Important Announcement
PubHTML5 Scheduled Server Maintenance on (GMT) Sunday, June 26th, 2:00 am - 8:00 am.
PubHTML5 site will be inoperative during the times indicated!

Home Explore อิสลามแท้

อิสลามแท้

Published by thaiislamlib.com, 2022-06-05 06:28:26

Description: จากสุนทรพจน์ของท่านอิมามโคมัยนี่(รฮ)

Search

Read the Text Version

ISBN 978-974-06-9674-2 ช่อื หนงั สือ อิสลามแท จากสนุ ทรพจนข องทา นอมิ ามโคมัยนี (รฮ)ฺ TITLE : PURE ISLAM IN SPEECHES AND MESSAGES OF IMAM KHOMEINI (RH.) แปล/เรยี บเรียงโดย เชคซยั นุลอาบิดีน ฟนดี้ EDITOR : SHEIK ZAINUL ABIDEEN FINDY อํานวยการผลติ โดย นายมฮุ มั มัด ตัมฮดี ี MANAGING DIRECTOR : MR.MOHAMMAD TAMHIDI จาํ นวนพมิ พ ๒,๐๐๐ เลม CIRCULATION : 2,000 COPIES ปท ีพ่ ิมพ มถิ ุนายน ๒๕๕๑ YEAR OF PUBLICATION : JUNE 2008 ออกแบบปก/รูปเลม สบุ าคี้ บนิ กามิตร GRAPHIC DESIGNED : SUBAKEY BINKAMIT จดั พมิ พโ ดย ศูนยว ฒั นธรรม สถานเอกอคั รราชทตู สาธารณรัฐอสิ ลามแหงอหิ รา น ประจาํ กรงุ เทพฯ เลขท่ี ๑๐๖, ๑๐๖/๑ ซอยเอกมยั ๑๐ แยก ๖ (ซอยเจริญมิตร) ถนนสขุ มุ วทิ ๖๓ คลองตนั เหนอื เขตวัฒนา กรุงเทพฯ ๑๐๑๑๐ โทร. ๐-๒๓๙๒๒๖๒๐-๒ แฟกซ ๐-๒๓๙๒๒๖๒๓ PRINTED BY: THE CULTURAL CENTER, EMBASSY OF THE ISLAMIC REPUBLIC OF IRAN 106, 106/1 SOI EKAMAI 10 YEAK 6 (SOI CHAROEN MITT), SUKHUMVIT 63, KLONGTON NUA, VADHANA, BANGKOK 10110 TEL. 0-23922620-2 FAX 0-23922623

สารบัญ บทนํา สวนท่ี ๑ เรอื่ งท่วั ไป บทท่ี ๑ ความเพรียบพรอ มและศกั ยภาพแหง อสิ ลาม บทท่ี ๒ สาเหตุทมี่ สุ ลมิ ลาหลัง สว นที่ ๒ คุณลกั ษณะอิสลามแท บทท่ี ๑ อิสลามคือศาสนาทางการเมือง บทที่ ๒ รัฐบาลอสิ ลาม : เงอื่ นไขการมีอยขู องอิสลามแท บทท่ี ๓ อิสลามคอื ศาสนาแหงการยืนหยัดสแู ละปลดปลอย บทท่ี ๔ อิสลามของผดู อยโอกาส และผถู กู ละเมิดสิทธิ์ บทที่ ๕ อิสลามกบั ความเปนอยูอยางเรียบงาย สว นท่ี ๓ ลกั ษณะเดน ของอิสลามแบบอเมรกิ า บทท่ี ๑ การแยกศาสนาออกจากการเมือง บทท่ี ๒ อสิ ลามแหงความประนีประนอมและความมัน่ คง สว นที่ ๔ ผสู นับสนุนอสิ ลามแท กบั อสิ ลามตามแนวคิดอเมรกิ า บทท่ี ๑ ผปู กปองอิสลามแท บทที่ ๒ ผูสนับสนุนอสิ ลามแบบอเมรกิ า สวนที่ ๕ ความเปนศตั รูตออิสลามแท บทท่ี ๑ สาเหตุแหงการตอ ตา นและการแสดงความเปน ศตั รู บทที่ ๒ วธิ กี ารตอ สูแ ละแสดงความเปน ศตั รู

บทนาํ เม่อื มองอิมามโคมยั นใ้ี นฐานะนักฟนฟูศาสนาและในฐานะนกั แกไขสังคม ทา นกม็ สี ถานะอัน สูงเดน ยิ่ง อมิ ามโคมยั นเี ปนนกั การศาสนา นักการศาสนามไิ ดท าํ หนา ที่เพียงอธิบายหลักการศาสนา เทานัน้ แตจะตอ งปกปอ งและดูแลศาสนาดว ย ศาสนาทม่ี าจากพระเจา น้นั ถูกประทานลงมาเพ่อื มนุษยชาติ มนุษยซึ่งอาศัยอยูบนพื้นดิน ในชว งเวลาหน่ึงในสถานทหี่ นึ่ง และสภาพแวดลอ มในสังคม หนึ่ง โครงสรางทางความคดิ ปญ ญา และความรสู ึกของเขาเปนผลมาจากตวั แปรที่แตกตางกนั ท้งั ที่มา จากภายในและทมี่ าจากภายนอก มนุษยซ่งึ เปน ผมู สี ิทธ์เิ ลือก แตข ณะเดียวกนั ก็มีความจาํ กดั อยา ง มากมายและเปน ความจาํ กดั ทางธรรมชาติ ซึง่ คงไมตอ งรอวา มนุษยทุกคนตองมีคณุ สมบตั ติ รงตาม สจั ธรรมและไมหันเหออกจากแนวทางทถ่ี ูกตอ ง อยางไรกต็ าม มนุษยท กุ คนจะตอ งคน หาศษสนาแหงพระเจา ทาํ ความเขาใจและปฏิบตั ิไป ตามน้นั ความเขา ใจและการนําพาของมนุษยคนหน่งึ นน้ั ถงึ แมวา จะไมม ใี ครคอยจองทาํ ลายเขากต็ าม เขาก็อยใู นสภาพทถ่ี กู ถามและต้ังขอ สงั เกตอยูต ลอดเวลา หาไมมีคําถามและการตงั้ ขอ สงั เกต กจ็ ะไมมี การจารกิ สคู วามสมบูรณท างความคิดของมนุษยไ ดเ ลย ความพยายามอยางแผก วา งและความล้าํ ลึกทาง วิชาการ ความคดิ ของนกั ปรัชญาแหงพระเจา นกั โตตอบปญหาความเชอ่ื ทางศาสนา และนกั ปราชญท่ี เปนผคู งแกเ รียนตางกม็ คี ุณลักษณะทางธรรมชาติ ซงึ่ บางครงั้ ก็ถูกนาํ ไปใชในทางท่ีผิดจากนา้ํ มือของ ฝาย ตรงขาม ท่ีวา นีด้ ว ย ในประเด็นนีเ้ ราไมส งสยั เลยวา วิทยปญ ญาและความรูแจงเหน็ จรงิ แบบ อสิ ลามนนั้ ยอมตอ งมีพลัง มีอาํ นาจเหลอื เฟอ มคี วามลา้ํ ลกึ และมีอทิ ธพิ ลพเิ ศษ ทานอิมามโคมัยนีเปนหนึ่งในกลุม คนทีอ่ ยใู นวงการของปรัชญาการโตต อบหลกั ความเชือ่ และการรูแจง เหน็ จริงแบบอิสลามทดี่ เี ดนท่ีสดุ คนหนงึ่ และเปน หนง่ึ ในกลมุ คนชั้นแนวหนาทีม่ ี ความสามารถทางดานหลกั ความเช่อื และการใชปญ ญา ดวยเหตุนี้เองทา นจึงมคี วามเนือกวานักการ ศาสนา และนกั วนิ จิ ฉยั หลักคาํ สอนของศาสนาผูยิ่งใหญอ กี มากมาย ซ่ึงอาจเปนไปไดว ามีความโดด เดนเปนพเิ ศษในดานองคความรทู างศาสนาก็ตาม แตด ว ยความท่ีมีขอ จาํ กดั ดานองคความรูและความ เขาใจในทกุ มิตขิ ององคคื วามรนู ัน้ และผลของมันก็คือการปราศจากซ่งึ ทศั นะทก่ี วางไกลน่ันเองเปน สาเหตใุ หเ ขาเหลา นนั้ ไมสามารถทาํ หนาทผี่ ูพ ทิ ักษศ าสนาและเปนทเ่ี ช่อื ถือไวใจได ดวยมมุ มองเชน น้ี เราจึงเหน็ วา โคมัยนี คือผดู ูแลศาสนาท่ียงิ่ ใหญ ผสู รางความมชี วี ติ ชวี า ใหกบั หลักการและคุณคาของอสิ ลามและผูปกปองสิ่งเหลา นน้ั จากวาตภัยแกงความกงั ขาและอุทกภยั แหงความสงสัย แตการฟนฟศู าสนาดา นอืน่ ก็มคี วามสาํ คญั กวา เปน หลายเทา ซง่ึ ในดานนี้อมิ ามโคมัยนีกม็ ภี าพ ฉายทีโ่ ดดเดนและชัดเจน ศาสนาของพระเจา ตกอยใู นสภาวะทถี่ กู คกุ คามจากสองดานตขี นาบคูกันมา โดยตลอดและจะยังคงมีอยูตอไป หน่ึงกค็ อื จากพวกความคดิ สับสนท่ีมีทัศนะแคบซ่ึงพยายามท่จี ะ

เสนอความเขา ใจอันบกพรองและไมเ ปนกลางของตนในเรอ่ื งศาสนาเขา ไปแทนท่สี จั ธรรมอนั เปน อมตะ และศาสนาอันเท่ียงแท ฉายภาพความคิดพน้ื ๆ และมารยาทธรรมดาๆ วา เปนความศกั ด์สิ ทิ ธิ์ และเปน สากล และทาํ ใหศาสนาของพระเจา ซงึ่ เปนคาํ บญั ชาทอ่ี ยูเ หนือกาลเวลาและเกยี่ วขอ งกบั มนุษยชาติทุกยคุ ทกุ สมัยตองตกอยูในสภาพถูกบีบรัดและสบั สนในนามของศาสนาและบางทีอาจอาง วา เพ่ือรบั ใชม วลชน... อีกดานหน่งึ ก็คือศาสนาตกอยูในสภาพถูกโจมตีจากพวกคดิ ชวั่ ทตี่ อ งการเพยี งความสุขในโลก น้ี ซึง่ เม่อื พวกเขาเห็นวาศาสนาเปนตัวขวางความรสู กึ บูชาอารมณข องตนเอง ความตองการอันไมมีที่ ส้ินสุด หรือไมก ็พยายามเอาแนวคิดศาสนามาแฝงอยใู นความคดิ และการดําเนินชวี ิต ของผูคนทอี่ ยู ภายใตก ารครอบงาํ ของพวกเขา ถา งานดังกลา วไมง ายนัก พวกเขาก็จะพยายามยืนยันภาพพจนอ ิสลาม ทถี่ ูกดัดแปลงใหเ หมาะสมกบั ความปรารถนาของพวกเขาเขาไปในสงั คมและประวตั ศิ าสตร ฝายทีอ่ ยูตรงขามของสองดา นนกี้ ็คือ ผมู ีความเชื่ออยา งแทจ ริงในศาสนาและมคี วามกลา ได ยนื หยัดปกปองเนื้อแทข องศาสนา ฟน ฟูและปรบั ปรุงสงั คมที่มีศาสนา อดทนตอ ความยากลาํ บาก ทั้งหลาย และก็มกั จะตองเสยี สละชวี ิตไปในหนทางอันศักดิ์สิทธ์นิ ้ี สถานะของมจุ ญต ะฮิดที่มคี วามคิดกระจา งชดั และเปน นกั สูอ ยา งแทจ ริงคือประจักษพยานที่ ชัดเจนถึงรากฐานและการดาํ รงอยูของการปรบั ปรงุ สงั คมและการฟนฟูศาสนในสังคมอสิ ลาม อิมาม โคมัยนีคือมญุ าฮดิ (นักตอ สใู นวิถีทางศาสนา) ซง่ึ มัน่ คงอยูในแนวคดิ การมองการณไกล เพียบพรอ ม และเปดเผยแนวทางใหมใหก ับทุกคนที่ตง้ั ใจอยางแนวแนท ี่จะตอสกู บั การบีบคั้น เปน ผูนาํ ท่ีไมเ หมอื น ใคร ซึง่ มสี วนรว มอยูในทกุ สมรภูมิแหง การเผชญิ หนาในสงั คม เปนมุญาฮดิ ท่ลี ม รัฐบาลของทรราช และชอบผูกมิตรกับศตั รูของประชาชน เปน ผเู ปล่ียนแปลงอหิ รา นซง่ึ เปนเมืองข้นึ สูอสิ รภาพและ เพรียกหาเกียรติยศ ฉะนน้ั โคมัยนีผูยง่ิ ใหญทานน้ีเองคอื ผลผลิตของการฟนฟูและการแกไขโลกทศั น ทางศาสนาในประวตั ิศาสตรอ สิ ลามอยางไมตองสงสยั ชัยชนะของการปฏิวตั อิ สิ ลามแหงอหิ รา นคือ บทสรปุ ท่ีสาํ คญั ทีส่ ดุ ของความพยายามใชค วามคดิ และการตอ สหู ลายสบิ ปข องทา นในสมรภูมิของ การฟน ฟศู าสนาและการแกไขสังคม ขบวนการซึง่ ไดร บั การช้นี ําของทานนน้ั ประสบชัยชนะและลม ลางรัฐบาลฉอฉลและเปน ปรปก ษต อ ชาตแิ ละประชาชนเปนขบวนการตอ สทู ี่กวา งไกลทีส่ ุด ลุม ลึกท่สี ุด และมีสวนรว มของ ประชาขนมากทีส่ ุด... การปฏวิ ตั อิ ิสลามไดรับชยั ชนะในยุคท่กี ารมศี าสนาเปนเรอ่ื งยากและถกู จาํ กัดขอบเขตอยใู น วฒั นธรรมและอารยธรรมของคนสว นใหญ ทานนําอิสลามกลบั มาสเู วทอี ีกคร้งั ในฐานะศาสนาทยี่ งั ไม ตายและตวั ชว ยประชาชาตซิ ง่ึ พวกลา อาณานิคมลิดรอนความปต สิ ุขและเสรีภาพ ศาสนาทีเ่ รยี กรอ งสู ความยตุ ิธรรม อสิ รภาพ เสรีภาพ และรัฐทวี่ างอยูบนความตองการ เจตนารมณ และความศรทั ธาของ ผูคน...

ถงึ แมว า ในตลอดประวัติศาสตรท่ผี านมาเฉพาะอยางย่ิงศตวรรษทผ่ี านมานัน้ มีผูอาวโุ สทใี่ ห ความสาํ คญั ตอ การฟนฟศู าสนาในสงั คมและการเมอื งทางสังคม แตข บวนการอสิ ลามซ่ึงนาํ โดยอมิ าม โคมัยนี้น้ันเมื่อพจิ ารณาในดานความลุมลกึ กวา งไกล และผลพวงทีเ่ กิดขึ้นแลว ตองนักวา ยากจะ เปรียบเทยี บกับผอู าวโุ สเหลา นนั้ หากงานอนั ย่งิ ใหญของทา นอิมามมเี พยี งมิติดา นการเมืองและสังคม นน้ั ภาพฉายของการเปน นักฟน ฟูของทานนั้นกย็ งั คงยง่ิ ยงและจรัสแสง แตก ารฟนฟศู าสนาใชวา จะ สรุปอยูแ คเพียงการปฏิวัติอิสลามเทา นัน้ กห็ าไม อิสลามซง่ึ อิมามโคมยั นท้ี าํ หนา ท่เี ปน ผูอธิบายนนั้ คือศาสนาซง่ึ จาํ เปนตอ งสําแดงความ เหมาะสมและความสามารถของตนเองเขาไปในทุกสถานการณ เวทีแหง การดาํ เนนิ ชีวติ และสภาพ ทางสังคมตอ การจดั การโลกทัศนของประชาชน และเปน ผูมอี ํานาจทจี่ ะจัดหาปจจยั ที่สัมผัสและรับรู ไดของประชาชน คําพูดท่ีพร่งั พรจู ากความทรงจาํ ของทา นอิมามเมื่อกลาวถงึ อนาคตของประชาคม อิสลามและการพูดถึงอิสลาม ในฐานะศาสนาทีย่ งั มีชีวติ ทมี่ ีความสามารถและจาํ เปน ตองเขา ไปมสี วน รวมในพฤติกรรมท้งั หลาย ทานไดส ําแดงความเหนอื กวาของอิสลามในดานการจดั การชีวติ ของ มนุษยชาตใิ หเหน็ นบั ตัง้ แตทานเร่มิ ใชชวี ติ ในแวดวงวชิ าการและสังคม ผลงานท่ีเปนขอ เขียนในวัย หนมุ ของทานอมิ ามนั้นยงั คงมอี ยู การแสดงความคิดเห็นของทานตอสถานการณ นักการเมอื ง และ การเอาใจใสต อ ประเดน็ ปญหาท่เี กิดขนึ้ ในสถาบันสอนศาสนาแหง เมอื งกุมเปนประจักษพ ยานยืนยนั ถึงแนวคิดอันกระจา งชดั ทป่ี รากฏอยูในสวนหัวที่สําคญั ท่สี ุดของขบวนการอสิ ลามโลกทศั นเชน นี้ ยงั คงจรสั แสงอยูตราบจนวาระสดุ ทา ยของชวี ติ อันจําเริญของทาน ฟตวา (คาํ วนิ จิ ฉัยหลักการศาสนา) อันกระจางชดั และกอ ใหเ กดิ การเปลี่ยนแปลงของทา นอิ มามนน้ั ถูกนาํ เสนอเขามาในเวทีแหงการจดั กรปญ หาสังคมแหง การปฏวิ ตั ิและสังคมของมนษุ ยชาตวิ นั ี้ และสง่ิ ทีจ่ ะขจดั ปญหาความยุงยากในการจัดการระบบคาํ ชี้นําอันทรงพลงั ของทา นในเรือ่ งการที่ จะตองมอี ิจญต ิฮาด (วินจิ ฉยั หลกั การศาสนา) ทเ่ี หมาะสมและเพยี งพอสําหรับการจัดการสังคมท่ี ซบั ซอนในโลกเวลาน้ีและในอนาคต และตามทศั นะของทา นแลว ตองมคี ุณลักษณะทเ่ี ปนมุจญ ตะฮิดญามอิ ุซซะรออิฏ (ผรู ูขน้ั วินิจฉยั หลักการศาสนาทม่ี คี วามพรอมในทุกดาน) และเหมาะสมท่จี ะ เปนผูนําผยู ่ิงใหญข องการปฏวิ ตั ิอิสลามทงั้ หมดนัน้ ผุดข้ึนมาจากหลักการและมาตรฐาน ซงึ่ แสดงให เห็นถึงชองวา งทางความคิดแบบอสิ ลามของทานอมิ ามอบั อิสลามแบบเฉยเมย และแขง็ ท่อื ชอ งวา ง ระหวา งอสิ ลามทีม่ าเพ่ือมนุษยชาติ ปลดปลอ ยมนษุ ย เชิญชวนมนุษยสกู ารดูแลอนาคตของตนเอง และ ทงั้ หมดนัน้ เปนบทนําสาํ หรบั ความผาสุกในดา นอื่นของชีวติ กบั อิสลามแบบตา่ํ ตอย ชองวา งระหวา ง อสิ ลามแทท ีม่ ตี นแบบมาจากทานศาสดากับอสิ ลามเทยี มที่มตี นแบบมาจากอเมริกา ดงั ทีท่ า นอิมามให คําจาํ กัดความของอสิ ลามแทว า “อสิ ลามซง่ึ ผถู ือธงชัยคอื พวกเทาเปลา พวกถูกกดข่ี และคนยากคนจน สวนศัตรูของอสิ ลามก็ คอื พวกมิจฉาทิฐิ พวกปฏิเสธ พวกนายทุนและพวกบูชาเงิน อิสลามซึง่ มีพรรคพวกท่ีแทจรงิ เปนพวกที่

ไมอ าจเขา ถงึ ทรัพยสนิ และอํานาจ สว นศตั รูท่แี ทจรงิ คือพวกเจาเลห เพทุบายแสวงหาอาํ นาจ และพวก แสรงทาํ ตวั วา ศกั ดิ์สทิ ธิ์” หนงั สือ อสิ ลามแท : จากสนุ ทรพจนข องทานอิมามโคมยั นี (ร.ฮ.) ท่อี ยุในมือของทานผูอา นนี้ เปนการรวบรวมเอาคาํ พูด คําปราศรัย และสาสน าทที่ า นอิมามโคมัยนี (ร.ฮ.) ไดม ีโอกาสนําเสนอให ประชาคมโลกไดรับรนู บั ต้ังแตท า นไดทาํ หนาที่นักการศาสนาผูปกปองอิสลามตง้ั แตว ัยหนมุ จนกระท่งั ไดเ ขา มาทําหนาทผ่ี ูนําขบวนการปฏิวัตอิ สิ ลามในฐานะผูนาํ ศาสนา และสานตอ แนวคิดอัน เจิดจรสั และทรงคุณคา ของทานในฐานะผนู ําสาธารณรัฐอิสลามแหงอหิ รานซ่ึงทานพยายามท่จี ะสอ่ื ให ประชาชาติมุสลมิ โดยรวมและประชาชาตอิ หิ รานเปนการเฉพาะในบางสถานการณไดเ ห็นแนวคิด วิธีการ และผลพวงของอสิ ลามสองแบบที่ดําเนนิ อยูในโลกเวลานี้คอื อิสลามแทซ ง่ึ มาจากแนวทางของ ทา นศาสดามุฮมั มดั (ศ.) กับอิสลามเทยี มซ่ึงมาจากแนวทางที่ถกู วางไวโดยอเมริกา นีค่ ือแนวคิดแบบ อสิ ลามท่ีถกู กล่นั ออกมาจากภมู ิความรูของนกั การศาสนาทที่ าํ หนา ท่ี วะริษะตุลอันบิยาอ (ทายาทของ บรรดาศาสดาฮะดีษ) อยา งแทจรงิ

สวนที่ ๑ เรื่องทว่ั ไป “ อิสลามมาเพ่ือฝก ฝนเรา และนําพาเราสู ความสมบรู ณพ นู สุข ”

บทที่ ๑ ความเพยี บพรอมและศักยภาพแหงอสิ ลาม ความเพยี บพรอมของอิสลาม “อิสลามมไิ ดเ ปน เชน ศาสนาอ่ืนที่มปี รากฏใหเราเหน็ อิสลามสรา งทกุ สง่ิ ทุกอยางของความ เปน มนุษย อิสลามสรางทั้งปญ ญาจรรยามารยาท การขัดเกลาจริยธรรม การประพฤติปฏิบัติ สรา งทกุ สงิ่ ทม่ี นษุ ยมีความจาํ เปน ตอ งใชมัน อสิ ลามลวนเขาไปเกย่ี วของดว ยกันทั้งส้นิ อสิ ลามไมเหมอื นกับ การปกครองรูปแบบอน่ื ซึ่งเขา ไปเก่ียวของเฉพาะเรอื่ งทเี่ ปนการเมือง การรวมตวั ของประชาชน โดย ไมใ สใจวา ผคู นปจ จเจกชนจะทาํ อยางไรเม่อื อยใู นบา นของตนเอง ไมว าพวกเขาจะทาํ อะไรในบา น ของตนเองรฐั บาลก็ไมเขาไปยุงเกี่ยวดวย ถา พวกเขาจะเลนการพนันในบา นของตนเองก็เปนเรือ่ งของ พวกเขา แตถ า เกิดทําลายความสงบสขุ ของบา นเมือง ทางการก็จะเขา ไปเก่ียวของ อิสลามมีปฏิสัมพนั ธ กับพวกทานทั้งทอี่ ยใู นบานซ่งึ เปน ทีส่ วนตัวของพวกทา นกบั ครอบครัวของพวกทา น อสิ ลามมเี รอื่ งท่ี จะบอกกับพวกทานในประเดน็ ความสัมพันธร ะหวา งตัวทา นกับเพ่ือนบานของพวกทาน อสิ ลามมปี ระเด็นวา พวกทานตองสัมพนั ธกับคนในหมบู านเดยี วกนั อยางไร ตอ งอยูร วมกบั ชนตา งศาสนาอยางไร ทัง้ หลายท้ังปวงนัน้ มีมารยาททีอ่ ิสลามไดสอนเอาไว น่ันหมายความวา อิสลาม ไมใ ชร ูปแบบของรัฐบาลท่ัวไป แตเ ปนรูปแบบการปกครองหนง่ึ ซึง่ มีทง้ั การเมืองการปกครอง การ สรา งตวั ตนของความเปนมนษุ ยใ นดา นจติ วิญญาณ ซ่งึ อิสลามตองเขา ไปเกย่ี วขอ งวา ทา นตอ งมีความ เชือ่ เชนไร มจี รรยามารยาทอยางไร มคี วามประพฤตอิ ยางไร ตอ งทาํ อยา งไรในบา น เร่ืองเหลา นี้ อิสลามลว นเขามามีบทบาททัง้ สน้ิ โดยท่ีไมมรี ฐั บาลของประเทศใดเขา มายุงเกี่ยวในเร่ืองเหลาน้ี หมายความวา ไมม รี ฐั บาลใดมาบอกกบั พวกทา นวา เมื่อพวกทา นอยูในบา นของตนเอง พวกทา นตอ ง ไมทาํ อยางนัน้ หามทาํ อยางน้ี เขาไมม ีหนาทีต่ อ งบอกวา ใครควรจะทาํ อะไรในบา นของตนเอง แตทวา อสิ ลามน้ันอยกู ับพวกทา น มปี ฏสิ มั พนั ธกบั ทาน หมายความวา อสิ ลามจะบอกพวกทา นวา ตอ งทาํ อยา ง นนั้ ตองมจี รรยามารยาทเชนนี้ พวกทา นตอ งคดิ เชนไร พอตองปฏบิ ัตอิ ยา งไรกบั ลูก เดก็ ๆ ตองมีหนา ท่ี อยางไรตอ พอ ตอ แม แมตอ งปฏบิ ัติตวั อยางไรตอลูก พ่นี องตองทําอยา งไรตอ กัน ทุกคนในครอบครัว ตองมปี ฏสิ ัมพนั ธกันอยางไร ครอบครวั แตละครอบครวั ในสงั คมตอ งวางตวั กนั อยา งไร ทง้ั หมดน้ี อสิ ลามมีแบบแผนใหป ฏิบัติตาม มแี นวคิดของตนเอง...” “บรรดาศาสดากเ็ ชนนน้ั พวกทานเหลา นัน้ ไดท ําหนา ทอ่ี ธิบายทกุ สิ่งทีเ่ กี่ยวขอ งกับจติ วญิ ญาณ เก่ยี วของกบั ระดับชนั้ ทางปญ ญาและเก่ยี วของกบั ศนู ยก ลางแหงสง่ิ อนั พนญาณวิสยั แกพวกเรา อัลกุ รอานกท็ ําหนา ท่ีอธบิ ายทกุ ส่ิงท่เี ปนหนาท่ขี องปจเจกชนแกพ วกเรา การมีสวนรวมในการพฒั นามนษุ ย และสคู วามเปน มนุษยท ี่สมบูรณกถ็ ูกอรรถาธิบายอยูในซนุ นะฮแฺ ละคมั ภรี เชน กนั ไดอธบิ ายถงึ สิง่ ท่ี

