ຫຼັກຊາວພຸດ

sda^ -k;rf5 9f5 g]uj,8oQ c]t95fIj;, muj,k];,doa gxoa cl'lts;jk' ritrq,75okrvo xDvD xtp5f38

ຫຼັກຊາວພດຸ (ສາມໄຕ ໃນຖານຂອງຂນັ້ ຕອນການປະຕິບດັ ) ຈດຸ ເລ່ມີ ຕົນ້ ແລະຈດຸ ຮວ່ ມ ທີ່ມາລວມກັນເປັນແສງສະຫວາ່ ງ ພຣະພຣົມຄຸນາພອນ (ປ.ອ. ປະຍດຸ ໂຕ) ແປ ແລະຮຽບຮຽງໂດຍ: ພຣະໂທນີ ແສງສລຸ ິນ ຈດັ ພິມ ໃນໂອກາດຄົບຮອບ ອາຍວຸ ດັ ທະນະມຸງຄນຸ 72 ປີ ຂອງພຣະອາຈານ ປ.ອ. ປະຍດຸ ໂຕ ຈດັ ພມິ ໂດຍ: ໂຄງການພດຸ ທະສາສະໜາເພ່ອື ການພດັ ທະນາ ຄ.ພ.ພ

ຫຼກັ ຊາວພດຸ : ຈຸດເລ່ມີ ຕົນ້ ແລະຈດຸ ຮ່ວມ ທມີ່ າລວມກນັ ເປນັ ແສງສະຫວ່າງ (ສາມໄຕ ໃນຖານຂອງຂັນ້ ຕອນປະຕິບັດການ) ໂດຍ: ພຣະພຣົມຄນຸ າພອນ (ປ.ອ. ປະຍດຸ ໂຕ) ແປ ແລະຮຽບຮຽງໂດຍ: ພຣະໂທນີ ແສງສລຸ ິນ ຄະນະບນັ ນາທກິ ານ: ດວງເດືອນ ບຸນຍາວງົ ຄຳວຽງ ພມົ ມະຈນັ ຮູບໜາ້ ປົກໂດຍ: ພັນທະລາ ສມົ ຈນັ ມະວງົ ຈດັ ພມິ ໂດຍ: ສຳນັກພິມດອກເກດ ຮວ່ ມກັບ ໂຄງການພຸດທະສາສະໜາເພອື່ ການພດັ ທະນາ (ຄ.ພ.ພ) ອຸປະຖຳ ໂດຍ: ຕາມທະບຽນ: ຈຳນວນ: 3,000 ຫວົ ພມິ ຄ້ງັ ທີ I: ມນີ າ 2012, ນະຄອນຫຼວງວຽງຈນັ , ສ.ປ.ປ.ລາວ ຂໍ້ມນູ ທາງບັນນານກຸ ົມຂອງຫສໍ ະໝຸດແຫງ່ ຊາດ ພຣະພຣມົ ຄນຸ າພອນ (ປ.ອ. ປະຍດຸ ໂຕ) ຫຼກັ ຊາວພຸດ: ຈດຸ ເລີມ່ ຕນົ້ ຈດຸ ຮວ່ ມ ທີມ່ າລວມກັນເປັນແສງສະຫວ່າງ / ພຣະພຣມົ ຄຸນາພອນ (ປ.ອ. ປະຍຸດໂຕ). -- ວຽງຈນັ : ສຳນັກພິມດອກເກດ, 2012 84 ໜາ້ : ພາບປະກອບ ; 21 ຊມ 1. ສາສະໜາກັບສັງຄມົ . I. ຊື່ເລ່ອື ງ 294.3013--dc21 ISBN 978-9932-07-023-7

ສາລະບານ ຄຳສະເໜຂີ ອງສຳນກັ ພມິ ຄຳນຳຂອງ ຄ.ພ.ພ ຄຳຜາລບົ ບັນທຶກນຳ ຫຼກັ ຊາວພຸດ : ຈດຸ ເລມີ່ ຕ້ນົ ແລະຈຸດຮວ່ ມ ທ່ມີ າລວມກັນເປນັ ແສງສະຫວາ່ ງ ຕ້ງັ ສອງຫຼັກຂ້ຶນມາ ເພອ່ື ເລມ່ີ ຕນົ້ ກາ້ ວໄປໃນການພດັ ທະນາ ...................... 