Πρότυπο Γυμνάσιο Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης Μαθήματα Ιστορίας της Τέχνης. Μια περιδιάβαση στην τέχνη από την Προϊστορία μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο Τόνια Καφετζάκη (επιμέλεια κειμένων) - Χριστίνα Παπαδάκη (εικαστική επιμέλεια) 11.5. Μετεμπρεσσιονιστικά ρεύματα
Γενικά Γύρω στα 1880 σημειώνεται “κρίση του ιμπρεσσιονισμού” Κάποιοι ζωγράφοι αρχίζουν να κινούνται πέρα από την ιμπρεσσιονιστική αποτύπωση της οπτικής εμπειρίας Είναι μεμονωμένοι καλλιτέχνες. Δεν αποτελούν ενιαία, ομοιογενή ομάδα Θέλουν να βρουν μία νέα δική τους εκφραστική γλώσσα Κάποιοι αντιδρούν στον Ιμπρεσσιονισμό Κάποιοι προσπαθούν να τον εμπλουτίσουν Κάποιοι άλλοι πήραν στοιχεία του για να διαμορφώσουν καινούργιες μορφές έκφρασης
Σεζάν, Σερά, Γκωγκέν, Βαν Γκογκ, «Οι πατέρες της τέχνης του 20ού αι.» [W. Hofmann] το έργο τους αποτελεί την αφετηρία της σύγχρονης τέχνης αποδίδουν μία νέα, ανεξάρτητη οπτική πραγματικότητα
Paul Cezanne [Πώλ Σεζάν] (1839-1906) αμφισβήτηση του Ιμπρεσσιονισμού, θεωρώντας ότι μένει στην επιφάνεια των πραγμάτων επιστροφή στις στέρεες κλασικές φόρμες μέσα όμως από νέους εκφραστικούς τρόπους στροφή στην έρευνα της φύσης τα έργα του διακρίνονται για την «καθαρή» σύνθεση και τα έντονα χρώματα
Paul Cezanne, Βουνά της Προβηγκίας (1878-1880) Λάδι σε καμβά, 53,5x72,4 εκ. Κάρντιφ, Μουσείο Ουαλίας
Paul Cezanne, Νεκρή φύση (1879 -82) Λάδι σε μουσαμά, 46x55 εκ. Ιδιωτική συλλογή
Paul Cezanne, Mont Sainte-Victoire and the Viaduct of the Arc River Valley (1882-85), Λάδι σε καμβά, 65x82 εκ. Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Paul Cezanne, Mont Sainte-Victoire με μεγάλο πεύκο (1887) Λάδι σε καμβά, 67×92 εκ. Λονδίνο, Courtlaud Institute of Art [Ινστιτούτο Τέχνης Κουρτώ]
Paul Cezanne, Χαρτοπαίκτες (1892-95) Λάδι σε μουσαμά, 60 x 73 εκ. Λονδίνο, Courtlaud Institute of Art
Paul Cezanne, Οι μεγάλες λουόμενες (1898-1905) Λάδι σε μουσαμά, 208x249 εκ. Φιλαδέλφεια (Η.Π.Α.) Μουσείο Τέχνης Φιλαδέλφειας
Παρατηρήστε: Paul Cezanne, Οι μεγάλες λουόμενες το ισοσκελές τρίγωνο πάνω στο οποίο κτίζεται όλη η σύνθεση την ανυψωτική τάση των κορμών και των μορφών ► πνευματικότητα τη δημιουργία ομάδων/συμπλεγμάτων των μορφών την αποφυγή κάθε αφηγηματικού και διακοσμητικού στοιχείου
Paul Cezanne, Château Noir (1902 -1905) Λάδι σε μουσαμά, 70x82 εκ. Βέρνη, Collection Jacques Koerfer
Paul Cezanne Mont Sainte-Victoire (1904-1906) Λάδι σε μουσαμά, 65x81 εκ. Princeton University Art Museum
