ကလေးရဟန္တာများ (ချစ်ဦးညို)

http://mmcybermedia. com စင္စစ္ ဤရြာႀကးီ သို႔ အရငွ ္အႏ႐ု ဒု ၶါ ႂကြေရာက္လာျခင္းမွာ သေူ ဌး၏ သားအငယ္ မဟာမု႑ သူေဌး၏ ေလ်ွ ာက္ထားခ်က္အရ အရွင္အႏု႐ုဒါၶ သည္ မု႑ရြာတြင္ စဠူ သုမနအား ႀကးီ စြာေသာ အက်ိဳးျဖစ္ထြနး္ ေစမႈအတြက္ ျဖစ္ေၾကာငး္ သူေဌး မသိခဲေ့ ခ်။ အရွင္ ဝါဆုခိ ဲ့ၿပးီ ေနာက္ ဝါကၽြတ၍္ ပဝါရဏ ျပဳၿပီးေသာအခါ သေူ ဌးက အရွင္အႏု႐ဒု ၶါအား သကၤနး္ အႏု႐ုဒါၶ ကား ပဒမု ုတၱရ ျမတစ္ ြာဘုရား လက္ထက္ေတာက္ ေကာင္းမႈကုသလုိ ္ ျပဳခဲၿ့ ပးီ သံုးထည္ႏငွ ့္တကြ တင္လဲ၊ ဆန္စသည္တုိက႔ ို လွဴဒါန္းဆက္ကပ္ေလသည္။ ဒိဗၺစကၡဳရေသာ အရာ၌ ဧတဒဂဆ္ ုကို ပန္ဆင္ခဲၿ့ ပီး ဘဒၵကမာၻ၌ ထုိဆု ျပည့္စဖံု ို႔ ျဖစ္လာခဲေ့ လသည္။ အရငွ ္ျမတက္ သကၤန္းကုိ အလွဴ လက္ခံေသာလ္ ညး္ တင္လဲ၊ ဆန္၊ ဆီ တိုက႔ ကုိ ား အရွင္အႏု႐ုဒၶါသည္ ကပလိ ဝတတ္ ြင္ ဘုရားရွင္၏ ခမည္းေတာ္ သုေဒၶါသနမင္း၏ ညီေတာ္၊ ျငင္းပယေ္ တာမ္ သူ ည္။ မု႑သေူ ဌးက လကခ္ ံပါရန္ေလွ်ာက၏္ ။ အမိေတာဒန အိမ၌္ ဖြားျမင္ခဲၿ့ ပီး မဟာနာမ္ ကိုယ္ေတာႀ္ ကီး၏ ညီငယ္ အႏု႐ုဒါၶ မင္းသားဟု ထင္ရာွ းခဲ့သူလည္း ျဖစ္၏။ တစခ္ ုေသာ ဘဝ၌မူ အႏု႐ဒု ါၶ သည္ အႏၷဘာရ အမည္ျဖင့္ ဗာရာဏသီ “အရွင္ဘုရား... ဒါေတြဟာ ဝါဆၿုိ ပးီ ရဟန္း ရထကုိ ္တဲ့ ပစၥည္းေတြ ျဖစပ္ ါတယ္ ဘုရား။ သမု န သေူ ဌးႀကီးထံ၌ ျမတ္ရိတ္သမား သဆူ င္းရဲအျဖစ္ အသက္ေမြးခဲ့ရဖူး၏။ ဥပရိပေစၥက ဗဒု ၶါျမတ္ အလဴွ ခံေတာ္မူပါ ဘုရား” နိေရာဓသမာပတ္မွ ထေတာ္မူခဲ့ၿပီး အႏဘၷ ာရက မိမအိ တြက္ ခ်က္ထားေသာ ထမငး္ ဟင္းမ်ားကို ေလာင္းလဴွ ခဲ့၏။ ထုိသို႔ ျမတရ္ ိတ္သမား သဆူ ငး္ ရဲက ေပးလွဴသည္ကုိ သမု နသေူ ဌးႀကီး “ဥပသကာ... ငါ ဒီလွဴဖြယ္ ပစၥည္းမ်ားကို အလွဴလက္မခံဘူး” ၾကားသခိ ဲ့ၿပီးေနာက္ ဆြမ္းအလွဴဒါနအမ်ွ ကုိ ေတာင္းခံ၏။ သေူ ဌးႀကီးက အႏဘၷ ာရအား အလုပၾ္ ကမ္းသမား ဘဝမွ လႊတ္ေပးကာ အမိ ္တစ္ေဆာင္ ေဆာကလ္ ုပ္ေနထုိငခ္ ြင့္ႏွင့္ အလိုရွိသမွ် “ဘာေၾကာင့္ပါလဲ ဘရု ား” ပစၥည္းမ်ားကုိ ယူငင္ခြင့္ကုိ ေပးခဲ့သည။္ ျပည့္ရငွ ္မင္းကလည္း အႏၷဘာရအား သူေဌးအရာ ခ်းီ ျမႇင့ခ္ ဲ့သည္။ “ငါ႔မွာ ကုိရင္လည္း မရိွ၊ ကပၸိယလည္း မရွိဘူး” ဤသျ႔ုိ ဖင့္ အႏဘၷ ာရႏွင့္ သုမနသူေဌးတ႔ုသိ ည္ အေဆြခငပ္ ြန္းအျဖစ္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ “သု႔ဆိ ိလု ်ွ င္ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ သားအႀကီး မဟာသမု နကုိ အရွင္ဘုရားထမံ ွာ သာမေဏျပဳဖုိ႔ ျပဳဖက္မ်ားအျဖစ္ အသကထ္ က္ဆုးံ တည္ခဲ့ၿပးီ ယခုဘဝ၌ အႏၷဘာရသည္ အရွင္အႏု႐ဒု ါၶ ၊ အပ္ႏွံပါရေစဘုရား” သမု နသူေဌးသည္ မဟာမု႑ သေူ ဌး၏ သားအငယ္ စူဠသုမန ျဖစ္လာခဲၾ့ ကသည္။ “မဟာသုမနကို သာမေဏအျဖစ္ ငါ အလုမိ ရွိပါ” “သဆိ႔ု လုိ ွ်င္ သားအငယ္ စဠူ သုမနကို အပႏ္ ွံပါရေစဘုရား” Page - 50 Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com အရငွ ္အႏု႐ဒု ၶါသည္ စဠူ သမု နကုိ လက္ခံလိကု ္၏။ ခနု စ္ႏွစအ္ ရြယ္ စဠူ သမု နသည္ သုမန သာမေဏသည္ ဆရာကို ရွိခိုးၿပီး ေကာငး္ ကင္ခရီးျဖင့္ ယဇူ နာငါးရာ ခရီးကုိ ႂကြခဲ၏႔ ။ ေခါင္းရိတ္အၿပီး ေနာက္ဆံးု သင္တုန္းဓားခ်က္မာွ ပင္ အရဟတဖၱ ုိလသ္ ုိ႔ ဆိကု ္ေရာက္ခဲ့သည္။ ထိုေနက႔ ား ပႏၷဂ နဂါးမငး္ သည္ နဂါးမ ရေံ ရြေတာ္ ကေခ်သညမ္ ်ား ၿခရံ လံ ်က္ ေပ်ာ္ေပ်ာပ္ ါးပါး အရငွ ျ္ မတ္သည္ ကရုိ င္ စူဠသုမနႏငွ ့္အတူ မ႑ု ရြာနဂိ ုးံ ၌ လဝကခ္ န္႔ သီတင္းသုံးေတာ္မၿူ ပီးေနာက္ ေရကစားရန္ ျပင္ဆင္ေသာေန႔ပင္ ျဖစ္ေလသည္။ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ဖးူ ေျမာရ္ န္ မဘိ မ်ားအား ခြင့္ပနၿ္ ပးီ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ ႂကြေတာ္မူခဲသ့ ည္။ ထေ႔ို နာက္ ဟိမဝႏာၲ ေတာေက်ာင္းတစ္ေဆာငသ္ ုိ႔ သကဆ္ ငး္ ၾကသည္။ ထက္ေကာင္းကင္မွ သမု နသာမေဏ ပ်ႂံ ကြလာသည္ကုိ ျမင္ေသာအခါ နဂါးမငး္ သည္ ပင္ကို သဘာဝ၏ အမ်က္မာနႀ္ ကးီ ျခင္း၊ ကေခ်သည္မ်ား ၿခရံ ံလ်က္ ေရကစားရန္ ျပင္ဆင္ေနျခင္းတုိ႔ကုိ အရငွ ္အႏု႐ုဒၶါကား ပင္ကုအိ ားျဖင့္ လလ႔ုံ ဝီရိယ ထက္သန္လွ၏။ ညဥ့္ဦးယံႏွင့္ အေၾကာင္းျပဳ၍ အမ်က္ေျခာငး္ ေျခာင္း ထြက္ေလေတာသ့ ည္။ ပစိၧမယံကာလ တစေ္ လွ်ာက္လုံး စႀကႍ ႂကြေတာမ္ ူခဲ့သည္။ ဤတြင္ ေလပူေလနာ ထလာကာ ေလေအာငထ့္ ိုးက်င္ေသာ ေဝဒနာျဖင့္ မခံမရပ္ႏုိင္ေအာင္ ခစံ ားရေလသည္။ သုမနသာမေဏသည္ “ဦးျပည္း သာမေဏဟာ ေျခမႈန္ဖုနမ္ ႈန္ေတြကုိ သူေ႔ ျခမွာကပ္၊ အဲဒေီ တြကုိ ငါေ႔ ခါင္းေပၚ ဥပဇၩာယဆ္ ရာ ေဝဒနာ ခံစားေနရသည္ကုိ ေမးေလွ်ာကေ္ လသည္။ ႀကဲခ်ၿပီး ေကာင္းကငမ္ ွာ လွည့္လည္ေနတယ။္ အေနာတတအ္ ိုငက္ ေရကို အလုိရွိလုိ႔ သူလာတာပဲ ျဖစ္ရမယ္။ ဘယလ္ ုိနည္းနဲ႔မွ ဒီ ဦးျပည္းသာမေဏ ေရကို မရေစရဘးူ ” “အရွင္ဘုရား... ယခင္က ဤသုိ႔ ျပင္းစြာ ေလနာေရာဂါ ခံစားခဲ့ဖူးပါသလား ဘရု ား” ပႏၷဂ နဂါးမင္းသည္ ႀကီးစြာေသာ ပါးပ်ဥ္းကုိ ဖန္ဆင္းကာ ယဇူ နာ ငါးဆယ္က်ယ္ဝနး္ ေသာ “ခစံ ားခဲရ့ ဖူးတယ္ သာမေဏ” အေနာတတ္အငို ္၏ မ်က္ႏွာျပင္အား အိးု ခြက္၌ အးုိ ဖုံးျဖင့္ ဖုံးအပု ္ထားသလုိ အလုံအၿခံဳ အေစ့အစပ္ ဖံးု ပိတ္ ကာကြယလ္ ိကု ္၏။ “ဘယလ္ ုိေဆးမ်ဳးိ နဲ႔ ခ်မး္ သာ ေပ်ာက္ကင္းပါသလဲ ဘုရား” နဂါးမငး္ အမ်ကေ္ စာင္းမာန္ျဖင့္ ခုခတံ ံုျ႔ ပန္ရန္ အသင့္ျပဳလုိက္ၿပီကို ျမငေ္ သာအခါ သမု န “သာမေဏ… အေနာတတ္အငို ္က ေရနဲ႔ ခ်မး္ သာဖူးတယ”္ သာမေဏက အၾကညအ္ သာ ခြငပ့္ န္ေလသည္။ “တပည့္ေတာ္ အေနာတတ္အိငု ္က ေရကို သြားယူပါမယ္ ဘရု ား” “ထကျ္ မက္ေသာ တန္ခးုိ ၊ ႀကီးက်ယ္ေသာ ခြနအ္ ားစြမ္းပကားမ်ားနဲ႔ ျပည့္စုံေသာ နဂါးမင္း ကၽြႏပု္ ္စကားကုိ နားေထာင္ပါ။ ကၽြႏု္ပ္ေဆးဝါးအတြက္ လာခဲ့ပါတယ္။ ေရတစအ္ ိုး ေပးေစလုပိ ါတယ”္ “သာမေဏ… အေနာတတ္အုိငမ္ ွာ ဂႏၷဂ အမည္ရိွတဲ့ နဂါးမင္း အပု ္စိုးေနထငို ္တယ္။ နဂါးမငး္ ဟာ ငါက႔ ုိ သေိ ပတယ္။ သင္စြမ္းႏုိငလ္ ်ွ င္ သထူ႔ ံ ခြငပ့္ န္ၿပီး ေဆးအတြက္ ေရတစ္အိးု ယခူ ဲပ့ ါ” Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) Page - 51

http://mmcybermedia. com “အေရ႕ွ အရပ္ေဒသမာွ ဂဂၤါျမစ္ဟာ သမုဒရၵ ာသုိ႔ စးီ ဝင္သကဆ္ င္းတယ္။ အသင္ အဲဒီက အသညသတ္ႏငွ ့္ အ႐ပူ ျဗဟၼဘံကု ုိ ခ်န္လပွ ္ကာ ႂကြင္းေသာ နတ္ဘ၊ုံ ျဗဟာၼ ဘုံမ်ားဆီသို႔ ေရကုယိ ူ။ အေနာတတ္အငို ္က ေရကုိေတာ့ မေမ်ွ ာ္လင့္ပါနဲ႔” တစ္မဟု ုတ္ခ်ငး္ လွညလ့္ ည္ႂကြကာ ဖိတေ္ ခၚလကုိ ္၏။ နတျ္ ဗဟာၼ မ်ားသည္ အေနာတတအ္ ုိင္ အျပင၏္ အထက္၌ စ႐ု ံုးတည္ရိွလာၾကသည္ကား က်ည္ေတာက္၌ မုနည္႔ က္မႈန္႔ အျပည့္ နဂါးမင္းသည္ အၾကည္အသာ ခြင့္ပနျ္ ခငး္ ျဖင့္ သူ႔အလိအု တိုင္း ေပးေတာ့မည္ မဟုတ္ဟု တည္သကဲသ့ ို႔ပင္ ရေိွ လသည္။ သာမေဏ သလိ ုကိ ္၏။ ထေုိ႔ ၾကာင့္ တန္ခိုးျဖင့္ အႏငို ္အထက္ျပဳကာ မ်က္မာနက္ ို ဖယ္ရာွ းေစခဲအ့ ့ံ။ လမႊ ္းမုိးႏိွမန္ င္းၿပီး ေရကို ရယေူ တာ့အ့ဟံ ု ႀကကံ ာ... နတ္ျဗဟၼာတုိ႔ စ႐ု ုံးၿပီးၾကၿပီးေနာက္တြင္ သာမေဏသည္ ေကာင္းကင၌္ တည္ကာမိန္႔ျပန္၏။ “နဂါးမင္း ငါရ႔ ဲ႕ ဆရာက အျခားတစ္ပါးေသာ အရပ္မွ ေရကုိ ယခူ ုိင္းတာ မဟတု ္။ “ထကျ္ မက္ေသာ တန္ခိုး၊ ႀကီးက်ယ္ေသာ စြမး္ ပကားတိ႔နု ဲ႔ ျပည့္စုံတဲ့ နဂါးမငး္ … ငါ႔စကားကုိ အေနာတတ္အိငု ္က ေရကသို ာ အလုိရတွိ ယ။္ ဒါေၾကာင့္ ဒေီ ရကပုိ ဲ ငါရေအာင္ ယမူ ယ္။ သင္ နားေထာင္ပါ။ ေဆးအတြက္ ငါလာပါတယ္။ ငါ႔ကို ေရတစ္အးုိ ယူခြင္ျ့ ပဳပါ” ဖယ္ရွားလုိက္ပါ… မတားပါနဲ႔” နဂါးမင္းကား အမ်က္မာန္ကုိ မေလ်ွ ာ့... “သင့္အစြမ္းရိွသပဆုရိ င္ ရေအာင္ယေူ ပါ႔ သာမေဏ” “သာမေဏ… သင့္မွာ အစြမ္းရိွတယဆ္ ုိရင္ ငါ႔ရဲ႕ ေရကို သင္ရေအာင္ယူ” ပါးပ်ဥ္းကုိ ပိမု ုိေစ့စပ္ တငး္ က်ပ္ေအာင္ ဖုံးအုပလ္ ်က္ နဂါးမင္းက ဆ၏ို ။ ဤသျုိ႔ ဖင့္ သုးံ ႀကမိ ္တုိင္တိုင္ ေျပာဆိၿု ပးီ ေနာက္ သာမေဏသည္ မိမိကိုယ္ မိမိ တစ္ဆယ့ႏ္ ွစ္ “သငအ္ စြမ္းရွိသပဆုိရင္ ငါမယူႏငို ္ေအာင္ တားျမစ္ပါ နဂါးမငး္ ” ယဇူ နာရိွေသာ ျဗဟာၼ ခႏၶာကိုယ္ျဖစ္ေအာင္ ဖန္ဆငး္ လုိက္၏။ ထုေ႔ိ နာက္ ေကာငး္ ကင္မွ သကဆ္ င္းကာ နဂါးမငး္ ၏ ပါးပ်ဥ္းကို တက္နင္းလိုကသ္ ည္။ ေအာကသ္ ို႔ နိမ့္က်ေအာင္ ဖႏိ ိွပ္ သုမနသာမေဏသည္ နဂါးမငး္ ထံမွ သံုးႀကိမတ္ ိုင္တိငု ္ ပဋိညာဥ္ယူသည္။ ထ႔ိုေနာက္ လုကိ သ္ ည္။ နဂါးမငး္ ၏ ပါးပ်ဥ္းသည္ ေအာကဘ္ က္သို႔ တအိအိ ပကိ ်သြားၿပီး ဖးုံ အုပ္ထားေသာ ဘရု ားသာသနာေတာ္၏ အာႏုေဘာက္ ုိ ျပကာ အရယူရမည္ဟု ဆးုံ ျဖတ္ကာ ၿပဳိ င္ပြဲကို စတင္ ပါးပ်ဥ္း အနားစြန္းေနရာ အမ်ားအျပားတို႔တြင္ လစ္ဟာလြတက္ င္းေသာ ေနရာမ်ား ျဖစေ္ ပၚလာ၏။ ဖြင္လ့ ွစ္လိုက္ေလသည္။ ပါးပ်ဥ္းကြက္မွာ ခြက္ေနေသာေနရာ၌ ခြက္ဝင္ၿပီး ဖုေသာေနရာမ်ား၌ ဖတု က္လာၾက၏။ ထု႔ေိ နာက္ လြတ္ကင္းလစဟ္ ာသြားေသာ ေနရာမ်ားမွ ထန္းလုးံ မွ်ေသာ ေရတုိ႔ အေပၚသို႔ အရွိနျ္ ပင္းစြာ “ေလာကပါလ နတ္မင္းႀကီး ေလးပါး၊ သၾိ ကားမင္း၊ သယု ာမနတ၊္ သႏဳၲ ႆီတနတ္၊ ပန္းထြက္လာၾကသည။္ သုမနသာမေဏကား ေကာငး္ ကင္မပွ င္ ေရကို အိုးႏငွ ့္ တစ္လံးု ျပည့္ေအာင္ နိမာၼ နတိနတ္ အစရိွေသာ နတျ္ ဗဟၼာအေပါင္းတို႔… အေနာတတအ္ ိုင္၏ ထက္ေကာငး္ ကင္ခြင္၌ ခံယူလုိက္၏။ နတျ္ ဗဟာၼ တုိ႔ အ့ံၾသသိမ့္သိမ့္ ေကာင္းခ်းီ ၾသဘာ ေပးၾကေလသည္။ တစ္ခဲနက္ စုေဝး တည္ၾကပါကုန္ေလာ့” Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) Page - 52