11 ເອົາສອງຫຼກັ ນນ້ັ ຮຽງກນັ ເກີດເປນັ ຫຼັກຊາວພດຸ ຂນຶ້ ມາ ............................. 17 ຂທໍ້ ຳອດິ ຄື່ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ ເປັນສນູ ຮວມຂອງຫຼກັ ຊາວພຸດ ............................ 21 ຫຼກັ ຈະໝ້ັນ ຕ້ອງເຮດັ ໃຫ້ໄດດ້ ີຢ່າງຈະແຈ້ງ ............................................ 30 ຫຼກັ ການຕ້ອງໝ້ນັ ປະຕບິ ດັ ຕ້ອງຈິງຈັງ ................................................. 33 ສນີ ຫາ້ ຢູ່ທເ່ີ ຈຕະນາບບໍ່ ຽດບຽນ ......................................................... 39 ບປ່ໍ ະໝາດໃນການເບງິ່ ປະໂຫຍດ ....................................................... 44 ສນີ ເວ້ັນຈາກການບຽດບຽນ ໜຸນດວ້ ຍສນີ ທ່ເີ ກ້ືອກູນ ................................ 47 ສິກຂາພັດທະນາຄນົ ດີ ສາ້ ງໂລກໃຫ້ເປັນສກຸ ປາສະຈາກການບຽດບຽນ ...... 48 ພ້ບໍ ນັ ຫາ ເຮາົ ສິກຂາ ກາຍເປນັ ໄດ້ ...................................................... 52 ເບ່ງິ ຂອງແທທ້ ່ີມີ ເຊ່ອື ມຕໍວ່ ດັ ທະນະທຳປະເພນີ ເຂາົ້ ກບັ ຫຼັກທັມ ................. 54 ສະຫຼບູ ແລ້ວກໍມີ 3 ໝວດ 12 ຂໍ້ .......................................................... 62 ຫຼກັ ຊາວພຸດ 1. ຫຼກັ ການ ................................................................................... 72 2. ປະຕບິ ດັ ການ ............................................................................ 72 ພາກຜະນວກ ................................................................................ 73 ອະພທິ ານສັບ ................................................................................ 