Georges Seurat [Ζωρζ Σερά] (1859-1891) επηρεάστηκε από τη θεωρία για τις χρωματικές αντιθέσεις και τη διάσπαση του φωτός στα συστατικά του χρώματα επεξεργάστηκε έτσι την τεχνική του πουαντιγισμού (ο ίδιος αποκαλούσε ντιβιζιονισμό), στην οποία (τεχνική) τα χρώματα της φύσης αναλύονται στις συστατικές τους αποχρώσεις με μικρές πινελιές, και το ίδιο το μάτι τις ανασυνθέτει σε ένα ενιαίο οπτικό σύνολο σε αντίθεση με την ταχύτητα των ιμπρεσιονιστών, ο Σερά έφτιαχνε με επιμέλεια πολλά προσχέδια πριν από το τελικό έργο σκοπός του ήταν η διατήρηση της αυθεντικότητας και της ζωντάνιας των φυσικών χρωμάτων και η δημιουργία ενός «επιστημονικού ιμπρεσιονισμού»
Georges Seurat, Οι κολυμβητές στην Ανσιέρ (1884) Λάδι σε καμβά, 201x301,5 εκ. Λονδίνο, Εθνική Πινακοθήκη
Georges Seurat, Un Dimanche après-midi à l’ ille de la Grande Jatte (1884-1886) Σικάγο, Ινστιτούτο Τέχνης του Σικάγο
Παρατηρήστε: Georges Seurat Un Dimanche après-midi à l’ ille οι άνθρωποι στον δημόσιο αυτόν χώρο δεν επικοινωνούν de la Grande Jatte μεταξύ τους οι ανθρώπινες φιγούρες μοιάζουν ακινητοποιημένες, «παγωμένες» στον χρόνο, η καθεμιά κλεισμένη στον εαυτό της, τις σκέψεις τους παρά την καινοτόμο τεχνική, στο έργο διακρίνονται οι παραδοσιακές ζωγραφικές αξίες, όπως η προοπτική, το σχέδιο και η αρμονική σύνθεση η όλη σύνθεση υπακούει σε αυστηρούς κανόνες, τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Georges Seurat, Η γέφυρα Courbevoie (1886-7) Λάδι σε μουσαμά, 46,5x55,3 εκ. Λονδίνο, Courtlaud Institute of Art
Georges Seurat, Η παρέλαση (1887–88) Λάδι σε καμβά, 100x150 εκ. Νέα Υόρκη, Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης
Georges Seurat Ο Πύργος του Άιφελ (1889) Λάδι σε καμβά, 24,1x15,2 εκ. Σαν Φρανσίσκο, Μουσεία Καλών Τεχνών
Georges Seurat Το τσίρκο (1890-1891) Λάδι σε καμβά 185,5x152,5 εκ. Παρίσι, Μουσείο Orsay
Paul Signac [Πολ Σινιάκ] (1863-1935) δημιουργός και αυτός του πουαντιγισμού/ντιβιζιονισμού μικρές κουκίδες καθαρού χρώματος αναμειγνύονται οπτικά για να δώσουν ένα συγκεκριμένο χρώμα (π.χ. κουκίδες κίτρινου και μπλε= πράσινο) ευαισθησία στο χρώμα
P. Signac, Προσωπογραφία του Felix Fenelon (1890) Λάδι σε καμβά, 92,5x73,5 εκ. Νέα Υόρκη, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (MoMA)
P. Signac Γυναίκες στο πηγάδι (1892) Λάδι σε καμβά, 195x131 εκ. Παρίσι, Μουσείο Orsay
Παρατηρήστε τις λεπτομέρειες του έργου
