วารสารฉบับพิเศษ ไว้อาลัยอดีตรองคณบดีและผู้อำนวยการ

ขอกราบขอบพระคณุ ทกุ ท่านเปน็ อยา่ งสงู ทไ่ี ด้ วารสารฉบบั พเิ ศษ กรุณาเสยี สละเวลาให้เกียรตมิ ารว่ ม พิธรี ดน้าศพ พธิ พี ระราชทานนา้ หลวงอาบศพ พธิ สี วดพระอภธิ รรม ไวอ้ าลยั อดตี รองคณบดแี ละผอู้ านวยการ พธิ พี ระราชทานเพลงิ ศพ และให้ความหว่ งหาเอืออาทร โรงเรียนสาธติ ฯ (ฝ่ ายมธั ยมศกึ ษา) ในการจัดงานในครังนี หากมีสงิ่ หนึง่ สิ่งใดขาดตกบกพรอ่ งไป เจ้าภาพตอ้ งกราบ ขออภัยเปน็ อยา่ งสงู ตอ่ ทุกทา่ น ขอกศุ ลผลบญุ อนั เกดิ จากเมตตาจติ และกุศลจิต ของท่านทังหลายจงสง่ ผลใหท้ ุกท่านได้ประสบความสขุ ความเจรญิ และความสา้ เร็จในส่งิ ทพี่ งึ ประสงคอ์ นั ดีงาม ตลอดไปเทอญ

กำหนดกำรพิธพี ระรำชทำนเพลิงศพ ผ้ชู ่วยศำสตรำจำรย์บณั ฑิต ดลุ ยรกั ษ์ วันเสำรท์ ี่ ๗ มกรำคม ๒๕๖๖ พธิ พี ระรำชทำนเพลิงศพ เวลา 1๒.00 น. - เคลอื่ นศพออกจากสมาคมไปยังเมรุวัดนกิ รชนาราม เวลา 1๒.30 น. - เชิญโกศในรวิ ขบวนเวียนรอบเมรุ เวลา 13.00 น. - พิธีสงฆ์ - พระสงฆ์สวดมาตกิ าบงั สุกลุ - พิธที อดผ้าบังสกุ ุล พระสงฆ์ จ้านวน 9 รูป เวลา 14.30 น. - พิธีพระราชทานเพลงิ ศพ - ประธานในพิธี เดินทางมาถงึ บริเวณงาน - เจา้ หน้าท่เี ชญิ กลอ่ งพระราชทานมายงั พธิ ี แลว้ เชญิ ขนึ ตังบนจดุ ทกี ้าหนดดา้ นศรีษะศพ - เจ้าภาพ/ผู้แทน อ่านหมายรบั สั่ง - เจา้ ภาพ/ผูแ้ ทน อ่านสา้ นึกในพระมหากรุณาธคิ ุณ - เจา้ ภาพ/ผแู้ ทน อา่ นประวัตผิ ู้วายชนม์ - ผูร้ ว่ มพธิ ี ยืนสงบนง่ิ ไว้อาลยั แกผ่ วู้ ายชนม์ - ประธานในพิธีทอดผา้ ไตรบงั สกุ ลุ - พระสงฆพ์ ิจารณาผ้าบังสกุ ลุ - ประธานในพิธีประกอบพิธีพระราชทานเพลงิ ศพ - คณะสงฆ์วางดอกไมจ้ ันทน์ - ผู้ร่วมพธิ วี างดอกไม้จันทนต์ ามล้าดับ - เสร็จพิธี

ผู้ชว่ ยศำสตรำจำรย์บัณฑิต ดลุ ยรกั ษ์ รองคณบดี คณะศึกษำศำสตร์ ผอู้ ำนวยกำรโรงเรียนสำธติ มหำวิทยำลยั สงขลำนครนิ ทร์ (ฝ่ำยมธั ยมศึกษำ) ประวตั โิ ดยย่อ ผู้ช่วยศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลยรักษ์ เกิดเม่ือวันที่ ๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๖ ภูมลิ ้าเนาเป็นคนจงั หวัดภูเก็ต เป็นบตุ รของนายพิชติ ดุลยรกั ษ์ และนางส่วนซิม ดุลยรักษ์ มพี ่นี ้องรว่ มกนั จา้ นวน 8 คน 1. นางสุวรรณา ติวรานุสรณ์ 2. นายวิรัช ดุลยรักษ์ 3. นางสภุ า ดุลยรักษ์ 4. นางเอมอร ศรีสะอาด 5. นางพรพรรณ ชยั ทองรกั ษ์ 6. นางสาวจันทนา ดุลยรกั ษ์ 7. นายบณั ฑติ ดุลยรักษ์ (ผู้วายชนม์) 8. นางสาวจันทร์ทพิ ย์ ดลุ ยรักษ์ ชวี ติ กำรสมรส ผชู้ ว่ ยศาสตราจารยบ์ ณั ฑติ ดุลยรกั ษ์ สมรสกับนางกนกพร ดลุ ยรกั ษ์ ข้าราชการ บา้ นาญ อดตี อาจารย์โรงเรยี นเดชะปตั ตนยานกุ ูล ประวตั ิกำรศกึ ษำ ระดบั มธั ยมศึกษา มศ.5 โรงเรียนภเู กต็ มหาวทิ ยาลัย ระดับปริญญาตรี กศ.บ. สังคมศึกษา มหาวทิ ยาลัยศรีนครนิ ทรวิโรฒ สงขลา ระดบั ปรญิ ญาโท วท.ม. Environmental Management มหาวิทยาลยั สงขลานครินทร์

ประวัตกิ ำรทำงำน 3 พฤศจกิ ายน 2529 บรรจเุ ป็นข้าราชการ ด้ารงต้าแหนง่ อาจารย์ ระดับ 3 18 กุมภาพันธ์ 2542 ดา้ รงตา้ แหน่งผ้ชู ่วยศาสตราจารย์ ระดับ 6 1 เมษายน 2546 ด้ารงตา้ แหน่งผชู้ ่วยศาสตราจารย์ ระดับ 8 ปัจจุบัน เป็นพนักงานมหาวิทยาลัย (เปล่ียนสถานภาพ) ต้าแหน่งผู้ช่วย ศาสตราจารย์ ประวตั กิ ำรดำรงตำแหนง่ ผ้บู ริหำร 5 มิถุนายน 2538 – 14 ตุลาคม 2540 ผู้อ้านวยการ โรงเรียนสาธิต มหาวทิ ยาลัยสงขลานครนิ ทร์ 1 พฤศจิกายน 2550 – 31 ตุลาคม 2554 ผู้อ้านวยการ โรงเรียนสาธิต มหาวทิ ยาลัยสงขลานครนิ ทร์ 7 กรกฎาคม 2555 – 2 พฤษภาคม 2559 รองผอู้ า้ นวยการ ฝ่ายวางแผนและ พัฒนาระบบบรหิ าร สถาบันวัฒนธรรมศึกษากัลยานิวฒั นา 18 กรกฎาคม 2559 – ปัจจุบัน รองคณบดีและผู้อ้านวยการโรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยสงขลานครนิ ทร์ (ฝา่ ยมัธยมศึกษา) คณะศกึ ษาศาสตร์ เครอ่ื งรำชอิสริยำภรณ์ ประถมาภรณ์มงกฎุ ไทย พ.ศ. 2560 ทวตี ยิ าภรณช์ ้างเผอื ก พ.ศ. 2549 ทวีตยิ าภรณ์มงกุฎไทย พ.ศ. 2545 ตรติ าภรณช์ า้ งเผือก พ.ศ. 2542 ตรติ าภรณม์ งกุฎไทย พ.ศ. 2537 จตั รุ ถาภรณ์ชา้ งเผอื ก พ.ศ. 2535

ผลงำนทำงวิชำกำร บทควำมวิจยั ที่ตีพิมพ์ในวำรสำร (Publication) 1. การประเมนิ โครงการรบั นกั เรยี นไทยมุสลมิ เข้าศกึ ษาในโรงเรยี นสาธติ มหาวิทยาลยั สงขลานครนิ ทร์ วารสาร สงขลานครินทร์ ฉบบั สังคมศาสตรแ์ ละ มนุษยศาสตร์ มกราคม-เมษายน 2539 (32-42) 2. การวิเคราะห์สภาพการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นพลเมืองดีแก่ นักเรียนในพืนที่เสี่ยงภัยจังหวัดชายแดนภาคใต้ วารสาร คณะศึกษาศาสตร์ มหาวทิ ยาลยั สงขลานครนิ ทร์ วทิ ยาเขตปตั ตานี, 28(3) 83-94. สทิ ธิบัตร/อนสุ ิทธบิ ตั ร กิจกรรมการเรียนการสอนสิ่งแวดลอ้ มศกึ ษา ระดับมธั ยมศึกษา หนงั สอื หรอื ตำรำ กิจกรรมการเรยี นการสอนสงิ่ แวดล้อมศกึ ษา ระดับมธั ยมศกึ ษา ผลงำนทำงวิชำกำรอื่น ๆ 1. รายงานการวิจัยการประเมินโครงการรับนักเรียนไทยมุสลิมเข้าศึกษาใน โรงเรียนสาธติ มหาวทิ ยาลัยสงขลานครนิ ทร์ 2. รายงานการวิจัยเรื่อง เจตคติ และพฤติกรรมต่อสิ่งแวดของนักเรียรน มั ธ ย ม ศึ ก ษ า ต อ น ต้ น ใ น เ ข ต กา ร ศึ ก ษ า 2 ( Attitude and Behavior Towards Environmental Problems of Junior High School Students in Educational Region 2 ) 3. โครงการวจิ ยั ประเมนิ ผลโครงการทกั ษณิ พัฒนา ปี 2544 4. เอกสารประกอบการสอนวชิ า 262-402 การจัดการเรียนรู้ 2

การจากไปของ ผู้ช่วยศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลยรักษ์ในครังนี สร้างความเศร้า “ขอเรียนเชิญ รองคณบดแี ละผู้อำนวยกำรโรงเรียนสำธิต มหำวทิ ยำลัยสงขลำนครินทร์ โศกเสียใจแก่ครอบครัวและญาติมิตรเป็นอย่างยิ่ง และมิใช่แต่เป็นความสูญเสียบุคคลอัน (ฝ่ำยมธั ยมศกึ ษำ) ผูช้ ่วยศำสตรำจำรยบ์ ณั ฑิต ดลุ ยรกั ษ์……” เป็นที่รักยิ่งของครอบครัว และผู้ที่รักและเคารพท่านอาจารย์บัณฑิตเท่านัน แต่นับว่าเป็น การสูญเสีย ทรัพยากรบุคคลผู้ทรงคุณค่าทางด้านการศึกษาโดยเฉพาะของโรงเรียนสาธิต หน่ึงวลหี นง่ึ ชอ่ื ทห่ี นจู ้าไดข้ นึ ใจ ระหว่างการท้างานเปน็ คณะกรรมการปกี ารศกึ ษา 2565 มหาวิทยาลยั สงขลานครินทร์ (ฝ่ายมัธยมศึกษา) และ มหาวิทยาลยั สงขลานครนิ ทร์ วิทยา เขตปัตตานี จากการท่ีหนูได้มีโอกาสเข้ามาเป็นประธานนักเรียนในปีการศึกษานี รวมถึงได้มี โอกาสท้างานร่วมกับอาจารย์บัณฑิต ในฐานะผู้อ้านวยการโรงเรียน อาจารย์เปน็ บคุ ลากร ผมในฐานะตวั แทนของผู้บรหิ ารของมหาวิทยาลยั สงขลานครินทร์ ขออา้ นาจแห่ง ท่ีทุ่มเทกับงาน ตรงเวลา และมีความเป็นระเบียบสูง ท้าให้มาตรฐานของงานแต่ละชิน คุณพระศรีรัตนตรยั และบญุ กุศลคุณงามความดีทที่ า่ นอาจารยบ์ ณั ฑิตไดป้ ฏิบตั ิมา ตลอดถึง สูงขึนด้วย หนูจึงได้เรียนรู้ที่จะพัฒนาตนเองจากจุดนีอยู่เสมอ อีกทังอาจารย์ยังแสดงถึง บุญกุศลที่ครอบครัว และญาติมิตรได้ร่วมกันอุทิศให้ในกาลครังนี จงเป็นปัจจัยส่งให้ ดวง ความห่วงใย และได้แนะแนวทางถึงการแบ่งเวลาในการเรียนและท้ากิจกรรมอย่าง วิญญาณของอาจารย์ได้พบความสุขสงบ และหลุดพ้นปราศจากความทุกข์กังวลใดด้วย เหมาะสม เพ่ือไม่ให้กระทบถึงผลการเรียน และเป็นผู้อ้านวยการท่ีมานั่งท้างานใกล้ชิด เทอญ นักเรียนในฐานะนกั กีฬาในซ้มุ ทีพ่ กั นักกีฬา แทนท่จี ะน่ังทา้ ในหอ้ งแอร์ท่ีรบั รองไวใ้ ห้ โดยสิ่ง ที่เห็นได้ชัดในโรงเรียนระหว่างการด้ารงต้าแหน่งผู้อ้านวยการ อาจารย์ได้ส่งเสริม บูรณา ผศ. ดร.อัตชัย เออ้ื อนันตสนั ต์ การศึกษา การเรียนการสอนใหด้ ีและเขา้ ถึงง่ายมากขนึ นักเรียนจึงมที างเลือกในการเลอื ก รกั ษำกำรแทนรองอธิกำรบดีวทิ ยำเขตปตั ตำนี ท่ีจะศึกษามากยิ่งขึน อีกทังในการท้างานบริหารควบคู่ไปกับการสอนหนังสือนักเรียนใน โรงเรยี นก็ถือว่าไม่ใช่เร่ืองง่ายเลยแตอ่ าจารยก์ ็สามารถท้าได้และท้าอย่างมีประสทิ ธิภาพใน มหำวิทยำลัยสงขลำนครนิ ทร์ ทังสองด้าน อาจารย์เป็นแบบอย่างท่ีดีให้กับนักเรียนและบุคลากรท่านอื่น ๆ ในด้านของ ความมุง่ มานะ ความตังใจทา้ งาน และความเป็นผ้นู ้าทด่ี ีอยา่ งสม่้าเสมอ ความห่วงใยและความอบอุ่นท่ีอาจารย์มีให้ รวมถึงความรู้สึกเคารพรักต่อ อ า จ า ร ย์ บั ณ ฑิ ต ดุ ล ย รั ก ษ์ จ ะ ยั ง ค ง อ ยู่ ใ น ใ จ ข อ ง นั ก เ รี ย น โ ร ง เ รี ย น ส า ธิ ต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ฝ่ายมัธยมศึกษา) และชื่อของอาจารย์ท่ีหนูได้กล่าวเชิญใน พธิ กี ารต่างๆจะยังคงอยใู่ นความทรงจา้ ทดี่ ีของหนูตลอดไป ดว้ ยควำมเคำรพและอำลัยย่ิง นำงสำวประกำยกำนต์ สระอิส

ขอแสดงความเสียใจของการจากไปของผู้ช่วยศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลยรักษ์ ได้ทราบข่าวว่า ผอ.บัณฑิต เข้ารักษาตัวท่ีโรงพยาบาลปัตตานี จากเฟซบุ๊ก, ไลน์ ผ้อู า้ นวยการโรงเรยี นสาธติ มหาวิทยาลยั สงขลานครินทร์ ฝ่ายมธั ยม คนปจั จบุ ัน มาอย่างต่อเน่ืองเป็นระยะ มีลูกศษิ ย์นักเรียนท่ีเป็นหมอได้ร่วมกนั ดูแลเอาใจใสเ่ ป็นอยา่ งดี ตลอดมา จนถึงสายๆวันที่ 28 ธันวาคม 2565 หลายฝ่าย หลายกลุ่ม ได้โพสผ่านเฟซบุ๊ก ผมรจู้ ักกับคณุ ครูครังแรกตอน ม.1 อาจารยส์ อนรายวิชา ส101 ประเทศของเรา ผ่านไลน์ว่าผอ.บัณฑิต ได้เสียชีวิตแล้วที่โรงพยาบาลปัตตานี รู้สึกใจหาย แต่เข้าใจได้ถึง รายวิชา ส053 ประชากรกับส่ิงแวดล้อม และอีกครังในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายใน ความจริงแท้ถงึ ความไม่แนน่ อนทเ่ี ราไมร่ ู้วา่ จะอยูจ่ ะไปเมื่อไหร่ รายวิชา ส504 สังคมศึกษา ในสาระเศรษฐศาสตร์ กับรายวิชาการเงิน การคลังและการ ธนาคาร ครูบัณฑิตเป็นครูผู้ให้ที่แท้จริงแก่ลูกศิษย์จ้านวนมาก ท้าให้ลูกศิษย์รู้สึกสนใจ เท่าทีจ่ า้ ไดผ้ มนา่ จะรูจ้ กั กบั ผอ.บณั ฑติ ตงั แตช่ ว่ งที่ผมได้มาเปน็ ผอ.โรงเรียนสาธิต อยากรู้อยากหาคา้ ตอบและสนุกกับการอยากรอู้ ยากเรียนในวิชาสังคมศึกษา บทเรียนทีจ่ ้า ช่วงปี พ.ศ. 2528 – 2531 ซึ่งผอ.บัณฑิตได้บรรจุเข้ารับราชการในโรงเรียนสาธิตฯ ได้ดีจนถึงทุกวันนี คือการที่ครไู ด้พาพวกเราลงภาคสนามท่ีปา่ ชายเลน พร้อมเคร่อื งมือทาง ในช่วงเวลาดังกล่าว ช่วงนันเป็นช่วงท่ีโรงเรียนสาธิตมีอาจารย์บรรจุใหม่เข้ามาอย่าง ภูมิศาสตร์ท่ีใช้เก็บรวบรวมข้อมูลเก่ียวกับสิ่งแวดล้อม นอกจากนี ความรู้ที่อาจารย์ ต่อเนอื่ ง จงึ ไดท้ า้ งานกนั อย่างสนุกสนาน ผอ.บณั ฑติ ก็เปน็ ทา่ นหน่ึงทไ่ี ด้ท้างานร่วมกัน เม่อื ถ่ายทอดและบุคลิกความเป็นครูที่เป็นแบบอย่างท่ีดีของครูบัณฑิต ได้สร้างแรงบันดาลใจ ผมลาออกจากผอ.โรงเรียนสาธิตฯ เพราะมีภาระงานท่ีคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ส้าคัญที่ท้าให้ เด็กชายกนก อยากเป็นครูสังคมศกึ ษา ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าวิชาความรทู้ ี่กนก มากขึน ก็ห่างเหินจากโรงเรยี นสาธติ ไปนาน แต่ก็ติดตามอยู่เป็นระยะเสมอมา จนทราบว่า ใช้จัดกิจกรรมการเรียนรู้ให้เด็กทุกวันนีมาจาก lecture ที่เรียนมากับคุณครูติดหัวมาใช้ ผอ.บัณฑิตได้รับการสรรหาจากคณาจารย์โรงเรียนสาธิตฯให้ด้ารงต้าแหน่งผู้อ้านวยการ ประกอบวิชาชีพทุกวนั นี อาจารย์จึงเปน็ คนสา้ คญั คนหนงึ่ ทห่ี ลอ่ หลอมใหผ้ มเปน็ ผมทกุ วันนี โรงเรียนสาธิตฯ ก็ได้แสดงความยินดีกับอาจารย์ด้วย ผอ.บัณฑิตเป็นคนท่ีมีอัธยาศัยดี อยา่ งมาก และผมก็เชื่อว่าลกู ศษิ ยจ์ า้ นวนมากกย็ ังจา้ บรรยากาศหอ้ งเรยี น ความใจเยน็ สขุ ุม หน้าตายิมแย้ม อารมณ์ดี ท้าให้เป็นที่รักของเพ่ือนร่วมงานและลูกศิษย์ท่ีได้เรียนด้วย รอบคอบ และค้าสอนของครูที่หวังดีกับพวกเราเสมอมา เม่ือคุณครูติดต่อทักมาให้มา ก่อนที่ผมจะหมดวาระจากต้าแหน่งจากการด้ารงต้าแหน่งรองอธิการบดีวิทยาเขตปัตตานี ช่วยงานต่าง ๆ ของโรงเรยี น ทังงานติวรุ่นน้อง งาน workshop ครูในโรงเรยี น งานพัฒนา ก็ได้พูดคุยกนั และบอกไปวา่ อาจารย์คงตอ้ งชว่ ยงานโรงเรียนสาธิตฯไปอกี จนกวา่ จะหาคน หลักสูตรโรงเรียน กนกพร้อมลงไปช่วยทุกครังด้วยความยนิ ดีและเต็มใจ และจะหาโอกาส เหมาะสมมาแทนได้ ทกุ ปที ีม่ กี ารแข่งขันกีฬาสาธติ สามคั คเี พือ่ ไปพบหาคุณครู รู้สกึ อบอนุ่ ทกุ ครังท่ไี ดเ้ จอ การท่ีอาจารย์บัณฑิตมาเสียชีวิตด้วยความเจ็บป่วยขณะที่ยังด้ารงต้าแหน่ง ผม ท้ายสดุ นี อาจารย์ทา่ นสรา้ งประโยชนใ์ หก้ ับโรงเรยี นเสมอมา ในฐานะลกู ศิษย์ขอ เชื่อว่าอาจารย์เป็นคนที่ได้ประโยชน์และช่วยพัฒนางานทังวิชาการและกิจกรรมทุกอย่าง แสดงความเสียใจอย่างสุดซึงกับการจากไป และการสูญเสียบุคคลส้าคัญของโรงเรียนใน ของโรงเรยี นสาธิตฯสงู สุดคนหนึง่ จากคุณความดีทที่ ่านได้สง่ั สมตลอดมา ขอใหด้ วงวิญญาณ ครังนีครับ เม่ือใครคนหนึ่งลากจากโลกนีไป ส่ิงที่คนเหล่านันทิงไว้คือตัวตนและเศษเสียว ของทา่ นจงไปส่สู ุคติภพด้วยเทอญ บางส่วน เศษเสียวทีค่ งยังเหลือไวใ้ นความทรงจ้าหรือกระท่ังทิงเร่ืองราวดๆี ไว้ในชีวิตเรา ผศ. สมปอง ทองผ่อง กนก จันทรำ อดตี ผู้อำนวยกำรโรงเรยี นสำธิตฯ ม.อ. ปตั ตำนี 28 ธันวำคม 2565 อดตี รองอธกิ ำรบดีวิทยำเขตปตั ตำนี มหำวิทยำลยั สงขลำนครนิ ทร์ 30 ธนั วำคม 2565

