นิทานอีสป 20 เรื่อง

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขจิ้งจอกกับสิงโต วันหนึ่งสุนัขจิ้งจอกเดินไปพบสิงโตที่กลางป่า มันรู้ว่าสิงโตจะต้องจับมันกินเป็นอาหารแน่ๆ สุนัข จิ้งจอกจึงรีบกล่าวกับสิงโตว่า \"ข้ารู้จักลาตัวอ้วนตัวหนึ่ง ข้าจะไปหลอกมันมาให้ท่าน\" หลังจากนั้นสุนัขจิ้งจอกก็รีบไปหลอกพาลามาที่กลางป่า ลายอมตามมาเพราะได้ เคยตกลงทำ สัญญาเป็นเพื่อนตายต่อกันมา นานแล้ว เมื่อลาเดินเข้าไปติดกับที่สิงโตวางไว้ สิงโตก็หันไปตะปบสุนัขจิ้งจอกกินก่อน เพราะคิดว่าลานั้น เป็นของตายเก็บไว้กินทีหลังก็ได้ :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: \"คนไม่ซื่อกับมิตรสหายย่อมไม่มีใครอยากคบหา\" :: พุทธภาษิต :: ไม่ควรไว้ใจคนที่ทำชั่วมาแล้ว ไม่ควรไว้ใจคนที่พูดพล่อยๆ ไม่ควรไว้ใจคนที่เห็นแก่ตัว (คนที่มีปัญญาแต่เพื่อประโยชน์ของตัว) ถึงคนที่ทำสงบเสงี่ยมเกินไป ก็ไม่ควรไว้ใจ

นิทานอีสป เรื่อง กวางกับเพื่อน ๆ ณ ทุ่งหญ้ากว้าง กวางน้อยตัวหนึ่งนอนป่วยอยู่เพียงลำพัง เพื่อน ๆ ของมันรู้ข่าวจึงพากัน มาเยี่ยม เมื่อมาถึงก็เห็นว่าบริเวณที่เจ้ากวางอยู่ มีทุ่งหญ้าขึ้นเขียวขจีน่ากินมาก บรรดาเพื่อน ๆ จึงพากันกินหญ้าในบริเวณนั้นจนหมด เมื่อเจ้ากวางหายป่วยก็รู้สึกหิวมันจึงออกไปหาหญ้า กิน แต่แล้วก็ต้องพบกับความว่างเปล่า \"เจ้าพวกเพื่อน ๆ ต้องกินหญ้าไปหมดแน่ ๆ\" เ จ้ากวาง น้อยเดินหาหญ้ากินไปจนทั่วทั้งทุ่งแต่ไม่มีอาหารเหลืออยู่เลย ในที่สุดเจ้ากวางน้อยจึงต้องอด อาหารตาย :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: ถ้ามีเพื่อนที่หวังแต่จะเอาผลประโยชน์ สู้ไม่มีเสียเลยยังจะดีกว่า :: พุทธภาษิต :: นาสฺมเส อตฺตตฺถปญฺ มหิ. ไม่ควรไว้ใจคนเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว.

นิทานอีสป เรื่อง หมาป่ากับสุนัขจิ้งจอก หมาป่าตัวหนึ่งกล่าวหาว่าสุนัขจิ้งจอกขโมยของ ของมันไป แต่สุนัขจิ้งจอกยืนยันว่าไม่ได้เอาไป พวกมันเถียงกันอยู่นานไม่มีใครยอมใคร หมาป่าจึงพาลิงให้มาช่วยตัดสินให้ แต่เจ้าลิงก็ ตัดสินว่าสุนัขจิ้งจอกขโมยของ ของหมาป่าไปเช่นกัน \"เปล่านะท่าน ข้าไม่ได้ทำจริง ๆ แล้วก็ไม่ เคยคิดที่จะทำด้วย\" สุนัขจิ้งจอกครวญ \"หุบปาก เจ้าไม่ต้องมาปฏิเสธเลย\" หมาป่าส่งเสียงขู่ สุนัขจิ้งจอกได้แต่คิดในใจ \"ช่างไม่ยุติธรรมเลย ที่ลิงตัดสินเช่นนั้นก็เพราะว่ากลัวหมาป่าจะกิน เอาน่ะสิ\" :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: ผู้ไม่มัอำนาจย่อมเสียเปรียบผู้มีอำนาจเสมอ :: พุทธภาษิต :: มา โกธสฺส วสํ คมิ. อย่าลุอำนาจความโกรธ .