เกยี่ วขอ งกบั สังคมไมว าจะเปน ดา นการจัดระเบยี บ และปลูกฝงคานยิ มทางสังคม พวกเราท้ังหมดและ รวมถงึ มนุษยทกุ คนตา งกม็ ีหนา ทตี่ ามระดบั ขั้นทตี่ อ งระมดั ระวงั ตามสถานภาพเหลานั้น ซงึ่ ไมจํากดั เฉพาะฝา ยใดฝา ยหนึ่ง” “กฎเกณฑท ่ีมีอยใู นอสิ ลาม ไมวาจะเปน กฎเกณฑท างการเมอื งไมว า จะเปน กฎเกณฑที่ เกย่ี วขอ งกับการบรหิ ารการปกครอง ไมวา จะเปนกฎเกณฑท เ่ี กย่ี วกับสงั คม ไมวา จะเปนกฎเกณฑที่ เกยี่ วกับปจ เจกชน หรอื ไมว า จะเปน กฎเกณฑท ีเ่ กย่ี วของกับสังคม ทั้งหลายทง้ั ปวงน้นั สอดคลองกับ ความตองการมนุษย หมายความวา อะไรก็ตามทีม่ นุษยมคี วามจาํ เปน ตอ งการสิ่งน้นั เชนมีความ ตอ งการทางธรรมชาติ อสิ ลามก็มีกฎเกณฑเ ก่ียวกับธรรมชาติ ความตอ งการทอ่ี ยนู อกเหนือสามญั สํานกึ -ซ่งึ เราทา นทงั้ หลายยงั คงละเลยอย-ู กม็ ีกฎเกณฑป รากฏอยู อสิ ลามมาเพือ่ สนองตอบความ ตองการเหลานนั้ พูดใหงายขึน้ กค็ ืออสิ ลามมาเพื่อฝก ฝนเราและนาํ พาเราสูความสมบรู ณพ ูนสุข นนั่ เอง” “เราไมสบายใจเลยที่ มกี ารเดาสง เดชวาอสิ ลามไมม ีอยา งน้นั ไมม ีอยา งน้ี อิสลามไมม คี วาม เปน ประชาธปิ ไตย-ตามความเขาใจของพวกทา น ตามคาํ พดู ของพวกทาน เมือ่ เราพดู ถงึ อิสลาม ทกุ อยา งจะอยูใ นอสิ ลามหมด อะไรทเ่ี ราตอ งการยอ มมีอยูในอิสลามท้ังส้ิน อะไรทป่ี ระชาชาตติ อ งการ ยอ มอยูในอิสลามทัง้ น้นั การวางเงื่อนงาํ ทว่ี า อสิ ลามไมมีอยางนัน้ ไมม อี ยางนี้ ตอ งปลอยวางเอาไวก อ น เรารูสกึ ไมสบายใจทีพ่ วกทา นคดิ แบบเดาสุมวา เราไมมสี งิ่ ทเ่ี ราตอ งการ จึงตอ งไปแสวงหามาจาก ภายนอก ส่ิงที่พวกเขานาํ เขา มาจากภายนอก (อิสลาม) นั้นลว นเปนพิษภัยแทบทง้ั ส้นิ ” ศักยภาพในการจดั การสังคม “กฎหมายอิสลามมีความกา วหนาย่งิ กวากฎหมายใดในอารยธรรมโลก ดว ยกบั การสําแดง ออกเปน รปู ธรรมนง่ั เองทเี่ ปนตัวกอรา งสรางเมืองมะดีนะฮฺอันเจิดจรัส” “ในหลายศตวรรษทีผ่ า นมาของรฐั อสิ ลามอนั ย่งิ ใหญดวยกนั การนําเอากฎหมายอสิ ลามมา ปฏบิ ัตเิ ปนรปู ธรรมเพียงครง่ึ หน่ึงเทาน้ัน ก็ยังสรางรฐั ชาติทดี่ ีที่สุดและแสดงใหเ ห็นถึงอารยธรรมอัน วเิ ศษสุดไดเ ปนการดถี าลองยอนไปดูหนังสอื ของกลุ สตาฟ เลอรบ อง และหนังสอื ประวัติอารยธรรม อิสลาม ทัง้ ๆ ทหี่ นงั สือเหลานนั้ ไมคอ ยมีเร่ืองราวท่ีสาํ แดงใหเ ห็นถงึ อารยธรรมของอสิ ลามมากเทา ใด นัก มันเปน เพียงความเขา ใจอนั นอยนดิ และขาดความสมบรู ณข องผเู ขยี นในเรือ่ งราวของอารยธรรม อิสลาม แตพวกเขาและอีกหลายๆ คนมองอารยธรรมอิสลามวา หมายถึงสถาปตยกรรม อันวิจิตร งาน ศลิ ปะอันลํา้ คา อาคารอนั ใหญโตและเคร่อื งประดับอันตีราคามิได สง่ิ เหลา นนั้ เปนเพียงสวนหนง่ึ ท่ีมี อาจเทียบคา ไดก บั อารยธรรมอิสลามเลย” “ในอลั กุรอานอนั จาํ เริญมีประจักษพยานวา อลั กรุ อานและศาสนบัญญตั ิอสิ ลามนน้ั มาเพอื่ ความเปน นริ นั ดรและมาเพือ่ มนุษยท กุ คน เราขอยกมากลา วเพยี งบางสว นตอ ไปนี้

๑. จากซเู ราะฮฟฺ ุศศิลตั อายะฮทฺ ่ี ๔๒ ความวา แทจริงส่ิงนี้ (อลั กุรอาน) คือคมั ภรี อันทรงกติ ติ คณุ ความเปนโมฆะไมอาจเขา มากลา้ํ กรายในชว งเวลานีแ้ ละหลังจากนี้ (นั่น) เปน การประทานลงมา จากผทู รงปรีชาญาณ ผทู รงไดร บั การสรรเสริญ ถงึ ตอนน้ีพวกทา นกลบั พูดวา เราอยา ไปใหค วามสําคัญกบั พระดํารสั ของพระองคืเลย น่ีมิใช การไมร ูจกั พระเจา ดอกหรอื ? เราจะตองนําเอากฎหมายยโุ รป และกฎหมายที่ออกโดยสภาซึง่ เรารูจ ักผู ที่ตรากฎหมายเหลานัน้ ดวี าอยูในฝา ยที่ไมช อบธรรมนาํ มาเปรียบเทียบกับกฎหมายของพรเจา ซงึ่ พระองคต รสั ไวแ ลว วา ไมม คี วามเปน โมฆะปรากฏอยูในนนั้ ๒. อายะฮทฺ ่ี ๔๘-๕๐ จากซเู ราะฮฺอัลมาอิดะฮฺ ในโองการเหลา น้ันไดกลาวถงึ ขอ กฎหมาย ทว่ั ไปซึง่ ไมม ีใครมีสิทธทิ ีจ่ ะตราบญั ญตั ใิ ดที่มิใชบทบัญญัติของพระเจาซง่ึ ถกู ประทานลงมา ฉะน้ัน กฎหมายท้ังหลายซ่งึ ตราข้ึนมาใหป ระชาชนปฏิบัติตามนนั้ หากมนั คือบทบัญญัติของพระเจาละก็ ก็วา ไปตามนนั้ แตถ า ไมละก็ ผูตรากฎหมายเหลา นัน้ จะไดช ื่อวา เปน ผปู ฏิเสธ ผูฉ อ ฉล และผูอธรรม ๓. อายะฮทฺ ่ี ๘๙ จากซเู ราะฮอฺ าลิอิมรอน ความวา บุคคลใดแสวงหาศาสนาอน่ื ท่ีมิใชอ ิสลาม เขาจะไมถกู ยอมรบั และในโลกหนา เขาจะเปน หนึง่ ในบรรดาผูขาดทนุ ถา หายยงั มีศาสนาอน่ื อกี (ที่คคู วรแกการยอมรับ) โองการน้ีก็ไมม คี วามหมาย ๔. ซูเราะฮฺ ฟาฏ้ริ อายะฮทฺ ่ี ๔๒ ความวา เจา จะไมพบการเปลย่ี นแปลงใดในแบบแผน ของอัลลอฮฺเลย หมายความวา ทานจะไมพ บวา พระบญั ชาของพระเจามกี ารเปลย่ี นแปลงและสงั คายนาได น่ี เปน เหตผุ ลหลักแหงความเปน นิรนั ดรข องแบบแผนและพระบัญชาของพระเจา ๕. จากซูเราะฮอฺ ลั ฟรุ กอน อายะฮทฺ ่ี ๑ ความวา ทรงเปย มไปดว ยความจาํ เรญิ (พระองค) ผูซ่งึ ทรงประทานอัลฟุรกอนลงมาแกบาวของพระองค เพื่อจะเปนคําตกั เตอื นสําหรับชาวโลกทง้ั ผอง ๖. อายะฮทฺ ี่ ๙๐ ซเู ราะฮฺอัลอนั อาม ความวา จงกลา วไปวา ฉนั ไมไ ดของรางวลั ใดสาํ หรับการนี้ ส่ิงนี้เปน เพียงคาํ เตือนสําหรบั ชาวโลกทงั้ ผอง ๗. อายะฮฺ ๑๐๗ ซเู ราะฮฺอัลอันบยิ าอ ความวา เรามิไดสงเจา มา (เพอื่ อื่นใด) นอกจากเปน ความ การณุ ยส ําหรับชาวโลกทั้งผอง ตามนัยยะของโองการเหลานแ้ี ละอกี หลายโองการบอกวา พระเจา ไดทรงเรียกขานทา นศาสดา แหงอสิ ลามวา เปน ผูต กั เตอื นและเปน ความการณุ ยสาํ หรับชาวโลกทัง้ ผอง อีกทัง้ ทรงขนานนาม อลั กุรอานวาเปนคาํ เตือนและทรงกําหนดใหเปนศาสนบัญญตั ิสําหรบั ชาวโลกท้งั ผอง และไมเ ปน ที่ สงสยั วา ยอมตอ งมนี ษุ ยในแตล ะยุคแตละสมัยและตอ งอาศัยอยใู นประเทศใดประเทศหนึง่ น่นั กค็ ือ ชาวโลกทัง้ ผอง ฉะน้นั โองการเหลาน้บี อกเราวา ทา นศาสดาไดนาํ กฎเกณฑท ัง้ มวลมา และอสิ ลามก็ เปนกฎเกณฑสาํ หรับชาวโลกทั้งผองไมวา เขาจะเปน ใคร อยใู นยคุ สมยั ใด และอยูทีใ่ ดกต็ าม หากวา กฎเกณฑถ กู บัญญัติสาํ หรบั ชว งเวลาหนง่ึ หรือสาํ หรบั ชนอีกกลมุ หนึ่ง การฝาฝน กฎเกณฑเหลา น้ันของ ประชาชนกลุม หน่ึงก็ยอ มตองไมถ ูกวา กลา วตักเตอื น และการปฏิบตั ติ ามนั้นก็คงไมใ ชเ รอื่ งดที ีท่ า น

ศาสดาตอ งถูกแนะนําวาเปน ผูตกั เตือนและเปน ความการุณยส ําหรับชาวโลกทง้ั ผอง และอัลกุรอานก็ เปน คําเตอื นสําหรบั สากลจกั รวาล ๘. อายะฮฺที่ ๔๐ ซเู ราะฮอฺ ลั อะฮซฺ าบ ความวา มุฮัมมัดมใิ ชบ ดิ าของผูหนง่ึ ผูใดในหมูพวกทา น แตเ ขาเปน ศาสดาของอัลลอฮฺและศาสนทตู คนสุดทา ย ในโองการน้ีพระเจาไดท รงประกาศวา ตาํ แหนง ศาสนทตู คนสุดทายวา เปนศาสดาของอิสลาม ดงั น้ัน บญั ญตั ิจากฟากฟาและพระบญั ชาของพระเจา ท่ีสง ผานมายังศาสดาทา นอื่นก็ไมไดถูกกําหนด สาํ หรับประชาชาติตอ ไป ฉะน้ันจึงเปนทก่ี ระจางชดั วา กฎหมายอิสลามคอื ศาสนบัญญัติสดุ ทายของพระเจา ตาม ขอ กําหนดของโองการนี้ กฎหมายอสิ ลามตองเปนนิรนั ดรแ ละมาเพื่อมนุษยโ ดยรวม กฎหมายยุโรป ทั้งหลายซ่ึงใชอยูในประเทศเราเวลาน้ี (กอนการปฏิวตั อิ สิ ลามแหง อหิ ราน-ผเู รียบเรียง-) มิใชอ ่นื ใด เลยนอกจากเปนควรามมืดบอด และไมอ าจปฏบิ ัตติ ามได หากเราจาํ เปนตองนําหลักฐานจากโองการทง้ั หลายมาอา งองิ เพือ่ ใหบ รรลุตามจดุ มุงหมาย ดังกลา ว มันคงตอ งพูดกันนานทีเดียว ฉะน้ันเราจงึ ขอหยดุ ไวเ พียงเทาน้กี อ น” พจิ ารณกฎเกณฑท างกายภาพและจติ วิญญาณของอิสลาม “กฎเกณฑท ั้งหลายของอสิ ลามมีสองมิติ พิจารณาทัง้ ดานชวี ิตในโลกแหง วตั ถแุ ละการเตรียม ความพรอมเพ่ือใชชวี ติ ดงั กลาว และพิจารณาดวยการใชช วี ติ ทางดานจติ วิญญาณและความเหมาะสม ทัง้ หลายที่จะสนองตอบเรอ่ื งดงั กลาว ตวั อยา งเชน การเรียกตองเชญิ ชวนสคู วามเชอ่ื มนั่ ในเอกานภุ าพ ของพระเจา และการมคี วามยําเกรงตอ พระองคถอื เปนการเชญิ ชวนท่ียิ่งใหญท ี่สุดของอสิ ลาม เชนเดียวกบั การเตรียมพรอมเพื่อการใชช วี ติ ใหเ หมาะสมกบั ชีวติ ทางจติ วญิ ยาณนนั้ กม็ ีสว นเขา ไป เก่ยี วขอ งอยา งสมบูรแ บบกบั การใชช ีวติ ในโลกแหงโลกียวสิ ัย ชวยเหลอื ภาระงานทสี่ รง ความเปน ระเบียบเรยี บรอยของประเทศ ชีวิตทางสงั คม และสรา งรากฐานแหง อารยธรรม ชนกลุมหนึ่งหากพวก เขามคี วามเช่อื มั่นในเอกานภุ าพของพระเจาและการสรา งความยําเกรงตอ พระองค แนนอนยง่ิ จติ วิญญาณของพวกเขากจ็ ะย่งิ ใหญและสมบูรณ ประเทศชาตขิ องพวกเขากจ็ ะมสี ถานะท่นี าเกรงขาม การ ดาํ เนนิ ชีวติ ในทางสังคมและการเมืองของพวกเขากจ็ ะรงุ โรจน กฎเกณฑทางดา นเศรษฐกจิ ก็เชน กัน อิสลามถกู วางไวเพ่อื บริหารจัดการประเทศชาตแิ ละ ตอบสนองความตองการของการใชชีวิตทา งโลกแกง วัตถุ เปนไปในลักษณะท่ีถกู จัดวางเพื่อการดาํ เนนิ ชีวติ ดานจติ วญิ ญาณดว ย และทาํ หนาท่ชี ว ยเสริมชีวติ ดานจติ วิญญาณดวย ดวยเหตุนี้เองการใชจา ย ทรัพยสนิ มากมายเพอื่ แสวงหาความใกลชดิ ยังอัลลอฮโฺ ดยอาศัยการใชช ีวิตดานจิตวิญญาณจะมีสว นทาํ ใหจ ิตวิญญาณของมนุษยแขง็ แกรงขนึ้ ในกรณีของกฎหมายปกครองและกฎหมายพจิ ารณาคดคี วามก็เชน กัน กฎหมายปกครองใน ประเทศท้งั หลายดูเหมอื นวาสรางความเฟอ งฟใู หกบั ประเทศเหลา นนั้ แตม นั ก็ทําลายชวี ิตดา นจิต

วิญญาณจนสน้ิ และผลกั ไสเรือ่ งจิตวญิ ญาณออกไปโดยไมกลา วถงึ แตในระบอบอสิ ลามนน้ั มสี ว น รว มสรา งความสถาพรใหก ับประเทศอิสลามไปพรอมๆ กับมสี วนรวมสรา งชีวติ ทางดานจติ วิญญาณ ไปดว ย ดงั ที่พระเจา ไดต รัสถึงความมุงหมายดงั กลา วไว. ..” ความกา วหนา และความเปนประชาธปิ ไตยในอิสลาม “อิสลามคอื ศาสนาทีก่ รุยแนวทางแหงความสูงสง ทางจิตวญิ ญาณของมนษุ ยด ว ยการจดั ระเบยี บพฤติกรรมทางดานโลกียว ิสัย ความกา วหนา ทแี่ ทจรงิ น้นั คือ ความเจรญิ ของมนษุ ยก ลายเปน เปาหมายของพฤติกรรม ทั้งหลายในโลกวัตถุของเขา อสิ ลามคือศาสนาแหงความกา วหนา ท่ีวา น”้ี “การเรียนรูหลักการของอสิ ลามนั่นเองทจี่ ะชี้นําพวกเราสกู ารพฒั นาสงั คมซ่ึงเปย มไปดว ย ศกั ยภาพ ความยาํ เกรงพระเจา ของผคู นและความยุตธิ รรมทางสงั คม” “อสิ ลามสามารถรักษาเสรภี าพของเราได อิสลามสามารถ รักษาอสิ รภาพของเราได อิสลาม สามารถทําใหเ รากาวหนาได อสิ ลามสามารถรักษาเศรษฐกิจของเราได” “อสิ ลามยอมรับความเจริญกาวหนา และอุตสาหการได แตต อตา นการคอรัปชัน่ อสิ ลาม ตอ ตา นสิ่งซง่ึ ทาํ ใหคนหนุมสาวของเราและรฐั บาลของเราตอ งไดร ับความหายนะ อสิ ลามไปกนั ไดกบั ความกาวหนา และความมีอารยะทงั้ ปวง อิสลามไมย อมรับการที่พวกทา นและตวั ของพวกเราตอง พง่ึ พงิ คนอื่น อิสลามกลาววา อุตสากรรมของเราตอ งไมพงึ่ พิงประเทศอืน่ วัฒนธรรมของเราตองไม พึง่ พิงประเทศอืน่ บรรดาที่ปรึกษาทงั้ หลายตองไมม าสั่งการพวกเรา พวกเราตอ งบรหิ ารจดั การตวั ของ พวกเราเอง ตอ งไมใ หทีป่ รึกษาอเมริกา เขามาจดั การระบอบของเรา” “เมอื่ เราพดู ถงึ อิสลาม ตอ งไมใ ชความลา หลังและไมพ ัฒนาแตตองกลับมา ตามความเช่ือของ เราท่ีวา อิสลามเปนศาสนาที่เรยี กรองความกาวหนา ” “อสิ ลามคอื ศาสนาแหงความกา วหนา และเปน ประชาธปิ ไตยตามความหมายทเี่ ปนจรงิ เรา ตองการสรา งรัฐบาลหนง่ึ ขึ้นมาซง่ึ เปนรฐั บาลท่ีมคี วามตางจากรัฐบาลทงั้ หลายในโลกเวลาน้ี กฎเกณฑ ของอสิ ลามคอื กฎเกณฑซ ่ึงมีความกาวหนา อยา งมาก มันประกอบไปดวยอสิ รภาพ เสรภี าพ และการ พฒั นา” อิสลามคอื หลักประกันความผาสุก และเสรีภาพของมนษุ ยชาติ “อสิ ลามมีทกุ อยา ง อสิ ลามมีเร่อื งราวทเี่ ก่ียวของกับโลกนี้ ขณะเดียวกันก็มเี รอ่ื งราวท่ีเกย่ี วขอ ง กับโลกหนา ดว ย อิสลาม มมี มุ มองตอเรือ่ งราวในมติ ติ า งๆ มากมาย รฐั อิสลามไมเหมือนกบั รัฐ รปู แบบ อนื่ ซ่ึงมีมมุ มองดานเดียว รฐั อสิ ลามคอื รัฐบาลซ่ึงถาประสบ ความสําเรจ็ ในการดาํ เนนิ การแลวละก็ อิน ชาอลั ลอฮฺ ประชาชาตนิ ีแ้ ละอิสลามจะสามารถดาํ รงตนในสภาพทีเ่ คยเปนในยุคสมัยของทานศาสดาผู

ทรงเกียรติได หากอัลกรุ อาน อลั ฮะดษี ของบรรดาอิมาม และเรอ่ื งราวของอสิ ลามถกู ถายทอดให เปนไปตามทค่ี วรจะเปน ละก็ น่ันจะเปน หลักประกนั ความผาสกุ ทั้งโลกนแ้ี ละโลกหนา” “หากอหี มาน (ความศรทั ธามั่น) ตอ พระเจาและกระทาํ ทกุ อยางเพอ่ื พระองคใ นกจิ การงาน ทางสังคม การเมอื ง เศรษฐกจิ และการดาํ เนนิ ชีวติ โดยทั่วไปละก็ ปญหาทย่ี ุงเหยิงท่ีสดุ ของโลกทุก วนั น้ียอ มตอ งไดรบั การแกไ ขอยางงา ยดาย โลกทุกวนั นเ้ี ผชญิ กบั ทางตันแลว แตกลับไมยอมกม หัว ใหกบั การชนี้ าํ ทางของบรรดาอนั บยิ าอ (ศาสนทูต) อยางไรกต็ ามในทสี่ ดุ แลว กไ็ มม ทางเลอื กใด นอกจากพวกเขา ตองยอมรับโดยดุษณี” “เราเชือ่ มนั่ วา มีแนวคดิ เดยี วทสี่ ามารถชีน้ ําสังคมและนาํ พาสังคมสคู วามกา วหนา ได น่ันคือ อสิ ลาม โลกเวลานหี้ ากตอ งการหลุดพนจากปญ หารอยแปดพันประการและดาํ รงชีวติ อยา งเหมาะสม กับความเปน มนุษยล ะก็ มนุษยจ กั ตอ งนอมรบั เอาอสิ ลามมาปฏบิ ตั ”ิ “อิสลามและรฐั อิสลามคอื ปรากฏการณห น่ึงทีม่ าจากพระเจา ถา มันไดดําเนินไปอยา งเต็มทีล่ ะ ก็ มนั จะเปน ตัวจดั การความผาสุก ของลกู หลานสสู ภาพทีด่ ที ีส่ ุดท้งั ในโลกนี้และโลกหนา อกี ทั้งจะมี อํานาจ ในการขจดั การกดข่ี ความเสือ่ มเสีย และการรกุ รานทง้ั มวลได และจาํ นาพามนุษยส ูค วาม สมบูรณแ บบตามทต่ี องการ” “โครงการท้งั หลายของรฐั บาลอสิ ลามน้นั ตองนํามาซ่ึงความผาสุกของมนุษยท ุกคน ทุกคน ตอ งมีชวี ิตอยูอ ยางปลอดภัยและสุขสบายเคยี งขางกนั และกัน” “อสิ ลามนั่นเองทีป่ ลดปลอ ยพวกทานจากการท่ีทานไมม อี สิ ระเสรี อิสลามไดปลดปลอยพวก ทานจากแอกนั้น อิสลามไดใหหลักประกันความมอี ิสรภาพของพวกทาน จงหนั หนา เขามาหาอสิ ลาม เถดิ ”

บทที่ ๒ สาเหตุท่มี ุสลมิ ลา หลงั “อิสลามคอื ศาสนาทม่ี าจากเบอ้ื งบน มาเพอ่ื ชีน้ าํ ประชาชาตทิ ั้งผอง ขจดั ความขดั แยง ในหมู พวกเขา เชญิ ชวนสูความสมบูรณแ บบในการเปนมนุษย กาํ จัดการกดขี่ และปลกุ ผคู นใหต ืน่ จากการ หลบั ใหล แตทวา มสุ ลิมสวนใหญห รอื เกือบจะทั้งหมด รวมทัง้ รัฐบาลทีป่ กครองโดยมุสลมิ ท้ังหลาย กลบั หลงลมื หรือแกลงทาํ เปน หลงลืมตอ ส่ิงทเี่ ปนเคลด็ ลบั ซึ่งอสิ ลามนํามาบอก ความยุง ยากทัง้ มวลซ่งึ มสุ ลมิ เผชญิ อยตู ลอดประวัตศิ าสตรท ่ีผา นมา น้ันกเ็ ปน เพราะพวกเขาออกหา งจากคาํ สอนของอสิ ลาม และไมอาจรับรูไ ดถ งึ การชีน้ ําซึง่ อิสลามมาเพื่อการนี้ หรืออาจเปน เพราะความปว ยไขท างจติ บาง ประการ ทาํ ใหพ วกเขาไมส ามารถดาํ เนินชีวติ ไปตามนั้นได ปญ หาหลักของมุสลมิ กค็ อื หา งไกลจาก อิสลามและอลั กรุ อาน หากมุสลิมปฏบิ ัติตามพระบัญชาของอลั กรุ อานท่ีวา พวกเจาตอ งยึดเหนี่ยวสาย เชือกของอลั ลอฮโฺ ดยพรอ มเพรยี งกันและอยาไดแ ตกแยกกนั พวกเขาก็สามารถจะขจดั ปญ หาอุปสรรค ทง้ั มวล ไมว าจะเปนปญ หาอุปสรรคทางการเมอื ง สงั คม และเศรษฐกิจ ไมม อี าํ นาจใดที่จะยืนหยัด ตอ กรกับพวกเขาได แตน าเศรา กต็ รงที่ เพราะความหลงลืมของใครบางคนและแกลง ทาํ เปนหลงลมื พวกเขาจึงอยูใ นสภาพดอ ยโอกาสเชน น้ี ตราบใดที่พระบัญชาของพระเจา น้ียงั ไมไ ดรบั การปฏบิ ัตใิ ห เปน จรงิ มวลมุสลิมกต็ องเผชญิ กับปญ หา เชนน้ีไปโดยตลอด” “มุสลิมตอ งคนหาอิสลามใหเจอ อิสลามไดจ ากพวกเขาไปแลว ตอนนีเ้ ราไมรเู ลยวาอิสลามคือ อะไร ตะวันตกนั่นเองทเ่ี ปากระหมอ มเราอยทู ุกวท่ี ุกวนั และความเลวรายทัง้ หลายน่ันเองทที่ ําใหพ วก เราหลงทางตราบใดทพี่ วกทานยงั คนหาอสิ ลามไมเจอ พวกทา นก็ไมอาจพัฒนาตนเองได อสิ ลามได หายไปจากศูนยกลางซ่งึ มีอัลกะอฺบะฮอฺ นั สูงสงอยู จากศนู ยกลางทางสงั คมของมสุ ลิมซง่ึ ผูคนจากกอง คาราวานของทกุ ประเทศทีม่ มี ุสลิมลว นมงุ หนา ไปสทู ี่นั่น พวกเขาไมร ูเลยวา อิสลามคอื อะไร ฉะน้ัน เมือ่ มุสลิมมารวมตัวกันในอาณาบรเิ วณหน่งึ ซึ่งอลั ลอฮฺทรงกําหนดใหสถานท่ีนนั้ เปนการรวมตวั กนั ของมสุ ลิม มันเปนการรวมตัวกันทางจิตวญิ ญาณของมุสลมิ พวกเขารวมกันแตไ มรวู ากําลงั ทาํ อะไร กันอยู พวกเขาไมอาจใชประโยชนจ ากอิสลามไดเลย พวกเขาไดเปลยี่ นศูนยกลางทางการเมืองให กลายเปน พ้นื ทท่ี ี่ไมสนอกสนใจมสุ ลมิ พวกเขาตองคน หาอสิ ลามใหเจอหากมุสลมิ ไดค นพบพิธีกรรม ฮัจญ อันเปน แนวทางการเมอื งทไ่ี ดดาํ เนนิ อยูในพธิ ีกรรมดงั กลา วจากแนวคาํ สอนของอิสลามละก็ มัน เปนการเพยี งพอแลว ทีพ่ วกเขาไดคน พบ เพ่ือท่ีพวกเขาจะไดค นหาอิสรภาพของตัวพวกเขาเอง แตนา เสยี ใจ เราไดหลงทางจากอิสลามแลว อสิ ลามที่ตอนนเี้ ราไดสญู เสยี มันไปหมดแลว พวกเขาไดแ ยกมัน ออกจากแนวการเมอื ง พวกเขาไดต ัดสวนหวั ของมนั ทิ้งไปแลว พวกเขาไดต ดั ขาดส่ิงอนั เปน รากเหงา ของเรอื่ งดังกลาว พวกเขาไดแยกมันออกและใหสวนทเ่ี หลือแกเราไว วันนีก้ ็ไดส าํ แดงใหเ ราเหน็ แลว วา เราไมร จู ักสวนยอดของอิสลามเลย เราไมรูจักจริงๆ ตราบใดทเี่ รายงั ไมคน พบอิสลามท่ีวา นัน้ ตราบ ใดทีม่ วลมสุ ลิมยงั ไมเ จออิสลาม พวกเขาก็ไมอาจไปถงึ ซึ่งเกียรตยิ ศของตวั พวกเขาเอง”

“หากเราเบยี่ งเบนออกไป ไปทางซา ยหรือไปทางขวา ไปทางซา ยก็ถกู ระบุวา เปนมฆั ฎบิอะ ลยั ฮิม (กลุม ท่ีไดรับความกร้วิ โกรธ) ไปทางขวากถ็ ูกระบุวา เปน ฎอ ลลีน (ผูทหี่ ลงทาง) อันเปนฝายตรง ขามของแนวทางอนั เท่ยี งตรงและวิถีทางอันเทย่ี งตรง หากเราเดินไปในเสน ทางอนั เทยี่ งตรง จากตรงที่ เราไดเริ่มเคลอ่ื นท่ีอันเปนเสนทางอันเท่ียงตรงไมเบ่ียงเบนไป เราก็ไมใ ชต ะวนั ออก ไมใ ชตะวนั ตก เรา อยูใ นทางอนั เทยี่ งตรง ไมเปนพวกขวา ไมเปน พวกซา ยในกิจการงานใด เราคลอ่ื นท่ีตามแนวทางอัน เทยี่ งตรงนับจากน้ไี ปเรื่อยๆ เราจะเปนผูไดรับความสมบรู ณพ ูนสขุ ประชาชาตขิ องเรากไ็ ดรับความ สมบรู ณพนู สุข เราเปนผูท าํ ใหประชาชาตไิ ดรบั ความสมบรู ณพ นู สุข หากเราเบย่ี งเบนไปทางซาย ขอ อยา ใหเ ปนเชนน้ันเลย เราเบยี่ งเบนไปทางขวา เราก็เปน พวกเบี่ยงเบน และถา เรามตี าํ แหนง หนาที่การ งานในหมปู ระชาชน เราก็เปน ผูนําใหประชาชาตเิ บย่ี งเบนไป”

สว นท่ี ๒ คณุ ลักษณะอิสลามแท “ มัสญดิ และมินบรั ในชว งอรณุ รงุ แหงอิสลามน้ัน คือศูนยกลางแหงกิจกรรม ทางการเมือง ”