78 ປະຫວັດຫຍ້ໍ ພຣະພຣົມຄນຸ າພອນ (ປ.ອ. ປະຍຸດໂຕ) .............................. 81 ກ່ຽວກບັ ຄ.ພ.ພ .............................................................................. 83

ຄໍານໍາ ຂອງ ຄ.ພ.ພ ພຣະພຣົມຄນຸ າພອນ(ປ.ອ. ປະຍຸດໂຕ) ພຣະມະຫາເຖຣະໄທ ນອກຈາກເປັນ ພຣະສງົ ຜູ່ປະຕບິ ັດດປີ ະຕິບັດຊອບແລວ້ ເພນິ່ ຍງັ ເປນັ ນກັ ຄິດນັກຂຽນທ່ີຜະລດິ ຜນົ ງານທ່ີເປັນປະໂຫຍດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕ່ໍແວດວົງວິຊາການຂອງພຸດທະສາສະໜາ ໃນວາລະຄບົ ຮອບ 72 ປີຂອງເພນ່ິ ໂຄງການພດຸ ທະສາສະໜາເພ່ອື ການພດັ ທະ ນາ(ຄ.ພ.ພ.) ຈ່ຶງໄດຮ້ ັບອະນເຸ ຄາະຈາກບັນດາສດິ ສານສຸ ດິ ຂອງພຣະພຣມົ ຄຸນາ ພອນ ໃຫຈ້ ັດແປ ແລະຈັດພິມປມ້ຶ ຂອງເພນ່ິ ເປັນພາສາລາວ ໂດຍທາງ ຄ.ພ.ພ ເລອື ກຈັດພມິ “ ຫຼກັ ຊາວພດຸ ” ເປັນເຫຼ້ມັ ທໍາອດິ ເມ່ອື ເວາົ້ ເຖິງຄວາມເປນັ ຊາວພຸດ ຫຼາຍຄົນທບີ່ ່ໍໄດ້ສົນໃຈສກຶ ສາ ກໍອາດຄດິ ວາ່ ມແີ ຕ່ການຮັກສາສນີ ຫາ້ ກັບການເຮດັ ບນຸ ກນິ ທານທນ່ໍ ້ັນ ແຕ່ໃນປຶມ້ “ຫຼັກຊາວພດຸ ” ນ້ີ ໄດ້ກາ່ ວເຖງິ ຂ້ປໍ ະຕບິ ັດ ແລະຄວາມເຊືອ່ ອ່ນື ໆ ທີ່ຊາວພດຸ ຄວນຮ້ໄູ ວຢ້ າ່ ງຈະ ແຈ້ງ ຜູ່ຂຽນໄດປ້ ະຍຸກຫຼັກທມັ ໃຫ້ເໝາະສມົ ກັບສັງຄມົ ສະໄໝໃໝ່ ແລະສາມາດ ປະຕິບດັ ໄດແ້ ທ້ ປມ້ຶ ເຫຼ້ັມນີ້ ຈ່ຶງເໝາະກບັ ທຸກຄົນທີເ່ ປນັ ຊາວພດຸ ບໍ່ວ່າຈະພຣະສົງ ສາມະເນນ ຫຼື ຄະຣາວາດ ແມ່ນແຕເ່ ຍາົ ວະຊນົ ເພ່ນິ ກຍໍ ັງມີຄໍາແນະນໍາທຊີ່ ອ່ ຍໃຫ້ ການປະຕບິ ດັ ທັມງ່າຍຂ້ຶນອີກດ້ວຍ ໃນການແປເປນັ ພາສາລາວ ພຣະໂທນີ ແສງສຸລິນ(ພຣະສຸກ) ໄດສ້ ຶກສາຄ້ນົ ຄວາ້ ແລະພະຍາຍາມຖອດຖອ້ ຍຄຳອອກມາໃຫເ້ ປັນພາສາລາວທໍາມະດາ ທ່ີ ອ່ານເຂ້ົາໃຈໄດ້ງ່າຍ ອາດມີຄໍາສັບບາລປີ ນົ ນໍາແຕ່ກມໍ ຄີ ໍາແປໃຫ້ພອ້ ມ ເພື່ອໃຫ້ ເໝາະສໍາລັບທກຸ ຄົນ. ວຽງຈນັ ມີນາ ພ.ສ. 2554 ໂຄງການພດຸ ທະສາສະໜາເພື່ອການພັດທະນາ (ຄ.ພ.ພ)