นิทานอีสป เรื่อง พ่อไก่ แม่ไก่กับไข่มุก พ่อไก่ตัวหนึ่งกำลังเดินเล่นอยู่ในฟาร์มท่ามกลางแม่ไก่ทั้งหลาย ทันใดนั้นพ่อไก่ก็เหลือบไปเห็น อะไรบางอย่างส่องแสงประกายวับวาวอยู่พื้นดิน \"โอ้ว!สวยจัง\" พ่อไก่ร้องอุทาน \"นั่นน่ะของข้า\" แล้วมันก็รีบคุ้ยเขี่ยสิ่งนั้นออกมาจากพื้นดิน ทว่านั่นกลับเป็นไข่มุกเม็ดหนึ่งที่มีคนทำหล่น ไว้ \"มันอาจจะมีค่าสำหรับมนุษย์ที่เห็นคุณค่ามัน แต่สำหรับข้าแล้วเมล็ดข้าวเมล็ดเดียวยังมีค่า ดีกว่าไข่มุกเป็นไหนๆ\" แม่ไก่ตอบ :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: สิ่งของที่ล้ำค่ามีไว้สำหรับผู้ที่มองเห็นคุณค่าของมัน :: พุทธภาษิต :: ปญฺญาว ธเนน เสยฺโย ปัญญาย่อมประเสริฐกว่าทรัพย์

นิทานอีสป เรื่อง สิงโตแบ่งเนื้อ สิงโตตัวหนึ่งได้ออกไปล่าเหยื่อพร้อมกับสุนัขจิ้งจอก และหมาป่า พวกมันได้ออกตระเวนล่า เหยื่อจนกระทั่งไปพบกวางตัวหนึ่ง และได้ปลิดชีวิตมันเสีย จากนั้นก็มาถึงคำถามว่าจะแบ่งซาก กวางนี้อย่างไรดี \"แล่เนื้อกวางหนึ่งในสี่ส่วนนั้นให้ข้า\" เจ้าสิงโตคำรามเลียงดัง สัตว์ตัวอื่นๆ จึงทำการถลกหนัง และแบ่งเนื้อกวางออกเป็นสี่ส่วน สิงโตยืนอยู่หน้าซากกวางนั้นและประกาศตัดสินต่อว่า \"เนื้อส่วนแรกนั้นเป็นของข้าในฐานะเจ้าป่า ส่วนที่สองเป็นของข้าในฐานะผู้ตัดสิน และส่วน ที่สามก็ต้องเป็นของข้าเพราะข้าเข้าร่วมล่าเหยื่อด้วย และสำหรับส่วนที่สี่ เอาล่ะ... ข้าก็อยากรู้ เหมือนกันว่าพวกเจ้ากล้าจะเข้ามาเอาไหม\" :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: อย่าคาดหวังความยุติธรรมจากผู้ปกครอง :: พุทธภาษิต :: ผู้ใดทำความชั่วด้วยสำคัญตัวว่า เราเป็นผู้ยิ่งใหญ่ ครั้นทำแล้ว ก็ไม่หวั่นเกรงต่อคนทั้งหลาย ผู้นั้นจะดำรงชีพอยู่ยืนยาวด้วยความชั่วนั้นก็หาไม่ แม้เทพทั้งหลาย ก็มองดูเขาด้วยนัยน์ตา อันเหยียดหยาม