บทที่ ๑ อิสลามคอื ศาสนาทางการเมอื ง อิสลามเปน เนื้อเดยี วกับการเมืองบรสิ ทุ ธ์ิ “อิสลามมไิ ดมีมติ ิดา นอิบาดะฮฺ (การเคารพภกั ด)ี เทา น้ัน มิไดม เี พยี งคําสอนในดา นการเรยี นรู เฉพาะภาคอบิ าดะฮเฺ ทา นัน้ อสิ ลามมมี ิตทิ างดานการเมอื งดว ย อสิ ลามไมไ ดอ ยูนอกสารบบของ การเมืองเลย อสิ ลามสรา งรัฐอันยิง่ ใหญข้นึ มา สรา งอาณาจกั รอันย่งิ ใหญขน้ึ มาแลวอสิ ลามเปนระบอบ หนง่ึ มันเปน ระบอบทางการเมืองหนงึ่ ซ่ึงแตกตางจากระบอบทงั้ หลายท่ีมกั จะพลาดในประเด็น สาํ คญั ๆ ไป แตอ ิสลามไมม ีวนั พลาดประเด็นเหลา นนั้ อิสลามไดอบรมสัง่ สอนใหมวลมนุษยไ ดเ รียนรู มิติตา งๆ ทจ่ี าํ เปน สําหรับพวกเขา” (น. ๔๖) “การเมืองซงึ่ เกดิ ข้ึนในชวงแรกของอรุณรุงแหง อิสลามคอื การเมอื งสากล ทา นศาสดาแหง อสิ ลามไดย่นื มอื ของทา นออกไปทว่ั โลก ทานไดเรยี กรองเชญิ ชวนประชาคมโลกสูอ ิสลาม สกู ารเมอื ง แบบอสิ ลาม ทา นไดจดั ตัง้ รัฐบาลอิสลาม ตวั แทนของทา นภายหลังจากนัน้ ก็ไดจัดต้ังรฐั บาลอสิ ลาม นับต้งั แตอ รุณรงุ ของอสิ ลามในยคุ สมัยของทานศาสดาจวบจนชวงเวลาที่ยงั ไมมีการเบียบเบนออกจาก อิสลาม การเมอื ง กับการศาสนานน้ั เปนเร่ืองเดียวกัน... ประเด็นหลักอยตู รงทอ่ี สิ ลามเปนศาสนาทาง การเมอื งในทกุ มิตหิ รือเปลา ว อิสลามเขา กนั ไดกบั ทุกปญหาทางสังคมของประชาชาตทิ ัง้ หลายในทุก มติ ิ เขา กนั ไดกับปญ หาทางเศรษฐกจิ วฒั นธรรม และทุกเรื่องกบั ทุกคน หรือวาอสิ ลามตองถกู ขจดั ออกไป ในชว งอรณุ รุง ของอิสลามน้นั บุคคลทไี่ ดจ ดั ตั้งรัฐบาลอิสลาม พวกเขาลว นทาํ ผิดทั้งหมดหรือ มวลมสุ ลมิ ตองรบั รวู ากระบอกเสียงของพวกลาอาณานคิ มมีไวเพอื่ ประกาศแยกอิสลาม ขจดั อสิ ลาม พวกเขาลบเนื้อหาของอิสลามออก” “ขาพเจา ตองบอกวา การเมอื งเปนสิทธขิ องนกั การศาสนาศาสนทตู และผเู ปน ทร่ี ักยิ่ง ของอัลลอฮฺ แตก ารเมืองซ่งึ ทา นเหลานน้ั มีอยขู อบเขตของมันเทยี บกบั การเมอื งซงึ่ คนพวกนั้นมอี ยู ตางกัน หากเราสมมติวา มีบคุ คลหนึง่ เลนการเมอื งท่ชี อบธรรม มิใชเ ปน การเมืองแบบท่ีมารรา ยไดทํา ใหม นั เสื่อมเสียมาแลว แลวเขาไดเ ขา มาบรหิ ารรฐั บาลเปน ประธานาธบิ ดี ไดเ ขา มาจักการรฐั เลน การเมืองอันชอบธรรม ยอ มสงผลดตี อ ประชาชน แนวการเมอื งเชนน้เี ปนมิติทางการเมอื งหนึง่ ของ บรรดาศาสดา ของบรรดาบุคคลอนั เปนทร่ี ักยิง่ ของอัลลอฮฺ และตอนน้ี สาํ หรับนักการศาสนาอสิ ลาม มนษุ ยมิไดมมี ิติเดียว สงั คมก็ไมไดม เี พยี งมิติเดยี ว มนุษยไมไ ดเ ปน เพียงสัตวที่มีเพยี งการกนิ และ บรโิ ภคทกุ อยางทเ่ี ปนเรื่องของพวกเขาเทา นัน้ การเมอื งของพวกมารรายรวมทั้งการเมอื งอนั ชอบธรรม ดวย หากมันช้ีนําประชาชนไปยังมิตเิ ดยี วและนาํ พาสูมิตแิ หงความเปน สัตวม ติ อิ ันท่ีรวมของโลกยี วัตถุ ทัง้ หลาย การเมืองประเภทนเ้ี ปนสว นหนึง่ ของการเมืองทบ่ี กพรอ งจากมมุ มองทางการเมืองอนั มั่นคง ในอิสลามสําหรบั บรรดาศาสดาและบรรดาผเู ปนทีร่ ักยิ่งของอลั ลอฮฺ พวกเขาตองการชีน้ าํ ประชาชน

ประชาชาติท้งั หลาย สังคม และปจเจกบคุ คล นําพาสูทกุ ส่ิงอันเปนความเหมาะสมสาํ หรับประชาชนที่ พอจะวาดภาพไดและสาํ หรับสังคมตามความนกั คดิ ได” การเมอื งในอลั กุรอานและอัลฮะดีษ “การเชญิ ชวนของอัลกรุ อานไมว า ตอนท่อี ยูท ีม่ ักกะฮฺมกุ ั้รรอมะฮฺ (เมอื งมักกะฮอฺ นั จําเริญ) หรอื ท่ีมะดีนะฮมฺ ุเนาวะเราะฮฺ (เมืองมะดนี ะฮฺอันเจดิ จรสั ) มใิ ชเ ปน การเชญิ ชวนแบบปจเจกชนระหวา ง บคุ คลคนนนั้ กับพระเจา ไมอาจกลา วไดโดยปราศจากขอ กังขาวา แมกระทงั่ หนาท่สี วนบุคคลระหวาง ตวั เขากบั พระเจาน้ันก็ยังมคี วามหมายทางสงั คมและการเมืองซอนอยูดวย” “สํานักคิดอิสลามซึง่ ท่ีมาของมันกค็ อื อัลกุรอานน้นั ไดรับการปกปอ ง ไมมีการเปลย่ี นแปลงใด แมเ พียงอักษรเดยี วน่ันเองทีอ่ ัลกรุ อานรวบรวมทุกสิ่งไว หมายถงึ เปนคมั ภีรทเี่ สริมแตง มนุษย ดงั ท่ี ทา นนบอี าดัมเปนทกุ อยา ง มคี วามสูงสง ทางจิตวิญญาณ มคี วามสมบรู ณ ทางวตั ถุ มสี ภาวะดา นนอก มี สภาวะดา นใน อลั กุรอานมาเพ่อื สรา ง เสรมิ มนษุ ย สรา งเสริมทุกมิติแหงความเปนมนุษย หมายถงึ ทุก อยางท่มี นษุ ยม ีความตองการ ไมว าจะเปนความตอ งการสว นบคุ คล สิ่งท่ีเกยี่ วขอ งกบั ปจเจกชน ความสัมพันธระหวางบุคคลกับพระเจา ปญ หาความเช่อื เรือ่ งเอกานภุ าพของพระเจา ปญ หาความ เขาใจดานคุณลกั ษณะของพระเจา ปญ หาความเชื่อเร่ืองโลกหนา สิ่งเหลาน้มี ีอยู ปญ หาทางการเมือง สังคม การสงครามกับผูปฏเิ สธ อลั กรุ อานเต็มไปดวยโองการตา งๆ มโี องการหนงึ่ ท่บี ัญขาใหผ คู นและ ศาสดาทาํ สงครามกับบคุ คลที่เขามารกุ รานกบั ผูก ดขท่ี ้งั หลาย เปน คมั ภรี ห น่งึ ซง่ึ นาํ ความเปลย่ี นแปลง มา กลาวคือ อาหรับในยคุ สมัยท่ีอลั กุรอานถูกประทานลงมาน้นั เปนกลุมชนทีแ่ ตกแยกเปนกกเปน เหลา เปนกลุมคนทีส่ รู บกนั เอง มีแตเรอื่ งทะเลาะเบาะแวง กนั ไมเคยคิดเรือ่ งการบา นการเมืองของ ตนเองในระหวา งพวกเขากนั เองมสี ภาพปาเถือ่ น ครง่ึ สตวรรษกอ นหนานป้ี ระมาณสัก ๓๐ ป ที่พวก จักรวรรดินิยมไดเขา ครอบครองรัฐท้ังหลาย หนงึ่ ในนัน้ ก็คอื รฐั อาหรับที่เคยอยกู ับทา นศาสดาแหง อิสลาม ศาสดาเปน ผูสรางรฐั เหลา นี้ขึน้ มา มีอยยู ุคหนึง่ จักวรรดิอันยงิ่ ใหญท ้งั สองคือโรมและเปอรเซยี ซง่ึ ในยุคน้ันเกือบท้ังโลกอยูภายใตการยึดครองของจกั รวรรดิทง้ั สอง ศาสดาแหงอิสลามนั่นเองท่ีเปนผู พชิ ติ จกั รวรรดิทั้งสองมนั ไดสรา งปรากฎการณการแผข ยายจากคาบสมทุ รไปสดู ินแดนอ่นื ท้งั อิหรา น และยุโรป การยึดครองท่ีวา นไ้ี มใชการยดึ ครองแบบที่ทานคดิ วาเหมอื นการยึดครองของนโปเลียนไม ซง่ึ เขาตองการเขา ยดึ ครองประเทศทัง้ หลาย แตก ารยึดครองแบบอิสลามน้ันเปนแบบสรางเสริมมนุษย ทํา ใหพวกเขาเปน ผูเ ช่อื ม่ันในความเปน เอกานุภาพของพระเจา ทาํ ใหประชาชนท้ังหลายเกิดสภาพความ เทาเทยี มกนั และทาํ ใหประชาชนรับรถู งึ ประเดน็ ปญหาตา งๆ มนั เปน เชนน้ี...” “มีโองการอัลกรุ อานและริวายะฮฺท่กี ลา วถงึ ภาคการเมืองมากเมอื่ เปรยี บเทียบกบั ภาคอบิ าดะฮฺ หาพวกทา นพิจารณาดตู ํารบั ตําราศาสนาสกั ๕๐ กวาเร่อื ง พวกทานจะพบวา มีเร่อื งทีเ่ ปน ภาคอิบาดะฮฺ อยปู ระมาณ ๗-๘ เลม เทา นั้น นอกนั้นเปนเร่ืองท่เี กย่ี วขอ งกบั ภาคการเมือง การสงั คม และการรวม

ปรึกษาหารอื มนั เปน อยา งน้ี พวกเราปลอยวางสิ่งเหลานีไ้ วข า งทางแลวไปนําเอามติ ทิ เี่ ขมขน นอ ยกวา มาใชพ วกเขาแนะนาํ อิสลามในภาพลบ แลว พวกเรากเ็ ชอ่ื ตามนนั้ วา อสิ ลามไมเ ห็นจะเกย่ี วกบั การเมอื ง เลย การเมอื งเปนสมบัติสว นตัวของจักรพรรดิ สวนเมียะฮรฺ อบ (สถานทยี่ ืนนาํ นมาซ) เปนสมบตั ิของ พวกนักการศาสนา แมก ระท่งั เมยี ะฮรฺ อบพวกเขายงั ไมปลอยใหพวกเราไดค รอบครองเลย อิสลาม เปนศาสนทางการเมอื ง มีสถาบันการปกครอง พวกเทา นลองอานคมู ือการปกครองของทานอมิ ามอะลี (อ.) ทีม่ อบใหทานมาลกิ อา นคูมือการปกครองของทา นอมิ ามอะลี (อ.) ที่มอบใหทา นมาลกิ อัชตาร แลวพวกทา จะรวู ามันคอื อะไรกนั พวกทา นไดเห็นคาํ บญั ชาตา งๆ ของทา นศาสดาและทานอิมามอะลี ในสมรภูมริ บและในทางการเมอื งการปกครอง พวกทานกจ็ ะรวู า อสิ ลามมอี อะไรบาง เรามอี ะไร มากมาย แตไมมีโอกาสไดใ ชม ันเลย เหมือนกบั ทอ่ี ิหรานมสี ่ิงตา งๆ มากมายแตเอาไปใหค นอื่นใช เรา มคี มั ภรี แ ละแบบฉบับทเี่ หลือเฟอ มีทุกอยางอยใู นน้ัน แตพ วกเขาอธิบายใหพวกเราฟงเปน ลบ กลาวคือ ผเู ช่ียวชาญทัง้ หลายใชเสน ทางยโุ รปท่ถี ูกเปดออกแลว มุงหนาสูเ อเชียและตะวนั ออก พวกเขาไป รวมตัวกนั ท่นี ่ันและทาํ งานวจิ ัยกันที่น่ัน พวกเขาตน่ื ตวั อยูตลอดเวลาแตเ ราและทา นน้ันยังหลบั ใหลอยู ในสถาบันสอนศาสนา ขณะทีพ่ วกเขาเรง อา นและทาํ งานวจิ ัย งานวิจัยของพวกเขาที่เกี่ยวขอ งกับพวกเรากค็ อื พวกเขาเห็นวา มสี ิ่งเดียวเทา น้นั ท่ีจะสกดั ก้นั การรุกคืบของพวกเขาไดคืออสิ ลามและผทู ร่ี บั ใชอ ิสลาม พวกเขากเ็ ร่ิมบดขย้ีนับจากน้ัน พวกเขาทาํ การแยกอสิ ลามออกจากประชาชาตอิ สิ ลาม ถึงขนาดแยกอิสลามออกจากผรู วมรับใชอ ลั กรุ อาน ผนู าํ ศาสนาและการเมอื ง “ศาสดาแหงพระเจา ผนู ้นั แหละไดมงุ มั่นอยกู ับการจาริกทางจติ วญิ ญาณอยหู ลายป แตเมื่อสบ โอกาสทานก็ไดก อต้งั รัฐท่มี ีนยั ยะทางการเมอื ง สาํ หรับการสถาปนาความยุตธิ รรม ใครมอี ะไรก็ตอ ง นาํ มาสาํ แดงท้งั หมด เมื่อโอกาสยังไมอํานวย สภาพแวดลอ มยงั ไมเ หมาะสม นกั จารกิ ทางจิตวญิ ญาณก ตองสาํ แดงการจาริกนน้ั ใหปรากฏนักปรัชญากต็ อ งสาํ แดงการปรชั ญาใหป รากฏ นกั นติ ิศาสตรอิสลาม ก็ตองสาํ แดงหลกั การใหปรากฏ แตเมื่อรัฐกลายเปน รูปแบบการปกครองที่ทรงความยุติธรรมแหงพระ เจา และไดดาํ เนินการยตุ ธิ รรมแลว เขาจะไมป ลอยใหพวกฉวยโอกาสไปถงึ ยงั เปาหมายของตวั เอง เมื่อ สภาวะไดสงบขึน้ ทกุ สง่ิ ทกุ อยา งกจ็ ะเผยตัวของมนั เองออกมา ไมม ีสิง่ ใดทถี่ ูกเรียกรองเชิญชวน เหมอื นเรื่องทางการเมือง มันเปน เร่อื งการเมืองเกิดข้ึนในสมยั ของทานศาสดา สมยั ทา นอะมรี ลุ มุฮ มนิ นี แตเ มือ่ สบโอกาสพวกเขากจ็ อ งท่ีจะเฉไฉมันออกไปอีก มผี รู ูบางคนของเราถงึ ขนาดกลาววา (ชดุ ทหารเปน ทตี่ อ งหา ม เปน ชุดที่แสดงถงึ ยศถาบรรดาศักดิ์ยอ มเปน ภัยตอ ความยุตธิ รรม) ถาอยา งนัน้ ทานอะมี้รกไ็ รความยุตธิ รรม ทานอิมามฮเุ ซนกไ็ รความยตุ ิธรรม ทานอิมามฮะซนั ก็ไรความยตุ ิธรรม และทา นศาสดากไ็ รความยุตธิ รรมเชนกนั ? กเ็ พราะวาทา นเหลานั้นไดเคยสวมใสช ดุ ทหารดวยกัน ทง้ั สนิ้ พวกเขาฉดี ตวั ยานี้ใหก บั พวกเรา พวกเขาฉีดยาขนานเดียวกบั ทีพ่ วกกบฏฉีดใหพวกเรา ใหพวก เราเช่อื ตามน้ัน (วา ) แกไปยงุ อะไรกบั เรอ่ื งพรรคนั้นวา จะเปนอยา งไรตอไป แกจะสอนหนังสอื ก็สอน

ไป แกจะสอนฟก ฮฺกส็ อนไป แกจะยุงอยูกับเร่อื งปรชั ญากว็ า กันไป ในสมยั กอ นมปี ญหาหนง่ึ เกิดขน้ึ มี เพือ่ นของเราคนหนึ่งซ่ึงเปนคนที่ดมี าก เปนคนดมี ศี ลี ธรรม เปน คนเอางานเอาการ แตเ มือ่ ขา พเจา ไป พบเขาพูดคุยเรอื่ งราวบางอยา งกับเขาวา เราตอ งตรวจสอบอะไรบางอยาง เขากลา ววา แลวมนั เร่อื ง อะไรของเรา เรอื่ งการเมืองเกีย่ วอะไรกบั เรา ทา นศาสดาพดู หรอื วา เรือ่ งการเมืองไมเ กี่ยวอะไรกบั เรา ทา นอะมีรลุ มะอมนิ ีนซ่ึงปกครองรฐั พูดหรอื วา รัฐกแ็ คเ รอ่ื งการอานอลั กุรอาน นมาซ และพธิ ีกรรมอกี เลก็ นอย? มันเปน ระบอบการปกครองมีรฐั บาลมอี าํ นาจ การปกครอง และมกี ารเตรียมกองกาํ ลัง...” “แบบแผนของทานศาสดาแหง อิสลามในเรอ่ื งกิจการภายในของมุสลิมและกิจการภายนอก ของพวกเขาสาํ แดงใหเ หน็ หนาทีอ่ ันยง่ิ ใหญหนง่ึ ของทานศาสดาผูจาํ เรญิ ซ่ึงก็คือการตอ สทู างการเมือง ของทา นนัน่ เอง...” ความสัมพนั ธระหวางศาสนบญั ญัติ และภาคพธิ ีกรรมกบั การเมอื ง “ไมอ าจปฏเิ สธและไมจําเปน ตอ งกลา วยาํ้ วา อิสลามอันยงิ่ ใหญนั้นเปนศาสนาแหง เอกานุภาพ และทาํ ลายการต้งั ภาคี สภาพมิจฉาทฐิ ิ การเคารพบูชาเจวด็ และการบชู าตนเอง เปน ศาสนาแหง ธรรมชาตดิ ง้ั เดิม ศาสนาแหงการปลดปลอยจากพนั ธนาการตางๆ จากการกระซบิ กระซาบของมารรา ย ทั้งทีเ่ ปนญินและมนษุ ย ทั้งเปดเผยและซอนเรน เปนศาสนาแหงการเมอื งสมัยใหม และชีน้ ําสแู นวทาง อันเทย่ี งตรงไมม ีตะวนั ออกไมม ตี ะวนั ตก เปนศาสนาที่ภาคพิธีกรรมเชื่อมเปน เนอ้ื เดียวกบั ภาค การเมือง และการเมอื งกค็ อื พิธกี รรมทางศาสนาดวย” “อสิ ลามมใิ ชแ นวคิดซง่ึ คิดเพียงดา นเดียว อสิ ลามมกี ฎเกณฑค รอบคลุมทุกเร่ืองราว เรือ่ งราว ตา งๆที่เกยี่ วของกับโลกนี้ ที่เก่ียวของกับการเมอื ง ทเี่ ก่ยี วขอ งกับสังคม ที่เก่ียวของกบั เศรษฐกิจ และ ไมว าจะเปน เรอ่ื งราวใดท่มี ีสวนเกี่ยวขอ งกันซ่งึ ชาวโลกยังไมร ู ศาสนาแหง เอกานุภาพนัน้ มาเพือ่ ดูแล เร่อื งราวท้สั องโลกและอธบิ ายส่งิ น้ัน มีกฎเกณฑท เ่ี กี่ยวขอ งกับเรอื่ งราวทง้ั สองโดยตรง มกี ารอธบิ าย มันไวมิไดเปนไปดงั เชนใหค วามสนใจดานหนึ่งแลวละท้งิ อีกดานหนึง่ สนใจเฉพาะเรอื่ งหนง่ึ และไม สนใจอกี เรอ่ื งหนึ่ง มิใชอ ยางน้แี นน อน มีทศั นะในดานหน่งึ กย็ อมตองแสดงทัสนะในอกี หลายดา น เฉพาะอยา งยิ่งอสิ ลามมีความเขมงวดย่งิ กวา ศาสนาใดๆ ในการใหความหมายเชน นี้ ภาพรวมศาสน บัญญัติทั้งหลายมีกฎเกณฑที่เก่ียวของกับการเมอื งเปน ภาคการเมอื งบัญญัติ การนมาซกร็ วมเปน เนอื้ เดียวกับการเมือง พธิ ีกรรมฮัจญก็เปนเน้อื เดยี วกับการเมือง การจา ยทานบงั คับกเ็ ปนเร่ืองการเมือง มีสา สนบัญญัตเิ รอื่ งการบรหิ ารการปกครอง การจายคุมซฺ (ผลประโยชนท ีเ่ พ่ิมขึ้น) ก็เพื่อบริหารจดั การ ประเทศชาตนิ น่ั เอง” “อัลกุรอานซึง่ อยูในมือของมวลมสุ ลมิ ขณะน้ี นับตัง้ แตอ รณุ รงุ อิสลามตราบจนทุกวนั ี้ยังไม เคยมีการเสรมิ แตง หรือตัดแตงแมเ พยี งอกั ษรเดียวนั้น หากพวกทา นพิจารณาอัลกุรอานน้อี ยา งถองแท พวกทานกจ็ ะพบประเดน็ ปญหาหน่งึ ซ่งึ ประเด็นดังกลาวนมี้ ใิ ชเปน เพียงการเชญิ ชวนใหผ คู นท้ังหลาย

น่ังนง่ิ อยูก บั บาน คอนแตจะกลาวซกิ รุล ลอฮฺและทาํ ตวั ปลีกวิเวกอยกู บั พระเจา เทา นนั้ ใช สิง่ น้ีก็มีอยู ในอลั กุรอาน แตไมไ ดจ ํากัดอยูแคเพียงสงิ่ เหลาน้ี มันยงั มีประเด็นปญ หาทีเ่ ปนการเรียกรอ งเชิญชวนสู การมสี วนรว มในสงั คม เชิญชวนสกู ารทํางานภาคการเมอื ง เชญิ ชวนสกู ารบริหารปกครอง ประเทศชาติ ขณะเดยี วกนั ก็บอกวามันทง้ั หลายถือเปนสวนหนึ่งของภาคพธิ ีกรรม (อิบาดะฮฺ) ดว ยภาค พธิ ีกรรมไมอาจแยกเดด็ ขาดจากการเมอื งและสังคมได ในอสิ ลามน้ันทุกเร่ืองทีม่ ีการเชญิ ชวนใหผ ูคน ปฏิบัติตามน้ันจะถกู นับวาเปน มติ ดิ านพธิ กี รรมดวย แมก ระท่งั การทาํ งานในโรงงาน ทําเกษตรกรรม สอนหนังสือ และฝกฝนอบรมผูคนท้ังหลาย ทง้ั ปวงนนั้ ลวนเปนไปเพื่อผลประโยชนข องอสิ ลาม ทง้ั สนิ้ ” พิธีกรรมฮัจญก บั การเมอื ง เนือ้ ในของการทาํ ฮัจญ “ความเจบ็ ปวดอันยิง่ ใหญที่สดุ ของสงั คมอสิ ลามในเวลาน้คี ือ พวกเขายงั ไมอาจเขา ถึงปรชั ญา ทแี่ ทจ ริงของศาสนบัญญตั ิสวนใหญข องพระเจา จนถึงเด๋ยี วน้ีการทาํ ฮัจญกย็ งั คงเปนเพียงพธิ ีกรรมที่ไร นํ้าหลอ เลย้ี ง เปน การเคลอื่ นไหวแบบไรท ิศไรท าง และไมแ สดงผลใดหนาทอี่ ันยง่ิ ใหญหนงึ่ ของมวล มสุ ลิมกค็ อื จะตองตามตดิ ใหร วู า การทาํ ฮัจญคอื อะไร ทาํ ไมพวกเขาจะตอ งใชจา ยทรัพยสนิ ไปเปน จาํ นวนมใิ ชน อ ยและตอ งเตรียมทางดา นจิตวิญญาณเพือ่ การนดี้ ว ย” “การทาํ ฮจั ญเพ่ือสรางความใกลช ดิ และเช่อื มสัมพันธร ะหวางมนุษยกับเจา ของอาคารหลังนั้น ฮัจญมิไดเปนเพยี งการเคลื่อนไหวการปฏบิ ัติ และการกลา วออกมาดวยวาจาเทา น้นั ดวยกบั คาํ พูด การ กลา วดว ยวาจา และการเคลือ่ นไหวแบบซงั กะตายน้ันไมอาจทาํ ใหม นษุ ยไ ปถงึ พระเจา ได ฮจั ญคอื องค รวมของการรูจักพระเจา ซง่ึ ในน้ันมีองคป ระกอบทางดา นการเมอื งแบบอิสลามท่ซี อ นอยใู นทุกมติ ขิ อง การดาํ เนินชวี ติ ทีจ่ ําเปน ตอ งคน หาใหเจอ ฮัจญคือการสงสาร การกอ กําเนดิ และการกอรา งสรา งสังคม หนง่ึ ซึ่งหา งไกลจากความตา่ํ ตอ ยทางดานวตั ถแุ ละความเส่ือมทรามทางจติ วิญญาณ ฮัจญคือการ จาํ แลงงและการตอกย้ําภาวะแหง การสรา งความรกั ใหบงั เกิด ในการดําเนนิ ชวี ติ ของมนษุ ยคนหนึ่งและ ของสังคมท่มี ีความสมบูรณใ นโลกนี้ พธิ ีกรรมฮัจญเ ปน พธิ ีกรรมแหงการดาํ เนินชวี ิต นบั จากจุดนั้น สงั คมของประชาชาตอิ ิสลามทป่ี ระกอบไปดว ยทกุ เผา พนั ธแุ ละทุกเชอ้ื ชาติจะตองทาํ ใหต วั เองเปน ดังอิบรอฮมี เพอ่ื เปนเนอื้ เดียวกับคาราวานแหงประชาชาติของมฮุ มั มดั พวกเขาตอ งกลายเปนหน่ึง เดียวกัน ประสานมอื กนั ฮจั ญคอื การจัดระบบ การฝก ฝน และการสรา งรปู แบบการดาํ เนินชวี ติ แบบมี ความเชอ่ื ในพระเจา องคเ ดยี ว ฮจั ญคือภาพฉายและกระจกเงาสะทอนศักยภาพและความสามารถทาง วตั ถุและจติ วญิ ญาณของมสุ ลมิ ฮจั ญเ หมอื นอลั กรุ อานในประเดน็ ทีท่ ุกคนจะไดร ับประโยชนโ ดยถว น หนา ทวา นักคดิ นักสะสมของมีคา และผูทร่ี บั รคู วามเจบ็ ปวดของประชาชาติอสิ ลาม หากพวกเขาตอ ง ไมกลวั ท่ีจะเขา ใกลแ ละมหานทีแหงความรอบรูของมนั พวกเขาจะตองไมก ลัวท่จี ะเขา ใกลแ ละจมดิ่ง ลงไปในกฎเกณฑทางศาสนาและการจดั การทางสังคม พวกเขาจกั ไดอัญมณแี หง การชน้ี ํา