http://mmcybermedia. com နဂါးမငး္ ကား အမ်က္မာန္မွ အရွက္သို႔ ကူးေျပာင္းကာ မ်က္လးုံ ႀကးီ မ်ားလည္း နဂါးမငး္ အား တရားဓမၼ ေဟာၾကားသည။္ ပႏၷဂ နဂါးမငး္ လည္း အမ်က္ေျပၿငမိ ္းသြားကာ သုမန လယ္ေခါင္ရန္းပြင့္ အဆင္းကဲသ့ ႔ုိ နျီ မန္းလာ၏။ သာမေဏ ေရွ႕ေမွာက္၌ ရိုက်ဳိ းစြာ ဝပ္စင္းရွိခိုးလ်က္... “ဒီ ဥးီ ျပည္းငယက္ ေလးဟာ နတျ္ ဗဟၼာအေပါင္းကို စု႐ုံးေစၿပီး ေရကို ရေအာင္ယူ… ငါ႔ကို “ေနာင္အခါ အေနာတတ္ေရကို အလုိရွိလ်ွ င္ တပညေ့္ တာ္ကယုိ ္တုငိ ္ လာပ႔ိုပါမည္” အရကွ ္ရေစတယ္။ သင္းကိုဖမ္း၊ ခံတြငး္ ထဲ လက္ႏိႈကၿ္ ပးီ သင္းႏွလးုံ သားကုိ ျဖစျ္ ဖစ္ဆပု ္ေခ်မယ။္ ေျခေထာက္က ဆြဲကငုိ ၿ္ ပးီ သငး္ ကို ဂဂၤါျမစ္ တစ္ဖက္ကမး္ အေရာက္ လငႊ ့္ပစ္မယ္” ဟု ေလ်ွ ာက္ထားကာ ျပန္သြားေလသည္။ ဟု ႀကဳံ းဝါးႀကံစည္ကာ ေရအုိင္အထက္မွ လူးလြန္ခ႔ ုန္ပ်ံ တက္လုိက္၏။ အရွင္ အႏု႐ုဒၶါသည္ သုမနသာမေဏႏွင့အ္ တူ ဘရု ားရွင္ သတီ င္းသးံု ေတာ္မူရာ ပုဗၺာ႐ံု ေက်ာင္းေတာသ္ ႔ို ေရာကရ္ ိွခဲ့၏။ ရဟန္းမ်ားက အရွင္အႏု႐ုဒါၶ ၏ သပိတ္သကၤန္းကို သိေု႔ သာ္ ထုအိ ခ်ိနတ္ ြင္ သာမေဏသည္ ျမင့္စြာေသာ ေဝးစြာေသာ ေကာင္းကင္ခရီးျဖင့္ ဆးီ ယူႀကဳိ ဆၾုိ ကစဥ္ အခ်ိဳ႕ ရဟန္းမ်ားကမူကား သုမန သာမေဏ၏ ေသးေကြးငယ္ႏုေသာ ဆရာအရွင္ထံသို႔ ႂကြႏွင့္ေပၿပ။ီ နဂါးမင္း မေီ အာင္ မလုိက္ႏိုငေ္ တာ့ေပ။ သဏာၭ နက္ ို ၾကည့္ရင္း ဥးီ ေခါင္း ကိငု ္သူက ကငုိ ္၊ နားရြကမ္ ်ားကုိ ဆိတသ္ ူက ဆိတ၊္ လက္ေမာငး္ ကို ဖ်စ္သူက ဖ်စၾ္ ကေလသည္။ အရငွ ္အႏု႐ဒု ၶါအား အေနာတတ္အိုင္မွေရကုိ သမု နသာမေဏ ဆကက္ ပ္ေနစဥ္မွာပင္ နဂါးမင္း ေရာက္လာ၏။ “ဘယ္ႏွယလ္ ဲ ညီေထြး… သာသနာေတာ္မွာ ေပ်ာရ္ ဲ႕လား” “အရွငဘ္ ုရား... ေရကို မသုံးေဆာင္ပါနဲ…႔ သာမေဏဟာ တပည့္ေတာ္ မေပးဘဲ “သာမေဏ ေသးေသးေလး… မေပ်ာဘ္ ဲနဲ႔ေတာ့ မေနနဲေ႔ နာ”္ ခပ္ယူသြားခဲ့တာပါ” ဘုရားရွင္ ေရ႕ွ ေတာေ္ မွာက္ ေရာက္ခဲ့ၾက၏။ ဆရာတပည့၏္ အပူေဇာ္ ခံယၿူ ပးီ ေနာက္ သုမန သာမေဏက တည္ၿငိမ္စြာ ေလ်ွ ာက္သည္။ ဘရု ားရငွ ္က သုမနသာမေဏ၏ တနခ္ ုိးစြမ္းအားကုိ ရဟနး္ မ်ားအား သိေစလုိသျဖင့္... “အသင္ စြမး္ ႏုိငလ္ ်ွ င္ ခပ္ယူပါလုိ႔ ဆိုသျဖင့္ တပညေ့္ တာ္ ခပ္ယခူ ဲ့ပါ၏ ဘရု ား” “အာနႏာၵ ... ငါဘုရားသည္ အေနာတတအ္ ိုင္ေရျဖင့္ ေျခေဆးလိုသည္။ သာမေဏမ်ား အေနာတတ္အငို ္ ေရသယ္ေဆာင္ရန္ ေစလတႊ ္ပါေတာ့” အရငွ ္ အႏု႐ုဒၶါကား ရဟႏၲာပုဂိၢဳလ္သည္ မသု ားမေျပာဟု သေိ တာမ္ ူကာ ေရကုိ ေသာက္လကုိ ္၏။ ထိခု ဏမွာပင္ ထႂကြေနေသာ ေလပမူ ်ား ၿငိမ္သက္သြားသည္။ ထ႔ုိေနာက္ ဟု မနိ ္႔ေတာမ္ ူေလသည္။ Page - 53 Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com ပုဗၺာ႐ေံု က်ာငး္ ၌ ရွိရသိွ မ်ွ သာမေဏငါးရာတုိက႔ ို အရငွ ္အာနႏာၵ က စု႐းုံ ေစလုိကသ္ ည။္ “သုမန… သင္ ယေန႔မွစ၍ ရွင္ရဟန္း ျဖစ္ေလာ့” အေနာတတေ္ ရကို မည္သူ သယ္ေဆာင္ေပးမညန္ ည္းဟု ေမးျမန္းလုကိ သ္ ည္။ အမ်က္ေတာ္မာန္ ဟု မိန္ၾ႔ ကားေတာမ္ ူသည္။ ဤသိ႔ုျဖင့္ ခုနစႏ္ ွစ္အရြယ္မွ်သာ ရေိွ သာ သမု န သာမေဏသည္ ႀကီးလၿွ ပီး တနခ္ ိုးဣႏိပၶ ါတ္ႏွင့္လည္း ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ပႏၷဂနဂါးမငး္ အုပစ္ ုိးသည့္ အေနာတတ္ ရဟန္းအျဖစ္ကို ရေလသည။္ ဘုရားရွင္က ေဒသနာေတာ္ ခ်းီ ျမႇင့္ေတာမ္ ေူ လသည္။ ေရအုိင္၊ ခရီးယူဇနာကလညး္ ယဇူ နာ ရာခ်ေီ ဝးသည့္ အေနာတတ္ ေရအိုင္၊ ထိဆု မီ ွ ေရကုိ “အၾကင္ ရဟန္းသည္ ငယ္ရြယ္ေသာလ္ ညး္ သာသနာေတာ္၌ လံု႔လႀကဳိးကုတ္ သယ္ေဆာင္ႏိုငေ္ ရးအတြက္ မညသ္ ူမ်ွ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ျခင္း မရွိၾက။ အားထုတ္၏။ ထိရု ဟန္းသည္ တိမ္တိုက္မွ လြတ္ေသာ လကဲ့သု႔ိ ဤေလာကကုိ ထြန္းလင္း ေတာက္ပေစ၏” သမု န သာမေဏအလွည့္ ေရာက္ခဲ၏့ ။ Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) “တပည့္ေတာ္ သယ္ေဆာင္ပါမည္ ဘုရား” ရြကအ္ ုိးေျခာကဆ္ ယ္ဆ့ံ အုးိ ႀကီးကို တန္ခးို ျဖင့္ သယ္ေဆာင္ကာ သမု နသာမေဏသည္ ေကာင္းကင္ခရးီ ျဖင့္ ႂကြသြား၏။ နဂါးမငး္ က ကိုယတ္ ုိင္ထမး္ ၍ ေက်ာင္းေတာအ္ ထိ လကို ္ပါ ပို႔ေဆာင္ပါရေစဟု ေလ်ွ ာက္သည္။ “နဂါးမင္းႀကးီ ... ကၽြႏပ္ု ္ကိုသာ ဘရု ားရငွ ္ ေစခိုင္းေတာ္မူျခင္း ျဖစ္ပါတယ…္ သင္ ေနရစ္ခဲ့ပါ” ေကာင္းကင္ခရီးမွ ေရအိုးႀကးီ ကိုထမ္းကာ ျပန္ႂကြလာေသာ သမု န သာမေဏကို ဘရု ားရငွ ္ ကိယု ္ေတာတ္ ုိင္က... “ရဟန္းတုိ…႔ ဟသၤာမင္း၏ တင့္တယျ္ ခငး္ ျဖင့္ ယခု ျပန္လာေနေသာ သမု န သာမေဏအား ႐ႈၾကေလာ့” ဟု ခ်ီးေျမာႇ က္ေတာ္မူေလသည္။ ေရအိုးကုိ သင့္ရာမွာခ်ၿပီး ဘရု ားရွင္အား ရွိခုိးေနေသာ သာမေဏ၏ အသကက္ ို ဘုရားရွင္ ေမးျမနး္ ေတာမ္ ၏ူ ။ ထ႔ေုိ နာက္... Page - 54

http://mmcybermedia. com ရွင္တႆိ အရွငသ္ ာရပိ ုတၱရာသည္ မဟာေသန ပုဏာၰ းႀကးီ ၌ အလွဴဝတၱဳပစၥညး္ မရသွိ ည္ကုိ သိေတာ္မူလ်ကပ္ င္ မဟာေသန၏ အိမ္တခံ ါးေရွ႕တြင္ ဆြမး္ ရပ္ေလသည္။ မဟာေသနကား... ရာဇၿဂဳိ ဟ္တြင္ မဟာေသန ပဏု ၰားႀကီး ေနထငုိ ္သည္။ သသူ ည္ အရငွ ္သာရိပုတၱရာ၏ ခမညး္ ေတာ္၊ ဝဂၤႏၲ ပုဏာၰ းႏွင့္ မိတ္ေဆြသူငယခ္ ်င္းလညး္ ျဖစ္သည္။ မဟာေသန ပဏု ၰားႀကီးကား “ငါဆငး္ ရဲေနတာ အရွင္ျမတ္ မသိေလေရာသ့ လား။ ငါ႔မာွ လညး္ လဴွ စရာပစၥည္းက ဘာမွ အခ်ိနက္ ာလ ၾကာေညာင္းလာသည္ႏွင့္ အမ်ွ စည္းစိမ္ကုန္ခမး္ ဆငး္ ရဲႏြမ္းပါးခဲေ့ လသည္။ သမူ႔ ွာ မရိွ” လွဴဒါနး္ ဖုိ႔ ေဝးစြ၊ သူကုိယ္တိုင၏္ ဝမး္ ပင္ ဝေအာင္ မစားႏိုင္ေသာဘဝ ေရာက္ခဲ့သည္။ မဟာေသနသည္ သငူ ယ္ခ်င္း ဝဂၤႏၲ၏ သားေတာ္ အရငွ သ္ ာရိပုတၱရာကုိ မမိ ိ၏ သားႏွင့္မျခား ဟု စတိ ္အားငယ္စြာ ေတြးကာ မ်က္ႏာွ မျပရဲ ပနု ္းကြယ္ေနခဲ၏့ ။ အရွင္သာရိပုတရၱ ာကား ခ်စခ္ င္ၾကည္ညဳိ သလူ ည္း ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ သမ႔ူ ာွ အရွင္ျမတ္အား တစ္ဇြနး္ တစ္ေသာက္စာပင္ ေန႔စဥ္ပင္ ဆြမ္းခံႂကြတုိငး္ မဟာေသနအိမ္တြင္ ဆြမ္းရပ္ၿမဲ ျဖစ္၏။ မဟာေသနကလည္း ဝမး္ နည္းစြာ မေလာငး္ လဴွ ႏုိင္သျဖင့္ ေၾကကြဲ ခံစားေနရေလသည။္ ပုန္းေအာင္းၿမဲ။ အရွင္သာရပိ ုတၱရာသည္လည္း ထုိအျဖစ္ကို သိေတာ္မူေလသည္။ မဟာေသန၌ မဟာေသန၏ ႐ုပ္ခႏာၶ က ပုန္းေအာင္းေနေသာလ္ ညး္ “တစ္ခုခုသာ ရိွခဲ့ရင္ လွဴလုကိ ္မယ္” မမိ ိတည္းဟူေသာ အလွဴခံပုဂၢဳိ လ္ကုိ လွဴလေို သာ ေစတနာ၊ သဒၶါတ႔ျို ဖင့္ ျပည့္စေုံ နေသာလ္ ညး္ ဟူေသာ သဒၶါဆႏၵကမူ ေန႔စဥႏ္ ွင့္အမ်ွ လငး္ ပြင္ေ့ နေလသည္။ လဴွ စရာ ဝတဳၱ ပစၥည္း မရသိွ ျဖင့္ အလွဴမေျမာက္ ျဖစ္ေနသည္။ ထိုအျဖစမ္ ွ မဟာေသန လြတ္ေျမာက္ေစရန္ က႐ုဏာႀကးီ စြာ ေရ႕ွ ထား၍ အခြငအ့္ ခါကုိ ျဖစ္ေပၚေစခဲ့သည္။ တစ္ေန႔ေသာအခါ ပုဏာၰ းတုိ႔၏ မႏာၲ န္ရြတ္ပြဲမွ အဝတ္ၾကမ္း တစထ္ ည္ႏွင့္ ႏ႔ိုဃနာကို မဟာေသန ရရွိလာခဲ၏့ ။ ႏဃို႔ နာထမင္းကုိ ရလိကု ္သညႏ္ ွင့္ “အရငွ ္သာရိပုတၱရာ ဆြမ္းရပ္လာရင္ Page - 55 ေကာင္းမွာပဲ… ဒီ ႏုိ႔ဃနာကုိ လွဴလကုိ ္မယ္” ဟု ေအာက္ေမ့ကာ တမး္ တေနခဲ့၏။ အရွင္သာရိပုတၱရာလည္း ထခို ဏမာွ ပင္ စ်ာန္ဝင္စားၿပးီ သမာပတမ္ ွ ထခိုက္ျဖစ္ေလရာ ပဏု ာၰ းကုိ ျမင္ေလသည။္ ‘ငါ႔အား ပဏု ၰားႀကးီ ေမွ်ာ္ေနတယ။္ လဴွ ဖြယ္ပစၥည္း ရလာလို႔ တမ္းတေနတယ္’ ဟု သိကာ ႏစွ ္ထပ္သကၤနး္ ႐ုံ သပိတ္ယၿူ ပီး ပဏု ၰားအမိ ္သုိ႔ ႂကြေတာမ္ ူေလသည။္ Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com ပဏု ၰားႀကီးကား ဖိတလ္ ွ်ေံ သာ ပတီ ိသဒၶါတို႔ျဖင့္ ဝမ္းသာမဆံုး ရွေိ ခ်ၿပီ။ အမိ ္တြင္းသုိ႔ ပင္ဖ့ ိတ္ ထိစု ိတျ္ ဖငပ့္ င္ မဟာေသနသည္ ကြယလ္ ြနေ္ သာအခါ သာဝတၳၿိ မိဳ႕၌ လအူ ျဖစ္ကုိ ရရွခိ ဲ့၏။ သီတငး္ သုံးေစကာ ႏ႔ဃို နာကုိ သပိတ္အတြင္းသုိ႔ ေလာင္းထည့္ေလသည္။ ႏုဃ႔ိ နာ တစ္ဝက္ ထုိအိမက္ ား အရငွ ္သာရပိ ုတၱရာ၏ ဆြမး္ ခအံ ိမ္ပင္ ျဖစျ္ ပန္ေလသည္။ အေရာက္တြင္ အရငွ ္သာရိပုတၱရာက သပိတဖ္ းုံ ျဖင့္ ပတိ ္လုကိ ၏္ ။ မဟာေသနက - ဘဝေဟာငး္ က မဟာေသန ပဏု ာၰ းႀကးီ ၏ ႏဃိ႔ု နာဆြမ္း အလွဴသည္ ဤဘဝတြင္ “အရွင္ဘုရား... ဒီႏိ႔ုဃနာဟာ တစ္ဥးီ စာအတြက္သာ ျဖစပ္ ါတယ။္ ထက္ဝကခ္ ြဲလို႔ မမွ်ပါ။ အက်ဳိ းေပးခဲ့ၿပီ ျဖစ၏္ ။ အရငွ တ္ ိႆ အေလာငး္ အလ်ာ သေႏသၶ ားကို လြယ္ထားစဥ္ကပင္ တပညေ့္ တာ္အား ခ်ီးေျမာကေ္ တာ္မူပါ။ ဒီတစ္ဘဝ၊ တစ္ေလာကစာတြက္သာ ခ်းီ ေျမာက္ေတာ္ မိခင္သည္ အလြနပ္ ူေသာ အစာ၊ အလြန္ေအးေသာ အစာ၊ အလြန္ခ်ဥ္ေသာ အစာ စသည္မ်ားကုိ မမူပါနဲ႔။ ႏု႔ိဃနာဆြမ္း အကုန္လံးု ကုိ ေလာင္းလွဴပါရေစ” လံးု ဝ ေရာွ င္ၾကဥ္ကာ သင့္တင့္မွ်တေသာ အာဟာရမ်ားျဖင့္သာ ေရာင့ရ္ ဲႏုိငခ္ ဲ၏့ ။ ဟု ေလွ်ာက္တင္သည္။ အရငွ ္ျမတႀ္ ကီးလည္း လက္ခေံ တာမ္ ူၿပီး ပုဏၰားအိမ္မွာပင္ သေႏသၶ ားကို လြယ္ထားေသာ မိခင္တုိ႔မွာ ခ်င္ျခင္းအာသာ အမ်ဳိ းမ်ိဳး ျဖစ္ေပၚတတ္ရာတြင္ ဆြမး္ ဘုဥ္းေပး၏။ ဆြမ္းၿပီးေသာအခါ အဝတၾ္ ကမ္းကုိ လွဴျပန္သည္။ အလွဴ ထေျမာကခ္ ဲၿ့ ပီ။ အရွငတ္ ိႆ အေလာင္းအလ်ာ သေႏကၶ ို လြယေ္ သာ မိခင္၏ ခ်ငျ္ ခင္းကပင္လ်ွ င္ ထးူ ျခား ေနေလသည။္ ထခုိ ်င္ျခင္းကား... မဟာေသနသည္ လက္အုပ္ခ်လီ ်က္ ဆုေတာင္းစကား ဆုိ၏။ လူနတ္ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာကို မေတာငး္ ၊ ဤဘဝ၏ ျပည့္စႂုံ ကြယ္ဝမႈကို မေတာင္း။ “အရွင္သာရိပုတရၱ ာ ကို္ယေ္ တာ္ျမတ္ႀကီး အမဴွ းရွိတဲ့ ရဟန္းငါးရာကို ပင့္ေဆာင္ၿပီး ေနအိမ္မာွ ပဲ ေရမေရာတဲ့ ႏိ႔ုဃနာဆြမ္းကုိ ကပလ္ ွဴခ်ငလ္ ိုက္တာ။ အဲဒီလုိ ပငေ့္ ဆာင္ကပ္လဴွ “အရွငဘ္ ုရားတို႔ သိျမင္အပ္ေသာ တရားထူးကုိ ရရွိရလိပု ါ၏” ပူေဇာေ္ နခ်ိနမ္ ွာ ကယို တ္ ုိင္လည္း ဖန္ရည္စြန္းတဲ့ အဝတက္ ုိ ဝတ္႐ုံ၊ ေရႊခြကက္ ုိ ကုိင္စြဲ၊ ရဟနး္ မ်ား ဘဥု း္ ေပးၿပးီ လို႔ ႂကြငး္ က်န္တဲ့ ႏုိ႔ဃနာထမင္းကုိ စားခ်ငလ္ ုိက္တာ” ဟူ၍ ျဖစ္၏။ “အသင္ ဆုေတာငး္ တငို ္း ျပည္စ့ ံုပါေစ” ဤ ခ်ငျ္ ခင္းကို မခိ ငႏ္ ွင့္ ေဆြမ်ိဳးမ်ားအား ေျပာျပလိကု ္သည္။ အႏုေမာဒနာစကား ေျပာၾကားၿပးီ ေက်ာငး္ ေတာ္ ျပနႂ္ ကြခဲ့၏။ “အု.ိ .. ဒခီ ်ငျ္ ခင္းဟာ သာမန္ မိခင္အေလာငး္ အလ်ာမ်ားမာွ ျဖစ္ေပၚတဲ့ အစား၊ အဝတ္၊ ဆငး္ ရဲဒကု ၡေရာက္စဥ္အခါ ျပဳရေသာ အလွဴသည္ အလဴွ ရွငအ္ ား ေက်နပ္ႏစွ ္သက္မႈ အသံုးအေဆာင္ ခ်ငျ္ ခင္းေတြနဲ႔ မတဘူ ူး။ တရားနဲ႔ ယွဥ္တဲ့ ခ်ငျ္ ခင္းပဲ။ သူေတာေ္ ကာင္းနဲ႔ ယဥွ ္တဲ့ အလြန္အကဲ ေပးတတ္ေသာ သဘာဝအရ မဟာေသနသည္လညး္ မမိ ိ၏ အလဴွ ၌ ထးူ ကဲစြာ ခ်ငျ္ ခင္းပဲ” ၾကည္ညဳိ ဝမး္ ေျမာက္စတိ ္မ်ား ျဖစ္ေပၚကာ အရွင္သာရိပုတၱရာ အေပၚ၌လညး္ လြန္ကဲေသာ ခ်စ္ခငၾ္ ကည္ညိဳမႈ ျဖစ္သြားခဲ့သည္။ Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) Page - 56

