คณะมนตรีความร่วมมือแห่งรัฐอ่าวอาหรับ

ขอมูลพื้นฐานของตางประเทศ 2565 1 คณะมนตรคี วามรวมมือแหง รัฐอาวอาหรับ (Gulf Cooperation Council-GCC) เวบ็ ไซต www.gcc-sg.org ทตี่ ้ังสำนักงานใหญ ริยาด ซาอุดีอาระเบีย เลขาธิการ ดร.นาอฟี ฟะลาฮ มบุ ารอ็ ก อลั ฮจั ญรอ็ ฟ (ชาวคูเวต) ภารกจิ GCC หรือที่รูจักในอีกช่ือวา คณะมนตรีความรวมมือเพื่อรัฐอาหรับในภูมิภาคอาว (Cooperation Council for the Arab States of the Gulf-CCASG) เปนองคการความรวมมือระดับอนุภูมิภาคในตะวันออกกลาง ประกอบดวยรัฐรอบอาวอาหรับ 6 ประเทศ ไดแก บาหเรน คูเวต โอมาน กาตาร ซาอุดีอาระเบีย และ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส (UAE) กอต้ังขึ้นตามกฎบัตร GCC ซึ่งลงนามในที่ประชุมระดับประมุขของรัฐรอบอาวอาหรับ ทั้ง 6 ประเทศ ที่อาบูดาบี สหรัฐอาหรับเอมิเรตส เมื่อ 25 พ.ค.2524 กอนลงนามในความตกลงทาง เศรษฐกิจรวมกัน (Unified Economic Agreement) ท่ีกรุงริยาด ซาอุดีอาระเบีย เม่ือ 11 พ.ย.2524 และมี พฒั นาการความรวมมือระหวา งกันมาโดยลำดับ เฉพาะอยา งยง่ิ ความรวมมอื ทางเศรษฐกจิ ท้งั นี้ GCC มีมติเมื่อ พ.ค.2554 ตอบรับคำขอสมัครเขาเปนสมาชิกใหมของจอรแดนและโมร็อกโก ซึ่งท้ังสองประเทศมีที่ต้ังอยูนอก อนุภูมิภาค แตจนถึงปจจุบันสมาชิก GCC กับจอรแดนและโมร็อกโกยังไมสามารถบรรลุการเจรจาเก่ียวกับ รูปแบบสมาชิกภาพของจอรแดนและโมร็อกโกใน GCC ขณะเดียวกันเยเมนซึ่งเปนประเทศในอนุภูมิภาค แสดงความสนใจจะเขา รว มเปน สมาชกิ มาตรา 4 ของกฎบตั ร GCC ป 2524 ระบวุ ตั ถปุ ระสงคการจดั ต้ัง GCC ไวด ังน้ี - สงเสรมิ การประสานงาน การบรู ณาการ และการตดิ ตอ เชอ่ื มโยงระหวางรฐั สมาชกิ ในทุก ๆ ดาน อยา งมีประสทิ ธภิ าพ เพ่ือสรางเอกภาพในหมูสมาชกิ - เพอื่ กระชับความสมั พันธและความรวมมอื ระหวา งประชาชนของรัฐสมาชิกในดานตาง ๆ - เพือ่ จดั ทำกฎระเบียบใหส อดคลองกันในดานเศรษฐกิจและการเงิน การคา ศลุ กากร การสอ่ื สาร การศึกษา และวัฒนธรรม

ขอมูลพื้นฐานของตางประเทศ 2565 2 - สงเสริมการพัฒนาทางวิทยาศาสตรและเทคโนโลยีดานอุตสาหกรรม การทำเหมืองแร การเกษตร การพัฒนาทรัพยากรและปศุสัตว การจัดตั้งบริษัทรวมทุน (joint ventures) และสงเสริมความรวมมือ ของภาคเอกชน ซ่งึ จะกอใหเ กดิ ความกนิ ดอี ยดู ีของประชาชนในรฐั สมาชกิ สวนการจัดโครงสรางองคกรตามมาตรา 6-16 ของกฎบัตร GCC กำหนดใหองคกรหลักของ GCC ประกอบดว ย หนว ยงานที่สำคัญ 3 หนวยงาน ไดแก 1. คณะมนตรีสูงสุด (Supreme Council) เปนหนวยงานสูงสุด ทำหนาท่ีกำหนดนโยบาย ในภาพรวมขององคกร คณะมนตรีนี้ประกอบดวย ประมุขของรัฐสมาชิก