ຄຳສະເໜີ ຂອງ ສຳນກັ ພມິ ການຈັດພິມປມ້ຶ “ຫຼກັ ຊາວພດຸ ”ເຫຼ້ັມນ້ີ ເຊິ່ງເປັນຜົນງານເຫຼມ້ັ ນງ່ຶ ຂອງ ພຣະ ອາຈານ ທ່ານເຈາົ້ ຄນຸ ປະຍຸດໂຕ ເປັນສວ່ ນນງ່ຶ ຂອງແຜນການພມິ ປຶມ້ ທັມມະ ທີ່ມີ ເນອ້ື ໃນໃຈຄວາມເພອ່ື ການພັດທະນາສງັ ຄມົ ຢ່າງແທ້ຈງິ ເພືອ່ ໃຫຊ້ າວພດຸ ຮຈູ້ ກັ ຫຼກັ ການໃຫຍ່ໆ ໃນການປະພຶດປະຕບິ ດັ ໃນຖານະທີເ່ ອ້ີນຕົນເອງວາ່ ຊາວພດຸ . ສຳນັກພິມ “ດອກເກດ” ມຄີ ວາມພາກພມູ ໃຈ ແລະຖເື ປນັ ບຸນກສຸ ົນຢ່າງຍິງ່ ທ່ີ ໄດ້ມສີ ວ່ ນຮວ່ ມໃນການຈັດພມິ ຄັ້ງນີ້ ໂດຍແມ່ນໂຄງການພດຸ ທະສາສະໜາເພື່ອ ການພດັ ທະນາ(ຄ.ພ.ພ) ເປັນເຈາ້ົ ການຈດັ ພິມ ເພ່ອື ໃຫ້ເປັນທັມມະທານ ແລະ ເຜີຍແຜສ່ ູມ່ ະຫາຊນົ . ເພອື່ ໃຫປ້ ້ຶມຫົວນ້ໄີ ປເຖງິ ມຜື ູອ່ ່ານ ທຕ່ີ ້ອງການສກຶ ສາຫາຄວາມເຂ້າົ ໃຈຕຫໍ່ ຼກັ ທັມຄຳສອນຂອງພະພດຸ ທະສາສະໜາ ອັນເໝາະແກກ່ ານປະພດຶ ປະຕິບັດທວົ່ ໄປ ຂອງຄະລາວາດ, ຄະນະຈັດພິມ ຈຶງ່ ຍນິ ດຈີ ຳໜ່າຍຂາຍປຶມ້ ນອີ້ ອກຈຳນວນນງຶ່ ທງັ ນດ້ີ າ້ ນນ່ຶງ ກເໍ ພ່ືອສະສົມທນຶ ຮອນໄວເ້ ພືອ່ ຈດັ ພມິ ປຶມ້ ອື່ນໆ ຂອງໂຄງການໃນ ໂອກາດຕໍ່ໆໄປ. ຂໍຂອບໃຈ ທາ່ ນຜອູ່ ່ານ ແລະພດຸ ທະບໍລສິ ັດທັງຫຼາຍ ທ່ຮີ ່ວມກັນສະແດງພະລັງ ສາມະຄແີ ຫ່ງສັດທາທມັ ໃນຄງ້ັ ນ້ີ. ທ່ວີ ຽງຈັນ ມີນາ 2554 ສຳນກັ ພມິ ດອກເກດ

ຄໍາຜາລບົ ເນ່ອື ງໃນມະຫາທມັ ມາພສິ ະໄໝ ພດຸ ທະຊະຍັນຕີ 2,600 ປແີ ຫ່ງການ ຕຣສັ ຮຂູ້ ອງພຣະສັມມາສັມພຸດທະເຈ້ົາ ໂດຍນບັ ເອາົ 45 ພັນສາ ທີພ່ ຣະພດຸ ທະ ອງົ ສະເດດັ ດໍາເນີນພຸດທະກິດ ພາຍຫຼັງຈາກການຕຣສັ ຮູ້ ຈວບຈນົ ມາຮອດປດັ ຈຸ ບນັ ໃນປີ ພ.