http://mmcybermedia. com ဟု ဆုၾိ ကကာ အရငွ သ္ ာရပိ ုတၱရာ အမွဴးရွိတဲ့ ရဟနး္ ငါးရာကို ပင့္ေဆာငၾ္ ကေလသည္။ ထိစု ဥ္မွာပင္ ကေလးငယ္ကုိ ကမၺလာထက္မွ ေခၚယူေပြခ႔ ်ကီ ာ အျခား အဝတတ္ စ္ထည္ျဖင့္ ေထြးပကုိ ္လ်က္ သလီ ယူရန္ အရွငသ္ ာရိပတု ၱရာထံ ေခၚေဆာင္လိကု ္ၾက၏။ ထုေ႔ိ နာက္ မခိ င္ေလာငး္ ၏ အလိုအာသာ ခ်င္ျခငး္ အတိုင္း စီမံေပးၾက၏။ ကေလးငယ္သည္ ကမလၺ ာကို ကိုယ္မွ မကြာေစရေအာင္ လကပ္ န္းေလးျဖင့္ မိခင္ေလာင္းမွာလည္း ဖန္ရည္စြနး္ ေသာ အဝတ္တစ္ထည္ကုိ ခါးမွာဝတ္ကာ တစ္ထည္ကို ကုပ္ကပ္ခ်တိ ္တြယ္ ရစ္ပတ္ထားေလသည္။ လူႀကီးမ်ားက ကေလးငယ္၏ လက္ႏွင့္ ကမၺလာ ကိယု ္ေပၚ၌ ႐လုံ ်က္ ေရခႊ ြက္ကို ကငုိ ္စြဲၿပးီ ရဟန္းမ်ား၏ ေနရာအစြန္တြင္ ထုိင္သည္။ ထုိေ႔ နာက္ ၿငေိ နသညဟ္ ု ယဆူ ကာ ကမၺလာကို ဖယ္ရွားပစ္ဖုိ႔ ႀကိဳးစားၾက၏။ ဤသ႔ုျိ ပဳေသာအခါ ကေလးသည္ အႂကြင္းအက်န္ ႏို႔ဃနာကို အားပါးတရ စားလိကု ္ရျခငး္ ျဖင့္ ခ်င္ျခင္း ေျပေပ်ာကသ္ ြားခဲ့သည္။ က်ယ္ေလာင္စြာ ငုိေတာ့သည္။ ထိုေ႔ ၾကာင့္ ကမၺလာကို မျဖဳတ္ေတာဘ့ ဲ တကြအတူ ေဆာင္ယူလ်က္ အရွငျ္ မတႀ္ ကီး ေရွ႕ေမာွ က္တြင္ ခ်သိပ္ေပးလိုကၾ္ ကသည္။ ဤသုိ႔ အရွင္သာရိပုတၱရာ အမဴွ းရွိတဲ့ ရဟန္းေတာတ္ ုိ႔အား ႏဃ႔ုိ နာဆြမ္းကုိ လွဴဒါနး္ ျခင္းသည္ မိခင္ေလာငး္ သားမဖြားမီမွာသာမက သားဖြားၿပးီ ေနာက္ ျပဳအပ္ေသာ မဂၤလာ “အရွငဘ္ ုရား... ကေလးရဲ႕ လွဴဒါနး္ မႈ ျဖစ္ပါေစဘုရား။ တစ္သိန္းတန္ ကမၺလာနဲ႔ ပူေဇာတ္ ဲ့ မ်ားမာွ ပါ လွဴဒါန္းျခငး္ ျဖစ္ေလသည္။ သားေလးကုိ သလီ ေပးေတာ္မပူ ါဦး ဘရု ား” ဖြားျမင္သည့္ေနတ႔ ြင္ကား ကေလးငယ္ကို ေရမုိးသန္႔စင္ေပးၿပီးေနာက္ က်ကသ္ ေရရေိွ သာ အရငွ သ္ ာရပိ ုတရၱ ာက ကေလးအမည္ကို ေမးေသာအခါ အရငွ ္ဘုရား၏ အမည္ႏငွ ့္ တစ္ေနရာ၌ သိပ္လိုက္ၾက၏။ ကေလးငယ၏္ ေအာက္မွ အခငး္ မွာ တစ္သနိ ္းတန္ ကမၺလာျဖစ္သည္။ တူပါေၾကာငး္ ေလ်ွ ာက္ထားၾကသည။္ လ႔ဘူ ဝက အရငွ ္သာရပိ ုတရၱ ာ၏ အမည္မာွ ဥပတႆိ ျဖစ္ခဲေ့ လသည္။ ကေလးငယ္သည္ ကမၺလာထကတ္ ြင္ ေႏြးေထြးစြာ ေလ်ာင္းေနရငး္ ျဖင့္ အရငွ ္ သာရပိ ုတၱရာကုိ ၾကည့္ရင္း... “တိႆ အမည္နာမကိုပဲ ခံယပူ ါေစ” “အရွငျ္ မတ္ႀကးီ ဟာ ငါရ႔ ဲ႕ လက္ဥးီ ဆရာ ျဖစ္တယ္။ အရွင္ျမတ္ကို အမျီွ ပဳလို႔ ငါ ဟု အရွငျ္ မတက္ မိန္႔ဆိုကာ သလီ ေပးေတာ္မူလုိက္၏။ ဤသုိျ႔ ဖင့္ပင္ တိႆကေလး၏ စည္းစိမ္ခ်မး္ သာကို ရရွခိ ဲ့တယ္။ ငါဟာ အခုပဲ အရငွ ျ္ မတက္ ုိ အလွဴတစ္ခုနဲ႔ ပေူ ဇာ္သင့္တယ္” အမည္မွည့္ျခငး္ မဂၤလာ၊ ထမငး္ ခြံ႔ မဂၤလာ၊ နားထြငး္ မဂၤလာ၊ အဝတ္ဆင္ျမန္းျခင္း မဂၤလာ၊ ဆံထုံးျခင္း မဂၤလာတမ႔ုိ ာွ လညး္ အရငွ ္သာရပိ ုတၱရာ အမွဴးျပဳေသာ ရဟန္းငါးရာတ႔ုိအား ဟု စိတ္အႀကံ ျဖစ္ေပၚေန၏။ ေရမေရာေသာ ႏ႔ိဃု နာဆြမ္းကုိပင္ ဝတ္မပ်က္ လွဴဒါန္းၾကေလသည္။ တိႆကေလး ခနု စ္ႏစွ ္အရြယ္ ေရာက္လာခဲ့ေလသည။္ Page - 57 Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com မခိ င္အနားကပ္၍ တႆိ ကေလးက ျပတ္သားရွငး္ လင္းစြာ ဆုသိ ည။္ အရွင္ျမတႀ္ ကီးက “ေကာင္းၿပီ” ဟဆု ကုိ ာ တစၪၥကမၼဌာန္းကို ေဟာၾကားေတာမ္ ူသည္။ ထိုသုိ႔ ခႏၶာကုိယ၏္ စက္ဆုပ္ဖြယ္ကို ႏလွ ုးံ သြင္းႏငို ္ရန္ ေဟာၾကားေပးၿပးီ တႆိ အား သာမေဏ “မယ္မယ္… အရွင္သာရပိ ုတရၱ ာထံမွာ သား ကိရု င္ဝတမ္ ယ္” ျပဳေပးလုိကေ္ လသည္။ ကိရု င္ တႆိ ျဖစ္သြားသည့္ေန႔မွစ၍ ခုနစ္ရကပ္ တ္လုးံ ပင္ မသိ ားစကု လညး္ ဘုရားရငွ ္ အမဴွ းရိေွ သာ ရဟန္းအေပါင္းတို႔အား ေရမေရာေသာ ႏုဃ႔ိ နာဆြမ္းကိုသာ ခြင့ပ္ နျ္ ခင္း မဟုတ္ေသာ၊ အသိေပးျခင္းသာ ျဖစ္ေသာ ထိစု ကားကို ၾကားရေသာအခါ လွဴဒါန္းၾကေလသည္။ ရဟန္းအခ်ိဳ႕ကပင္ “ငါတုိ႔ ေရမေရာတဲ့ ႏိဃ႔ု နာကုိ အၿမဲမျပတ္ မိခငႀ္ ကီးမာွ မ်ကရ္ ညမ္ ်ား ေဝတ့ က္လာ၏။ မစားႏုိင္ၾကပါဘူး။ ေန႔စဥ္ရကဆ္ က္ ျဖစ္ေနပါေပါလ႔ ား” ဟု ေျပာယၾူ ကရသည္အထိပင္ ျဖစ္၏။ “သားေလးရယ…္ သားမေျပာခငက္ တည္းက သား ဆႏၵဖြင့္ဟလာရင္ မဖ်ကဘ္ ူး။ ခုနစရ္ က္ေျမာကေ္ သာေနတ႔ ြင္ ရငွ ္တိႆ၏ မိဘေဆြမ်ဳိ းမ်ား အိမ္ျပနသ္ ြားၾကသည။္ မတားဘူးလုိ႔ မယ္မယ္ ဆုံးျဖတ္ထားတာပါ” ရွစ္ရက္ႏွင့္ ကုးိ ရက္ေျမာက္ ေန႔မ်ား၌ ရွင္တႆိ သည္ ရဟန္းမ်ားႏွင့္အတူ သာဝတိၿၳ မဳိ႕တြင္း ဆြမ္းခံဝင္ခဲ၏့ ။ ၿမဳိ႕သူၿမဳ႕ိ သားမ်ား၊ မသိ ားစုေဆြမ်ဳိ းမ်ားက ရွင္တႆိ အား လွဴလိုက္ၾကသည္မွာ ညေနေရာက္ေသာအခါ တိႆကို ေက်ာငး္ သုိ႔ ေခၚသြားၾကၿပီး အရငွ သ္ ာရိပတု ၱရာအား အဝတ္တစ္ေထာင္ ဆြမ္းတစ္ေထာင္။ ခြင့္ပန္ ေလ်ွ ာက္ထားလုိက္ေလသည္။ ရွင္တိႆကလည္း ထိုတစ္ေထာငေ္ သာ အဝတ္ႏွင့္ ဆြမ္းကို ရဟန္းမ်ားအား အရငွ ျ္ မတႀ္ ကးီ က မနိ ႔္ေတာ္မူ၏။ လွဴဒါနး္ ေစသည။္ မိမိ ယမူ သုးံ ၊ ဤတြင္ ရဟန္းမ်ားက ရွင္တိႆကုိ ဘြ႔နဲ ာမတစ္ခု အပ္ႏွငး္ လိုကၾ္ က၏။ ‘ဆြမ္းအလွဴရွင္ ရငွ ္တိႆ’ ဟူ၍။ “တႆိ …ရငွ ္ရဟန္းအျဖစ္ ဆုိတာ ျပဳလုပ္ဖုိ႔၊ ေနဖုိ႔ ခက္ခဲလွတယ္။ ရွင္ရဟန္းအျဖစ္ ဆုိတာ ဆငး္ ရဲပင္ပန္းစြာ အသက္ေမြးၾကရတယ္။ အေအးလိုခ်င္ေပမယ့္ အပရူ တတ္ၿပးီ အပူလိခု ်ငေ္ ပမယ့္ ေနာက္တစ္ႀကမိ ္မာွ လညး္ ေဆာင္းအခါ ခ်မး္ လြန္းသျဖင့္ မီးလံႈေနေသာ ရဟန္းမ်ားအတြက္ အေအး ရတတ္တယ္။ စားေသာက္တဲ့အရာ ဌာနမွာေရာ၊ ဝတ္ဆင္တဲအ့ ရာ ဌာနမွာပါ ၿခဳးိ ၿခံရတယ။္ ကမၺလာအထညေ္ ရ တစ္ေထာင္ အလွဴခံ၍ ျပန္လည္ အပ္ႏွငး္ လဴွ ဒါန္းျပန္သျဖင္႔ ဘြဲ႔နာမတစ္ခု သင္ကား ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ ေနထုိင္ႀကီးျပင္းခဲ့ရသူ ျဖစ္တယ။္ ရွင္ရဟန္းအျဖစ္နဲ႔ ဆင္းရဲပင္ပန္းစြာ ထပ္၍ အပ္ႏွငး္ လိုက္ၾကျပန္၏။ ‘ကမၺလာအလဴွ ရွင္ ရငွ တ္ ႆိ ’။ ရွင္သန္ရမႈကုိ သင္ ခံႏငို ္ပါမ႔ လား တိႆ” ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယျ္ ဖင့္ ရွင္သာမေဏျပဳကာ ရွင္သာမေဏ ဘဝမာွ ပင္ ဆြမး္ အလဴွ ရွင၊္ “အရွငဘ္ ုရား မိန္႔ၾကားဆုံးမတဲ့အတငုိ ္း တပညေ့္ တာ္ အလံုးစံု လုိက္နာပါ႔မယ္ ဘရု ား။ ကမၺလာအလွဴရွင္ ဟူေသာ ဘြဲန႔ ာမမ်ားကုိ ရရခွိ ဲ့သည့္အတြက္ ရငွ ္တိႆသည္ သာဝတၳိတြင္ ေနထုိင္ပါမယ္ ဘရု ား။ ဆင္းရဲပင္ပနး္ စြာ အသက္ေမြးမႈကပုိ ဲ တပည့္ေတာ္ ေရြးခ်ယ္ပါရေစဘုရား” Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) Page - 58

http://mmcybermedia. com ထင္ရာွ းေက်ာ္ၾကားေသာ ကိုရင္ေလး ျဖစ္လာသည္။ ေက်ာ္ေစာသတူ ႔ထုိ ံသုိ႔ ပရိသတ္ “ဘုနး္ ေတာ္ႀကးီ ေသာ ျမတစ္ ြာဘုရား။ တပည့္ေတာ္အား ကမဌၼ ာနး္ တရား အားထုတ္နညး္ ခ်ဥး္ ကပၾ္ ကစၿမဲ ျဖစေ္ လရာ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္မွာ ရငွ ္တိႆ၏ ဧည့္သည္မ်ားျဖင့္ မျပတ္ သငၾ္ ကားပို႔ခ်ေပးေတာ္မူပါ ဘုရား” စည္ကားလာ၏။ သူစမိ ္းတစရ္ ံဆံ ဧည္သညပ္ ရသိ တ္မ်ား လာေရာက္ၾကသလုိ မသိ ားစု အေဆြအမ်ိဳး တုိက႔ လည္း အၿမဲ လာေရာကေ္ နၾက၏။ ထအုိ ခါ ရွင္တႆိ မွာ ရငွ ္ရဟနး္ တုိ႔ ျပဳဖြယ္ကိစၥကုိ အခ်ိန္ ဘုရားရွင္ထံမွ ကမၼဌာန္းနညး္ နာမ်ား ရရိခွ ဲၿ့ ပီးေနာက္ ရွင္တိႆသည္ ဥပဇၩာယ္ဆရာ မေပးႏိုငေ္ တာ့ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္လာေလသည္။ အရငွ သ္ ာရိပုတရၱ ာအား ရွိခိုးခြင့္ပန္၏။ ထိေု႔ နာက္... ရွင္တိႆ ထုိအျဖစက္ ုိ လကမ္ ခႏံ ုိင္။ ‘ေဇတဝန္ေက်ာငး္ ေတာရ္ ဲ႕ အနီးအနားမွာေနရင္ ပရိသတေ္ တြ ေဆြမ်ဳိ းေတြ လာၾကလမိ ့္ဦးမယ္။ ေနကၡမၼပါရမီေတာရ္ ဲ႕ အေႏွာင့္အယွက္ အဟန႔္အတားေတြ ေပၚလာလမိ ့္ဥးီ မယ္ “ငါ႔ထံ လာသူမ်ားကုိ ငါက စကားမေျပာလိလ႔ု ည္း မသင့္ေတာ္၊ လ်စ္လ်ဴ႐ဖႈ ုိ႔ ဒီေတာ့ ...’ မသငေ့္ တာသ္ ည့္အတိုငး္ ဧည္ေ့ ထာက္ခံ စကားေျပာေနရရင္လည္း အခ်ိနေ္ တြကနု ္လုိ႔ အားကိုး ေဆာက္တည္ရာ တရားထူးကို ငါရေတာ့မာွ မဟုတ၊္ ေက်ာ္ၾကားမနႈ ဲ႔ ပရိသတ္ အေႁခြအရံတိုေ႔ ၾကာင့္ ရွင္တႆိ သည္ သပိတ္၊ သကၤနး္ ကိုယူကာ ေက်ာင္းမွ ထြကခ္ ဲ့၏။ ထ႔ိုေနာက္ သာဝတိၳမွ သင့္ဘဝသင္ အနစ္ခံေတာ့မာွ လား တိႆ…။ ဆြမ္းအလဴွ ရွင္၊ ကမလၺ ာအလဴွ ရွငဆ္ ိုတဲ့ ယဇူ နာ တစရ္ ာ့ႏစွ ္ဆယ္ ခရီးကြာေသာ ရြာတစ္ရြာသုိ႔ အေရာက္ သြားလုိကသ္ ည္။ ရြာ ဘြဲ႔နာမေတြရဲ႕ ဖစိ ီးမႈေအာကမ္ ွာ သင္ မ႐နု း္ ၊ မလြန္႔သာ ရွိေနေတာမ့ ာွ လား… တႆိ …။ မမိ ိ ေတာေက်ာငး္ ေလးတြင္ သီတငး္ သုံးကာ ထိုႏစွ ္ ဝါကပခ္ ဲ့ေလသည။္ ခ်ဳိ ႕တဲဆ့ င္းရဲေသာ ျပဳဖြယအ္ မကႈ ုိ အေဝးမာွ ပစ္ခ်ထားၿပီး ေက်ာ္ၾကားမႈနဲ႔ ပရသိ တက္ ို အနီးနား ဆြဲေခၚ ရြာကေလးကုိပင္ ေဂါစရဂါမ္ ျပဳသည္။ သာဝတိၳတြင္ က်နရ္ စခ္ ဲၾ့ ကေသာ မိဘေဆြမ်ိဳး ပရိသတ္တုိ႔မွာ ယထူ ားေတာ့မွာလား… တိႆ…။ ေဆာကရ္ ာတည္ရာ တရားနဲ႔ မေမြ႔ေလ်ာေ္ သာ အခ်ည္းႏးီွ ေသာ ရငွ ္တႆိ ေပ်ာက္ဆးံု သြားသည့္အတြက္ တသသ ျဖစ္က်န္ရစ္ခဲ့ၾကေလသည။္ ထိုအခ်ိန္ဝယ္ ရွင္ရဟန္း အျဖစ္ခေံ တာမ့ ွာလား… တိႆ…။” ရွင္တိႆကား ဓမၼ၏ ၿငမိ ္းေအးခ်မး္ ေျမ႕ေသာ သႏိၲေလာက၌ ေကာငး္ စြာ ေမြ႔ေလ်ာ္ေနထိုင္ေနၿပီ ျဖစ္ေလသည္။ မမိ ိကိယု ္ မိမိ အထပ္ထပ္ေမးရငး္ ရငွ ္တႆိ သည္ အညစ္အေၾကးမ်ားကုိ တိကု ္ခၽြတ္ ဝါကၽြတ္ခ်နိ ္ ေရာကလ္ ာသည္။ ေဆးေၾကာရန္ ဆုံးျဖတ္လိုက္၏။ ဘုရားရငွ ္ေရ႕ွ ေမာွ က္သို႔ ရငွ ္တႆိ ဝင္ေလသည။္ အရွင္သာရပိ ုတရၱ ာသည္ ဘရု ားရွင္အား ရွိခးို လ်က္ ရငွ ္တိႆထံ သြားပါမည္ဟု ခြငပ့္ န္ ေလ်ွ ာက္ထား၏။ ဘရု ားရွင္ ခြင့ျ္ ပဳေတာ္မူသျဖင့္ ရဟန္းငါးရာတုိ႔ႏွင့္အတူ သြားကာနီးတြင္ Page - 59 အရွင္ေမာဂၢလာန္အား အသိေပးေသာအခါ အရွင္ေမာဂလၢ ာန္ကလည္း ဘရု ားရွင္ထံ ခြင့္ပန္လ်က္ Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com အတူလုကိ ္ပါခြင့္ ေတာင္းေလသည။္ ထုိမ်ွ သာမက အရငွ ္မဟာကႆပ၊ အရွင္အႏု႐ဒု ါၶ ၊ အရွငပ္ ုဏ၊ၰ ဒကာသည္ အနည္းငယ္ လပႈ ္လပႈ ္ရာွ းရွား ျဖစ္သြား၏။ ဤမ်ွ မ်ားျပားေသာ ရဟန္းေတာတ္ ို႔ အရငွ ္ဥပါလိ အစရိွေသာ မဟာသာဝကႀကီးမ်ားကလည္း ရဟန္းငါးရာစီ ၿခံရံကာ လုိကပ္ ါၾက၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသာမေဏေလးထံ အေရာက္ ႂကြလာေတာ္မၾူ ကေလသနည္း။ အသီတိ ရစွ ္က်ပိ ္ေသာ မဟာသာဝကႀကးီ မ်ား၏ ငါးရာ ငါးရာစေီ သာ ရဟန္းအၿခံရံမ်ား အားလးံု စုစုေပါငး္ ေသာအခါ အၿခံအရံ ေလးေသာင္း ျဖစ္သြားေလသည။္ “အရွငဘ္ ုရားတုိက႔ ဘယ္သေူ တြပါလဲ ဘရု ား” “ငါတုိ႔ ရငွ ္တိႆထံ လာၾကသူမ်ား ျဖစ္တယ္” ရွစ္က်ိပ္ေသာ မဟာသာဝကႀကးီ မ်ားႏွင့္ ရဟန္းအၿခံအရံ ေလးေသာင္းတို႔ ရငွ တ္ ႆိ ကုယိ ္ေတာ္ျမတႀ္ ကီးက မိမိ ဘယ္သူဘယ္ဝါ၊ ထုသိ ူ ဘယသ္ ူဘယ္ဝါ ဟူ၍ ထုတ္ေဖာ္ သီတင္းသုံးေနရာ ေတာရြာတံခါးဝသုိ႔ ေရာကေ္ တာ္မၾူ ကေလၿပီ။ မမိန္႔ႁမြက္ေခ်။ ဒကာက ထုိအခါမွ အေသအခ်ာ ၾကည့္၏။ အလုိေလး... အရွငသ္ ာရပိ ုတၱရာ ကိုယ္ေတာျ္ မတ္ႀကီးပါလား...။ အလိုေလး... ရြာတံခါးဝတြင္ ဒကာတစ္ေယာကက္ ခရးီ ဦးႀကိဳျပဳကာ လက္အုပခ္ ်ီေနသည္။ အရွင္ေမာဂၢလာန္ ပါကလား...။ ေဟာ… အရွင္အႏု႐ုဒၶါ...။ ဟာ... အရငွ ္ဥပါလိ...။ ဟင္... အရငွ သ္ ာရပိ ုတၱရာက ထုဒိ ကာအား ေမး၏။ အရွင္အာနႏာၵ ...။ အား... မဟာသာဝကႀကးီ ေတြ...။ ဒကာ၏ တစ္ကိုယ္လံုးသို႔ ပတီ ိေတြ ျဖန္႔ထြက္ ဖုးံ လႊမ္းသြား၏။ “ဒကာ... ဒအီ ရပ္မာွ ေတာေက်ာင္းရွိသလား” “အရွငဘ္ ုရားတုိ႔ ေခတၱမွ် ရပေ္ တာ္မၾူ ကပါဦး ဘုရား။ ရပ္ေတာမ္ ူၾကပါဦး ဘရု ား” ဒကာသည္ ရြာထဲသ႔ို ျမင္းတစ္ေကာင္အလား ဒနု ္းစုငိ ္းေတာ့သည္။ “ရွပိ ါတယ္ ဘရု ား” “ေဟး... ေဟး... အေမာင္တုိ…႔ အမတိ ို၊႔ အမိတို႔… အေမာငတ္ ို၊႔ ႂကြလာေနၾကၿပီ။ ႂကြလာေနၾကၿပီ” “အဲဒီ ေတာေက်ာင္းမာွ သံဃာေနသလား” ဒကာမွာ စကားေတြ အမာွ းမာွ းအယြင္းယြငး္ ျဖစ္ေနေလသည္။ “ေနပါတယ္ ဘုရား” Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) “ေနသူရဲ႕ ဘြဲအ႔ မည္က ဘာပါလဲ” “ေတာေန ရငွ ္တႆိ ပါတဲ့ဘရု ား” “သ႔ဆို ုလိ ်ွ င္ ရွင္တိႆရွိရာသ႔ို ငါတက႔ို ုိ လမ္းျပေပးပါ” Page - 60