ความกาวหนา วิทยปญญา และอสิ รภาพจากไขม ุกแหง มหานทีนี้ และพวกเขาจะไมร ูส กึ อ่ิมเอมจาก ความหอมหวานแหง วทิ ยปญ ญาและความรอบรูของมันไปตลอดกาล แตต อ งทําอยา งไรและความอด สนู จี้ ะดาํ เนินไปถึงไหน ฮจั ญก เ็ หมอื นกับอลั กรุ อานทีถ่ ูกละเลย คมั ภีรแหง การดําเนนิ ชีวติ ความ สมบรู ณแ ละความสวยงามยังคงถกู บดบังอยูในหลบื แหงมา นกนั้ ท่เี ราสรา งมันขึน้ มาเอง พอๆ กบั ท่ีขมุ คลงั ของความเรนลบั แหง การสรา งสรรคก ็ยังคงถูกกลบฝงอยูในหวั ใจทีเ่ ปนดงั ธุลแี หงความบิดเบ้ยี ว ของความคิดของพวกเรา ภาษาแหง ความสมานจิต การชน้ี ํา การดาํ เนนิ ชวี ิต และปรชั ญาแหง การ สรา งสรรคชวี ิตของเราถกู ดึงลงมาสูระดบั ภาษาแหง ความนา หวาดกลวั ความตาย และหลุดฝงศพ ฮจั ญ ยงั คงตกอยใู นสภาพเชน นั้น มันเปนสภาพการณซ่ึงมุสลิมหลายลา นคนท่วั โลกในทุกปต า งกเ็ ดนิ ทาง มายงั มกั กะฮเฺ พือ่ ยํ่านรอยเทาของทา นศาสดา นบอี บิ รอฮีม นบอี ิซมาอีล และทา นหญงิ ฮะญ้รั แตท วา ไม มีใครทจ่ี ะคอยถามวา ทา นเหลานั้นเปนใคร ทําอะไรไวบา ง พวกทา นมเี ปาหมายเชน ไรและตอ งการ อะไรจากพวกเรา ดเู หมอื นวาน่แี หละเปนเรอ่ื งทีย่ งั ไมเ คยไดรบั การฉกุ คิดเลย เปนที่ชดั เจนแลววา ฮจั ญ ซง่ึ ไรการประกาศศักดาเปน เอกเทศ และฮัจญทไี่ รซ งึ่ ความเปน เอกภาพน้นั มใิ ชฮจั ญ สรุปก็คอื มวล มุสลมิ ท้งั หลายจาํ เปฯ ตองปรับปรงุ จติ วิญญาณของฮจั ญและอัลกุรอาน และตอ งพยายามนําทสั้ องกลบั คือมาสูเ วทแี หงการดาํ เนินชีวติ ของพวกเขา นกั คนควาวจิ ัยท่ีผูกพันอยูกบั อิสลามจักตองขจัดความคดิ ในเรอื่ งฮัจญท่ถี ูกถักทอดวยการหลงประเด็นของผรู ูนอกคอกใหลงทะเลไปใหหมดดว ยการอธิบายที่ ถกู ตอ งและเปน จริง” “ตอนน้ฮี ุจญาจญ (ผปู ระกอบพิธีกรรมฮจั ญ- ผแู ปล-) ท้งั หลายตางก็ออกเดินทางจากบา นเรอื น ของตนและ(ทาง) โลก อพยพไปยังอัลลอฮฺ และรอ ซูลของพระองค ซ่ึงเปนนวิ าสถานแหง หัวใจ มิมี อะไรทีอ่ ยูเบอ้ื หลังพวกเขานอกความรกั อนั จรงิ แท ซึ่งไมม ีอะไรเลยนอกจากพระองค ทงั้ ภายในและ ภายนอก พวกเขาตอ งรบั รูไวด วยวา ฮจั ญอบิ รอฮมี ี มุฮัมมะดี (ฮจั ญต ามแบบฉบบั ของทา นศาสดาอิบรอ ฮีม และทา นศาสดามฮุ ัมมดั ขอความศานตแิ ละความโปรดปรานจากพระเจา ไดประสบกบั ทา นทงั้ สอง ไปตลอดกาล) นัน้ ถูกละเลยและแปลกแยกมาเปนเวลาหลายปแ ลว ทง้ั ในดานความสูงสงทางจิต วิญญาณ การจาริกทางจิตวญิ ญาณ อกี ทัง้ ทางดานการเมืองและสังคม ฮจุ ญาจญอ นั เปนทีร่ ักซง่ึ เดนิ ทาง มาจากประเทศอสิ ลามตางๆ จะตองปลดปลอ ยบานของพระเจาออกจากส่งิ แปลกปลอมนใี้ นทุกดา น ความเรนลบั ทางดา นจิตวิญญาณและความสูงสง ทางจติ น้เี ปนหนาที่โดยตรงของนักจารกิ ทางจติ วญิ ญาณท่รี ับรูอยางชดั แจง และเราในฐานะท่ีทาํ งานดานการเมอื งและสังคมก็ตองบอกวา เราอยไู กล เหลือเกิน เรามีหนาทีต่ องชดเชยสิ่งท่ีขาดหายไป สถานทีช่ มุ นมุ ทางการเมอื งซึ่งเปนการเรียกรองเชิญ ชวนของทา นศาสดาอบิ รอฮมี และศาสดามฮุ มั มัดน้จี ะตองถกู จดั ตง้ั ข้ึน พวกเขาจะตองเดนิ ทางมาจาก ทุกมุมโลกและหลบื เขามารวมตัวกันในบริเวณน้ัน เพื่อผลประโยชนของมนุษยชาติยนื หยัดเพอ่ื ความย ยตุ ิธรรม ดาํ เนินงานหักโคนเจว็ดตามศาสดาอบิ รอฮมี และมุฮัมมดั และโคนลม ทรราชทัง้ หลารยและ ฟรอูนตามศาสดาบชู าเจวด็ ใดเลาทเี่ ปนอนั ตรายยิ่งกวามารรา ยตัวใหญ (อเมรกิ า-ผูแปล-) ทรราชผสู วา

ปามโลกท้ังหลายซง่ึ ปาวประกาศใหผูดอ ยโอกาสทงั้ หลายมากราบกรานและสรรเสริญตนเอง พวกเขา คิดวาบา วผเู ปน อิสรชนของพระเจา นัน้ เปน บาวท่ีตอ งเชอ่ื ฟงคําสัง่ ของพวกมัน? ในพธิ ีกรรมฮจั ญซ ง่ึ เปน ลบั บัยกฺ (ตอบรบั คําเชญิ ชวน) สอู งคสัจจริง และเปนการอพยพสูอ งค สัจจริงผทู รงสูงสงดวยความจําเรญิ ของศาสดาอิบรอฮีมและมฮุ มั มดั สถานะของคําวา ไม นน้ั กลา วตอ เจว็ดทรราช มารรา ย และลกู หลานชยั ฏอนทัง้ หลาย เจวด็ ตัวใดเลา จะใหญไ ปกวา มารรา ยตัวใหญ อเมริกา ผกู ระหายโลก และ(อดตี ) โซเวีตรัสเซียผรู ุกราน และจะมีทรราชญใดเลา ที่อยเู หนือกวา ทรราช ในยุคสมัยของเรา (หมายถึง มุฮัมมดั รฏิ อ แหงราชวงศพ ะฮเฺ ลวี (ผเู รยี บเรียง) ในตอนกลาว ลบั บัยกะ ลบั บัยกะ นั้น ทา นไดกลาววลี ไม ตอเจว็ดทง้ั หลาย และกองตะโกน วลี ไม ตอหนาทรราชทั้งหลาย และในตอนท่ีทานฏอ วาฟ (เวียนรอบ) รอบอาคารอนั เปน การ แสดงออกแหงความรักตอองคผ ูทรงสัจจริงน้นั จงทาํ หัวใจวา งเปลา จากสิ่งอื่น จงทาํ ใหชีวติ สะอาด ปราศจากความกลวั เกรงอาํ นาจอน่ื นอกจากองคผ ทู รงสัจจริงจงปลดปลอ ยความรักทม่ี ีตอพระเจา จาก ปลดแอกแหงเจวด็ ทัง้ นอยใหญ ทรราช และสมุนของพวกมัน ซง่ึ พระเจา ผูท รงสูงสง และผูเ ปนทรี่ กั ยิง่ ของพระองคไ ดป ระกาศเปนศตั รกู บั คนพวกนั้นแลว และอิสรชนทั้งหลายในโลกนี้ตางก็เปน เอกเทศ จากพวกมนั ในตอนท่ที า นสัมผสั ฮะญะรลุ อซั วัด (หินดํา) น้นั จงประกาศการสวามภิ กั ด์ติ อพระเจาวา พวก ทานตอ งเปนศตั รขู องพระองคข องศาสดาของพระองคข องผูมีคุณธรรมความดี และของอิสรชน ท้งั หลาย และจะตอ งไมกม หวั เชอ่ื ฟงและตกเปนทาสคนพวกน้ันไมวาใครก็ตามและทใี่ ดก็ตาม จงขจัด ความกลัวและความออ นแอ ออกไปจากใจซงึ่ ศตั รูของพระเจา และหวั หนาคนพวกนั้นคือชยั ฏอน ตัว ใหญตา งกไ็ รเกียรติ ถงึ แมวา จะมเี ครือ่ งมอื ฆา ฟน มนษุ ย ทาํ ลายลางและทาํ ชว่ั อยา งเหนือชน้ั กต็ ามที และในตอนเดินซะแอ (วิง่ เหยาะ) ระหวา งเทือกเขาศอ ฟาและมรั้ วะฮนฺ ั้น จงพยายามใหบ งั เกิด ความสตั ยจรงิ และความบริสทุ ธ์ิ ซึง่ หากไดรบั มันแลว โครงขา ยของดุนยาก็จะถูกตัดขาด ความสงสัย และความกังขาท้ังหลายจะดบั มอดลง ความกลวั และความปรารถนาแบบสตั วเดรัจฉานกจ็ ะสญู สลาย ไป ทุกความผูกพันในวัตถกุ ็จะถูกตัดขาด ความเปนอิสระก็จะผลบิ านออกมา แอกของชยั ฏอนและ ทรราชซ่งึ ถูกสวมใหกบั บา วของพระเจา เพอ่ื เปนทาสและจงรกั ภกั ดีตอ คนพวกน้ันกจ็ ะแตกเปน เสี่ยงๆ และดวยกบั สภาวะทีร่ บั รูอยา งแตกฉานแลว พวกทา นกม็ ุงหนา สูมัชอะรุลฮะรอม และอะรอ ฟาต ในทกที่ทา นหยุดพักน้ันมนั ตองสรางความม่ันใจตอสญั ญาอันเปน สัจจะของพระเจาและอาํ นาจ การปกครองของผูดอยโอกาส จงใชความเงยี บและความสงบม่นั พนิ จิ พิจารณาสญั ญาณทง้ั หลายของ พระองค จงคิดถึงความรอดพน ของบรรดาผูเสียสิทธแิ์ ละผูดอ ยโอกาสทงั้ หลายจากกรงเลบ็ ของ มหาอํานาจและจงวอนขอแนวทางแหงการรอดปลอดภยั ตอพระองคผ ูทรงสจั จะในทกุ ยา งกาวอันทรง เกียรติน้นั ”

บทบาททางการเมืองของมัสญดิ “มสั ญิดและมนิ บั้ร (ธรรมมาสน) ในชวงอรุณรุงแหง อิสลามน้ันคอื ศนู ยก ลางแหง กจิ กรรมทาง การบานการเมอื ง การสูรบซ่ึงถูกทาํ ใหเกดิ ขนึ้ ในอสิ ลามนั้นสว นใหญก็ไดรบั การวางแผนสูร บ ในมสั ญดิ ” มสั ญิดคือสถานทที่ ี่เปนจุดประกายริเรม่ิ กิจกรรมทางการบา นการเมือง มินบ้รั ก็เชนกันคอื สถานท่ีซึ่งกลาวคาํ เทศนา คาํ เทศนอนั สรางสรรคท่ีเก่ียวของกับการบานการเมอื ง” “การเผยแผศ าสนาอสิ ลามเร่มิ จากมสั ญิด การเคลอ่ื นกองกําลงั เพือ่ ปกปองอิสลาม ทําลายลาง ศัตรูผปู ฏิเสธ และนําพวกเขาเขา สรู มธงอสิ ลามก็เร่ิมตนจากมสั ญดิ ในชว งอรุณรงุ แหง อสิ ลามนัน้ มสั ญิดยังคงเปน ศูนยกลางแหง การเคลือ่ นไหวและศนู ยกลางแหง การรวมพลเสมอมา พวกทานซึง่ เปน ชุมชนของมัสญดิ และเปน ผูรปู ระจาํ มสั ญิดจะตองปฏิบตั ิตามศาสดาแหงอสิ ลามและสหายธรรมของ ทา นจกั ตองทําใหม สั ญิดเปนแหลงสําหรบั การเผยแผอสิ ลาม การเคลื่อนไหวอิสลาม ตัดตอนแนวคิด แหงการตง้ั ภาคีและการปฏเิ สธ และสนับสนุนผูดอยโอกาสใหตอ ตา นผอู หงั การทัง้ โลก” “เราจกั ตอ งนําเนอ้ื หาอันยง่ิ ใหญนี้กลบั คืนมา และตอ งใหความสาํ คญั กบั กิจการงานของมสุ ลิม มนั มิใชประเดน็ ทตี่ องพูดเทา นัน้ แตเ รือ่ งราวทางการเมือง สังคมและความยากลาํ บากทัง้ หลายของ มสุ ลิมน้ันจําเปน ทีท่ กุ คนตองเอาใจใส มิเชน น้ันแลว เขาก็มิใชม ุสลิม พวกทา นท้ังหลายตองคอย สอดสองกิจการงานของมุสลิม พวกทานตองพยายามทําใหม สั ยิดของเรากลับไปมสี ภาพเหมอื น มสั ญิดในชว งอรุณรงุ แหงอิสลาม พวกทานตอ งใสใ จวา ในอสิ ลามไมมีการปลีกตวั ออกจากสงั คม นี่ เปน เรอื่ งของแนวคิดหน่ึงทีม่ ิใชอ ิสลาม แตก ็นา เศรา ตรงทแี่ นวคดิ ทว่ี านก้ี ็ยงั ฝงอยใู นสงั คมอสิ ลาม”

บทท่ี ๒ รฐั บาลอิสลาม เงอ่ื นไขการมีอยขู องอิสลามแท ลักษณะพิเศษเฉพาะของรัฐบาลอสิ ลาม ความยตุ ิธรรมทางสงั คม “โดยพื้นฐานแลว บรรดาศาสดาของพระเจานนั้ ไดรับการแตงต้ังมาเพื่อรบั ใชปวงบา วของ พระองค เปน การรับใชท างดา นเสริมสงทางจติ วญิ ญาณ ดา นการช้นี ํา และนาํ พามนษุ ยออกจากความ มดื มนอนธกาล สรู ศั มอี ันจาํ เรญิ รับใชม วลชนผถู กู กดข่ี ผูถกู อธรรม และยืนหยัดเพอื่ ความยตุ ิธรรม อนั เปน ความยุตธิ รรมทง้ั สวนปจ เจกชนและสังคม” ลกั ษณะเฉพาะของเจา หนาทรี่ ัฐบาลอิสลาม หนาทข่ี องเจาหนาที่รฐั คือใสใ จตอ สทิ ธพิ ลเมอื ง “ในสาธารณรัฐอิสลามน้ี ผูปกครองตอ งไมแสวงหาลาภยศจากตาํ แหนงทต่ี นเองมีอยู หรือ ตอ งดําเนินชวี ติ ใหโดดเดนกวา บคุ คลอนื่ พวกเขาจักตอ งใสใจตอ กฏเกณฑอ ิสลามทัง้ ในสงั คมและใน ทุกระดบั อยา งเอาจรงิ เอาจัง จนกระทั่งพวกเขาเปนเสมือนหนึ่งผูพทิ กั ษก ฏเกณฑของอสิ ลามเลย ทเี ดยี ว” จําเปน ตอ งเขา ไปมสี วนรวมทางการเมือง “เรามีหนา ท่ีตอ งเขาไปยุงในกิจการงานท้งั หลาย เรามหี นา ท่ีตองเขา ไปมสี วนรว มในกิจการ งานทางการเมอื ง เรามีหนา ทต่ี ามหลกั การศาสนาตามท่ที า นศาสดาไดท ําไว ดงั ท่ีทานอะมร้ี ไดทําไว” “คาํ พดู ทว่ี า ศาสนาแยกออกจากการเมืองและคาํ พดู อืน่ ๆ ทีค่ ลา ยคลงึ น้ีไมอ ยูในวสิ ัยทัศนข อง อสิ ลามเลย การดาํ เนินการทางการเมืองถอื เปนหนา ท่หี นึ่งตามหลักการศาสนาของมวลมสุ ลิม” “พวกทานทง้ั หมดตอ งมคี วามคิดเหน็ ในเรือ่ งน้ี ตองมคี วามคิดเหน็ ในเรอ่ื งการเมอื ง เพราะ การเมอื งมิใชเรื่องเฉพาะของชนชน้ั หนงึ่ ดังเชนความรกู ม็ ิใชเปน สมบัตขิ องชนช้ันใดผูชายจําเปน ตอ ง เขาไปมสี วนรวมทางการเมอื งและปกปอ งสงั คมของตนเอง เทา ๆ กบั ทีผ่ ูหญงิ กต็ องเขา ไปยงุ เก่ยี วและ ปกปอ งสงั คม ผูหญงิ จาํ เปนตอ งทาํ กจิ กรรมทางสังคมและการเมอื งเคยี งขา งกับผูชาย แตพวกเธอตอง ระวังรักษาส่งิ ทอ่ี ิสลามบอกไว อลั ฮมั ดลุ ้ิลลาฮฺ ตอนนี้มันกไ็ ดเ กิดขึ้นในอิหราน” “ถอ ยคาํ ของเราก็คอื ไมใชเ ฉพาะนกั การศาสนาเทา นั้น แตท ุกภาคสวนตอ งเขามามสี ว นรวม ทางการเมอื ง การเมืองมิใชส มบัตผิ ลดั กันชมของรัฐบาล หรือสมบัตขิ องสภาฯ หรือสมบตั ิของกลุมคน

ใดเปน การเฉพาะ การเมืองใหความหมายวา การจัดวางสิง่ ซ่ึงตอ งดาํ เนนิ การในประเทศและการจดั การ ดา นตา งๆ ทุกคนยอ มมีหนา ทตี่ ามความหมายนี้ สตรีมหี นา ทีเ่ ขา มายุงกับการเมอื ง หนาที่ของพวกเธอ เปนอยา งนี้ นักการศาสนากม็ หี นา ทีเ่ ขา ไปยุงการเมอื ง หนาทขี่ องพวกเขากเ็ ปน เชนนี้”

บทที่ ๓ อสิ ลามคอื ศาสนาแหงการยืนหยัดสู และปลดปลอ ย อิสลามตอตา นพวกสวาปามโลก “อิสลามคอื หลักธรรมคาํ สอนซ่งึ จะสรา งมนุษยใหม ีสภาวะทจ่ี ะไมยอมกมหัวใหกบั แนวคดิ ใด นอกจากตอ งเปน องคส จั ธรรมและเปนองคป ฐมบทของการสรา งสรรค และจะไมยอมใหพ วกเขาอยู ภายใตอทิ ธพิ ลของอาํ นาจใด พวกเขาจกั ตองไมป ลอยปละละเลยปญ หาของประเทศตนเองโดยอางคํา แกตวั ใดๆ ทง้ั สิน้ พวกเขาจกั ตอ งปกปองอิสรภาพ และเสรีภาพของตนเองและรวมทง้ั ของปวงบา ว ของพระเจา ทกุ คน โดยไมมีความอยากไดใครดหี รือความหวาดกลวั ใด อกี ท้งั พวกเขาจักตอ งออกหา ง จากความเหน็ แกต ัวและความบอ งตน้ื เพราะนัน่ เปนตนตอแหง ความอปั ยศและความเสอ่ื ม” “หากพวกทา นตอ งการใหรัฐบาลของพวกทาน ประเทศชาตขิ องพวกทานเปน อิสระ หากพวก ทา นตองการทจ่ี ะหลุดพนออกมาจากเงอ่ื นปมของความยงุ ยากท้ังมวลท่รี ายลอ มตวั พวกทานอยู พวก ทา นจักตอ งอาศัยอิสลาม” “อิสลามนนั่ เองที่จะไมยอมปลอ ยใหผใู ดมาปกครองเหนือมสุ ลิม อิสลามนั่นเองทจี่ ะเปน ตวั สกัดการใชกําลังบีบบงั คับ จะเปนตวั ยับยั้งพวกเผด็จการท้งั หลาย...” “อสิ ลามชว ยใหพ วกทานปลอดภัยจากความช่วั รา ยของอาํ นาจท้ังหลาย จากการครอบงําของ อํานาจท้ังหลาย คาํ สอนของอสิ ลามทําใหพ วกทา นมั่นคงจนกระทง่ั พรอมที่จะยืนหยัดเผชญิ หนา กับ ปญหาท้ังหลายทัง้ ปวง” “เรากําลงั พูดวา ตราบใดทีก่ ารตัง้ ภาคแี ละการปฏเิ สธยังคงมอี ยู การตอสูกต็ องมีอยูเ ชนกัน ตราบเทา ทก่ี ารตอสยู ังดาํ รงอยู เรากจ็ ะอยดู ว ย เราไมไดตอ งการจะเปน ศตั รกู ับเมอื งใดและประเทศใด เราตัดสนิ ใจแลววา เราจะปก ธง ลาอลิ าฮะอลิ้ ลั้ลลอฮฺ ใหโบกสะบดั เหนือยอดเขาอนั สงู เดน แหง คุณ วิเศษและความสงู สง” “ทุกวนั น้ีโลกกระหายวฒั นธรรมอิสลามบรสิ ุทธ์ิ ในสภาวะแหงการรวมตัวกันอยางยงิ่ ใหญ ของอสิ ลาม มสุ ลมิ จะเปน ผูจัดการปราบการคยุ โตโออ วดของทาํ เนยี บขาวและทาํ เนยี บแดง วันน้โี ค มยั นีไดแอนอกของตนเองรับลูกศรแหง บททดสอบ เหตุการณอ ันยงุ ยาก และเผชิญหนา กับลูกระเบิด และขปี นาวธุ ของพวกศัตรูอสิ ลาม เขาปรารถนาการเปน ซะฮีดวันแลววันเลาเฉกเชนผหู ลงใหลในการ เปน ซะฮีดทั้งปวง” “บรรดาขา รฐั การทงั้ หลายจักตอ งยืนหยดั ปกปอ งอิสลามใหเขมแข็งยิ่งข้นึ ดว ยกับ ความสามารถอยางเตม็ กาํ ลัง ตอ ตา นการรกุ รานทางทหาร ทางการเมือง และทางวฒั นธรรมของผูสวา ปามโลก เพราะวา ในทกุ วันนี้ โลกของมหาอาํ นาจ เฉพาะอยางยง่ิ พวกตะวนั ตกตางกร็ บั รถู ึงอนั ตราย

จากความกา วหนาของอิสลามบริสุทธิ์ (มฮุ ัมมะดี) ที่พรอมตอตา นผลประโยชนอันไมชอบธรรมของ พวกเขา” “ยังมีอะไรมากไปกวาการทภ่ี าพภายนอกของเราลวนตอ งพายแพตอ พวกสวาปามโลกและ กาํ ลงั ถูกกําราบอยางเด็ดขาดอีกหรือ? ยงั มอี ะไรมากไปกวา การทพี่ วกเขาชอบตตี ราพวกเราวา เปนพวก ทช่ี อบความรนุ แรงอกี หรอื ? ยังมีอะไรมากไปกวา การที่พวกเราพยายามทําลายเกยี รตยิ ศแหงอิสลาม และมวลมุสลมิ ดวยอาศัยอิทธิพลของสมุนนักฆา และพวกหลงผดิ อีกหรือ? ยงั มีอะไรมากไปกวา การท่ี ลูกหลานอนั ทรงเกยี รติแหงอิสลามบริสุทธิ์ทัว่ ทง้ั โลกกาํ ลังเดนิ สตู ะแลงแกงอีกหรือ? ยงั มีอะไรมากไป กวาการทส่ี ตรแี ละลูกเดก็ เล็กแดงของพลพรรคแหงอัลลอฮตฺ องถูกจับไปเปน เชลยอีกหรอื ? จะปลอ ย ใหโลกแหงวัตถอุ ันตาํ่ ทรามกระทาํ เยยี่ งน้ีกับพวกเราหรอื วา เราจะตองกระทําตามหนา ทีแ่ หงอสิ ลาม ของเราเอง” (น. ๑๕๐) “ความเห็นแรกและความเหน็ สุดทา ยทจ่ี ะมอบใหแกพ ี่นองผยู ืนหยัดและเปนนกั รบของพวก เราวา พวกเขาตองเดินหนาตอ ไปและตองไมร จู ักเหน็ดเหน่อื ยตอ หนา ที่ของตนเอง กเ็ พราะวา ชวี ิตคอื ความเชอื่ และการตอ สู มปี ระเด็นหนึ่งซ่งึ ไมตองสงสัยตามทัสนะของวิธคี ดิ แบบอิสลามเลยวา ความ ตายยอมดีกวาการมชี วี ติ อยอู ยา งตาํ่ ตอ ย ฉะน้ันในสภาวการณป จจุบนั น้สี าํ หรับเราแลว ไมม แี นวทางใด นอกจากตองเดินหนาตอไปพรอมสรรพกําลังและเคร่อื งไมเ ครอื่ งมอื ที่มีอยู จนกวาจะไดเกียรติยศและ ความมเี กียรตขิ องตนเองและคนรุงหลงั ดวยกบั ความยง่ิ ใหญข องอิสลามกลับคืนมา “พวกเจา จงตระเตรียมสรรพกําลงั ตามทพี่ วกเจา มีความสามารถอนั ไดแกการผูกมา (เพื่อที่) พวกเจา จะไดขม ขวัญศตั รูของอัลลอฮฺและศตั รูของพวกเจา ดว ยสง่ิ นี้ และ(ขมขวัญ) บคุ คลอน่ื นอกเหนือจากพวกเขาทพ่ี วกเจา ไมรจู ักพวกเขา (แต) อลั ลอฮฺทรงรจู ักพวกเขา (อัลอันฟา ล / ๖๐) หากพวกเจา ชว ยเหลอื อลั ลอฮฺ พระองคก็จะชว ยเหลอื พวกเจาและจะทรงยดึ สนเทา ของพวก เจา ใหมั่นคงขน้ึ (มฮุ มั มัด / ๗) และพวกเจา อยาไดย อทอ-ตอ การยืนหยัดในเรือ่ งศาสนาและอยาไดท ุกขร ะทม พวกเจาน้ัน เหนอื กวา หากพวกเจาเปนผศู รทั ธา (อาลิอมิ รอน / ๑๓๙) “พวกเจา อยา ไดแสดงความยอ ทอในการคนหาคนกลมุ น้ันผูปฏิเสธ-หากพวกเจา บาดเจ็บ (จาก บาดแผลในการตอสู) แทจริงพวกเขากบ็ าดเจบ็ เหมอื นกับท่ีพวกเจาบาดเจบ็ และพวกเจา อยากได- ความชวยเหลือและสวรรค- จากอลั ลอฮซฺ ่ึงพวกเขาไมอยากได (เชนนั้น) และอลั ลอฮฺทรงรอบรู ทรง ปรชี าญาณ (อันนิซาอ / ๑๐๔) ฉะนั้น โอผ ูคนทัง้ หลาย จงรีบเรงมุงหนาสูชัยชนะอันใกลน้ี ดวยความชวยเหลอื ของพระเจา พวกทานตองแจงขา วดีนีแ้ กผศู รัทธาทัง้ หลายดวย”

สถานะของการยนื หยัดและการตอสูในอิสลาม การยนื หยัดเพ่ือพระเจาคอื ตวั การทาํ ลายลางการกดขี่ “(จากโองการทวี่ า ) –จงกลาวออกไป อันท่ีจริงขา ขอเตอื นพวกทานอยางหน่ึงกค็ ือ พวกทาน ตอ งยืนหยัดเพ่ืออัลลอฮสฺ องคนหรอื คนเดยี วก็ตาม (ซะบะอ / ๔๖)-อัลลอฮฺ (ซ.บ.) ทรงกลา วคาํ เตือน อยา งหน่ึงคําเตอื นเพียงอยางเดียวทขี่ าจะเตอื นตอ พวกเจามันเปนคําเตอื นประการเดียวท่ีผูก ลาวคาํ เตือน คือพระเจา ผูรบั สนองคาํ เตอื นคอื ทา นศาสดาผูทรงเกียรติ พระองคต รสั วา คาํ เตือนเพียงประการเดยี ว คําเตือนน้ียอมตองมคี วามสาํ คญั อยา งยง่ิ ยวดซ่งึ มเี นือ้ หาวา ใหพวกเจา ยนื หยดั เพื่ออลั ลอฮฺสองคนหรอื คนเดียว น่ีกค็ ือพวกเทา นตองยนื หยดั เพ่อื อัลลอฮพฺ วกทานตองยืนหยัดเพ่ือดาํ รงสจั ธรรม” “ไมจ าํ เปนที่ข้นั เร่มิ ตนจะตอ งรวมตัวกนั กอ น แลวหลงั จากการรวมตัวกันเปน ทีเ่ รียบรอยแลว ฉนั กจ็ ะลุกขึ้นสู แตล ะคนลวนก็มหี นา ที่ (เปนคูและเด่ยี ว) คนเดียวก็มีหนาทเ่ี ชน กัน เปน ครู วมกันก็มี หนาที่เชนกัน ณทน่ี ้เี ปนจํานวนขน้ึ ต่ําของการรวมตวั กัน หมายความวา ลาํ พังคนเดียวก็มหี นาทย่ี ืนหยัด เพอื่ อลั ลอฮฺ เปนสังคมซ่ึงอยา งนอยสองคน เรมิ่ ตนจากสองคนจนมากกวา น้ัน ยง่ิ มากเทาไรก็ยง่ิ ดี มาตร วัดกค็ อื มนุษยจะตองแยกแยะใหไดวาการยืนหยัดครง้ั นี้เพือ่ อัลลอฮฺ หากวา มนั เปน ไปเพือ่ อัลลอฮฺแลว จะมีเพยี งลําพงั เราคนเดยี ว จาํ นวนของพวกเราจะนอ ยนิดกต็ ามยอ มตอ งไมเ กิดความหวาดหวน่ั ใด ท้งั สิ้น” “ทานศาสดาผทู รงเกยี รตใิ นตอนเริ่มตนท่ีไดรับพระบัญชาใหท าํ หนา ท่นี ้นั ก็เปน หนาท่ลี าํ พงั เพยี งคนเดียว กุมฟะอันชิ้ร (เจาจงลุกขึ้นแลวทาํ การเตือน-อัลมุดดษั ษริ้ /๒) จงลกุ ขนึ้ ยืนหยดั และเชญิ ชวนผคู น การเชิญชวนเรมิ่ ตน ที่ตวั ของทา นกอน ในวนั นัน้ ทม่ี ีการประกาศสภาวะการเปน ศาสนทตู น้นั มเี พียงสตรหี น่ึงคนกบั เดก็ นอยอีกหนึ่งคนท่ีมศี รทั ธาตอ ทา น แตการยนื หยัดซง่ึ ถือวา เปน ลกั ษณะเฉพาะของผนู ําทเี่ ปน ศาสนทูตนน้ั อยใู นตัวของทานศาสดาอยางพรอมมูล –จงยนื หยัดดังทเี่ จา ไดรับบญั ชา (ชรู อ / ๑๕)- จงลกุ ข้ึนสูและยนื หยัด สองคุณลกั ษณะอันจําเพาะนม้ี สี ว นรว มตอการนําพา สูเปา หมายอันย่ิงใหญข องทา นศาสดาแหง อิสลาม การลกุ ขึ้นสูและการยืนหยดั น่ันเองที่มผี ลทาํ ให ท้งั ๆท่ที า นไมมอี ะไรอยูในมือเลย กอกปรกับอาํ นาจทัง้ หลายในเวลาน้นั ก็อยูกับฝา ยตรงขามทา น โดย ที่ทานไมสามารถเชญิ ชวนผูคนอยางเปดเผยในมักกะฮฺได ทานก็หาไดส ้ินหวงั ไม เม่อื ทานไมสามารถ ประกาศอยางเปดเผยได ทา นก็ไดเชญิ ชวนแบบใตดนิ ทลี ะคนสองคน จนกระทั่งทานไดอ พยพไปยงั เมืองมะดีนะฮแฺ ละไดร บั พระบญั ชาใหประกาศเชญิ ชวนอยา งเปดเผยโดยลุกข้ึนประกาศวา -จงกลาว ออกไป อนั ท่จี ริงขาขอเตือนพวกทานอยางหนึง่ ก็คอื พวกเจา ตอ งยนื หยัดเพือ่ อลั ลอฮสฺ องคนหรือคน เดยี วกต็ าม (ซะบะอ / ๔๖)- ณ ทีน่ ี้คอื การประกาศเชิญชวนใหยนื หยัด การประกาศเชญิ ชวนใหลุกข้ึน ยืนหยัดนี้ครอบคลมุ ทกุ คนท่ีสําคญั กค็ ือการยนื หยัดเพ่อื อัลลอฮฺ เพ่อื พระเจา เคล็ดลบั แหงชยั ชนะของ ทหารหาญอิสลามในยุคเริ่มตนน้ันคือการยืนหยัดเพอ่ื อัลลอฮทฺ ง้ั ๆ ที่ไมมเี ครอื่ งมอื ใดท่ีจะเรียกไดวา เปน อาวุธเลย การตอสู เพื่ออัลลอฮฺ ความศรทั ธาตอ พระเจา ทาํ ใหท านศาสดา ประสบชยั ชนะ ความไม สิ้นหวังและการยืนหยัดในแนวทางของพระเจา น่นั เองท่ีทาํ ใหท า นศาสดาไดรบั ชัยชนะ