ສ. 2555 ຮວມເປນັ 2,600 ປີ ອັນຖືເປັນນມິ ິດໝາຍທີ່ປະເທດຕາ່ ງໆ ທ່ວົ ໂລກ ທມ່ີ ຊີ າວພດຸ ເຂມ້ັ ແຂງ ໄດ້ປະກາດໃຫມ້ ີການສະເຫຼີມສະຫຼອງໃນວາ ຣະນ້ີ ເຊ່ັນ ໃນປະເທດສີລັງກາ ມຽນມາ ອິນເດຽ ເປນັ ຕນົ້ ໄດ້ມີການຈັດງານສະ ເຫຼີມສະຫຼອງຢາ່ ງຕື່ນຕົວ ແລະຍງ່ິ ໃຫຍ່ ດ້ວຍຄວາມສໍານຶກໃນພຣະປນັ ຍາທຄິ ຸນທີ່ ຊົງຄົນ້ ພົບທັມມະອັນເປັນຄວາມຈງິ ທມ່ີ ີຢ່ແູ ລ້ວ ແລະພຣະກະຣຸນາທິຄນຸ ທ່ຊີ ງົ ນໍາ ມາສງ່ັ ສອນເວໄນຍະສດັ ໃຫ້ທມັ ມະວໄິ ນໄດ້ປາກົດຂ້ນຶ ໃນໂລກ ຖເື ປນັ ການປະ ກາດອິດສະຫຼະພາບຂອງມະນດຸ ຈາກອະວຊິ າຢາ່ ງແທຈ້ ງິ ພນ້ົ ຈາກສັງສາລະວັດ ທັງຍັງຊງົ ສັງ່ ສອນໃຫມ້ ີເມດຕາທັມ ແລະຂັນຕທິ ັມ ຕເໍ່ ພອ່ື ນມະນດຸ ຕະຫຼອດຈົນ ສັບພະສັດດ້ວຍກນັ ເພ່ອື ໃຫເ້ ກີດສນັ ຕສິ ຸກໃນສັງຄມົ ໂລກ ພຸດທະຊະຍັນຕີ (Buddha Jayanti ) ເປັນຊື່ ງານສະເຫຼີມສະຫຼອງ ຫຼື ພິທບີ ຊູ າພຣະສມັ ມາສັມພຸດທະເຈ້າົ ເນ່ອື ງໃນວາຣະແຫ່ງການຕຣສັ ຮູ້ ຂອງພຣະ ສັມມາສມັ ພຸດທະເຈາ້ົ ເຊ່ງິ ກງົ ກັບວັນວສິ າຂະບຊູ າ ໂດຍຮາກສັບນັ້ນ ຄໍາວ່າ ຊະຍນັ ຕີມາຈາກຄໍາວາ່ “ຊະຍ”ຄືໄຊຊະນະອັນໝາຍເຖງິ ໄຊຊະນະຂອງພຣະສມັ ມາສັມພດຸ ທະເຈົາ້ ທ່ມີ ີຕ່ໝໍ ູມ່ ານ ແລະກິເລດທງັ ປວງຢາ່ ງສິ້ນເຊງີ ອນັ ເຮດັ ໃຫ້ພຣະ ສມັ ມາສັມພດຸ ທະເຈົ້າໄດ້ບງັ ເກດີ ຂຶ້ນໃນໂລກ ພຸດທະຊະຍນັ ຕີຈ່ງຶ ມຄີ ວາມໝາຍ ວ່າ ເປນັ ການຕຣັສຮູ້ ແລະການບງັ ເກີດຂຶນ້ ຂອງພຣະສັມມາສັມພດຸ ທະເຈົ້ານໍາ ໃນປັດຈຸບນັ ພຸດທະຊະຍນັ ຕີ ມຄີ ວາມໝາຍວາ່ ແມ່ນໄຊຊະນະຂອງພຸດທະສາ ສະໜາ ແລະຊາວພຸດນໍາ ເຊ່ັນ ການໄດຮ້ ັບເອກະລາດ ແລະມີສດິ ທໃິ ນການປະ ກອບພິທີກໍາທາງສາສະໜາເປັນເທື່ອທໍາອິດຂອງຊາວພຸດໃນປະເທດສີລັງກາ ການສະຫຼອງປໃີ ໝຊ່ າວພຸດ ໂດຍບໍ່ມສີ ລຸ າຢາເມາົ ສງ່ິ ເສບຕິດ ທ່ວົ ທັງປະເທດສີ ລງັ ກາ ການເອົາຊະນະສງ່ິ ຊວ່ົ ຮ້າຍໃນສັງຄົມ ຈົນເຮດັ ໃຫປ້ ະເທດສີລັງກາມີສະຖິ