http://mmcybermedia. com “ဘာတနု ္း... ဘယ္သူေတြတုန္း ေမာင္ႀကးီ ရဲ႕” ရြာသူရြာသားမ်ား၏ သဒါၶ အား တက္ႂကြေနပုံကုိ ေကာင္းစြာ သိရိွေတာ္မလူ ်က္ အရွငျ္ မတႀ္ ကးီ က ရွင္တိႆအား မနိ ္႔၏။ “အရွင္သာရိပုတရၱ ာ ဦးေဆာင္တဲ့ မဟာသာဝကႀကီး ရစွ က္ ်ိပ္၊ အၿခံအရံ ငါးရာစနီ ဲ႔ဗ်။ “ရငွ ္တႆိ … ဆမီ းီ ထြန္းပါ။ တရားပြဲသဘငအ္ တြက္ အခ်ိန္ေၾကညာပါ” တုိ႔သာမေဏေလး ရငွ ္တိႆဆီသုိ႔ ႂကြလာေတာ္မူၾကတာဗ်။ ခုတင္၊ ခုံ၊ အခင္း၊ ဆီ၊ ဆမီ ီး... ရွိသမ်ွ အကုန္ ထတု ္ယူၾကပါဗ်။ ျမန္ျမန္ ထြက္လာၾကပါဗ်” အားလုံး အဆငသ္ င္ျ့ ဖစသ္ ြားေသာအခါ အရွင္သာရိပတု ၱရာက မနိ ႔္ေတာ္မူျပန္၏။ တစ္ရြာလံးု အံုးအံုးကၽြတက္ ၽြတ္ ျဖစ္သြားေလသည။္ “တိႆ... သင့္ရဲ႕ ဒကာေတြ တရားနာယူလိုၾကတယ္။ သူတုိက႔ ို သင္ တရားေဟာပါ” **** ရွင္တႆိ ၿငမိ ္ေနဆဲ။ ဒကာ ဒကာမမ်ားက ေလ်ွ ာက္ၾက၏။ ရဟႏာၲ အရွင္ျမတ္ႀကီးမ်ား ေတာေက်ာင္းသုိ႔ ေရာကရ္ ွိေတာ္မၾူ ကၿပီး ရြာေန ဒကာ၊ “အရွငဘ္ ုရား… တပည့္ေတာတ္ ို႔ရဲ႕ ကရို င္ေလးဟာ ‘သခု တိ ာေဟာထ ဒုကာၡ မုစၥထ၊ ဒကာမမ်ားမာွ လည္း အရွင္ျမတ္ႀကီးတို႔ စံေနေတာ္မူၾကရန္ ခုတင၊္ ခုံ၊ အခင္း ရရာရိွရာ ခ်မး္ သာၾကပါေစ၊ ဆင္းရဲျခင္း ကင္းလြတၾ္ ကပါေစ’ ဆိတု ဲ့ ႏစွ ္ပဒု ္ကလြဲလုိ႔ တျခားတရားကို ပရိေဘာဂမ်ားကို သယေ္ ဆာငလ္ ာၾက၏။ မေဟာပါဘူးဘရု ား။ တပည္ေ့ တာတ္ ို႔ အားပါးတရ တရားနာယူဖုိ႔ အျခား ဓမၼကထကိ တစ္ပါးပါးကို ေပးေတာမ္ ူပါဘုရား” သာမေဏေလး ရငွ ္တိႆက မဟာေထရႀ္ ကးီ မ်ား၏ သပိတ္၊ သကၤန္းတုိ႔ကုိ ယူကာ ဝတ္ျပဳသည္။ သဃံ ာေတာမ္ ်ားအတြက္ ေနရာထုိင္ခင္းကလို ည္း ကိုယတ္ ုိင္ စီမံခန္႔ခြဲ ေနရာခ်သည္။ အရွင္ျမတႀ္ ကးီ က... ထစုိ ဥ္မွာပင္ အေမာွ င္သမ္းလာေလသည္။ “ကုိရင္ ရွငတ္ ိႆ... အဲဒီ တရားႏွစ္ပဒု ္အရ ခ်မ္းသာပါေစဆိုရင္ ဘယလ္ ုိ ခ်မ္းသာရမွာလဲ။ အရငွ သ္ ာရပိ ုတရၱ ာက “ဒကာ၊ ဒကာမတုိ…႔ . ေမွာင္လာၿပီ… ျပန္ၾကေတာ့” ဟု မနိ ္႔၏။ ဆငး္ ရဲျခင္း ကင္းလြတ္ၾကပါေစဆိုရင္ ဘယ္လို ကင္းလြတၾ္ ကရမွာလဲဆိတု ာကုိ အက်ယ္ အနက္ဖြင့္ၿပးီ ရွင္းလငး္ ေဟာၾကားေပး” “အရွငဘ္ ုရား... တပည့္ေတာ္တို႔ မျပန္ၾကေတာ့ပါ။ ဒေီ န႔ တပည့္ေတာ္တို႔ ႀကဳံ ေတာငႀ့္ ကဳံ ခဲ တရားနာရမယေ့္ န႔ပါ ဘရု ား” “ေကာငး္ ပါၿပီ ဘုရား” Page - 61 Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com ရွင္တႆိ သည္ ယပေ္ တာင္ကုိ ကုငိ ္လ်က္ တရားပလႅင္အျဖစ္ ျပငဆ္ င္ထားေသာ ေနရာသုိ႔ တရားပြဲၿပးီ ဆုံး၍ အ႐ဏု တ္ ကအ္ ခ်ိန္ ေရာကသ္ ည့္အခါ တရားနာပရိသတ္အတြင္း အုပစ္ ု တက္လုိက္၏။ ထေ႔ုိ နာက္ နိကာယ္ငါးရပမ္ ွ အေၾကာင္းအက်ိဳးမ်ားကုိ ထုတေ္ ဆာင္ျပကာ ႏစွ ္စု ကြဲသြား၏။ ေလးကၽြနး္ လံုး၌ တစ္ခဲနက္ ရြာသြန္းၿဖဳိးေသာ မးုိ ႀကးီ ႏွယ္ ခႏၶာ၊ အာယတန၊ ဓာတ္၊ ေဗာဓိပကၡိယ တရားမ်ားကုိ ပုငိ ္းဆစလ္ ်က္ ေဟာၾကားရငွ ္းလငး္ ဖြငဆ့္ ိုကာ အရဟတၱဖိုလ္ တည္းဟူေသာ ပထမအုပ္စုက... အထြတ္တပၿ္ ပီး တရားကုိ အဆုံးသတ္လုကိ ္ေလသည္။ “ၾကည့္စမး္ ... ဒီလို တရားေတြသ၊ိ တရားေတြ ေဟာႏိုင္ပါရကန္ ဲ႔ မိဘလုိ လပု ္ေကၽြးခဲတ့ ဲ့ ထိုေ႔ နာက္ အရွင္သာရိပတု ၱရာ ကယုိ ေ္ တာျ္ မတႀ္ ကီးထံ လက္အုပ္ခ်ီ၍... ငါတုိက႔ ို သူ ဒီလုိ မေဟာခဲဘ့ းူ ။ ရွင္တႆိ ဟာ ခ်မး္ သာၾကပါေစ၊ ဆငး္ ရဲကင္းၾကပါေစနဲပ႔ ဲ တစ္ေလ်ာက္လုးံ ေဟာခဲတ့ ယ။္ သူ မတရားဘူး” ဟူ၍ စိတ္ဆးို ၾက၏။ “အရွငဘ္ ုရား... အရဟတၱဖလို ္ေရာက္ေသာ ရဟႏၲာမွာသာ ခ်မ္းသာပကတိ ျဖစ္ပါတယ္ ဘုရား။ ဆငး္ ရဲခပ္သိမ္းမွ လြတက္ ငး္ ပါတယ္ ဘုရား။ ႂကြင္းေသာသူတို႔မွာ ဇာတိ အစရွိေသာ ဒကု ၡ၊ ဒုတိယ အုပ္စုက... ငရဲ အစရိွေသာ ဒကု တၡ ႔ုိမွ မလြတၾ္ ကေသးပါ ဘုရား” “အု.ိ .. ၾကည့္စမ္းပါဦး။ ဒီလို တရားသိ တရားရွိတဲ့ တရားေဟာတတတ္ ာကုိ တမ႔ို ်ား သုခိတာေဟာထ ဒုကၡ မုစၥထ ႏစွ ္ပုဒ္ကို ရွငတ္ ိႆ အဆံုးသတ္လကို ္၏။ အရွင္ျမတ္ႀကီး မသိခဲၾ့ ကေပမယ့္ တိ႔ု တစ္ေလ်ာက္လးုံ ျပဳစုလုပေ္ ကၽြးခြင့္ ရခဲ့ၾကတာပါလား... တို႔မ်ား သာဓေု ခၚေတာ္မေူ လသည။္ ကံေကာငး္ လုိကတ္ ာ၊ အရေတာ္လကို ္တာ” “ရငွ တ္ ႆိ ... ေကာင္းပါေလစြ။ ယခု ခ်ဳိ သာေသာ အသံနဲ႔ ရြတ္ဆိုပါဦး” ဟ၍ူ ၾကည္ႏူးေနၾက၏။ ရွင္တိႆ၏ ခ်ိဳၿမိနသ္ ာယာေသာ တရားေဒသနာ ရြတသ္ ံသည္ ေတာေက်ာငး္ ပရိဝုဏ္ ထေို န႔ နံနက္မာွ ပင္ ေလာကအလုံးကို ဉာဏမ္ ်က္စျိ ဖင့္ ျဖန္႔ၾကကၾ္ ကည့္႐ေႈ တာမ္ ူေသာ တစ္ခုလံုးသို႔ ညင္သာစြာ ႐ိုကခ္ တ္ပဲ့တင္ ပ်႕ံ လြင့္သြားေလသည္။ သုေ႔ိ သာ.္ .. ျမတစ္ ြာဘုရားရငွ ္သည္ ရငွ ္တႆိ ႏငွ ့္ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားကို ဉာဏက္ ြန္ရက္ထဲတြင္ ျမင္ေတာ္မူေလသည။္ **** “ငါ၏ သားေတာေ္ လး ရငွ ္တိႆအေပၚ အမ်က္ထြက္သူမ်ား ငရဲေရာက္ၾကေပေတာ့မည္။ ငါ Page - 62 ထုအိ ရပ္သို႔ သြားျခင္းျဖင့္ အလံုးစေုံ သာ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ား ရွင္တိႆအေပၚ ေမတာၱ စတိ ္ သက္ဝငက္ ာ ဆင္းရဲမွ လြတ္ကငး္ ၾကေပမည္” Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com ဟု ျမင္ေတာမ္ ူေလသည္။ အတု ္အတု ္သဲသဲ၊ ခဲခဲနက္နက္ အသံမ်ားက တစ္ရြာလုးံ သို႔ ပ်ံ႕႐ိုကေ္ လၿပ။ီ အတကႂ္ ကြဆးံု ၊ ရြာမာွ လည္း ရြာသူရြာသားမ်ားသည္ ရဟန္းအေပါင္းကုိ ပင္ဖ့ ိတ္ကာ ရြာသို႔ျပန္၊ အႏိုးၾကားဆံုး၊ အပြင့လ္ နး္ ဆးံု သဒါၶ တရားတ႔ျုိ ဖင့္ ရြာသူရြာသားမ်ားသည္ ဘုရားရွင္ အမဴွ းရေိွ သာ မ႑ပ္ေဆာက၊္ အာဟာရဆြမ္း စသည္မ်ား ျပင္ဆင၊္ ေနရာမ်ားခငး္ က်င္းၾကၿပးီ သံဃာကို သဃံ ာကို အာဟာရခဲဖြယ္ ကပ္လဴွ ၾကေလၿပီ။ ေမ်ွ ာေ္ နၾက၏။ ထစို ဥ္ ရငွ ္တိႆသည္ ရြာတြင္း ဝငလ္ ာ၏။ ရဟန္းအေပါင္းတိုက႔ လည္း ကုယိ ္လက္သုတသ္ င္ကာ ဆြမး္ ခခံ ်ိန္ ေရာက္ေသာအခါ... ရြာသူရြာသားမ်ားကလညး္ ရွင္တိႆအတြက္ ေဆာင္ယူကာ ဆြမ္းကပၾ္ က၏။ ရွငတ္ ိႆက မွ်ေလာက္႐ံု ခံယကူ ာ ဘရု ားရွင္ထံ ခ်ဥ္းကပ၍္ သပတိ ္ကုိ ဆက္ကပ္သည္။ “တႆိ ... သင္ ငါတ႔နုိ ဲအ႔ တူ ဆြမး္ ခံထြက္မလား။ ေနာကမ္ ွ ထြက္မလား” “တိႆ ယူခဲ့” ဘုရားရွင္ မိန္႔ေတာ္မူကာ လက္ေတာ္ကုိဆန္႔တန္း သပိတ္ကို ယေူ တာမ္ သူ ည္။ ထုေိ႔ နာက္... ဟု ေမးၾကသည္။ “တိႆ... သငရ့္ ဲ႕ သပိတ္ကို သာရိပုတၱရာအား ျပေလာ့” ရငွ ္တႆိ က အရွင္သာရပိ ုတရၱ ာအား သပတိ ္ကို ျပသည။္ အရွင္သာရိပတု ၱရာက ဘုရားရွင္ “တပည့္ေတာ္၏ ဆြမ္းခခံ ်နိ ္မွသာ ထြကပ္ ါမယဘ္ ုရား။ အရငွ ္ဘရု ားတိုသ႔ ာ လက္ထကေ္ တာမ္ ွ သပိတ္ကုိ ယကူ ာ ရွင္တိႆကိုပင္ ျပန္ေပးလ်က္... ႂကြေတာ္မူႏွငၾ့္ ကပါဘုရား” “ကိုရင္… သြားေတာ့၊ ေရာက္ရာေနရာမွာ ထိုင္ၿပးီ ဆြမ္းကစိ ၥကို ျပဳပါ” ဆြမး္ ကိစၥ အလံုးစံု ၿပီးစီးေလၿပ။ီ ဟု ရငွ ္တိႆက ေလ်ွ ာက္၏။ ရြာသူရြာသားတိုက႔ ဘရု ားရွင္အား ေလွ်ာကထ္ ားၾက၏။ “ဆြမ္းအႏုေမာဒနာတရား ေဟာၾကားေတာမ္ ပူ ါ ဘုရား” ဆြမး္ ခံထြက္လာေသာ ရဟနး္ မ်ား ေရွ႕ေမွာကတ္ ြင္ တဘု က္ကင္း က်ကသ္ ေရေတာျ္ ဖင့္ Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) တည့္ရပ္ေတာမ္ လူ ာသည္ကား ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္မွာကတည္းက သကၤနး္ ႐ုကံ ာ သပိတေ္ တာက္ ုိ ယလူ ်က္ စတိ လၱ ကၡဏ တစခ္ ုတည္းျဖင့္ ႂကြေတာမ္ ူလာေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကယို ္ေတာတ္ ိုင္ ျဖစ္ေခ်သညတ္ ကား...။ “ျမတ္စြာဘရု ားရွင္ ကယုိ ္ေတာတ္ ိုင္ ႂကြေတာ္မလူ ာၿပီ” Page - 63

http://mmcybermedia. com ဆြမ္းအႏုေမာဒနာတရား ေဟာေတာ္မၿူ ပီးေနာက္ ဘုရားရငွ ္က မိန္ၾ႔ ကားေတာ္မ၏ူ ။ ရငွ ္တႆိ ကုိလည္း ေနာကပ္ ါးဝယ္ လကို ္ပါေစ၏။ လအူ ေပါင္းတိုက႔ လည္း သင့္တင့္ရာအရပ္မွ လိုက္ပါရိွခိုးၿပီး ျပန္ၾက၏။ “ရြာသူရြာသားတ႔ုိ... သင္တို႔ အရေတာ္ေပကုန္စြ။ သင္တုိ႔ ဆည္းကပ္ကးုိ ကြယေ္ သာ ဘုရားရွင္သည္ ရငွ ္တႆိ အား ေအးေဆးစြာ စကားမိန္႔ေတာ္မူသည္။ ကုိရင္… ဤအရပ္ ရွင္တိႆကုိ အမွျီ ပဳကာ ရစွ ္က်ိပ္ေသာ မဟာသာဝကႀကးီ မ်ားကုိ သင္တို႔ ဖူးျမင္ခြင့္ ရၾကတယ္။ မည္သို႔ ေခၚသနည္း စေသာ အေမးေတာ္မ်ားကုိ ရွငတ္ ႆိ ကလည္း ေျဖၾကား ေလ်ွ ာကထ္ ားသည္။ သင္တို႔ အရေတာ္ေလကုန္စြ။ ငါဘုရားလည္း သင္တုိ႔ ဆည္းကပက္ ိးု ကြယ္ေသာ ရွငတ္ ိႆကို ဤသို႔ အေမးအေျဖျပဳရင္းပင္ ဘုရားရွင္သည္ ရွင္တိႆေနရာမသွ ည္ ေတာင္ထိပ္ေပၚသ႔ို အေၾကာငး္ ျပဳ၍ ႂကြလာခဲ့တယ္။ ဘရု ားရငွ ္အား ဖးူ ေျမာခ္ ြင့္ကိုလည္း သင္တို႔ ရွင္တႆိ ကို အမွီျပဳ၍ တက္ေတာ္မူ၏။ ရွငတ္ ႆိ လည္း လိုကပ္ ါခဲ၏့ ။ ရရွၾိ ကတယ္။ သင္တို႔ အရေတာၾ္ ကပါေပစြ။ လ႔ူဘဝကုိ ေကာင္းစြာ ရၾကပါေလစြ” တစ္စင္းတည္းေသာ ျမားတံသည္ ပစ္မတွ ္ႏစွ ္ခကု ုိ တစ္ခ်က္တည္းျဖင့္ ထြငး္ ေဖာက္သကဲ့သို႔ ေတာင္ထိပမ္ ွေန၍ ေအာကဆ္ ီသုိ႔ ၾကည့္ေသာအခါ ျမငႏ္ ုိင္သည့ျ္ မင္ကြငး္ က ဘရု ားရငွ ္၏ စကားသည္ ႏစွ ္ခု ႏစွ ္ပကၡ ကြေဲ နေသာ ပရိသတ္၏ႏလွ ံုးသုိ႔ စြဲနစ္ေဖာကထ္ ြင္းေလသည္။ အေျပာက်ယ္လွေသာ မုးိ ကုပစ္ ကဝ္ ုိင္းတစ္ဆုံး သမဒု ၵရာျပင္ႀကီး...။ ရငွ ္တႆိ အေပၚ အမ်က္ထြက္ခဲ့ေသာ ပရိသတ္အဖုိ႔... “တိႆ ေတာငထ္ ိပ္ေပၚမွ တည့္ရပ္၊ ဟုိသညၾ္ ကည့္ေသာအခါ ဘာကိျု မင္သလဲ” “ေၾသာ္... ငါတုိ႔ အရေတာၾ္ ကပါေပတကား...။ ဘုရားရွင္နဲ႔ ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ ေက်နပ္ ဟု ဘုရားရငွ ္ေမးေတာ္မူ၏။ ႏွစ္သမိ ့္ေစႏုိင္တဲ့ ရွင္တႆိ ကုိ ဆည္းကပ္ခြင့္၊ ကုိးကြယ္ခြင့္၊ လဴွ ဒါန္းခြင့္ ရၾကတဲ့ ငါတို႔ဟာ လူဘ႔ ဝ အရေတာ္ၾကပါေပစြတကား...” “သမုဒၵရာကို ျမင္ပါသည္ ဘရု ား” ဟ၍ူ အမ်ကေ္ ျပကာ ဝမး္ ေျမာကမ္ ိၾကသလုိ ရွင္တႆိ အေပၚ ၾကည္ညိဳၿပီး သူမ်ား “သမုဒၵရာကို ျမင္ေသာအခါ ဘာကို ေတြးမိသလဲ” အဖုိ႔မာွ လည္း... “ေဟာဒီ သမဒု ရၵ ာႀကီးေလးစငး္ ထဲက ေရေတြထက္ သသံ ရာတစ္ေၾကာမာွ ေမ်ာခဲတ့ ဲ့ “ေၾသာ္... အရေတာ္ေပစြ။ အရေတာ္ေပစြ” တပည့ေ္ တာ္ ဒုကၡႀကဳံ တိုင္း ငရုိ ေသာ မ်က္ရည္မ်ားက ပိုမ်ားပါလားဟု ေတြးမပိ ါတယ္ ဘရု ား” ဟူ၍ ၾကည္ညိဳတုးိ သြားၾကသည္။ ဘုရားရငွ ္၏ အႏုေမာဒနာတရား အဆုံးဝယ္ မ်ားစြာေသာ ပထမ အေမး... ပထမ အေျဖ။ လတူ ႔ုိလည္း ေသာတာပန္ ျဖစ္သြားၾကသည။္ ဘရု ားရွင္ေနရာမွ ဖဲခြာႂကြသြားေတာ္မ၏ူ ။ Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) Page - 64