นิทานอีสป เรื่อง หมาป่ากับเด็กซุกซน เมื่อปืนขึ้นไปนั่งเล่นบนหลังคาบ้านได้ เด็กน้อยผู้แสนชุกซนก็ดีอกดีใจเป็นยิ่งนัก เที่ยวเอาก้อน หินขว้างแมว ขว้างไก่เล่นเป็นที่สำราญใจ ครั้นเห็นหมาป่าเดินผ่านมา เด็กซุกซนก็ร้องตะโกนท้าทายเป็นการใหญ่ \"เจ้าหมาป่าหน้าโง่ ใคร ๆ ก็กลัวเจ้านักหนา...แต่ข้าไม่กลัว... แน่จริงก็มาจับข้าสิ ฮ่า ฮ่า ข้าเป็น เด็กตัวเล็กๆ แค่นี้เจ้ากลัวรึไง เจ้าหน้าโง่เอ๊ย ข้าน่ะเก่งกว่าเจ้า หลายเท่านัก ถึงได้ล้อเจ้าได้\" หมาป่าส่ายหน้าอย่างระอาพลางว่า \"เจ้าล้อข้าได้เพราะหลังคาสูงนั่นต่างหากไม่ใช่ เพราะว่า เจ้าเก่งหรอก\" :: นิทานเรื่องนี ้สอนให้รู้ว่า :: แม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่ได้เปรียบ ก็ควรประเมินดูความสามารถ :: พุทธภาษิต :: ไม่มั่นคง ย่อมไม่มีความรู้, ผู้ประมาทแม้อยู่ในป่าคนเดียว ก็ข้ามฝั่งแห่งแดนมฤตยูไม่ได้

นิทานอีสป เรื่อง แมวกับหนู แมวชราตัวหนึ่งไร้เรี่ยวแรงที่จะจับหนู มันพยายามหาอุบายล่อให้หนูเข้ามาใกล้ ๆ จะได้จับกิน โดยง่าย ด้วยการเก็บอุ้งเล็บที่เท้าทั้งสี่เอาไว้อย่างมิดชิด นอนแนบตัวอยู่กับพื้นเหมือนกับซาก กระต่ายที่ตายแล้ว \"มาดูกระต่ายตัวนี้ซิ\" หนูตัวหนึ่งแกล้งกล่าวกับเพื่อนๆ ของมันด้วยเสียงอันดัง \"ทายได้เลยว่าเมื่อเราเข้าไปใกล้ มันจะไม่ยอมนอนเฉยเหมือนที่กำลังเป็นอยู่ในเวลานี้\" :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: ผู้มีสติปัญญาและความรอบคอบย่อมไม่หลงในอุบายของศัตรู :: พุทธภาษิต :: ปัญญาเป็นเครื่องปกครองตัว

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขกับชาวนา ชาวนาคนหนึ่งติดพายุหิมะอยู่ในบ้านเป็นเวลาหลายวันจนเสบียงอาหารที่กักตุนไว้หมด จึง จำเป็นต้องนำแกะที่เลี้ยงไว้มาฆ่าเพื่อใช้ประทังชีวิต...เมื่อเนื้อแกะหมดก็นำแพะที่เลี้ยงไว้มาฆ่า กิน แต่หิมะก็ยังตกหนักทำให้ต้องฆ่าวัวกินด้วยความจำเป็น สุนัขสองตัวที่ชาวนาเลี้ยงเอาไว้เห็นเหตุการณ์มาโดยตลอดต่างปรึกษากันว่า \"พวกเราเห็น ทีจะไม่ปลอดภัยแล้วล่ะเพื่อนเอ๋ย... แม้แต่วัวที่เลี้ยงเอาไว้ไถนาและใช้แรงงาน เจ้านายยังนำมา ฆ่ากิน อีกหน่อยอาจถึงคราวพวกเรารีบหนีเอาตัวรอดกันดีกว่า\" :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: เมื่อรู้ว่ากำลังจะมีภัยเกิดขึ้นกับตนควรรีบหลีกเลี่ยงหรือหลบหนี ก่อนที่สายเกินไป :: พุทธภาษิต :: ทุกข์เป็นภัยใหญ่หลวงของโลก