:: แรกเร่มิ รบั ร้คู รบู ัณฑิต อาจารย์บณั ฑติ ผมยังคิดเสมอว่าหากผมกลับไปที่โรงเรียนคงจะได้มีโอกาสกลับไปสวัสดีอาจารย์และมี เนน่ิ นานรับรอู้ ยสู่ าธติ สร้างงานพัฒนาตน โอกาสเล่าเรือ่ งต่าง ๆ ให้อาจารย์ไดฟ้ งั บา้ ง เหมือนกับตอนที่ผมสอบไดค้ ณะครศุ าสตร์ แลว้ วาจาอัชฌาสยั อาจารยถ์ ามวา่ ผมจะเรียนเอกอะไร ผมกบ็ อกอาจารยไ์ ปว่าผมจะเรียนเอกสังคมครบั ผมไม่ ศกึ ษาศาสตร์สรา้ งครูสร้างคน คิดว่าผมจะตอ้ งมาเขียนความทรงจ้าของผมลงในหนงั สอื อนสุ รณใ์ นเวลาทร่ี วดเรว็ เชน่ นี มัน นกั วิชาการบรหิ ารสรา้ งผล ท้าใหผ้ มรู้สกึ เสยี ใจที่นอ้ ง ๆ จะไมไ่ ดม้ ีโอกาสเรียนกับอาจารย์ท่ีสอนเศรษฐศาสตรท์ ่ีเก่งมาก ๆ คนหน่ึง และยังเปน็ การสญู เสียผูบ้ รหิ ารคนสา้ คญั ของโรงเรียนสาธติ ฯ ทุ่มเทท้างานนอ้ ยใหญ่ นุ่มนวลมากมีน้าใจ สุดท้ายผมขอแสดงความเสียใจต่อการจากไปของอาจารย์บัณฑิต อาจารย์ เศรษฐศาสตรท์ ีด่ ีทส่ี ุดในความทรงจา้ ของผม และผมหวงั วา่ วันหนึ่งผมจะเปน็ ครทู ดี่ แี ละเก่ง เยอื กเย็นเมตตาอาทร เหมือนกับอาจารย์ ผมขอน้อมส่งดวงวิญญาณของอาจารย์ไปสู่สุคติในสัมปรายภพด้วย เทอญ :: ร่วมงำน รักฝีมอื นบั ถอื ใจ ไดร้ ว่ มงานบางชว่ งบางตอน งานตอ่ เนอ่ื งเจด็ ปีก่อน ดว้ ยควำมเคำรพอย่ำงสูง ภทั รวทิ ย์ ตนั นลิ กลุ ยิง่ รจู้ ักยิ่งรกั นบั ถอื ธรรมาภบิ าลหลกั การฝมี ือ ซอื่ ตรงสร้างชื่อ นกั เรียนสำธติ ฯ รุ่น 44-47 รอบคอบรอบดา้ นแมน่ ย้า ในวนั นีแม้จะเขยี นข้อความแสดงความรสู้ ึกยดื ยาวขนาดไหน บคุ คลท่เี ราอยากให้ รักษาประโยชน์ด้วยธรรม จรรยาเลิศลา้ มารับรู้ที่สุดก็ไม่อยู่ตรงหน้าเราแล้ว น่าเศร้าท่ียามเราอยู่ดว้ ยกนั เรากลับไม่เคยบอกว่าเรา เป็นห่วงกันมากแค่ไหน เราหวังดีต่อกันอย่างไร เราสื่อสารกันน้อยเกินไปนั่นคือสงิ่ ที่หนยู ัง ส่ังสมคณุ ค่าศักด์ศิ รี รสู้ กึ ตดิ อยู่ในใจ หากยังพอมีค้าพดู บางค้าที่พอจะสื่อสารออกไปให้คนอื่นๆได้ร่วมรบั รู้ วันนี มีสิ่งเดียวท่ีอยากจะบอกคือ”ขอบคุณ” ขอบคุณอาจารย์ท่ีดูแลเด็กคนนีตังแต่ชันมัธยม :: อำลยั คำรวำกำร หม่นมัวฤาดี ปลาย ขอบคุณที่เป็นครูประจ้าชันท่ีดูแลนักเรียนทุกคนอย่างดี แม้เป็นช่วงเวลาสันๆก่อน จากไปไมท่ นั ลาปานฉนี ยามเดินทางไกล อาจารย์ไปรับต้าแหน่งบริหาร ขอบคุณท่ีอาจารย์สอนวิชาเศรษฐศาสตร์ด้วยเนือหาท่ี บนวิถสี งบสวา่ ง เขม้ ข้นตังแตใ่ นหอ้ งเรียนจนไม่ตอ้ งไปหาเนือหาเพิ่มเตมิ เพื่อเตรียมสอบเขา้ มหาลยั ขอบคุณ แสนสุดเสยี ดายอาลยั ที่จนถึงทุกวันนี แม้เด็กในวันนันจะกลับมารว่ มงานกับอาจารย์ในสถานะใหม่ อาจารย์ก็ยัง คารวะดว้ ยศรทั ธาจากใจ คอยเตือน คอยทักทายถามไถ่ด้วยความหว่ งใยเหมือนหนูยังเป็นนักเรียนของอาจารย์เสมอ มา ขอบคณุ ท่ีชอบขนมและแกงไตปลาท่ีหนูซอื ไปฝาก ขอบคณุ ทย่ี งั คอยถามวา่ หนูชอบกิน ขอบุญงามความดีน้าทาง อะไร ซือกาแฟจากร้านไหน เด๋ียวนีขับรถเก่งขึนแล้วนะ ขอบคุณท่ีซืออาหารให้ไวท์ตี โอบอุ่นด้วยรักเคยี งข้าง ขอบคณุ …ทท่ี า้ งานอยา่ งหนัก เพอื่ โรงเรียนของเรานะคะ ประคองสสู่ ริ สิ มั ปรายภพ นำงสำวต่วนตัซนีมย์ โตะกบู ำฮำ ศษิ ยเ์ ก่ำโรงเรียนสำธติ ฯ (ฝ่ำยมธั ยมศกึ ษำ ) รุน่ 39 แผนกำรเรยี นภำษำองั กฤษ-ฝรง่ั เศส รองศำสตรำจำรยอ์ ิ่มจติ เลศิ พงษส์ มบตั ิ อดตี รองอธกิ ำรบดีวิทยำเขตปตั ตำนี มหำวทิ ยำลยั สงขลำนครนิ ทร์

ยอ้ นกลบั ไปเม่อื ผมเปน็ นักเรยี นมัธยมคนหน่ึงในโรงเรยี นสาธิตฯ ผมตังหนา้ ตงั ตา ร้จู ักกบั ผศ.บัณฑิต ดุลยรกั ษ์ ในฐานะทเ่ี ปน็ อาจารยท์ ไ่ี ด้รบั การบรรจพุ รอ้ มกนั 6 รอคาบเรียนสงั คมศกึ ษาอย่างทส่ี ดุ เพราะเป็นวชิ าหนึ่งทผี่ มชอบมากทส่ี ุด และผมรูว้ ่าผมจะ อัตรา เม่ือปี 2529 ตามโครงการพิเศษของภาควิชาโรงเรียนสาธิต คณะศึกษาศาสตร์ ได้เรียนรู้อะไรใหม่ ๆ จากอาจารย์ท่ีเก่งมาก ๆ เสมอ แน่นอนว่าทังในระดับมัธยมศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ในการขยายโอกาสทางการศึกษาตามนโยบายของ ศอ.บต. ตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย คาบเรียนเศรษฐศาสตร์ท่ีดีท่ีสุด คือ คาบเรียนที่ การท้างานในระยะแรกเริ่มที่ภาควิชาโรงเรียนสาธิตของพวกเราเต็มไปดว้ ยความสนุกและ อาจารย์บัณฑิตเป็นคนสอน โดยมีเอกสารประกอบการสอนฟอนต์ TH Niramit ท่ีเป็น ทุ่มเทกบั นักเรียนและงานตา่ งๆ ทไ่ี ด้รบั มอบหมาย สิ่งหนึ่งทไ่ี ดร้ บั ทราบจากนักเรียน เอกลกั ษณ์ เอกสารทจ่ี ดั ท้าออกมาอย่างเปน็ ระบบ ทา้ ให้นกั เรยี นอา่ นและตดิ ตามเนอื หาได้ อย่างครบถ้วน อาจารย์จะตังใจสอนเนือหาพวกเราอย่างเต็มท่ีเสมอ แม้ว่าวิชา เกี่ยวกับตัว ผศ.บัณฑิต ดุลยรักษ์ คืออาจารย์เป็นคนที่สอนสนุกและทุ่มเท เศรษฐศาสตร์จะเป็นวิชาท่ียาก แต่อาจารย์ก็มีวิธีการอธิบายให้นักเรียนเข้าใจเนือหาได้ โดยเฉพาะวิชาด้านเศรษฐศาสตร์และวิชาส่ิงแวดล้อม ขณะเดียวกันในกิจกรรมตา่ งๆ ของ อย่างครบถ้วน ถึงแม้ว่าข้อสอบของอาจารย์ในความทรงจ้าของผมจะเป็นวิชาหนึ่งที่ยาก โรงเรียนและมหาวิทยาลัยโดยเฉพาะดา้ นกฬี า ผศ.บณั ฑติ ดุลยรกั ษ์ กเ็ ป็นน่าชืน่ ชมอยา่ งยิง่ มาก ๆ แต่มันย่ิงท้าให้นักเรียนแบบผมมีความพยายามในการเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์มาก เพราะเป็นบคุ คลหนง่ึ ทม่ี ีทกั ษะด้านกีฬาหลาย ๆ อยา่ ง ขึน ดว้ ยความเขม้ ขน้ ในการเรียนสาระนีในโรงเรียนสาธติ ฯ มันจงึ เปน็ พนื ฐานส้าคญั ที่ท้าให้ ผมมีความม่ันใจในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยในสาระเศรษฐศาสตร์ ตลอดจนการเรยี นวิชา วนั เวลาผา่ นไป ดว้ ยความรู้ ความสามารถและประสบการณ์ วันหน่งึ ผศ.บณั ฑติ เศรษฐศาสตร์ในระดับอดุ มศึกษา ดุลยรักษ์ ก็ได้รับมอบหมายงานส้าคัญคือการเป็นผู้บริหารโรงเรียนสาธิต ในต้าแหน่ง ผู้อา้ นวยการตงั แตอ่ ายยุ งั นอ้ ย ซ่งึ เปน็ การแสดงถึงการยอมรับในตัวอาจารย์ และเป็นแบบนี ความทรงจ้าอีกเร่ืองหน่ึงเก่ียวกับอาจารย์ คือ การเรียนสาระภูมิศาสตร์ใน มาอย่างต่อเนื่อง เข้าใจว่าอาจารย์น่าจะเป็นผูอ้ ้านวยการโรงเรียนสาธิตฝ่ายมธั ยมที่มวี าระ ระดับชันมธั ยมศกึ ษาปีที่ 3 ผมจ้าได้แม่นว่าเปน็ เรื่องอเมรกิ าเหนือและอเมรกิ าใต้ อาจารย์ การด้ารงต้าแหน่งมากท่ีสุดและยาวนานท่ีสุดเท่าที่เคยมีมา ซึ่งเป็นการแสดงถึงความ จะเข้ามาในหอ้ งเรยี นพร้อมกบั แผนทข่ี นาดใหญ่ บางคาบมแี ผนท่ีหลายแผน่ อาจารยจ์ ะเรมิ่ ไว้วางใจของผู้บริหาร ผู้ร่วมงานท่ีมีต่อตัวอาจารย์และพูดได้อย่างภาคภูมิใจว่า ความ สอนแต่ละทวีปโดยเร่ิมให้เราจดจ้าพืนท่ีส้าคัญต่าง ๆ ให้แม่นย้าเสียก่อนเสมอ ยังจ้าได้ว่า เจริญก้าวหน้าของโรงเรียนสาธิตฝา่ ยมธั ยม คณะศึกษาศาสตร์มหาวทิ ยาลยั สงขลานครนิ ทร์ ข้อสอบเติมสถานท่ีต่าง ๆ ในแผนท่ีโลกนันยากเอาการ และผมเองก็ใช้เวลาท่องเป็นวัน ๆ ผศ.บณั ฑติ ดุลยรกั ษ์ มีสว่ นอย่างมากมายในการพฒั นา อย่างไรกต็ ามสง่ิ ไม่อยากได้ยิน แต่ผมอยากบอกอาจารย์ว่าพนื ฐานที่อาจารย์สอนผมในวนั นัน ท้าให้ผมได้รบั คา้ ช่ืนชมจาก ก็เกิดขึนเม่ือรับทราบว่า ผศ.บัณฑิต ดุลยรักษ์ ได้จากพวกเราไป แม้จะทราบดีว่าเป็นสัจ อาจารย์ภาควิชาภูมิศาสตร์ เมื่ออาจารย์ท่านนันทดสอบความรู้นิสิตทังชันว่าแม่น้าที่ ธรรมและกฎธรรมชาติ ก็อดหดหู่และเศร้าใจไม่ได้ ก็ขอให้ดวงวิญญาณของ ผศ.บัณฑิต อาจารยช์ ชี อ่ื อะไร มผี มเพียงคนเดียวทต่ี อบคา้ ถามไดถ้ กู ตอ้ ง เพราะผมจา้ ได้ว่าอาจารย์เคย ดุลยรักษ์จงสู่สุคติในสมั ปรายภพ ความดีงามท่ีอาจารย์ได้สรา้ งไว้จะอยู่ในความทรงจๆของ สอนผมมาแลว้ พวกเราตลอดไป ส้าหรับผมอาจารย์บัณฑิตเป็นตัวอย่างของครูสังคมศึกษา ท่ีท้าให้ผมรู้ว่าถ้าวัน ดว้ ยควำมอำลยั อย่ำงสุดซ้งึ หน่ึงผมเป็นครูสังคมศึกษาผมจะต้องเป็นครูท่ีเก่ง แม่นย้าในเนือหา และท้าการสอนเร่ือง รศ.ดร.พันธ์ ทองชมุ นมุ ยาก ๆ ให้ได้ดีเหมือนที่อาจารย์เคยสอนผมให้ได้ อาจารย์จะเต็มที่กับการสอนในทุกคาบ เรียน แม้วา่ ขณะนนั อาจารยจ์ ะดา้ รงตา้ แหน่งผ้อู ้านวยการโรงเรยี นด้วยก็ตาม รักษำกำรรองอธิกำรบดี มหำวทิ ยำลยั สงขลำนครินทร์ วทิ ยำเขตภเู ก็ต

ในนามของคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ผมขอแสดงความเสียใจ ค้าถามของอาจารย์คือ... แอมท้าไรกินลูกวันนี คิดให้ครูมัง ครูคิดไม่ออก ช่วงนีต้องกินผัก อย่างสุดซึงต่อการจากไปของ ผศ.บัณฑิต ดุลยรักษ์ รองคณบดีและผู้อ้านวยการโรงเรียนสาธิต ดูแลสุขภาพลูก อายุเยอะแล้ว กินแบบวัยรุ่นไม่ได้แล้ว \"อย่าลืมนะลูก ว่าง ๆ ไปเย่ียม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ฝ่ายมัธยมศึกษา) ผศ.บัณฑิต ดุลยรักษ์ มีประสบการณ์ทังด้านการ โรงเรียนลูก พูดคุยกับน้อง ๆ นะเข้าไปได้เลย\" ค่ะทุกครัง แต่ก็ยังไม่เคยได้ไปสักที และก็ เรียนการสอนและด้านผู้บริหารท่ีน่ายกย่องและเป็นแบบอยา่ ง ในด้านการเรียนการสอนท่านเป็น เริ่มแปลกใจว่า พักหลังมาเราไม่เห็นอาจารย์ไปจา่ ยตลาดตอนเย็นเลยจนได้ทราบข่าวว่า.... ครูผู้สอนวิชาสังคมศึกษาท่ีมีจิตวิญญาณของความเป็นครูสูงมาก ท่านให้ความรักความเมตตาต่อ อาจารย์ได้จากพวกเราไปแล้ว หนูเช่ือว่าความรัก ความผูกพันธ์ ท่ีอาจารย์มีให้กับ สาธิต ศิษย์อย่างเท่าเทียมกัน อบรมสั่งสอนศิษย์ด้วยความตังใจและแสวงหาความรู้ใหม่ๆ มาถ่ายทอด มันย่ิงใหญ่มากมาย คล้าย ๆ กับท่ีพวกเราศิษย์เก่าทุกคนท่ีมีให้กับทุกอย่างของความเป็น ศิษย์อย่างสม้่าเสมอ เป็นครูผู้สอนท่ีมีน้าใจ เอือเฟื้อ เผ่ือแผ่น้องๆ พี่ๆ และเพื่อนร่วมงาน ด้วยจิต วฒั นธรรมสาธติ และสถาบนั แหง่ นี เมตตา และปฏิบัติหน้าท่ีการสอนได้อย่างยอดเยี่ยม ผศ.บัณฑิต ดุลยรักษ์มีบทบาทส้าคัญในการ ส่ิงหนึ่งท่ีหนูขอสัญญาด้วยหัวใจ หนูและเพ่ือน ๆ จะกลับไปเย่ียมโรงเรียน สร้างครูของคณะศึกษาศาสตร์มาอย่างยาวนาน และยังปฏิบัติหน้าท่ีเป็นครูผู้สอนท่ีเป่ียมด้วย กลับไปส่งต่อสายใยสานสัมพันธ์พ่ีน้องตามท่ีสัญญากับอาจารย์ไว้ และยินดีรับใช้ในทุก เมตตา ท้าให้เป็นที่รักของศิษย์และผู้ปกครองเป็นอย่างย่ิง นอกจากนีท่านยังเป็นผู้ที่มีบทบาท เจตนารมณท์ ่อี าจารยต์ ังใจไว้ สดุ ความสามรถ ของพวกเรา สาธิตรุ่น 39 นะคะ ส้าคญั ในการบรกิ ารวิชาการให้แกช่ มุ ชนในสามจังหวดั ชายแดนภาคใต้มาอย่างยาวนาน สดุ ท้ายนี .... ขอให้ดวงวญิ ญาณของอาจารย์ สู่สุขคติในภพภมู ิทดี่ ี ในด้านการบริหาร ผศ.บัณฑิต ดุลยรักษ์ ด้ารงต้าแหน่งรองผู้อ้านวยการฝ่ายวางแผน ด้วยความเคารพรักและอาลยั ยิง่ และพัฒนาระบบบริหาร สถาบันวัฒนธรรมศึกษากัลยานิวัฒนาและด้ารงต้าแหน่งผู้อ้านวยการ โรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์รวม 2 สมัย และด้ารงต้าแหน่งรองคณบดีและ น.ส.อัลรชั มีเรยี วริ ยิ นรำงกลู ผู้อ้านวยการโรงเรียนสาธิตฯ ในสมัยปัจจุบัน สะท้อนให้เห็นถึงการได้รับการยอมรับจากเพ่ือน ศิษย์เกำ่ สำธิต มหำวิทยำลัยสงขลำนครินทร์ รุน่ 39 ร่วมงานและผู้บังคับบัญชา ผศ.บัณฑิต ดุลยรักษ์ มีความเป็นผู้บริหารมืออาชีพ ในการท้างาน บรหิ ารท่านมคี วามตงั ใจอยา่ งแรงกลา้ มุ่งมัน่ ท่มุ เท ใสใ่ จงานเปน็ อย่างมาก เปน็ ผบู้ รหิ ารท่ปี ิดทอง หลังพระ ดูแลเอาใจใส่ใจผู้ใต้บังคับบัญชาและเพื่อนร่วมงานเป็นอยา่ งดี มีความเสียสละและอุทิศ ตนเพื่อประโยชน์ของทางราชการทังในเวลางานและนอกเวลางานและเมื่อท้างานแล้วจะให้ ความส้าคญั กับคณุ ภาพงาน ดงั นันจงึ ไม่นา่ แปลกใจทก่ี ารอุทิศตนของท่านตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา ท้าให้โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ฝ่ายมัธยมศึกษา) เป็นสถาบันการศึกษาชันน้า ของภาคใต้และประเทศ สถาบันแห่งนีผลิตขุมทรัพย์ทางปัญญาออกไปรับใช้สังคมอย่างยาวนาน กว่า 50 ปี จนท้าให้โรงเรียนได้รับรางวัลสถานศึกษารางวัลพระราชทานรวมถึงนักเรียนรางวัล พระราชทานอย่างต่อเน่ือง ตลอดระยะเวลาในการปฏิบัติหน้าที่ผมต้องขอชื่นชมท่าน ผศ.บัณฑิต ดุลยรักษ์ ด้วยหัวใจ ผลงานท่ีท่านได้สร้างไว้จะเป็นท่ีจดจ้าของคณะครู ผู้บริหารของคณะ ศึกษาศาสตร์ และโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ฝ่ายมัธยมศึกษา) รวมถึงชาว สงขลานครินทร์ ขอให้ดวงวิญญาณของท่านไปสู่สุขคติ และภพภูมิที่ดี ชาวคณะศึกษาศาสตร์จะ จดจา้ คโุ ณปการทีท่ ่านได้สร้างไว้ตลอดไป รักและเคำรพเสมอ รศ.ดร.เอกรนิ ทร์ สงั ข์ทอง คณบดคี ณะศึกษำศำสตร์ มหำวทิ ยำลัยสงขลำนครินทร์