ຕິອາຊະຍາກໍາຕໍ່າລງົ ຫຼາຍ ສີລັງກາ ຖໄື ດວ້ າ່ ເປັນປະເທດແບບຢ່າງໃນການຟນື້ ຟູພຸດທະສາສະໜາ ໄປສູ່ວິຖິຊີວດິ ແຕ່ໃນຂະນະດຽວກນັ ອີກຫຼາຍປະເທດທ່ຖີ ືພດຸ ທະສາສະໜາເປັນ ຫຼກັ ມີຄນົ ສ່ວນໃຫຍເ່ ປນັ ຊາວພຸດກໍເປນັ ແຕ່ພຽງໃນນາມ ບມໍ່ ີຄວາມຮໃູ້ ນຫຼັກການ ທຈ່ີ ະແຈ້ງນັບໄປເຖງິ ຂ້ັນໄປສກູ່ ານປະພດຶ ປະຕິບດັ ໃນວຖິ ີຊວີ ດິ ປະຈໍາວັນໄດ້ ຢ່າງ ເປນັ ປກົ ກະຕິ ເມ່ອື ຄົນສວ່ ນໃຫຍ່ບ່ໍສາມາດເຫນັ ຄນຸ ຄາ່ ຂອງພດຸ ທະສາສະໜາ ທ່ມີ ີ ຕໍ່ຊີວິດຂອງຕນົ ຈ່ຶງສ່ົງຜົນທີ່ສໍາຄັນຕເ່ໍ ດັກ ແລະເຍົາວະຊນົ ທ່ບີ ຄ່ໍ ວນເອີ້ນວາ່ ເປັນ ອະນາຄົດຂອງຊາດພຽງແຕ່ຄໍາເວົາ້ ແຕບ່ ່ໄໍ ດ້ສ້າງເຫດປັດໄຈທີດ່ ີງາມໄປສ່ອູ ະ ນາຄດົ ທີ່ໜາ້ ປາຖະໜານ້ນັ ແຕວ່ ່າເຂາົ ເຫຼາົ່ ນນັ້ ເປນັ ປັດຈຸບັນຂອງຊາດຮ່ວມກນັ ດ້ວຍພດຸ ທະພາສິດທ່ີວາ່ “ຍາທິສງັ ວະປະເຕພຊີ ງັ ຕາທສິ ັງ ລະພະເຕ ຜະລັງ ບຸກ ຄົນຫວ່ານພືດເຊນັ່ ໃດ ຍອ່ ມໄດ້ຜນົ ເຊ່ນັ ນັນ້ ” ເຮາົ ມກັ ຫວງັ ຜນົ ດເີ ລີດແຕບ່ ໄໍ່ ດສ້ ້າງ ເຫດປດັ ໄຈພຽງພໍເພອ່ື ສງົ່ ເສີມໃຫ້ຜນົ ນນ້ັ ເກີດ ຖໄື ດ້ວາ່ ເປັນຄວາມປະໝາດຢ່າງ ຍງ່ິ ເພືອ່ ໃຫ້ເກດີ ຄວາມເຂາົ້ ໃຈໃນການເປນັ “ຊາວພຸດທີແ່ ທ້ຈິງ” ແລະເພອື່ ເປນັ ການອາຈາຣິຍະບູຊາ ເນ່ືອງໃນໂອກາດທ່ພີ ຣະເດດພຣະຄຸນ ພຣະພຣມົ ຄຸນາ ພອນ (ປ.ອ. ປະຍຸດໂຕ) ມອີ າຍວຸ ດັ ທະນະມງຸ ຄຸນຄບົ 72 ປີ ທາງໂຄງການພດຸ ທະສາສະໜາເພອ່ື ການພັດທະນາ (ຄ.ພ.ພ.) ຮ່ວມກບັ ກມຸ່ ເສຂຍິ ະທັມ ແລະເສມ ສິກຂາໄລ ຈງ່ຶ ມກີ ະຕັນຍກູ ະຕະເວທິຕາ ເຈຕະນາຮ່ວມກັນໃນການທຈີ່ ະເຜີຍແຜ່ ນໍາພດຸ ທະທມັ ສູ່ສວຸ ັນນະພມູ ສກູ່ ນັ ລະຍານະມິດຕາ່ ງພາສາ ແຕ່ມໃີ ຈດຽວກນັ ອນັ ຕັງ້ ໝນັ້ ໃນພຣະຣັດຕະນະໄຕ ໃຫ້ມີຫຼກັ ການ ແລະຂປ້ໍ ະຕິບດັ ມີ “ຫຼັກຊາວພຸດ” ອັນເປນັ ບັນທດັ ຖານຮວ່ ມກນັ ໃນການດໍາເນິນຊວີ ິດໃຫຈ້ ະເລນີ ງອກງາມເພ່ືອສັງ ຄມົ ທສີ່ ັນຕສິ ຸກໄດຢ້ ່າງແທ້ຈິງ “ຄວາມເປນັ ຜູມ່ ີມດິ ທ່ີດີ ມສີ ະຫາຍດີ ມີເພືອ່ ນດີ ເປັນພມົ ມະຈນັ ທັງໝດົ ທງັ ສນ້ິ ” ເປັນສດັ ຈະວາຈາຂອງພຣະຜູ່ມພີ ຣະພາກສັນໃດ ຂກໍ ານໃຫທ້ ມັ ມະທານ