ซึ่งผลดั เปลี่ยนหมุนเวียนกันเปนประธาน ตามลำดับอักษรของช่ือรัฐสมาชิกเปนภาษาอาหรับ ไดแก สหรัฐอาหรับเอมิเรตส บาหเรน ซาอุดีอาระเบีย โอมาน กาตาร และคูเวต โดยจัดประชุมสุดยอดสมัยสามัญเปนประจำทุกป อยางไรก็ดี อาจมีการจัดประชุม วาระพิเศษได หากมีการรองขอจากรัฐสมาชิกอยางนอย 1 ประเทศ และมีรัฐสมาชิกใหการรับรองคำรองอยาง นอย 1 ประเทศ องคประชุมของคณะมนตรีสูงสุดท่ีจะทำใหมติของที่ประชุมมีผลบังคับใชไดอยูที่ 2 ใน 3 ของ รัฐสมาชิก กลา วคือ ตอ งมีประมุขของรัฐสมาชิกเขารวมประชมุ อยางนอย 4 ประเทศ จากปจจบุ ันที่มีท้ังหมด 6 ประเทศ โดยแตละประเทศมีเสียงในการลงมติตาง ๆ ท่ี 1 เสียงเทากัน การออกขอมติท่ีสำคัญจำเปนจะตอง ไดรับฉันทามติจากรัฐสมาชิกท่ีอยูในที่ประชุม สวนการลงมติในประเด็นทั่วไปใหใชการลงคะแนนโดยอาศัย เสยี งขา งมาก ในการประชุมสุดยอด GCC ครั้งที่ 19 ที่อาบูดาบี สหรัฐอาหรับเอมิเรตส เมื่อป 2541 คณะมนตรีสูงสุดมีมติเห็นควรใหจัดการประชุมคณะกรรมาธิการที่ปรึกษา (Consultative Commission) ค่ันกลางระหวางการประชุมสุดยอด 2 ครั้ง เปนประจำทุกป โดยคณะกรรมาธิการชุดดังกลาว ประกอบดวย ผูทรงคุณวุฒิของรัฐสมาชิก 6 ประเทศ ประเทศละ 5 คน รวมทั้งส้ิน 30 คน มีวาระการดำรงตำแหนง 3 ป รับผิดชอบการศึกษาประเด็นตาง ๆ ที่คณะมนตรีสูงสุดมอบหมายให นอกจากนี้ ยังมีคณะกรรมาธกิ ารอีกคณะ ที่อยูในกำกับของคณะมนตรีสูงสุดคือ คณะกรรมาธิการระงับขอพิพาท (Commission for the Settlement of Disputes) ซง่ึ จะจัดต้งั ขนึ้ ชว่ั คราว เพื่อแกไขขอ พิพาทตา ง ๆ เปน กรณีไป 2. คณะมนตรีรัฐมนตรี (Ministerial Council) ประกอบดวยรัฐมนตรีวาการกระทรวง การตางประเทศ หรือรัฐมนตรีอ่ืน ๆ ท่ีปฏิบัติหนาที่แทนรัฐมนตรีวาการกระทรวงการตางประเทศของชาติ สมาชิก มีหนาท่ีจัดทำนโยบายและขอเสนอแนะใหคณะมนตรีสูงสุดรับรอง สงเสริมและประสานงานการดำเนิน กิจกรรมตาง ๆ ที่มีอยูในทุกสาขา รวมถึงมีหนาที่เตรียมความพรอมสำหรับการจัดการประชุมคณะมนตรี สูงสุดและระเบียบวาระการประชุมดังกลาว คณะมนตรีรัฐมนตรีมีการจัดการประชุมทุก 3 เดือน และอาจจัด ประชุมวาระพิเศษได หากมีการรองขอจากรัฐสมาชิกอยางนอย 1 ประเทศ และมีรัฐสมาชิกใหการรับรอง คำรองอยางนอย 1 ประเทศ ผูดำรงตำแหนงประธานคณะมนตรีรัฐมนตรี คือ รัฐมนตรีของรัฐท่ีเปนประธาน การประชุมสุดยอดสมัยสามัญของคณะมนตรีสูงสุด กรณีท่ีมีเหตุจำเปนก็อาจใหรฐั มนตรีจากประเทศท่ีจะเปน ประธานการประชุมสุดยอดครั้งตอไปเปนประธานคณะมนตรีรัฐมนตรีได องคประชุมของคณะมนตรีรัฐมนตรี ท่ีจะทำใหมติท่ีประชุมมีผลบังคับใชไดอยูที่ 2 ใน 3 ของรัฐสมาชิกเชนเดียวกับกรณีของคณะมนตรีสูงสุด นอกจากน้ี การลงมติของคณะมนตรีรัฐมนตรกี ็ใชห ลักการเดยี วกนั กับการลงมตขิ องคณะมนตรสี ูงสดุ