ในนามของศิษย์เก่า โรงเรียนสาธติ มหาวทิ ยาลยั สงขลานครนิ ทร์ วทิ ยาเขต ผชู้ ว่ ยศาสตราจารยบ์ ัณฑติ ดุลยรกั ษ์ คอื บุคคลต้นแบบของความเปน็ ครู อาจารย์ ปัตตานี รุ่นท่ี 39 ข้าพเจ้า นางสาวอัลรัชมีเรีย วิริยนรางกูล หรือ... แอม นะคะ แอมมี และผู้บริหาร ท่านมีความเมตตาต่อศิษย์ จัดการเรียนการสอนด้วยความเช่ียวชาญใน โอกาสได้เรียนวชิ า... สงั คมศาสตร์ กับอาจารยค์ รงั แรก ตอน ม. 3 ซึง่ ตอนนัน พวกเราห้อง เนือหา ตรวจงานและใหข้ ้อมูลป้อนกลับแก่ผเู้ รยี นอยา่ งละเอยี ด ในด้านการบริหารนัน ทา่ น ม.1/3 น่าจะแสบ เฟ้ียว กับอาจารย์ ไม่น้อยเลยใช่มัยคะ พอขึน ม.4 แอมเลือกเรียนสาย ใส่ใจในรายละเอียดของงาน รวมทังคอยสอนงาน ให้ค้าปรึกษาและเป็นแบบอย่างท่ีดีแก่ ศิลป์ฝรั่งเศส โดยมีอาจารย์ เป็นที่ปรึกษา และพวกเรา 4/4 รุ่น 39 ก็น่าจะมีวีรกรรมสดุ ผูใ้ ต้บงั คับบัญชาเสมอมา แสบ ให้อาจารย์ต้องกุมขมับอยู่บ่อยๆเลยใช่มัยคะ สิ่งนึงท่ีพวกเราไม่เคยได้สัมผัสจาก อาจารย์เลยคือการดุด่าต่อว่า ด้วยค้าพูดที่รุนแรง เวลาพวกเราดือมาก ๆ อย่างมากที่สุด ผมจ้าไดว้ ่า ในปี พ.ศ. 2553 เม่ือครังผมไดเ้ ร่มิ ต้นเป็นครูคณติ ศาสตร์ท่ีโรงเรยี น อาจารย์ก็จะหน้าแดง เหงื่อท่วมตัว หยิบผ้าเช็ดหน้าขึนมาเช็ด เป็นสัญญาณเตือน บอกกับ สาธิตฯ ผมได้มีโอกาสรว่ มงานกับ ผอ.บัณฑิต เป็นครังแรก ในฐานะครูใหม่ ท่านให้โอกาส พวกเราว่า .... หยุดนะ!!!! ถ้าพวกเรายังดือไมห่ ยุด อาจารย์ก็จะปดิ คลาสแล้วเดินออกจาก ผมได้ท้างานและสอนงาน ทังดูแลนักศกึ ษาฝกึ ประสบการณว์ ิชาชพี ดูแลนักเรียนโครงการ ห้องไป ห้องเรียน วมว. ในรุ่นแรก ๆ และมอบหมายกิจกรรมกลางของโรงเรียนต่าง ๆ เช่น กีฬาสี เย็บข้อสอบ แจกข้อสอบ กิจกรรมพัฒนาบุคลากร เป็นต้น ผมจึงโชคดีท่ีได้ใกล้ชิดและมี ครังนงึ เราเคยมโี อกาสคยุ สว่ นตัวกับอาจารย์ เก่ียวกับเรอ่ื ง ระบบรนุ่ พร่ี ุน่ น้อง ใน โอกาสไดเ้ รียนรู้การทา้ งานจากทา่ น ภาพท่มี ักจะเห็นคอื ผอ.บัณฑิต ลงมอื ทา้ เองโดยไมร่ รี อ โรงเรียน ตอนนนั จา้ ไดว้ ่าเราจบจากสาธิตมาประมาณ 4-5 ปี แล้วล่ะ อาจารย์บอกเราวา่ ... บางครังเหน็ ท่านยกโต๊ะจดั สถานที่เม่ือมีกิจกรรม บางครังเห็นทา่ นปิดหอ้ งปิดไฟ กวาดขยะ “ว่างๆพวกลูกชวนเพื่อนกลับมาคุยกับน้อง ๆ บ้างนะ ครูอยากเห็นสาธิตเป็นสาธิตท่ี พิมพง์ าน อยู่ในห้องทา้ งานจนเยน็ หรอื บอ่ ยครงั ในวนั หยดุ จนกระทงั่ ในปี พ.ศ. 2562 เมื่อ แข็งแกร่งเหมือนตอนรุ่นพวกเรา รุ่นพี่ๆ ของพวกเราขนบธรรมเนียมบางอย่างครูรู้สึกเปน็ ผมได้มาร่วมงานบริหารกับท่านอีกครัง ผอ.บัณฑิต ยังคงมีมุ่งม่ันในการท้างานอย่างมาก ห่วง อยากให้พี่ ๆ รนุ่ เก่า ๆ กลบั มานงั่ พูดคยุ กบั นอ้ ง ๆ บา้ งลูกนะ” เรารบั ปากอาจารย์ไว้ ละเอียดรอบคอบในการตดั สนิ ใจ และลงมอื ท้าให้เหน็ เปน็ แบบอย่าง ทา่ นเป็นแบบอยา่ งทีด่ ี แต่ยงั ไม่มีเวลาที่ตรงกนั กับเพอื่ นหลายคนในรุ่นเดยี วกันเลยยังไมไ่ ดก้ ลับไปพูดคยุ กับนอ้ ง ๆ ในความเสียสละและไม่ย่อท้อในการบริหารโรงเรียนในช่วงสถานการณ์ที่มีความท้าทาย ตามความตังใจสักที หลายด้าน ภาพการร่วมงานกับท่านยังคงเปี่ยมไปด้วยความประทับใจและน่าช่ืนชมอย่าง สม่้าเสมอเช่นเดิม จนวันนีทราบข่าวว่า....ผศ.บัณฑิต ดุลยรักษ์ หรือ อาจารย์โจ ได้จากพวกเราไป แล้วอย่างสงบ เป็นข่าวที่พวกเราชาวสาธิตทุกคนรู้สึกเศร้าเสียใจ และทราบมาว่า... มาถึงวาระนี ผมขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึงต่อครอบครัว ญาติสนิท มิตร บรรยากาศในรวั โรงเรียนหลังจากทอ่ี าจารยจ์ ากไป มันเงียบเหงา หดหู่ใจมาก สหาย คณะครู คณาจารย์และผู้ปกครองของโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ทุกคนทราบมัยคะว่าอาจารย์มีมุมนึงที่แอมได้เห็นเกือบทุกเย็น ตังแต่แอมกลับมาอยู่ (ฝ่ายมัธยมศึกษา) และคณะศึกษาศาสตร์ ต่อการจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับของ ผู้ช่วย ปัตตานี ซึ่งเป็นมุมที่น่ารกั มากๆ คือ....แอมจะได้เจออาจารย์ทุกวัน ตอนเย็นหลักเลกิ เรยี น ศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลยรักษ์ ขออ้านาจคุณพระศรีรัตนะตรัย ส่ิงศักด์ิสิทธิ์ คุณความดี จนกระทงั หนูแต่งงานมีครอบครัว หนกู ็ยงั ได้เจออาจารย์ที่ตลาดเย็นเกอื บทกุ ครังท่ีหนูไป และบารมีท่ีท่านสั่งสมไว้ ได้โปรดดลบันดาลให้ดวงจิตดวงวิญญาณของท่านได้ไปสู่สคุ ติใน สมั ปรายภพดังท่ที า่ นปรารถนาด้วย เทอญ ดว้ ยควำมเคำรพและอำลยั ยงิ่ อำจำรย์ ดร.วรภำคย์ ไมตรพี นั ธ์ รองคณบดีฝ่ำยบัณฑิต นวัตกรรมและวิเทศสัมพันธ์ คณะศกึ ษำศำสตร์ มหำวิทยำลัยสงขลำนครนิ ทร์

แด่โจ ผเู้ ป็นที่รักยิ่ง อาจารย์บณั ฑติ คือ อาจารย์ ทรงความรู้ กว่ากุ้งจะรวบรวมสติ เขียนถึงโจได้ ก็ผ่านค้่าคืนแรก ท่ีร่างของโจถูกบรรจุลงใน คอื คุณครู ผ้อู ้านวย การศกึ ษา ให้การเรียน การสอน ด้วยเมตตา กล่องเรียบร้อย โดยมีเจ้าหน้าท่ีส้านักพระราชวังด้าเนินการให้ ท่ามกลางญาติมิตร คอยนา้ พา สาธิต ขจรไกล กัลยาณมติ ร ผู้บังคับบญั ชา ลกู น้องและลกู ศิษยจ์ ากโรงเรียนสาธติ เป็นสิบ ๆ รุน่ ครูผสู้ ร้าง นักเรยี น สรา้ งนกั คดิ โจท้าให้ใครต่อใครในปัตตานีตกใจ พูดไม่ออกมาแล้วเมื่อ 4 ปีก่อนด้วย สร้างบณั ฑิต เฝ้าถนอม ไม่ห่างหาย โรคเบาหวาน นอนโรงพยาบาล 1 เดอื นเต็ม หมอใหพ้ ักรกั ษาตัวต่อเป็นเดือน แตโ่ จก็ยงั ไป เสียสละ ทุ่มเท งานมากมาย ท้างาน ครังที่ 2 ด้วยอาการ stroke ที่รอดมาได้ เพราะสังเกตทัน และพาไปโรงพยาบาล มอบใจกาย ดแู ลศิษย์ ทุกคนื วนั ทันเวลา เลยนอนเตียงท่ีน่ันแค่ 1 สัปดาห์ แต่ต้องไปท้ากายภาพบ้าบัดอยู่เป็นเดือน หมอ วมว. เกดิ ได้เพราะ อตุ สาหะ ใหพ้ กั รกั ษาตวั เป็นเดือน แตโ่ จกย็ ังเดนิ ถือไม้เทา้ ลงจากแฟลต ขับรถเอง ไปท้างาน ไม่ลดละ พยายาม ท้าตามฝัน จนก้าเนิด นักวิทย์ จิตผกู พนั ครังนี ท่ีไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นครังสุดท้าย เร่ิมจากท้องเสีย เพลีย ไม่มีแรง ไม่ ร่วมสร้างสรรค์ สงั คม ตลอดมา รู้สึกอยากจะกินอะไร จนต้องลางาน แต่ก็ยังฝืนสังขารประชุม Online ถึง 2 ครังในวัน บณั ฑิต ดลุ ยรักษ์ จกั คงอยู่ เดียว ฟุบไปด้วย ฟังไปด้วย มีอาการแบบนีรวม 4 วัน ก่อนจะทนไม่ไหวจริง ๆ จนต้องไป พึ่งโรงพยาบาล ทัง ๆ ท่ีกุ้งจะพาไปตังแต่วันที่ 2 คราวนีหนักกว่าทัง 2 ครัง เพราะจาก ความดีครู ประดับไว้ มากหนกั หนา เบาหวาน ลามไปเป็นไตระยะที่ 5 จนต้องฟอกไตถึง 4 ครังๆละ 4 ชม. ตาเหลือง ตัว แมว้ ันนี สุดอาลยั ต้องจากลา เหลือง น่าจะเกิดจากสารเหลือง ทังตัวโจมีสายโน่นนี่ท่ีคุณหมอทุกท่าน ทุกฝ่าย ช่วยกัน เตม็ ที่ ระโยงระยางรอบตัว จนคนื สดุ ท้ายในห้องพิเศษ โจพนมมือไหว้ถึง 2 ครงั คงอยากจะ ขอวญิ ญาณ์ อาจารยส์ ู่ สุคติเทอญ ขอพรสิ่งศักด์ิสิทธิ์ให้หายปวดท้องมาก ท่ีทังยากิน ยาฉีด ก็ต้านไม่อยู่ จนต้องย้ายไปห้อง ICU ในตอนดึก พวกเรา วมว. สาธิต ม.อ. รุ่นที่ 1 ขอแสดงความเสียใจอย่างสดุ ซงึ กับการจากไป ของ ผศ.บณั ฑิต ดลุ ยรักษ์อาจารยเ์ ปน็ หน่ึงในผู้ก่อตังและผลกั ดนั ใหเ้ กดิ โครงการ วมว. แหง่ จนเช้าวันต่อมา กุ้งรอฟังข่าวดีจากคุณหมอ เจ้าหน้าที่ แต่มันก็ไม่ดีเหมือนท่ี โรงเรยี นสาธติ มหาวิทยาลยั สงขลานครินทร์ ทา้ ใหน้ ักเรียนหลายคนไดม้ โี อกาสในการเรยี นรู้ ภาวนาไว้ เพราะความดันโจต้่ามากตังแต่คืนก่อนหน้าแล้ว กุ้งไปทันเห็นที่เจ้าหน้าท่ีก้าลัง ส่ิงใหม่ ๆ เสมือนเป็นการปูพืนฐานในการด้าเนินชีวิต อาจารย์เป็นผู้ที่มคี วามตังใจ มีความ ปมั๊ หวั ใจโจเกอื บ 20 นาทไี ด้ จนทกุ อยา่ งนิ่ง แตก่ ุ้งไมน่ ง่ิ ทา้ ยงั ไงก็ไม่น่ิง ยตุ ิธรรม รับฟังปญั หา และจ้านักเรยี น วมว. ไดท้ ุกคน ขอบคุณทดี่ ูแลรนุ่ 1 เป็นอย่างดี แม้ จะเป็นรุ่นแรกอาจารย์ก็สามารถท้าได้อย่างไม่บกพร่อง พวกเรายังจ้าได้ถึงความใส่ใจที่ ก่อนปีกระต่าย ปีเกิดของโจ วันเกิดโจ 9 มกราคม แต่โจรู้ตัวมาตลอดว่าไม่ไหว อาจารย์มใี ห้เสมอ ยังจ้าตอนทอ่ี าจารย์นดั ประชมุ กบั นกั เรียนรนุ่ 1 ทุกเดือน เพือ่ คุยปัญหา แล้ว รอพบพ่ีน้องหลานๆจากภูเก็ตไม่ทันแล้ว ยอมแพ้แล้ว ทังที่ก่อนหน้านี เราเตรียมจะ ร่วมหาแนวทางแก้ไข พวกเราขอขอบคุณอาจารย์มากค่ะ อาจารย์เป็นคนดี ขอให้อาจารย์ กลับไปภูเกต็ กนั เราจะต้องกลบั แฟลตกนั ไปสู่ภพภูมิทด่ี ี ส่งิ ดี ๆ ที่อาจารยม์ อบใหจ้ ะอยู่ในใจพวกเราตลอดไป โจเป็น Talk of the town จนได้ ใครต่อใครตกใจมาก เสียใจมาก เสียดายมาก ดว้ ยควำมเคำรพและอำลัย ๆ เมื่อวานน่ังคุยกับ อาจารย์ Craig ที่มาร่วมงานเกือบทังวัน พูดชื่นชมโจตลอดว่าท้าเพื่อ นกั เรียน วมว. สำธติ ม.อ. รุ่นท่ี 1 คนอ่ืน ทา้ เพ่ือองค์กร ท้าเพื่อสว่ นรวมมาตลอด ขอ้ นีคนอเมรกิ นั อย่างเคา้ ร้ดู ี และเคา้ เพิง่ ได้ เจอกบั โจคนจริงแบบนีแตส่ ง่ิ ท่ีกงุ้ เสียใจมากทีส่ ดุ คือ การไม่บอก ไมพ่ ูด จนทกุ อย่างสายเกนิ แก้ ถ้ารเู้ ร็ว ทุกอยา่ งน่าจะยงั ยืดเวลาของเราออกไปไดอ้ กี

ย้อนกลับไปเมื่อย่ีสิบกว่าปีท่ีแล้ว พวกเราสาธิต ม.ปลาย รุ่น 31 (ปี 2541) ภาพของโจท่ีใช้ชีวิตร่วมกันมา 35 ปี จากท่ีเป็นคน fast life ท้าอะไรแคล่วคล่องว่องไว เป็นรุ่นท่ีโชคดีมากที่ยังมีโอกาสได้รับความรู้จากท่านอาจารย์บัณฑิต ในหลักสูตรวิชา เป็นคนชอบเรียนรู้ มีความคิดงานโน่นน่ี ริเร่ิมท้าโน่นนี่เพื่อองค์กร เก่งกีฬา เล่นแข่งอะไร เศรษฐศาสตร์ ถอื เปน็ อาจารยท์ ่านแรกในชีวติ ของลูกศิษย์คนนีและเพ่ือน ๆ ในร่นุ อกี หลาย ชนะทุกอย่าง ยกเว้นฟุตบอล เป็นโค้ชให้นักเรียนหลายรุ่น โจต้องมีสภาพแบบ slow life คน ที่ท่านได้วางพืนฐานวิชาที่มีส่วนผสมของการคิดเชิงกลยุทธ์และการคิดเป็นระบบ จน เดินช้าลง ท้าอะไรชา้ ลง เพราะโรครมุ เร้า เหนื่อยเพลียง่าย หลอ่ หลอมอยใู่ นการเติบโตในอาชีพการงานของพวกเราในทกุ วนั นี ก่อนทีท่ า่ นจะเติบโตขึน ไปในสายงานอื่น ๆ และงานบรหิ ารตามความสามารถอนั เฉียบคมของท่านตามที่คาดไว้ สุดท้าย ที่ไม่ใช่สุดท้าย พูดเรื่องโ จได้ไม่หมด แต่พวกเราญาติพ่ีน้อง ขอขอบพระคุณทุกท่านที่คิดดี พูดดี ท้าทุกอย่างท่ีดีเป็นก้าลงั ใจให้โจ คนที่ท้าเพ่ือสว่ นรวม จนมาถงึ ในวนั ที่ 28 ธนั วาคม 2565 วนั ทพี่ วกเราไดร้ บั ทราบโพสตข์ ่าวสีด้า ไม่ใชเ่ พอ่ื ตัวเองมาตลอดการท้างาน ขอดัดแปลงใช้ประโยคทกี่ งุ้ ยดึ ถือมาตลอด ของสถาบัน ในกลมุ่ ข่าวชาวศิษย์สาธิต ทีไ่ มค่ าดคิดว่าจะเปน็ ท่านอาจารย์บณั ฑิต ผู้ทต่ี งั ใจปลุกปน้ั สาธิต ท่ีกุ้งและโจจบการศึกษาระดบั ปรญิ ญาโทมา คือมหาวิทยาลยั สงขลานครินทร์ “His Soul ของพวกเรามาอย่างยาวนานหลายสิบปีตลอดช่วงชีวิตการท้างานของท่านให้กับโรงเรียน is for the Benefit of Mankind” สาธิตจวบจนวาระสุดท้ายของชีวิตของท่าน เป็นข่าวที่น่าเสียดายและหดหู่เสียใจของลูก ศษิ ยห์ ลายสบิ รนุ่ ยิ่งนัก In Jo, We Trust รักโจตลอดชีวติ ขอให้การเดินทางไกลสู่สรวงสวรรค์ของท่านในครานี ด้วยคุณงามความดีท่ี กุ้ง อาจารย์ได้ส่ังสมมาโดยตลอดชีวิต จงเป็นแสงส่องน้าพาดวงวิญญาณของอาจารย์บัณฑิต ไปสถติ เสถยี รในสมั ปรายภพอันสงบสุขตลอดนิรนั ดร์ ด้วยความเคารพรัก ผู้ช่วยศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลยรักษ์ จากใจตัวแทนลูก ศิษยส์ าธติ รุ่น 31 คนนี ประภสั สรำ ศภุ จรรยำรักษ์ ตัวแทนศิษยเ์ ก่ำสำธติ รุ่น 31

