่นวาย งาน จะเยอะ หรือเสียงจะดัง ให้รู้ว่านั่นคือแบบฝึกหัดเพื่อให้เรา เรยี นร้ทู จี่ ะมสี ติ และเป็นอสิ ระจากสง่ิ เหลา่ น้นั  เหมือนกบั ท่ี ต๋อง ศิษย์ฉ่อยกล่าวว่า อุปสรรคทั้งหมดคืออาจารย์ ถ้าเรา ผ่านได ้ เรากจ็ ะมีแต่ความผาสุขและความเจริญ

รู้ ใ จ ก็ ไ ร้ ทุ ก ข์ 153 ถึงเวลาแล้วท่เี ราจะเลกิ เรยี กร้อง คนโน้นคนน้ใี ห้เหน็ ใจเรา ให้รู้ใจเรา ตรงกันข้ามเราควรหันมารู้ใจตนเอง ดว้ ยการหมน่ั ดใู จตนเสมอ ถา้ เราไมด่ ใู จเรา ไมร่ ใู้ จเรา ก็จะกลายเปน็ ทาสของอารมณ์และความรู้สึกนกึ คดิ ต่างๆ สิ่งแวดล้อมจะกลายเป็นโทษแก่เรา ทำ� ร้ายเรา ทง้ั ๆทจ่ี ริงๆแล้ว เป็นเพราะใจเราเปดิ หรอื ยอมให้สง่ิ น้ันมาทำ� ร้ายเรามากกวา่

พ ร ะ ไ พ ศ า ล วิ ส า โ ล 154 พระไพปศราะลวั ตวิ ิสาโล พระไพศาล วิสาโล นามเดิม ไพศาล วงศ์วรวิสิทธ์ิ เป็นชาวกรุงเทพ เกดิ เมอื่ พทุ ธศกั ราช ๒๕๐๐ สำ� เรจ็ การศกึ ษาชนั้ มธั ยมศกึ ษาปที  ่ี ๕ จากโรงเรยี น อัสสัมชัญ และส�ำเร็จการศึกษาช้ันอุดมศึกษา จากคณะศิลปศาสตร์ มหา- วิทยาลยั ธรรมศาสตร์ ทา่ นสนใจปญั หาสงั คม จงึ เขา้ รว่ มกจิ กรรมคา่ ยอาสาพฒั นาชนบทและ กิจกรรมอาสาสมัครในโรงเรียนอีกหลายรูปแบบ เมื่ออายุ ๑๕ ปี ท่านได้อ่าน งานเขยี นของทา่ นอาจารยพ์ ทุ ธทาสภกิ ข ุ จงึ ไดป้ ลกู ฝงั ความเปน็ พทุ ธแตน่ น้ั มา ท้ังยังสนใจงานหนังสือ ในระหว่างท่ีศึกษาอยู่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าน เคยเป็นสาราณยี กรวารสารปาจารยสารอยู่ถึง ๑ ปีเตม็ ทา่ นมคี วามสนใจดา้ นการเมอื ง ไดเ้ ขา้ รว่ มประทว้ งในเหตกุ ารณ ์ ๑๔ ตลุ าคม ๒๕๑๖ ตอ่ มาชว่ ง ๖ ตลุ าฯ ๒๕๑๙ เคยไปรว่ มอดอาหารประทว้ งในแนวทางอหงิ สา จนกระทงั่ ถกู ลอ้ มปราบภายในมหาวทิ ยาลยั ธรรมศาสตร์ และถกู คมุ ขงั เปน็ เวลา ๓ วนั  เมอ่ื ออกจากคกุ แลว้ ไดม้ าทำ� งานเปน็ เจา้ หนา้ ทก่ี ลมุ่ ประสานงานศาสนา เพื่อสังคม ต้ังแต่ปีพุทธศักราช ๒๕๑๙ ถึง พุทธศักราช ๒๕๒๖ เน้นงานด้าน สิทธิมนษุ ยชน ช่วยเหลือผถู้ กู คมุ ขงั ดว้ ยสาเหตทุ างการเมอื ง พระไพศาล วสิ าโล อปุ สมบทเมอ่ื พทุ ธศกั ราช ๒๕๒๖ ณ วดั ทองนพคณุ กรุงเทพมหานคร เรียนกรรมฐานจากหลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ วัดสนามใน ก่อนไปจ�ำพรรษาแรก ณ วัดป่าสุคะโต อ�ำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ โดย