สหายธรรมของทานศาสดาในยคุ อรณุ แหง อสิ ลามน้นั มีพลังศรัทธา พวกเขาเดินหนา ดวยกบั พลงั แหงศรทั ธา จนมชี ัยเหนอื จักรวรรดิอันยง่ิ ใหญท ้ังสองในยคุ นั้นคือโรมและเปอรเซยี ดว ยกบั จาํ นวนอนั นอยนิดและไมมีสรรพาวุธมากมาย พวกเขาทาํ การยืนหยัดตอ สูเ พอ่ื พระเจา พวกเขาลกุ ข้นึ สู และยืนหยัดอยา งม่นั คง” (น.๑๔๕) “ความเห็นแกตวั และการละท้ิงการยืนหยัดสเู พ่ือพระเจาน่ันเองท่ีนําพาตัวเราสูชีวติ อนั มืดมิด ท้ังในพวกสวาปามโลกเขา มามีอาํ นาจเหนอื พวกเขาและทําใหป ระเทศอสิ ลามทง้ั หลายตองตกอยูใ ต อิทธิพลของประเทศอื่น การยืนหยัดเพื่อจิตใฝตา่ํ ทาํ ใหแหลงความรทู งั้ หลายตองยอมศิโรราบเย่ยี งเด็กออ น และทาํ ให ศนู ยกลางแหงความสามานย การยืนหยัดเพ่ือตนเองน่ันเองทที่ าํ ใหศาสนสถานตอ งยอมศิโรราบ กลายเปน แหลงเส่อื มโทรมอยา งไรเ กยี รติ การยืนหยัดเพื่อตนเองนั่นเองฉุดกระชากชุดคลมุ แหงการรัก นวลสงวนตัวออกจากศรี ษะของเหลาสตรี ณ เวลาน้ีเรอ่ื งที่ขัดแยงกับศาสนาและกฏหมายก็ยังดาํ เนิน อยใู นประเทศเวลาน้ี (กอ นการปฏวิ ตั ิอสิ ลามแหงอิหรา น-ผูเรยี บเรยี ง-) และไมมีใครทจี่ ะกลา พูดเลย การยนื หยัดเพื่อผลประโยชนแหง ตนน่ันเองทห่ี นังสือพิมพทงั้ หลายทําตวั เปน สนิ คาแพรข ยายความ เสื่อมทรามทางจริยธรรม...” “ซัยยิดชุ ชฮุ ะดาอ ซะลามลุ ลอฮอิ ะลยั ฮิ ไดลุกขึ้นยืนหยัดพรอมกับสหายธรรมบางคน ครอบครวั ของทาน และสตรีผบู ริสุทธบิ์ างคนเนื่องเพราะเปนการยืนหยัดเพอ่ื อัลลอฮจฺ ึงทําใหร ากฐาน แหง อํานาจอนั โสมมดงั กลาวลมครนื ลง ตามรูปการณแ ลว พวกทานเหลา นน้ั ถูกสังหารเรียบ แตใ น ความเปนจริงรากฐานแหงอาํ นาจอนั จอมปลอมน้ันตางหากท่แี ตกพายไป รากฐานแหงอํานาจอัน จอมปลอมซึ่งตองการเปล่ียนแปลงอิสลามใหมสี ภาพเปน อํานาจของพวกละเมิด อนั ตราย ซึง่ มอุ าวยิ ะฮฺ และยะซีดกระทาํ ตอ อิสลามไมใ ชเ พยี งการปลนอํานาจการปกครองท่ีชอบธรรมไปเทานั้น อันตราย ทีว่ า ยังนอยกวาอนั ตรายซ่งึ พวกเขาตอ งการเปลีย่ นสภาพอิสลามใหเ ปนแบบราชาธิบดี พวกเขาตองการ เปลยี่ นสภาวะความสูงสง ทางจติ วญิ ญาณใหเ ปน สภาวะความตา่ํ ทราบแบบลวงละเมิด พวกเขา เปลย่ี นแปลงอิสลามใหเปน รฐั บาลฉอฉลโดยอางวาเราคอื คอ ลฟี ะฮฺของรอ ซลู ลุ ลอฮฺ เรอ่ื งนเ้ี ปนเรื่อง สําคญั คนสองคนน้ตี องการทาํ รา ยอสิ ลามหรือก็ไดทาํ รายไปแลวรุนแรงถงึ ขนาดทไี่ มอาจสกัดกน้ั มัน ไดเ ลย พวกเขาตอ งการถอนรากถอนโคนอสิ ลาม การปกครองแบบราชา การดมื่ สุรา การเลนพนันมี ปรากฏใหเหน็ ในทอ งพระโรงของพวกเขาคนทีเ่ ปนคอ ลีฟะฮฺของทานรอ ซูลลุ ลอฮฺเมามายอยกู ับสุราใน ทปี่ ระชมุ ขุนนาง? อยูในวงพนนั ? อีกทง้ั ยังไปรว มนมาซในสภาพเชนนั้น อนั ตรายเยี่ยงน้ีสาํ หรบั อิสลามแลวนา กลวั มาก ทา ยซยั ยิดชุ ชุฮะดาอ ซะลามุล ลอฮิอะลัยฮิ เปน การยนื หยัดตอ กรกับอํานาจของ พวกละเมิด อาํ นาจอนั ฉอฉลนเ่ี องที่ตอ งการเปลีย่ นอิสลามใหเ ปนอยา งอ่นื ถาพวกมันทําสาํ เร็จ อสิ ลาม กจ็ ะมสี ภาพเปน เหมอื นรฐั สองพนั หา รอยป (ระบบราชาธิปไตยของอิหรานในอดีต-ผูเรียบเรยี ง-) อิสลามมาเพือ่ ทาํ ลายอาํ นาจอนั ไมชอบธรรมของอํานาจทั้งหลายและสถาปนาอาํ นาจแหงพระเจา ข้ึนมาในโลกน้ี ทําลายพระเจา จอมปลอมลงแลว นําเสนออลั ลฮฺพระเจา ทแ่ี ทจริงเขา แทนที่ พวกเขา

ตอ งการขจัดอลั ลอฮฺออกแลวนําเอาพระเจา จอมปลอมทงั้ หลายเขา สวมแทน มนั คอื ปญหาของพวกญา ฮลิ ยะฮฺ (ยุคอนารยชน) ในอดีต การทีท่ านอมิ ามฮุเซนถกู สังหารนั้นใชว า คอื การพา ยแพเ พราะการลุก ขน้ึ ยืนหยัดเพ่ืออัลลอฮฺน้ัน ไมม ีวันพายแพเปน อันขาด อลั ลอฮฺตรัสวา ขามคี าํ สัง่ เสียหน่ึงเดยี ว ทา นศาสดาเปน สื่อกลางในการสั่งเสยี น้ี อลั ลอฮฺเปน ผู ส่ังเสีย ประชาชาติอิสลามเปน ผรู ับคาํ ส่ังเสียดงั กลา ว มคี าํ ส่ังเสียหนงึ่ เดียวเทาน้นั ที่ขา (อลั ลอฮฺ) ตองการสัง่ เสยี นั่นกค็ ือ พวกเจา ตอ งยืนหยัดเพือ่ อัลลอฮฺ เม่ือใดท่พี วกเจาเห็นวา ศาสนาของอัลลอฮฺตก อยใู นภยันตราย พวกเจา กต็ องลุกขึ้นสูเพอื่ พระเจา ทา นอะมีรุลมอุ มนิ นี เหน็ วาศาสนาของพระเจา ตกอยู ในอนั ตรายมุอาวิยะฮกฺ าํ ลังทาํ ลายศาสนาของพระเจา ทา นจึงตอ งลุกข้นึ สู ชยั ยิดุชชุฮะดาอ ก็เชน กัน ทา นลุกขึน้ สูเพอ่ื พระเจา ประเดน็ นม้ี ิใชจํากัดแคเ พียงวาระใดวาระหน่ึง แตม ันเปนคําสง่ั เสียตลอดกาล เมอ่ื ใดกต็ ามทพี่ วกเจาเหน วา พวกเขากําลังทาํ รา ยอสิ ลาม ตอ ตา นรฐั บาลอิสลาม พวกเขาตอ งการบดขยี้ อิสลามในนามของอิสลาม พวกเจา ก็ตองลุกขึ้นยืนหยดั สู พวกเจา อยาไดกลวั วาเราจะทาํ ไมไ ด เราอาจ แตกพาย ความพา ยแพไ มม ีอยูในสารบบน้ี” ความแตกตา งระหวา งการยืนหยัดสเู พอ่ื พระเจา กับการยนื หยัดสูเพ่ือส่ิงอ่ืน “พวกเราตองใหค วามสนใจวา หากเปน การยืนหยัดสูเ พอ่ื อัลลอฮฺแลว ผหู นุนหลังคอื อัลลอฮฺ หากพวกทานลกุ ขึ้นสเู พอ่ื พระเจา ยนื หยัดสเู พอื่ พระเจา ยืนหยัดสเู พอื่ กําจดั ความอธรรม และลกุ ข้ึนสู เพื่อสถาปนากฎเกณฑของพระเจา ผทู รงสงู สง และย่ิงใหญ พระเจาผทู รงสูงสงยิ่งก็จะอยกู บั พวกทา น พวกทา นประจกั ษแลวใชไ หมวา เม่อื เรม่ิ ตนขบวนการตอ สนู จ้ี นถึงปจจบุ นั มีสัญญาณท่ีมองไมเ ห็น เกดิ ข้ึนมากมาย มสี ัญญาณสนับสนนุ จากพระเจา เกดิ ขึ้นมากมาย นเ่ี ปน เหตุผลทแี่ สดงใหเห็นวา ขบวนการของพวกทานเปนไปเพอ่ื อลั ลอฮฺ จากวันแรกทีพ่ วกทา นเขารว มขบวนการ ไมมใี คร คาดการณไ ดเ ลยวา ประชาชาติหนง่ึ ซึง่ ไมมกี องทหาร ไมมกี ารฝกแบบทหาร ไมม ีอาวุธยทุ โธปกรณ ไมม ีอาวธุ สงครามจะสามารถเอาชนะกองกาํ ลงั ท่ีมที กุ อยา ง ไมมใี ครคาดเดาเชนนน้ั เลย มีหลายคน รวมทั้งพวกเราบางคน พวกนกั การเมอื งอหี รานมกั จะพูดวา ไมมที างเปนไปได ไมมีทางหรอกทม่ี ือ เปลาไรอาวุธจะตอ กรกับมหาอาํ นาจนัน้ ได นอกจากความตายแลว ไมม อี ะไรเปนอยางอ่นื เลย ไมมีวนั ที่ จะบรรลสุ ูเปา หมายแน พวกเขามีความเหน็ ท่เี ขา ทา แตม บี างคนท่ีมาคุยกับขาพเจาแลว ขา พเจา บอกพวกเขาวา เราทาํ ตามหนาทเี่ ทา นน้ั เราไมไดลุกขนึ้ สูโ ดยหวงั ชัยชนะ เราตอ งการเพียงทําตามหนา ท่ขี องตนเองเทานั้น ถาชนะกถ็ ือวาบรรลุผล ถาพา ยแพและเราถกู สังหาร บรรดาศาสนทูตและบรรดาผเู ปน ที่รักย่งิ ของอัลลอฮมฺ ากตอ มากทยี่ ืนหยัดสแู ลวไมสามารถไปถึงยงั เปาหมายทวี่ า ได เรามีหนาทเ่ี พียงยืนหยัด ตอกรกบั ความอธรรมที่พยายามถอนรากถอนโคนอสิ ลามและความคิดคดที่พยายามสรางความ เสยี หายตอ อิสลาม เราเพยี งตองการสง เสยี งตอตา นอตุ รธิ รรมทัง้ หลาย ไมว า เราจะชนะหรอื พา ยแพก็ ตาม

ในโลกนมี้ ีพวกท่ีเปน นกั คิดซงึ่ เม่ือคดิ พจิ ารณาเร่อื งการลกุ ขึน้ สดู ังกลา วแลว พวกเขามคี วาม เชอื่ วา คงสาํ เรจ็ ยาก แตพ วกเขาลืมไปอยา งหนง่ึ วา ระหวา งการลุกขน้ึ สูมไิ ดเปนไปเพ่ือพระเจา การ ตอสทู ี่มีผลประโยชนท างโลกนี้ เพื่อเอาชนะคะคานคนอ่ืน เพ่อื แสวงหาอาํ นาจใหเ หนอื กวา บุคคลอน่ื การลกุ ขนึ้ สูใ นสภาพเชนน้ียอ มแตกตางจากการลุกขนึ้ ตอสูเ พือ่ พระเจา พวกเขาไมร ูจักประเดน็ หลัก ที่วา วิธีการตอสูเพื่อพระเจาท้ังในดานเนอ้ื หา ทม่ี า ลว นแตกตา งอยา งสนิ้ เชิงกบั การตอสเู พอื่ ส่ิงอ่ืน การตอสูเพ่อื อัลลอฮนฺ ้ันมีกองหนุนอยทู ่ีพลังอาํ นาจแหงพระเจา มิใชป น มิใชข ปี นาวุธ มนั คือพลานุ ภาพของพระองค เม่ือพลานุภาพของพระเจาปรากฏขึน้ ก็ไมม อี ํานาจใดมาตอกรได ดวยเหตนุ ้เี องท่เี มือ่ ประชาชาตนิ ้ี (อหี ราน) รว มตะโกนกองวา เราตองการอสิ ลามทัง้ หมดลุกขึ้นสูเพ่ือทําลายการปฏเิ สธ การกดขี่ ความอธรรม แลว แทนทม่ี นั ดว ยความเท่ียงธรรมแบบอิสลาม เปนสาธารณรฐั อสิ ลาม การลกุ ข้นึ ตอสเู ยี่ยงน้เี ปน ไปเพ่อื อลั ลอฮฺสถานเดียว ประจักษพยานทว่ี า การลุกขึ้นตอสูดังกลาวนน้ั เปน ไปเพอื่ อลั ลอฮฺก็คือ ประชาชนวางเดมิ พนั ชวี ิตของพวกเขาดว ยความบรสิ ทุ ธิ์ใจ จติ วญิ ญาณของคนหนมุ ของ พวกเราทเ่ี ปด กวา งดวยความบริสทุ ธ์ใิ ด ตางมงุ หนา สแู นวหนา ประจกั ษพ ยานอีกอยา งหน่ึงกค็ อื เรา ชนะดว ยอะไร แลวเรามอี ะไรไปชนะคนพวกนั้น? คนพวกนน้ั มีทกุ อยา ง มีอเมริกา มีโซเวียต มี ผปู กครองประเทศ อสิ ลามทง้ั หลายเกอื บทั้งน้ัน อาํ นาจทางทหารของพวกเขายอมพูดไดว า ในซกี โลก ตะวนั ออกน้ีไมม ีใครเทยี มไดอกี แลว เราไมมอี ะไรเลย เรามพี ระเจา พวกทานก็รูดวี า พวกเขาสามารถ ทําลายลางอีหรา นไดภ ายในคนื เดียว ชาฮผหู ลุดจากบัลลังกก เ็ คยพูดวา หากเขาตอ งจากไปละก็ เขาก็ ตองทําลายใหราบคาบกอนไป แตทวา อลั ลอฮฺ (ซ.บ.) ทรงขวา งความขยาดกลวั และความหวาดกลวั เขา ไปในหัวใจของพวกเขา จนไมอาจสรา งความเสยี หายอยา งใหญหลวงได พระองคท รงถอดถอน ความคดิ ของพวกเขาท่จี ะสรา งความช่วั รา ยอนั ตํ่าทรามนน้ั พระองคทรงถอดถอนความคดิ ของพวกเขา ทจ่ี ะท้ิงระเบิดท่ัวอีหรา น ท้ิงระเบิดกรุงเตหะราน พวกเขามีความสามารถทจ่ี ะทาํ ได แตพ ระเจาทรง สกัดกั้นความคดิ ของพวกเขาไวโดยใหห ัวใจของพวกเขาบังเกดิ ความขยาดกลวั และหวาดวติ กอยาง แรงจนตอ งหลบหนีไปทเ่ี ปน เชนนี้กเ็ พราะมันเปน ขบวนการตอสแู บบอิสลาม ในชว งอรณุ รุง แหง อสิ ลามก็มีประเด็นเรื่องความรสู ึกขยาดกลัว การมชี ัยเหนือความขยาดกลวั ประเดน็ นเี้ องทเ่ี มอื่ ชนกลุม หน่ึงท่ีมีจาํ นวนเพียงเลก็ นอ ยตองเชญิ กับกองกาํ ลังมหมึ าทเี่ พียบพรอมไปดวยอาวธุ ท่ที นั สมยั แหง ยุค น้ัน แตมีความหวาดกลัวเกิดข้นึ ในหัวใจของพวกเขา ความชว ยเหลอื แบบอสิ ลามจึงไดอุบัตขิ ึ้น จากนน้ั พวกทานกเ็ หน็ แลว วา ในชว งปเ ศษเราจาํ เปน ตองมีรฐั บาล ประชาชาติของเราก็ออกเสียง รบั รอง และทาํ ใหม ันเปน จริงขน้ึ มา” การลกุ ขน้ึ ตอสูของผูด อ ยโอกาสเปน เพยี งวธิ กี ารเดียว ที่ทาํ ใหพ วกเขาไดร ับสิทธิอยางสมบูรณ “ผูด อยโอกาสทั้งหลายจะตอ งลกุ ขึ้นตอ สู ผูดอ ยโอกาสท้งั หลายไมว าจะอยใู นประเทศใด อยู ในอาณาจักรใด พวกเขาจะตอ งเอาสทิ ธขิ องพวกเขากลบั มาดว ยกําปน พวกเขาตอ งไมร อคอยทจี่ ะให คนพวกน้ันมอบสิทธิ์กลับคืนมาให พวกอหังการนั้นจะไมคนื สิทธิใ์ หกับผใู ดทั้งส้นิ ”

“ผูด อ ยโอกาสทั้งหลายในโลกตองลุกข้ึนยืนเผชญิ หนา กับพวกอหังการ เอาสทิ ธ์ิของพวกเขา กลับคืนมา พวกเขาจะตอ งรไู ววา สิทธิเปนส่ิงทีต่ อ งกระชากเอากลบั มา มเิ ชนนั้นพวกเขากไ็ มม ีวนั ยอม ใหง า ยๆ หรอก” “เราขอมีสว นรวมในความระทมทกุ ขข องผูด อยโอกาสทั่วโลกและขอเปน แรงหนุนใหกับ ผดู อ ยโอกาสทั้งหลายในโลกนี้ และพวกเขาก็จะตอ งลกุ ขึ้นสูดว ยตัวของพวกเขาเองตอ ตา นพวกยโส โอหงั ผูดอ ยโอกาสจะตอ งไมน ่ังรอคอยใหร ัฐบาลของพวกเขาทาํ อะไรไปเรอ่ื ยเปอยพวกเขาตอ งทํา เอง” “เราขอเปนแรงหนุนใหป ระเทศทัง้ หลายทตี่ กอยภู ายใตอทิ ธพิ ลเพ่ือใหไ ดอ สิ รภาพเสรีภาพ อยางสมบูรณกลบั คืนมา เราขอบอกพวกเขาอยา งชัดถอ ยชัดคําวา สทิ ธเิ ปนสง่ิ ที่ตอ งกระชากเอามา พวกทา นตอ งลุกขึ้นตอสู พวกทา นตองจบั พวกมหาอํานาจเหว่ียงออกไปนอกเสนทางประวัตศิ าสตร” “ประชาชาติทงั้ หลายตองลกุ ขึน้ ตอสู พวกเขาตองปลดปลอ ยตวั พวกเขาใหร อดพนจากนาํ้ มือ ของพวกช่วั ราย จุดกาํ เนิดแหง การรอดพนตองมาจากตัวของประชาชาตนิ น้ั อีหรา นไมมีใครชว ยเหลอื เลย ประเทศอิสลามหรือมิใชป ระเทศอิสลามตา งก็จอ งเปน ศัตรูและถือหางรัฐบาลเกา แตเม่ือเปนควา ตอ งการของประชาชาติก็เกดิ การโคน วงจรอุบาทลงได ประชาชาติหน่ึงน้ัน หากพวกเขาตองการอะไร แลวก็ไมม ีทางจะไปกดพวกเขาไดอ ีกตอ ไป” “ประชาชาตทิ งั้ หลายจะตองลกุ ขึ้นยืน หากพวกเขานัง่ อยูและรอคอยใหม ีใครสกั คนมากระทาํ การสิ่งหนง่ึ ใหพวกเขาไมว า จะเปน เร่ืองวตั ถหุ รอื จติ วิญญาณนเี่ ปน ความผดิ พลาด มันจะกลายเปน วา พวกเขาทาํ อะไรไมไ ดเลย เรื่องแบบนม้ี ใี หเ หน็ นกั ตอ นักในประวตั ศิ าสตรล ูกหลานของพวกเขาก็ ดําเนนิ รอยตามพวกเขา แตห ากพวกเขาสนใจพระเจา สนใจอิสลาม อัลลอฮผฺ ูทรงเกรยี งไกรก็จะ เปด ทางสะดวกใหพวกเขาเอง” “ขาพเจา มีความปรารถนาวา อัลลอฮจฺ ะทรงประทานความสําเร็จกับเหลาประชาชาติ ผดู อ ยโอกาสท้ังหลายของโลกทไี่ ดยืนหยัดตอ กรกบั ผกู ดข่ีและไมม ีความหวาดกลวั พวกเขาตองไม คาดการณว า คนพวกนจ้ี ะทําทุกอยา งตามทพี่ วกมันไดพ ูดออกไป เปลาเลย คนพวกนั้นตอ งการทํา ตามทโ่ี ฆษณาชวนเช่ือเอาไว อยา ไดก ลัวการโฆษณาชวนเชอ่ื ของคนพวกน้ัน ประเทศอีหรานไมเ คย กลัว พวกทานไดเ ห็นแลววา พวกเขายนื เผชิญหนา ในอฟั ฆานสิ ถาน คนพวกนั้นไดพงั ประตเู ขา ไป และสรา งความเสียหายไปทั่ว ยิ่งไปกวานั้น ในเลบานอนพวกทา นก็ไดเห็นแลววา พวกเขาทําอยา งไร โลกนถี้ ูกเปล่ียนไปแลว มวลมสุ ลมิ ตา งใหค วามสนใจ พวกถูกกดขตี่ า งใหค วามใสใจวา พวกเขาจกั ตอง รักษาตวั พวกเขาเองและยืนหยัดตอ กรกบั มหาอํานาจทงั้ หลาย” เชิญชวนสกู ารลกุ ขึ้นสู เชิญชวนมสุ ลิมสูการลุกขึ้นสูก ับพวกอหงั การโลก

“โอผ ดู อ ยโอกาสทัง้ หลาย จงลุกขึ้นยืนและชว ยตนเองใหร อดพน จากกรงเลบ็ ของพวกกดข่ีผู ชัว่ ราย โอมวลมุสลมิ ทว่ั โลกผหู ยิง่ ทะนงในเกียรติยศเอย จงต่ืนข้นึ จากภวังคแ หง การเพิกเฉย ตองชว ย ใหอิสลามและประเทศอิสลามทั้งหลายปลอดภัยจากเงอื้ มมือของพวกลาเมืองข้นึ และประเทศบรวิ าร” “ประชาชาติมสุ ลมิ ทงั้ หลายเอย โอประชาชาติผูถกู กดข่ีในประเทศอสิ ลามทัง้ หลาย ประชาชาตทิ ี่มเี กียรตทิ ้งั หลายทต่ี กอยูภ ายใตอ าํ นาจของกลมุ บคุ คลทป่ี ระเคนทรพั ยากรของพวกทา น ใหกบั อเมริกาแลวพวกทา นก็ตอ งดําเนนิ ชีวติ อยางยากลาํ บากและนา อดสู พวกทา นตอ งตนื่ ขึ้น ลกุ ข้ึน ยืน ผูดอยโอกาสท้ังหลาย พวกทา นตอ งลุกข้นึ ยืนและเผชญิ หนา กับพวกมหาอํานาจใหได หากพวก ทานลุกขน้ึ ยนื ตอ กรแลว พวกเขากไ็ มสามารถจะทําอะไรได พวกทานเห็นแลวใชไ หมวา ประชาชาติ มุสลมิ อหี รานรวมใจเปนหนง่ึ เดียวกัน พวกเขาลกุ ขึน้ ตอ สูพรอมกัน พวกเขามีมอื เปลา ท่ีเขาฟากฟน อํานาจทยี่ ิ่งใหญแหง พวกมาร มุฮัมมดั ริฎอ และยงั มอี าํ นาจของพวกมหาอํานาจท่ีเรียงแถวเขา มาผนกึ กําลงั กับพวกมันอกี แตประชาชาติอหี รานกเ็ ขย่ี พวกมันตกขอบไปแลว พวกเขากระชากรัฐบาลผฉู อ ฉลและอาํ นาจทไี่ รกฎหมายออกนอกเสนทางดว ยกับพลังแหง ศรัทธาของพวกเขา ดวยกับเสยี งตะโกน กอ งอลั ลอฮอฺ ักบ้ัร (อัลลอฮฺผทู รงเกรียงไกร) และสงพวกเขาลงนรกญะฮนั นมั ไปแลว แทนทีร่ ัฐบาลน้นั ดวยรฐั อสิ ลาม รฐั ซง่ึ พวกทา นประจักษอยูในเวลานีร้ ฐั อสิ ลามซง่ึ อยเู คียงขา งผอู อนแออยูเคยี งขาง ผดู อ ยโอกาสทั่วโลก รัฐทพี่ วกเขาสถาปนาขึน้ มาน้ันไรซ ึ่งอํานาจทางทรัพยสนิ ทางกาํ ลงั ทหาร แตม ี พลังศรัทธาอยา งเตม็ เปย ม อลั ลอฮฺ (ซ.บ.) ตรัสวา อินตนั ศรุ ูลลอฮะ ยันศรุ กุม วะยุษับบติ อกั ดามะกมุ (หากพวกเจา ชว ยเหลอื อลั ลอฮฺ พระองคก จ็ ะทรงชว ยเหลือพวกเจาและยดึ สนเทา ของพวกเจา ใหหนกั แนนม่นั คงขนึ้ ) หากพวกทา นชว ยเหลืออัลลอฮฺ การชวยเหลืออลั ลอฮกฺ ็คือการชว ยเหลือศาสนาของ พระองค ชว ยเหลือปวงบา วของพระองค และชว ยเหลอื ผูดอ ยโอกาสท้ังหลาย หากพวกทา นลุกขนึ้ ยนื ตอ กร พวกกดขี่ท้งั หลายและตองการความยุตธิ รรมใหกับผูถ ูกเอารัดเอาเปรยี บ พวกทา นตอ งลกุ ข้ึนสู กบั มหาอํานาจทัง้ หลายท่ีตองการเขา มาปกครองมาเปนตวั แทนของโลกวตั ถุ เปนตวั แทนอเมริกา เขา ตองการมาปกครองพวกเรา ใหเ ราและพวกทา นตกอยภู ายใตอํานาจของพวกเขา สบู เอาทรพั ยากรของ พวกเราไป ที่นาเศรา กค็ อื รัฐบาลท้ังหลายกลับเหน็ ดวยกับมนั สวนใหญก ็เปนพวกมัน” “พ่ีสาวนอ งสาวและพี่ชายนองชายทร่ี ักยิง่ ไมวา พวกทา นอยูในประเทศใด พวกทานตอง ปกปองสถานะของอสิ ลามและประเทศชาตไิ ว พวกทา นตอ งปกปองประชาชาตแิ ละประเทศอสิ ลาม ทั้งหลายจากศตั รู ซึ่งก็คืออเมริกา ไซออนสิ ตส ากล และมหาอาํ นาจท้งั ซกี โลกตะวนั ออกและตะวนั ตก โดยไมตอ งเสียเวลาฉกุ คดิ เลย และพวกทา นจักตองปกปองประเทศอสิ ลามทง้ั หลายและพวกทานตอง เผยใหเ ห็นการกดขขี่ องศัตรอู ิสลาม นอ งชายและนอ งสาวมุสลมิ ของขาพเจา ทง้ั หลาย พวกทานตองรวู า ผลประโยชนท างวัตถแุ ละ จติ วญิ ญาณของพวกเราทัง้ มวลนน้ั ถูกรบิ เอาไปโดยมหาอํานาจทัง้ ตะวนั ออกและตะวนั ตก พวกเขาทาํ ใหพวกเราตอ งตกอยูในสภาพตอ งพง่ึ พิงทางการเมอื ง เศรษฐกิจ วฒั นธรรมและการทหาร พวกทาน ตอ งตื่นตัวและคนหาบคุ ลกิ ภาพแบบอสิ ลามของตวั ทา นเองใหได อยา เขาไปอยูใตเ งาของความอธรรม