http://mmcybermedia. com “တႆိ သင္ဘယ္မွာ ေနသလဲ” ထို႔ေနာက္ ရငွ ္တိႆသည္ ေတာေတာင္၏ တိတ္ဆိတ္ျခင္း၊ နက္႐ႈိင္းျခငး္ ၊ သားရဲႁပြန္းျခင္း၊ သစ္ပင္ပနး္ ပင္ႏွင့္ သဘာဝတရားတုိက႔ ို စီကာပတက္ ုံးဖြဲ႔၍ ဘရု ားရွင္အား ေလ်ွ ာကတ္ ညေ္ လသည္။ “ဒီေတာင္ဝမွ ္းမာွ ေနပါတယ္ ဘရု ား” ဂါထာေပါင္း ေျခာကဆ္ ယ္ ရိွေပသည္။ ထုိ႔ေနာက္... “ေတာင္ဝွမ္းထဲမွာေနတဲအ့ ခါ ဘာကုိ ေတြးမိသလဲ” “တိႆ” “တပည့္ေတာ္ ေသဆးုံ ခဲ့လိ႔ု ႐ပု ္အေလာင္း သၿဂဳိ ဟ္ခဲ့တဲ့ အႀကိမ္ေပါင္းေနရာေပါငး္ “မိန္႔ၾကားေတာမ္ ပူ ါ ဘုရား” သည္ေတာင္ဝွမး္ မာွ သာမက အပုိင္းအျခား မရွိဟု ေတြးမိပါတယ္ ဘုရား” “ငါတုိ႔သြားေတာမ့ ယ္… သင္လုိက္မလား၊ ေနရစမ္ လား” ဒုတိယ အေမး... ဒုတိယ အေျဖ။ ရွင္တိႆ အနည္းငယ္မ်ွ ဆုတ္ဆိုင္းဆုိင္း ရိွေနၿပီး... “ေကာင္းေလစြ... ေကာင္းေလစြ...။ တႆိ … သင္ေတြးသည့္အတုိင္း မနွ ္တယ္။ သတၱဝါေတြ ေျမေပၚမာွ လဲေလ်ာငး္ ကာ မေသဖူးတဲေ့ နရာဆုတိ ာ မရွိဘးူ ” “တပည့္ေတာ္ရဲ႕ ဥပဇၩာယ္ဆရာက တပည့္ေတာ္ကိေု ခၚရင္ လုကိ ္ပါမယ္ဘုရား။ ေနရစ္ ဆရို င္ ေနရစ္ပါမယ္ဘရု ား” ဘုရားရငွ ္ ဆက္လက္ မနိ ႔ၾ္ ကားေတာ္မူသည္။ ရွင္တႆိ သည္ ေတာမွာသာ ေနရစလ္ ုိေသာ ဆႏၵရေိွ ၾကာင္း သေိ တာ္မူလ်က္ အရွင္သာရပိ ုတၱရာက “တိႆ... ဒီေတာအုပ္ထဲမာွ က်ားသစ္စတဲ့ သားရဲတိရစာၦနႀ္ ကးီ မ်ားရဲ႕ ဟိနး္ သံ ေဟာက္သေံ ၾကာင့္ သင္ ေၾကာက္သလား။ မေၾကာက္သလား” “တႆိ ေနရစခ္ ်င္ ေနရစ္ခဲ့” ဟု မိန္၏႔ ။ “တပည့္ေတာ္ မေၾကာက္ပါဘရု ား။ မေၾကာက္တဲ့အျပင္ ထသို ားရဲတိရစာၦနမ္ ်ားရဲ႕ အသံကို ဘရု ားရငွ ္ႏွင့္ ရဟနး္ အေပါင္းကို ရိခွ းို ကာ ေနရစ္ခဲေ့ သာ ရွင္တိႆအား ထားခဲက့ ာ ဘုရားရွင္သည္ ၾကားရျခငး္ ျဖင့္ ေတာမာွ ေပ်ာရ္ ႊင္မႈကုိ ရရပိွ ါတယ္ ဘုရား” ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာသ္ ို႔ ႂကြသြားေတာ္မေူ လသည္။ **** Page - 65 Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com “ေတာေနရွင္တႆိ ဟာ ခဲယဥး္ ေသာအမမႈ ်ားနဲ႔ ျပည့္စသံု ူေပပဲ။ ပဋသိ ေႏၶ ယူခ်ိန္ကစၿပီး ရဟနး္ တစ္ပါးက ရညွ ္လ်ားျပည့္စုံစြာ ရွင္းျပေလသည္။ သေ႔ူ ဆြမ်ိဳးမ်ားက မဂၤလာခုနစ္ခုမွာ ရဟန္းငါးရာတို႔ကုိ ေရမေရာတဲ့ ႏို႔ဃနာဆြမး္ အခ်ဳိ လဴွ ၾက၏။ ကုိရင္ဝတေ္ တာ့လည္း ေက်ာင္းတြငး္ မွာ ျမတ္စြာဘုရား အမွဴးရွိတဲ့ ရဟန္းအေပါင္းကို “ဒီလို ငါ႔ရွင္... တစ္ခုေသာ ေဆာင္းအခါေပါ႔။ အလြနမ္ ွလည္း ေအးလတွ ာမုိ႔ ရဟန္းမ်ားက ထအုိ တုငိ ္းလဴွ တယ္” မီးဖၿို ပီး မီးလံႈေနၾကတယ္။ အဲဒါ ဆြမ္းတစ္ေထာင္လွဴၿပီး ေနာက္တစေ္ န႔မွာပဲ မီးတင္းကပု ္မွာ မီးလံႈေနၾကတဲ့ ရဟန္းေတြရွိရာ ရငွ ္တိႆ ေရာက္လာတယ္။ သကူ ေမးတယ္။ အရငွ ္ဘုရားတို႔ “ဒါေတြ ဘယ္ကဥးီ မလဲ။ ကရုိ င္ဝတၿ္ ပးီ ရွစ္ရက္ေျမာက္ေန႔မာွ ရြာတြငး္ ဝင္ ႏစွ ္ရက္တည္းနဲ႔ပဲ ဘာေၾကာင့္ မီးလရႈံ င္း ထိငု ္ေနၾကတာပါလဲတဲ့။ အေအးဓာတႏ္ ိပွ ္စကလ္ ုိ႔ပါ ကုရိ ငလ္ ုိ႔ ေျဖေတာ့ သူက အဝတတ္ စ္ေထာင္ ဆြမ္းတစေ္ ထာင္ရတယ္” ေဆာင္းရဲ႕ အေအးဓာတ္ကို ကမလၺ ာနဲသ႔ ာ ကာကြယရ္ ပါတယ။္ ကမၺလာၿခဳံ မွ သင့္ပါမယ္တဲ။့ ရဟန္းမ်ားက ငါတိုမ႔ ာွ ကမၺလာ ဘယ္လုိရွိမလဲ… ဘယလ္ ိုရႏိုငမ္ လဲ။ သင္ကေကာ ေရွးဘုန္း “ေနာက္တစ္ေန႔မာွ ကမၺလာတစ္ေထာင္ ရေသးတာေကာ” ေရွးကံႀကီးလုိ႔ ကမၺလာၿခံဳႏိုင္တာလို႔ ဆၾို ကတယ။္ “ဒီေလာက္ လာဘပ္ ူေဇာ္သကၠာရၿမဳိ င္တဲ့ ဒီအရပ္ကို စြနၿ႔္ ပီး ရွင္တိႆ ေတာထဲဝင္တယ္” “ရွင္တိႆက ဘာျပဳတယမ္ ွတသ္ လဲ။ တစ္ေက်ာငး္ လံုးမာွ လညွ ့္လညၿ္ ပးီ ကမၺလာ အလုိရိွတဲ့ ရဟနး္ မ်ား တပည့္ေတာ္နဲ႔အတူ လိုက္ပါၾကပါလို႔ ႏႈိးေဆာ္ပင့္ေခၚေတာ့တာပဲ။ “ဟတု ္တယ္။ သစ္သးီ ၊ သစ္ဥ၊ သစ္ရြက္ ေရာေႏွာတဲ့ အစာကုိ စားသုံးတယ္။ ရသမ်ွ ရဟန္းေတြလည္း ထြက္လာလကို ္ၾကတာ အပါးတစ္ေထာင္ အထိပဲ။ ဒီေလာက္မ်ားျပားတဲ့ အာဟာရနဲ႔ မွ်တတယ္။ ေၾသာ.္ .. ရငွ ္တိႆ လုပႏ္ ိုငခ္ ဲစြာေသာအမႈကို ျပဳပါေပတယ္” ရဟန္းေတြအတြက္ ကမၺလာတစ္ေထာင္ ဘယလ္ ုိမ်ား လပု ္ရမွာလဲပါလိမ့္ လုိ႔ ရဟန္းေတြက ေတြးေကာင္းေတြး၏။ ရွငတ္ ႆိ ကေတာ့ ေၾကာင့ၾ္ ကမဲ့ ေက်ာင္းကထြကၿ္ ပီး ၿမိဳ႕ထဲဝင္တယ။္ တရားသဘင္တြင္ ရဟန္းမ်ား ေျပာဆိေု နၾကေသာ စကားမ်ားျဖစေ္ လသည္။ အမိ ္အစဥ္ လွည့္လုိက္ေတာ့ ဘယလ္ ိုကေန ဘယ္လို ရလာမနွ ္းကုိ မသိေတာပ့ ါဘူး။ ဟုိအိမ္က ဒအီ ိမ္က ဟုဒိ ကာ ဟဒုိ ကာမေတြက ကမၺလာေတြယူယူၿပီး ထြက္လွဴလုကိ ၾ္ ကတာမ်ား...” ထိစု ဥ္ ရငွ ္တႆိ အေၾကာင္း အခ်ဳိ ႕တစ္ဝက္ ၾကားဖူး႐ံုသာရွိေသာ ရဟန္းတစ္ပါးက ေမးလုိက္၏။ “တစေ္ ထာငျ္ ပည့္ေရာတဲလ့ ား” “ေနပါဦး… ငါ႔ရငွ ္တုိ၊႔ ရငွ ္တိႆအေၾကာင္း ၾကားသရိ တာ ဝမး္ ေျမာကၾ္ ကည္ႏးူ ျဖစ္ရပါတယ္။ ဟု မလူ ေမးသူ ရဟန္းက ျဖည့္စြက္ေမး၏။ ေရမေရာတဲ့ ႏိဃ႔ု နာလွဴတာေတြ၊ အဝတတ္ စ္ေထာင္ ရတာေတြကေတာ့ သရိ ပါၿပီ။ ကမၺလာ တစ္ေထာငဆ္ ုိတာက...” “မဟတု ္ဘးူ ။ ကမၺလာငါးရာပဲ ရတယ္” Page - 66 Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com “ဟင္... ဒါျဖင့္” ျမင္ပါရက္နဲ႔ မေပးလဴွ ရင္ ရကွ ္စရာႀကီး။ ဒီေတာ့ မျမင္ေအာင္ ဖံုးထားမယ္။ ကိယု ့္ပစၥည္းကုိယ္ “က်န္ငါးရာ ရပုံက ပၿို ပီး ဝမ္းေျမာကၾ္ ကည္ႏးူ ဖုိ႔ ေကာငး္ တယ္။ ဒအီ ျဖစ္သနစ္ေတြကို ဖံုးအပု ္ထားတာက ရွကစ္ ရာမဟတု ္ဘးူ ။ ငါ႔ကမၺလာေတြထဲက တစ္သနိ ္းတန္ ကမလၺ ာႏွစ္ခုကို ေနာက္မွ သိရတာ” အၿမိတဆ္ ာခ်င္း ဆက္စပၿ္ ပီး ကမလၺ ာအပုံအထပထ္ ဲ ထည့္ၿပီး ဖံးု ထားလုိကသ္ တဲ့” “ဆိပု ါဦး ငါ႔ရငွ ္… သာဓုေခၚရေအာင္” “အငး္ စတိ ္ဝင္စားစရာေပပဲ။ ဆက္ပါဦး... ငါ႔ရွင္” “ဒလီ ုိ ဒီလိ…ု ေစ်းတခံ ါးနားက ကမလၺ ာငါးကို အထပ္လိုက္ ျဖန္႔ခင္းၿပီး ထုငိ ္ေရာင္းေနတဲ့ “ရငွ တ္ ိႆလညး္ ရဟန္းတစေ္ ထာင္နဲ႔အတူ အဲဒီေနရာကို ေရာက္လာတယ။္ ေစ်းသည္မာွ ေစ်းသည္တစ္ဥးီ ရွတိ ယ္။ သ႔နူ ားကုိ ဒကာတစ္ေယာက္က သြားၿပးီ မိတ္ေဆြ… ကိရု င္ေလး တစ္ပါး ရငွ ္တႆိ ကို ျမင္ရင္ပဲ သားေလးလုိ ခ်စ္ခင္သြားမိသတဲေ့ လ။ အဲဒီ ခ်စ္ခင္စိတန္ ဲပ႔ ဲ ကမၺလာေတြ ရဟနး္ ေတြကုိ စု႐ုံးၿပီး လာေနၿပီ။ သင့္ကမၺလာေတြ ပါသြားဦးမယ္၊ ဖုံးထား… ဖံးု ထားတဲ့” ထားဦး… ဒီကရို င္ေလးကျုိ ဖင့္ ႏလွ ံးု သညး္ ပြတ္ကုိေတာင္မွ လွဴသင္တ့ ယလ္ ုိ႔ ေတြးမိသတဲ့” “ဒီေတာ့….” “အင္း... ေကာင္းေလစြ၊ ေကာင္းေလစြ” “ဟုလိ ူက ျပန္ေမးတယ္။ ‘အဲဒကီ ုိရင္က ေပးတာပဲ ယူတာလား။ မေပးဘဲ ယူတာလား’ တ။ဲ့ “ဒေီ နာက္မာွ ေတာ့ ေစ်းသညဟ္ ာ ဟတုိ စသ္ ိနး္ တန္ ႏွစထ္ ညက္ ုိပါ ထပု ္ဖံုးထားတဲ့ အဝတက္ ို ‘ေပးတာကိုပဲ ယတူ ာပါ’ လိုဆ႔ ိုေတာ့ ေစ်းသည္က ‘ဒါဆိုရင္ က်ဳပေ္ ပးခ်ငေ္ ပးမယ္။ မေပးခ်င္ ဖြငဖ့္ ယ္ၿပီး ရွင္တိႆေျခရင္းမွာ ထား၊ ကမၺလာငါးရာကုိလဴွ ၊ ‘ကရုိ င္ေလး သျိ မင္ေသာ တရားကို မေပးဘးူ ။ က်ဳပသ္ ေဘာ’ လိ႔ု ေျပာလုိက္သတဲ့” တပညေ့္ တာ္လည္း သျိ မင္ရပါလ၏ုိ ဘရု ား’ လုိ႔ ဆုေတာင္းသတဲ့။ ရွင္တႆိ ကလညး္ ေတာင္းေသာဆုအတိငု ္း ျဖစပ္ ါေစလို႔ မနိ ္ၾ႔ ကားလကုိ ္သတဲ”့ “ေၾသာ္... သူတစ္ပါးပစၥည္း သူတစပ္ ါးအလွဴကုိေတာင္ ဝနတ္ ပုိ ိတ္ပင္တတ္ေသးသကုိး” “ေကာင္းေလစြ... ေကာင္းေလစြ” “ဒလီ ို သတၱဝါမ်ိဳးဟာ အသဒိ သဒါန အတုမရွိတဲ့ အလဴွ ကို ဝန္တိုပိတပ္ င္တတတ္ ာမုိ႔ ကာဠပမာ ငရဲမွာ ျဖစ္ၾကရတာပဲ” “အဲဒီလုနိ ညး္ နဲ႔ တစ္ေန႔တည္း ကမၺလာတစ္ေထာင္ ရခဲ့ေပတယ္ ငါ႔ရငွ ္... ဒါေၾကာင့္ ကမၺလာအလွဴရငွ ္ ရငွ တ္ ိႆလို႔ နာမည္နာမ ရခဲျ့ ပနတ္ ယ္” “ဟတု ္တယ္။ ကိငု ္း... ဆကလ္ ိုက္ၾကဦးစုိ႔။ ေစ်းသည္က အင္း... ငါကေတာ့ ဟုိလူ႔ကို ေျပာလႊတ္လိုက္ၿပီး ငါက႔ မၺလာေတြ ဘယ္လိုလပု ္ရပါ။႔ ကုိရင္ေရာကလ္ ာလို႔ ျမင္ေတြသ႔ ြားရင္ “ေၾသာ္... ဒါဆရုိ င္ျဖင့္ ရွင္တႆိ ဟာ ေလးမည္ ေလးဘြဲ႔ရေပါ႔ေနာ္” Page - 67 Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com “ဟတု ္တယ္… ငါရ႔ ငွ ္၊ ခနု စ္ႏွစ္သားအရြယ္အတြငး္ မွာ ေလးမည္ ေလးဘြဲ႔ ရတာပါ။ အမည္ရင္းက တႆိ ။ ေနာက္ ဒတု ိယ ဆြမး္ အလွဴရွင္ တႆိ ။ ေနာင္ တတိယ ကမၺလာအလွဴရွင္ တိႆ။ ေနာင္ စတုတၱ ေတာေက်ာင္းေန တိႆ” “သာဓု သာဓု သာဓု” ေလးမည္ေလးဘြဲရ႔ ရွင္တိႆ သုခေတာ ေဟာထ ဒကု ာၡ မစု ၥထ ခ်မ္းသာၾကပါေစ၊ ကမ႒ၼ ာနး္ ဆရာ သာမေဏ ဆငး္ ရဲျခငး္ မွ လြတ္ကင္းၾကပါေစ ဟေူ သာ အႏွစ္ခ်ဳပ္ ဆေု ပးစကားကို လအုိ ပေ္ သာအခ်ိန၌္ အက်ယ္အက်ယ္ ေကာငး္ စြာ ခ်ဲ႕ထြင္ကာ ေဟာၾကားေသာ ရငွ ္တိႆသည္ ေတာေက်ာင္း၌ ‘အခ်ည္းႏီွးေသာ ေပါ႒လိ ’ စေံ နရင္းျဖင့္ ပထမလ၊ ဒုတိယလကို လြန္ေျမာက္ တတယိ လေရာက္ေသာအခါ ပဋိသမ႓ိဒါမ်ားႏွင့္ အျခားရဟနး္ တစ္ပါးပါးကမ်ား ဤသ႔ေို ျပာလာလွ်င္ အရွင္ေပါ႒ိလႀကီးသည္ ဖ်တခ္ နဲ တကြ ရဟႏၲာအျဖစသ္ ို႔ ေရာက္ခဲေ့ လသည္။ ခစံ ားရမႈျဖင၊့္ ထိုေ႔ နာက္ မာနျဖင့္ ေနရာမွာပင္ တု႔ျံ ပန္ တိုက္စစဆ္ င္ေကာငး္ ဆင္မေိ ပမည္။ ယခုမကူ ား... (ဓမၼပဒ၊ ႒၊ ပ၊ ၃၃၄၊ ၃၃၄) “အခ်ည္းႏီွးေသာ ေပါ႒လိ … လာေလာ့” “အခ်ည္းႏွီးေသာ ေပါ႒လိ … ထငုိ ္ေလာ့” Page - 68 “အခ်ည္းႏီွးေသာ ေပါ႒ိလ… ရိွခိုးေလာ့” “အခ်ည္းႏွီးေသာ ေပါ႒ိလ… သြားေတာ့” “အခ်ည္းႏီွးေသာ ေပါ႒လိ … သြားၿပီ” Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com ထိသု ို႔ ‘အခ်ညး္ ႏးီွ ေသာ’၊ ‘အလကားျဖစ္ေသာ’ ဆိသု ည့္ ဝေိ သသနကုိ မိမိ၏ ဘြဲေ႔ ရွ႕၌ “ငါဟာ ပိဋကသးံု ပုံကို ေဆာင္ႏိုငသ္ ူ ျဖစ္တယ္။ ခကခ္ ဲနက္နဲတဲ့ ေဝါဟာရနဲ႔ တပ္ကာ အၿမဲဆိမု ႈမွာ ျမတ္စြာဘရု ားရငွ ္ ျဖစေ္ န၏။ ဘုရားရွင္၏ ထုိ ဆေုိ တာ္မူေသာ စကားေအာက္၌ တရားဓမၼေတြကုိ နည္းအမ်ိဳးမ်ဳိ းနဲ႔ ဖြင့ေ္ ပးႏိုင္သူျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ အခ်ညး္ ႏီးွ လား” အရငွ ္ေပါ႒ိလႀကီး အမ်က္မထြကသ္ ာ စိတႏ္ ွလံးု မနာသာ ျဖစ္ရေလသည္။ ‘အခ်ည္းႏီွး မဟတု ္ပါဘးူ ’ အတြင္းမွ ေျဖသ။ံ အရငွ ္ေပါ႒ိလႀကီး ဆငျ္ ခင္ေလသည။္ “ဘရု ားရွင္တုိ႔မည္သည္ ဆးံု မထုိက္ေသာ သူကုိ ဆးံု မေတာမ္ ူတယ္။ ဆးုံ မေတာ္ အရွင္ေပါ႒ိလႀကးီ စတိ ္လက္မအီမသာ ျဖစ္လာသည္။ ပဋိ ကိ တ္ သံးု ပုံေဆာင္ အ႒ကထာ မူရာမာွ လည္း ဆးံု မအပေ္ သာ နည္းကုိ သေိ တာမ္ ူတယ။္ သူတစပ္ ါး နာလုိခံမယ္ ျဖစ္ေကာင္း ဖြင္ျ့ ပႏိငု ္သူ၊ ရဟနး္ ငါးရာတုိ႔၏ ဂိုဏး္ တစ္ဆယ့္ရစွ ္ဂိုဏး္ မာွ စာခ်ေပးေနသူ ကုိယ့္ကိကု ိုယ္ ျဖစ္ေစမွာျဖစ္ေပမယ့္ ဟုတ္မွနတ္ ယ္၊ အက်ိဳးရွိတယ္ဆုရိ င္ ထိစု ကားကို ေျပာေတာ္မူတယ္။ ငါ႔ကို ျပနၾ္ ကညလ့္ ုိက္တိုငး္ ထုဂိ ုဏ္ပုဒ္မ်ားကိုသာ ထင္ရာွ းစြာ ေတြေ႔ နရသည္။ အဲဒါေတြနဲ႔ ျပည့္စုံသူ ငါ႔ကုိ အခ်ည္းႏွီးေသာ ေပါ႒ိလလို႔ ဆုိျခငး္ ဟာ ငါ႔ကို ျပစ္တင္စကားနဲ႔ ဆုံးမတာပဲ။ဟုတ္မွန္လုိ႔ ဘရု ားရငွ ္က ‘အခ်ည္းႏီးွ ’ လ႔ုိ ဆိသု တဲ့လား။ အက်ိဳးရွိေစဖို႔ ဆုံးမေတာ္မူတာပဲ။ ငါဟာ အခ်ညး္ ႏးွီ ေသာဆုိတဲ့ ဂုဏပ္ ုဒက္ ုိ ရရွေိ လာက္ေအာင္ ငါ႔မွာ ဘာေတြမ်ား အခ်ည္းႏးွီ အလဟႆ ျဖစ္ေနလ႔ိုလဲ။ ဘရု ားရွငက္ အၿမဲတေစ ငါ႔ကုိ အခ်ည္းႏွီးေသာ၊ အေတြးေတြ ႐ႈပ္ေထြးလာသည္။ အျမင္ေတြ ေနာက္က်လိ ာသည္။ အလကားျဖစ္ေသာလို႔ ဆုိ၊ အျပစ္တင္ေတာ္မရူ ေအာင္ ငါဘယ္ေနရာေတြမာွ အခ်ညး္ ႏးွီ ျဖစ္ေနသလဲ… အလကား ျဖစေ္ နသလဲ” ဘုရားရငွ ္ဟာ အက်ဳိ းစီးပြားနဲယ႔ ွဥ္ေသာ စကားကသို ာ အၿမဲဆုိေတာ္မတူ ယ။္ ဘရု ားရငွ ္ဟာ မဟာက႐ုဏာနဲ႔ သတၱဝါတက႔ို ို ကယ္တငေ္ တာ္မူတယ။္ ဘုရားရွင္ဟာ ဆံးု မထိုက္သူကို မမိ ိ၏ အဇၩတသၱ ႏၲာန္ တိးု ဝင္ၾကညလ့္ ုိက္သည္။ ဆးံု မေတာ္မူတယ္။ ဘရု ားရွငဟ္ ာ အေၾကာငး္ မဲ့သက္သက္ ငါ႔ကုိ ‘အခ်ည္းႏွီးေသာ ေပါ႒ိလ’ လ႔ို မနိ ္႔ေတာ္မျူ ခင္း မျဖစ္တန္ရာဘူး။ မျဖစ္ႏိုင္ဘးူ ။ “ငါဟာ ရဟန္းငါးရာတို႔ရဲ႕ ဂုဏိ ္းႀကီး တစ္ဆယ့္ရွစ္ဂုဏိ ္းမာွ စာခ်ေပးေနတဲ့သူ ျဖစတ္ ယ္။ ဒါျဖင့္ ဘာေၾကာင့္ ငါ႔ကုိ ‘အခ်ညး္ ႏွးီ ေသာ ေပါ႒ိလ’ လို႔ ထပ္ခါထပ္ခါ ဆိေု တာ္မသူ လဲ။ ဒါဟာ အခ်ည္းႏးီွ လား” ငါဘယ္ေနရာမာွ အခ်ညး္ ႏွီးျဖစ္ေနသလဲ။ အလကား ျဖစ္ေနသလဲ။ အသံုးမဝင္ ျဖစေ္ နသလဲ။ ငါဟာ အမိႈက္လား။ ငါဟာ ဆးံု မမရလို႔ စြန႔္ရမယ့္အရာလား။ ‘ဟင္အ့ င္း... အခ်ည္းႏးွီ မဟုတဘ္ းူ ’ ဟေူ သာ အသံက မိမိ၏ အတြင္းသႏာၲ န္မပွ င္ ေပၚေပါက္လာ၏။ Page - 69 Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com ငါရ႔ ဲ႕ ပိဋက သးံု ပုေံ ဆာငႏ္ ိုင္ျခင္း၊ အ႒ကထာဖြင့ႏ္ ုိငျ္ ခငး္ ၊ စာခ်ႏိုင္ျခငး္ ေတြဟာ ေတာေက်ာင္းတြင္ သတီ င္းသံုးေတာမ္ ူေနေသာ ရဟႏၲာ အပါးသးုံ ဆယတ္ ု႔ိထံ အရငွ ္ အခ်ည္းႏးွီ ျဖစ္ေနေလလား။ ဆငျ္ ခင္တယ။္ ေပါ႒ိလ သးံု သပတ္ ယ။္ ေပါ႒ိလ ဘုရားရွင္ရဲ႕စကားကို ေပါ႒ိလႀကီး ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့ေလသည္။ ထိ႔ေု နာက္ မိမိ၏ ပဋိ ကေဆာင္၊ အ႒ကထာဖြင့္ စာခ်ရက္မ်ားကုိ အေျဖရွာတယ။္ ေပါ႒ိလ...။ လုံးဝျဖဳတ္ခ်ကာ အႀကီးဆံုးျဖစ္ေသာ ရဟႏၲာကုိယေ္ တာ္ႀကးီ ထံ ေလ်ွ ာက္ၾကား၏။ **** “တပည့္ေတာ၏္ မွခီ ိုရာ ျဖစ္ေတာ္မူပါ ဘရု ား” ဘုရားရငွ ္အား ၾကည္ညိဳယၾံု ကညျ္ ခင္း၊ ဘုရားရွင္၏ တရားေတာ္မ်ားအား ၾကည္ညိဳ ရဟႏၲာ ကိုယ္ေတာ္ႀကးီ က ေနာက္တစ္ပါး လႊဲအပ္လုကိ ္သည။္ ေနာက္တစ္ပါးထံ ယုံၾကညျ္ ခင္း၊ မိမိ၏ ပညာမာနကုိ ႏွိမ့္ခ်ပယ္ေဖ်ာကျ္ ခင္းမ်ားျဖင့္ အရွင္ ေပါ႒ိလႀကီး သုးံ သပ္သည္။ ေလွ်ာကၾ္ ကားျပန္၏။ ဒုတယိ ရဟနး္ က ေနာကတ္ စ္ပါးထံ လႊဲအပျ္ ပန္သည။္ သျ႔ုိ ဖင့္ တစပ္ ါးၿပးီ တစ္ပါး အဆင္ဆ့ င့္ လဲႊအပျ္ ခင္းခံရေသာ အရွင္ေပါ႒လိ ႀကီးမာွ ေနာက္ဆံးု အပါးထံသုိ႔ ေရာက္သြား၏။ အုိ... ေတြပ႔ ါၿပီေကာ။ ထို ေနာက္ဆံုးအပါးကား ခနု စ္ႏွစ္အရြယ္ ကုိရငေ္ လး ျဖစ္ေနေပသည္။ ငါဟာ ပဋိ ကသံုးပံကု ို ေဆာင္ႏုိငသ္ ျူ ဖစ္တယ္။ သေို႔ သာ္ ႏႈတ္နဲ႔ မွတ္ဉာဏ္မွာသာ ေဆာင္ႏိုငသ္ ူ ျဖစ္တယ္။ ငါတတတ္ ဲ့ ပိဋကသုးံ ပံကု ို မိမိ၏ ကုယိ ္ကုိ မလိမး္ ေစသူ ျဖစ္ေနပါလား...။ စင္စစ္ ရဟႏာၲ အရငွ ျ္ မတ္ႀကီးမ်ားက အရွင္ေပါ႒ိလႀကးီ ၏ မာနကုိ တစစ္ ၿပးီ တစ္စ ခဝါခ်ေပးေနျခငး္ ျဖစ္သည္။ အရွင္ေပါ႒ိလႀကးီ သည္ ကင္းစငၿ္ ပီးေသာ မာနရွိလ်က္ ခုနစ္ႏွစ္အရြယ္ ငါဟာ ပိဋကသံုးပုံကို အ႒ကထာ ဖြင့္ႏိုငသ္ ူ ျဖစတ္ ယ။္ သ႔ုေိ သာ္ ႏတႈ ္နဲ႔ မွတ္ဉာဏ္မွသာ ရဟႏာၲ ကရုိ င္ေလးထံ ခ်ဥး္ ကပ္ေလွ်ာက္ၾကားသည။္ ဖြင့္ႏိုင္သူျဖစ္တယ္။ ငါဖြင့္တဲ့ အ႒ကထာနဲ႔ မမိ ိ၏ ပတိ ္ဖးုံ မကႈ ို မဖြင့္ႏုိင္သူ ျဖစ္ေနပါလား။ “သေူ တာေ္ ကာငး္ ပဂု ိၢဳလ္ေလး… တပည့္ေတာ္ကုိ မွီခိုရာ ျဖစ္ေတာ္မူပါ” ငါဟာ ရဟန္းငါးရာတို႔ရဲ႕ ဂုိဏး္ တစ္ဆယ့္ရွစ္ဂုိဏး္ မာွ စာခ်ေပးႏငို ္သူ ျဖစ္တယ။္ ငါခ်ေပးတဲ့စာနဲ႔ မမိ ၏ိ အက်င့္စရဏကို မဆုံးမႏုိင္သူ ျဖစေ္ နပါလား။ အလိ.ု .. ေပါ႒ိလ... “အုိ... ဘယလ္ ိေု ျပာလုိက္တာလဲ။ အရွင္ဘုရားဟာ တပည္ေ့ တာ္ထက္ သက္ေတာ္ ဝါေတာ္ စင္စစ္မာွ ေတာ့ မင္းမာွ စ်ာန္ မဂ္ဖိုလ္တရားထူး မရွပိ ါလား။ အမွာသာတတ္ၿပီး ငါမ႔ ာွ မတတပ္ ါလား။ ႀကီးသူပါ။ မ်ားေသာ အၾကားအျမင္နဲ႔လညး္ ျပညစ့္ ံုသူပါ။ အရငွ ္ဘရု ားထံမွပဲ တပညေ့္ တာ္ သိစရာ ေလ့လာစရာေတြ ရွိေနတာပါ” **** ကရို င္ေလးက ဆုိ၏။ Page - 70 Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com အရွင္ေပါ႒ိလႀကီး ေနာက္မဆတု ္ေတာ။့ အရွင္ေပါ႒ိလႀကးီ က တစ္ခ်က္ကေလးမွ ဖင့္လဲႊ ဆုတဆ္ ုငိ ္းျခငး္ မရွိ။ “သူေတာ္ေကာငး္ ပဂု ဳိၢ လ္ေလး… ဒလီ ုိမလုပ္လကုိ ္ပါနဲ႔။ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ မွခီ ိုရာ ျဖစ္ေတာ္မူပါ” ကုရိ ငေ္ လး စကားအဆုံးမွာပင္ ေရကန္ထဲ ဆင္းေလသည။္ သ႔ုေိ သာ္ သကၤနး္ အစြနး္ ေရစုိ႐ံုမွ်သာ ရေိွ စၿပီး... မခီွ ုိရာ ျဖစ္ေတာ္မပူ ါ ဆုိသည့္စကားမွာ ‘စင္စစ္ တပည္ခ့ ံပါရေစ။ ဆရာလုပပ္ ါ’ ဟု ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ “အရွင္ဘုရား… ျပန္ႂကြခဲ့ပါ” ဟု ကိရု င္ေလးက ျပန္ေခၚ၏။ အရွင္ေပါ႒ိလႀကီး ျပန္လာကာ ကုရိ င္ေလးေရွ႕ေမွာက္ ရပ္တည္သည္။ ကရုိ င္ေလးက အရွင္ေပါ႒ိလႀကီးကို တည္ၿငိမ္စြာ ၾကည့္ကာ ေျပာ၏။ ၾသဝါဒကို ခံယူသည္မွာ ထင္ရာွ းသသိ ာၿပးီ တစ္ခြန္းတည္းေသာ စကားျဖငပ့္ င္ “အရွငဘ္ ုရားရဲ႕ မွီခိရု ာ တပည္ေ့ တာ္ျဖစ္ေစလုိပါရင္ တပည့ေ္ တာရ္ ဲ႕ ၾသဝါဒကုိ ခံယူ ထအို မိန႔္စကားအတုိင္း တညသ္ ည္မာွ ထင္ရာွ းၿပီး ကိုရငေ္ လးသည္ အရွင္ေပါ႒လိ ႀကးီ ၏ မီွခရုိ ာ လကို ္နာႏုိင္ရပါလိမ့္မယ္” (ဆရာ) ျဖစၿ္ ပီ။ “တပည့္ေတာ္ အရွင့္ၾသဝါဒကို ခယံ ူ လိုက္နာပါမ႔ ယ္။ အရွင္က မးီ ေတာက္မီးဖိုထဲ ဝင္ေခ်လုိ႔ ကိရု ငေ္ လး မနိ ္ၾ႔ ကားပ႔ိုခ်ေလသည္။ ဤ ပခ႔ုိ ်ခ်က္ကား အရငွ ္ေပါ႒လိ ႀကီး ရဟနး္ ငါးရာ ေျပာရင္ တပည့္ေတာ္ ဝင္ပါမ႔ ယ္” ဂဏုိ ္းတစဆ္ ယ့္ရွစဂ္ ိုဏး္ ကို စာခ်ခဲေ့ သာ ပိုခ႔ ်ခ်က္မ်ိဳး မဟတု ္။ အရငွ ္ေပါ႒ိလႀကးီ ပဋိ ကသုံးပုံကို ေဆာင္ကာ အ႒ကထာ ဖြင့္သလိုမ်ိဳး မဟတု ္။ ကိုရငေ္ လး ေခတၱမ်ွ ၿငိမ္သကေ္ န၏။ ထေုိ႔ နာကမ္ ွ... ကိုရငေ္ လး၏ ပို႔ခ်ခ်ကက္ ား ကမဌၼ ာန္းတရား ေပးျခင္းပင္ ျဖစသ္ ည္။ တစ္နည္းအားျဖင့္ “မးီ ေတာက္မးီ ဖိုထဲ ဝင္ေခ်လ႔ုိ တပညေ့္ တာ္ မေျပာပါ။ သုေ႔ိ သာ္ အခု ဝတ္႐ံုထားတဲ့ ကမၼဌာနအမႈကို ျပဳျခငး္ ၏ တညရ္ ာ အမႈတည္းဟူေသာ အေၾကာင္းအက်ဳိးကုိ ျပဳျပငတ္ တေ္ သာ သကၤနး္ နဲပ႔ ဲ အရငွ ္ဘုရား ေဟာဟို ေရကန္ထဲ ဆင္းပါ” ဘာဝနာ၏ ျဖစ္ရာအာ႐ုံအေၾကာငး္ ကို တုိက႐္ ိုကျ္ ပဆုိ ပခ႔ို ်ေပးလိုကျ္ ခင္း ျဖစ၏္ ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဘယ္လုိေသာအမႈကို ဘယ္ေနရာ၌ ဘယ္လို အသံးု ခ်ရမည္ဟု ရွင္းလင္းစြာ သင္ၾကားေပးလုိက္ျခငး္ အရွင္ေပါ႒ိလႀကးီ ဝတလ္ ာသည္မွာ တန္ဖုိးႀကီးေသာ အေကာင္းစား သကၤန္းမ်ား ျဖစ္သည္။ ေပတည္း။ အရွင္ေပါ႒ိလႀကးီ ျငင္းဆနေ္ လမလား၊ ခယံ ူေလမလားကိုရင္ေလးက စမး္ သပ္ၾကည့္လိုက္ျခင္း ျဖစသ္ ည္။ ကုိရင္ေလး ေပးေသာကမဌၼ ာန္းကား... Page - 71 Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com “အရွငဘ္ ုရား... ေတာငပ္ ႔ႀုိ ကးီ တစ္ခု ရိွပါတယ္။ အေပါက္ေျခာက္ခု ရပွိ ါတယ။္ တစ္ခုေသာ ဘရု ားရွင္ ေဒသနာေတာ္အဆံုးမွာပင္ အရွင္ေပါ႒ိလ ရဟႏာၲ ျဖစ္သြားေလသည။္ အေပါကက္ ေန ဖြတတ္ စ္ေကာင္ ဝင္သြားတယ္။ ဒီဖြတက္ ုိ ဖမး္ လသို ူဟာ အေပါက္ငါးေပါကက္ ုိ ဓမၼဝိရ တည္းဟေူ သာ တရားအရာ၌ ရဲရင့မ္ ႈအျပည့္ ရွိထားၿပီးျဖစ္သည့္ ရဟႏၲာ ပတိ ္ၿပီး ဆ႒မေျမာက္အေပါက္ ဖြတ္ဝင္သြားတဲ့ အေပါကက္ ုိ ေဖာက္ခြဲလုိ႔ ဖြတ္ကို ဖမး္ ယူရတယ္။ ကိရု ငေ္ လးသည္ ရဟန္းႀကးီ ကုိ ကမၼဌာနး္ ျပေပးခဲ့၏။ အရွင္ေပါ႒လိ ႀကီးကလညး္ ပဋိ ကေဆာင္ မိပါတယ္။ အဲဒီလပုိ ါပဲ… အရငွ ္ဘုရားလညး္ မ်ကစ္ ိ၊ နား၊ ႏာွ ၊ လွ်ာ၊ ကိုယ၊္ စိတ္ေခၚတဲ့ တံခါး ပညာရွင္ပီပီ ကရို ငေ္ လး၏ ကမၼဌာန္းကို ခ်ကခ္ ်ငး္ နားလည္ကာ အားထတု ၿ္ ပးီ ရဟႏာၲ ျဖစသ္ ြားခဲ့၏။ ေျခာက္ေပါက္မာွ ဝင္လာတဲ့ အဆငး္ ၊ အသ၊ံ အနံ၊႔ အရသာ၊ အထိအေတြ႔၊ သေဘာအာ႐ံုေတြထဲမွာ ဘရု ားရွင္၏ ေဒသနာေတာက္ အရွင္ေပါ႒လိ ၏ ရဟန္းကိစၥ ၿပီးစးီ ျခင္းကို အဆးံု တုိင္ က်န္ ငါးေပါက္ကုိ ပတိ ္၊ စိတ္တံခါးေပါကမ္ ွာ အလုပ္လုပ္ပါ” ေရာက္ေစခဲ့၏။ ကမဌၼ ာနး္ ဆရာ ကုိရင္ေလး၏ ကမဌၼ ာန္းတရားအတုိငး္ အားထုတ္ႏုိင္ခဲေ့ သာ ပဋိ ကသံုးပုံေဆာင္ အရွင္ေပါ႒လိ ႀကီး၏ ဉာဏတ္ ြင္ ဆမီ းီ ထြန္းလုိကသ္ လုိ အေမွာင္ထုႀကးီ အရွင္ေပါ႒ိလသည္ ‘အခ်ည္းႏးီွ ေသာ ေပါ႒ိလ’ ဘယေ္ တာမ့ ွ ျပန္မျဖစႏ္ ုိငေ္ တာေ့ ခ်။ ေပ်ာကက္ ာ အလငး္ ပြင့္သြား၏။ ဤ ကမၼဌာန္းတရားမ်ွ ျဖင့္ပင္ လငး္ သြား၏။ Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) “သေူ တာ္ေကာငး္ ပုဂိဳၢ လ္ေလး ဤမ်ွ ေလာက္ပဲ ရပွိ ါေစ” ဟု အရွငေ္ ပါ႒ိလႀကးီ ေလ်ွ ာက္ကာ သင့္ရာသုိ႔ ခြာခဲ့သည္။ ထ႔ေုိ နာက္ ကိုယ္၌ ဉာဏ္စိုကလ္ ်က္ ရဟနး္ တရား အားထတု ္၏။ ထအုိ ခ်ိန္ဝယ္ ယူဇနာ တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယေ္ က်ာ္ ေဝးလံေသာေဒသ၌ သီတငး္ သုံး ေနေတာ္မေူ သာ ဘရု ားရငွ ္သည္ ထိုင္ေနလ်က္ကပင္ အရွငေ္ ပါ႒လိ ထံသို႔ ေရာင္ျခည္ေတာ္ လတႊ က္ ာ... “ကမဌၼ ာန္းအားထတု ္လ်င္ ဉာဏ္ျဖစ္၏။ အားမထုတ္လ်ွ င္ ဉာဏပ္ ်က္၏။ ဉာဏ္ တးို ပြားေစျခင္းငွာ မိမိကုိယ္ မိမိ ေဆာင္ရြကရ္ ာ၏” ဟု ေဟာေတာမ္ ူေလသည။္ Page - 72