รู้ ใ จ ก็ ไ ร้ ทุ ก ข์ 155 ศึกษาธรรมกับหลวงพ่อค�ำเขียน สุวณฺโณ แต่แรกต้ังใจจะบวชเพียง ๓ เดือน แต่เม่ือการปฏิบัติธรรมเกิดความก้าวหน้า จึงมีความอาลัยในผ้าเหลือง บวช ตอ่ เร่อื ยมา จะครบ ๒๘ พรรษาในตน้ ปพี ุทธศักราช ๒๕๕๔ นี้ ปัจจุบันท่านเป็นเจ้าอาวาสวัดป่าสุคะโต แต่ส่วนใหญ่จะจ�ำพรรษาอยู่ ท่ีวัดป่ามหาวัน (ภูหลง) เพ่ือรักษาธรรมชาติและอนุรักษ์ป่า นอกจากการจัด อบรมปฏบิ ตั ธิ รรม พฒั นาจริยธรรม และอบรมโครงการเผชิญความตายอย่าง สงบต่อเน่ืองตลอดมาแล้ว ท่านยังเป็นประธานเครือข่ายพุทธิกา กรรมการ มลู นธิ โิ กมลคมี ทอง กรรมการสถาบนั สนั ตศิ กึ ษา กรรมการมลู นธิ สิ นั ตวิ ถิ  ี และ กรรมการสภาสถาบนั อาศรมศลิ ป ์ ลา่ สดุ ทา่ นเปน็ กำ� ลงั สำ� คญั ในเครอื ขา่ ยสนั ตวิ ธิ ี ซึ่งรณรงค์ให้คนไทยแกป้ ญั หาความขดั แย้งโดยไมใ่ ช้ความรุนแรง พระไพศาล วิสาโล ได้ช่ือว่าเป็นพระสงฆ์นักกิจกรรม หัวก้าวหน้า ใน จ�ำนวนน้อยนิด ที่สามารถเช่ือมโยงความรู้ทางด้านพุทธธรรมมาอธิบาย ปรากฏการณ์ของชีวิตและสังคม ในบริบทของสังคมสมัยใหม่อย่างเข้าใจง่าย ชัดเจนเป็นรูปธรรม มีทักษะในการอธิบายหลักธรรมที่ยากและลึกซึ้งให้เห็น เป็นเรื่องง่ายต่อการท�ำความเข้าใจ ท�ำให้คนรุ่นใหม่เกิดศรัทธาและเห็นความ ส�ำคัญของธรรมว่าเป็นเรื่องน่าใคร่ครวญศึกษาและปฏิบัติได้ไม่ยาก ปีพุทธ- ศักราช ๒๕๔๘ ท่านได้รับรางวัลชูเกียรติ อุทกะพันธ์ในสาขาศาสนาและ ปรชั ญา จากผลงานหนงั สอื  “พทุ ธศาสนาไทยในอนาคต:แนวโนม้ และทางออก จากวิกฤต” ล่าสุดท่ีเป็นเกียรติประวัติส�ำคัญคือ ท่านเป็นพระสงฆ์องค์แรกที่ ได้รบั รางวัลศรบี ูรพา ประจำ� ปพี ุทธศักราช ๒๕๕๓ โดยมตเิ อกฉันท์ แมจ้ ะมผี ลงานชว่ ยเหลอื สงั คม อนรุ กั ษธ์ รรมชาตแิ ละสง่ เสรมิ การปฏบิ ตั ิ ภาวนามากมาย แตท่ ง้ั หมดทง้ั ปวงทก่ี ลา่ วมาแลว้  พระไพศาล วสิ าโล ยงั คงยนื ยนั วา่  “ชีวิตอาตมา เป็นแค่พระอยา่ งเดยี ว กเ็ ปน็ เกยี รติ และประเสริฐสดุ ในชีวิต แลว้  ไมม่ ีอะไรสงู สุดกวา่ การเปน็ พระ ทเี่ หลอื เป็นส่วนเกนิ ”

รู้ ใ จ ก็ ไ ร้ ทุ ก ข์ ทบา้ ันยทเลึกม่ 159

ทบ้านั ยทเลึกม่ พ ร ะ ไ พ ศ า ล วิ ส า โ ล 160