ในนามญาติพี่น้องและหลาน ๆ มีความเสียใจอย่างสุดซึง ที่สูญเสียคุณบัณฑิต เรยี น เพื่อนและเพ่ือนร่วมงาน และบคุ คลอนั เป็นทรี่ ักของคณุ ครู ผศ.บัณฑติ ดุลยรกั ษ์ ดุลยรักษ์ อันเป็นท่ีรักของญาติ ๆ ไปอย่างไม่มีวันหวนกลับมาพบกันอีกตลอดไป คุณ บัณฑติ ดุลยรกั ษ์ เมอื่ ครงั ยงั มชี ีวิตอยู่ เป็นคนที่มีนา้ ใจโอบอ้อมอารี ใหค้ วามช่วยเหลอื ญาติ ในฐานะลูกศิษย์ของคุณครูบัณฑิต ผมและทุกคนในรุ่นรู้สึกเสียใจเป็นอย่างยงิ่ ๆ อยู่เสมอ เป็นความภาคภูมิใจของวงศ์ตระกูล และเป็นท่ีเคารพรักนับถือของลูกหลาน กับข่าวการจากไปของคุณครู คุณครูเป็นผู้อ้านวยการท่ีมีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล เชื่อว่าการ ญาติสนิทมติ รสหาย จากไปอาจส่งผลกระทบอย่างลึกซึงตอ่ ชีวิตของนักเรียนหลายคนและชีวิตของคนอื่นๆ อีก มากมาย บัดนี คุณบัณฑติ ดุลยรกั ษ์ ได้จากพวกเราไปแลว้ ยังคงเหลือแต่คุณความดีทที่ ่าน ได้กระท้าไว้ ซึ่งยังคงประทับอยู่ในความทรงจ้าของญาตพิ ี่น้องและหลานๆอย่างไม่มีวันลมื คุณครูบัณฑิตเป็นคนที่มีจิตใจดีและมีเมตตา มีรอยยิมที่อบอุ่นและมีค้าพูดให้ เลือนขออ้านาจคุณพระศรีรัตนตรัยสิ่งศักดิ์สิทธ์ิ คุณความดีท่ีคุณบัณฑิต ดุลยรักษ์ ได้ ก้าลังใจเสมอ คุณครยู ังเป็นนกั การศึกษาทอ่ี ทุ ศิ ตนเพื่อสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ซึง่ คณุ ครบู ัณฑติ กระทา้ ไวเ้ ม่ือครงั ยังมีชีวติ อยู่ ตลอดถงึ กศุ ลกรรมท่ีภรรยา ลูกหลาน ญาติพี่นอ้ งและเพอ่ื นๆ มักจะท้าเตม็ ที่เพอ่ื ใหแ้ น่ใจวา่ นักเรยี นจะประสบความสา้ เร็จในชวี ติ คุณครมู คี วามรักในการ ไดร้ ว่ มกันทา้ อทุ ศิ ให้ในครงั นี ได้โปรดดลบนั ดาลใหด้ วงวิญญาณของคณุ บณั ฑิต ดุลยรกั ษไ์ ด้ สอนและใส่ใจในตัวนักเรียน เห็นได้ชัดจากวิธีที่คุณครูได้แสดงออก และให้นักเรียนมีส่วน ไปสสู่ คุ ตใิ นสัมปรายภพดังที่ท่านปรารถนาดว้ ยเทอญ ร่วม และสรา้ งแรงบันดาลใจให้กับทุกคนในห้องเรยี น ดว้ ยควำมอำลัยย่ิง ด้วยการสูญเสียบุคลากรอันทรงคุณค่าย่ิง ผมและทุกคนในรุ่นขอแสดงความ เสียใจกับครอบครัว และบุคคลอันเป็นที่รัก จากการจากไปของคุณครูบัณฑิตเป็นอย่างยง่ิ จำกพีน่ อ้ ง หลำน ๆ และขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึงในการผ่านช่วงท่ียากล้าบากของคนในครอบครัวและ สุวรรณา ตริ าวานสุ รณ์ ประกายทิพย์ ตวิ รานสุ รณ์ คนอันเป็นที่รักของคณุ ครู คุณครูบัณฑิตจะอยู่ในความทรงจา้ ของทุกคนตลอดไป ในฐานะ สทุ า ดุลยรักษ์ อนุรตั น์ ติวรานุสรณ์ บคุ คลพเิ ศษอย่างแทจ้ รงิ ท่อี ุทศิ ตนมุ่งสร้างและพฒั นาศักยภาพของนกั เรยี นเพื่อความรู้และ เอมอร ศรีสะอาด อนุทิน ตวิ รานุสรณ์ ความยั่งยนื ในชีวิตของนักเรยี นตลอดไป พรพรรณ ชยั ทองรกั ษ์ ปยิ วรรณ ดลุ ยรักษ์ จันทนา ดุลยรกั ษ์ บญั ญาวี ดุลยรักษ์ ขอแสดงความเสยี ใจอย่างสุดซึง จันทพิ ย์ ดลุ ยรกั ษ์ จิราพร แซต่ นั จริ ารตั น์ แซต่ ัน นำยแพทย์นิติ ถำวรำนรุ กั ษ์ ภชั ชกร ศรสี ะอาด ตวั แทนนักเรียนสำธิต มอ. รุน่ 26 และ 29 วษิ รทุ ธ์ิ ศรสี ะอาด สราวธุ ชยั ทองรกั ษ์ พฒุ ิวัฒน์ ชัยทองรักษ์ เสาวภาค ขอสันเบง๋ บญุ ญาทรัพย์ ขอสนั เบ๋ง ณัฐวัตน์ หมวดคงจนั ทร์

“อำจำรย์บัณฑิต ดุลยรักษ์” สอนวิชาเศรษฐศาสตร์ตอนมัธยมต้น อาจารย์จะ พี่กุ๊ก พ่ีแดง ปู-เปรียว รู้สึกเสียใจกับการจากไปของน้องโจ นับเป็นวันท่ีสูญเสีย เดินเข้าห้องมาด้วยบุคลิกนิ่ง ๆ เรียบ ๆ มีแต่รอยยิม น้าเสียงและจังหวะการพูดที่เป็น อันยิ่งใหญ่ของญาติและน้อง ๆ น้ามาซึ่งความโศกเศร้าเสียใจแก่ครอบครัวและญาติมิตร เอกลกั ษณ์ อาจารย์ไมไ่ ด้ดุเด็กหลงั หอ้ งอยา่ งผมทไี่ ม่ตังใจเรยี นมากนกั เป็นอย่างมาก น้องโจมีน้าใจต่อญาติมิตร มีความเอืออาทรต่อครอบครัว คอยเป็นก้าลังใจ ใหค้ า้ ปรึกษากบั น้อง ๆ ดว้ ยดเี สมอมา เมื่อเข้าสู่วัยรุ่นม.ปลายท่ีเต็มไปด้วยความมุทะลุดุดัน ในช่วงหัวเลียวหัวต่อของ ชีวิต สมัยนันอาจารย์ ด้ารงต้าแหนง่ “ผู้อ้านวยการ” เด็กหลังห้องที่เพ่ิมดีกรีความดือ ต้อง ขอบุญกุศลและความดีที่น้องโจได้บ้าเพ็ญปฏิบัติมาตลอดชีวิตของน้องในช่วงท่ี โซซัดโซเซเขา้ ห้องกจิ การนกั เรยี นบ่อยๆอยา่ งผม จึงได้ใกลช้ ดิ สนิทสนม กับครบู าอาจารย์ก็ ปฏิบัติราชการ จงได้น้าดวงวิญญาณของท่านไปสู่สุคติ ประสบความสุขในสัมปรายภพ ตอนทีท่ ้าเรอ่ื งแย่ ๆ เทอญ แต่อาจารย์บัณฑิต หรือ ผอ.บัณฑิต ไม่เคยใช้อารมณ์ในการแก้ปัญหากับเดก็ ดอื ดว้ ยรกั และอำลยั อาจารย์พูดคุยอย่างพ่อท่ีเข้าใจลูก ถึงแม้สาธิตจะเต็มไปด้วยเด็กเก่ง แต่เด็กดือก็ไม่เคยถกู สมพร - กุลวดี นนุ่ ประดษิ ฐ์ ผอ.มองข้าม บางครงั การที่อาจารยเ์ ลือกใช้วิธเี ข้าหาอย่างเข้าใจ กลบั ท้าให้ดอื น้อยลง และ เกรงใจอาจารย์มากขึนด้วย ผมไม่แปลกใจเลยว่าท้าไมอาจารย์ถึงด้ารงต้าแหน่ง ปรู ิมำ – ปยิ ำกร ผอู้ า้ นวยการโรงเรียนอยู่หลายวาระ อาจารย์คงเป็น “ทรี่ กั ”ของทุกๆคน เหมือนท่ีผมรกั การที่อาจารย์จากไปเร็วกว่าที่ควร จงึ เปน็ เร่อื งน่าเสียดายและเสยี ใจเปน็ อยา่ งยง่ิ อาจารย์น่าจะได้อยู่ดูความส้าเร็จของลูกศิษย์หลายๆรุ่นต่อไปได้อีกนาน แต่ก็ต้องยอมรับ ความจริงท่ีไม่มีผู้ใดหลีกเลี่ยง ขอกุศลผลบุญท่ีอาจารย์ได้กระท้ามา น้าส่งให้อาจารย์ ประสบแตค่ วามสงบสขุ ในสมั ปรายภพตราบช่วั นริ ันดร์ บุญทัต แท่นมงคลมำศ สำธติ รนุ่ 24

ในความรู้สึกร่วมกันของศิษย์เก่าสาธิตรุ่นต้นๆคือ ความสัมพันธ์ระหว่างครูกับ โรงเรียนสาธิต แต่ทุกครังที่กลับไปที่โรงเรียนก็จะมีโอกาสได้แวะไปพบพ่ีโจ เข้า ศิษย์ท่ีใกล้ชิดกันมาก เราจะไม่ขลาดกลัวครู ครูจะทักพวกเราก่อน ทวงด้วยค้าว่า\"สวัสดี\" ไปกราบสวสั ดที ุกครัง แมจ้ ะมีภาระท่ีแต่ละคนตอ้ งรับผดิ ชอบกนั อยูบ่ ้างก็ตาม เราต้องไหว้ครูคนละมากกว่า 3 ครังต่อวัน สุภาษิตไทยอายครู(หวาดกลวั ครู)ไม่รู้วิชา เป็น จริงจังก็ท่ี รร.สาธิตนีแหละ สรุปว่าในความส้าเร็จของศิษย์ ส่วนหน่ึงก็มาจากบรรยากาศ ผมจา้ ได้วา่ ผมเจอพ่ีโจครังล่าสดุ เมอ่ื ประมาณปลายเดอื นกนั ยายน ตอนนนั ผมเอา หรอื โอกาสดีๆที่พวกเราไดจ้ าก รร.สาธิต ดงั นนั การตอบแทนครู การระลกึ ถึงโรงเรยี น การ ของท่ีระลึกไปมอบใหก้ ับอาจารย์วมิ ลและอีกหลายทา่ นทีเ่ กษียณทโ่ี รงเรยี น และได้เดนิ ทาง ร่วมกันช่วยเหลือโรงเรียนจึงถือเปน็ หน้าทขี่ องศษิ ยเ์ กา่ ทกุ คน กลบั มาเจอพี่โจพอดี จึงไดเ้ รียกพ่ีโจ แล้วไปกราบสวสั ดีและพูดคยุ ทักทายกันตามปกติ โดย หลังจากนันก็ไม่ได้เจอกนั อกี เลย แตพ่ อได้เหน็ ผ่าน ๆ กันบ้างเปน็ ระยะ ในฐานะต้าแหน่งท่ีพ่ีน้องศิษย์เก่าสาธิตมอบให้ผม \"นายกสมาคมศิษย์เก่า รร. สาธติ มอ.\" ตอ้ งขอแสดงความสา้ นึกในพระคณุ ที่ท่านผอ.บัณฑิตฯ ซง่ึ มสี ว่ นส้าคัญ ทังรเิ ร่มิ จนมาได้ทราบข่าวการจากไปของพี่โจ ก็ตกใจค่อนข้างมาก เพราะทุกครังที่เจอ และสนับสนุนอย่างจริงจังในกิจกรรมงานชุมนุมศิษย์เก่าให้พวกเราได้มาพบเจอกัน เรียก พ่ีโจก็ยังปกตดิ ีอยู่ทุกอย่าง แต่พอทราบมาบ้างว่าพ่ีโจไม่ค่อยสบายและต้องมีการรักษาเปน็ รวมพลังชาวสาธิตจัดงานเพ่ือสาธารณกุศลที่สร้างประโยชน์แก่สังคม น้าเกียรติยศ ระยะ แต่ก็ไม่รู้ว่ากระบวนการรักษาเรือการเจ็บป่วยนันเป็นอย่างไรบ้าง เพราะพ่ีโจไม่เคย เกียรติภมู สิ ูน่ อ้ งพชี่ าวสาธิต ในวาระนีเราจะรว่ มกันสบื ทอดเจตนารมณข์ องทา่ น ผอ.บัณฑิต บอกเรื่องนกี บั ใครทราบเลย ยกเวน้ คนใกลต้ ัวทบ่ี งั เอิญไปทราบเรื่องหรอื คนใกล้ตวั ที่เป็นคน ดังกล่าวต่อเนอื่ งไป ในครอบครวั จรงิ ๆ ดว้ ยควำมเคำรพยงิ่ โอกาสนี ผมขอให้ดวงวิญญาณของพ่ีโจสงบสุข ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ เพราะผม นำยภำณุ อทุ ัยรัตน์ สังเกตมาว่าในช่วงหลังพ่ีโจดูท่าทางเหน่ือยมากกับหลายเรือ่ ง แต่ก็ยังคงมุ่งม่ันพยายามทา้ หน้าทีบ่ รหิ ารงานให้ดที ่ีสุดตามบุคลิกและความมุง่ ม่ันของพโี่ จ สมำชกิ วฒุ สิ ภำ อดีตเลขำธกิ ำรศูนย์อำนวยกำรบริหำรจังหวัดชำยแดนภำคใต้ ในฐานะที่เป็นทังลกู ศิษย์และเป็นอดีตผู้ใตบ้ ังคับบัญชา ผมขอกราบขอบพระคณุ ทุกสงิ่ ทุกอย่างที่พ่โี จไดค้ วามกรณุ าผม ไม่ว่าอาจจะมีใครบางคนมองพโี่ จในมิติท่หี ลากหลาย นำยกสมำคมศษิ ย์เกำ่ รร.สำธติ มอ. กันไป แต่ส้าหรับผม พ่ีโจคือรุ่นพี่ที่เป็นแบบอย่างท่ีท่ีมุ่งมั่นตังใจท้างานท่ีดี เป็นครูที่ให้ ศษิ ยเ์ กำ่ โรงเรียนสำธติ รุ่น 4 ความเมตตาลกู ศิษย์คนนเี สมอมาอย่างต่อเน่อื งไมเ่ คยเปลย่ี นแปลง รัก-เคารพ-ศรัทธา-และจะอยใู่ นใจเสมอครบั ผศ.ดร.นภดล ทพิ ยรตั น์ (นน) อดีตคณบดคี ณะศลิ ปกรรมศำสตร์ ศษิ ยเ์ กำ่ สำธติ ม.อ. มธั ยม รุน่ 20/23

ในฐำนะผใู้ ต้บงั คับบญั ชำ ผมได้รู้จักกับท่านอาจารย์บัณฑิต เม่ือครังที่ผมมาด้ารงต้าแหน่งรองผ้วู ่าราชการ ปีพ.ศ. 2540 ไดม้ ีโอกาสกลบั มาท้างานท่คี ณะศกึ ษาศาสตร์ สงั กดั โรงเรียนสาธติ จังหวัดปัตตานี ได้ประสานงานและท้างานร่วมกันในหลายเรื่อง อาทิเช่น การริเร่ิมก่อตัง สมาคมนักเรียนเก่าโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ท่านอาจารย์บัณฑิต ใน มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ซ่ึงตอนนันมีฐานะเป็นภาควิชาหนึ่งของคณะศึกษาศาสตร์ ก็ ฐานะผู้อ้านวยการโรงเรียนสาธิตฯ เป็นแกนหลักคนส้าคัญในการสนับสนุนให้เกิดสมาคม ไดม้ โี อกาสกลับมาเป็นเพ่อื นรว่ มงานกับพโี่ จในอีกฐานะหน่งึ นกั เรียนเกา่ โรงเรียนสาธิตฯ แม้ความคนุ้ ชนิ เดิมเรามคี วามรู้สึกเสมอวา่ เราคือลูกศษิ ย์และพีโ่ จคืออาจารย์ แต่ จากการที่ได้พูดคุยกับท่านอาจารย์บัณฑิตฯ ท้าให้ประจักษ์ว่า อาจารย์ได้ทุ่มเท การมาท้างานทังนี ท้าได้เห็นถึงความเป็นกันเอง บุคลิกที่นุ่มนวล ความช่วยเหลือ และ แก่โรงเรียนสาธิตฯ ให้เป็นสถาบันท่ีทรงคุณค่าและมีประสิทธิภาพในการอบรมบ่มเพาะ เอ็นดเู มตตา จากพีโ่ จทม่ี ีให้ผมเสมอมา เพยี งแค่เปลี่ยนจากสถานะของการเปน็ ศษิ ย์ มาเป็น ลูกหลานชาวปัตตานีและจังหวัดใกล้เคียง ท่านอาจารย์ได้ทุ่มเทความสามารถ สติปัญญา เพ่ือนรว่ มงานแทน และความคิดริเริ่มสร้างสรรค์อย่างสุดจิตสุดใจในการท้างานเพ่ือพัฒนาโรงเรียนสาธิตฯ ท่านอาจารย์เป็นผู้ที่มีบุคลิกภาพท่ีเป็นเอกลักษณ์ คือ ท่วงท้านองที่อ่อนน้อมถ่อมตน เวลามีประชุมด้วยกันที่โรงเรียน ก็จะเห็นถึงการให้หลักคิดและเหตุผลที่พี่โจ สุภาพนมุ่ นวล ท้าให้มคี วามสุขทกุ ครงั ทีไ่ ดพ้ บปะพดู คยุ กับกลั ยาณมิตรทา่ นนี พยามน้าเสนอ โดยมีรายละเอียดต่างๆประกอบให้ทุกคนเห็นภาพความเข้าใจ และหากใน บางครังการประชุม แม้อาจจะมีใครท่ีอาจจะมีค้าพูดท่ีมีอารมณ์แทรกอยู่บ้างเล็กน้อย แต่ ท่านอาจารยบ์ ณั ฑิต ได้จากไปตามธรรมดาของโลก แต่ภาพแหง่ ความดงี ามของ พ่ีโจก็จะพยามใจเย็น และอธิบายดว้ ยเหตุผลตา่ งๆทุกครัง ซ่ึงตรงจุดนีถือว่าเป็นแบบอย่าง ท่านยังจารึกอยู่ในจิตใจของลูกศิษย์และผู้ที่ได้รู้จักกับท่านรวมถึงผลงานท่ีท่านได้สร้างไว้ ทดี่ ี ที่พี่โจไดท้ ้าให้เราเห็น และสอนเราด้วยการปฏบิ ัติจรงิ ท่ผี มจดจ้าเสมอมา โดยเฉพาะคุณูปการต่อโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ย่อมจะจารึกไว้ในหอ ประวตั เิ กยี รติยศของโรงเรยี นสาธติ มหาวิทยาลัยสงขลานครนิ ทร์ตลอดไป อีกเรื่องหน่ึงก็คอื หลายคนอาจจะสงสยั ว่า ท้าไมผมถึงเรียกว่า “พี่โจ” ไม่เรยี กว่า “อาจารย์โจ” เหตุผลก็เพราะว่า ตอนท่ีมาท้างานครังแรกที่นี่ พี่โจได้แทนตัวเองว่าพ่ีแล้ว ขอดวงจติ ของทา่ นอาจารย์ไดพ้ บความสงบสขุ ในสมั ปรายภพครับ บอกว่า เรามาท้างานในฐานะเป็นเพื่อนร่วมงานกัน ก็เรียกว่า “พี่แล้วกัน” จะได้มีความ เป็นกนั เอง ซง่ึ ประเด็นนีนอ้ งทกุ คนทเ่ี ข้ามาท้างาน ไม่ว่าจะเปน็ ศิษยเ์ กา่ หรอื ใครทจ่ี บจากท่ี วรี นนั ทน์ เพง็ จันทร์ อื่น ก็จะได้รับการปฏิบตั ิเช่นนีจากพ่ีโจเสมอมา ท้าให้เห็นถึงความเมตตานอ้ ง ๆ ท่ีพี่โจเอา อดตี ผ้วู ่ำรำชกำรจงั หวดั ปัตตำนี ใจใสร่ ายละเอยี ดและความเป็นกนั เองอยา่ งย่ิง นกั เรียนเกำ่ สำธิตฯ รนุ่ 8 และช่วงเวลาท่ีส้าคัญท่ีสุดที่ผมจดจ้าพี่โจไม่ลืมมาจนถึงวันนีก็คือ ช่วงนึงมหา วิทยาลัยให้ผมย้ายไปปฏิบัตริ าชการท่ีคณะศิลปกรรมศาสตร์ เผื่อจะให้ไปช่วยพัฒนาคณะ และขยายสาขาวิชาต่าง ๆ ที่นั่น โดยเฉพาะทางด้านดนตรี ซึ่งก่อนหน้านี ผมเองก็ไม่ สามารถด้าเนินการได้ เพราะมีปัจจัยหลายอย่าง แต่เมื่อพ่ีโจขึนมาเป็นผู้บริหารโรงเรียน สาธิต พี่โจให้ความช่วยเหลือและจัดการทุกอย่างให้เป็นอย่างดียิ่ง โดยไม่มีเงื่อนไขที่จะ ขัดขวางหรือไมส่ นับสนุนส่งเสริมความกา้ วหนา้ ในหน้าท่ีการงานของผมตรงนีเลยแม้แต่นดิ เดียว ในทางกลับกันพยายามส่งเสริมทุกสิ่งทุกอย่าง และช่วยเหลือให้ผมได้มีโอกาสไป ท้างานตามท่ีได้มีการประสานงานไว้ และพ่ีโจยังได้จัดงานเลียงแสดงความยินดีพร้อมทัง มอบของขวัญให้กับผม ซ่ึงเป็นของที่มีมูลค่ามากผมยังจดจ้าภาพวันนันได้เป็นอย่างดี และ ท้าให้ผมมีความรู้สึกว่า พโี่ จมีมุมหลายมุมทใี่ ห้ความเมตตากับผมตังแต่เป็นศิษย์ จนกระท่ัง มาเปน็ พวนร่วมงานเสมอมาทีไ่ มเ่ คยเปลีย่ นแปลงจรงิ ๆ จนกระทงั่ ผมย้ายออกมาจาก