http://mmcybermedia. com နေိ ျဂာဓသာမေဏ ပေစၥကဗုဒၶါ ဆြမ္းရပ္လာသည္ကုိ ဆိုင္ထဲမွ လမွ ္းျမင္လကို ္သကူ ား ဆုငိ မ္ ွာထငို ္လ်က္ ပ်ားရည္ေရာင္း တာဝနယ္ ူထားေသာ ညီအငယ္ဆုံး ျဖစေ္ ပသည္။ ညအီ ငယ္ဆံုးမာွ သဒၶါအားႀကီးသူ ေသြးအားနည္း ေလ်ာန့ ည္းလ်က္ ကုိယ္အဆင္းသာမက ခြန္အားပါ ယုတေ္ လ်ာ့ေနသည့္ ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ပေစၥကဗုဒၶါအား ေမးေလွ်ာက္သည။္ ပ်ားရည္အလုိ႔ငွာ ႂကြေရာက္လာေၾကာင္း ရွင္ပေစၥကဗဒု ါၶ တစ္ပါးမွာ ေဖ်ာ့ေတာ့ေသာေဝဒနာ ႏိွပစ္ က္ခံေနရ၏။ ထို ပေစၥကဗုဒါၶ အတြက္ သရိ ေသာအခါ လြန္စြာ ဝမ္းေျမာကၾ္ ကည္ႏူးလ်က္ သပိတ္ကိယု ူကာ သပိတ္အတြင္း သတီ င္းသုံးေဖာသ္ းံု ဖက္ျဖစ္ေသာ အျခား ပေစၥကဗဒု ၶါသည္ ပ်ားရည္ဆြမ္းခံရန္ ၿမဳိ႕တြင္း ဝင္လာခဲ၏့ ။ ျပည့္လွ်သံ ြားသည္အထိ ပ်ားရည္မ်ား ေလာင္းလဴွ ၏။ သပတိ ္ႏႈတ္ခမ္းမွ လွ်ကံ ်ေနသည့္ ၿမဳိ႕လမ္း တစေ္ နရာတြင္ ပေစၥကဗုဒါၶ အား ေရခပ္ထြက္လာေသာ ကၽြနမ္ ိနး္ မတစေ္ ယာက္က ပ်ားရညမ္ ်ားကုိ ၾကည့္ရင္း သဒါၶ သညလ္ ည္း ဖိတ္လ်ွ ကံ ်ကာ ၾကည္ညိဳႏွစ္ေထာငး္ ႀကီးစြာ ေတြ႔ျမင္လိုက္သည္။ အရငွ ္ျမတ္၏ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ ဣေႁႏၵေၾကာင့္ ကၽြန္မိန္းမသည္ ပေစကၥ ဗုဒၶါႏငွ ့္ ျဖစ္ေပၚသြားသည္။ ထေ႔ုိ နာက္ လႈကိ ္လိႈက္လဲွလွဲ တကလ္ ာေသာ ကသု ိုလစ္ ိတ္ျဖင့္ မနီးမေဝး သငျ့္ မတ္ေသာအရပ္သို႔ ခ်ဥ္းကပ္ကာ ေမးေလ်ွ ာက္သည္။ ဆေု တာငး္ လုိကသ္ ည္။ ပ်ားရည္ဆြမ္းခရံ န္ ၿမဳိ႕တြငး္ ဝင္လာသည္ကို သရိ ေသာအခါ ကၽြနမ္ ိန္းမက - “အရွင္ဘုရား... ဤေကာင္းမႈေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္သည္ ဇမဴၺ မွာ အထက္ေကာင္းကင္ “အရွင္ဘုရား... ဟုေိ စ်းထဲက အစြန္ဆံုးဆုိင္နားက ပ်ားရညေ္ ရာင္းတဲ့ဆငို ္ပါဘရု ား။ တစ္ယဇူ နာ၊ ေအာက္ေျမအျပင္ တစ္ယူဇနာ အာဏာစက္ ပ်ံ႕ႏံွ႔ေသာ မင္းဧကရာဇ္ ျဖစ္ရပါလို၏ အရငွ ္ဘုရား အလုိရိွသမွ် ပ်ားရည္ကို အလဴွ ခံ ရရွိႏိုင္ပါလိမ့္မယ္ဘုရား” ဘရု ား” ဟု ေလွ်ာက္လကို ္၏။ ပေစကၥ ဗုဒါၶ အရငွ ္ျမတ္တို႔သည္ သဗၺညဳ ဘရု ားရွင္မ်ားႏွယ္ ျပဳလပု ျ္ ခင္းငာွ မစြမ္း Page - 73 ႏုိငၾ္ ကေသာ္လည္း ဂါထာႏစွ ္ပုဒ္ျဖင့္ အႏုေမာဒနာ ခ်ီးျမငႇ ့္စၿမဲ ျဖစ္ေလသည။္ “ဣစတၧိ ံ ပတိၱတံ တွယံွ၊ ခိပၸ ေမဝသမိဇၩတ။ု သေဗၺ ပူေရေႏဳၲ သကၤပါၸ ၊ စေႏၵ ယႏၷရေသာ ယထာ” သင္ လလို ားေတာင့္တမႈသည္ လွ်င္ျမန္စြာ ၿပီးစးီ ပါေစ။ လဆန္း ဆယ့္ငါးရက္ပမာ သင့္ရဲ႕ အႀကံအစည္ အလုံးစံု ျပည့္ဝပါေစ။ Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com “ဣစၧတိ ံ ပတိၱယံ တယွ ွ၊ံ ခိပၸ ေမဝသမိဇၩတ။ု သေဗၺ ပူေရေႏၲဳ သကၤပါၸ ၊ မဏိေဇာတရိ ေသာ ေလာင္းလဴွ လိုကပ္ ါတယ။္ အဲဒီအလဴွ ဟာ ကၽြန္ေတာလ့္ က္နဲ႔ လဴွ တာျဖစ္ေပမယ့္ အစက္ ိုတို႔ ယထာ” အလဴွ လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဖို႔ဘာဂကုိ အမွ်ေဝပါတယ္… သာဓေု ခၚၾကပါ” သင္၏ လုိလားေတာင့္တမႈသည္ လွ်င္ျမန္စြာ ၿပးီ စီးပါေစ။ အလုိရိွရာ အားလုံးကုိ ညီအငယဆ္ ုံးက သဒၶါစိတ္ျဖင့္ ျပဳၿပီးဆဲ ဒါနကသု ိလု ္အတြက္ ေစတနာယွဥ္ကာ ေပးႏိုင္ေသာ ေဇာတိရသ ပတျၱ မား ရတနာပမာ အႀကံအစည္အားလံုး ျပည့္စၾံု ကပါေစ။ ဝမး္ သာအားရ ေျပာလကို ္၏။ သ႔ေုိ သာ္ သက္ေရာက္မႈ တုျ႔ံ ပန္ေသာ ရလဒ္မာွ ေျပာင္းျပန္ ျဖစ္သြားေလသည္။ ပေစကၥ ဗဒု ၶါ ျပနႂ္ ကြသြားကာ ဂႏမၶ ာဒနေတာင္ရွိ ေဝဒနာခံစားေနရသူ ပေစၥကဗုဒၶါအား ပ်ားရည္ျဖင့္ ကသု ေပးေလသည္။ အစ္ကုိအႀကးီ ဆးံု က ေျပာလိုက၏္ ။ ထိအု ခ်နိ ္မာွ ပင္ အစက္ ႀို ကီး၊ အစ္ကလုိ တတ္ ို႔ ျပန္ေရာက္လာၾကသည္။ သတူ ို႔ ေတာထဲမွ “ဘယလ္ ို... ပ်ားရည္ကို လွဴလိကု ္တယ။္ ပေစကၥ ဗဒု ၶါ ဟတု ္လား၊ ေဟ... ညီေထြးရဲ႕ ပ်ားရည္ကို ေဆာငယ္ ူကာ ျပန္ေရာက္လာၾကျခင္း ျဖစ၏္ ။ ခေု နခါမာွ ဒြနး္ စ႑ားေတြဟာလည္း သကၤနး္ ဝတ္႐ုၿံ ပီး အလဴွ ခံထြက္ၾကတာပဲကြ။ မင္းလဴွ လိုက္တာ အင္း... မင္းလွဴလိုက္တဲ့ ပ်ားရည္ကို အလွဴခယံ ူသြားတဲသ့ ဟူ ာ မငး္ ေျပာသလုိ ပေစကၥ ဗဒု ါၶ မဟတု ဘ္ ဲ “ကငို ္း... ညေီ ထြး၊ ဒီေန႔ ပ်ားရည္မ်ား ေရာင္းေကာင္းရဲ႕လား” ဒြနး္ စ႑ားမ်ား ျဖစ္ေလမလား” “အစ္ကိုတို႔… ပ်ားရည္ဆငို ္က ပ်ားရညေ္ ရာင္းတာ ေရာင္းေကာင္းျခငး္ မေကာငး္ ျခင္းဟာ ျပင္းထနေ္ သာ အသးုံ အႏနႈ ္းမ်ားျဖင္႔ တုျ႔ံ ပန္လုိကေ္ သာ အစ္ကိုႀကးီ စကားေၾကာင့္ ဘာမွ မထူးဆန္းပါဘးူ ။ ထးူ ျခားလွတဲ့ အျဖစ္တစ္ခု ဒေီ န႔ ျဖစ္ေပၚသြားခဲ့တယ္။ အဲဒီ ညအီ ငယဆ္ ုံး တုန္လပႈ ္ အ့ံအားသင့္ေနခ်ိနမ္ ွာ အစက္ ိုလတက္ ဝင္ေျပာျပန္၏။ ထူးျခားေကာငး္ ျမတလ္ ွတဲ့ အျဖစက္ ို ကၽနြ ေ္ တာ္ ေျပာပါရေစဦး” “ေဟ့... ညီေထြး၊ တအ႔ို စ္ကုႀိ ကီးႏွစ္ေယာက္က ေတာထဲေတာင္ထဲမွာ ပင္ပငပ္ န္းပန္း “ဆိစု မ္း... တိုမ႔ ်ား အႀကးီ ႏွစ္ေယာကက္ ေတာထဲ ေတာင္ထဲမာွ ပ်ားရညသ္ ြားရာွ ရတာ ပ်ားရညအ္ ရာွ ထြက္ရတယ္။ မငး္ က ဆုငိ ္မွာထုိင္… ပ်ားရည္ေရာငး္ ႐ံုပဲ။ ရိွပါေစေတာ…့ ဒါ ဆိုေတာ့ ဆိငု ္မာွ ဘာျဖစခ္ ဲ့လဲ မသိရဘူး။ ေျပာစမ္း… ညီေထြး” ႀကီးစဥ္ငယလ္ ုိက္အရ တု႔ိညအီ စ္ကုသိ းုံ ေယာက္ အလပု ္တာဝန္ ခြဲေဝထားတာ… တပ႔ို င္ပန္းသလို မင္းလည္း ပငပ္ န္းတာပဲ။ ေအး... အဲဒီလို ရွာတဲသ့ ူက ရာွ … ဆိငု ္ခင္းက်င္းၿပီး ေရာင္းသူက “အစ္ကိုတို႔ စတိ ္ကို အၾကည္လင္ဆးုံ ထားၿပးီ ဝမး္ ေျမာက္ႏုေမာ္ သာဓေု ခၚၾကပါေတာ့။ ေရာင္းနဲ…႔ မနည္းႀကီး ရင္းထားရတဲ့ ပ်ားရညက္ ို မင္းက ပေစၥကဗုဒၶါပဲ ဆိၿု ပးီ ေလာင္းလွဴလုိက္ ေစာေစာကတြင္ပဲ အရွငပ္ ေစၥကဗုဒၶါတစ္ပါး ႂကြလာပါတယ္။ ပ်ားရညဆ္ ြမ္းအတြက္ ဆြမ္းခံ သတဲလ့ ား။ ေအး... မင္းရဲ႕ ပေစကၥ ဗုဒါၶ ကုိ သမုဒရၵ ာရဲ႕ ဟိဘု က္ကမ္း ပစ္ခ်လုကိ ္ပါလား” ႂကြလာတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သပတိ ထ္ ဲအျပည့္၊ အုိ... ျပည့္႐ံမု က ဖိတလ္ ်ွ ကံ ်တဲအ့ ထိ ပ်ားရည္ Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) Page - 74

