ซีไรต์ในดวงใจ-2

ซีไรต์ในดวงใจ เรื่อง เเม่น้ำรำลึก จัดทำโดย นาย ณรงค์ศักดิ์ ติ๊บวงค์ เลขที่ 15 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/2

ที่มาของเรื่อง เป็นกวีนิพนธ์ที่ได้รับรางวัลซีไรต์ประจำปี 2547 ของ เรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ นำเสนอจิตวิญญาณซึ่งเป็น แก่นแท้ของผู้เล่าบทกวีในเรื่องคือชายชรา ผู้มีแก่น แท้คือช่วงชีวิตวัยเยาว์ซึ่งมีความสัมพันธ์กับ ธรรมชาติสะท้อนให้เห็นนิเวศวิถีอันมีความสงบสุข ซึ่งเล่าผ่านบทกวีที่กล่าวถึงธรรมชาติด้วยภาษาที่ อ่อนหวาน เป็นการสะท้อนวาทกรรมเกี่ยวกับ ธรรมชาติที่กวีต้องการสื่อ คือกวีมีความรู้สึกว่า ธรรมชาติเป็นสิ่งที่มีคุณค่า น่าถนอม และแสดงถึง ความรักในธรรมชาติของกวี

ประวัติผู้เเต่ง รวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ นักเขียนชาวไทย ได้รับรางวัลซีไรต์จากเรื่องแม่น้ำ รำลึก[1] ชื่อเล่นว่า โย เป็นชาว ตำบลวังลึก อ.สามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 เรียนจบมัธยม 6 โรงเรียนสามชุกรัตนโภคาราม เริ่มต้นงานเขียน เมื่อพ.ศ. 2528 ไปพร้อมๆ กับการผันตัวเองไปเป็นชาวไร่ เคยมีประสบการณ์เข้มข้นจากการ เป็นทหาร เกณฑ์ คนงานในโรงงานผลิตรองเท้า คนดูแลสวน ปัจจุบันเขาเดินทาง กลับบ้านเกิดที่ท้องทุ่งศรีประจันต์ ทิ้งกายอุทิศใจให้กับผืนแผ่นดิน ดำเนิน ชีวิตเป็นเกษตรกรธรรมชาติ ผลงานเขียนรวมบทกวีมีตั้งแต่ปี 2538 ใน เรื่อง \"บ้านแม่น้ำ\",ปี 2545 \"ชีวิตสำมะหาอันใด\" ซึ่งเคยเข้ารอบ 7 เล่ม สุดท้ายรางวัลซีไรท์ในปี 2545 และปี 2546 \"นักปั้ นน้ำ\" และล่าสุดกับ \"แม่น้ำ รำลึก\" \"แม่น้ำรำลึก\" ของเรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์ คว้ารางวัลรางวัล วรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียนหรือซีไรท์ ประจำปี 2547 \"เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์\" อดีตกวีซีไรท์ หนึ่งในคณะกรรมการ ตัดสินกล่าว ว่า กวีพนธ์นี้มีความงามทั้งด้านวรรณศิลป์และเนื้อหา โครงเรื่องมีเอกภาพ โดดเด่นด้านจินตภาพ เนื้อหาที่เป็นการนำเสนอวัยเยาว์อัน กระจ่างในความ ทรงจำ อ่านแล้วกินใจ บางบทถึงกับน้ำตาซึม ความงามของหนังสือ เล่มนี้ สรุปได้เป็น 4 ประการหลักคือ 1. เป็นกวีที่มีชั้นเชิงและวรรณศิลป์สูง เ2.เป็นกวีที่สามารถสร้างจิตนการให้ผู้อ่านอย่างกว้างไกลและลุ่มลึก 3. มี ศิลปะในการนำเสนอแบบเดียวกันกับเรื่องสั้นที่โดดเด่นมาก อีกทั้งยังเป็นก วีที่ไม่จงใจกำหนดความรู้สึกให้แก่ผู้อ่าน และ 4.มีความเป็นเอกภาพสูง

เนื้อเรื่องย่อ แม่น้ำรำลึก ของเรวัตร์ พันธุ์พิพัฒน์เป็นกวีนิพนธ์ที่นำเสนอเรื่องราวของ การย้อนทวนความคิดของชายชรา กลับไปสู่ชีวิตช่วงวัยเยาว์ ให้ภาพของ การฟื้ นความหลังได้อย่างงดงาม ทั้งภาพที่สร้างขึ้นมาจากจินตนาการและ จากประสบการณ์ หรือทั้งสองส่วนผสมผสานกัน บทกวีสี่สิบบทโดยประมาณเล่าถึงเรื่องราวของความฝัน ความสุข และ ความรู้สึกสะทกสะเทือนที่จบในตัว เหมือนหยิบภาพแต่ละภาพมาต่อกันจน เป็นภาพใหญ่ของชีวิต เรื่องราวทั้งหมดปรากฏอยู่ในภาค \"ปฐมบท\" และ สรุปปิดฉากในภาค \"ปัจฉิมบท\" ซึ่งเป็นภาพของชายชราบนเก้าอี้โยกริม ระเบียงที่บ้านชายน้ำในเวลาพลบค่ำ ย้อนพินิจไปถึงเรื่องราวกึ่งสุขกึ่งเศร้า เหล่านั้น แล้วทิ้งค้างไว้ให้ผู้อ่านได้จินตนาการต่อไป กวีนิพนธ์เล่มนี้ใช้กาพย์และกลอนอย่างเจนจัด มีลีลาภาษาไหลรื่น ชวนให้ติดตามโดยกวีไม่ชี้นำความคิดแต่อย่างใด ภาพหลายภาพที่ปรากฏใน กวีนิพนธ์เล่มนี้เป็นภาพของความรู้สึกหลากหลาย ที่กวีคิด กวีรู้สึก และกวี เท่านั้นที่ถ่ายทอดความรู้สึกเช่นที่ว่านี้ออกมาเป็นงานกวีนิพนธ์ที่งดงามและ ลงตัวได้

