ทางเดินแห่งรัก EP.2

EP.2 ทางเดินแห่งรัก เนื้ อเรื่อง : กระถินริมรั้ว ชะเง้อตาคอย



เข็มนาฬิกา บอกเวลา เข้านอน แต่ฉันยัง นั่ งเขียนกลอน อยู่อย่างเหงา ๆ ฟังเพลงรัก ที่เธอส่งให้ คลอไปเบา ๆ อ่านซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า จนมีน้ำตา เฟิร์นเป็นคนชอบแต่งกลอน ในทุก ๆ คืนเฟิร์นจะ ต้องแต่งกลอนเสมอ 3 ทุ่มแล้ว เฟิร์นส่งข้อความ ไปหาเพื่อน ๆ เพื่อติดตามงานจากที่ตัวเองไม่ได้ไป โรงเรียนในวันนี้ และทบทวนบทเรียนในเรื่องที่ เคยเรียนมาแล้ว 4 ทุ่มเฟิร์นจึงปิดไฟ และล้มตัวลง นอนด้วยความหวังว่าจะได้ไปโรงเรียนในวันพรุ่ง นี้ ทันใดนั้ นก็มีเสียงฟ้าลั่นโครมครามตามด้วย เสี ยงฝนตกซู่



เฟิร์นจึงถอดใจและข่มตานอนด้วยความหวังที่ว่า ฝนจะหยุดตกและเธอจะได้ไปโรงเรียนตามที่หวัง เอาไว้ .....Zzzzz....... เสียงฝนเริ่มเบาลงตามด้วย เสียงไก่ขันในวันใหม่ เฟิร์นลืมตาขึ้นในเวลาตี 4 ซึ่งไม่ใช่เวลาปกติ เธอจึงพยายามข่มตานอนแต่ก็ ทำไม่ได้ จึงลุกขึ้นจากที่นอนไปปฏิบัติภารกิจยาม เช้าด้วยความสบายอกสบายใจ 6 โมงจึงออกจาก บ้านไปรอรถโดยสารประจำทาง ปี๊ น ปี๊ น เสียง แตรรถโดยสารคันสีเขียวดังมาแต่ไกล เฟิร์นรีบ ออกไปโบกรถ กระโดดขึ้นรถไปนั่ งตรงที่นั่ ง ประจำบนรถทันที 1 ชั่วโมงครึ่งหลังจากนี้ รถ โดยสารจะวิ่งด้วยความเร็วแสงทำให้ระยะทาง 112 กิโลเมตรของเฟิร์นนั้ นสั้นแค่นิ ดเดียว

7 โมง 45 ในที่สุดเฟิร์นก็เดินทางมาถึงโรงเรียน ด้วยความมึน ๆ งง ๆ เพื่อน ๆ พร้อมใจกันเข้าไป ทักทายเฟิร์น “ตองนวล” เพื่อนสาวคนสนิ ทใน กลุ่มของเฟิร์น รีบเข้าไปถามเป็นคนแรก “เมื่อวาน เป็นอะไรหรอทำไมถึงขาดเรียน ? คุณครูและ เพื่อน ๆ สงสัยกันมากเลยนะ” ตามด้วย “กาสะ ลอง” หัวหน้ าห้องของเฟิร์น เข้าไปถามเป็นคนที่ สอง “ตื่นสายใช่มั้ย ? เลยมาโรงเรียนไม่ทัน” เฟิร์นจึงยิ้มแบบอรุ่มเจ๊าะแล้วตอบไปว่า “พอดีพระ พิรุณเสด็จมาที่บ้านเลยไม่ได้มาโรงเรียนน่ ะ” เพื่อน ๆ ทำหน้ างง เสียงกระดิ่งดังส่งสัญญาณให้ นั กเรียนไปเข้าแถว เฟิร์นและเพื่อน ๆ จึงพากันไป เข้าแถวเคารพธงชาติทันที

โปรดติดตาม EP. ต่อไป