พวกทานตอ งเผยแผนการณอันชว่ั รายของผสู วาปามโลกระดับสากลซ่ึงสว นหวั ของพวกเขาคืออเมริกา อยางชาญฉลาด ทกุ วันน้ี กบิ ละฮแฺ หงแรกของมสุ ลมิ ยงั ตกอยใู นอาณตั ิของอสิ ราเอล มะเร็งรา ยของตะวนั ออก กลาง ทกุ วนั นี้พวกมนั ยังคงกดขบี่ ีฑาพ่ีนอ งปาเลสไตน เลบานอนของพวกเราอยู ทําใหพวกเขาตอ ง นอนจมกองเลือดอยูท ุกววี่ นั ทกุ วนั น้อี ิสราเอลยงั คงสรางความราวฉานดว ยสือ่ แหงมารทกุ รูปแบบ จึง เปน หนา ที่ของมวลมสุ ลิมทกุ คนท่ีพวกเขาจักตอ งตระเตรียมตวั เองใหพ รอ มตอ กรกับอิสราเอล ทกุ วันนมี้ ุสลมิ แอฟรกิ ันตา งก็กกู องเสียงรอ งตะโกนทถี่ ูกกดข่ขี องพวกเขาดงั ข้ึนเร่อื ยๆ ปรชั ญาแหงการทาํ ฮัจญจักตอ งเปน ตวั สนองตอบเสยี งกองตะโกนทีแ่ ฝงไปดว ยการถกู อธรรมเหลา นี้ การเวยี นรอบอลั กะอฺบะฮกฺ เ็ ปนเครื่องช้ีใหเหน็ วา พวกทานจะไมวนเวยี นรอบตวั ของผูใด ยกเวนพระ เจา เทา นนั้ การขวา งเสาหินก็เพือ่ ขวา งมารรายที่มาในรูปของมนษุ ยแ ละอมนุษย ดว ยกับการขวา ง เหลานั้น พวกทานไดใหส ัญญากับพระเจาของพวกทานแลว วา พวกทา นจะขบั ไลม ารทีม่ าในคราบ มนุษยและมหาอาํ นาจท้ังหลายใหอ อกไปจากประเทศอิสลามอนั เปน ท่ีรักยิง่ ของพวกทาน” “โอมุสลมิ ทัง้ หลายผูทปี่ ฏิบัติตามแนวคิดเอกานุภาพของพระเจา ปรศิ นาแหงความทกุ ขย ากทง้ั มวลของประเทศอสิ ลามกค็ ือความแตกแยกและความไมล งรอยกัน และปรศิ นาแหงชัยชนะท้ังมวลคือ ความเปนหนงึ่ และความรว มไมร วมมือกัน อัลลอฮฺตรสั ไววา วะอฺตะศมิ บู ิฮบั ลลิ้ ลา ฮิญะมีอัน วะลา ตะฟรรอกู (พวกเจา ตองยึดเหนี่ยวสายเชอื กของอัลลอฮฺโดยพรอมเพรียงกันและอยาแตกแยกกนั ) การ ยดึ เหนี่ยวสายเชอื กของอลั ลอฮฺ อธบิ ายใหเ หน็ ถงึ ความรวมไมรวมมือของมสุ ลมิ ทัง้ มวล ทั้งหมดตอง ทาํ เพือ่ อิสลาม มุงตรงสอู ิสลาม และเพ่ือผลประโยชนแหงอสิ ลาม และตองออกหางจากความแตกแยก การแยกกันอยู การยดึ ติดกลุมตวั เองซ่ึงเปน ทีม่ าของความอัปโชคและความลา หลัง ขาพเจา วอนขอ ตอ อัลลอฮขฺ อพระอวคทรงประทานความยิง่ ใหญแกอ สิ ลามและมวลมสุ ลิม และใหม ุสลมิ มคี วามเปน หนง่ึ เดียวกัน” “ตอนนี้ถึงเวลาแลว ทบ่ี รรดานักการศาสนา นักเขียน นักวิชาการ นกั ศิลปน นักปรัชญา นกั วจิ ยั นกั รหสั ยนิยม และบรรดานักคดิ ซึ่งรูสกึ เจ็บปวดกบั ปญ หาเหลา น้นั และรสู กึ เศราใจในสภาพของ อิสลามและมสุ ลิมในทกุ วนั น้ี ไมว า พวกเขาจะอยใู นมซั ฮบั และแนวคิดใด พวกเขาจักตอ งเขา มาแบก รับภาระนเ้ี พื่อสกัดยบั ย้ังอันตรายอนั ย่ิงใหญท่อี สิ ลามและมวลมสุ ลมิ กาํ ลังเผชญิ อยู พวกเขาจักตองใช เครื่องมือทกุ ประการตกั เตือนมสุ ลมิ ทงั้ หลายในมัสญดิ ฮซุ ยั นียะฮฺ และท่ีชุมนมุ ทางศาสนาทกุ แหง และถอนรากถอนโคนความหลงลมื ใหออกไปจากตัวพวกเขา ตองใหพวกเขา เตรยี มตวั ใหพรอ ม สําหรับการสรา งแนวรว มอิสลามในวงกวา งขึ้น พวกเขาตอ งสําเหนยี กวาเรือ่ งน้เี ปนไปไดและตอง เปนไป แตม ันตอ งใชความพยายามและการเสยี สละ ประชาชาติอีหราน ขออัลลอฮฺทรงเทอดเกยี รติ พวกเขา ไดปดหนทางแหง การมีขออางทงั้ ปวงไวแลว และไดสําแดงใหเห็นวาพวกเขามีความสามารถ ยืนหยัดตอ มหาอาํ นาจท้ังหลายและจะยอื้ แยงเอาสิทธิแหงความเปน มนษุ ยกลับคืนมา พวกเขาไมปลอย ใหความขลาดกลวั เขา มากลํา้ กรายพวกเขาดวยการมอบหมายตนตออํานาจอนั เปนนริ ันดรของพระเจา

ผทู รงสิทธิ์อันสูงสง ซ่งึ ทรงกรุณาใหส ญั ญาเรือ่ งชัยชนะท่ีมขี อแมวา เราตองชวยเหลือศาสนาของ พระองคด ังทีว่ า หากพวกเจา ชวยเหลอื อัลลอฮฺ พระองคจะชว ยเหลือพวกเจา และจะทรงยดึ สน เทาของ พวกเจา ใหมนั่ คงยง่ิ ข้ึนพวกเขาเอาใจใสท ่ีจะทาํ ใหเปา หมายแบบอสิ ลามดงั กลาวเปน จริงขึ้นมา ซึ่งบท นําของมนั น้ันเริม่ ตน ดวยการตัดมือไมข องมหาอํานาจทหี่ ลงผดิ และเปน ภัยตอ อสิ ลามใหออกไปจาก ประเทศอสิ ลามและขจดั อปุ สรรคภายในภายนอกใหห มดส้ินไป พวกเขาพรอมตอ กรกบั การสราง พรรครัฐบาล กลมุ กอนและบุคคลซึ่งตอตานกบั ขบวนการอิสลาม ซ่งึ อลั ฮัมดุลิ้ลลาฮนฺ บั วันจะเติบใหญ ข้ึนเรอ่ื ยๆ พวกเขาพรอมจะตอ สูทางการเมืองกบั พวกเขาเหลาน้ันอยางมีแผนการท่วั โลกและพวกเขา มัน่ ใจในสญั ญาอันแจง ชดั ของพระเจา วา พวกเขาตองประสบความกา วหนาและชว ยใหผ ถู ูกกดขรี่ อด พน จากเงือ้ มมือของพวกสวาปามโลกในท่สี ดุ ” เชญิ ชวนมสุ ลิมสกู ารยนื หยัดเพือ่ ฟนฟูอสิ ลาม “โอมุสลิมท้งั หลาย พวกทา นเปน อะไรไป ทาํ ไมถึงออนแอเชน น้ี ในชวงอรุณรุง แหงอิสลาม น้นั พวกทาน (ในนามมสุ ลิม) ทาํ ลายมหาอาํ นาจในยคุ น้นั ดวยกาํ ลังคนเพียงนอ ยนิดและสรา ง ประชาชาตอิ ิสลามอนั ยงิ่ ใหญขน้ึ มาไดตอนนี้พวกทา นมีกําลังคนมากกวา พนั ลานคน (ปจ จบุ ัน ประมาณ ๑,๖๐๐ ลา นคน-พ.ศ.๒๕๕๑) มีทรพั ยากรมหาศาลท่ีพรอ มจะนํามาเปนอาวธุ ตอสูได พวก ทา นรใู ชไ หมวา ความลาหลงั ของพวกทานน้นั มที ่มี าจากความแตกแยกและความขดั แยงในหมู ผปู กครองของพวกทานทั้งหลาย ฉะนน้ั จงลกุ ข้ึนยืน ถืออัลกุรอานไวใ นมอื รวมตัวกันในนามของพระ บัญชาของพระเจา พวกทานตองนําเอาความย่งิ ใหญของอสิ ลามกลบั คอื มาใหไ ด พวกทา นตอ งเดนิ ออกมาแลวเงย่ี หูฟงโองการของพระเจาทว่ี า จงกลาวออกไป อันี่จริงขาขอเตือนพวกทา นอยางหนึ่งก็ คอื พวกเจาตองยนื หยัดเพือ่ อัลลอฮฺสองคนหรือคนเดียวก็ตาม (ซะบะอ / ๔๖) ทง้ั หมดตอ งลุกข้ึนสตู อง ลุกข้ึนสเู พอ่ื พระเจา จงลกุ ข้ึนสคู นเดียวในการตอกรกับพลพรรคของชยั ฎอนทอี่ ยูภายในตัวของพวก ทาน และรวมกันตอ กรกับมหาอํานาจของมารรา ย หากการยืนหยัดสแู ละขบวนการตอ สขู องพวกเรา เปนไปเพอ่ื พระเจา แลว พวกเราตองชนะอยา งแนน อน มุสลมิ ท้ังหลาย ผดู อยโอกาสท้ังมวล จง ประสานมอื เปน หนึ่งเดียวกนั มุง ตรงยงั พระเจา ผทู รงยง่ิ ใหญ และจงพ่ึงพิงอสิ ลามแลว เอาเร่ืองกบั พวก หยิ่งยโสและพวกรุกรานสิทธทิ์ ้ังหลายโอผูมาเยอื นบยั ตุลลอฮฺ พวกทา นตองเปน หนึ่งเดียวกันในทุกทท่ี ่ี แสดงถึงสญั ลักษณข องพระเจาและวอนตอ พระเจา ถงึ ชัยชนะของอสิ ลาม มสุ ลมิ และผูดอ ยโอกาส ทัง้ หลายในโลกนี้ พวกทา นผเู ปนนักพดู นักเขยี นทงั้ หลาย ในทช่ี มุ นุมอันศักดิ์สิทธ์ิไมวา จะเปนอะรอ ฟาต มินา มักกะฮฺ และมะดนี ะฮฺ พวกทานตอ งนาํ เสนอปญหาทางสงั คมและการเมอื งในภูมภิ าคใหพ ่ีนอ งผู ศรทั ธาของพวกทา นไดรบั รูและขอความชว ยเหลอื จากพวกเขาเหลาน้ัน โอผูมาเยอื นบยั ตุลลอฮฺ พวก ทานตองสดับตรบั ซึง่ แผนชั่วของทัง้ พวกซายและพวกขวาเฉพาะอยา งย่ิงอเมริกานักปลน ชงิ และนัก รุกรานระดับโลก อีกท้ังอสิ ราเอลพวกช่ัวชา พวกทานตองสนองตอบและตรวจสอบความเลวรา ยของ

คนพวกน้ัน และจงแสวงหาหลักพงึ่ พิงยังพระเจาผสู งู สงเพอ่ื แกไ ขสภาพของมุสลมิ และตดั มอื ของพวก ช่วั ชา เหลา นน้ั ” “พวกทานจะตอ งฉลาด ตน่ื ตัว และระวังตวั อยเู สมอวา การเมอื งแบบเปด ท่ตี อ งสัมพนั ธท้งั ตะวันตกและตะวันออกพรอมกบั การซบิ กระซาบของมารรา ยจะตอ งไมล ากพวกทานสูพวกแยงชิง สากลพวกทา นตองยืนหยดั ขจัดความผูกพนั เหลานนั้ ดวยความตงั้ ใจจรงิ ขยนั ขันแข็ง และทาํ อยา ง ตอเนือ่ ง พวกทานตองรูไววา เชื้อชาตอิ ารยันและอาหรับน้ันไมไดดอ ยไปกวา เช้อื ชาตขิ องพวกยโุ รป อเมรกิ าและโซเวียดเลย หากเขาคนพบตัวเองแลว และปด ความสนิ้ หวงั ออกไปใหไกล ไมม องผใู ด นอกจาตนเอง เขาตองมอี าํ นาจขนึ้ มาและสรรหาอาํ นาจข้นึ มาได อะไรก็ตามท่พี วกเขาไปถงึ พวกทาน ก็สามารถไปถึงได โดยมเี งอื่ นไขอยทู ี่มอบหมายการงานตอพระเจา พงึ่ พงิ ตนเองตัดขาดการพ่ึงพาผอู นื่ อดทนตอ ความยุง ยากทง้ั มวลเพ่อื ไปใหถงึ ยังชีวติ ท่ีมเี กยี รติ และหลดุ ออกมาจากการครอบครองของ ผูใด” เชญิ ชวนสกู ารยนื หยัดสูกบั อิสราเอล “หลงั จากท่ีไดมีการกาํ หนดกฎเกณฑอ ันศักดิ์สิทธิแ์ หง อิสลามแลว ขา พเจาไมร ูวา จะมีเร่ืองราว ใดทม่ี ีความจาํ เปนสําหรบั มวลมุสลิมมากไปกวาการทพี่ วกเขาตอ งปกปองชวี ิตและทรพั ยสนิ ของพวก เขาไปในวถิ ีทางอันมเี กียรติแหง อิสลาม เม่อื พวกทานเหน็ วา เลอื ดของพ่นี องชายหยิงทีบ่ รสิ ทุ ธิต์ องถกู หลัง่ ในดนิ แดนอนั ศักดิ์สิทธิ์แหง ปาเลสไตน และเม่อื ใดท่ีพวกทานประจักษว า ผนื แผน ดินของพวกเรา ตองถูกทาํ ลายลางโดยน้ํามือของอาชญากรไซออนิสต ภายใตเงอื่ นไขเหลานไ้ี มมแี นวทางที่ตอ งดาํ เนนิ ตอ ไปนอกจากการญฮิ าดเทา นน้ั และเปนภาระหนา ท่ีสาํ หรับมุสลมิ ทุกคนท่ีจะตอ งใหความชว ยเหลือ ทง้ั วตั ถุและจติ ใจไปในการญิฮาดอันศกั ดิ์สิทธ์ินี้ อลั ลอฮฺทรงหนุนหลงั เจตนารมณน ี้ วั้ลลอฮมุ นิ วะรอ อิล้ ก็อศดิ” “คุณคาและการดาํ เนนิ การเหลน ้ีจะเปนตวั ชวยใหมนษุ ยห ลุดพนจากการเปน ทาสอารมณใฝตํา่ ทผ่ี กู ตดิ อยูกบั ตะวันตกและตะวนั ออก และนําพาตวั เขาสตู นไมอันจําเรญิ ซัยตูนะฮฺ ลาช้ัรกียะฮฺ วะลาฆ็ อรบยี ะฮฺ (ตนซัยตูน ไมม ตี ะวนั ออกและไมมตี ะวันตก –อันนูร / ๓๕) หากมวลมสุ ลมิ ทัว่ โลกคนพบ คลน่ื แหงการเคล่อื นไหวของบรรดาศาสดา อะลยั ฮิมุซซะลาม ซ่งึ กาํ เนดิ มาจากคัมภรี ส รางสรรคม นุษย ฉบบั สุดทา ย อัลกุรอานอันจาํ เรญิ คมั ภีรช นี้ ําฉบับนี้ซ่งึ ออกมาจากปฐมเหตุแหง รศั มี อัลลอฮุนูรุซซะมา วาติวลั้ อ้รั ฎิ (อลั ลอฮคฺ ือรัศมีแหงช้ันฟาทั้งหลายและผนื แผนดิน-อันนรู / ๓๕) สปู ระทีปอันเจดิ จรสั ใน หวั ใจของศาสดาทา นสุดทาย ศ็อลลล้ั ลอฮุอะลัยฮวิ ะอาลิฮวี ะซล้ั ลัม เพื่อทาํ ใหหวั ใจของมนุษยชาติเปน อิสระจากมา นแหงความหลงผดิ และทาํ ใหโ ลกเรืองรองดวยรศั มีแลวน้ันและพวกเขาถกู เช่ือมเขา สู มหาสมุทรแหง รัศมอี ันเรืองรอง พวกเขาก็จะไมมีวันตกเปนทาส ชยั ฎอนและเปน ลูกแหงข องชยั ฏอน อกี ตอไป พวกเขาจะไมย อมรบั เอาความตาํ่ ตอยและการถกู ดูหม่นิ เพ่อื ท่ีจะไดสวมตาํ แหนงผูปกครอง อันจอมปลอมเพียงไมกว่ี ันและพวกเขาจะตอ งไมเ หีย้ นกระหือรอื ท่จี ะเอาตัวเองไปเขาใกลชัยฏอนตัว ใหญแ ละยอมรบั สญั ญาทาสแหง แคมปเ ดวดิ เอยหยดนาํ้ เลก็ ๆ ท่แี ยกตนเองออกมาจากมหาสมทุ ร

แหง อลั กุรอานและอสิ ลามเอย รสู ึกตัวกนั ไดแ ลว เชื่อมตัวเอง กลบั สมู หาสมทุ รแหงพระเจา และรบั เอา รัศมอี ันอุดมนี้ไปเพอ่ื ควกั ลูกตาแหง ความทะยานอยากของพวกสวาปาม โลกทั้งหลายมอื ทย่ี ื่นยาว ออกมารกุ รานของพวกเขาจะตองถกู ตัดขาดแลว พวกทา น กจ็ ะไปถึงยังชวี ติ ท่มี เี กียรติและทรงคุณคา พวกทา นตองปลดตวั เองออกจากชีวติ อนั นาอัปยศท่ีอิสราเอลถกั ทอไวน นั้ กาํ ลงั มีอํานาจเหนือพวกทา น พวกมนั ไดเ หยียดหยามมสุ ลมิ ผูถูกกดขต่ี อหนาพวกทาน โอพ ระเจา ขอพระองคไ ดทรงโปรดประทาน การตื่นตัวใหก บั เหลา ขา พระองคด ว ยเถดิ ขอไดโปรดปลุกผปู กครองประเทศอิสลามท้ังหลายให รูสึกตวั นาํ มาตรฐานอสิ ลามกลบั มาปกครองมุสลมิ ดว ยเถิด และใหพ วกเขาไดทําลายเจวด็ แหงพระเจา จอมปลอมทงั้ หลายดว ยเทอญ” “เจา หนาทีร่ ฐั ของประเทศอีหรา น ประชาชนของเรา และประชาชาตอิ สิ ลามทัง้ หลายจะไม วางมอื จากการตอสแู ละโคนลม ตน ไมแ หงความชัว่ รา ยน้แี ละดว ยความชว ยเหลือของพระเจา เขา จะตองใชป ระโยชนจากหยดนํา้ เลก็ ๆ ที่แตกตวั ออกไปของผปู ฏบิ ตั ิตามแนวทางของอสิ ลาม ความสามารถทางจติ วิญญาณของประชาชาติมฮุ ัมมัด ศอ็ ลลล้ั ลอฮุอะลยั ฮวิ ะอาลฮิ วี ะซ้ลั ลมั และเครอ่ื ง ไมเครอื่ งมือของประเทศอิสลามทัง้ หลาย และดวยกับการรวมตัวตา นของกองกําลงั อิซบุลลอฮฺนั่นเอง ทสี่ รางความผดิ หวงั ใหก บั อิสราเอล และจดั การไลพวกมันออกไปจากผืนแผน ดินมสุ ลมิ ทถี่ กู แยงชิง ไปได ขา พเจา ไดย้าํ เตือนหลายตอหลายคร้ังในชว งหลายปท ่ผี านมาทั้งกอ นการปฏวิ ตั แิ ละหลังการ ปฏวิ ัติ (อสิ ลามในอหี ราน-ผูเรยี บเรียง-) และจะยงั คงกรอกหูใหร บั รูถึงอันตรายที่คืบคลานเขา มาของ ตอมโสมมและมะเรง็ รา ยของลทั ธิไซออนิสตท่ีเขามาในเรือนรา งของประเทศอิสลาม และขา พเจา ขอ ประกาศการหนุนหลังอยงไมอ อ มคอ มของตนเอง ประชาชาตอิ ีหรานและรัฐบาลอิหรานตอ การตอสู แบบอิสลามทกุ รปู แบบของประชาชาตอิ หี รานและรัฐบาลอีหรานตอ การตอสูแบบอิสลามทกุ รปู แบบ ของประชาชาตทิ งั้ หลายคนหนุม คนสาวทก่ี ลาหาญชาญชัย และมสุ ลิมทุกคนในการปลดปลอยอัลกดุ ส ขาพเจา ขอขอบใจเยาวชนคนหนมุ ชาวเลบานอนทร่ี กั ซึ่งไดสรางความโดดเดนใหกับประชาชาติ อิสลามและสรา งความอับอายใหกับพวกสวาปามโลกทัง้ หลาย ขาพเจาขอดุอาอใ หผูเปนทร่ี กั ย่งิ ทั้งหลายทัง้ ท่อี ยใู นดินแดนที่ถูกยึดครองหรอื อยูเคียงขางประเทศท่ถี ูกแยง ชิงไปนั้นใหป ระสบ ความสําเรจ็ ในการโจมตผี ลประโยชนทัง้ หลายของอสิ ราเอล ดว ยกบั การพึง่ พิงอาวธุ แหง ศรัทธาและ การญฮิ าด และขาพเจา ใหความมน่ั ใจกบั พวกทานไดวา ประชาชาติอีหรา นจะไมป ลอยใหพวกทานสู เพยี งลําพัง” “ขาพเจา เปนพวกของกลุมท่ีบอกวา ประเดน็ การปรากฏของอิสราเอลและการยอมรบั การมีอยู นั้นเปนหายนะอันใหญห ลวงของมุสลิมและเปนระเบิดเวลาของประเทศอสิ ลามทง้ั หลาย และขาพเจา ยนื ยนั วา การตอ ตา นอสิ ราเอลนั้นเปน ภาระหนา ท่ที างศาสนาที่ยงิ่ ใหย ขา พเจาขอความคมุ ครอง ตอ อลั ลอฮฺผูทรงยิ่งใหญใหพนจากแผนการนี้ซึ่งถกู รา งแบบใหแ กอิสลามโดยมุสลิมจอมปลอม” “ประชาชาติทงั้ หลายตองตืน่ ขนึ้ ปลุกรฐั บาลท้งั หลายใหตื่นข้นึ และพวกเขาตอ งตอ ตา นแผน ช่วั ของผูปฏเิ สธคนเลว...หากรฐั บาลทัง้ หลายขลาดกลัว ประชาชนกจ็ ะยงั ต่ืนตัวอยแู ละไมข ลาดกลัว

ท้งั สน้ิ หากเราทง้ั หมดตายจากไปกย็ งั ดีกวา ทจ่ี ะมชี วี ิตอยใู นสภาพตอ ยต่าํ ภายใตล ัทธไิ ซออกนิสตและ น้ํามือของอเมริกา นคี่ อื ยา งกาวอนั สาํ คญั ย่งิ ตามคาํ สงั่ ของอเมรกิ า กาวยา งนถี้ ูกยกข้ึนมาเพ่อื ความตอ ย ตํ่าของชาติอาหรับและความตาํ่ ตอ ยของมสุ ลมิ มนั เปนความอดสสู ําหรบั ชาวอาหรับทีเ่ พยี งกองกาํ ลัง อนั นอยนิดกส็ ามารถเขา มามอี ํานาจและทาํ ใหพ วกเขาตกอยูในสภาพตกต่ําขนาดนน้ั และก็เปน ความ นาละอายสาํ หรับเรา ทา นท้งั หลายทีน่ ่งั นงิ่ เฉย รัฐบาลทัง้ หลายกเ็ ชนกัน รัฐบาลทไ่ี มใสใจตอประเด็น ปญหาดังกลา วหรือตัง้ ใจท่จี ะทรยศตออสิ ลามและประชาชาติอาหรับและมสุ ลิมโดยรวม พวกเขาตอ ง จดั การแผนการนม้ี ันไรคา ไมมีประเทศอิสลามเหน็ ดวยกับแผนดงั กลา วซ่ึงเปนทาศบริวารของ อิสราเอล” “ประชาตทิ ั้งหลายตอ งออกมาเดินขบวนในวนั กุตสและวนั แหง การครบรอบการเปน ซะฮีดอัน ยงิ่ ใหญข องประชาชน ตอ งสําแดงใหเห็นถงึ พลังและน้าํ มันทพ่ี รอมตอ กรกับอเมริกาและอิสราเอล หากพวกมนั ไมฟง และอิสราเอลชวั่ ยังคงขมขูไปท่วั แมก ระท่งั ดนิ แดนอนั ศกั ด์สิ ทิ ธ์ิทั้งสอง (ฮะรอ มยั น ในซะอุดอี ารเบยี ) ซงึ่ ในตอนนี้กเ็ ห็นความตองการของพวกมันอยา งชดั เจนแลว พวกมันคงตองบงั คับขู เขญ็ ทุกอยาง เมื่ออสิ ลามและดินแดนอนั ศักดิ์สทิ ธ์ขิ องอิสลามถูกขม ขูวา จะถูกรกุ รานละก็ ยอมไมมี มสุ ลิมคนใดที่จะเฉยเมยโดยไมล ุกข้นึ ตอ กรไดอีกแลว ” วนั กุดสค ือวันแหงอิสลาม วนั แหงเสรีภาพของปาเลสไตน “วันกุดสค ือวนั สากล มิใชวนั สาํ หรับกุดสเปน การเฉพาะเทา นัน้ มนั เปนวันแหง การเผชญิ หนา ระหวา งผูด อ ยโอกาสกับผอู หงั การ มนั เปนวนั แหง การเผชญิ หนา ของประชาชาตซิ ง่ึ อยภู ายใตก ารรีดนา ทาเรน ของอเมริกาและอ่ืนจากอเมรกิ า มันเปน วนั แหงการเผชญิ หนา กบั พวกมหาอํานาจทัง้ หลาย มนั เปน วันท่ผี ูดอยโอกาสทงั้ หลายตอ งเตรยี มพรอมทจ่ี ะตอ กรกับพวกอหังการใหหนาของพวกมันคะมํา ลงไปกับพ้ืน มันเปน วนั ซ่งึ แยกความหนา ไหวหลงั หลอกออกจากพวกที่แนว แนทง้ั หลาย พวกท่นี ว แน มนั คงรวู า วันน้คี อื วนั กุดส วันแกง การปฏิบัติในสง่ิ ทีจ่ าํ เปน ตอ งทาํ สว นพวกกลับกลอกน้ันก็คอื พวกที่ รูจ กั กันในนามผูอยูหลังมา นมหาอาํ นาจและเปนมิตรกับอิสราเอลยงั คงทําเปน ไมสนใจ วันน้ีหรือไมก็ ไมปลอยใหผูคนท้งั หลายไดแ สดงออกวนั กุดสคือวนั ที่ชะตาของประเทศผูด อยโอกาสท้ังหลายตอง เปน ทร่ี ับรู ประเทศผดู อ ยโอกาสทัง้ หลายตอ งประกาศการมีอยขู องตนเองตอ ตานการเขามายึดครอง ของผอู หังการทง้ั หลาย ประเทศทง้ั หลายตอ งทําเหมือนกับที่ประเทศอหี รานไดทําการลกุ ข้ึนสูแ ละ กระแทกหมัดเขาไปทจ่ี มูกของพวกอหงั การใหลมคะมํากองกบั พื้น ตองจดั การเอาเชื้อโรคแหงความ เส่อื มทรามลงถังขยะไปไดแลว วนั กุดสค ือวนั ทีพ่ วกเดินตามกน รฐั บาลทแ่ี ลว (ของอหี รา น-ผเู รยี บ เรียง-) และมหาอาํ นาจที่แฝงตวั ในประเทศตางๆ เฉพาะอยา งย่งิ ในเลบานอน ตองรหู นาทีข่ องตนเอง มนั เปนวนั ที่พวกทา นตอ งใหความสําคัญและใหความเอาใจใสตอการปลดปลอ ยกุดสและตองชว ยพี่ นอ งเลบานอนใหปลอดภยั จากการขม ขทู ง้ั มวล มันเปน วันทีเ่ ราจกั ตอ งนาํ เอาบรรดาผูด อยโอกาส ทัง้ หลายหลุดพน จากกรงเล็บของพวกอหังการ มนั เปน วันทสี่ ังคมมุสลิมทกุ คนจะตอ งแสดงออกวา พวกเขามตี วั ตนและทวงเตอื นไปยังพวกมหาอํานาจและกากเดนของพวกมนั ไมวาจะอยูในอีหรา น