P. Signac, Les Andelys (1886) Λάδι σε μουσαμά, 81x65 εκ. Παρίσι, Μουσείο Orsay
P. Signac, Το πεύκο στο Sain Tropez (1909) Λάδι σε καμβά, 72x92 εκ. Μόσχα, Μουσείο Πούσκιν
P. Signac, Το παπικό παλάτι στην Αβινιόν (1909) Λάδι σε καμβά, 74x92 εκ. Παρίσι, Μουσείο Orsay
P. Signac, Είσοδος του λιμανιού της Rochelle (1921) Λάδι σε καμβά, 130,5x162 εκ. Παρίσι, Μουσείο Orsay
Pierre Bonard [Πιέρ Μπονάρ] (1867-1947) λάτρης του φωτός, των χρωμάτων και της φύσης οι πίνακές του αισθητοποιούν και μεταδίδουν ευφορία, ευτυχία οι εικόνες του έχουν ευαισθησία, ζωή, πάθος, ενέργεια, κομψότητα, λυρισμό, ποίηση, αλλά και στοχασμό
P. Bonard Cats on the Railling (1909) Λάδι σε μουσαμά Κουρασίκι Ohara Museum of Art
P. Bonard, Ζωγραφίζοντας την Αρκαδία (1916-20) Λάδι σε καμβά, Παρίσι, Μουσείο Orsay
P. Bonard, L’ αprès-midi bourgeoise ή La Famille Terrasse (1900) Παρίσι, Μουσείο Orsay
P. Bonard, Κορίτσι με παπαγάλο (1910) Λάδι σε καμβά, 104x102 εκ. Ιδιωτική Συλλογή
P. Bonard Το εργαστήριο μιμόζας (1939-1946) Παρίσι Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Centre Georges Pompidou
Vincent Van Gogh [Βίνσεντ Βαν Γκογκ] (1853-1903) υπαρξιακή διάσταση τέχνης ψυχική διάσταση με τον κόσμο πυκνότητα σύνθεσης απλοποίηση μορφών έντονο χρώμα δύναμη αλήθεια πάθος Συγκίνηση Αυτοπροσωπογραφία (1889)
V. Van Gogh, Αυτοπροσωπογραφίες (από αριστερά: 1887, 1888)
V. Van Gogh, Οι πατατοφάγοι (1885) Λάδι σε μουσαμά, 82x114 εκ. Άμστερνταμ, Μουσείο Van Gogh
V. Van Gogh, Ζευγάρι μπότες (1886) Λάδι σε καμβά, 34x41.5 εκ. Βαλτιμόρη, Μουσείο Τέχνης
V. Van Gogh Η Αγκοστίνα Σεγκατόρι Καθισμένη στο Καφέ ντυ Ταμπουρέν (1887) Λάδι σε μουσαμά, 55,5x46,5 εκ. Άμστερνταμ Μουσείο Van Gogh
V. Van Gogh Καφενείο την νύχτα (1888) Λάδι σε καμβά 81x65,5 εκ. Otterlo (Ολλανδία) Kröller-Müller Museum
V. Van Gogh, Έναστρη νύχτα στον Ροδανό (1889) Λάδι σε καμβά, 72,5x92 εκ. Παρίσι, Μουσείο Orsay
V. Van Gogh, Ηλιοτρόπια (1889) Λάδι σε καμβά 91x72 εκ. Μόναχο Neue Pinakothek [Νέα Πινακοθήκη]
V. Van Gogh, Εσωτερικό νυχτερινού καφέ (1888) Λάδι σε καμβά, 72,4x92,1 εκ. New Haven (Conn.) Πινακοθήκη Πανεπιστημίου Γέιλ
V. Van Gogh, Έναστρη νύχτα (1889) Λάδι σε μουσαμά, 73x92 εκ. Νέα Υόρκη, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης (ΜοΜΑ)
V. Van Gogh, Το δωμάτιο του Βαν Γκογκ στην Αρλ (1889) Λάδι σε μουσαμά, 57,5x74 εκ. Παρίσι, Μουσείο Orsay
V. Van Gogh Η καρέκλα (1888) Λάδι σε καμβά 91,8 x 73 εκ. Λονδίνο Εθνική Πινακοθήκη
Search