กลวิธีการเขียน เป็นวรรณกรรมที่นำเสนอภาพชีวิตในวัยเยาว์ ซึ่งเป็นวัยพิสุทธิ์อันกระจ่างใน ความทรงจำ โดยรำลึกย้อนผ่าน สถานที่ เหตุการณ์ ผู้คน และสรรพสิ่งรอบ ตัว ภาพแต่ละภาพ มีเรื่องเล่าที่เรียงร้อย เป็นภาพชีวิตหลากหลายมิติซึ่งสื่อ ให้เห็นว่ามนุษย์ล้วนมีความฝันที่ต้องไขว่ คว้า แต่ความหมายที่แท้จริงของ ชีวิตกลับอยู่ที่ประสบการณ์ในวัยเยาว์ อันเป็นพลังหล่อเลี้ยงชีวิตในปัจจุบัน ด้านศิลปะการประพันธ์ กวีนิพนธ์แต่ละบทมีความสมบูรณ์ในตัวเองและ เรียงร้อยเป็นโครงเรื่องที่มี เอกภาพ มีภาพชีวิตในวัยเยาว์เป็นปฐมบท และ ลงท้ายด้วยปัจฉิมบทในวัยชรา กวีใช้กลวิธีหลากหลายในการนำเสนอ เช่น ใช้ จินตภาพที่ประสานความฝันกับความจริง และสื่อความขัดแย้งที่กลมกลืน กัน ใช้คำง่ายๆ ที่สื่อความหมายได้หลายนัยอย่างมีสุนทรียรส

ลักษณะนิสัยของตัวละคร ฉากและบรรยากาศของเรื่อง การย้อนทวนความคิดของชายชรา กลับไปสู่ชีวิตช่วงวัยเยาว์ ให้ ภาพของการฟื้ นความหลังได้อย่างงดงาม ทั้งภาพที่สร้างขึ้นมา จากจินตนาการและจากประสบการณ์ หรือทั้งสองส่วนผสมผสาน กัน บทกวีสี่สิบบทโดยประมาณ.. เล่าถึงเรื่องราวของความฝัน ความสุข และความรู้สึกสะทกสะเทือนที่จบในตัว เหมือนหยิบภาพ แต่ละภาพมาต่อกัน จนเป็นภาพใหญ่ของชีวิต เรื่องราวทั้งหมด ปรากฏอยู่ในภาค \"ปฐมบท\" และสรุปปิดฉากในภาค \"ปัจฉิมบท\" ซึ่งเป็นภาพของชายชราบนเก้าอี้โยกริมระเบียงที่บ้านชายน้ำใน เวลาพลบค่ำ ย้อนพินิจไปถึงเรื่องราวกึ่งสุขกึ่งเศร้าเหล่านั้น แล้ว ทิ้งค้างไว้ให้ผู้อ่านได้จินตนาการต่อไป..

สำนวนภาษาที่ผู้แต่งใช้ เป็นงานเขียนแบบ ร้อยแก้ว คือ เรื่องยาวที่แต่งขึ้นอ้างอิงจาก ชีวิตจริง รวมถึงการเขียนให้เห็นภาพพจน์ ของตัวละคร ทั้ง อารมณ์ ความคิด ฉากและบรรยากาศภายในเรื่อง ซึ่งผู้เขียนให้ ความใส่ใจกับตัวละคร บท และภาษาที่ใช้อย่างประณีต ไม่ว่าจะ เป็น • มีประเด็นเนื้อหาที่ชัดเจน มีความแปลกและแตกต่าง •กระชับให้ได้ใจความ •เนื้อหาครบถ้วน ครอบคลุม ตรงประเด็น •เลือกใช้ถ้อยคาที่เหมาะสม มีความเป็นตัวของตัวเอง •ตรงกับประสบการณ์ ตรงใจผู้อ่าน

ข้อคิดและประโยชน์ที่ได้จากเรื่อง เป็นส่วนช่วยกระตุ้น ให้ตระหนักถึงชีวิต ครอบครัว รวมถึงการรู้จักยอมรับชีวิตของ ตนเอง ใน ชีวิตนี้ไม่มีอะไรแน่นอนซึ่งอะไรก็ เกิดขึ้นได้รวมถึงความสัมพันธ์ของคนใน ครอบครัว เราต้องยอมรับและก้าวข้ามอุป สรรค์ต่างๆไปได้ และ พัฒนาชีวิตของ ตนเองให้ดีกว่าที่เคยพบเจอมา

เหตุผลที่เลือกอ่านหนังสือเล่มนี้ เป็นนวนิยายชีวิตที่หนักหน่วงของความ รู้สึกทั้งความเศร้า ความสุขแต่ก็รู้สึกอิ่ม เอ็มเต็ม คุ้มค่าคุ้มเวลาที่ ได้อ่าน และมี แง่ของความคิดในการดำเนินชีวิตของ หลายบทหลายตอนที่อ่านแล้วรู้สึก กระทบในใจ และไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านมา นานเท่าใด ปมปัญหาและ ประเด็นต่าง ๆ ที่ผู้เขียนนำเสนอนั้นนึงตลอดถึงแง่คิด คติธรรมต่าง ๆ ยังคงร่วมสมัย ไม่เคย ตกยุคหรือล้าสมัยแม้แต่น้อย