หรอื ในทอ่ี ่ืน วนั กุดสคอื วันท่ีจะตอ งทว งติงไปยังมหาอํานาจวา พวกเขาตอ งวางมือจากบรรดา ผูด อยโอกาสและกลบั ไปอยใู นท่ๆี ของตนเองไดแลว วันกุดสม ใิ ชว นั ของปาเลสไตนเ ทาน้นั แตเปน วันแหง อสิ ลาม วนั แหงรัฐบาลอสิ ลาม ตองเปน วันทีธ่ งแหงรัฐอสิ ลามถูกชดั ขึ้นสูยอดเสาเปน วนั ที่ตองทําใหพ วกมหาอาํ นาจเขา ใจวา พวกเขาไมอ าจ เสนอหนา อยูในประเทศอิสลามอีกตอไปไดขาพเจาเช่ือวา วนั กดุ สค อื วันแหง อสิ ลาม วนั แหง ทานรอ ซลู เปนวันทีเ่ ราจกั ตอ งเตรียมพรอ มสรรถกาํ ลังทัง้ หมดของเรา มสุ ลิมท้ังหลายตอ งหลุดออกมาจาก ความสนั โดษท่ีคนพวกนั้นลากพวกเขาไปสูจดุ น้ัน และตอ งใชอาํ นาจ พละกําลงั ทกุ อยางตอกรกับทกุ คนและตอ งยืนหยัดตอ ตานส่ิงเหลา นั้นเราจะตองไมอ นญุ าตใหผ ใู ดก็ตามเขา มามีอทิ ธิพลในประเทศ ของเรา มุสลมิ จะตองไมป ลอยใหผใู ดเขา มามีอิทธพิ ลในประเทศของตนเองในวนั กุดส ประชาชน ท้ังหลายจักตองสงสญั ญาณเตอื นไปยังรฐั บาลของพวกเขาซึ่งเปนผูทรยศ วนั กุดสคือวันทเี่ ราจะเขา ใจ ไดวาบคุ คลใดหรือรัฐบาลใดทเ่ี ห็นดวยกับแผนช่วั สากลและขดั แยง กับอสิ ลาม คนท่ไี มไ ดเ ขา รวมก็ เทากับขดั แยงกบั อิสลาม เห็นดวยกบั อสิ ราเอล คนทเ่ี ขา รว มกค็ อื พวกทหี่ นักแนนมั่นคงและเห็นดีเห็น งามกับอิสลาม และปฏเิ สธศัตรูอิสลามซง่ึ หวั หนา ของคนพวกน้คี ืออเมริกาและอิสราเอล มันคอื วนั จาํ แนกสจั ธรรมและโมฆะธรรมความจริงกับความเทจ็ ขา พเจา วอนขอดอุ าอตออัลลอฮฺ ขอพระองคท รงประทานชยั ชนะใหก ับอสิ ลามแกชนทุก ชั้นในโลกน้ี ใหบรรดาผูด อยโอกาสมชี ยั เหนอื ผอู หังการทัง้ หลาย ขอดุอาอต อพระองคไดโปรด ประทานใหพ ี่นองของเราในปาเลสไตนต อนใตข องเลบานอน และในทุกทท่ี ี่พวกเขาอยูปลอดภยั จาก เง้ือมมือของพวกอหังการและจากเง้อื มมอื ของพวกหวั ขโมย” เชญิ ชวนอลุ ะมาออิสลามสกู ารยนื หยัดสู “นาฉงนย่ิงนกั ที่อุละมาอแ ละนักการศาสนาของหลายประเทศและประเทศอสิ ลามท้งั หลาย มิใชนอ ยเมนิ เฉยบทบาทอนั สําคญั ยงิ่ สาสน แหงพระเจา และประวัติศาสตรข องตนเองในยคุ สมัยท่ี มนษยชาติกระหายความสงู สง ทางจิตวญิ ญาณและศาสนบัญญัตอิ ันเรืองรองของอสิ ลาม และไม สําเหนยี กความกระหายของประชาชาติทงั้ หลายไมร ับรูอาการเรงเรา และการนอมนาํ ของสงั คมมนุษย สูคณุ คาของวะฮยฺ ูและพวกเขามบี ทบาททางดานแสดงอทิ ธพิ ลทางจติ วิญญาณนอ ยไป ในเง่ือนไขที่เต็ม ไปดวยสีสนั ของอาํ นาจแหง ความรแู ละความกาวหนาในโลกวัตถขุ องคนรุนใหมน ้ี อุละมาอ นัก บรรยายธรรม อมิ ามมุ อะฮฺ และนกั คิดอิสลามสามารถทจ่ี ะนาํ โลกเขา มาอยูภ ายใตอ ทิ ธิพลและอํานาจ ของอลั กรุ กอานไดดวยความเปนเอกภาพ ความสมานฉันทความสาํ นึกในหนา ที่ และทําตามหนาทอ่ี นั หนักหนวงในการชีน้ ําและเปนผูนําประชาชน พวกเขาตอ งสกัดความเสอื่ มทราม การตกเปนเบี้ยลาง และความไรเกยี รติของมสุ ลิม และยบั ยัง้ การเขา ไปเปน เครอื ขายชยั ฏอนเล็กและชยั ฏอนใหญเชน อเมริกาของรฐั บาลอสิ ลามทง้ั หลาย พวกเขาตองใหค วามสาํ คญั ตอ ประเดน็ ปญหาอสิ ลาม สรางความ เปนหน่งึ เดียวของมุสลิม และคนควาวจิ ัยกฎเกณฑท างศาสนาอันเจดิ จรัสแทนการขีดเขยี น การพูดจาท่ี สรางความแตกแยก การพดู ประจบสอพลอผมู ีอํานาจ และพูดจาใหร า ยตอผูดอ ยโอกาสท้งั หลาย และ

ดวยกบั การใชป ระโยชนจากทอ งทะเลอนั ไมเ หือดแหง ของประชาชาตอิ ิสลาม พวกเขาจะไดแ สดง จดุ ยืนเกยี รติยศของตนเองและของประชาชาตมิ ุฮัมมดั ศอ็ ลลล้ั ลอฮุอะลัยฮิวะอาลิฮวี ะซล้ั ลัม มใิ ชเ ปนความอดสู สาํ หรบั อุละมาอข องประเทศอสิ ลามดอกหรือท่ีพวกเขามอี ัลกรุ อาน มีศา สนบัญญัติอันเรืองโรจน แบบฉบับของทานศาสดา ศอ็ ลล้ัลลอฮอุ ะลัยฮิวะอาลิฮวี ะซั้ลลมั และอมิ าม มะอฺศูมนี อะลยั ฮมิ ุซซะลาม แตก ลบั ตอ งดาํ เนินการตามกฎเกณฑข องผูปฏิเสธภายใตอ ิทธิพลของพวก เขาในประเทศอสิ ลามและยอมรบั การตัดสินใจลว งหนาของพวกชอบใชกาํ ลงั และเปน ปรปกษต อ อสิ ลามอยา งแทจ รงิ พวกนักการเมอื งจากวงั เครมลนิ และวอชงิ ตันจะคอยออกคําส่งั ใหประเทศอสิ ลาม ปฏบิ ัตติ าม” เชญิ ชวนผูรชู าวคริสตสกู ารยนื หยัด ยาอยั ยุฮล้ั ละซีนะอามะนู กนู เู กาวา มีนะลิ้ลลาฮิ ชฮุ ะดาอะบิ้ลกซิ ฏิวะลายัญร ิมนั นะกมุ ชนั อานุ เกามนิ อะลาอลั้ ลาตะอฺดิลู อิอดฺ ิลู ฮุวะอกั รอ บุลติ ตกั วา วตั ตะกลุ ลอฮะอนิ นั้ลลอฮะคอบีรุนบิมาตะอฺ มะลนู (โอบ รรดาผูมีศรัทธา จงดาํ รงมัน่ เพื่ออัลลอฮฺ (ใน)การเปน พยานยนื ยันดว ยความเทีย่ งธรรม ความเคียดแคนตอกลมุ ชนหน่ึงจะตองไมบ บี บงั คบั ใหพ วกเจา (แสดงความ) อยุติธรรม พวกเจา จง (แสดงความ) ยุติธรรม ความยุติธรรมเปน สิง่ ที่ใกลเ คยี งตอการมีความยําเกรง และพวกเจา จงยาํ เกรง ตอ อลั ลอฮแฺ ทจรงิ อลั ลอฮฺคือผูทรงรแู จง ในสิง่ ทพี่ วกเจา กระทาํ อย-ู อัลมาอดิ ะฮฺ /๘-) นายินดอี ยา งยงิ่ ตอพฤติกรรมของพวกเขาเหลานัน้ ผซู ึ่งกระหายความยตุ ธิ รรมจากการท่พี วก เขาจะไดเสพยอยา งอม่ิ หนํา (อนิ ญล้ี ฉบบั มะธา บทท่ี ๕ หมวดท่ี ๖) นายนิ ดอี ยา งย่งิ ตอพฤติกรรมของพวกเขาเหลา น้นั ผซู ึง่ พยายามอยา งยากเข็ญที่จะใหได ประโยชนจ ากความยุตธิ รรม เพราะอาณาจกั รแหงช้ันฟานนั้ ก็เปนของพวกเขาดว ย (อนิ ญ้ีล ฉบบั มะธา บทที่ ๕ หมวดที่ ๑๐) ขอแสดงความยินดตี อประชาชาตผิ ถู ูกกดข่ีทวั่ โลก คริสตชนท้งั หลาย และชาวครสิ ตใ น ประเทศนี้ เน่ืองในวนั เฉลมิ ฉลองวนั ประสตู ขิ องมะซฮี ฺ (พระคริสต) ศาสดาผยู งิ่ ใหญทานหนงึ่ ซึ่งทาน ถกู แตง ตง้ั มาเพื่อเปนพวกเดียวกบั ผูถูกกดขแี่ ละสถาปนาความยุติธรรมและเมตตาธรรมและดวยกับ คาํ พูดอนั มญี าณหยั่งรแู ละพฤติกรรมท่ีแฝงไปดวยจิตวิญญาณอนั สงู สง ทีไ่ ดตาํ หนิพวกกดขแี่ ละพวก เผด็จการแตหนนุ หลังผูถกู กดขแ่ี ละผดู อยโอกาสท้ังหลาย คุณพอ และผูรูชาวครสิ ตท ้ังหลายที่ปฏิบตั ิ ตามแนวทางของทานนบีอซี า ขอใหพ วกทา นลกุ ขน้ึ ยืนเพ่ือหนุนหลังบรรดาของผอู หงั การ และขอให พวกทานลั่นระฆังในโบสถของพวกทานใหเปนคุณตอ ผูถูกกดขี่ชาวอีหรา นและเปนการประณามพวก เผด็จการเพ่อื ความพงึ พอพระทยั ของพระเจา และความยนิ ดีของผปู ฏบิ ตั ิตามคาํ สั่งของทานมะซีฮฺ คารเตอร หัวหนาพวกเผดจ็ การโลก รอ งขอใหพ วกทา นลั่นระฆังท่วั อเมริกาใหเปน เสียงทีเ่ ปน คุณตอพวกสายลับที่จอ งทําลายอหี รานนา จะเปน การดีและเหมาะสมกวา ทรี่ ะฆังทง้ั หลายควรจะล่ันให เปน เสียงท่ีเปนไปตามพระบัญชาของพระเจา แหงโลกนี้และตามคาํ สงั่ ของทา นมะซฮี โฺ ดยเปนคุณตอ ประชาชาติผูถ ูกกดข่ซี ง่ึ อยภู ายใตท ็อบบทู ของพวกสนองบญั ชาของคารเ ตอรท่ียังคงนิ่งเงยี บอยู

นายนิ ดเี ปนอยางย่ิงตอ บคุ คลผซู งึ่ กระหายความยตุ ิธรรมและพยายามอยา งเตม็ ทท่ี จ่ี ะได ประโยชนจากความยุตธิ รรมแตขอตาํ หนิพวกทเี่ ปนปรปกษตอคาํ สั่งของทา นมะซฮี แฺ ละขดั แยง ตอทกุ คําสง่ั ของบรรดาศาสดา ท่ไี ดท ําตวั เปน คณุ ตอ ผกู ดข่ี พวกสายลบั และพวกที่ชอบละเมิดสิทธิ์ของ ประชาชาติท้ังหลาย โอประชาชาตขิ องมะซีฮแฺ ละผูปฏิบตั ิตามแนวทางของทานนบอี ีซา รูฮุลลอฮฺ ขอใหพวกทานลุกข้ึนยนื และปกปอ งเกยี รติยศของทานมะซีฮฺและประชาชาตขิ องทา นนบีอีซาพวก ทา นอยา ไดอนุญาตใหศตั รูของคําสอนอันมาจากเบื้องบนและพวกปรปกษต อ พระบัญชาของพระเจา น้ัน ไดบ นิ เบือนภาพลักษณข องประชาชาตมิ ะซีฮแฺ ละผูรชู าวคริสตไปในทางทเ่ี สยี หายในสายตาของ มนุษยผูดอยโอกาสทง้ั หลาย พวกทา นอยา ไดปลอ ยปละละเลยใหพวกมหาอํานาจใชโ บสถไปเพ่อื การวงิ วอนพระเจา ให พวกสายลับและพวกทรยศตอ ผถู กู กดขี่และผูด อยโอกาส เพราะคนพวกนั้นไมไดคิดอะไรอื่น นอกจาก ใหไ ดมาซึง่ อํานาจที่มากขึ้นและเปน ผนู ําโลกทขี่ ัดแยง กับคาํ สอนจากเบ้อื งบน ประชาชาตขิ องเราไดเ ผชิญกับการอวดอางของพวกเผดจ็ การและเจบ็ ปวดกับคนพวกน้ันมา นานหลายปแลว คุณพอทั้งหลายตองลกุ ขึ้นยนื และชวยใหทานอซี ามะซีฮฺรอดจากกรงเล็บของพวกล่ิวลอ ซึง่ ศาสดาผูย ่ิงใหญทา นน้ไี ดแ สดงตนเปนปรปก ษตอ พวกกดขี่ทจ่ี ะนาํ ศาสนาไปเปนเคร่ืองมือกดขี่และขอ ดอุ าอเ พอ่ื เปน หลักฐานความชอบธรรมของพวกกดข่ี คําสอนท่ีมาจากเบ้อื งบนทัง้ หลายลว นมาเพ่อื ปลดปลอ ยผถู ูกกดข่ี โอผูด อยโอกาสท้ังหลายจงลุกขึน้ ยืน และรว มมือกันขบั ไลพวกกดข่ีทง้ั หลายให ออกไปจากแผนดินของพระเจา ผูที่จะรับชว งสบื อาํ นาจดูแลผนื แผน ดินนน้ั ตองเปนผูดอยโอกาส เทา นัน้ ” เชิญชวนนกั คิดทัง้ หลายไดลุกขนึ้ ยนื หยัดสู “นกั คิดอิสลามท้งั หลายจะตอ งเหน็ พองตอ งกนั ดวยความรแู ละความเขา ใจที่จะเขยาโลก นายทุนและคอมมวิ นสิ ตตามแนวทางทเี่ หนือกวาและฉลาดกวา และเสรีชนท้งั หลายจะตองวาง แนวทางในการตบหนาพวกมหาอาํ นาจเฉพาะอยางย่งิ อเมรกิ า ตอการทีพ่ วกเขาวางแผนจักการ ประชาชนผถู กู กดข่ีในประเทศอิสลามและประเทศโลกทส่ี าม” “พวกทาน เยาวชนผูมคี วามคดิ อันกวางไกลทัง้ หลาย พวกทา นตอ งไมน่งั นง่ิ พวกทานตอ งลุก ข้ึนสลดั ความหลบั ใหลอันนําพาสคู วามหายนะ พวกทา นตอ งรบั รถู ึงการไมใสใจตา งๆ ดว ยการ แยกแยะความทุจรติ และความเลวรา ยของพวกนักลา เมอื งขนึ้ และพวกทชี่ อบทําตามคนพวกน้ันอยาง ไรวฒั นธรรม พวกทา นตองออกหางจากความขดั แยง ความแตกแยก และการใชอ ารมณใฝต่ํานาํ ซง่ึ เปนตนเหตุความเสอ่ื มเสยี ทัง้ ปวง พวกทานตองพงึ่ พิงยงั พระผูอ ภิบาลซ่งึ พระองคจ ะทรงชี้นาํ ทางพวก ทา น และทรงชวยเหลอื พวกทา นดว ยกองทหารท่ีอยเู หนอื ธรรมชาต”ิ เชญิ ชวนเจา หนา ทร่ี ฐั สูก ารยนื หยดั

“บรรดาผูน ําประเทศอสิ ลามควรตองคิดถึงประเด็นปญ หารายวันของประเทศอสิ ลามทง้ั หลาย ทต่ี อ งตกอยภู ายใตการกดข่แี ละประชาชาตผิ ูถูกกดขี่ท้งั หลายที่ตองตกอยูภายใตร องเทา บทู ของ ตา งชาตแิ ละพวกหัวขโมยของเหลาปศาจตวั ใหญและมารรา ยตัวอืน่ ทจ่ี อ งฉกฉวยผลประโยชนของ พวกเขาไป และเผาผลาญประชาชาตทิ ั้งหลายใหต กอยูในความยากไรแ ละความสิน้ เน้ือประดาตัว พวก เขาตอ งรูสกึ ตัวไดแ ลว พวกเขาตอ งชงั่ นา้ํ หนกั ความขยาดกลวั และความนาสะพรึงกลวั ที่มหาอาํ นาจ วาดภาพดว ยการโหมโฆษณาใหพวกทานเห็นเปนภาพลวงตา จนกระทงั่ พวกทานมองไมเห็น ผลประโยชนของประเทศของทา น ของมุสลิม และของผูถ กู กดขี่ทั่วไป ดวยกการประเมนิ อยางถูกตอง พวกทานตองนง่ั ลงวนิ ิจฉัยดวยความรสู กึ รับผิดชอบชวั่ ดี และยิ่งไปกวานนั้ พวกทานตองไมย อม ศิโรราบ พวกทานควรเรียนรูจากประชาชาตอิ หี รานและรฐั บาลแหง อหี รานซึ่งพวกเขาสลดั ตัวเอง ออกมาจากการเปนเบยี้ ในเกมสแหง อาํ นาจของขวั้ อาํ นาจทั้งสอง พวกเขาสงความเจิดจรัสแหง ชยั ชนะ ไปทั่วโลก พวกเขายืนหยดั ตามแนวทางแหง เกียรตยิ ศของอิสลามและความมเี กยี รติของประเทศ อิสลามของตนเอง แนวทางดังกลาวนเ้ี องทเี่ ปน แนวทางของบรรดาศาสนทูตผูยิ่งใหญ (อ.) คอื การ ปลอ ยวางโลกแหง วัตถแุ ละสงเสียงกองตะโกน –ฮยั อาต มินนัซซ้ิลละฮ-ฺ (ความตา่ํ ตอยไดหา งไกลเรา ไปแลว) ไปยังโสตประสาทของชาวโลกทัง้ หลาย” “เราไดกลา วกบั รัฐบาลในภมู ภิ าคนหี้ ลายตอหลายครงั้ แลววา พวกทานจงมารว มมือกันเถิด ปลดปลอยตวั เองออกจากกรงเล็บของมหาอํานาจท้งั หลาย ผูถูกกดขีท่ ้ังหลายไมอาจทนทกุ ขอยภู ายใต การกดขี่ของมหาอํานาจไดอ กี ตอไปแลว ” “พวกทา นคิดหรือวา เยอรมนั องั กฤษ และหวั โจกของพวกเขาคืออเมรกิ านน้ั ปรารถนาความ อยูด มี สี ุขของพวกทา น? โซเวียตปรารถนาดตี อพวกทาน? พวกเขาตองการเพียงความอยดู ีกนิ ดีของ ตนเองเทานน้ั พวกเขาลากพวกทานไปติดกับดักเพ่อื ท่จี ะใชป ระโยชนจ ากพวกทาน วนั ใดที่พวกเขา เหน็ วาไมอาจใชป ระโยชนจากพวกทานไดแลว พวกเขากจ็ ะสลดั พวกทานทงิ้ ไมรวมกบั พวกทานอีก พวกทา นไดมาเหน็ แลววา วนั นี้สําหรบั ประชาชาตอิ หี รานเปน อยา งไร พวกเขากา วหนาไปเพียงใด พวกเขากจ็ ะสลดั พวกทา นท้งิ ไมร วมกบั พวกทานอีก พวกทา นไดม าเห็นแลววา วันน้สี าํ หรับ ประชาชาติอหี รา นเปน อยา งไร พวกเขากา วหนา ไปเพยี งใด พวกเขาไมยอมสยบใหกับมหาอาํ นาจเขา มากา วกา ยกจิ การในประเทศของพวกเขาเอง ดว ยกบั ลักษณะเหลานี้ พวกทา นตอ งกาวเดินไปดว ยกัน ทกุ คนเปนอิสระในประเทศของตนเอง แตพ วกเขาตอ งรว มมอื กันตอตานอาํ นาจทัง้ หลายทตี่ องการ กําจัดพวกเราออกไป พวกเขาตอ งการใหพ วกเราเปน ขข้ี า เมืองขึ้นของพวกเขา (นกั ลาอาณานิคมยคุ ใหม) พวกเราตองหลดุ ออกมาจากกรงเล็บของพวกเขา พวกทา นตอ งการเปนขาทาศอเมรกิ าไปถงึ ไหน กนั ? และเปน บริวารของพวกท่ีปรกึ ษาของอเมริกาไปถงึ ไหนกนั ? “รัฐอสิลามทง้ั หลายจักตองพูดเปนเสียงเดียวกนั คิดเหมือนกันทั้งหมดอยูในศาสนเดยี วกัน มี คัมภรี เลมเดียวกัน ทุกคนเห็นรวมกนั วา ยิ่งพวกเขาแตกแยกกัน คนอื่นกจ็ ะไดประโยชน พวกเขารจู ัก ความเจ็บปวด แตไ มย อมหายามาทาน นบั วันย่งิ มคี วามขัดแยง มากขึ้น พยายามทจ่ี ะแยกจากกนั รัฐ

ใหญก ็มีแตคําพูดทว่ี า พวกเราแยกกนั อยูพวกเรายงั คงเปน ศัตรูตอ กัน พวกเรายังคงขะมกั เขมนทําสิ่ง เหลาน้ีและพวกเขาก็ใชป ระโยชนไป มวลมสุ ลิมจาํ เปน ตอ งมคี วามคิดพื้นฐานสําหรับตนเอง และรัฐ อิสลามทง้ั หลายก็ตอ งมแี นวคดิ หลักดวย พวกเขาตอ งไมค ิดวา ในแตล ะวนั กม็ ีชีวิตอยอู ยางสงบ มี อํานาจปกครองประเทศตนเอง พวกทานตองเยียวยาความเจ็บปวดจากความแตกแยก ดว ยตวั เองมิ เชน นั้นแลวกไ็ มอาจรกั ษาใหห ายขาดได ไมวา จะเปน การประชุม การสมั มนา หรือการรวมชุมนมุ ใดๆ ก็ไมอาจเยียวยาได ขา พเจาวอนขอตอ อัลลอฮฺ (ซ.บ.) ไดโปรดปลุกประชาชาตมิ ุสลมิ ทวั่ ไปและรฐั อิสลามทงั้ หลายเปนการเฉพาะใหพ วกเขาตื่นข้นึ มากําชัยชนะเหนือปญหาของตนเองขอใหนาํ อสิ ลาม มาปรบั ใชใ นประเทศอสิ ลามดงั เชนทเ่ี คยเกดิ ขึ้นในอดตี ” การตอสูกบั ความอธรรมและไมป รองดอง อสิ ลามปฏเิ สธการกดขแี่ ละการยอมถกู กดขี่ “คาํ สอนของอสิ ลามกลาวววา พวกทานตองไมกดขี่ ขณะเดยี วกันก็ตอ งไมยอมรับการกดข่ี การยอมตกอยูภายใตก ารกดข่นี น้ั ใชว าจะเลวรา ยนอยกวา การกดข่ไี ม การยอมรับการกดข่ีก็เทากับกดขี่ ตนเอง และอธรรมตอประชาชาติ การกดขี่ก็เปนเนื้อเพียวกนั ทั้งสองเปนที่ตองหามในอสิ ลาม พวก ทา นไมมีสทิ ธ์ิอธรรมตอ บคุ คลอ่ืน ขณะเดียวก็ไมม สี ิทธ์ิยอมรบั การกดขจี่ ากผูใ ด” “ประชาชาตอิ สิ ลามปฏิบัติตามแนวทางหนึง่ ซงึ่ มรี ะเบียบการสรปุ ภายใตถ อยคาํ สองคาํ น้ี คอื ลาตัซลิมนู วะลาตซุ ละมนู (พวกเจา อยาไดกดขแี่ ละอยา ยอมถกู กดข่ี-จากอัลบะกอ เราะฮฺ อายะฮฺท่ี ๒๘๑-) ตลอดประวัติศาสตรท ผ่ี า นมาเราตกอยภู ายใตการกดข่แี ละความอธรรมของพวกมหาอาํ นาจท้ัง ภายในและภายนอก เฉพาะอยางย่ิงในชว งคร่งึ ศตวรรษท่ีผา นมา ประเทศมหาอํานาจตา งเขา มากมุ ชะตารฐั บาลของประเทศนี้ (อีหราน) อังกฤษเขา กุมริฎอคาน ประเทศมหามติ รก็เขากมุ มุฮมั มดั ริฎอ ในชวงเวลาเกอื บหา สิบปม าน้ี เราตอ งตกอยูภ ายใตก ารบีบคั้นและการกดข่ที ุกรูปแบบ การกดข่ีและ การรกุ รานทางเศรษฐกิจและสังคม เราอยตู ลอดในชว งหา สบิ ปในประเทศหนง่ึ ซ่งึ อยูภายใตอาํ นาจ ของตางชาติโดยอาศยั มือของขขี้ า ของพวกเขาซง่ึ เปนคนภายในประเทศน้ัน เราเปนประจักษพ ยานถึง ความอธรรมตางๆ ซึง่ หากถกู บนั ทึกเปนหนงั สอื ไวใ นประวตั ศิ าสตรมนั ตองมคี วามหนาหลายบท ทีเดยี ว ความอธรรมซ่งึ พวกเขาไดก ระทาํ ตอ ศาสนา ความอธรรมซึง่ พวกเขาไดก ระทําตอ ประชาชาติ ตอสตรี ตอเยาวชนหนมุ สาว ตอนกั คิด และตอ นกั การศาสนาอสิ ลาม มันมใิ ชสิง่ ทีจ่ ะอธบิ ายจบภายใน หนึง่ วันหรือตอใหอ กี หลายวันประชาชาติของเราไดลกุ ขึ้นยืนหยัดสภู ายหลังจากทชี่ วี ติ ของพวกเขาถกู บบี คน้ั อยา งหนกั ถึงขนั้ จวนเจียนจะสิ้นลม การลกุ ขน้ึ ยืนหยัดสูนีใ้ ชเ วลากวา ๑๕ ป พวกเขาเสยี สละ อยางมาก พวกเขาตอ งแลกคา กบั เลอื ดของเยาวชนคนหนมุ เหลือตกทอดเปน คนพิการ พวกเขาเปน ประจักษพยานถึงความอธรรมถึงขนาดตองแลกดว ยชีวิต พวกเขายืนหยดั สู ปดมอื แหงอาํ นาจของผู อธรรมและอํานาจทั้งหลายใหอ อกไปจากประเทศของพวกเขา ซึง่ มันก็คอื มือของบคุ คลผซู งึ่ ฉกฉวย เอาประเทศนไี้ ปในนามของพอ คาท่ีเอาทุกอยา งไปแบบไดเ ปลา เราผูอยภู ายใตการนาํ ของทานศาสดา