ขอมูลพื้นฐานของตางประเทศ 2565 3 3. สำนักเลขาธิการ (Secretariat-General) ตั้งอยูที่ริยาด ซาอุดีอาระเบีย รับผิดชอบดา น การศึกษาในประเด็นที่เก่ียวของกับความรวมมือ การประสานงาน แผนงานและโครงการ ตลอดจน งบประมาณและการทำบัญชีสำหรับการทำงานรวมกัน รวมท้ังจัดเตรียมรายงานท่ีเกี่ยวของกับการทำงาน ของ GCC ออกมาตามหวงเวลา ผลักดันประเทศสมาชิกในการนำเอาขอเสนอแนะของคณะมนตรีสูงสุดและ คณะมนตรีรัฐมนตรีไปปฏิบัติ ติดตามการปฏิบัติตามขอมติ จัดเตรียมรายงานและผลการศึกษาเมื่อไดรับ การรองขอจากคณะมนตรีสูงสุดหรือจากคณะมนตรีรัฐมนตรี จัดเตรียมการประชุม ระเบียบวาระการประชุม และรา งขอมติใหแ กค ณะมนตรรี ัฐมนตรี โครงสรางของสำนกั เลขาธิการ ประกอบดว ย 3.1 เลขาธิการ ซ่ึงเปนตำแหนงผูบริหารสูงสุดขององคกร โดยเปนพลเมืองของรัฐสมาชิก GCC ที่ไดร บั แตงตั้งจากคณะมนตรีสูงสุด โดยการแนะนำของคณะมนตรีรัฐมนตรี มีวาระการดำรงตำแหนง 3 ป และ ดำรงตำแหนง ติดตอกนั ไดเ พียง 2 สมยั 3.2 ผูชวยเลขาธิการ ซึ่งมีทั้งสิ้น 8 คน และแตละคนอาจไดรับมอบหมายหนาที่ดูแล และรับผิดชอบกิจการดานตาง ๆ ท่ีสำคัญ เชน การเมือง เศรษฐกิจ การทหาร ความมั่นคง มนุษยธรรม สงิ่ แวดลอม กฎหมาย สือ่ วัฒนธรรม การเงินและการบริหาร และการเจรจา นอกจากนี้ ผูชวยเลขาธิการจะ รวมหัวหนาคณะผูแทน GCC ประจำบรัสเซลส เบลเยียมดวย โดยท้ังหมดไดรับการแตงตั้งจากคณะมนตรี รฐั มนตรีตามท่เี ลขาธกิ ารเสนอ และมวี าระการดำรงตำแหนง 3 ป 3.3 ผอู ำนวยการฝายตา ง ๆ ในกำกับของสำนกั เลขาธิการ ซ่งึ ไดรบั การแตง ตั้งจากเลขาธิการ ไดแก ฝายกิจการการเมือง ฝายกิจการเศรษฐกิจ ฝายกิจการดานมนุษยและสิ่งแวดลอม ฝายกิจการทหาร ฝายกิจการความมั่นคง ฝายกิจการดานกฎหมาย สำนักงานเลขาธิการ ฝายกิจการการคลังและการบริหาร สำนักงานคุมครองสิทธิบัตร หนวยพัฒนาดานการบริหาร หนวยตรวจสอบภายใน ศูนยขอมูลขาวสาร คณะผแู ทนถาวร GCC ประจำบรัสเซลส เบลเยียม และสำนักงานโทรคมนาคมในบาหเรน การจัดตั้ง GCC ในระยะแรกเปนความพยายามสรางระบบพันธมิตรทางการเมืองและ ความมั่นคงรวมกันเปนหลัก โดยอาศัยการฝกซอมการปองกันภัยทางอากาศ การพัฒนามาตรฐานอาวุธยุทโธปกรณ และการฝกซอ มการเคลื่อนพลเร็วสำหรับกรณีฉุกเฉินเพื่อชวยเหลอื สมาชกิ ท่ีถูกโจมตี เฉพาะอยางยง่ิ การจัดต้ัง กกล.รว มที่เรยี กวา “กกล.