วนั ที่ 28 ธนั วาคม 2565 เป็นวนั ทพ่ี ีแ่ ละทุกคนที่รู้จักโจช็อกมาก ไมค่ ิดวา่ วันนีจะ ผมจา้ ได้ว่าพ่ีโจส้าเรจ็ การศกึ ษาระดบั ปริญญาตรจี ากมหาวิทยาลยั ศรีนครนิ ทรวิโรฒ สงขลา มาถึงเร็วเกินคาด ตามที่ได้ฟังมาว่าโจป่วยเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลปัตตานี มีระยะเวลา (หรือมหาวิทยาลัยทักษิณในปัจจุบัน) จากนันส้าเร็จปริญญาโท จากคณะการจัดการ รักษาดูอาการอีก 14 วัน แต่ไม่ทันถึงวันนัน โจก็มาจากไปอย่างสงบ พี่ไปรักษาตาท่ี สิ่งแวดล้อม ท่ีวิทยาเขตหาดใหญ่ ของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ภูมิล้าเนาเดิมเป็นคน โรงพยาบาลม.อ.กลบั มาตงั ใจว่าอีก 2 วันจะชวนพ่ีปุก (ดร.อัจฉรา) ไปเย่ียม แต่ก็ไม่ทัน ได้ จังหวัดภูเก็ต (จบมัธยมจากโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย) ซ่ึงเป็นโรงเรียนท่ีมีช่ือเสียงมากที่สุด แต่ไปขออโหสิกรรมที่โรงพยาบาล มีน้อง ๆ ท่ีโรงเรียนและสมาชิกกลุ่มสาระภาษาต่างประเทศ แหง่ หนง่ึ ของประเทศไทยเช่นกนั มาอยู่กันเต็ม ทุกคนเศร้าหมองเพราะคาดไม่ถึงทังนัน การสูญเสียทรัพยากรบุคคลของ โรงเรยี นสาธิตครังนจี ึงเปน็ การสญู เสยี ครังสา้ คัญอีกครงั หนึ่ง ส่ิงหน่ึงท่ีจะสังเกตได้ก็คือ เวลาพี่โจพูดภาษากลางทั่วไป จะมีส้าเรียงของความ เป็นส้าเนียงภเู ก็ตตดิ ออกมาเปน็ ระยะ และจะชัดเจนมากเวลาที่พโ่ี จพดู ภาษาส้าเนยี งใต้ จะ พ่ีรู้จักกับโจมาหลายสิบปี ท้างานร่วมกันหลายครัง โจเป็นคนท้างานที่ประณีตมาก เป็นส้าเนียงท่ีออกไปทางฝั่งภูเก็ตอย่างชัดเจน ซ่ึงเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งท่ีผมจดจ้ามา มีความมุ่งม่ันสูง ขยันท้างานตงั แต่งานสอนจนไดช้ ่ือว่าเป็นครูสอนเศรษฐศาสตรท์ ่ีดีคนหนงึ่ ตังแตเ่ ปน็ นกั เรียน ของโรงเรียน ศิษย์เก่าบางคนบอกว่าโชคดีได้เรียนกับอ.บัณฑิตได้ใช้ตอนสอบเข้า มหาวิทยาลัย โจเป็นคนท่ีมีความรับผิดชอบสูง ท้างานอย่างรอบคอบ ไม่ว่าจะเป็นผอ.กี่ สมยั เรยี น ม.ตน้ ถา้ จ้าไมผ่ ิด ผมไม่เคยมีโอกาสเรียนหนงั สอื ในรายวิชากบั พโ่ี จเลย สมัยกต็ าม โครงการห้องเรียนวทิ ยาศาสตร์ในก้ากับกระทรวงวิทยาศาสตร์ (วมว.) กเ็ กิดขนึ แต่ความใกล้ชิดที่ท้าให้มีโอกาสได้รับการสั่งสอนและอบรมจากพี่โจก็คือ การท่ีผมเป็น ครังแรกในวาระที่โจเป็นผอ.สมัยที่ 2 เป็นก้าวที่ใหญ่และท้าทายส้าหรับโรงเรียนสาธิตฯ นักกีฬาของโรงเรียน ประเภทกีฬาวอลเลย์บอล ซ่ึงพี่โจเองก็เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอล ที่น่ี ท่ามกลางความไมเ่ ข้าใจของหลายฝ่ายรวมทังผู้ปกครอง แต่ในวันนีโครงการของเราได้ เช่นเดียวกัน และทุกครังท่ีมีเวลาในช่วงเย็น พ่ีโจก็จะมาร่วมเล่นร่วมฝึกกีฬาวอลเลย์บอล รับค้าชมเชยจากกระทรวงและผู้ท่ีเก่ียวข้อง กระทรวงได้อนุมัติให้โรงเรียนท้าโครงการต่อ กับพวกเราเสมอ โดยเฉพาะเวลาจะไปแข่งกีฬาจังหวัดปัตตานี ซ่ึงรุ่นนันเป็นรุ่นแรกของ อีกหลายปี พ่ีเองรู้สึกภูมิใจท่ีมีส่วนร่วมในการพัฒนาหลักสูตรวมว. ตังแต่แรกเร่ิมมีโอกาส โรงเรียนที่ได้ไปแข่งกีฬาวอลเลย์บอลกับโรงเรียนอื่นในจังหวัดปัตตานี พี่โจเค้าจะมาช่วย สอนเดก็ วมว. รนุ่ แรกถงึ รนุ่ ท่ี 4 ฝกึ ซอ้ มให้กบั พวกเราร่วมกับอาจารยท์ ่านอ่นื ๆ ในทกุ ๆ เยน็ หลายปที ่ผี า่ นมาโรงเรียนมขี นาดใหญข่ ึน มขี อบเขตของงานขยายขนึ ตัวผอ.เองต้อง ส่ิงท่ีพี่โจสอนผมท่ีจ้าได้ดีก็คือ การรับลูกอันเดอร์ว่าจะต้องตังแขนตรงและ ท้างานหนกั ขึนผอ.โรงเรยี นอื่นไม่ตอ้ งสอนหนงั สอื แตผ่ อ.สาธติ ต้องมชี ่วั โมงสอนและท้างาน ประสานมือให้ดี แล้วย่อรับ จะช่วยผ่อนลูกวอลเลย์เพ่ือส่งมือเซ็ทได้ และเป็นหลักคิดทที่ า้ บริหารด้วย บริหารทังกิจการภายในและโครงการพิเศษท่ีเพ่ิมขึน ด้วยเหตุนี เมื่อโจมา ใหผ้ มจดจา้ บคุ ลกิ ทมี่ ีความนมุ่ นวลของพโี่ จในฐานะครขู องพวกเราทุกคนมาจนถงึ ทกุ วนั นี ขอใหเ้ ป็นท่ีปรกึ ษาของโรงเรียน ทัง ๆ ทพี่ ี่เกษยี ณแล้ว พี่ก็ยินดีเพราะ “เรำคือสำธิต” แต่ การท้างานบริหารย่อมมีทังดอกไม้และก้อนอิฐ ไม่มีองค์กรใดที่ท้างานกันอย่างเป็นหนึ่ง สมัยที่พี่โจเป็นอาจารย์สอนพวกเรา พี่โจจะมียานหนะคู่ใจอยู่คันนึงก็คือ เดียวกัน 100% แต่ทุกองค์กรล้วน “สงวนจุดต่าง แสวงจุดร่วม” ด้วยกันทังนัน ถ้ามอง “รถจักรยานยนต์ยามาฮ่าสีแดง” ท่ีจะขับไปมาเป็นประจ้า ซึ่งสมัยนันสังคมของชาว ม.อ. โลกตามความเป็นจริงไม่ใช่คนโลกสวยที่หวงั จะเกดิ สงั คมแบบยโู ทเปีย การท้างานบริหาร ปัตตานี รถจักรยานยนตจ์ ะเป็นยานพาหนะประจา้ ของอาจารย์ในมหาวิทยาลยั ในช่วงนันที่ นันผู้บริหารต้องอดทน บางทีก็ทนอดจนกว่างานจะส้าเร็จ และผู้บริหารแต่ละคนจะมี ใช้กันมาก และเราก็จดจ้าไดด้ ีถึงเอกลักษณข์ องรถครูพวกเราแต่ละท่านรวมถึงพี่โจ ว่าใคร สไตล์ในการท้างานไม่เหมือนกัน พี่กับโจท้างานกันคนละสไตล์แต่เราก็ยอมรับความ ขับรถจักรยานยนต์ประเภทไหนอะไรยังไงกันบ้าง เพราะเวลาจะโดดเรียนหรือไปไหนมา แตกต่างนันด้วยจุดมุ่งหมายเดียวกัน คือ เพื่อสาธิต เม่ือรับทราบปัญหาจากโจจึงได้แต่รับ ไหนจะไดเ้ ช็ครถอาจารย์ถกู ฟังและให้ก้าลังใจเท่าท่ีท้าได้ โจเป็นคนใจดี ให้เกียรติทุกคน มีความอดทนสูง แต่ความ อดทนจนเกินไปนนั กลบั ท้ารา้ ยสุขภาพโดยไมร่ ูต้ ัว

วนั ท่ี 28 ธนั วาคม 2565 ราวช่วงเที่ยงกว่าๆ มขี อ้ ความจาก “พ่ีเอ”้ อดตี ทา่ นผูจ้ ดั การ การทุ่มเทท้างานหามร่งุ หามค่า้ การพยายามขับเคลอ่ื นองค์กรให้ก้าวไปข้างหนา้ ธนาคารไทยพาณชิ ย์ (SCB) สาขาสงขลานครินทร์ ปตั ตานี ดดี ขนึ มาจากหนา้ จอโทรศพั ท์ เหล่านี ล้วนแต่เป็นภารกิจหลักและหนักหน่วงของผู้บริหาร เมื่อถึงจุดหนึ่ง ร่างกายก็ต้อง พอได้อา่ นกไ็ มเ่ ชอื่ สายตาตวั เอง เพราะขบั รถอยูแ่ ละตดิ ไฟแดง เลยอา่ นอกี ที อ่านอยู่หลาย ยอมแพ้และขอพักผ่อนเสียที โจไม่ต้องเป็นห่วงใดๆนะคะ โรงเรียนจะต้องมีผู้สืบทอด รอบเลยโทรไปหาพี่เอ้คุยกนั จนพบวา่ เป็นเรอ่ื งจรงิ ก็ทา้ อะไรไม่ค่อยถกู มนึ งงไปชั่วขณะ อดุ มการณต์ ่อไป ขอให้น้องหลบั ให้สบายและน้อมนา้ ดวงจิตไปสสู่ ัมปรายภพอนั สขุ สงบดว้ ย เพราะพี่เอ้ยืนยนั ว่า “พีโ่ จ” เสียชวี ิตแลว้ เมอ่ื เช้าวันนี เทอญ “พี่โจ” หรือ “ผศ.บัณฑิต ดุลยรักษ์” รองคณบดีและผู้อ้านวยการโรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ฝ่ายมัธยม) หลายคนคงรู้จักท่านและมีภาพจ้าว่า ท่านคือ บณั ฑติ จติ แจม่ แจ้ง ในงาน ผบู้ รหิ ารของมหาวิทยาลยั สงขลานครินทร์ ทังท่โี รงเรียนสาธติ มหาวิทยาลัยสงขลานครนิ ทร์ ฑติ เช่ยี วปรชี าชาญ ยิ่งไซร้ และยงั เป็นอดีตผบู้ ริหารของสถาบนั วฒั นธรรมศึกษากลั ยาณวิ ฒั นา อีกดว้ ย ดุลย ภาพส่งกิจการ สาธติ เลิศแฮ รกั ษ์ คณุ ความดีให้ สู่ฟา้ แดนสรวง แต่สิ่งที่ผมอยากเขยี นถึง “พี่โจ” บันทึกและบอกเล่าไว้ เพราะอยากจะให้ทกุ คน รบั ทราบว่า ส้าหรับผมพโ่ี จเป็นมากกวา่ นัน ด้วยรกั และอำลัย ผศ.จรีรัตน์ สำครนิ ทร์ ในฐำนะลกู ศษิ ย์ ผมเป็นนักเรียนโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ รุ่นท่ี 23 ตอนนัน เข้ามาเรียนในปี พ.ศ. 2530 ซึ่งในช่วงท่ีเป็นนักเรียนขัน ม.ต้น พ่ีโจเองเพิ่งมาบรรจุเป็น อาจารย์ใหม่ๆ ซ่งึ ทา่ น ผอ.กมล คงทอง อดตี ผู้อ้านวยการสถาบนั วัฒนธรรมศึกษากัลยาณิ วั ฒ น า ซึ่ ง เ ป็ น ค รู ข อ ง ผ ม เ ช่ น กั น เ ล ย เ ล่ า ใ ห้ ฟั ง บ่ อ ย ๆ ว่ า โ ร ง เ รี ย น ส า ธิ ต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ในช่วงนัน เป็นช่วงที่ได้รับการสนับสนุนจากศูนย์อ้านวยการ บริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) ในการสนับสนุนอัตราก้าลังเพื่อจัดหาอาจารย์ ประจา้ เปน็ จา้ นวนเยอะมาก โดยในรุ่นนันจะทยอยบรรจุมานับสิบๆคน และหนึ่งในนนั ก็คือ พี่โจที่มาบรรจุร่นุ เดยี วกับ ผอ.กมล นั่นเอง โดยพี่โจบรรจุสงั กัดหมวดวิชาสังคมศึกษา และ ถอื ไดว้ ่าเปน็ อาจารยห์ นมุ่ รุ่นใหมท่ ีม่ ีความสามารถหลากหลาย และเด็กกช็ ื่นชมว่า พี่โจเป็น อาจารยห์ นมุ่ ทหี่ นา้ ตาดีคนหน่งึ ของโรงเรยี นเลยกว็ ่าได้

ผม ทพ.สุริยา ภูยุทธานนท์ ปัจจุบันเป็น ประธานชมรมผู้ปกครองและครู แมห้ า่ งหาย จากสาธิต ไปหลายปี โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครนิ ทร์ (ฝ่ายมัธยมศึกษา) เป็นศิษย์เก่าโรงเรยี นสาธิต แต่ศิษย์นี ยังหว่ งถึง คนึงหา ม.อ.ปัตตานีรุ่นท่ี 16 ซ่ึง ณ ขณะนันท่านผอ.บัณฑิตยังไมไ่ ด้เป็นอาจารย์ท่ีโรงเรียนสาธติ ฯ ผมจงึ ไมไ่ ดเ้ รียนกับทา่ นผอ.บณั ฑติ จนกระท่งั ลูกสาวคนแรกสอบเขา้ โรงเรยี นสาธิตฯ ในชัน ทราบข่าวคราว ดั่งดาวดบั รว่ งลับลา มัธยมศึกษาปีที่ 1 ซ่ึงมีการสอบสัมภาษณ์ด้วยผมจึงได้พบปะกับท่านผอ.บัณฑิตแต่ท่านก็ หยาดนา้ ตา รินไหล ใจระทม หมดวาระไป ระหว่างนันผมได้เข้าท้างานเป็นคณะกรรมการชมรมผู้ปกครองและครูของ โรงเรียนสาธิตฯ และท่านผอ.บัณฑิตก็เขา้ มารบั หน้าที่เป็นผู้อ้านวยการโรงเรียนสาธิตฯ อีก ครบู ณั ฑิต ครเู ครือศรี เปน็ ที่รกั ครัง ผมจึงไดร้ ่วมท้างานกับทา่ นผอ.บัณฑิตในหลายๆกจิ กรรมของชมรมผูป้ กครองและครูฯ ศษิ ย์ประจกั ษ์ ครูจากไป ใจขืน่ ขม ในช่วงต้นของการรับหน้าท่ีประธานชมรมผู้ปกครองและครูฯของผม ซ่ึงผมเองยังใหม่ ขอกราบลา ครทู งั สอง ด้วยตรอมตรม ส้าหรับต้าแหน่งนี ท่านผอ.ได้ให้ค้าแนะน้าต่างๆที่มีประโยชน์ในการท้างาน ท้าให้ผม ขอช่ืนชม ความเป็นครู คู่ความดี สามารถท้างานชมรมผู้ปกครองไดล้ ุลว่ งไปไดด้ ้วยดี จากที่ผมได้รจู้ กั และทา้ งานร่วมกับท่าน ผอ. ท่านผอ.บัณฑิตเป็นคนซื่อตรง ยึดหลักคุณธรรมในการบริหารงาน เห็นแก่ประโยชน์ ขอทงั คู่ เดนิ ทางสู่ สรวงสวรรค์ ส่วนรวมคิดถึงใจเขาใจเรา เป็นคนตังใจท้างาน มีหลักการและเหตุผลในการท้างาน รับฟัง เป็นมิตรกนั บัณฑติ และเครือศรี ความคิดความเห็นจากสมาชิกชมรมฯ และมีข้อเสนอแนะดี ๆ ต่อการท้างานแก่สมาชิก ชมรมผู้ปกครองและครูฯ ท้าให้เกิดการพัฒนาในการท้างานของชมรมฯ เป็นอย่างมาก ค่าของครู จะคงอยู่ ชั่วชวี ี ท่านผอ.บัณฑิตมีความมุ่งมั่นท่ีจะให้โรงเรยี นสาธิตฯ มีการพัฒนา มีศักยภาพ สามารถเป็น กลอนบทนี กราบลาครู จากดวงใจ ผนู้ า้ ในดา้ นตา่ ง ๆ เพอ่ื ใหน้ ักเรียนของโรงเรยี นสาธิตฯ เป็นที่ยอมรับและมีความรบั ผิดชอบ ต่อสังคม น่าเสียดายท่ีความทุ่มเทในการท้างานของท่านผอ. อาจท้าให้สภาพร่างกายของ ด้วยรกั เคำรพ และ อำลัย ท่านผอ.ไมส่ ามารถตอ่ ส้กู ับโรคภัยที่เกิดขึนได้ ท้าให้ท่านผอ.ตอ้ งจากไปก่อนที่จะท้าภารกิจ จำกหวั ใจศษิ ยส์ ำธติ รนุ่ 20 (17) ที่ท่านตังใจไว้จะเสร็จสิน พวกเราทุกคนในชมรมผู้ปกครองและครูโรงเรียนสาธิตฯ จะท้า ประพันธโ์ ดย ปรีดิยุช รัตนงำม หน้าท่ีของสมาชิกชมรมฯ ต่อไปเพ่ือผลประโยชน์ของนักเรียนโรงเรียนสาธิตม.อ.ปัตตานี เพื่อให้ท่านผอ.จะได้จากไปอย่างไม่ตอ้ งกังวล และคุณความดีของท่านผอ.บัณฑิตจะเป็นที่ จดจ้าแก่สมาชิกชมรมฯทุกคนรวมถึงผู้ปกครองและนักเรียนของโรงเรียนสาธิตฯ ทุกคน ครบั สุดทา้ ยนีขอใหด้ วงวิญญาณของท่านผอ.บณั ฑติ ได้ไปสภู่ พภูมิที่ดคี รับ ทนั ตแพทย์ สรุ ยิ ำ ภยู ทุ ธำนนท์ ประธำนชมรมผปู้ กครองและครู โรงเรียนสำธิตมหำวิทยำลัยสงขลำนครินทร์ (ฝ่ำยมัธยมศกึ ษำ)

เมอื่ ครงั ท่ีรุ่นพวกเรา (ม.ปลาย ห้อง 4 รุ่น 19 พ.ศ.2529) เริ่มตน้ ม.4 อาจารย์ ตอนแรกพี่ทราบข่าวจากน้องที่โรงเรียนสาธิตฯว่าน้องโจป่วยเข้าโรงพยาบาล พี่ เข้ามาสอนสังคมศึกษา ที่โรงเรียนสาธิตเป็นปีแรก พร้อม ๆ กับอาจารย์ปานและอาจารย์ เป็นห่วงมากแต่คิดว่าน้องจะได้พักจากการท้างานบ้าง เพื่อเป็นการชาร์จแบตเพิ่มพลังให้ แฟ๊บ ท่ีท้าให้พวกเราคึกคักกันเป็นพิเศษ เพราะอาจารย์เป็นหนุ่มหล่อ วัยรุ่น บุคลิกดี ใจ ตัวเอง จะได้กลับมาท้างานให้โรงเรียนดังเช่นที่ผ่านมา เพราะนับตังแต่น้องบรรจุมาเป็น เย็น นุ่มนวล และจนกระท่ังเม่ือได้กลบั มาท้างานที่คณะวิทยาการส่ือสาร ก็ได้เจออาจารย์ สมาชิกหมวดเราต้องรับผิดชอบร่วมกันทังงานสอน งานกิจกรรมต่างๆ ของหมวดและ อีกครัง เราพักอยู่แฟลตอาจารย์ใกล้ ๆ กัน ดีใจท่ีสุดท่ีอาจารยจ์ ้าลกู ศิษยไ์ ด้ และให้เกียรติ โรงเรียน แม้แต่การดูแลร้านค้าเล็กๆ น้องเป็นครูท่ีสอนดี สอนเก่งเป็นท่ีรักของนักเรียน ลูกศษิ ย์คนนอี ยา่ งท่ีสดุ สอนให้เด็กมีทังความรู้และคุณธรรม สิ่งท่ีน้องปลูกฝังให้เด็กคือการวางแผนการท้างาน ความมีระเบียบวนิ ัยและความรับผิดชอบ เมอื่ นอ้ งโจเขา้ รับงานบรหิ ารภาระงานด้านต่างๆ ในทุกวาระของการท้างานที่ต้องเช่ือมต่อกัน อาจารย์ปฏิบัติต่อเราเป็นเพ่ือน น้องมีมากขีนแต่ยังไม่ทิงความเป็นครู ช่วงนีพ่ีได้สอนนักศึกษาร่วมกันกับน้องได้เห็นความ ร่วมงาน ได้เคยไปประชุมพร้อม ๆ กันกับอาจารย์หลาย ๆ ครัง ขณะท่ีอาจารย์ท้าหน้าท่ี ทุ่มเทในการสอนเพ่ือพัฒนาศักยภาพของนักศึกษาให้ออกไปเป็นครูที่ดีในทุกๆด้าน น้อง ผู้บริหารท่ีสถาบันวัฒนธรรมศึกษากัลยาณิวัฒนา และเราท้างานบริหารท่ีคณะวิทยาการ สอนนักเรียน นักศึกษา รวมทังบริหารงานของโรงเรียนและท้างานอ่ืนๆโดยไม่มีวันหยุด ส่ือสาร ได้พูดคุยแลกเปล่ียนหลากหลายเรื่องราว อาจารย์บอกเล่าถึงโรงเรียน ลูกศิษย์ใน พักผอ่ นส่วนตวั จนพ่ียังคิดวา่ น้องถือคตปิ ระจา้ ตวั วา่ งานคือชีวติ ชีวิตคืองาน การเขา้ รักษา รุน่ หลงั ทเ่ี ปลี่ยนแปลงธรรมชาติกันไปตามยุคสมัย ตัวในครังนีพี่คิดว่าเมื่อเพิ่มพลังให้ตัวเองแล้วน้องคงกลับมาท้างานเพ่ือโรงเรียนต่อเหมือน เช่นท่ผี ่านมา แต่ไม่คิดว่าไมเ่ ปน็ ไปตามทีพ่ คี่ าดหวัง ทราบขา่ วนอ้ งจากไป น้องพักผอ่ นอยา่ ง ความรู้สึกรักและผูกพันกับอาจารย์มีความลึกซึงมากย่ิงขึน ด้วยเพราะเรายัง ถาวร ขอใหน้ อ้ งหลบั สบาย ดวงวิญญาณไปสสู่ คุ ตินะคะน้อง สิง่ ตา่ งๆ ทด่ี ีงามจะยงั คงอยู่ใน ผูกพันสนิทสนมกับอาจารย์กุ้ง กนกพร ภรรยาอาจารย์ เม่ือครังหนึ่งท่ีอาจารย์กุ้งสอน ใจชาวสาธิตฯตลอดไปค่ะ ภาษาอังกฤษท่ีโรงเรยี นสาธติ ก่อนจะยา้ ยไปสอนทโ่ี รงเรียนเดชะปตั นยานุกูล ยงั จ้าได้ เมื่อ ครังท่ีอาจารย์โจแต่งงานกับอาจารย์กุ้ง พวกเรานักเรียนสาว ๆ หลายคนยังกิ๊วก๊าวกันกับ พีไ่ ล ขา่ วดีอันนี ผู้ช่วยศำสตรำจำรยส์ นุ ิสำ สริ ิวิพธั น์ เม่ือลูกชายเข้าเรียนท่ีโรงเรียนสาธิต ครังใดที่ได้พบเจออาจารย์ ก็ได้รับค้า กล่าวถึงและชื่นชมลูกชายอยู่เสมอ ๆ รู้สึกได้ถึงความรักและเอือเอ็นดูจากรุ่นแม่สู่รุ่นลูกที่ อาจารย์ไดม้ อบให.้ ..ด้วยความขอบพระคุณคะ่ ขอพรพระและสิง่ ศักด์ิสิทธน์ิ ้าพาอาจารยไ์ ปสูภ่ พภูมิใหมท่ ี่สงบ สว่าง ร่มเยน็ และ เป็นสุข จะระลึกถึงอาจารย์เสมอด้วยความขอบพระคุณ ในความรู้ ความรัก และความ เมตตาทอี่ าจารย์ไดม้ อบใหเ้ สมอมา ด้วยรกั และอำลัย วลกั ษณ์กมล จำ่ งกมล (เอยี่ มวิวัฒนก์ จิ ) ศิษยส์ ำธติ หอ้ ง 4 รุ่น 19