นิทานอีสป เรื่อง แกะเจ้าปัญญา ลูกแกะตัวหนึ่งหลงฝูงจึงวิ่งเตลิดไปพบกับหมาป่า ขณะกำลังจะถูกจับกิน ลูกแกะเห็นจวนตัว ไม่มีทางหนีพ้นจึงแข็งใจยืนเผชิญหน้า พร้อมออกอุบายว่า \"ไหน ๆ ข้าก็จะต้องกลายเป็น อาหารของท่านอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้แล้ว ก่อนตายข้าอยากฟังเสียงปีและเต้นรำเป็นครั้ง สุดท้ายขอท่านช่วยอนุเคราะห์ด้วยเถิด\" หมาป่านึกสนุกจึงเป่าปีด้วยทำนองเร้าใจ...หมาเฝ้าฝูงแกะตัวหนึ่งวิ่งมาตามเสียง ครั้นเห็นลูก แกะกำลังตกอยู่ในอันตรายจึงเห่าเรียกพรรคพวกของมัน ทำให้หมาป่าต้องรีบทิ้งปี่วิ่งหนีไป ด้วยความเสียดาย :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: เมื่อพบลาภหรือมีโอกาสได้แสดงความสามารถ หากมัวหลงระเริงมัวแต่เห็นแก่ความสนุกสนาน ลาภและโอกาสนั้นก็จะหลุดลอยไปอย่างน่าเสียดาย :: พุทธภ าษิต :: ผู้หลงย่อมไม่รู้อรรถ ผู้หลงย่อมไม่เห็นธรรม ความหลงครอบงำคนใดเมื่อใด ความมืดมิด ย่อมมีเมื่อนั้น

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขรับเชิญ สุนัขเฝ้าบ้านเศรษฐีเอ่ยชวนเพื่อนที่เป็นสุนัขจรจัดว่า \"ค่ำนี้ที่บ้านเจ้านายข้ามีงานเลี้ยง ข้าขอ เชิญเจ้าไปร่วมงานด้วยนะรับรองว่ามีอาหารดีๆ กินมากมายทั้งคืนเชียวล่ะ\" สุนัขจรจัดรับคำเชิญแล้วก็รีบไปที่บ้านเศรษฐีตั้งแต่หัวค่ำ แต่แทนที่สุนัขจรจัดจะเข้าทางหน้า บ้าน มันกลับตรงไปที่ครัวหลังบ้าน เมื่อเห็นว่ามีอาหารมากมายมันก็ดีใจกระดิกหางไปมา พ่อครัวบังเอิญมาเห็นเข้าจึงคิดว่าเป็นสุนัขที่จะมาขโมยกินอาหาร จึงจับตัวสุนัขจรจัดเหวี่ยง ออกไปทางหน้าต่างทันที เมื่อสุนัขตัวอื่น ๆ เห็นสุนัขจรจัดวิ่งพลางร้องโอดโอยเช่นนั้น จึงถาม ว่าไปงานเลี้ยงเป็นอย่างไรบ้าง สุนัขจรจัดจึงแกล้งตอบแก้เก้อว่าตนเมาไปหน่อยจึงเข้าบ้าน เศรษฐีไม่ถูก :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: แขกที่ดีควรเข้าทางประตูหน้าบ้านเสมอ :: พุทธภาษิต :: แม้ในมิตรก็ไม่ควรไว้ใจ

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขจิ้งจอกกับหมี สุนัขจิ้งจอกเฒ่านั่งคุยกับหมีเฒ่าถึงประวัติชีวิตของพวกตนตั้งแต่วัยหนุ่มจนถึงวัยชราอย่าง ภาคภูมิใจ \"ข้าน่ะไม่เคยไปกินคนที่ตายแล้วเลยนะ เจ้ารู้หรือไม่\" หมีอวดในความมีคุณธรรม ของตน แต่สุนัขจิ้งจอกหัวร่อเบา ๆ พลางว่า \"ถ้าเจ้าอยากให้ใครนับถือ เจ้าก็ไม่ควรกินคนที่ยังมี ชีวิตอยู่\" :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: ช่วยคนที่ยังไม่ตาย ย่อมเป็นที่น่านับถือกว่าช่วยคนที่ตายไปแล้ว :: พุทธภาษิต :: จงช่วยเหลือคนเดือดร้อน ด้วยความตั้งใจ