http://mmcybermedia. com ညီအငယ္ဆံုးသည္ မိမိ၏ အလွဴအတြက္ ကုသိုလ္ေဝမွ် ရယူၾကမည့္အစား ႏတႈ ထ္ ြက္ စိတ္ႏလွ ုံး ဆးုိ ယုတသ္ ူမ်ားမဟုတ္။ လဴွ ဒါန္းေပးကမ္းျခင္း၌ တြနတ႔္ ုိပိတ္ပငၾ္ ကသူမ်ား မဟုတ္။ ထျ႔ို ပင္ ၾကမ္းၾကမ္းျဖင့္ ေျပာဆုလိ ုိက္ၾကေသာ အစ္ကုႏိ ွစ္ေယာက္ စကားမ်ားေၾကာင့္ စိတ္ထခိ ိုက္သြား၏။ ညီေထြး၏ အခုိင္အမာ ျပန္လနွ ္ရွငး္ ျပေသာ စကားမ်ားကုိ ၾကားရသညတ္ ြင္ မမိ ိတုိ႔ အမာွ းကုိ သု႔ေိ သာ္ အစ္ကိုမ်ား အျပစ္မျဖစ္ေစရန္ အစ္ကိုမ်ား၏ လြဲမွားေနမႈကုိ တညမ့္ တ္ေပးမည္ဟု ခ်ကခ္ ်ငး္ သျိ မင္သြားၾက၏။ ဆံးု ျဖတလ္ ုိက္သည္။ “အစ္ကုိတုိ…႔ အလဴွ ဆိုတာ အလြနျ္ မတ္ပါတယ္။ အစ္ကိုတို႔က ပိသု ပိ ါတယ။္ “ေအး... တမ႔ို ်ား ႏႈတ္ထြကဆ္ ုးိ သြားသကြယ္။ မင္းစကားကုလိ ည္း တ႔ယို ံပု ါၿပီ။ ကငို း္ ... လဴွ ဒါနး္ ျခင္းဟာ မမိ ပိ ုိင္ဆိငု ္တဲ့ ပစၥညး္ ဝတၱဳအေပၚမာွ တြယ္တာကပ္ၿငျိ ခင္းကို ဖယ္ခြာျခငး္ တ႔ညုိ ီအစ္ကုိ သုံးေယာက္ ျပဳၿပီးေသာ အလွဴအတြက္ ဝမး္ ေျမာကပ္ ီတရိ ိၾွ ကစုိ။႔ သဒါၶ နဲ႔ ေကာငး္ စြာ ျဖစ္ပါတယ္။ အတၱကို ေလ်ာ့ပါးေစပါတယ္။ ထ႔ိုအျပင္ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ရဲ႕ လိုအပ္မႈကုိ ျဖညစ့္ ြမ္းျခင္း ေနၾကစုိ႔” ျဖစ္တဲ့အတြက္ ပရအက်ဳိ းကို ေဆာင္ရြကျ္ ခင္းလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ညအီ စ္ကမုိ ်ား၏ စကားဝငို ္းထဲ မဝင္ရဲဘဲ ပုန္းေအာငး္ နားေထာငေ္ နေသာ ကၽြနမ္ နိ ္းမသညလ္ ညး္ မမိ ိ၏ ပါဝင္ပတသ္ က္မႈကုိ ဆငျ္ ခငၾ္ ကည့္လုိက၏္ ။ ပ်ားရည္ ဒြနစ္ ႑ားပင္ ျဖစ္ေစဦး၊ သူ႔လုအိ ပ္ခ်က္ျဖစ္တဲ့အတြက္ မိမိေၾကာင့္ သူတစပ္ ါး အလွဴခထံ ြက္ေသာ ပေစကၥ ဗဒု ၶါအား ဤအမိ ္သို႔ ႂကြႏငုိ ္ေအာင္ ၫႊနျ္ ပခဲ့သူမာွ မိမိပင္ ျဖစ္သည္။ ယခု ခ်မး္ သာသြားပါတယ္။ ၿပးီ ေတာ့ အခု ကၽြန္ေတာ္ ပ်ားရည္ေလာင္းလဴွ လုိက္တာဟာလည္း အကယ္ပင္ အရွင္ပေစကၥ ဗဒု ါၶ ပါ။ အႏုေမာဒနာ ႏွစ္ဂါထာနဲ႔ ဆေု ပးသြားပါတယ။္ အစ္ကတုိ ို႔ ပ်ားရည္ ေလာင္းလွဴလိုကေ္ သာ ညအီ ငယဆ္ ုံးက သူ႔ဆုေတာင္းစကားကို ျပန္ေျပာေနသံ သဒၶါတရား ေခါငး္ ပါးသူမ်ား မဟုတပ္ ါဘူး။ အခုဟာက အစ္ကတုိ ုိ႔ ေတာထဲကျပန္ေရာက္လာကာစ ေမာေမာပန္းပနး္ ျဖစ္ေနလုိ႔ စိတတ္ ုိေနၾကတာ ျဖစ္မွာပါ။ အလွဴဒါနအတြက္ အစ္ကတုိ ို႔ သာဓု ၾကားလကုိ ္၏။ ေခၚရမွာပါ။ ၾကည္ႏူးပတီ ိ ျဖစ္ရမွာပါ” “ကၽြနေ္ တာ္ေတာ့ေလ ဤကုသုလိ ္ေၾကာင့္ ဇမၺဴဒိပ္မွာ အထကေ္ ကာင္းကင္ တစ္ယူဇနာ၊ ေအာက္ေျမျပင္ တစ္ယူဇနာ အာဏာစကပ္ ်ံ႕ႏ႔ံွေသာ မင္းဧကရာဇ္ ျဖစ္ရပါလုိ၏ လုိ႔ ဆေု တာငး္ လုိကတ္ ယ္” ထိအု ခ်နိ ္မာွ ပင္ ေရခပ္ျပနလ္ ာေသာ ကၽြန္မိန္းမ ေရာက္လာသည္။ ကၽြန္မိန္းမသည္ အစ္ကိုႀကးီ ႏွစ္ေယာက္ ၿငမိ ္သက္ေန၏။ ညအီ စ္ကတုိ ို႔၏ စကားဝငုိ ္းထဲ မဝင္ရဲသျဖင့္ အသာအယာ နားေထာင္ေနလိုက၏္ ။ အစ္ကုိႏွစ္ေယာကက္ ား ေတာထဲ ေတာင္ထဲတြင္ ပ်ားရည္ကုိ ခက္ခဲပင္ပန္းစြာ ကၽြနမ္ နိ ္းမသည္ ဤဒါနအမႈ၌ မမိ ိပါဝင္ခဲ့မႈကို ပတီ ိျဖင့္ ျပန္လည္ေအာက္ေမ့ရင္း ရာွ ေဖြရသူမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ လုပ္ငန္းအေလ်ာက္ ႏႈတ္ၾကမ္း ကိယု ္ၾကမ္းသမားမ်ား ျဖစ္ေစကာမူ ဆေု တာငး္ လိုက္ေလသည။္ Page - 75 Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com “ပ်ားရည္လဴွ သူ ညီအငယ္ဆံုး မင္းဧကရာဇ္ ျဖစခ္ ်ိနမ္ ာွ မဘိ ုရားေခါငႀ္ ကီး ျဖစ္ရပါလို၏” သဆူ င္းရဲမိန္းမ အသြငျ္ ဖင့္ လြတေ္ ျမာက္ရာသို႔ ထြကေ္ ျပးခဲသ့ ည္။ အနးီ ဆုံးႏငွ ့္ အလံုၿခဳံ ဆံးု ျဖစ္ေသာ ဒြန္းစ႑ားရြာ တစ္ရြာသုိ႔ ေရာကခ္ ဲ့သည။္ ရြာအနးီ ရွိ ေညာင္ပငေ္ အာက္၊ ဇရပ္တစ္ေဆာင္မာွ ေနာငအ္ ခါ ညီအငယဆ္ ုံးက အေသာကမင္း အျဖစ္... နားေနရင္းပင္ ကမဇၼ ေလလႈပ္ၿပီး သားေယာကၤ်ားေလး ဖြားျမင္သည္။ ပေညာင္ပင္ေအာက၌္ ေမြးသညျ္ ဖစ္၍ အမည္ကို ‘နိေျဂာဓ’ ဟု မွည့္ေခၚလိုက္ေလသည္။ သုမနာေဒဝီသည္ ဒြန္းစ႑ားရြာ ကၽြနမ္ သည္ ႐ပု ္အဆငး္ လြန္စြာတငတ့္ ယေ္ သာ အသႏၶိမိတာၱ မိဘရု ားေခါင္ႀကးီ အျဖစ္၊ အႀကီးအကဲ၏ ေစာင့္ေရွာကမ္ ႈကို ရရိွခဲ၏့ ။ ထအို႔ တူ ဘရု ငေ့္ သြးသား ျဖစပ္ ါလ်က္ သမဒု ၵရာတစ္ဖက္ကမ္းသို႔ ပစ္ခ်လိုက္ပါလားဟု ေျပာခဲေ့ သာ အစ္ကလို တ္က သီရိလကၤာကၽြနး္ တြင္ အေၾကာငး္ မလွရာွ ေသာ နေိ ျဂာဓကိုလည္း အထူးပင္ ၾကင္နာစြာ ေစာငေ့္ ရွာက္ခဲသ့ ည္။ ဤသုိ႔ျဖင့္ ေဒဝါနံပိယတိႆမင္း အျဖစ္၊ ဒြန္းစ႑ားဟု ေျပာခဲ့ေသာ အစ္ကုိအႀကီးဆံုးကား ဒြနး္ စ႑ားရြာတြင္ သမု နာေဒဝီသည္ ဒြနး္ စ႑ားရြာမွာပင္ ခနု စ္ႏွစ္ ၾကာသြားသည္။ နေိ ျဂာဓသူငယလ္ ည္း ေမြးဖြားႀကီးျပငး္ ခဲ့ရေသာ ‘နေိ ျဂာဓ’ အျဖစ္ အသီးသီး ေရာကရ္ ိွ ျဖစ္တည္ခဲၾ့ ကေလသည္။ ခုနစ္ႏွစ္သားအရြယ္ ေရာက္လာသည။္ မဟာဝ႐ုဏ ဘြဲအ႔ မည္ရိွ ရဟႏာၲ ေထရ္တစ္ပါးက နေိ ျဂာဓကို သာမေဏျပဳေပးလိုက္၏။ သာမေဏျပဳရန္ ဦးဆံရိတစ္ ဥ္မာွ ပင္ တစပၪၥက ကမၼဌာန္း စးီ ျဖန္းလ်က္ **** နိေျဂာဓသာမေဏသည္ ရဟႏၲာ ျဖစ္သြားေလသည္။ အဝႏၲိတိုငး္ ကုိ အစးုိ ရခဲေ့ သာ အေသာကမင္းသားသည္ ခမည္းေတာ္ ဗိႏဳၶ သာရမင္းက **** ေစလႊတ္သျဖင့္ ေဝဋိသၿမဳိ႕သို႔ ေရာက္ခဲ့၏။ ထၿုိ မဳ႕ိ မွ သူေဌးသမးီ ကုိ ေကာက္ယူ၍ ဥေဇၨနီ မင္းေနျပည္ေတာက္ ို အပု ္ခ်ဳပစ္ ုးိ စံခဲ့သည္။ သားေတာ္ မဟိႏၵိႏွင့္ သမီးေတာ္ သဃၤမိတၱာတို႔ နေိ ျဂာဓ သာမေဏသည္ မယ္ေတာ၏္ အိမ္သို႔ ေန႔စဥ္ ဆြမ္းခႂံ ကြၿမဲ ျဖစ၏္ ။ ဖြားျမင္ၿပီးေနာက္ ခမညး္ ေတာ္ ဗႏိ ဳၶ သာရမငး္ နာမက်နး္ ျဖစ္သျဖင့္ ဥေဇနၨ ီကို စြန္႔ခြာကာ နနံ က္လင္းသည့္အခါ ဆရာ ရဟနး္ ေတာ္မ်ားအား ဝတျ္ ပဳလုပ္ေကၽြးကာ သပိတ္၊ သကၤန္းျပင္လ်က္ ပါဋလပိ ုတသ္ ုိ႔ သြားကာ ခမညး္ ေတာ္ လြန္ေသာအခါ ထီးနန္းကို ရယူသမိ း္ ပိုက္လိုကသ္ ည္။ ဆြမ္းခံထြက္သည္။ နိေျဂာဓသာမေဏ၏ ဆြမ္းခံအစဥ္ခရီးမွာ ၿမဳိ႕ေတာဘ္ က္မွ လာခဲၿ့ ပီး မင္းရငျ္ ပငက္ ုိ ျဖတ္ကာ ၿမဳိ႕အေရ႕ွ ျခမ္းဘက၌္ ရွိသည့္ မယ္ေတာ္၏အိမ္သုိ႔ ဝင္ေသာခရီး ျဖစ္သည္။ အေသာကမင္း၏ ေနာငေ္ တာ္ျဖစ္ေသာ သုမနမင္းသားသည္ က်န္ညီေနာင္ ထုိသို႔ နိေျဂာဓသာမေဏ ဆြမး္ ခံႂကြသည့္ တစ္ခေု သာ ေန…႔ ထုိေန႔ တစေ္ န.႔ .. ကုိးဆယ္ရ့ ွစ္ေယာကက္ ို စု႐ုးံ ေခၚေဆာင္ကာ ေထာင္ထားျခားနား ေလသည္။ အေသာမင္း၏ Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) လက္ခ်ကျ္ ဖင့္ သမု နမင္းသား က်ဆးံု ခဲ့၏။ ထိအု ခ်ိန္၌ သမု နမင္းသား၏ မိဖုရား သုမနာေဒဝီ၌ ကယုိ ္ဝနအ္ ရငအ့္ မာ ရိေွ နၿပီ ျဖစ္ေလသည။္ စစ္႐းံႈ ၏ ၾကင္ယာေတာ္ သမု နာေဒဝသီ ည္ Page - 76

http://mmcybermedia. com ခမညး္ ေတာ္ ဗိႏၶဳသာရမငး္ ႀကးီ နတ္ရြာစၿံ ပးီ ေနာက္ အျခားသားေတာ္မ်ားကို ေက်ာ္ျဖတ္ကာ ခမည္းေတာ္ ဗႏိ ဳၶ သာရမငး္ ႀကးီ လကထ္ ကက္ တည္းက ခ်မွတထ္ ားေသာ သေဘာတရားကုိ ရာဇဝံသအ႐းို ကုိ ေဖာက္ထြက္လ်က္ ထးီ နန္းကုိ အရယူခဲ့သည့္ အေသာကမင္း၏ လက္သည္ အေသာကမင္း ဆက္လက္က်င့သ္ ုံးခဲရ့ ာ ထသို ေဘာတရားမာွ ပါဋလိပတု ျ္ ပည္ အတြင္းရွိသည့္ ညီေတာ္၊ ေနာငေ္ တာ္တုိ႔၏ ေသြးမ်ားျဖင့္ စြန္းေပေနေသာလက္ ျဖစ္ေလသည္။ အယူဝါဒအားလးုံ ကုိ လြတ္လပ္ခြငေ့္ ပးထားေသာ သေဘာတရား ျဖစသ္ ည္။ မည္သမူ ဆို မမိ ိတုိ႔ ႏစွ ္သက္သည့္ ဘာသာ အယူဝါဒကို ကုးိ ကြယခ္ ြင့္ရွိသည္။ မင္းႀကီး ကယို တ္ ိုင္ကလည္း ထိုထိုေသာ မင္းႀကီး၏ တငုိ ္းျပည၌္ အယူဝါဒ အမ်ဳိ းမ်ိဳးတိုသ႔ ည္ ထြန္းကားေန၏။ ျဗာဟၼဏဝါဒလည္း အယူဝါဒ ဆရာႀကီးမ်ားကို ေထာကပ္ ံ့ေပးကမ္း လဴွ ဒါနး္ ထားသည။္ သု႔ေိ သာ္... ရွိသည။္ သကၤန္းေရာင္ ပုဆးုိ ဝတ္ထားသည့္ ပ႑ရဂၤတိတၳိတုိ႔လည္း ရွသိ ည္။ ပရိဗာၺ ဇက တတိ ိတၳ ု႔ိလည္း ရိွသည္။ နဂိ ႑တို႔လည္း တနခ္ ုိးထြားေနၾကသည။္ နတိ ိၳက ဝါဒလည္း အေသာကမင္းႀကးီ ၏ စတိ ္သႏာၲ န္တြငး္ သို႔ မည္သည့္အယူဝါဒမွ် စြဲဝင္ကနိ ္းေအာငး္ ျခင္း မရိွ၊ တြင္က်ယ္ေနသည္။ မင္းႀကးီ သည္ ထုိဝါဒအမ်ိဳးမ်ိဳးတိုျ႔ ဖင့္ ေထြျပားေဝဝါးေနသည္။ စိတ္အလိမု က် မင္းႀကးီ ၏ ယၾုံ ကည္သက္ဝင္မႈကုိ မည္သည့္ဝါဒမွ် ဆြဲေဆာင္သိမ္းသြငး္ ႏိုင္ျခင္း မရွိ။ အယူဝါဒ ျဖစ္ေနသည။္ တစ္ခုခု၌ ယံုၾကည္သက္ဝငဖ္ ုိ႔ ထားဘိဦး၊ ထအုိ ယူဝါဒရငွ ္တုိ႔၏ ဥပဓိ လကၡဏာ အသြင္အျပင္ မ်ားကုိပင္ မင္းႀကီး အလိုမက် ျဖစေ္ နသည္။ ရေသ့ရဟန္း မပီသ၊ ျဗဟၼဏ မပီသဟု မငး္ ႀကီး ထေုိ န႔က အေသာကမင္းသည္ ျခေသၤ့ခံေလေသာ နန္းတံခါးကို လွပ္၍ အျပင္သို႔ ျမငသ္ ည္။ လ်ွ ပ္ေပၚေလာ္လည္ၿပးီ ဣေႁႏတၵ ႔ုိမွ ခၽြတယ္ ြငး္ ေနၾကသည္ဟု ျမင္သည။္ ထု႔ိေၾကာင့္ လွမး္ ေမွ်ာ္ၾကည္ရ့ င္း ပ်႕ံ လြင့္ေသာစိတ္ကို လႊတ္ေပးထားမိေနသည္။ လြင့္ေနေသာစိတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔ တတိ ိၳဆရာႀကီးမ်ားႏွင္႔ ပတ္သတၿ္ ပီး အေသာကသည္ ပုဂိၢဳလလ္ ည္း မခင္ တရားလည္း မမင္ မႀကဳိ းစားဘဲ တမင္ လႊတ္ေပးထားေသာေၾကာင့္ အေသာကမင္း၏ စတိ ္အစဥ္သည္ ေလေပြထဲမွ ျဖစ္ေနေလသည္။ လဲမိ႕ႈ တစ္ခုႏွယ္ ျဖစ္ေနသည္။ ထလို ဲမိ႕ႈ သည္ ထိခ်င္ရာထိ၊ ကပခ္ ်ငရ္ ာကပ္၊ လြင့္ခ်င္သလုိလြင့္ကာ လမ္းေၾကာငး္ မဲ့ ဥးီ တည္ရာမဲ့ ျဖစ္ေနသည္။ မငး္ ႀကီး၏အေတြးမ်ားက ၿပီးခဲ့ေသာ စစ္ပြဲမ်ား မင္းႀကီးသည္ စိတ္ထဲမာွ ပင္သ့ က္ အခါခါ႐ိႈက္၍ အႀကိမႀ္ ကိမ္ ညည္းတြားမိေနသည္။ ဆီသုိ႔လည္း ေရာက္သည္။ ပါဋလိပတု ္ ထးီ နန္းကုိ မိမိ သမိ ္းပိုကရ္ ရိွခဲျ့ ခငး္ ျဖစ္ရပ္မ်ားဆီသုိ႔လညး္ လူသားတစ္ဦး၊ ရွငဘ္ ုရင္တစ္ပါးအတြက္ ေဆာက္တည္ရာ ဟူသည္မွာ အဘယ္နညး္ ။ ပါဋလိပုတ္ႏွင့္ အေတြးေရာကသ္ ည္။ ခမ္းနားႀကးီ က်ယ္ေသာ နန္းေတာ္ႀကးီ ထဲတြင္ ဝင္ေရာက္ခစားသူမ်ား၊ တကြေသာ ေရေျမေတာေတာင္ စည္းစိမ္ဥစာၥ တုိ႔ကုိ စိုးမိးု ပိငု ္ဆိုင္ထားေသာ ဘဝ၊ လူေတြ၏ ဝင္ထြကသ္ ြားလာသူမ်ား...။ ဒုစ႐ကို ္ ဆယ္ပါးကို ေရာွ င္ၾကဥ္႐ျုံ ဖင့္ ၿပးီ ေျမာကၿ္ ပီဟု အယူအဆရိွသူ သက္ဦးဆံပိုင္ အရငွ ္သခင္ဘဝတြင္ ေလးနကျ္ ပည့္ဝေသာ ဘဝအဓိပၸာယ္ ဟူသည္မွာ ပရိဗၺာဇက တိတိမၳ ်ား၊ အဝတ္မဆီး အခ်ညး္ ႏွးီ ေနၾကေသာ အေစလက တတိ ိဆၳ ရာမ်ား၊ ကေိ လသာ အဘယ္နည္း။ မမိ ိေရွ႕ေမွာက္တြင္ လူမ်ားစြာတို႔ ဒးူ ေထာကခ္ စားၾကရငး္ ထသုိ ူတိသု႔ ည္ မမိ ိအား အေႏာွ င္အဖြဲ႕မွ ငါတလ႔ုိ ြတ္ၿပီျဖစ္၍ ငါတ႔ုိ ရဟႏၲာျဖစ္ၿပဟီ ု ေႂကြးေၾကာေ္ သာ နိဂ႑မ်ား၊ ငါတို႔ သူတို၏႔ နားခုိရာအျဖစ္ အမွီသဟဲျပဳၾကသည။္ မိမိကုိယတ္ ိုငက္ ေတာ့ မည္သည့္အရာထံတြင္ က်ဴးလြန္သမ်ွ မေကာင္းမႈဟူသမွ်ကုိ ငါတက႔ို ုိးကြယ္သည့္ ထာဝရဘုရားသခင္က ငါတုက႔ိ ိုယ္စား နားခုိရာအျဖစ္ အမသီွ ဟဲ ျပဳရမညန္ ညး္ ။ တိတိၳဆရာႀကီးမ်ားေလာ၊ နတ္ေဒဝတာမ်ားေလာ၊ ခယံ ူသည္ဟေူ သာ ဝါဒကုိ စြဲကိုင္ထားသည့္ နိတိၳက ဝါဒမီ ်ား...။ Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) Page - 77