(ศ.) ปรารถนาท่ีจะไดนาํ เอาถอ ยความทั้งสองกลับมาปฏบิ ตั ิใหเห็นจรงิ เราจะไมเ ปนผูกดข่ี ขณะเดยี วกันก็จะไมย อมเปน ผูถกู กดข่ี ตลอดประวตั ิศาสตรเ ราถูกกดข่มี าโดยตลอด ถกู กดขีใ่ นทุกา น วันน้ีเราไมต อ งการเปนผูถกู กดขี่อีก แลวก็ไมตองการเปนผูกดข่ีดวย เราจะไมรุกรานประเทศใด ทั้งสนิ้ อันเปน ไปตามหลักธรรมคําสอนทีเ่ ราไดรบั จากอิสลามเราจะไมร กุ ล้าํ สทิ ธิของผูหนึ่งผูใ ดทง้ั ส้นิ เราจะ ไมทําอยา งนั้นเด็ดขาด เราจะไมรุกรานประเทศใดๆ เราจะไมทาํ อยา งเด็ดขาด แตเราก็จะตอ งสกดั การ รกุ รานจากบคุ คลอื่นดว ย ประชาชนของเราทกุ วันน้ีไมว าหญงิ หรือชาย เดก็ หรอื ผูใหญม คี วามพรอ มใน การเผชิญหนากับการรกุ ราน ทุกรปู แบบมันถูกสกัดก้ันไวแลว พวกเขาลกุ ข้ึนยืน แลกชวี ิตกบั อสิ รภาพ และเสรภี าพแลกกบั การที่ตองหลุดออกจากแอกแหง การกดข่ี เรารอคอยเชนนีจ้ ากประชาชาตแิ ละ ประเทศทั้งหลาย คาํ สอนของอสิ ลามบอกวา พวกทา นตอ งไมก ดขีผ่ ูอ่ืนและตอ งไมตกอยภู ายใตก ารกด ขี่ของผูใด หากพวกเขาปฏบิ ตั ติ ามแนวทางของอีซามะซฮี ฺ ทา นอซี ามะซีฮฺ (อ.) นั้นก็ไมยินยอมใหม กี าร กดข่ีในทุกรูปแบบและไมยอมตกอยภู ายใตก ารกดขี่เปนเด็ดขาด น่ีคอื แผนงานของบรรดาศาสนทูต ท้ังหลาย มันคือแบบแผนของพระเจาซึ่งถกู ประกาศมายังมนษุ ยชาตผิ า นทานศาสนทูตทั้งหลายวา ประชาชนทัง้ หลายจะตองไมเ ปน ผกู ดขี่ แมเ พียงแลกกบั สองดริ้ ฮมั แลวนบั ประสาอะไรกับหน่งึ ตูมาน และพวกเขาตอ งไมย อมรบั การกดขดี่ ว ย” การตอสกู บั ความอธรรมเปน หนาทที่ างศาสนา “นกั ลาเมืองขน้ึ ไดเขามาบบี บงั คับใหรับระบบเศรษฐกจิ สามานยโดยอาศัยนํา้ มือของขข้ี าทาง การเมอื งซึง่ มอี ํานาจปกครองมุสลมิ อยจู ากผลดงั กลา ว ประชาชนจงึ ถูกแบง ออกเปน สองจําพวก คอื ผู กดขีแ่ ละผูถ ูกกดข่ี ฟากหนึ่งมมี สุ ลิมหลายรอยลานคนตองทนหวิ กระหาย ขาดสขุ อนามยั และไร วัฒนธรรม สว นอีกฟากหน่ึงซง่ึ เปน คนกลุมนอยอันประกอบไปดวยคนร่ํารวย เจา ของอํานาจทาง การเมอื ง ซึง่ เปนพวกใชชวี ติ หรูหราฟุมเฟอยและเส่อื มเสยี ประชาชนผหู ิวกระหายและตกอบั ตางก็ พยายามทีจ่ ะปลดปลอ ยตนเองออกจากการกดขข่ี องผปู กครองทฉ่ี กฉวยประโยชน เพ่อื ทจ่ี ะใหชีวติ ของพวกเขาดขี ึ้น ความพยายามเชนนย้ี ังคงดํารงอยู แตคนกลมุ นอยท่เี ปน ผูปกครองและมอี าํ นาจ ควบคมุ รฐั บาลฉอ ฉลเหลา นัน้ สกดั ยับยั้งพวกเขาไว เรามหี นา ทีต่ อ งปลดปลอ ยประชาชนผูถูกกดข่แี ละ ดอยโอกาสเหลานน้ั เรามหี นา ทต่ี อ งหนุนหลงั ผถู ูกกดข่ีท้ังหลายและเปนศัตรูตอ ผูกดขีท่ ง้ั มวล นค่ี อื หนาที่ซงึ่ ทานอะมรี ลุ มุอมินีน (อ.) ไดกลาวเตอื นบตุ รผูสงู ศักดทิ์ ้ังสองของทานวา กนู าลซิ ซอลิมศ็อศมนั วะ ล้ลิ มัซลูมเอานัน (เจาทงั้ สองจงเปน คูอาฆาตกบั ผกู ดขแี่ ละจงเปน ผูชว ยเหลือบรรดาผถู กู กดขี่) อลุ ะมาออิสลามมหี นาทีต่ องตอสกู บั ความตองการรวมศนู ยและการใชป ระโยชนท ี่ไมถกู ตอ ง ของพวกกดขี่ พวกเขาตองไมป ลอยคนสวนใหญใ หต อ งอดอาหารและอยูในสภาพดอยโอกาสสว น ขา งๆ พวกเขาเหลา น้ันมีพวกกดข่ที ค่ี อยฉกฉวยผลประโยชนแ ละกนิ ของตอ งหา มอยอู ยางฟฟู า ทานอะ มรี ูลมอุ มนิ ีน (อ.) กลา วไววา ฉันยอมรับอํานาจการปกครองกเ็ พราะวา อัลลอฮฺ (ซ.บ.) ทรงเอาสญั ญา

จากอุละมาออสิ ลามวา พวกเขาจกั ตองไมน ่ิงเงยี บตอ การเผชิญหนา ระหวางพวกตะกละตะกลามและ พวกฉกฉวยที่กดข่ี กบั พวกหวิ โซและดอยโอกาสท่ถี ูกกดข่ีและยืนน่งิ โดยไรงานทํา ทกุ วันนเ้ี ราจะทนน่งิ เงียบไดอยา งไร กใ็ นเมอื่ เรากเ็ ห็นวามพี วกฉอฉล พวกสวาปามของ ตอ งหาม และตัวแทนตา งชาติเขาครอบครองทรพั ยากร และผลผลติ ของมสุ ลิมหลายรอยลานคนโดย ความชวยเหลือของตา งชาตแิ ละการบีบบงั คับ พวกเขาไมป ลอ ยใหม สุ ลมิ เหลา นั้นใชประโยชนจ าก ความโปรดปรานเลยหนาท่ีของอลุ ะมาออสิ ลามและมสุ ลมิ ทง้ั มวลคอื หยดุ ยงั้ สภาพการกดขเี่ หลานแี้ ละ กําจัดรัฐบาลของพวกกดข่ตี ามแนวทางน้ซี ง่ึ เปนแนวทางแหงความผาสกุ ของมสุ ลิมหลายรอ ยลานคน และกอรางสรางรฐั บาลอสิ ลาม” “หลักการศาสนาและปญญาบอกเราวา เราจกั ตองไมปลอยใหส ภาพของรัฐบาลทงั้ หลาย ดาํ เนนิ ไปแบบตอตา นอสิ ลามหรือไมม ีสภาพแบบอสิ ลาม หลกั ฐานในเรอ่ื งนี้ชัดเจน เพราะการ สถาปนาระบอบการเมอื ง แบบมิใชอิสลามกห็ มายความวา ไมปลอ ยใหร ะบอบการเมอื งแบบอิสลาม ดาํ รงอยเู ชนเดียวกนั ทีร่ ะบบการเมืองอ่นื ทม่ี ิใชอ ิสลามน้นั คอื ระบอบที่แปดเปอ นไปดวยการต้งั ภาค-ี เพราะผูป กครองคือฏอฆตู - เรามีหนา ที่ทจี่ ะตอ งขจดั ผลติ ผลของการตง้ั ภาคีใหอ อกไปจากสงั คม อิสลามและชวี ติ ความเปนอยูข องพวกเขา เหตผุ ลอีกอยา งหนึ่งก็คอื เรามีหนาท่สี รา งเงอ่ื นไขทางสังคม ทเ่ี อ้ือตอการฟมู ฟก กลมุ คนที่เปนศรัทธาชนและมีความประเสริฐ เงอื่ นไขนีย้ อ มตรงกันขามกับเง่ือนไข ของผปู กครองฏอฆูตและอาํ นาจอนั ไมชอบธรรม เงอ่ื นไขทางสงั คมทเ่ี กิดจากนา้ํ มือของฎอฆูต และ ระบบที่เคลือบดวยการต้งั ภาคีนน้ั จะตามตดิ มาดวยความเสอื่ มเสยี ซง่ึ พวกทานประจักษเห็น นั่นก็คือ ความเสื่อมเสยี บนหนา แผน ดิน ซง่ึ เราจาํ เปน ตองขจดั ใหส้นิ คนท่เี ปนตนเหตุตองไดรบั การตอบแทน การกระทําของพวกเขาอยางสาสม มนั คือความเสอ่ื มเสียซง่ึ ฟรอูนสรางมันขนึ้ มาในดินแดนอยี ิปต ดงั ทอี่ ลั กุรอานกลา ววา อนิ นะฮมู ิน้ลั มฟุ ซิดีน (แทจ ริงเขาคือผสู รา งความเส่อื มเสยี คนหนง่ึ ) ภายใต เงือ่ นไขทางการเมอื งและสงั คมดงั ท่ีเปน อยนู ี้ มนษุ ยผมู ศี รัทธา ผยู ําเกรง และผูรักความยตุ ิธรรมไม อาจจะดาํ รงอยูไ ด โดยใหค งสภาพความศรทั ธาและการปฏิบัตติ นอยา งดเี อาไวไ ด เขาตองเผชญิ กบั ทาง สองแพรงตองถกู บบี บังคบั ใหกระทาํ สง่ิ ทีแ่ ปดเปอ นการตงั้ ภาคีและไมถ ูฏตอ งหรอื เพ่ือท่จี ะไมตอ ง กระทาํ ความชวั่ ดังกลา วและไมต องยอมรับคาํ สงั่ และกฎเกณฑข องพวกฎอฆูต พวกเขาก็ตอ งขัดแยง และตอสกู ับคนพวกน้ันจนเงื่อนไขแหง ความเสอื่ มเสียมลายสน้ิ ไป เราไมม ที างเลอื กใดนอกจากตอง ทําลายองคก รเครอื ขา ยของรัฐบาลทีเ่ สียหายและสรางความเสอื่ มเสีย และเราตอ งลมลา งระบอบของ ผปู กครองทฉ่ี อฉล สรางความเสื่อมเสีย อธรรม และชัว่ ชา น่ีเปนหนา ทห่ี น่งึ ซงึ่ มุสลิมทุกคนในทกุ ประเทศจะตองทาํ ใหไ ดแลว พวกเขากจ็ ะทาํ ใหการ ปฏวิ ัตทิ างการเมืองแบบอสิ ลามประสบชยั ชนะ” “ทานอะมรี้ (อ.) ไดย ืนหยัดสกู บั มอุ าวิยะฮฺ ในสภาพท่ีมุอาวิยะฮฺมภี าพของอิสลามและปฏิบตั ิ ตนตามแบบอสิ ลามอยู บางทีก็อาจมีความเชอื่ แบบอสิ ลามอยบู า ง หรืออาจจะไมม ีเลยก็ได

ท้งั ๆ ทีแ่ มจ ะมใี ครบางคนท่ีเตอื นทานอะมี้ร (อ.) แบบเบาความวา ขอใหทานปลอ ยมุอาวยิ ะฮฺ ไวในรฐั ของทา นสักพักหนึ่งและเมื่อรากฐานของรัฐบาลของทานแขง็ แกรงแลว ก็คอ ยจดั การเขา แต ทา นอะมรี้ (อ.) ก็ไมใ สใจคาํ พดู เหลานี้เลย เหตุผลของทานก็คอื คนๆ หนง่ึ ท่กี ระทําการฝาฝน บทบญั ญัตแิ หง อสิ ลามและเปด ทางใหความอธรรมเขา ครอบงําบา นเมอื ง ขาไมอ าจปลอ ยเขาใหเปน ผปู กครองได แตถ าหากยังปลอ ยใหเ ขามีอาํ นาจปกครองกเ็ ปน การบงบอกวา คนชว่ั มอี าํ นาจปกครอง แทนผูน ําท่ีแทจรงิ ทา นยงั ไดจาํ กดั วงใหแ คบอีกวา ถงึ แมว า ในชว งเวลาน้ันการปลอ ยใหมุอาวิยะฮดฺ ํารง อยูตอ ไปน้ันจะเปนการเสรมิ บารมใี หอาํ นาจการปกครองของทานแข็งแกรงยงิ่ ขึ้นกต็ ามทานก็จะไม อนญุ าตใิ หม อุ าวิยะฮมฺ อี าํ นาจปกครองอีกตอไป นี่เปนหลกั ฐานสาํ หรับเราวา หากเรามคี วามสามารถ เราจะตองขจดั รัฐบาลซ่งึ ปกครองดวยคนช่ัวออกไป แตถ าทาํ ไมไ ด ก็จะตอ งไมพอใจตอรฐั บาลของ พวกเขาแมเ พยี งวันเดยี ว หรอื แมแ ตหน่งึ ช่ัวโมง ความพอใจน้ีคือ ความพอใจตอ ความอธรรม พอใจตอ การรุกราน พอใจตอ การฉกชิงทรพั ยสนิ ของประชาชน ไมมีมสุ ลิมคนใดทมี่ สี ทิ ธแิ สดงความพึงพอใจ ตอรฐั บาลของผกู ดข่ีแมเพียงหนง่ึ ชั่วโมง เราทั้งหมดมีหนาทตี่ อตา นรฐั บาลทีเ่ ขา มาดวยวธิ ีการเหลานี้ และกระทาํ การฝา ฝน บทบญั ญตั ิของอสิ ลาม หรือแมกระทงั่ กฎหมายของตนเอง เราท้ังหมดมีหนาที่ ตอ งตอ สกู บั พวกเขา ทกุ คนตอ งสูตามกําลงั ความสามารถของตนเองไมมีขอ อา งใดๆ ทั้งส้ิน” “มรี ายงานหนึ่งจากคฎุ บะฮขฺ องทา นซยั ยิดชุ ชฮุ ะดาอ (อ.)ท่ีทานไดกลา วถงึ สาเหตุของการลุก ข้นึ สูกับรฐั บาลฉอฉลในยุคนัน้ น่ันก็คือทานกลาวกับประชาชนโดยอา งคํากลาวของทา นศาสดา (อ.) ท่ีวา บุคคลใดที่เหน็ ผูป กครองชั่วเปลยี่ นกฎศาสนบัญญตั ิจากตองหา ม (ฮะรอม) เปน อนุมตั ิ (ฮะลาล) สิง่ ใดที่อัลลอฮฺทรงหามเอาไว เขากลบั ปลอยใหก ระทาํ ไดอยา งเสรี กระทาํ ตนขัดแยงตอ แบบฉบับของ ทา นศาสดา (ศ.) ฉกี สญั ญาทไี่ ดกระทาํ ไวกับอลั ลอฮฺ หากใครเห็นผปู กครองช่วั กระทาํ ส่ิงดงั กลาวแลว นงิ่ เงยี บ ไมยอมจดั การเปล่ยี นแปลงดว ยคําพูดของเขา ไมยอมเปลย่ี นแปลงสภาพหลงผดิ ที่พวก ผูป กครองชั่วไดทาํ ไวดวยการแสดงออกของตนเอง อัลลอฮฺ (ซ.บ.) ไดทรงตดั สินพระทยั เอาไวแ ลว พระองคทรงตัดสินพระทยั เอาไวว า มนุษยค นใดที่น่งิ เงียบตอหนาผปู กครองช่ัวทไ่ี มร ักษาความ ศกั ดส์ิ ทิ ธ์ขิ องกฎศาสนบัญญัตขิ องพระองค ประพฤติตัวขดั แยงตอแบบฉบบั ของทา นศาสดาของ พระองค ฉีกสัญญาท่ีมตี อ พระองค การนง่ิ เงียบตอหนา ผปู กครองอธรรมนี้กลายเปน การไมพยายาม เปลี่ยนแนวทางของผปู กครองชั่วทั้งคาํ พูกและการกระทํา มันเปน การตัดสินพระทยั ที่พระองคจะทรง เปลยี่ นสถานะของเขาใหเ ขา แทนท่สี ถานะของผปู กครองชั่วในโลกหนา หมายความวา ผปู กครองทมี่ ี ลกั ษณะดงั กลาว เปลีย่ นแบบฉบับของทา นศาสดา (ศ.) ฉกี สญั ญาที่มตี อ พระองค ละท้ิงการปกปอง ความศักด์สิ ิทธแ์ิ หง บทบญั ญัติศาสนา โดยปลอยใหกระทําอยา งเสรี เขามองเหน็ การกระทาํ นจ้ี ากพวก เขา ถึงแมว า เขาจะกระทาํ การงานท่ีเปนวาญบิ และมุซตะฮบั อยา งดี นมาซสามชว งเวลา ไปมสั ญิดเปน บคุ คลทเี่ ผยแพรศ าสนบญั ญัติของพระเจา ปฏบิ ัตติ นตามความพึงพอพระทัยของอลั ลอฮฺ เขาทาํ การงาน ทั้งหลายอยา งดีเยีย่ ม ออกหา งจากพฤตกิ รรมที่เลวทราม แตเขานิง่ เงียบตอผูปกครองอธรรมตามการ รายงานซึ่งถายทอดมาจากทานซัยยิดุชชฮุ ะดาอซ งึ่ บอ งบอกถึงเหตผุ ลของการลกุ ขึน้ สตู อตา นรฐั บาล

อธรรมในยุคนั้นวาทา นตอ งการปฏบิ ตั ิตามคาํ สอนของทา นศาสดา โดยท่ีไมม วี ันจะละวางมันเปน อนั ขาด สว นบคุ คลใดท่ขี ัดแยง เขากอ็ ยูในสถานะเดียวกบั ผูปกครองอธรรม หมายความอยูในนรกขุม เดยี วกับทผี่ ูปกครองชั่วนนั้ อยมู ีสภานภาพเดียวกับทีผ่ ูปกครองอธรรมมีอยูม นุษยค นทีว่ า น้ีเลอื กทจ่ี ะน่ิง เงียบไมวา ผูป กครองช่ัวคนน้ันจะประพฤตปิ ฏิบตั ติ วั อยา งไร การนิ่งเงยี บของเขาสง ผลใหเขามที ่ีอยู เดยี วกับผูปกครองอธรรมคนนนั้ น่ันเอง” ความนา รงั เกียจของการนิง่ เงียบตอการกดข่ี การนิง่ เงียบของอุละมาออสิ ลาม “สําหรบั ขา พเจาแลวไมเคยสงสยั เลยวา การนิ่งเงียบตอหนา องคก รของพวกอหังการน้ันไม เพยี งแตเ ปน การทาํ ลายลางอสิ ลามและมัซฮบั ชีอะฮเฺ ทา นั้น มันยงั เปน การสญู เสียแบบตอยตาํ่ ท่สี ดุ วนั น้ีครบู าอาจารย เฉพาะอยา งย่งิ อลุ ะมาอท วั่ โลกมหี นา ท่ีอันยิ่งใหญ ตอหนา เบ้ืองพระพักต ของอลั ลอฮฺ (ซ.บ.) ดวยกบั การนิง่ เงียบของพวกเรานนั้ จะสงผลใหค นรุนใหมต กอยูในความหลงผดิ และปฏเิ สธไปตลอดภาล และเรามหี นา ที่ตอ งรบั ผิดชอบ อนั ตรายของอัสราเอลเองและเครือขา ยอนั ตํา่ ทรามของมนั น้นั กาํ ลงั ขม ขอู สิ ลามและอหี รา นใหพบกับความวิบตั ิ ขา พเจา ไมย อมทจี่ ะมชี วี ิตอยอู ยาง ไรเกยี รตแิ ละไรคาเปน อนั ขาด ขา พเจา รอคอยอลุ ะมาอและมุสลิมทั่วไปใหป กปอ งอัลกุรอานและ อิสลามจากภยนั ตรายทีอ่ ยูเ บือ้ งหนา ดวยการรวมมอื กนั ” “ความรกั ความผกู พนั ของอุละมาออ สิ ลามตอประเทศชาติและกฎเกณฑอ สิ ลามนั้นก็คอื ความ รักความผกู พันตอ พระเจา ทไี่ มม ีวนั แยกจากกันเรามีหนา ทท่ี ร่ี บั มอบจากพระเจา ในการรกั ษา ประเทศชาติอสิ ลามและอิสรภาพเสรีภาพของประชาชน เราเช่ือวา การละท้งิ การตดั เตือนและนิง่ เฉยตอ ภยันตรายที่จะเกดิ ข้ึนน้ันถือวา เปนตราบาปสาํ หรับอิสลามและอสิ รภาพของชาติ เราเช่ือวา เปน บาป ใหญ เราเชอื่ วา มนั คือการเปด ทางตอ นรบั ความตายอันดําทะมนึ ผนู าํ ผูย ่ิงใหญของเรา เชน ทา นอะมีรูล มอุ ม ินนี (อ.) ไมอนญุ าตใหน ิ่งเฉยตอการกดขี่ทงั้ หลาย แลว เรากไ็ มยอมดว ยหนา ท่ขี องเราคือชน้ี ํา ประชา แนะนํารฐั ทงั้ หลาย ชแี้ นะองคกรทุกแหง เราจะไมย อมละวางหนา ท่ีตามประสงคของพระเจา เชน นี้ ในยคุ นี้ การนิง่ เฉยตอ การกดขี่กค็ อื การชว ยเหลือผอู ธรรมนั่นเอง” “(จากโองการท่วี า ) อซิ ยะกูลุ เลาลายันฮาฮมุ ุล ร็อบบานียูนะว้ลั อะฮฺบารุ อนั เกาลิฮิมลุ อษิ มิ วะ อกั ลฮิ ิมซุ ซุฮตฺ ะ ละบิอซ ะมากานยู ศั นะอนู (ทาํ ไมบรรดาผทู ําตัวผูกพนั อยูกับพระเจา และบรรดา นกั ปราชญ (ชาวยิว) จงึ ไมหามปรามพวกเขาจากคาํ พูดของพวกเขาที่เปนบาปและการรบั สนิ บนของ พวกเขา สง่ิ ที่พวกเขาสรา งสรรคไว ชางเลวรายเหลอื เกิน-อัลมาอิดะฮฺ / ๖๓-) อลั ลอฮฺ (ซ.บ.) ทรง กลาวโทษตอทา ทีของ รอ็ บบานยี นู (บรรดาผทู าํ ตวั ผกู พันกบั พระเจา) และอะฮบฺ า ร (นักปราชญ ชาวยิว) วา ทาํ ไมพวกเขาซ่ึงเปนนักการศาสนายิวจึงไมห ามปรามและไมห ยุดยง้ั คาํ พูดทเี่ ปน บาป หมายถึง คํากลา วของพวกทาํ บาป-ไมว าจะเปน คําพดู เท็จ การใสร าย การดดั แปลงสัจธรรม และอ่ืนท่ี อยใู นขา ยน้ี – และการรับสนิ บน ซงึ่ หมายถงึ การกนิ ของตอ งหาม ชดั เจนวา การประณามและตาํ หนนิ ี้

มิใชเ กดิ เฉพาะผูร ูช าวยิวเทา นน้ั และมใิ ชเฉพาะผูร ูชาวคริสตเทา นั้น แตค รอบคลมุ ถึงผูรูของสงั คม อิสลามและผรู ศู าสนาทวั่ ไป ฉะน้นั ผูรศู าสนาของสังคมอสิ ลามหากยงั คงนิง่ เฉยตอทัศนะ และ การเมืองของพากกดขล่ี ะก็ พวกเขากต็ กอยภู ายใตก ารประณามและตาํ หนขิ องพระเจา เชน กัน พระ บญั ชานไ้ี มไ ดเ ก่ียวกบั คนรุนกอนเทานน้ั คนรุนกอ นกบั คนรุนใหมอยใู นสถานะเดียวกันตามโองการ ดังกลา ว ทา นอะมีรลุ มุอม นิ ีน (อ.) กลาวโดยอางองิ จากโองการดงั กลา ววา อลุ ะมาอ อิสลามตองใชเ ร่อื ง น้ีเปนอุทาหรณ ตอ งต่นื ตวั ตองไมหยุดยงั้ การกาํ ชับกันใหทําความดแี ละหามปรามกนั จากความ เลวรา ย และพวกเขาจะตอ งไมย อมสยบตอ สถาบนั การปกครองพวกทรราช ทา น (อ.) ไดกลาวไว สอง ประเด็นโดยอา งจากโองการดังกลา ววา ๑. การไมเ อาใจใสตอ หนาท่ตี นเองขอบบรรดาอลุ ะมาอเ ปน อันตรายยิ่งกวา ความบกพรอ งใน หนา ที่ในเรื่องเดยี วกันของบุคคลอนื่ พอคาหากทาํ ผดิ พลาดกเ็ กดิ ผลเสยี กบั ตัวเอง แตอลุ ะมาอห าก ละเลยจากหนาท่ีของตนเอง เชน น่งิ เงียบตอหนาพวกทรราช ผลเสยี ก็จะเกขิ ึ้นกบั อิสลาม หากเขาไดทาํ หนาทขี่ องตนเอง ไมน ง่ิ เงียบในสิง่ ทีจ่ ําเปน ตอ งพูด ผลดกี ็จะตกกบั อิสลาม ๒. ทง้ั ๆ ที่เขาตองหามปรามทุกเร่ืองท่ขี ัดแยง กับบทบัญญัติศาสนา โดยอางจากเร่อื งคาํ กลาวท่ี เปน บาปและการกนิ สินบันก็คือกนิ ของตอ งหามนน้ั เขา ใจไดว า ความชว่ั รายท้งั สองนี้อันตรายย่งิ กวา ความชวั่ รา ยใดๆ เขาจะตองตอสอู ยางจรงิ จงั ในเร่อื งดงั กลา วนี้ ก็เพราะวา คาํ พูดและการโฆษณาชวน เชื่อของเครอื ขายของพวกกดขี่นั้นมอี ันตรายยิ่งกวา การกระทาํ และแนวทางการเมอื ของพวกเขาที่ กระทําตออิสลามและมุสลมิ เสียอกี สถานะของอสิ ลามและมวลมุสลิมตกอยูใ นความสุมเสีย่ ง อลั ลอฮฺ (ซ.บ.) ไดทรงประณามพวกเขาวา ทาํ ไมไมยบั ย้ังคาํ พูดที่ไมถฏู ตองและการโพนทะนาการทาํ บาปของ พวกกดขี่? ทาํ ไมพวกเขาจงึ ไมปฏเิ สธบคุ คลทอี่ า งวา ขา เปน คอลีฟะตุลลฮฺ (ตวั แทนของอลั ลอฮฺ) เปน เครงื่ อมอื ดําเนินการของพระเจา และกฎเกณฑท างศาสนาก็คอื สิ่งท่ีขากระทาํ อยู ความยุติธรรมกค็ ือสง่ิ ทขี่ าดาํ เนินการอยู-ทงั้ ๆ ท่ไี มมีแกนแหง ความยตุ ธิ รรมเลย-? นคี่ อื คาํ กลา วทเ่ี รียกวา คาํ กลา วทเ่ี ปน บาป ทําไมพวกเขาจงึ ไมย ับย้ังคําพูดท่ีมีตราบาปซ่ึงมอี ันตรายอยางรายแรงตอสังคมเหลา น้ี? พวกเขากระทาํ การทจุ ริตและสรางบิดอะฮฺ (คําสอนใหม) ในอสิ ลาม และตีอิสลามเขา อยงจงั ทาํ ไมพวกเขาจงึ ไมห า ม ปรามสงิ่ เหลา น้ี ทําไมไมย ับยง้ั ความชวั่ เหลา น้ี? หากบุคคลใดอธบิ ายกฎเกณฑศ าสนาแบทอี่ ัลลอฮไฺ มทรงพอพระทัยละก็ เทากับเขาไดส รา ง บิดอะฮใฺ นอิสลามแลว โดยใชช ่อื วา อสิ ลามกาํ หนดใหเปน เชน นน้ั เขาไดกระทาํ การขดั แยง กับอิสลาม จงึ เปน หนาท่ขี องอลุ ะมาอท ีจ่ ะตองตอ ตา น เมือ่ ใดท่ีพวกเขาไมแ สดงอาการตอตา นออกมา พวกเขากจ็ ะ ตกอยูภายใตก ารสาปแชงของอัลลอฮฺ (ซ.บ.) นี่คือสิง่ ทไ่ี ดจากโองการอลั กุรอาน และจากอัลฮะดษี ทวี่ า อิซาซอฮธ รอ ติล้ บิดะอุ ฟะลิ้ลอาลิม อยั ยซุ ฮิรออิ้ลมะฮู วะอิ้ลลา ฟะอะลยั ฮิละอฺนะ ตุลลอฮฺ (เมอื่ บดิ อะฮแฺ พรหลายขนึ้ มา เปน หนา ท่ขี องผูรูทจ่ี ะตอ งแสดงความรู (ศาสนา) ของเขาออกมา มิเชน น้ัน แลว การสาปแชง ของอัลลอฮกฺ ็จะตกอยูท่ีพวกเขา”


Like this book? You can publish your book online for free in a few minutes!
Create your own flipbook