โลพ ิทกั ษคาบสมุทร” (Peninsula Shield Force) เมื่อป 2527 เน่อื งจากความกังวล เกี่ยวกับความอยูรอดปลอดภัยจากภัยคุกคาม 2 ประการ ไดแก 1) การประกาศนโยบายสงออกการปฏิวัติอิสลาม ในอิหราน หลงั จากอายะตลุ ลอฮ รูฮุลลอฮ มซู าวี โคมัยนี สามารถโคนลมระบอบกษัตรยิ แ ละสถาปนาการปกครอง แบบสาธารณรัฐอิสลามขึ้นมาแทนเมื่อป 2522 และ 2) สงครามอิรัก-อิหรานเมื่อป 2523 ที่ยืดเยื้อถึง 8 ป กอนจะยุติลงเมื่อป 2531 ปจจุบัน กกล.ดังกลาวมีกำลังพลเกือบ 40,000 นาย ประจำการอยูที่ฐานทัพถาวร ใน King Khalid Military City (KKMC) ใกลเมือง Hafar al-Batin ทางภาคตะวันออกของซาอุดีอาระเบีย โดยที่ผานมามีการสง กกล.ดังกลาวไปปฏิบัติภารกิจเพื่อรักษาความมั่นคงและบูรณภาพแหงดินแดน ของรัฐสมาชิก 3 ครั้ง ไดแก สงครามอาวเปอรเซียป 2534 สงครามอิรักป 2546 และการสง กกล.ไปรักษา ความสงบในบาหเ รนจากเหตวุ ุนวายทางการเมืองเมื่อ มี.ค.2554

ขอมูลพื้นฐานของตางประเทศ 2565 4 ความรวมมือของ GCC ในปจจุบัน เฉพาะอยางยิ่งความรวมมือดานเศรษฐกิจและสังคม ของ GCC คอนขางประสบความสำเร็จโดดเดนกวาความรวมมือดานการเมือง ความมั่นคง และการทหาร อยางเห็นไดชัด อกี ทั้งมีความคืบหนามาโดยลำดับ นับต้ังแตมีการกอตั้งเขตการคาเสรี (Free Trade Area-FTA) เม่ือป 2526 และมีการยกระดับความรวมมือเปนสหภาพศุลกากร (Customs Union) เม่ือป 2546 จนปจ จบุ ัน กลายเปนตลาดรวม (Common Market) ตั้งแต 1 ม.ค.2551 นอกจากนี้ ยังมีความพยายามที่จะจัดตั้ง สหภาพการเงิน (Monetary Union) และเริ่มใชเงินตราสกุลเดียว (single currency) ใหไดในอนาคต หลังจากมีการจัดตั้งคณะมนตรีการเงิน (Monetary Council) ที่ริยาด ซาอุดีอาระเบีย เมื่อ มี.ค.2553 อยางไรก็ดี การบังคับใชขอตกลงจัดตั้งสหภาพศุลกากรของ GCC จากเดิมท่ีกำหนดจะเริ่มใชมาตั้งแตป 2550 ถกู เล่ือนบังคับใชมาตลอด เน่ืองจากประเทศสมาชิกไมสามารถเห็นพองรวมกันในประเด็นการจัดเก็บภาษีเงินได การทุมตลาด และการปกปองตลาด เฉพาะอยางยิ่งการจัดแบงภาษีเงินไดระหวางประเทศสมาชิก สงผลให การบงั คบั ใชข อตกลงดงั กลา วมีผลอยา งเปน ทางการเมอ่ื 1 ม.ค.2558 สำหรับจัดต้ังสหภาพการเงิน ยังคงไมมีความคืบหนาเก่ียวกับกำหนดเวลาการเร่ิมใชเงินสกุล เดียวกัน เฉพาะอยางยิ่งการเกิดปญหาความสัมพันธระหวางรัฐสมาชิก GCC จากการท่ีซาอุดีอาระเบีย สหรัฐอาหรับเอมเิ รตส และบาหเรน ซึ่งไมพอใจกาตารที่ยังคงแสดงทาทสี นับสนุนกลุมกอการรายและเปนมิตร กับอิหรานที่เปนศัตรูของซาอุดีอาระเบียและพันธมิตร ประกาศตัดความสัมพันธทางการทูตกับกาตาร และใชม าตรการปดลอมกาตาร ตั้งแต มิ.ย.2560 จนถึงป 2563 กลายเปน อุปสรรคตอแผนการจดั ตงั้ สหภาพ การเงินของ GCC กอนที่กาตารกับซาอุดีอาระเบีย สหรัฐอาหรับเอมิเรตส และบาหเรน จะบรรลุและลงนาม ปฎิญญาอัลอุลา (AlUla) เพ่ือยุติความขัดแยงระหวางกัน ในหวงการประชุมสุดยอด GCC ครงั้ ที่ 41 ที่เมืองอลั อลุ า ซาอุดีอาระเบีย เมื่อ 5 ม.