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขจิ้งจอกกับสิงโต วันหนึ่งสุนัขจิ้งจอกเดินไปพบสิงโตที่กลางป่า มันรู้ว่าสิงโตจะต้องจับมันกินเป็นอาหารแน่ๆ สุนัขจิ้งจอกจึงรีบกล่าวกับสิงโตว่า \"ข้ารู้จักลาตัวอ้วนตัวหนึ่ง ข้าจะไปหลอกมันมาให้ท่าน\" หลังจากนั้นสุนัขจิ้งจอกก็รีบไปหลอกพาลามาที่กลางป่า ลายอมตามมาเพราะได้ เคย ตกลงทำสัญญาเป็นเพื่อนตายต่อกันมา นานแล้ว เมื่อลาเดินเข้าไปติดกับที่สิงโตวางไว้ สิงโตก็หันไปตะปบสุนัขจิ้งจอกกินก่อน เพราะคิดว่าลา นั้นเป็นของตายเก็บไว้กินทีหลังก็ได้ :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: คนไม่ซื่อกับมิตรสหายย่อมไม่มีใครอยากคบหา :: พุทธภาษิต :: ไม่ควรไว้ใจคนที่ทำชั่วมาแล้ว ไม่ควรไว้ใจคนที่พูดพล่อยๆ ไม่ควรไว้ใจคนที่เห็นแก่ตัว (คนที่มีปัญญาแต่เพื่อประโยชน์ของตัว) ถึงคนที่ทำสงบเสงี่ยมเกินไป ก็ไม่ควรไว้ใจ

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขผู้ซื่อสัตย์ บ้านหลังหนึ่งเลี้ยงสุนัขเอาไว้เฝ้าบ้าน สุนัขตัวนั้นซื่อสัตย์มากในยามกลางคืนขณะที่มันนอน หลับ หากได้ยินเสียงผิดปกติมันก็จะลุกขึ้นมาเห่าเสมอเพื่อเตือนภัยแก่เจ้าของบ้าน คืนหนึ่งมันได้ยินเสียงฝีเท้าคนย่ำใบไม้ดังกรอบแกรบ แผ่วเบาที่ใกล้รั้วบ้าน แม้จะได้เห็นว่า เป็นใครมันก็ส่งเสียงเห่าคำรามขู่ไว้ก่อน เจ้าหัวขโมยจึงโยนเนื้อชุบยาเบื่อชิ้นหนึ่งเข้ามาในรั้ว สุนัขเฝ้าบ้านเดินเข้าไปดมๆ ใกล้ๆ แต่ก็ไม่ กิน มันยังคงเห่าต่อไปจนกระทั่งเจ้าของบ้านออกมาดู แล้วก็ช่วยกันจับขโมยได้ในที่สุด :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: บางครั้งอามิสสินบนนั้นก็ไม่สามารถซื้อความซื่อสัตย์ภักดีได้ :: พุทธภาษิต :: ธมฺมํ จเร สุจริตํ น ตํ ทุจฺจริตํ จเร พึงประพฤติธรรมให้สุจริต ไม่ควรประพฤติให้ทุจริต

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขผู้ซื่อสัตย์ สุนัขจิ้งจอกงจอกตัวหนึ่งอยากกินไก่บ้านมากจึงแกล้งถามด้วยอุบายว่า \"เจ้าขันเสียงไพเราะ เหมือนพ่อของเจ้าได้หรือไม่\" ไก่บ้านหลงกลจึงหลับตาโก่งคอขันทันที สุนัขจิ้งจอกจึงฉวยโอกาสงับคอไก่แล้วพาวิ่งไป ชาวนาจึงตะโกนร้องว่าสุนัขจิ้งจอกขโมยไก่ของตน ไก่จึงหลอกให้สุนัขจิ้งจอกร้องบอกชาว บ้านว่า...ไก่ตัวนี้เป็นของมันไม่ใช่ของชาวบ้าน... จิ้งจอกเจ้าเล่ห์คิดว่าตนฉลาดแต่ที่แท้ยังขาด ความเฉลียว ดังนั้นมันจึงอ้าปากร้องบอกชาวบ้านตามที่ไก่แนะนำ ไก่จึงได้ทีรีบบินปรื๋อ...ออก จากปากหนีไปหาเจ้าของอย่างรวดเร็ว แล้วก็หัวเราะเยาะสุนัขจิ้งจอกเป็นการใหญ่ :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: ถ้าพูดมากไป ก็อาจทำให้เสียของดีๆ ที่อยู่ในกำมือแล้วได้เช่นกัน :: พุทธภาษิต :: พทฺธาปิ ตตฺถ มุจฺจนฺติ ยตฺถ ธีรา ปภาสเร คนมีปัญญา แม้มีปัญหา และ ถูกผูกมัดอยู่ พอพูดในเรื่องใด ก็หลุดได้ในเรื่องนั้น

