นิทานมู่ลี่เจ้าหมาแสนรู้

by Atitaya Deepech

โฮ่ง ทุกๆวันตอนเย็นพอใจเด็กสาวอายุ 9 ขวบ มักจะออกไปเดินเล่นที่ สวนสาธารณะหลังหมู่บ้านเป็นประจำทุกวัน วันนี้เธอก็มาเดินเล่นตาม เคยเเต่ที่เเปลกไปกว่าทุกวันคือเธอได้เจอลูกหมาโกลเด้นอยู่ในกล่อง กระดาษใบใหญ่ใต้ต้นไม้ใหญ่ในสวนสาธารณะ ข้างกล่องเขียนไว้ว่า \"ช่วยรับไปเลี้ยงด้วยเถอะ\" by Atitaya Deepech

พอใจได้ควักไส้กรอกถุงที่ตัวเองเเวะซื้อให้เจ้าหมาน้อยกิน ทันทีทันใด เจ้าหมาน้อยก็ผงกหัวให้ก่อนที่จะกินไส้กรอกของเด็กสาวอย่างชาญฉลาด เด็กสาวพูดขึ้นมาว่า \"แสนรู้จริงๆนะเองเนี้ย งั้นข้าตั้งชื่อให้เองว่ามู่ลี่เเล้วกันนะ \" หงึก หงึก by Atitaya Deepech

พอใจได้อุ้มกล่องกระดาษใบนั้นกลับไปที่บ้านด้วย ทันทีที่เเม่พอใจเข้า มาเห็นนั้นเเสดงสีหน้าไม่พอใจเป็นอย่างมากด้วยเหตุที่ว่าเเม่ของพอใจ ไม่ชอบสุนัขเป็นที่สุด เเม่ได้สั่งให้พอใจเอาลูกหมาตัวนั้นกลับไปไว้ที่ เดิมเเต่พอใจยืนกรานที่จะเลี้ยง สุดท้ายเเม่ก็ยอมใจอ่อนให้พอใจเลี้ยง เเต่ต้องมีข้อปฏิบัติก็คือห้ามให้เจ้าหมาน้อยเข้ามาในบ้านเด็ดขาด by Atitaya Deepech

วันหนึ่งกุญเเจรถของเเม่ได้หายไป หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ ทำให้เเม่ของ พอใจนั้นเครียดเป็นที่สุด เเต่จู่ๆมู่ลี่ก็ทำท่าทางเเปลกๆเหมือนจะดม กลิ่นไปเจอกับอะไรเข้า เเละใช่ สิ่งนั้นก็คือกุญเเจรถของเเม่นั่นเอง เเม่ ได้โผล่เข้ากอดเจ้ามู่ลี่อย่างไม่รีรอ \"เเสนรู้จริงๆมู่ลี่เเม่ขอโทษนะ\" โฮ่ง by Atitaya Deepech

เพราะความแสนรู้ของมันในท้ายที่สุดแม่ก็อนุญาตให้มู่ลี่ได้เข้ามาอยู่ ภายในบ้านไม่ต้องนอนนอกบ้านให้ยุงกัดจนตัวลายอีกต่อไป by Atitaya Deepech

นางสาวอาทิตยา ดีเพชร์ 65121300001 สาขาภาษาจีน by Atitaya Deepech