ค.2564 สงผลใหปจุบันรัฐสมาชิก GCC สวนใหญยังคงผูกคาเงินของตนเองไวกับ เงินสกุลดอลลารสหรัฐ โดยมีเพียงคูเวตที่กำหนดคาเงินโดยใชระบบตะกราเงิน (Currency Basket) ทั้งนี้ กอนหนานี้ที่ประชุมสุดยอด GCC ครั้งที่ 40 ที่ริยาด ซาอุดีอาระเบีย เมื่อป 2562 เรียกรองใหมีการผลักดัน การบงั คบั ใชขอตกลงจดั ต้ังสหภาพการเงินของ GCC ใหไดภ ายในป 2568 นอกจากนี้ รัฐสมาชิก GCC แตละประเทศมีแนวโนมใหความสำคัญกับการแกไขปญหา เศรษฐกิจภายในประเทศท่ีไดรับผลกระทบจากปญหาราคาน้ำมันในตลาดโลกตกต่ำตอเน่ืองมาต้ังแตกลางป 2556 และปญหาการแพรระบาดของโรค COVID-19 ที่เกิดขึ้นทั่วโลกมาตั้งแตป 2563 โดยธนาคารโลกและ กองทุนการเงินระหวางประเทศ (IMF) คาดการณเม่ือ เม.ย.2563 วาปญหาราคาน้ำมันในตลาดโลกตกต่ำและ การแพรระบาดของโรค COVID-19 จะเปนปจจัยท่ีทำใหเศรษฐกิจของประเทศสมาชิก GCC ในป 2563 โดยรวมจะอยูในภาวะถดถอยรอยละ 7.6 มีแนวโนมเผชิญภาวะหนี้ภาครัฐสูงและมีมูลคารวม 100,000 ลานดอลลารสหรัฐ รวมทั้งเผชิญการขาดดุลการคลังที่มีมูลคารวม 180,000 ลานดอลลารสหรัฐ และการขาดดุล การคลงั อาจเพม่ิ ขึน้ ตอ เน่ืองจนถึงป 2566 โดยมีมูลคา รวม 490,000 ลา นดอลลารส หรัฐ

ขอมูลพื้นฐานของตางประเทศ 2565 5 ความสมั พันธไทย-GCC ความสัมพันธระหวางไทยกับ GCC มีทั้งในลักษณะทวิภาคีและพหุภาคี โดยไทยมีความสัมพนั ธ ทางการทูตกับสมาชิก GCC เปนรายประเทศ ทั้ง 6 ประเทศ และมีการเยือนระหวางกันท้ังในระดับทางการ และไมเปนทางการอยางสม่ำเสมอ เฉพาะอยางยิ่งในพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปของพระบาทสมเด็จ พระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เมื่อป 2549 ที่มีประมุขและเชื้อพระวงศระดับสูงของ รัฐรอบอาวอาหรับเขารวมครบทกุ ประเทศ (ยกเวนซาอุดีอาระเบียที่ยังคงมีปญหาดานความสัมพันธท างการทูต กับไทยจากกรณีโจรกรรมเคร่ืองเพชรของราชวงศซาอุดีอาระเบียและกรณีฆาตกรรมนักการทูตและนักธุรกิจ ชาวซาอุดีอาระเบียในไทย) นอกจากน้ี สมาชิก GCC หลายประเทศ อาทิ บาหเรน ยังมีบทบาทสนับสนุนและชวย ไทยในการทำความเขาใจกับโลกมุสลิม เฉพาะอยางย่ิงในเวทีองคการความรวมมืออิสลาม (OIC) เกี่ยวกับ สถานการณความไมสงบในจังหวัดชายแดนภาคใต วาเปนปญหาท่ีเกิดจากความพยายามตองการแบงแยกดินแดน มิใชปญหาทเ่ี กิดจากการดำเนนิ นโยบายกดขีค่ นไทยมสุ ลิม ความสัมพันธทางดานเศรษฐกจิ GCC เปนแหลงนำเขาพลงั งานและตลาดแรงงานท่ีสำคัญของไทย