นิทานอีสป เรื่อง สุนัขจิ้งจอกกับฝูงเหลือบ เม่นตัวหนึ่งเดินผ่านมาเห็นสุนัขจิ้งจอกบาดเจ็บติดอยู่ในซอกหินริมลำธาร มีเหลือบฝูงใหญ่ ตอมดูดเลือดของมัน เม่นเวทนาจึงเอ่ยว่า \"ข้าจะช่วยไล่พวกเหลือบเหล่านั้นให้ดีไหม\" สุนัขจิ้งจอกส่ายหน้าแล้วพูดว่า \"ขอบใจเพื่อนเอ๋ย ถ้าท่านไล่เหลือบฝูงนี้ไป ฝูงใหม่ที่หิวโซก็ จะมาตอมดูดเลือดข้าอีก และฝูงนี้มันก็ใกล้จะอิ่มแล้วมันก็อยู่เฉยๆ ข้าจึงไม่เจ็บปวดมากนัก\" :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: เมื่อสิ้นคนที่ได้ผลประโยชน์จากเรา ก็อาจมีคนใหม่ๆ ที่หวังผลประโยชน์จากเราเข้ามาในชีวิตอีก จนได้ :: พุทธภ าษิต :: นาสฺมเส อตฺตตฺถปญฺญมหิ. ไม่ควรไว้ใจคนเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว.

นิทานอีสป เรื่อง วัวกับแมลงหวี่ วัวเป็นสัตว์ตัวใหญ่และก็มีพละกำลังมาก แต่เมื่อสัตว์ตัวกระจิดริดอย่างแมลงหวี่มาก่อกวน ท้าทาย แทนที่มันจะวางตัวนิ่งเฉยไม่ยุ่งด้วย วัวกลับไม่ยอมให้แมลงหวี่คุยข่มตนซึ่งตัวใหญ่ กว่า แมลงหวี่จึงท้าให้สู้กัน ถ้าใครชนะก็แสดงว่าผู้นั้นยิ่งใหญ่กว่า เมื่อวัวตอบตกลง... แมลงหวี่ก็บินตอมวนเวียนอยู่รอบๆ เขาและเหนือศีรษะของวัว ในขณะที่วัวไม่สามารถจะขวิด แมลงหวี่หรือทำอะไรแมลงตัวน้อย ๆ ได้เลย วัวจึงได้แต่อับอายขายหน้าบรรดาสัตว์หลายที่มามุงดูกันเป็นจำนวนมากในบริเวณนั้น :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: ถ้าวางตนนิ่งเฉยไม่วุ่นวายกับสิ่งที่ไม่คู่ควร ก็ไม่ต้องอับอายเปลืองตัว :: พุทธภาษิต :: อุเปกฺขโก สทา สโต น โลเก มญฺญตี สมํ น วิเสสี น นีเจยฺโย ตสฺส โน สนฺติ อุสฺสทา ผู้วางเฉยมีสติทุกเมื่อ ไม่สำคัญตนว่าเสมอเขา ดีกว่าเขา หรือต่ำกว่าเขาในโลก ผู้นั้นชื่อว่า ไม่มีกิเลสเฟื่องฟูขึ้น

นิทานอีสป เรื่อง วัวหนุ่มกับวัวสาว วัวหนุ่มมักจะขยันขันแข็งอดทนทำงานหนักอยู่ตลอดเวลา วัวสาวจึงกล่าวว่า \"ชีวิตท่านน่าเบื่อ จังนะ...ดูชีวิตข้าสีได้วิ่งเล่นสบายในทุ่งหญ้าทุกวันเลย\" ครั้นเมื่อถึงหน้าเทศกาล วัวหนุ่มก็ได้หยุดในขณะที่วัวสาวถูกฆ่าบูชาเทพยดา ....วัวหนุ่มจึง คิดในใจว่า \"ถ้าชีวิตที่มีแต่เที่ยวเล่น..แล้วต้องพบจุดจบเช่นนี้...ข้าขอทำงานหนักทั้งชีวิตดีกว่า\" :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: ผู้ที่รู้จักทำงานย่อมมีคุณค่ากว่า :: พุทธภาษิต :: ปฏิรูปการี ธุรวา อุฏฺฐาตา วินฺทเต ธนิ ขยัน เอาธุระทำเหมาะจังหวะย่อมหาทรัพย์ได้