ผศ.บัณฑิต ดุลยรักษ์ (ผอ.โจ) เป็นผู้อ้านวยการโรงเรียนสาธิตฝ่ายมัธยม ผมขอกราบขอบพระคุณความใจกว้างของอาจารย์บัณฑิต ผู้อ้านวยการโรงเรียนของเราใน มหาวิทยาลยั สงขลานครนิ ทร์ มาหลายสมัย เร่ิมบรรจคุ รังแรกในโรงเรยี นสาธติ มัธยมฯ เปน็ ผ้ทู ่ี เวลานัน, คณาจารย์ รวมทังบุคลากรของโรงเรียนทุกท่าน ท่ียอมให้เราได้มาออกลิงกันใน ผ่านการคัดเลือกหนึ่งในจ้านวน 12 อัตรา สังกัดกลุ่มสาระวิชาสังคมศึกษา ซึ่งขณะนันคณะ งานครบรอบส่ีสิบปีโรงเรียน เป็นงานที่น่าจดจ้าและเป็นปีที่น่าจดจ้าท่ีสดุ ปีนึงของพวกเรา ศึกษาศาสตร์ได้ขยายโครงการเพื่อรับนักเรียนจากโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาอิสลาม เข้า ทุก ๆ คน พูดถึงกี่ครัง ๆ ก็อดที่จะอมยิมและหัวเราะไปกับความร้สู กึ และความทรงจ้าดี ๆ ศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายใน พ.ศ. 2526 ซึ่งในยุคนีเป็นการก้าวกระโดดที่ ท่ีเกิดขนึ มากมายในวันนนั ไมไ่ ด้เลยครบั ส้าคัญของโรงเรียนสาธิตมัธยมฯ เพราะมีการขยายชันเรียน ทังมัธยมต้น มัธยมปลาย จนเป็น โรงเรียนมัธยมขนาดมาตรฐาน ดังนันท่านจึงมีส่วนส้าคัญอย่างมากท่ีอาสาเข้ามาพัฒนา ศิษยข์ อกราบขอบพระคณุ ครสู ้าหรับทุก ๆ อย่าง และขอกราบลาครูครับ… โรงเรียนสาธิตมัธยมฯ จนกระทั่งสมบูรณ์แบบในปัจจุบัน กล่าวคือครบชันเรียนทังระดับ มัธยมศึกษาตอนตน้ และมัธยมศึกษาตอนปลาย ปัจจุบันโรงเรยี นสาธิตมธั ยมฯ ได้จัดการสอน นำย อำทิตย์ อนิ ศร และประเมนิ ผลตามหลกั สูตรกระทรวงศกึ ษาธิการ ตวั แทนศิษยเ์ ก่ำโรงเรียนสำธิตมหำวิทยำลยั สงขลำนครินทร์ ท่านเป็นผู้ท่ีชื่นชอบกีฬาหลายชนิด ดังนันในการจัดโครงการกีฬาสีหรือกีฬาสาธิต วทิ ยำเขตปตั ตำนี ร่นุ 18-21 สามัคคี ของโรงเรียนสาธิตมัธยมฯ ท่านก็จะเป็นก้าลังส้าคัญของคณะกรรมการกีฬา เป็นทัง ผู้จัดการทมี และโค้ชหลายชนิดกฬี า ดังนันเมื่อท่านเป็นผู้บริหารก็สนับสนุนกิจกรรมกฬี าอย่าง ดิฉันในฐานะนักเรียนสาธติ รุ่น 36,39 มีโอกาสไดเ้ รียนกบั อาจารย์บัณฑิตทงั ชว่ ง เต็มก้าลัง โดยมีนโยบายส้าคัญ ขยายจ้านวนและชนิดกีฬา มีการเข้าค่ายฝึกซ้อม คัดเลือก มัธยมต้นและมัธยมปลายอีกทังยังมีโอกาสได้รับความเมตตาจากอาจารย์ในการสอน นักเรียนท่ีจะเป็นนักกีฬา นอกจากจะมีทักษะกฬี าทส่ี ูงแล้ว ความประพฤติของนักเรียนต้องดี หลักสูตรเศรษฐศาสตร์เข้มข้นเพ่ือตอบปัญหาธนาคารแห่งประเทศไทย ส่ิงที่ได้เรียนรู้จาก ต้องทุ่มเทเวลากับการเรยี น และจะตอ้ งมีผลการเรียนระดับดีขนึ ไปอีกด้วย จนกระท่ังสามารถ อาจารย์โดยบังเอิญนอกเหนือจากวิชาความรู้นันคือ อาจารย์บัณฑิตเป็นคนที่มีความสุขุม พัฒนานักกีฬาโรงเรียนสาธิตมัธยมฯ สร้างสรรค์ผลงาน จนได้รับรางวัลจ้านวนเหรียญทองใน และมีการควบคมุ สตทิ ่ีดีมาก เป็นคนตรงต่อเวลา เข้มงวดตอ่ ตนเองแตม่ ีเมตตายืดหยุ่นตอ่ ตารางแข่งขันระดับต้นๆทุกปีตลอดมา น้าชื่อเสียงมาสู่โรงเรียนมัธยมและสภาษาต่างมาคม ผู้อื่น สมัยที่เป็นนักเรียนในท่ีปรึกษาของอาจารย์ นักเรียนห้องศิลป์ ค่อนข้างเป็นเด็กท่ีมี ผู้ปกครองและครูเปน็ ทชี่ ืน่ ชม ยินดีสนบั สนนุ กิจกรรมกฬี าทกุ ปกี ารศึกษาสบื มา ความคิดเป็นของตัวเองสูงและอาจจะสูงพอถึงขันดือรัน ไม่ท้าตามระเบียบ เถียงอาจารย์ อยู่บ่อยๆ แต่เพราะความสงบ สุขุม และสติท่มี ีมนั่ คงของอาจารยท์ ้าใหพ้ วกเรารู้สกึ เกรงใจ นับว่าท่านเป็นผู้บริหารที่ทุ่มเทให้กับงานบริหารอย่างมากด้วยความทมุ่ เท อุทิศตน และรับฟังส่ิงท่ีต้องการสอน ส่ิงที่ประทับใจอีกอย่างหน่ึงในตัวอาจารย์คือ อาจารย์ไม่เคย เต็มท่กี บั งานทุกอย่าง และมีการเตรียมพร้อมอยู่เสมอส้าหรบั ทุกสถานการณ์ เช่นปัญหาวิกฤต พดู หยาบคายและใชค้ า้ พูดที่ดีต่อผูฟ้ งั มาโดยตลอด ดว้ ยเหตุนีนักเรยี นในที่ปรึกษาจึงรสู้ กึ รัก โรคโควิค19 ท่ีผ่านมา ท่ีส้าคัญ คือมีวิสัยทัศน์มุ่งสู่ความส้าเร็จขององค์กร มีความกล้าหาญ และเคารพอาจารย์มาก การมีอาจารย์เป็นท่ีปรึกษาท้าให้พวกเรารู้สึกอุ่นใจและรู้สึก กล้าท่ีจะยืนหยัด ยึดม่ันในสิ่งท่ีถูกที่ควร กล้าที่จะพูด กล้าที่จะท้า กล้าคิดในส่ิงใหม่ ๆ เป็น ปลอดภัยตลอดเวลาขอบพระคุณความเมตตาตา่ งๆท่อี าจารยม์ อบให้พวกเราและการรับฟัง แบบอย่างท่ีดีต่อผู้ที่ยังอยู่ข้างหลัง ในผลงานของท่านเพ่ือพัฒนาโรงเรียนสาธิตมัธยมฯ ให้มี ในเร่ืองที่ดูเปน็ เรือ่ งเลก็ ส้าหรบั คนอื่นแตอ่ าจารย์กลบั ให้ความส้าคัญและใหค้ ้าปรกึ ษาทดี่ มี ี ความกา้ วหน้ายิ่ง ๆ ขึนไป เหตุผลมาโดยตลอด ขอให้คุณความดีและความเมตตาของอาจารย์ท่ีมีต่อผู้อ่ืนมาตลอด นา้ พาอาจารยใ์ หอ้ าจารยไ์ ด้พักผอ่ นในท่ีทีส่ งบ พวกเราห้อง4 จะจดจ้าความดี ความอบอุ่น ดังนันผมในฐานะเคยเป็นเพ่ือนร่วมงาน และเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของท่าน ขอกุศล ความเมตตาของอาจารยแ์ ละแบ่งปนั ใหผ้ อู้ ื่นเหมือนทอี่ าจารยเ์ คยปฏบิ ตั ติ อ่ พวกเรา รกั และ กรรมใดท่ีเป็นคุณงามความดี ซึ่งท่านผอ.โจได้ท้าไว้เมื่อครังยังมีชีวิตอยู่ ขอได้โปรด มาเป็น เคารพอาจารย์เสมอ “ พลงั ดลบันดาล ส่งดวงวญิ ญาณทา่ นไปสู่สุคติ ในสัมปรายภพดว้ ย…เทอญ นำงสำวจิรปรยี ำ ฮวดกลุ รศ.บรรจง ฟ้ำรุ่งสำง มกรำคม 2566 ศษิ ย์เกำ่ รุ่น 36,39 แผนกำรเรียนภำษำองั กฤษ - คณติ ศำสตร์

ผมเคยเรียนวิชาสังคมศึกษากับอาจารย์ อาจารย์เป็นคนเรียบร้อย ใจเย็น ท้าให้ เมื่อเช้าวันท่ี 28 ธันวาคม 2565 ได้รับแจ้งข่าวการเสียชีวิตของผู้ช่วย เด็กลิงกงั อย่างพวกเราชอบแกลง้ แซวอาจารยเ์ ร่ืองคจู่ ิน แตอ่ าจารย์ก็ไมเ่ คยถือโกรธพวกเรา ศาสตราจารย์บณั ฑิต ดุลยรักษ์ รู้สึกตกใจและเสยี ใจเป็นอย่างยง่ิ ท่ีอาจารย์ได้จากพวกเรา เลย แค่มีเขิน ๆ บา้ ง ยงิ่ อาจารย์เขนิ เราย่งิ แซว ไปอย่างรวดเร็วก่อนวัยอันควร โดยสว่ นตัวรจู้ ัก ผศ.บัณฑติ หรือ น้องโจ เม่ือปี 2529 ใน ฐานะอาจารย์หมวดสังคมศึกษา เป็นอาจารย์ใหม่ท่ีมีความมุ่งมั่นในการสอนและร่วมท้า มาถึงวันที่ผมจะต้องไปเรียนกับโครงการ AFS ซึ่งจะต้องเร่งสอบให้จบ ให้เกรด กิจกรรมตา่ งๆของโรงเรยี นอยา่ งเต็มความสามารถ เป็นทร่ี กั ของนักเรียนและเพือ่ นรว่ มงาน ออกก่อนเวลาท่ีเพ่ือน ๆ จบหลักสูตรกัน สร้างความเดือดร้อนให้อาจารย์ทุกท่านกันถ้วน หน้าอาจารย์ต้องออกข้อสอบให้ผมท้าก่อนคนอื่น ตอนที่ท้าข้อสอบผมตระหนักดีว่า มีโอกาสได้ท้างานบริหารร่วมกับ ผศ.บัณฑิตใน 2 วาระ โดยครังแรกในระหว่าง อาจารยจ์ ะต้องอดตาหลบั ขับตานอนออกข้อสอบใหผ้ ม ผมจงึ ตอ้ งยิง่ ท้าใหเ้ ต็มที่ จนในท่สี ดุ ปี พ.ศ. 2538-2540 เป็นรองผู้อ้านวยการฝ่ายกิจการพิเศษ และในระหว่างปี พ.ศ. ผมก็ท้าได้ส้าเร็จ ผมกลับมาเรียนอีกครังในปีสุดท้ายที่โรงเรียน ไม่ได้เจออาจารย์อีก 2550-2554 ในต้าแหน่งรองวิชาการและประกันคุณภาพ ซ่ึงจากการท้างานร่วมกันท้า จนกระทงั่ เรยี นจบมหาวิทยาลยั ท้างานและยา้ ยกลับมาบ้าน ให้เห็นถึงความมุ่งม่ันตังใจของ ผศ.บัณฑิต ในการคิดสร้างสรรค์งานและโครงการต่างๆ ท่ี เป็นประโยชน์ต่อโรงเรียนและนักเรียน การสร้างทีมงานท่ีเข้มแข็งร่วมกับอาจารย์และ มาถึงวาระท่ีโรงเรียนของเราครบรอบส่ีสิบปีพอดี ในเวลานันอาจารย์ด้ารง บุคลากรทกุ ฝ่าย ซึง่ การท้างานดังกล่าวนีปรากฏผลเปน็ ท่ีนา่ ภาคภูมิใจ โดยโรงเรยี นสาธติ ตา้ แหน่งเปน็ ผ้อู ้านวยการโรงเรยี น สว่ นผมเองบ้านอยใู่ กล้ ๆ กจ็ บั พลดั จับผลไู ด้มาช่วยงาน ฯ ได้รับรางวัลโรงเรียนพระราชทานเป็นครังแรกจากผลงานประจ้าปีการศึกษา 2551 โรงเรียน ซึ่งการร่วมงานกับอาจารยใ์ นเวลานันท้าให้ผมได้เห็นและท้าให้ผมรู้จัก อ.บัณฑิต โรงเรยี นไดร้ บั งบประมาณสนบั สนนุ การจดั ตังห้องเรยี นวิทยาศาสตรใ์ นโรงเรียนโดยการกับ มากขึนในมุมของศิษย์เก่า ไม่ใช่ในมุมของนักเรียน ก็พบว่าอาจารย์ก็คืออาจารย์บัณฑิตท่ี ดูแลของมหาวิทยาลัย (โครงการ วมว.) ในปี 2553 การไปร่วมกิจกรรมสาธิตวิชาการ เรยี บรอ้ ย ใจเย็นคนเดมิ ท่ผี มมองเหน็ และอีกกิจกรรมท่ีส้าคัญคืองานเฉลิมฉลองเนื่องในโอกาสครบรอบ 40 ปีสาธิตฯ ในปี 2552 ซง่ึ น้ามาซง่ึ ความภาคภมู ิใจของชาวสาธิตฯ ทุกคน แรกเร่ิมทีเ่ ข้าไปช่วยงานครังนัน ผมเคยคิดว่าจะต้องเครยี ดและท้างานยากแน่ ๆ แตไ่ มเ่ ลย…เราทา้ งานกนั อยา่ งสนกุ สนานดว้ ยรอยยมิ ผมแทบอยากจะเลิกท้างานตวั เองเพอื่ ในช่วงปี พ.ศ. 2562 ซ่ึงเป็นปีท่ีโรงเรียนมีอายุครบ 50 ปี ภายใต้การน้าของ มาช่วยงานโรงเรยี นทกุ วัน ๆ ผมไม่มวี นั ลืมบรรยากาศการทา้ งานในช่วงเวลานันไดเ้ ลย เต็ม ผศ.บัณฑิต และความร่วมมือร่วมใจของคณาจารย์ บุคลากร นักเรียนปัจจุบัน ศิษย์เก่า ไปด้วยความสุขจริง ๆ ครับ วนั ทป่ี ระทบั ใจมากทส่ี ุดของการท้างานครังนนั คือวนั ทผ่ี มคดิ ไม่ สมาคมนักเรียนเก่า สมาคมผู้ปกครองและครู ท้าให้โรงเรียนสาธิตฯ สามารถจัดกิจกรรม ออกว่าจะตังเสาท้าซุ้มทางเข้างานยังไง จนกระท่ังอ.อนุชิตมาเสนอว่าให้เอาเสาที่ตังเน็ต เฉลิมฉลองครึ่งศตวรรษของโรงเรียนได้อย่างสมเกียรติและเป็นที่จดจ้าของทุกคน โดยมี วอลเล่ย์มาท้า แล้วเราก็มาช่วยกันเรียงไม้ไผ่ตามแบบ โดยมีอ.บัณฑิตมาช่วยท้ากับมือจน กิจกรรมต่างๆ เช่นการเป็นเจ้าภาพจัดงานสาธิตวิชาการ การวิ่งมินิมาราธอน การมอบโล่ แล้วเสร็จ..ความสุขุมและใจเย็นของอาจารย์ท้าให้การจัดงานใหญ่ที่เราเองต่างก็ไม่เคยท้า แก่ศิษย์เกา่ ดีเดน่ และกจิ กรรมคนื สู่เหย้า กันมาก่อนนัน ลุล่วงไปได้ด้วยดีเกินคาด ฝนฟ้าไม่เป็นอุปสรรคใด ๆ เลยแม้แต่น้อย ซึ่ง แน่นอนว่านอกเหนือจากความร่วมมือร่วมใจของทุกๆคนแล้ว ท่ีขาดไม่ได้เลยคือวิสัยทัศน์ ผศ.บัณฑิต ดุลยรักษ์ ได้ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้อ้านวยการเป็นระยะเวลาอัน ของผบู้ ริหาร ยาวนานด้วยความรบั ผิดชอบ ไดท้ ุ่มเทแรงกายแรงใจและสตปิ ัญญาอย่างเตม็ ความสามารถ เพื่อพัฒนาโรงเรียนและนักเรยี นไปส่คู วามเป็นเลิศในทุกๆ ด้าน ซึ่งคุณความดดี ังกล่าวนีจะ อยใู่ นความทรงจ้าของชาวสาธิตฯ ตลอดไป ด้วยบุญกุศลและคุณความดีที่ได้ท้ามาโดยตลอด ขอให้ดวงวิญญาณของ ผศ. บัณฑิต ดลุ ยรักษ์ ไปส่สู คุ ตใิ นสัมปรายภพ ผูช้ ่วยศำสตรำจำรย์ ดร.อจั ฉรำ สัปปพนั ธ์