ขณะท่ีไทยเปนประเทศท่ีประชาชนใน GCC ใหความสนใจในฐานะแหลงทองเที่ยวและประเทศที่ใหบริการ ทางการแพทยที่มีคาใชจายไมสูงและมีคุณภาพ ทั้งนี้ การที่ท้ังสองฝายตางมีผลประโยชนท่ีสอดคลองกัน ดังกลาว จะสง ผลใหส ามารถกระชบั ความรว มมือระหวา งกันใหใกลช ิดตอไปไดอีกในอนาคต ความสัมพันธในกรอบพหุภาคี ไทยในฐานะสมาชิกอาเซียนพยายามกระชับความสัมพันธ กับ GCC ผานกรอบการหารือระหวางอาเซียน-GCC ที่พัฒนามากขึ้น หลังจากนายสุรินทร พิศสุวรรณ เลขาธิการอาเซียน พบหารือกับนายอับดุรเราะหมาน อัลอะฏียะฮ เลขาธิการ GCC ที่สำนักเลขาธิการ GCC ในริยาด ซาอุดอี าระเบีย เมื่อ ก.ย.2551 โดยทงั้ สองฝายตกลงพิจารณาความเปนไปไดเก่ียวกบั การจัดการประชุม ระดับรัฐมนตรีอาเซียน-GCC อยางเปนทางการนอกรอบการประชุมสมัชชาสหประชาชาติท่ีนิวยอรก สหรัฐฯ รวมทัง้ อาจจัดการประชมุ อยางเปนทางการในประเทศสมาชิกของแตล ะฝา ย โดยผลัดกันเปนเจา ภาพในอนาคต ขอตกลงดังกลาวไดนำไปสูการจัดการประชุมระดับรัฐมนตรีวาการกระทรวงการตางประเทศ อาเซียน-GCC คร้ังที่ 1 ที่มานามา บาหเรน เมื่อ 30 มิ.ย.2552 ซึ่งท่ีประชมุ มีมติใหจัดตง้ั คณะทำงานเพื่อศึกษา ความเปนไปไดในการจัดทำความตกลง FTA อาเซียน-GCC สวนการประชุมคร้ังที่ 2 ที่สิงคโปร ระหวาง 31 พ.ค.-1 มิ.ย.2553 ที่ประชุมมีมติรับรองแผนปฏิบัติการ 2 ป (ป 2553-2555) ของอาเซียน-GCC ซึ่งเปน การกำหนดกรอบการดำเนินกิจกรรมและมาตรการสงเสริมความรวมมือระหวางกันในหวงดังกลาว ครอบคลุม ความรวมมอื ดานการคา การลงทุน การพฒั นาเศรษฐกิจ การศึกษา และวฒั นธรรม สำหรับการประชุมระดับรฐั มนตรีวาการกระทรวงการตางประเทศอาเซียน-GCC ครั้งที่ 3 จัดขึ้น ท่มี านามา บาหเรน เมื่อ 26 พ.ย.2556 ท่ีประชุมมีมตใิ หท้ัง 2 ฝายสง เสรมิ ความเปนหุนสว นทางเศรษฐกจิ วัฒนธรรม และวทิ ยาศาสตร ภายใตกรอบการทำงาน 6 สาขา ไดแก 1) การคา และการลงทุน 2) การศึกษา 3) วฒั นธรรม และขอมูลขาวสาร 4) ความมั่นคงดานอาหารและการลงทุนในภาคเกษตร 5) พลังงาน และ 6) การทองเที่ยว นอกจากน้ี ยังมีมติยอมรับการเสนอตัวเปนเจาภาพของเมียนมา ในการประชุมระดับรัฐมนตรีวาการกระทรวง การตางประเทศอาเซียน-GCC คร้ังที่ 4 ในป 2557 แตทั้งสองฝายไมไดจัดการประชุมตามที่กำหนดไวในป 2557