นิทานอีสป เรื่อง สิงโตกับที่ปรึกษา สิงโตถามแกะว่า \"ลมหายใจข้ามีกลิ่นเป็นอย่างไรบ้าง\" เมื่อแกะดมแล้วก็ตอบตามตรงว่า \"เหม็น มากเลยนะท่าน\" สิงโตโกรธมากจึงจับแกะกินเสีย... แล้วก็เรียกหมาป่าเข้ามาถาม \"ไม่มีกลิ่นเลยท่าน\" คำตอบของหมาป่าทำให้สิงโตโกรธ จึงจับ หมาป่ากินเสีย เพราะคิดว่าหมาป่าเอาแต่ประจบไม่มีความจริงใจ ต่อมาสิงโตเรียกสุนัขจิ้งจอกมาถามบ้าง สุนัขจิ้งจอกจึงตอบว่า \"วันนี้ข้าเป็นหวัด จมูกคง ดมอะไรไม่ได้กลิ่นหรอกท่าน\" สิงโตเห็นว่ามีเหตุผลจึงปล่อยตัวไป :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: ถ้ามีปัญญา ก็สามารถเอาตัวรอดได้ :: พุทธภาษิต :: อธุรายํ น ยุญฺชติ. คนมีปัญญา ย่อมไม่ประกอบในทางอันไม่ใช่ธุระ

นิทานอีสป เรื่อง ลิงอวดเก่ง ชาวประมงวางอวนในแม่น้ำแล้วก็กลับไปหาข้าวหาปลากินที่กระท่อม ลิงตัวหนึ่งซึ่งนั่งดูอยู่บนต้นไม้ตั้งแต่เช้าก็คิดว่าตนก็ทำอย่างชาวประมงได้เช่นกัน \"ไม่น่าจะ ยากเลย... แค่วางอวนไว้เพื่อดักปลา\" คิดดังนั้นสิงจอมซนก็ลงจากต้นไม้มาหยิบอวนอีกปากหนึ่งไปที่ริมน้ำ แต่ด้วยความที่ไม่เป็น ประสา อวนจึงพันตัวยุ่งเหยิง ยิ่งดิ้น...อวนก็ยิ่งรัดแน่น...จนมันกลิ้งตกลงไปในน้ำพลางดิ้น ทุรนทุราย และต้องตายเพราะหายใจไม่ออก :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: หาญทำในสิ่งที่ไม่รู้ ย่อมได้รับความเสียหาย :: พุทธภาษิต :: อวิชฺชา ปรมํ มลํ ความไม่รู้เป็นมลทินร้ายที่สุด

นิทานอีสป เรื่อง ลูกแกะรู้กันหมาป่า มีหมาป่าบาดเจ็บตัวหนึ่งเอ่ยกับลูกแกะที่ผ่านมาว่า \"เพื่อนเอ๋ย... ข้าได้รับบาดเจ็บจนเดินไม่ได้ เจ้าช่วยไปหาน้ำมาให้ข้าสักหน่อยเถิด ข้าหิวน้ำเหลือเกิน\" ลูกแกะได้ยินเช่นนั้นก็แกล้งถามว่า \"แล้วอาหารล่ะ.ท่านไม่หิวหรือ\" หมาป่ามองดูลูกแกะตัว อ้วนแล้วก็เผลอกลืนน้ำลายก่อนจะเอ่ยว่า \"ไม่...ไม่...ต้องหาอาหารมาให้ข้าหรอก ข้าหาเองได้\" ลูกแกะรู้ทันก็หัวเราะแล้วว่า \"ใช่สิ! เมื่อข้าเอาน้ำเข้าไปให้ เจ้าก็จะฉวยโอกาสจับข้ากินเป็นอาหา รน่ะสิ...\" :: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า :: คำขอร้องของคนร้าย มักซ่อนกลอุบายไว้ ควรระวัง :: พุทธภาษิต :: ปรทุกฺขูปธาเนน โย อตฺตโน สุขมิจฺฉติ เวรสํสคฺคสํสฏฺโฐ เวรา โส น ปริมุจฺจติ. ผู้ใด ต้องการสุขเพื่อตน ด้วยการก่อทุกข์แก่ผู้อื่น, ผู้นั้นชื่อว่า พัวพันไปด้วยเวร ย่อมไม่พ้นจากเวร.

นาย ชาญพรม จุลเนียม ม.6/4