Kaibigang Lampara

KAIBIGANG Isinulat ng ika-3 na grupo

MIYEMBRO AT PARTICIPATION: SUMNGAT, JOEI SOPHIA ............................... 1 PINUNO, MANUNULAT, LAYOUTING BAYLA , MARCGAUX ..................................... 2 PAGE COVER, STORYA LEGARA, MARY ............................................. 3 STORYA PASSION, JESSNER ........................................ 4 STORYA, LAYOUTING RIVERA, EARL MARU DION .......................... 5 STORYA ROA, ALAIN JUSTINE .................................... 6 **WALANG PARTISIPASYON** SANTOS, ANGELO ......................................... 7 **WALANG PARTISIPASYON** TERRE, KEITH ................................................ 8 STORYA 00

Noong unang panahon sa mundo ng kadiliman, isang liwanag ang nahulog, at nabigyan ng biyayang mabuhayan. Walang mapanatilihan, kaya naman sa paghanap nito, doon may lamparang nasulyapan. Hindi nagkusang lumabas sa pinagtutuluyan, hanga’t may dumating na kaibigan. “Takot ka rin ba sa dilim?” tanong nito, na may pagkamahinhin na tono “Wag kang mag-alala, kasama ng iyong ilaw at ng aking gabay, kahit sa anong bahagi ng mundo, basta’t magkasama tayo, magiging maayos din ang lahat ng ito”. 01

Sa maikling oras na sila ay nagkakilala isang napakagandang pagkakaibigan ay nag bunga. Sila ay dumayo sa kasulok sulukan ng mundo, at sa kabila ng takot na kanilang nadarama, basta't nandiyan sila sa isa't isa, kakayanin nila labanin ang pagsubok na darating pa. Sa gitna ng paglalakbay ng dalawang mag kaibigan, may nakasalubong silang pintor sa daan. Makikita sa kanyang mga naglalakihang mata ang lungkot na nadarama, na para bang may kulang o nawawalang mahalaga. “Kay ganda naman magka ilaw” parinig niya sa kanila. “Kay tagal ko ring nangarap na maging maaliwalas ang langit na kay ganda”. Lumapit ang pintor at tinignan ang dalawa, gamit ang mga nagmamakaawang mga mata itinanong niya, “Di ko nais maging abala, ngunit pede ba magamit ang iyong liwanag sa aking pagpinta?” 02

Kuminang na parang mga diyamante ang kanyang mga mata ng pumayag ang dalawa at mabilis na kinuha ang kakailanganin niya. Pumunta sila sa isang malawak na bukidan at dun sinimulan ang pagpinta. Sa bawat kulay, linya at hugis na kanyang iginuhit gamit ang kanyang pintura, nakabuo siya ng imahe na puno ng emosyon at drama. Nang patapos na ang larawan, at huling detalye na lang ang kinakailangan, sa bawat puwang na parte na mukang nakukulangan, maliliit na kumikinang na ilaw ang na dagdagan. Sa pagka-okupado ng dalawang mag kaibigan, . hindi na nila namalayan ang kanilang . paligiran. Napapalibutan na pala ng . mga nagliliparang ilaw ang bukidan, . gaya ng naipakita ng larawan na . pininturahan. Puno ng pagtataka, . tumungo ang atensyon nila sa . isa. Tapos na ang kanyang . obra, at ito ay napakaganda. 03

Inamin niya sa kanila ang katotohanan, na biniyayaan siya ng kapangyarihan. Gamit ang kanyang talentong pagpinta, nakakabuo siya ng mga imaheng kakaiba. Buhay ang naibubuo, ngunit dahil sa kadiliman ng mundo, napabayaan at hindi na naigagamit ng wasto. 04

Muling nagpasalamat sa binigay na pagkakataon, at . namaalam na sa dalawa ang pintor. . pag-uuganayan ng dalawang mag . kaibigan, tumuloy na sila sa . kanilang paglalakbayan. Sa . bawat oras na lumipas na . sila ay nakukwentuhan, . hindi ba nila namalayan ang . kanilang dinadanan. Sa bawat . pag tapak ng kaibigan sa isang . matarik na daan, maakyat . na nila ang bundok ng . walang kaalaman. Sa tabi ng hindi kinataasang bundok ay may maliit na bario na puno ng mga tao. Ang Balita tungkol sa pintor, at ang mahiwagang liwanag nito, ay naging matamis na chismisan ng bayanihan dito. Marami ang nabulag sa kasakiman at gustong angkinin para sa sarili lamang. Kaya naman ng marinig ng pintor ang tungkol dito, hinanap ang dalawa at pagsabihan ito. 05

Sa takot na baka sugurin ang dalawa, mabilisang tumakbo na parang mawawalan na ng hinga. At sawakas natagpuan sila, sa tuktok ng hindi kinataasang bundok pa. Naka ilang oras den bago niya na abot ang dalawa, at nagulat nalamang sila sa kanyang hindi inaasahang presensya. Habang hinahabol ang hinga, nakarinig sila ng kaguluhan sa ibaba. Ang mga tao sa barrio, ay pasugod na umaakyat na. Sa kaba na baka abutin agad sila, ipinaliwanag ng mabilisan ang mga kaganapan. Sa pagitan ng dalawa, mas nanganganib ang buhay ng isa, at sa kaba na saktan nila ang kaibigan niya, nakaisip agad ng paraan ang lliwanang para mailigtas siya. Sa huling pagkakataon nag katinginan ang dalawa, at sinabi ang huling mensahe niya. “Ang bawat paglalakbay ay may linya ng katapusan, at ako’y nangakong ika’y matulungan aking kaibigan.” Lumipad sa kataas taas ang liwananag at iniwan ang lamparang pinagtuluyan. 06

Lumiyab sa kalangitan at biglang nag ka ilaw ang kalahatan. Sa mundo ng kadiliman na buhay ang araw, at sa bawat paglakbay ng kaibigan, may liwanag na siya’y ginagabayan. 07