ขอมูลพื้นฐานของตางประเทศ 2565 6 ตอมาที่ประชุมรัฐมนตรีวาการกระทรวงการตางประเทศอาเซียน (ASEAN Foreign Ministers Meeting-AMM) เมื่อ 28 เม.ย.2560 ท่ีมะนิลา ฟลิปปนส เห็นชอบในหลักการใหไทยในฐานะผูประสานงาน ความสัมพันธอาเซียน-GCC ดำเนินการจัดการประชุมระดับรัฐมนตรี ASEAN–GCC ครั้งท่ี 4 ที่ไทย ภายในป 2560 แตเกิดปญหาความขัดแยงระหวางประเทศสมาชิก GCC กรณีซาอุดีอาระเบีย สหรัฐอาหรับเอมิเรตส และ บาหเรน ประกาศตัดความสัมพันธทางการทูตกับกาตาร เมื่อ มิ.ย.2560 ทำใหไทยไมสามารถจัดการประชุมได อยางไรก็ดี อาเซียนยังคงแสดงความสนใจจะสงเสริมความรวมมือทางเศรษฐกิจกับ GCC โดยท่ีประชุมคณะทำงาน ระดับสูงวาดวยการรวมกลุมทางเศรษฐกิจของอาเซียน (High Level Task Force on ASEAN Economic Integration หรือ HLTF-EI) คร้ังที่ 39 ผานระบบประชุมทางไกลเมื่อ 22 ก.พ.2564 ซึ่งเปนการประชุมระดับ ปลัดกระทรวงเศรษฐกิจของอาเซียน มีการหารือแนวทางการสรางความสัมพันธดานเศรษฐกิจกับประเทศ นอกภูมิภาคท่ีผานหลักเกณฑการประเมินของอาเซียน ซึ่งท่ีประชุมเห็นวา GCC ยังคงมีศักยภาพท่ีจะเปนคูเจรจา FTA กบั อาเซยี นในอนาคต ------------------------------------------------

ขอมูลพื้นฐานของตางประเทศ 2565 7 ดร.นาอฟี ฟะลาฮ มบุ าร็อก อลั ฮัจญร ็อฟ Dr. Nayef Falah Mubarak al-Hajraf ตำแหนง เลขาธกิ ารคณะมนตรีความรวมมอื แหง รัฐอาวอาหรบั (GCC) เกดิ ไมปรากฏขอมลู ศาสนา อสิ ลาม (ซนุ นี) การศกึ ษา - ปริญญาตรดี า น Accounting จาก Kuwait University คูเวต ป 2537 - ปริญญาโทดา น Accounting จาก Illinois University รัฐอิลลินอยส สหรัฐฯ ป 2540 - ปรญิ ญาเอกดาน Accounting and Finance จาก Hull University สหราชอาณาจักร ป 2545 สถานภาพทางครอบครัว ไมป รากฏขอ มลู ประวตั กิ ารทำงาน ป 2546-2553 - ผชู วยศาสตราจารย ท่ี Gulf University for Science and Technology - รองคณบดีฝายงานบริการวิชาการที่ Gulf University for Science and Technology พ.ค.-ธ.ค.2555 - รักษาการ รมว. กระทรวงการคลงั คเู วต ป 2555-2557 - รมว. กระทรวงศึกษาธิการ และ รมว. กระทรวงอุดมศกึ ษาคเู วต ป 2557-2560 - ประธานบรหิ ารและกรรมการผจู ัดการ Kuwait Capital Markets Authority (CMA) ป 2560-2562 - รมว. กระทรวงการคลังคูเวต 1 ก.พ.2563-ปจ จบุ ัน - เลขาธกิ าร GCC คนที่ 6

ขอมูลพื้นฐานของตางประเทศ 2565 8 ขอ มลู อื่น ๆ ทีน่ าสนใจ - นอกจากมีประสบการณทำงานในมหาวิทยาลัยและเคยดำรงตำแหนง รมว.กระทรวงศึกษาธิการ กระทรวงอุดมศึกษา และกระทรวงการคลัง ของคูเวตแลว ยังเคยดำรงตำแหนงประธานและผูบริหารของบริษัท องคกรภาครัฐและเอกชนหลายแหง เชน Bahrain Real Estate Development Company, Arabian Investment Company, Youth and Sport Authority, Bahrain and Kuwait Bank, Supreme Petroleum Council, The General Organization for Social Insurance และ The General Investment Authority ------------------------------------------------ (พ.ย.2564)