พี่เขียนถึงน้องโจก็น้าตาไหลไป ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะต้องมาเขียนไว้อาลัย ข่าวการสูญเสียคุณครูบัณฑิต ดุลยรักษ์ อย่างกะทันหัน สร้างความเศร้าเสียใจให้กับ น้องชายคนดีของพ่ี น้องท่ีเป็นคนสภุ าพ เรียบร้อย พูดน้อย ทุ่มเทให้กับงาน ตังแต่วันแรก พวกเราชาวสาธติ คณุ ครูสอนวิชาสงั คมศึกษา รุ่นเรานา่ จะเป็นศษิ ยร์ ่นุ แรก ๆ ของคณุ ครู เรายงั จ้า ท่ีท้างานร่วมกันในกลุ่มสาระสังคม ฯ น้องโจช่วยเหลืองานทุกอย่างดว้ ยความเต็มใจ และ บุคลิกท่าทาง น้าเสียงเรียบ ๆ ของคุณครู ท่ีแฝงด้วยความใจดี มีเมตตาต่อลูกศิษย์ คุณครูจากไป ท้าได้อย่างดีย่ิงทุกๆงาน ให้ความเคารพพี่ๆ ทุกคน ตอนจะแต่งงาน น้องโจก็ให้เกียรติ อย่างไม่มีวันกลับ แต่ได้ฝากผลงานและสิ่งดี ๆ ให้กับโรงเรียนสาธิตปัตตานีท่ีรักของเรา พวกเรา อาจารย์ณงณาถกับพ่ีไปเป็นผ้ใู หญข่ อน้องกุ้ง ซ่ึงเป็นส่ิงท่ีพ่ีดีใจมากที่ได้ท้าให้น้องชายคนนี เองก็เป็นผลผลิตท่คี รูไดม้ อบให้ ขอคุณความดนี า้ สง่ คุณครูส่สู ุคติในสัมปรายภพ ของพ่ี กรำบลำคุณครดู ้วยควำมเคำรพรกั ย่งิ เราท้างานร่วมกันอย่างเคารพและให้เกียรติกันตลอดมาจนถึงวันที่พี่เกษียณ ลกู ศิษยส์ ำธติ ม.อ.ปัตตำนี รุ่น 17/20 ออกมา ซึ่งเป็นช่วงท่ีน้องโจเป็นผู้อ้านวยการโรงเรียน น้องโจยังอวยพรพี่ให้พี่มีความสุข และมีสุขภาพดีขึน ข้าพเจ้าในฐานะศิษย์เก่า โรงเรียนสาธิตฯ(ฝ่ายมัธยมศึกษา) ขอแสดงความเสียใจอย่าง สดุ ซงึ ตอ่ การจากไปของอาจารย์ท่เี คารพรกั จากฐานะลูกศิษย์ทไี่ ด้มีโอกาสมาช่วยงานเลก็ นอ้ ย ใน ส้าหรับพี่แล้ว ไม่ว่าน้องโจจะเป็นอาจารย์ในกลุ่มสาระสังคม หรือเป็น ฝ่ายบริหาร ขอขอบคุณอาจารย์ที่ได้เลือกหนูให้มาช่วยงาน และได้เรียนรู้งานทางด้านวิชาการ ผอู้ ้านวยการโรงเรยี น น้องโจกค็ ือนอ้ งชายทพี่ ่ีรกั และเปน็ ห่วงเสมอ แม้จะไมค่ อ่ ยได้เจอกัน ถึงแมต้ วั เองจะไมค่ อ่ ยถนัดมากนกั หลับให้สบายนะน้องรัก น้องโจเหนื่อยแสนเหนื่อยมามากเพื่อโรงเรียนของเรา ในมุมมองของศาสนาอิสลาม ทุกชีวิตย่อมต้องเจอกับความตายอย่างแน่นอน และใน ขอใหร้ ูว้ า่ พีเ่ พญ็ คนนไี มเ่ คยลืมและคดิ ถงึ น้องเสมอ มุมมองของศาสนาพุทธก็เช่นเดียวกัน การเกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเร่ืองธรรมดา แต่ด้วยความรู้สึก ของความเป็นมนุษย์ ความรู้สึกของลูกศิษย์ตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งมันก็จะมีความรู้สึกตือ เหมือนมึน ด้วยรกั และระลึกถึงน้องโจ และงง ๆ ว่าท้าไมมันช่างรวดเร็วขนาดนันกับเหตุการณ์ท่ีต้องเจอเม่ือเช้าวันที่ 28 ธันวาคม จำกใจพ่ีเพญ็ 2565 ที่ผ่านมา ผ้ชู ว่ ยศำสตรำจำรย์พรเพญ็ สุวรรณเดชำ พสี่ ำวคนหน่ึงของนอ้ งโจ วันที่ 27 ธันวาคม 2565 พวกเราในกลุ่มสาระฯภาษาต่างประเทศยังคุยกันว่าจะไป เย่ียมอาจารยช์ ่วงกอ่ นเที่ยงประมาณ 11 โมงของวันท่ี 28 ธันวาคม 2565 เพราะก่อนหน้านไี ด้ ทราบข่าวจาก อ.ต่วนยามีลาว่า ผอ.ได้ย้ายเข้ามาอยู่ห้องพิเศษแล้ว พวกเราคุยกันอีกว่า ถึงแม้ อาจจะไม่ได้เจออาจารย์หรือได้พูดคุยกับอาจารย์เพราะยังคงต้องพักผ่อน แต่อย่างน้อยก็ไปได้ สอื่ สารและให้กา้ ลงั ใจภรรยาอาจารยก์ ย็ งั ดี แตแ่ ลว้ เรากร็ ีบกนั มาก ๆ เพอื่ ไปโรงพยาบาล แต่ไมใ่ ช่ การเยย่ี มแตเ่ ป็นการลาอาจารย์ ไม่เปน็ ไร…เราจะตอ้ งเจอการจากลาแบบนี ไมว่ า่ วันใดกว็ ันหนึ่ง หนูอาจจะเขยี นไม่ค่อยเกง่ แต่...หนขู อขอบคณุ อาจารย์นะคะในทกุ ๆ สง่ิ ทไ่ี ด้สอนและให้มมุ มองแง่ คิดในการทา้ งานหลาย ๆ อย่าง รกั และเคำรพ นำงสไุ รยำ ลำมะทำ ศิษยเ์ ก่ำโรงเรยี นสำธติ ฯ รุน่ 26,29 (แผนกำรเรียนภำษำองั กฤษ-ฝรั่งเศส)

ด้วยกระผมเองเป็นศิษย์เก่าโรงเรียนสาธิตและได้เรียนในโรงเรียนแห่งนีในช่วงปี ผู้ช่วยศาสตราจารย์บณั ฑติ ดุลยรกั ษ์ หรือทพี่ ี่จะเรียกวา่ “น้องโจ” เปน็ น้องทเ่ี ขา้ การศึกษา 2528-2530 ซึ่งในขณะนัน อาจารย์ยังหนุ่มและอาจารย์ยังไม่มตี ารางสอนให้กบั มาบรรจุท้างานท่ีโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์พร้อมกับพี่ เมื่อวันท่ี 3 ห้องกระผม (ตงั แต่ ม.4 - ม.6) พฤศจิกายน 2529 ในรุ่นที่ 9 อัตราบรรจุของศอ.บต. สมัยนันพวกเรามีความสนิทสนม ผูกพันกัน ท้างานด้วยกัน ไปเที่ยววันหยุดด้วยกัน สังสรรค์กันเสมอๆ น้องโจเป็นคนที่ อยา่ งไรกต็ ามเมอื่ ผมได้จบเป็นแพทยก์ ็ได้มโี อกาสกลบั ไป ตอบแทนโรงเรียนดว้ ยการ อารมณ์ดี สนุกสนาน ท้างานเป็นระเบียบเรียบร้อย ลายมือสวยเป็นเอกลักษณ์ ถึงเขียน หวัดๆก็สวย พ่ีชื่นชอบหลายๆอย่างในตัวน้องโจเหมือนกับหลายๆคน น้องโจมี ไปร่วมทา้ กจิ กรรมต่าง ๆ ให้กับโรงเรียน เช่น การไปออกตรวจและออกใบรับรองแพทยใ์ หก้ บั ความสามารถในด้านการสอน การท้างาน ตลอดจนการบริหารงานจึงมักได้รับมอบหมาย น้อง ๆ นักเรียน เพื่อสมัครเข้าเรียน รด. ในโรงเรียนโดยตรงเพ่ือให้เป็น one stop service ให้รับผิดชอบงานต่างๆอยู่เสมอทังของกล่มุ สาระสงั คมศึกษาของโรงเรยี นหรอื คณะท้างาน รวมทงั ไดร้ ่วมทา้ งานในมิตอิ นื่ ๆ กไ็ ดร้ ับความกรุณาเป็นอยา่ งดีจากอาจารย์เสมอ เช่น การวิจยั ในกิจกรรมต่างๆ ร่วมกันกับโรงพยาบาลปัตตานี โดยให้โรงเรียนสาธิตฯแห่งนีเป็นหัวหน้าโครงการด้านการ พัฒนาทักษะด้านสุขภาพให้กับโรงเรียนต่าง ๆ ในจังหวัดปัตตานี ซึ่งได้รับทุนสนับสนุนจาก น้องโจ มีความสามารถทางด้านวิชาการหลายอย่าง เช่น ด้านสังคมศึกษา ด้าน ส้านกั งานการวจิ ยั แหง่ ชาติ (วช.) รัฐศาสตร์ การปกครอง ด้านเศรษฐศาสตร์ การเงิน และการธนาคาร ช่วยพัฒนานักเรียน จนไดร้ บั รางวลั จากการแข่งขัน มีทุนการศกึ ษาให้กลุ่มสาระฯและโรงเรียน เป็นต้นแบบการ ความใกลช้ ดิ กบั อาจารย์บัณฑติ มากขนึ เร่อื ย ๆ ดว้ ยมาจาก 2 สถานะ คือ ลกู เข้าเรียน จัดการเรียนรู้จนลูกศิษย์ท่ีจบการศึกษามีความก้าวหน้า พัฒนางาน พัฒนาตนจนเป็นนัก ทน่ี ี่ และเป็นรองประธานและกรรมการชมรมผ้ปู กครองโรงเรียนสาธิต ซง่ึ อาจารย์เปน็ ผู้ทา้ งาน การศึกษาระดับแนวหน้าในการพัฒนาการเรียนการสอนด้านสังคมศึกษา เช่น ผู้ช่วย ศาสตราจารย์ ดร.กนก จันทรา อาจารย์ประจ้าโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ทุ่มเทกับโรงเรียนเป็นอย่างมาก ต้องการให้โรงเรียนเป็นโรงเรียนสาธิตท่ีพัฒนาขึนไปเร่ือย ๆ เปน็ ตน้ ซงึ่ ลูกศษิ ย์ของนอ้ งโจไดเ้ ตบิ โตไปสร้างความเข้มแขง็ ทางวชิ าการให้แกว่ งการศกึ ษา โดยมีการพัฒนาหลักสูตรให้ดียิ่งขึน อาจารย์จะให้ความส้าคัญกับการท้างานร่วมกันกับ ของประเทศชาติ นับเปน็ การสร้างคุณูปการท่มี คี ุณค่าตอ่ สงั คม ผู้ปกครองและมักจะชีแจงเร่ืองราวของโรงเรียนด้วยตัวเองเสมอมา อาจารย์จะเป็นห่วง ภาพลักษณ์ของโรงเรียนเสมอ เห็นได้จากการที่ข้อเสนอต่าง ๆ จากผู้ปกครอง หรือชมรม ทำงด้ำนกิจกรรม ได้มีโอกาสร่วมงานต่างๆท่ีโรงเรียนจัดขึนร่วมกับน้องโจ มี ผ้ปู กครองก็จะใหค้ ดิ รอบดา้ นกอ่ นเสมอ โอกาสได้เห็นความสามารถในการท้างาน การคิดสรา้ งสรรค์ และทักษะต่างๆ เช่น การท้า กิจกรรมลูกเสือ การจัดกิจกรรมต้อนรับของฝ่ายปฏิคม เมื่อครังท่ีเราท้างานในการเป็น อีกสถานะหน่ึงท่ีได้พบเจออาจารย์คือ เมื่ออาจารย์ไม่สบายมานอนที่โรงพยาบาล เจ้าภาพการแขง่ ขันกฬี าสาธติ สามคั คี ครงั ที่ 26 ปี 2544 ท่ีมหาวทิ ยาลยั สงขลานครินทร์ ปัตตานี อาจารย์ก็มักจะไม่อยากรบกวนลูกศิษย์ทเ่ี ป็นแพทย์หรือพยาบาลมากมายนัก รวมทัง จังหวัดปัตตานี กิจกรรมงาน “อ้าลาอาลัย” ของ ม.3และม.6 ซึ่งเราได้ร่วมแสดงบนเวที ไม่อยากให้มิตรสหายและผใู้ ต้บังคับบัญชาทราบมากนัก ไม่อยากรบกวนการมาเยี่ยมของทุกๆ จนเปน็ ท่ฮี ือฮาของนกั เรียน ทงั ๆที่น้องโจ เปน็ ผู้บรหิ าร แทบไมม่ เี วลาว่าง แต่กย็ งั แบง่ เวลา มาชว่ ยสรา้ งความสนุกสนาน ประทบั ใจแก่นักเรียนและบุคลากร คน อาจารย์ชอบที่จะให้เหมือนกับคนไข้ท่ัวๆไป ไม่ได้เรียกร้องอะไรเลย จนทุกครังท่ีมานอน โรงพยาบาลทา้ ให้ผมเองจะตอ้ งไปกา้ ชบั ทงั แพทยแ์ ละพยาบาล ทงั ท่เี ป็นลกู ศิษย์และไมเ่ ป็นลูก ทำงด้ำนบริหำร น้องโจได้รับความไว้วางใจให้ได้รับต้าแหน่งที่นอกเหนือจาก ศิษย์ ให้ดูแลอาจารย์อย่างใกล้ชิด ซึ่งกลับเป็นว่าลูกศิษย์อาจารย์ที่ ท้างานในโรงพยาบาลทุก อาจารย์ผู้สอน เช่น การเป็นอาจารย์ประจ้าหลักสูตร การเป็นรองผู้อ้านวยการสถาบัน คนกลับมาช่วยกันดูแลอาจารย์ด้วยดีเสมอมา บ่งบอกถึงว่าอาจารย์นันเป็นที่รักของลูกศิษย์ กัลยาณิวัฒนาของมหาวิทยาลัย การเป็นผู้อ้านวยการโรงเรียนสาธิตฯ 2 สมัย จนถึง มากมาย ซึ่งคิดว่าน่าจะเป็นลูกศิษย์ทุก ๆ คน ทุก ๆ ที่ ที่รักอาจารย์พร้อมท่ีจะดูแล อ้านวย ปั จ จุ บั น ด้ า ร ง ต้ า แ ห น่ ง ร อ ง ค ณ บ ดี แ ล ะ ผู้ อ้ า น ว ย ก า ร โ ร ง เ รี ย น ส า ธิ ต ความสะดวกต่าง ๆ ใหอ้ าจารย์เสมอ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ฝ่ายมัธยมศึกษา) อีก 1 สมัย และจะหมดวาระการท้างาน รกั และเคำรพอำจำรยบ์ ณั ฑติ เสมอ นำยแพทยร์ ซุ ตำ สำและ ผอู้ ำนวยกำรโรงพยำบำลปตั ตำนี

ในปี 2566 น้องโจ สามารถท้างานได้อย่างดี มีประสิทธิภาพ โดยมักเตรียมวางแนวทาง ข อ แ ส ด ง ค ว า ม เ สี ย ใ จ อ ย่ า ง สุ ด ซึ ง ต่ อ ค ร อ บ ค รั ว ดุ ล ย รั ก ษ์ ท่ี สู ญ เ สี ย ผู้ ช่ ว ย ความคิดไว้ล่วงหน้า เพ่ือน้าเสนอต่อท่ีประชุม เนื่องจากเป็นคนมีระเบียบในการท้างาน ศาสตราจารยบ์ ัณฑติ ดลุ ยรักษไ์ ปอย่างไม่มีวนั หวนกลับมา ผู้ช่วยศาสตราจารย์บัณฑติ ดุลย น้องโจได้ช่วยสานต่องานบางด้านจากท่านอดีตผู้อ้านวยการ คือ ผู้ช่วยศาสตราจารย์กนก รักษ์ เม่ือครังยังมีชีวิตอยู่ ท่านเป็นคนท่ีขยัน มีความเป็นระเบียบ มีความรับผิดชอบ และ จันทร์ทอง และสามารถส่งเสริมพัฒนาจนโรงเรียนได้รับความส้าเร็จ ได้รับรางวัลโรงเรยี น รักในการท้างาน รวมถึงเป็นทีเ่ คารพรักนับถือของเพื่อนรว่ มงาน และผู้ใต้บังคับบัญชาเสมอ พระราชทานและนกั เรยี นรางวัลพระราชทานมาหลายๆร่นุ มา ทำงด้ำนกีฬำ น้องโจสามารถเล่นกีฬาได้หลายประเภท อาทิ ฟุตบอล บาสเก็ต บัดนีผู้ช่วยศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลยรักษ์ได้จากพวกเราไปแล้ว ยังคงเหลือแต่ บอล วอลเลย์บอล และตะกร้อ รวมทังเคยเป็นผู้ฝึกสอนนักกีฬาวอลเลย์บอลเข้าแข่งขัน คุณความดีท่ีท่านได้กระท้าไว้ ซึ่งยังคงประทับอยู่ในความทรงจ้าของเพ่ือนร่วมงาน และ กีฬาสาธิตสามัคคี และไดร้ ับเหรียญรางวัล น้องโจเองก็เข้าร่วมการแข่งขันในกีฬาบุคลากร ผู้ใต้บังคับบัญชาอย่างไม่มีวันลืมเลือน ขอให้คุณความดีท่ีผู้ช่วยศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลย และเปน็ นกั กีฬาของคณะศึกษาศาสตรอ์ ย่เู สมอ รักษ์ ได้กระท้าไว้เม่ือครังยังมีชีวิตอยู่ ตลอดถึงกุศลกรรมท่ีบรรดาเพื่อนร่วมงาน ผู้ใต้บังคับบัญชา และมิตรสหายได้ร่วมกันท้าอุทิศให้ในครังนี ได้โปรดดลบันดาลให้ดวง ดำ้ นกำรดำเนินชีวติ และอุปนิสยั ส่วนตวั นอ้ งโจเป็นนอ้ งทนี่ า่ รกั มักแทนตัวเอง วิญญาณของผู้ช่วยศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลยรักษ์ได้ไปสู่สุคติในสัมปรายภพดังที่ท่าน วา่ “ผม”และเรยี กพ่วี ่า “พี่ปาน” เสมอ นอ้ งโจจะพูดจาสภุ าพ มอี ารมณ์ขันเสมอ มมี นุษย ปรารถนาดว้ ยเทอญ สัมพนั ธ์ทดี่ กี ับเพื่อนฝงู เสยี ดายทช่ี ว่ งหลังๆ นอ้ งโจมปี ัญหาเร่ืองสุขภาพ ท้างานหนักจนไม่มี เวลาพกั ผ่อนเตม็ ที่ และขาดการออกกา้ ลังกาย พี่ได้มโี อกาสไปเยย่ี มเยียนน้องโจหลายครงั ด้วยความเคารพและอาลยั ยง่ิ เมื่อตอ้ งเขา้ โรงพยาบาลนานๆในรอบก่อนเพราะรสู้ ึกวา่ การไปให้กา้ ลังใจกันในยามเจบ็ ป่วย เปน็ เร่ืองส้าคญั และในครังลา่ สดุ ทนี่ ้องโจเขา้ รับการรกั ษาทีโ่ รงพยาบาลปัตตานีพ่ีไดม้ ีโอกาส กลุม่ สำระกำรเรียนรสู้ ังคมศกึ ษำ ฯ มาใหก้ ้าลังใจน้องโจและพ่ีกุ้งที่หน้าหอ้ งล้างไต เมื่อวนั ที่ 20 ธนั วาคม 2565 เมือ่ ทราบขา่ ว จากพ่ีก้งุ และส่งน้องโจไปยงั ตกึ ทหี่ อ้ ง อายรุ กรรมเตยี ง 12 หลงั จากนนั ไดน้ ้ากระเช้ามา เยี่ยมในนาม AFS เขตปัตตานี และมลู นธิ ิเอเอฟเอสประเทศไทย เม่ือวันที่ 27 ธนั วาคม 2565 ทราบว่านอ้ งโจไดร้ บั อนญุ าตใหย้ า้ ยมาทีห่ อ้ งพิเศษแล้ว จงึ ได้ไปเย่ยี มพรอ้ มกบั ครู โปง้ ยงั ได้พูดคยุ กันหลายเรื่องทังการพกั ผอ่ นการดแู ลสขุ ภาพเพราะยังมปี ญั หาเรอ่ื ง โรคเบาหวาน ไตและตบั อยู่ ไมค่ ิดว่านั่นเปน็ การเยย่ี มและพบกนั เปน็ ครังสดุ ทา้ ยกอ่ นท่ี น้องโจจะจากพี่ไปอยา่ งไม่มวี นั กลบั มาอกี แล้ว พท่ี ราบขา่ วตอนเชา้ วันที่ 28 ธันวาคม 2565 หลังเลิกแถว เพราะมอี าจารยพ์ ชั รนิ โทรมาสอบถาม จงึ โทรหาพี่กงุ้ ยนื ยันวา่ จรงิ แทบไม่เชือ่ ในสงิ่ ทไี่ ดร้ ับการบอกกลา่ ว จงึ รีบมาส่งนอ้ งโจไปส่สู ุคตดิ ้วยความรกั อาลัย พี่ปานและครูโป้งขอขอบคุณในทุกๆโอกาส และส่ิงดีๆที่น้องโจมอบให้ในการ ท้างาน หากมีสิ่งใดท่ีทา้ ใหน้ อ้ งโจขนุ่ เคืองใจกต็ อ้ งขออภยั ขอชื่นชมนอ้ งโจในความสามารถ ความอดทนต่ออุปสรรคปัญหาต่างๆ และขอให้น้องโจรับทราบว่าพ่ีดใี จท่ีมีโอกาสช่วยเปน็ ส่ือให้น้องโจได้พบกับพี่กุ้งคู่ชีวิตท่ีคอยดูแลน้องโจตลอดมาอย่างดียิ่งเสมอ ขอให้อานิสงส์ แห่งคุณงามความดีของน้องโจที่ได้กระท้าไว้จงเป็นปัจจัยส่งดวงวิญญาณของน้องโจไปสู่ สคุ ติในสัมปรายภพดว้ ยเทอญ