http://mmcybermedia. com တန္ခးုိ ရွင္ တစပ္ ါးပါးေလာ။ မည္သူက႔ ုမိ ်ွ မေတြ။႔ ေယာက္ယကခ္ တ္ေနေသာ မမိ ိ၏ အေတြးစဥ္ “ေဟ့... အမတတ္ စ္ေယာက္ လာစမ္း။ ေဟာဟိုမွာ နန္းရငျ္ ပင္ကို ျဖတၿ္ ပီး အေရွ႕ဘက္ကုိ အမွ်ငတ္ န္းတုိ႔ကုိ သပရ္ ပ္ေျပျပစ္ေအာင္ ထုံးဖြဲ႔ခ်ည္ေႏွာငေ္ ပးမည့္ အရာသည္ အဘယ္နည္း။ သြားေနတဲ့ သာမေဏငယေ္ လး ေတြ႔လား။ သြား... သူ ၿမဳိ႕တံခါးအျပင္ဘက္ မေရာကခ္ င္ လုကိ ္ပင္ၿ့ ပီး ဒီကႂုိ ကြလာဖုိ႔ ေျပာစမး္ ... ျမန္ျမန္သြား” ထအုိ ေတြးမ်ားျဖင့္ အေသာကမင္းသည္ ေလသာနန္းတံခါးအျပင္ ႐ႈခင္းဆီသို႔ အမတ္သည္ လွ်ငျ္ မန္စြာ ထြကခ္ ြာသြားသည္။ ေငးေမာေနခုိကမ္ ွာပင္ ျမငက္ ြငး္ အာ႐ုံအတြင္းသို႔ တစစ္ ုံတစ္ေယာကေ္ သာ သဏၭာန္ ခါတငို ္းထက္ ပၿို ပီး စတိ ္ျမန္လကျ္ မန္ ျဖစ္ေနေသာ အေသာကမင္းသည္ ထပို ထမအမတ္ ဝငေ္ ရာက္လာ၏။ ညငသ္ ာ၍ မနွ ္မနွ ္ေရြ႕လ်ားေနေသာ သဏၭာန္၊ မေႏွးလြနး္ မျမနလ္ ြနး္ ေသာ သြားေနစဥ္မာွ ပင္ ေနာက္ထပ္ အမတ္တစ္ဥးီ ကို ေခၚ၍ လႊတ္ျပနသ္ ည။္ ထ႔ုိေနာက္ မၾကာသင့္ဘဲ ၾကာေနသည္ဟဆု ုိကာ တတယိ အမတ္ကုိ လတႊ ျ္ ပန္သည္။ ေနာက္ထပ္ အမတ္တစ္ေယာက္ ေျခလွမ္းမ်ားက ယမိ း္ ယုိင္ေကြ႔ေကာက္ျခငး္ မရွိ၊ အစိပ္အက်ဲ ညမီ ်ွ စြာ လွမး္ ႂကြေနၾကသည္။ ႏွစ္ေယာက္ သံုးေယာက္...။ မည္းနက္ေသာ သပိတ္တစ္လုံးကုိ ပုကိ ္ထားၿပးီ ဝတ္႐ံထု ားေသာ သကၤန္းမ်ား၏ “ျမနျ္ မန္ပင့္ခဲ၊့ ျမန္ျမန္ႂကြလာဖို႔ ေျပာ...” အေရာင္သည္လည္း ၿငမိ ္သက္စြာ ေတာက္ပေနသည္။ ထသို ုိ႔ ျမင္လုိက္႐ံု တစ္ခဏမွာပင္ **** အေသာကမင္းသည္ အေတြးစကားမ်ားျဖင့္ မိမိကိုယ္ မိမိ ေျပာျဖစသ္ ြားသည္။ နေိ ျဂာဓသာမေဏကား ေနာကမ္ ွ အမတ္မ်ား ၿခံရံလိကု ္ပါလ်က္ ပုမံ ွန္ လမွ ္းႂကြေနက် ေျခလွမ္းမ်ားျဖင္သ့ ာ ေအးေဆးတည္ၿငိမ္စြာ ေလွ်ာကလ္ ာသည္။ အေသာက မင္းႀကီးသည္ “ဒနီ န္းရငျ္ ပင္မာွ ဝင္ထြက္သြားလာေနၾကသူေတြ အားလံုးနဲမ႔ တူ တစ္မူထူးျခားေနပါလား။ ငါ သာမေဏငယ္ နန္းေတာမ္ ုခ္သို႔ ေရာကသ္ ညအ္ ထိ ေလသာနန္းတံခါးမွ ေစာင္ၾ့ ကည့ၿ္ ပးီ ေနာက္ ေန႔စဥ္ ျမင္ေတြေ႔ နရသူေတြကေတာ့ မၿငိမ္မသက္ ေယာက္ယကခ္ ပ္ ေနၾကတယ္။ ဣေႁႏၵ တခံ ါးမွ ခြာလ်က္ နနး္ ေဆာင္ထဲ ဝငလ္ ုကိ သ္ ည္။ ဘရု ငမ္ ငး္ ျမတ္ နန္းေဆာငထ္ ဲ ေရာက္ေနၿပးီ ေစာင့္စညး္ ျခင္း မရိွဘးူ ။ ေၾကာက္လန္႔ တနု ္လႈပ္ေနတဲ့ သမင္ေတြလိပု ဲ၊ အစာအတြက္ ရငွ ္သန္မႈ အသင့ေ္ စာင့္ေနၿပီဟု သတငး္ ရေသာ အမတတ္ ုိ႔သည္လည္း သာမေဏကုိ ညီလာခံ နန္းေတာအ္ ထိ အတြက္ အၿမဲပဲ ထိတထ္ ိတပ္ ်ာပ်ာ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ အခု ဟိုမွာ ျမင္ေနရတဲ့ သူ၊ အငး္ ... ပင့္လာၾကသည။္ သူငယ္ေလးပါလား။ ကေလးငယ္ပါလား…။ သာမေဏေလး…။ သူကေတာ့ တည္ၿငမိ ္လိုကတ္ ာ။ ေျခလွမ္းပုံကအစ သပ္ရပ္ တိက်လကုိ ္တာ။ သူဟာ အသြင္သဏၭာန္ တည္ၿငမိ ္ခုိင္ခံ့သလို အတြင္း Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) စတိ ္သႏာၲ န္မာွ ရွငသ္ န္ ၿမဲၿမံေပမွာပဲ” အေသာကမင္းသည္ စတိ ျ္ မန္ကိုယျ္ မန္ သဘာဝရိွသူ ျဖစ္သည္။ လခို ်င္ေသာအရာကို ခ်က္ခ်င္း ရယူပငို ္ဆိငု ္ရမွ ေက်နပ္သည္။ ထ႔ိုေၾကာင့္... Page - 78

http://mmcybermedia. com နိေျဂာဓ သာမေဏ ညီလာခံ နန္းေဆာင္ထဲ ေရာက္လာသည္။ ဘုရင္မငး္ ျမတ္ တစ္ပါးတည္းအတြက္သာ ျဖစ္ေသာ ရာဇပလငႅ ္ထက္တြင္ အေသာကမင္းႀကးီ မတွ စ္ပါး မညသ္ ူမွ် ထငုိ ္ခြင့္မရွိ၊ ဤသုိ႔ တက္ထိုငသ္ ူသည္ မင္းႀကီး၏ အာဏာစကက္ ို ဖဆီ န္သ၊ူ အမတ္မ်ား နန္းၾကမ္းျပင္ေပၚ၌ အသးီ သီး ခစားေနရာယူလိကု ္ၾကသည္။ အေသာကမင္းက စိန္ေခၚသူသာ ျဖစ္ေပသည္။ သာမေဏငယ္ကုိ ႏစွ ္လိုစြာ ၾကည္႔ရင္း... ထုိ႔ေၾကာင့္ ရာဇအာဏာကို တစ္ဖကစ္ ြန္းမွ ဆြဲကိငု ္လႈပ္ယမ္းေသာ သာမေဏငယ္အား “သင့ေ္ တာေ္ လ်ာက္ပတ္ရာ ေနရာကို သိၿပးီ ထုငိ ္ပါ” မင္းႀကီး ဘယသ္ ိ႔ု ျပဳမူေလမလဲဟု ထိတ္လန႔္စြာ ၾကည့္ေနၾကသည္။ အမ်ကမ္ ာနႀ္ ကးီ တတ္ေသာ အေသာကမင္းသည္ သန္လ်က္ဓားကို ဆြဲယလူ ုိက္မည္လား။ သ႔ိုမဟုတ္ စစ္သည္ ရဲမက္မ်ားကို ဟု ေျပာလကို ္သည္။ ဆင့္ေခၚလုကိ ္ေလမလား။ နေိ ျဂာဓသာမေဏက ႏွစ္ေထာငထ့္ ြာ အရပ္ကသို ာ ၾကည့္ေသာ စကၡဳေႁႏၵကုိ အသာအယာ အမတ္အားလုံး အံ့အားသင့္ကာ ေငးငငို ္မငတ္ က္ ျဖစ္သြားၾကသည္။ ပင့္ရင္း နန္းေတာ္ကို တည္ၿငမိ ္စြာ အကဲခတ္လိကု ္သည္။ နန္းေတာ္ၾကမး္ ျပငတ္ ြင္ ပ်ပ္ဝပ္ ခစားေနၾကေသာ အမတ္မ်ား၊ မမိ ိ အနား၌ ရပ္ေနေသာ အေသာကမင္း။ ထိ႔ုေနာက္ မင္းႀကီးသည္ သာမေဏငယ္ ကမ္းေပးထားေသာ သပိတက္ ို ပကုိ ္ထားလ်ကသ္ ားပင္ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ စရီ ရီ ခင္းျဖန႔ထ္ ားေသာ ကတၱီပါဖုမံ ်ား။ ထို႔ေနာက္ ထီးျဖဴ အပု ္မိးု ထားေသာ ေက်နပ္အားရစြာ သာမေဏကို ၾကည့္ေနသည္။ မင္းႀကးီ ၏ မ်က္လးုံ အစုံတြင္ အမ်က္ တစိုးတစိ ရာဇပလႅင၊္ ထပုိ လႅင္ထက္တြင္ မည္သမူ ွ် မရွိ။ မရွိ႐ံမု က ႏစွ ္သက္ၾကည္ႏးူ ေသာ မ်က္ဝန္းရညၾ္ ကည္မ်ားပင္ ဝနး္ ဖြဲေ႔ နသည္ ထငရ္ ၏။ သာမေဏေလး မည္သညေ့္ နရာတြင္ ေနရာယူမညက္ ို ေစာငၾ့္ ကည့္ အကဲခတ္ေနေသာ အေသာကမင္းကား ၾကည္ႏူးျခင္းမ်ားျဖင့္ စိတထ္ ဲမွ ေရရြတ္လကုိ ္သည္။ အေသာကမင္းသည္ မေမွ်ာလ္ င့္ေသာ အျခင္းအရာတစ္ခုကို ႀကံဳလကို ရ္ ၏။ ယင္းကား သာမေဏက သပိတ္ကို မိမိထံသုိ႔ ကမ္း၍ လမွ ္းေပးေနျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ မင္းႀကီးသည္ သပတိ ္ကုိ လွမး္ ယူ “ဒီေန႔ပဲ ဒသီ ာမေဏေလးဟာ မဂဓသခင္ကို သမိ း္ ပုိက္ေတာမ့ ယ္… သာမေဏေလး ပကို ္ထားလုိကရ္ သည္။ ထိ႔ုေနာက္... ထငို ္လုိက္ျခငး္ အားျဖင့္ အေသာကရဲ႕ ရာဇပလႅငဟ္ ာ ပိၿု ပီး ဘုန္းအာဏာ ေတာက္ပေတာ့မယ္” နိေျဂာဓသာမေဏသည္ ဆတု ္ဆိုငး္ တံ႔ုေႏွးျခငး္ အလ်ဥ္းကင္းေသာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ အေသာကမင္းက သပိတ္အဖံုးကုိ ဖြင့္၍ အမတ္မ်ားဘက္သို႔ တစ္ခ်က္လညွ ့္ကာ ပလႅင္ဆီသို႔ ေလ်ွ ာကသ္ ြားကာ ရာဇပလငႅ ္ေပၚသုိ႔ တက၍္ ထက္ဝယ္ဖြဲ႔ေခြ ေနရာယူလိကု ္သည္။ မ်ကရ္ ိပ္ျပလိုကသ္ ည။္ မမိ ိတုိ႔ အရွင္သခင္၏ အရိပ္အကဲကုိ အၿမဲသိေနၾကေသာ အမတ္မ်ားလည္း အမတမ္ ်ားအားလံးု ထိတ္ထိတ္ပ်ာပ်ာ ျဖစသ္ ြားၾကသည။္ မဂဓႏိုင္ငေံ တာ္၏ အရွင္သခင္ ခ်ကခ္ ်င္းပင္ နားလည္သြားၾကသည။္ Page - 79 Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)

http://mmcybermedia. com မၾကာမီမွာပင္ သပိတ္ထဲ၌ ဆြမး္ ေဘာဇဥမ္ ်ား ေလာငး္ ထည္ၿ့ ပးီ ျဖစသ္ ြား၏။ မင္းႀကီးက “နိဗာၺ န္ကိုသာ အာ႐ံုျပဳပါတယ္” ဆြမး္ ေဘာဇဥ္မ်ားႏွင့္တကြေသာ သပိတ္ကို ပလငႅ ္ထက္ရွိ သာမေဏငယ္လက္သ႔ို ကပသ္ ည္။ ဥပဓလိ ကၡဏာ၏ ရငွ း္ သန္ပ႔ ံုကသုိ ာမက ေတြေဝတု႔ံဆိုငး္ ျခငး္ ကငး္ ေသာ စကားသံကိုပါ သာမေဏက ဣေႁႏၵႀကီးရငစ့္ ြာ လမွ ္းလင့္လက္ခံသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ညီလာခံ နန္းေတာ္အလယ္ ၾကားရသည့္အတြက္ မင္းႀကးီ မာွ ႏွလုးံ ၫႊတ္ေပ်ာင္းခဲ့ၿပီ ျဖစေ္ လသည။္ ရာဇပလႅငထ္ က္ ဘရု င္ႏွင့္တကြ မဴွ းမတ္မ်ား စုံညီရွိေနၾကသည့္ အခင္းအက်င္းဝယ္ အေသာကမင္း၏ လက္အုပ္ ၾကာပဒုသံ ည္ အလုိလုိ ဖးူ ငုံသြား၏။ သာမေဏငယ္သည္ ထိုအရာမ်ား မရသိွ ကဲသ့ ုိပ႔ င္ ေတာရိပ္ေတာင္ရိပ္ သစပ္ င္ေအာက္ မမိ ိ “အရွင္ သာမေဏတိုရ႔ ဲ႕ ဆရာအရွင္ ေဟာၾကားေသာ အဆံုးအမကို အရငွ ္ သပိ ါသလား” တစ္ပါးတညး္ ရွိေနသကဲသ့ ႔ုိ သပိတ္ထဲမွ ဆြမး္ ကုိ ရင့္က်က္စြာ တညၿ္ ငမိ ္စြာ ဘဥု ္းေပးေလသည္။ “သိပါတယ္” မ်ွ တ႐ုံေလာကေ္ သာ ဆြမ္းကစိ ၥအဝဝ ၿပီးေသာအခါ သာမေဏငယ္သည္ စကၡဳေႁႏကၵ ို ျဖစေ္ စလ်က္ “ထုိအဆုံးအမကို တပည့္ေတာ္အား ျပန္လည္ ေဟာၾကားႏိုင္ပါသလား” ၿငမိ သ္ က္စြာပင္ ထုိင္ေန၏။ “ေဟာၾကားႏုိငပ္ ါတယ္ မင္းႀကးီ ” အဆုံးအမကုိ ခယံ ူရန္ မငး္ ႀကးီ သည္ ဒူးတုပ္လိုက၏္ ။ အေသာကမင္းႀကီးသည္ ေလ်ာက္ပတ္ေသာ ေနရာကုိ ယူလ်က္ စေမးေလသည္။ “အပၸမာေဒါ အမတံပဒံ၊ ပမာေဒါ မစဳၥ ေနာပဒံ...” “အနက္ကို နာပါရေစ… အရငွ ္ သာမေဏ” “အရွငသ္ ာမေဏရဲ႕ အမ်ဳိ းအႏြယ္ဟာ ဘာပါလဲ” “သတစိ ြဲၿမဲမႈသည္ မေမမ့ ေလ်ာ့ျခင္းသည္ ေသျခင္းကငး္ ရာ နိဗၺာနသ္ ုိ႔ ေရာကျ္ ခင္းျဖစ၏္ ။ သတိကငး္ မ၊ႈ ေမ့ေလ်ာ့ျခငး္ သည္ ပူပန္ဆငး္ ရဲ အဖန္ဖန္တလဲလဲ ေသရျခငး္ ၏ အေၾကာငး္ ျဖစ္၏” နိေျဂာဓသာမေဏက ေျဖသည္။ Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com) “ဗဒု ၶမ်ိဳးႏြယ္ ျဖစပ္ ါတယ္” ရွင္းလငး္ ေျပျပစေ္ သာ အသံ ေပၚလာသည္။ “အရွငသ္ ာမေဏ ဘယသ္ ူရ႔ ဲ႕ အဆးံု အမကုိ ခယံ ူပါသလဲ” “ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အဆုံးအမကို ခံယူပါတယ”္ “အရွင္သာမေဏ မည္သည့္အယူဝါဒကုိ ယၾုံ ကည္ပါသလဲ” Page - 80

http://mmcybermedia. com မင္းႀကးီ ၏ ႏွလုးံ အိမ္သည္ ထခုိ ဏမာွ ပင္ ဓမၼျဖင့္ ထံုမြမ္းကာ တရားအၿမဳိက္၌ နစျ္ မဳပ္ေပ်ာ္ဝငသ္ ြားေလသည။္ “တပည့္ေတာ္ သပိ ါၿပီ ဘရု ား” **** အေသာကမင္းသည္ နေိ ျဂာဓသာမေဏအား အၿမဲနိစၥ ဆြမ္းအုပ္ရစွ ္အုပ္ လွဴဒါန္း၏။ သာမေဏက ထဆုိ ြမ္းအုပက္ ုိ ဥပဇၩာယ္ဆရာအား လွဴေသာအခါ ေနာက္ထပ္ ဆြမ္းရွစ္အုပ္ လွဴျပန္သည။္ သာမေဏကလညး္ ထပမ္ ံ လဴွ ျပန္သည္။ တတိယရွစ္အုပ္ မငး္ ႀကီးက လွဴျပန္ရာ သာမေဏကလည္း ရဟန္းအေပါင္းအား ထပ္မံ လွဴျပန္သည္။ ဤသို႔ျဖင့္ ရဟနး္ သးုံ ဆယႏ့္ ွစ္ပါးကုိ နန္းေတာသ္ ုိ႔ ပင့္ကာ ဆြမ္းလုပ္ေကၽြးသည။္ ထိသု ု႔ိ ေန႔စဥ္ ႏစွ ္ဆတိုးေစကာ အျခားေသာ ပရိပိုဇ္၊ တတိ ၊ၳိ ပဏု ၰားမ်ား စစု ုေပါင္း ေျခာက္ေသာင္းကို ဆြမ္းရိကာၡ ျဖတ္ေတာကေ္ စၿပီး ရဟနး္ ေျခာက္ေသာငး္ ကုိပင္ အၿမဲကပ္လဴွ ေလသည္။ အေသာကမင္းႀကီး၏ စတိ ္သႏာၲ န္မာွ လညး္ သဒၶါ၏ လႈေံ႔ ဆာ္မႈမွ အစျပဳကာ သရဏဂံုႏွင့္ သလီ မ်ား၌ ဆုိက္တည္ ၿငိမသ္ ကခ္ ဲၿ့ ပီ ျဖစ္ေလသည္။ Page - 81 Typing by Lucky82 (mmcybermedia. com)