นิยายเรื่องสั้น นรกชั้น 1

ช้นั ท่ี 10 บนโลกสแี ดง

[ 1 สัปดำห์ต่อมำ ] ผมเดินไปท่ีหอ้ งพยาบาลและเคาะประตู ผมเปิ ดประตูเขา้ ไป “อา้ ว วา่ ไงฟิ ว” คุณอรันพดู ข้ึน เขากาลงั นอนรักษาตวั บนเตียง ครอบครัวของเขากนั นงั่ กนั อยใู่ นหอ้ งนน้ี “ผมมาเยย่ี มน่ะครับ” ผมตอบกลบั คุณอรันไป “ขอบคุณเธอมาก ๆ เลยนะท่ีช่วยสามีฉนั ไว”้ คุณรินพดู กบั เดินเขา้ จบั มือผม “ไม่เป็นไรครับ ผมยนิ ดีช่วย อาการดีข้ึนแลว้ ใช่ไหมครับ” ผมถามตอ่ “อืมดีข้ึน ไม่เจบ็ มากแลว้ ล่ะ” คุณอรันตอบกลบั “โอเคครับ ง้นั ผมไปก่อนนะครับ” “เฮ ฟิ ว” คุณอรันเรียกผมอีกคร้ัง ผมหนั ไปมอง “ขอบคุณจริง ๆ นะ ฉนั เป็นหน้ีเธอ” “ครับ” ผมยมิ้ ตอบไปและเดินออกมา “ฟิ ว อยนู่ ี่เอง ฉนั ตามหานายแทบแย”่ โรสพดู ข้ึน “ไปกินขา้ วกนั เถอะ” โรสเดินเขา้ มาจบั มือผมและดึงไปท่ีหอ้ งโถงใหญ่ หรือหอ้ งโรงอาหาร พอ่ แม่ของโรสกาลงั นง่ั อยทู่ ่ีโตะ๊ พวกเขารอดมาไดเ้ พราะถูกช่วยโดยองคก์ ร โนอาห์ เรา อาศยั อยทู่ ี่ตึกสูงใหญ่ ท่ีถูกเรียกวา่ ศูนยห์ ลบภยั โรสพาผมไปนง่ั โตะ๊ เดียวกบั พอ่ แม่เธอ

ผมเห็นแจค็ กบั ซีเดินมาทางเราดว้ ย พวกเขาดูสนิทสนมกนั ข้ึน พวกเราน้งั กินขา้ ว ดว้ ยกนั อยา่ งมีความสุข อาหารและน้าส่วนใหญ่มาจากสวนปลูกผกั ผลไมข้ องที่น่ี เรา คงอยรู่ อดไปไดอ้ ีกนาน ผคู้ นที่น้ีตา่ งต้งั ขอ้ สนั นิษฐานตา่ ง ๆ นา ๆ เกี่ยวกบั หมอกสี แดง บา้ งกว็ า่ มนั คือ สารเคมีบางอยา่ งท่ีเกิดจากขอ้ ผดิ พลาดของกลุ่มนกั วทิ ยาศาสตร์ บา้ งกว็ า่ มนั คือภยั ธรรมชาติ บา้ งกว็ า่ มนั คือเวทมนตด์ าจากซาตาน แต่ที่ผมมนั่ ใจอยา่ งหน่ึง คือมนั ตอ้ งมีความเกี่ยวขอ้ งอะไรบางอยา่ งกบั เกาะเลก็ ๆ ท่ีอยู่ ใกลโ้ รงแรมของโรสแน่ ๆ ถึงแมต้ น้ เหตุของมนั จะเป็นอะไรกต็ าม ตอนน้ีมนั ได้ กลายเป็นส่วนหน่ึงของใบน้ีไปตลอดกาลแลว้ .. THE END





104