กล่มุ สาระการเรยี นรูศ้ ลิ ปะขอแสดงความเสยี ใจอย่างสุดซึงต่อครอบครวั ของ ผอ. “BUNDIT” บัณฑิต ดุลยรักษ์ หัวหน้าครอบครัวอันเป็นท่ีรัก ซึ่งจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับมาพบกนั อีกตลอดไป ท่านผอ.บณั ฑติ ดุลยรักษ์ เมอื่ ครงั ยงั มีชวี ติ อยู่ ทา่ นเปน็ ผู้มอี ัธยาศยั ดี มีน้าใจ B – Beloved เปน็ ผทู้ เ่ี ป็นที่รกั ของคน โอบอ้อมอารี มีระเบียบวินัย เป็นท่ีเคารพรักนับถือของผู้ใต้บังคับบัญชา เพื่อนร่วมงาน U – Unbelievable เป็นผูม้ คี วามอดทนอย่างมาก เหล่าลูกศิษย์ทังในอดีตและปัจจุบันอย่างเสมอมา กลุ่มสาระฯศิลปะได้มีโอกาสรับใช้ท่าน N – Neat เปน็ ผู้มรี ะเบยี บในการท้างาน ผอ.บัณฑิต ดุลยรักษ์ ทังในช่วงเวลาที่ท่านด้ารงต้าแหน่งบริหารในร.ร.สาธิตฯ และใน D – Devoted/Diligent เป็นผอู้ ทุ ิศตนต่อองค์กร ขยันขันแข็ง ต้าแหน่งรองผู้อ้านวยการสถาบันวัฒนธรรมศึกษากัลยาณิวัฒนา โดยได้เรียนรแู้ นวคิดการ I – Intelligent เปน็ ผู้มีความเฉลยี วฉลาด อนุรกั ษว์ ัฒนธรรม ทงั วิธกี ารจดั การทีม่ ีระเบียบแบบแผน และเจตคติทด่ี ี T – Talented เป็นผู้มีความสามารถหลากหลาย บัดนที า่ นผอ.บัณฑติ ดุลยรกั ษ์ ได้จากพวกเราไปแล้ว ยังคงเหลอื แต่คณุ ความดที ่ี เปน็ “บัณฑิต” ผสู้ รา้ งงานการเรยี นรู้ เป็นคณุ ครูผสู้ ร้างงานการศกึ ษา ท่านได้กระท้าไว้ ซ่ึงยังคงประทับอยู่ในความทรงจ้าของภรรยา ลูกหลานญาติสนิทมิตร มีวินยั การทา้ งานการกีฬา สรา้ งคณุ านุคณุ แกม่ วลชน สหาย ผูใ้ ต้บงั คบั บัญชา เพ่ือนร่วมงาน และเหลา่ ลูกศษิ ย์ทกุ คนอย่างไม่มีวันลมื เลือน อทุ ิศตนก่อนอา้ ลาในครานี ความสามารถทักษะท่ฝี กึ ฝน สูส่ ุคติพันทวีนิรนั ดรก์ าล กลุ่มสำระกำรเรยี นรู้ศิลปะ อานิสงสเ์ ปน็ ญาณน้าชวี ี หากจะกลา่ วถึงผอู้ า้ นวยการ ผศ.บณั ฑติ ดลุ ยรักษ์ บคุ คลทถ่ี ือเปน็ เสาหลักส้าคัญ ดว้ ยรักและอำลัย ของโรงเรียนมาโดยตลอด ผู้ช่วยศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลยรักษ์ เป็นผู้ที่มีประวัติผลการ พีป่ ำน – โป้ง ท้างานดีเดน่ ขยันขนั แขง็ ตอ่ การปฏิบตั ิงานของตนเองและส่วนรวม (นำงปำนใจ - นำยไพรสญั แสงศลิ ำ) หลายช่วงเวลาท่ีเรามักเห็นท่านท้างานจนดึกด่ืนค่้ามืดอยู่ท่ีโรงเรียน ยังไม่นับ 3 มกรำคม 2566 รวมถึงการท้างานช่วงเวลาอ่ืนอีกมากมาย ทังการทุ่มเทท้างานโดยการลงมือปฏิบัติงาน อยา่ งสดุ ความสามารถดว้ ยตนเองในฐานะผูบ้ ริหารจงึ น้ามาซง่ึ แบบอยา่ งทีม่ คี า่ ย่ิง คุณงามความดี ผลงาน และแบบอย่างท่ีท่านได้ท้า และความสามารถในการ ปฏิบัติหน้าท่ีทางด้านงานสอน การบริหารงาน ได้ประจักษ์ว่า ท่านมุ่งด้าเนินงานต่าง ๆ เพ่ือประโยชนส์ ่วนรวมอยา่ งแท้จรงิ การจากไปของท่านในครังนีน้าความเสียใจและอาลัยมาสู่ครอบครัว ญาติมิตร ของทา่ นเป็นอย่างยิ่ง ขอใหด้ วงวิญญาณของทา่ นไปส่สู ขุ คติ ในนามกลุ่มสาระการเรียนรภู้ าษาไทย โรงเรียนสาธิตหาวทิ ยาลยั สงขลานครินทร์ (ฝา่ ยมัธยมศึกษา)ขอแสดงความเสยี ใจเป็นทีส่ ุดทเี่ ราไดส้ ญู เสียผู้ทเี่ สยี สละท้าเพื่อโรงเรยี น ไปจนวาระสดุ ท้ายของท่าน กล่มุ สำระกำรเรยี นรู้ภำษำไทย

เมอื่ น้องโอ๋บอกว่า…เขียนถึงพ่ีโจหน่อยนะคะ จะจัดท้าหนังสอื ทร่ี ะลกึ คิดในใจมี ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึงต่อครอบครัว “ดุลยรักษ์’’ ในการสูญเสียอัน เวลา 4 วัน ทจี่ ะร้าลึกและเรยี บเรยี ง คดิ วา่ จะได้งานเขียนทีส่ อื่ ความรู้สึกทีด่ ีได้ ย่งิ ใหญ่ในครังนี ผู้ช่วยศาสตราจารยบ์ ัณฑติ ดุลยรักษ์ เปน็ ทังผูบ้ ริหารและเป็นทังอาจารยท์ ่ี มีความทุ่มเท มีความเสยี สละ ในการบริหารงานโรงเรียน ในการสอนหนังสอื ด้วยแรงกาย วันแรกผ่านไป นอกจากความรู้สึกสับสน อึนๆมึนๆ ว่ามันใช่หรือ เร่ืองนีเป็น และแรงใจ จงึ ท้าให้ท่านเป็นท่ีรักและศรทั ธาของบุคลากรและบรรดาศษิ ย์ เรื่องจริงหรอื พ่ีโจ ผ.อ.ของโรงเรียนเราไม่อยู่แลว้ จริงหรอื ก็ยังเขียนอะไรไมไ่ ดแ้ ม้แตส่ กั ค้า ทุกครังท่ีค้าถามผุดขึนมา ค้าตอบที่บอกตัวเองว่า ภาพท่ีเห็นพ่ีโจนอนหลบั ตานิ่ง ทุกค้าพดู การจากไปของทา่ นในครงั นี จงึ นับว่าเป็นการสญู เสยี อาจารยท์ ่ดี อี กี ท่านหน่ึงของ ท่ีเราขออโหสิกรรม ขอโทษท่ีเป็นลูกน้องที่เถียงบ่อยขณะจับมือท่ีไร้สัญญาณชีพในห้อง โรงเรยี นสาธิตฯ อย่างนา่ เสยี ดายยิ่ง ไอซยี ู “เปน็ เร่ืองจรงิ ” ขออ้านาจแห่งกรรมดีและกุศลผลบุญท่ีท่านได้ท้ามา จงเป็นผลให้ดวงวิญญาณ วันที่สอง ความรู้สึกค่อยๆ น่ิงสงบลง ด้วยความคิดท่ีมงุ่ จะจัดการ จะช่วยจัดงาน ของท่านไปสคู่ วามสุข ความสงบ ในสัมปรายภพ ตามควรแก่กุศลกรรมที่ท่านได้บ้าเพญ็ มา ให้พี่โจให้ดีที่สุด เมื่อมีเวลาล้าพังจึงระลึกถึง จึงคิดถึง จึงคิดได้ว่า ในชีวิตคนเราสิ่งหน่ึงที่ ชั่วชีวิต เม่ือเราได้รับแล้วส่งผลให้เราเติบโตขึน ทังทางความคิด การกระท้า และความดีงามใน จติ ใจ นน่ั คอื โอกาส ความเชอ่ื มนั่ ความเช่อื ใจ และ การรบั ฟัง กลมุ่ สำระกำรเรยี นรู้กำรงำนอำชพี พ่ีโจหรือผอ. ของเรา มอบส่ิงนันให้น้องคนนีเสมอมา โอกาสสูงสุดที่มอบให้ คือ ค้าไว้อาลัยจากอาจารย์กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ “ผู้ช่วย การได้ร่วมคิด ร่วมท้างานในฐานะ “ทีม” ในช่วง 3 ปีที่ผ่านมา หลายครังคิดงานหัวแทบ ศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลยรักษ์ รองคณบดีและผู้อ้านวยการโรงเรียนสาธิต ระเบิดไปด้วยกัน หลายคราถกเถียงกันด้วยเหตุผลของตนแต่ไม่เคยโกรธเคืองกันจริงๆ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ฝ่ายมัธยมศึกษา) ท่านเป็นผู้บังคับบัญชาท่ีมีความเสียสละ หลายเรอื่ งก็เครียดรับมอื กับปญั หารว่ มกนั บางวันก็สขุ ใบหน้ามีรอยยิมและมีเสียงหวั เราะ ให้กับการท้างานในหน้าที่อย่างสุดก้าลังอย่างสุดความสามารถอย่างต่อเน่ืองเสมอมา ท่าน ไปพร้อมกัน และบางคราวก็ภาคภูมิใจกับส่ิงที่ได้ท้าอย่างเต็มที่เหมือนกัน ทุกมวล จะท้างานในหน้าท่ีท่ีรับผิดชอบอย่างสุดก้าลัง รักงาน ทุ่มเทให้กับการท้างานอย่างแท้จริง ประสบการณ์นันแปลงเป็นความเติบโตของนอ้ งในวันนี ทุกความเติบโตนีมาด้วยมือของพ่ี ท่านเป็นตัวอย่างในความเสียสละ ท้าเพื่อส่วนรวม ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาท่านได้ท้า ทีห่ ยบิ ย่นื ให้ตลอดเวลายาวนาน หน้าท่ีผู้น้าองค์กรอย่างเต็มความสามารถ พวกเรารับรู้ได้ถึงความตังใจในการท้างานของ ท่าน เป็นผู้น้าท่ีลูกน้องสามารถเข้าถึงได้ และอาจารย์ในกลุ่มสาระการเรียนรู้ วนั นพี ี่โจ ไมอ่ ยูแ่ ลว้ “ผอ.ที่ท้างานหนักและเหนอื่ ยมานานไดพ้ ักผ่อนแลว้ ” แลว้ ก็ ภาษาต่างประเทศได้รับโอกาสช่วยงานบริหารในต้าแหน่งผู้ช่วยผู้อ้านวยการฝ่ายพัฒนา ยงั ไม่ไดเ้ ร่มิ เร่อื งราวท่ีจะเขยี น นักเรียน ฝ่ายวิชาการ การจากไปของท่านน้าความสูญเสีย ความเศร้าโศกเสียใจ มายังชาว สาธติ ฯ ม.อ. เปน็ อยา่ งมาก ในฐานะเปน็ ผูใ้ ตบ้ ังคับบัญชาของท่าน จะระลกึ ถึงคณุ งามความ วันที่สาม ตังใจจะเร่ิมเขียนให้ได้แต่จะเร่ิมจากอะไรดี เรื่องราวของพี่มากมาย ดีของท่านท่ีท่านได้ทุ่มเทเสียสละให้กับโรงเรียนสาธิตฯ (ฝ่ายมัธยมศึกษา) มาอย่าง เหลือเกิน เร่ืองที่พี่โจ พ่ีโต้ง พ่ีแอ๋ว พากันน่ังรถไฟ ไปกลับปัตตานี-ชุมพร เพื่อร่วมแสดง ยาวนาน ขอดวงจิตวิญญาณของท่านผู้ช่วยศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลยรักษ์ สู่สุคติภพภูมิ ความเสียใจในวันท่ีพ่อของเราจากไป ตอนนันเพ่ิงท้างานได้ไม่กี่ปี ระยะทางไกล แต่พี่ก็ไป ด้วยความอาลัยและเคารพยิ่ง” เรื่องท่ีไปกินข้าวไปร้องเพลงคาราโอเกะกันหลายครังภาพพ่ีโจในช่วงเวลาท่ีสดใสทรงพลัง ในการท้างานยังชัดเจน เรื่องความสนุกสนานปนทุลักทุเลจากการนั่งรถไฟชันสามไปเข้า กลุ่มสำระกำรเรยี นรูภ้ ำษำต่ำงประเทศ ร่วมการแข่งขันกีฬาสาธติ สามคั คีท่ีบางแสนชลบรุ ี เร่ืองทพ่ี ่บี อกว่า “เจย๊ี บควรเป็นหัวหน้า งานของงานตัวเองได้แล้วนะ” เป็นการมอบอิสระทางความคิดที่มีค่าท่ีสุด แม้แต่เรื่องท่ี บางเวลาเราก็เหน็ พ้องตอ้ งกันในประเด็นตา่ งๆในท่ีประชมุ เออออกนั แทบทุกเรือ่ ง สลับกบั บางช่วงเวลา ก็เหน็ ไม่ตรงกนั สักเรื่อง เถยี งกนั ไดท้ ุกเรอ่ื ง จนแมแ้ ตเ่ รือ่ งสุดทา้ ยท่เี รานั่งคยุ

ดิฉันนางสาวนวินดา คงภักดี ผู้ช่วยผู้อ้านวยการฝ่ายสง่ เสริมและพัฒนากจิ กรรม กันทห่ี ้องกิจการนกั เรียน ประโยคทพ่ี ี่บอกว่า “พก่ี ็อยากให้ใครๆรกั เหลือเวลาไมน่ านก็จะ และหัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี โรงเรียนสาธิต เกษียณ อยากเกษียณแบบมคี นรกั เหมือนกนั แต่บางอยา่ งท่พี ีค่ ิดพี่ตัดสินใจมนั ด้วยเหตุผล มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ฝ่ายมัธยมศึกษา) ขอเเสดงความเสียใจอย่างสุดซึงกับการ ด้วยความจ้าเป็น” วันนันก็ฟังแบบเห็นด้วยบ้าง ไม่เห็นดว้ ยบ้าง บางประโยคที่พูดตอบไป จากไปของ ผู้ช่วยศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลยรักษ์ รองคณบดีและผู้อ้านวยการโรงเรียน หลายประโยคก็อาจท้าให้พี่รู้สึกว่า ไอ้น้องช่างเถียงคนนีก็คงไม่รัก แล้วสุดท้ายนอกจาก สาธิตมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (ฝ่ายมัธยมศึกษา) ซ่ึงเป็นบุคคลท่ีดิฉันเคารพนับถือ นา้ ตาซึมแล้วกย็ งั ไมส่ ามารถเร่มิ ประโยคแรกได้เลย เป็นอย่างยงิ่ ตังแตด่ ฉิ นั ได้บรรจุแต่งตังเข้าท้างานทรี่ ร.สาธิตฯ (ฝา่ ยมธั ยมศึกษา) กเ็ หน็ ทา่ นทา้ หนา้ ที่เป็น วันสุดท้ายตามก้าหนด ต้องเขียนให้ได้ ตอนเย็นหลังจากประสานงาน การ ผู้อ้านวยการ รร.ด้วยความพากเพยี รมาโดยตลอด ทา่ นมาเช้ากลบั ค่้าเปน็ กจิ วตั ร แต่กม็ เิ คย เตรียมงานเรียบร้อย ก็พยายามเขียนได้ 5 บรรทัด และส่ง พร้อมทังบอกน้องโอ๋ว่า “พ่ี ได้ยนิ ค้าบน่ เหนอ่ื ย บ่นท้อจากท่าน แม้สขุ ภาพของท่านจะไมส่ ดู้ ีนัก แตเ่ ม่ือมกี จิ กรรมตา่ งๆ เขียนไม่ได้” คนชอบเขียนแบบพี่เขียนไม่ได้ เขียนไปก็ไม่ดเี ลย ทังในและนอก รร. ท่านจะคอยให้ค้าปรึกษาและช่วยแกไ้ ขปัญหาให้เสมอ ดว้ ยความทุ่มเททที่ ่านมีให้กบั งาน เสียสละเวลาพกั ผอ่ น และทุ่มเทเพอ่ื รร. โดยไมค่ า้ นงึ ถึง แต่ตอนนีจู่ๆ ก็คิดถึงประโยคที่พ่ีโจบอกว่า “พ่ีก็อยากให้ใครๆรัก” ก็นึกได้ว่า ตัวท่านเอง ท่านเป็นบุคลากรของหน่วยงานที่มากความสามารถ เป็นผู้น้าที่มองการณไ์ กล นอกจากการแสดงความรกั ดว้ ยการชว่ ยทา้ งานอย่างเตม็ ทตี่ ลอดมาแลว้ ยงั ไมเ่ คยบอกพโี่ จ เเละเป็นผมู้ อบโอกาสในการท้างานหลายๆ ด้านให้ดิฉัน ดิฉันจึงยกย่องท่านเสมอ จึงท้าให้ เลยว่า “รกั เคารพและศรทั ธา ตลอดมาและจะตลอดไป” รู้สึกอาลัยท่านอย่างยิ่ง ขอกุศลผลบุญและคุณงามความดีที่ท่านได้ท้าไว้ และผลบุญที่ทุก ท่านไดอ้ ุทิศให้ น้าพาใหท้ ่านมีความสุขในสมั ปรายภพภายภาคหนา้ ยง่ิ ๆ ขึนไปด้วยเถิด จันทรจ์ รสั เพชรรตั นโมรำ หวั หนำ้ งำนแนะแนว กลุ่มสำระกำรเรยี นรู้วิทยำศำสตรแ์ ละเทคโนโลยี รองผู้อำนวยกำรฝ่ำยกิจกำรนกั เรยี น

เมื่อปี พ.ศ.2545 มุกไดม้ าฝกึ สอนทีโ่ รงเรยี นสาธิตมหาวิทยาลยั สงขลานครินทร์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์บัณฑิต ดุลยรักษ์ เป็นอาจารย์และเป็นผู้บังคับบัญชาของ ขณะนนั ผอ. (ผศ.บัณฑติ ดุลยรกั ษ)์ ยังอยใู่ นต้าแหนง่ รองผู้อ้านวยการฝ่ายวชิ าการ มุกรู้จกั ออ้ ม ตังแตเ่ ข้ามาเรียนทโ่ี รงเรยี นสาธิตปี 2529 อาจารยเ์ ปน็ อาจารย์สอนวิชาสังคม และ ผอ.ผ่านการท้างาน รู้สึกได้ถึงความเป็นระบบ มีระเบียบแบบแผนที่ชัดเจน จนกระทั่งปี เม่อื อ้อมจบการศึกษาระดับปรญิ ญาตรไี ด้มีโอกาสเข้ามาสอบบรรจุในต้าแหน่งอาจารย์กลุ่ม พ.ศ. 2549 มุกได้กลบั มาเป็นส่วนหนึ่งของโรงเรยี นสาธิตฯ อีกครังในฐานะอาจารย์บรรจุ สาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ใน ปี 2539 อาจารย์ด้ารงต้าแหน่งเป็นผู้อ้านวยการอยู่ใน ใหม่ หลังจากนันก็ได้รับโอกาสให้ร่วมงานในทีมบริหารขณะที่ผอ.ด้ารงต้าแหน่ง ขณะนัน อาจารยม์ ีความเมตตาต่ออ้อมมาโดยตลอด สิง่ ใดทอ่ี อ้ มท้าไมถ่ ูกต้องไม่เหมาะสม ผู้อ้านวยการอยู่หลายสมัยจนถึงปัจจุบัน ท้าให้ได้รู้จักผอ.มากยิ่งขึน แน่นอนว่าผอ.ยังยืน อาจารย์ได้ตักเตือนทังในฐานะผู้บังคับบัญชาและในฐานะครูของอ้อม และเมื่ออ้อมได้รับ หนึ่งในเรื่องของความเป็นระเบียบ โต๊ะท้างานสะอาดเรียบร้อย เป็นผู้บังคับบัญชาทส่ี ภุ าพ โอกาสให้มาท้างานร่วมในคณะกรรมการบริหารของโรงเรียน อ้อมได้เห็นถึงความมุ่งมั่น ใจดี โอบอ้อมอารี มีภาวะผู้น้า ผอ.ไม่เพียงมอบหมายงานให้เราท้า แต่จะร่วมท้างาน ตังใจ ความอดทนและทุ่มเทของอาจารย์ด้วยตาตัวเอง จนบางครังอ้อมรู้สึกหงุดหงิดด้วย เหล่านันไปกับพวกเราเสมอ ไม่ว่างานอะไรผอ.ก็จะลงมือท้าด้วยตัวเองเป็นส่วนใหญ่ นี่คือ ความหว่ งใยในสขุ ภาพของอาจารย์ ว่าทา้ ไมอาจารยถ์ งึ ตอ้ งเสยี สละตัวเองใหก้ ับงานขนาดนี ภาพจ้าของมุกและคิดว่าหลาย ๆ คนเห็นตรงกัน ในด้านของการท้างานย่อมมีบ้างที่มี แต่อาจารย์เป็นแบบอย่างของผู้บริหารท่ีดีให้กับอ้อม เป็นแบบอย่างในการทุ่มเทเสียสละ ความเห็นต่าง ต้องขอบคุณผอ.ที่รับฟังนะคะ มุกท้างานเพื่องานไม่ได้มีเจตนาอื่นใด ใน เป็นแบบอย่างในความอดทนอดกลัน อ้อมขอกราบขอโทษหากอ้อมได้ลว่ งเกินไปไมว่ ่าจะ ระยะหลังแม้ว่าผอ.เร่มิ มีปญั หาสุขภาพแตก่ ็ยังคงทมุ่ เทท้างานอย่างหนกั เชน่ เดิม บอ่ ยครังท่ี เป็นคา้ พดู หรอื การกระท้าก็ตาม และออ้ มกราบขอบพระคณุ อาจารย์ทเี่ มตตา หวังดี ต่อลกู เห็นว่าผอ.ทานอาหารไมเ่ ป็นเวลาและไมค่ อ่ ยไดพ้ ัก พวกเราก็อดเป็นหว่ งไม่ได้ ตอนนีผอ.ได้ ศิษย์คนนีเสมอมา อ้อมจะน้าส่ิงที่ดีท่ีอาจารย์ได้สอนและได้ท้าเป็นแบบอย่างนันมาใช้ใน พกั แล้ว ขอบคณุ ทไ่ี ว้วางใจและใหโ้ อกาสนะคะ จะพยายามท้าหนา้ ทใี่ หด้ ที ีส่ ดุ คะ่ การท้างาน การด้าเนินชีวิต อาจารยค์ อื อาจารยข์ องอ้อมตลอดไปคะ่ มกุ ดำ ธรรมกริ ติ ด้วยรกั และเคารพ ผอ. ค่ะ รองผ้อู ำนวยกำรฝ่ำยวิชำกำรและประกนั คณุ ภำพ นำงเตม็ เดือน เตำ้ แก้ว รองผูอ้ ำนวยกำรฝำ่ ยพัฒนำวชิ ำชีพครู วิจัยและวิเทศสมั พันธ์