ຄັ້ງນເີ້ ປັນເຫດອນັ ຊ່ອຍໃຫເ້ ພ່ອື ນພດຸ ທະບໍລສິ ັດ ຄະນະສົງເພອ່ື ສງັ ຄມົ ຊາວພດຸ ໄທ-ລາວ ໄດຊ້ ່ອຍເຫຼອື ເອ້ືອເຟ້ືອກນັ ແລະເປັນປດັ ໄຈໃຫ້ໄດ້ຈະເລນີ ໃນທັມດ້ວຍ ກນັ ຍ່ງິ ຂ້ຶນໄປ ວສິ ສສປຣມາ ຍາຕິ ຄວາມຄຸນ້ ເຄີຍ ເປນັ ຍາດຢ່າງຍ່ງິ ກຸ່ມເສຂຍິ ະທມັ 1 ຕຸລາ 2554

ບນັ ທກຶ ນຳ ໄດ້ຮູ້ເຫັນ ແລະຈ່ົມວາ່ ກັນມາດນົ ນານຫຼາຍແລວ້ ວາ່ ຜຄູ່ ນົ ທ່ີເອນີ້ ກັນວ່າເປນັ ຊາວພຸດ ສວ່ ນຫຼາຍນນ້ັ ທັງອ່ອນຄວາມຮູ້ທາງທັມ ແລະບ່ເໍ ອາົ ຈງິ ເອາົ ຈັງໃນການປະພຶດ ປະຕິບັດ, ບໍຮ່ ້ຈູ ກັ ສາສະໜາຂອງຕນົ ເອງ ບໍຮ່ ຈູ້ ກັ ວ່າພຣະພດຸ ທະສາສະໜາສອນວ່າແນວ ໃດ ແລະບເໍ່ ອາົ ໃຈໃສທ່ ີຈ່ ະປະຕິບັດຕາມຫຼັກພຣະສາສະໜາ ຄືກບັ ຢກູ່ ນັ ໄປເລອ້ື ຍໆ ຈນົ ໂລເລກມໍ ີ, ເວາ້ົ ງາ່ ຍໆວ່າ ຕກົ ຢູ່ໃນຄວາມປະໝາດ. ເລື່ອງນີ້ ຊາວພດຸ ກຸ່ມເລກັ ກ່ມຸ ນ້ອຍບາງແຫງ່ ໄດ້ສະແດງຄວາມຫ່ວງໃຍເລື້ອຍໆ ມາ. ບາງກຸ່ມ ກໍໄດ້ແຕ່ລະບາຍຄວາມທກຸ ສູ່ກັນຟງັ ຫຼືບກໍ່ ໍຮວມຕວົ ກນັ ເປນັ ກຸມ່ ຍ່ອຍ ທີມ່ າ ຮວ່ ມກັນສກຶ ສາປະຕິບດັ ທມັ . ແຕ່ຄນົ ສວ່ ນໃຫຍ່ກໍຍງັ ຢໃູ່ ນສະພາບເໝອື ນດັງ່ ຄນົ ທຫີ່ ່າງ ສາສະໜາ, ປະໃຫຕ້ ົນເອງຊດັ ເຊ, ບ່ໍຮູ້ ບໍເ່ ຂົາ້ ໃຈ ແລະເບງ່ິ ບ່ໍເຫນັ ຫຼກັ ພຣະສາສະໜາ ທີ່ ຈະສຶກສາ ຫຼືທຈ່ີ ະເອົາມາຍດຶ ຖືປະຕບິ ັດ. ເວລາຜາ່ ນມາໆ ຈົນຮອດປີ ພ.ສ. 2551, ໃນໄລຍະກາງປີ ມວີ ຽກງານບາງຢ່າງ ທາງການສຶກສາທີ່ເຮດັ ໃຫ້ເກີດເປັນໂອກາດອນັ ເໝາະສມົ ເຮັດໃຫພ້ ຸດທະບລໍ ສິ ດັ ກຸ່ມໜ່ຶງ ໄດຍ້ ກົ ເອົາເລ່ອື ງນຂ້ີ ້ຶນມາພຈິ າລະນາ ໂດຍແນເປ້າົ ໄປທກ່ີ ານຈະໃຫບ້ ນັ ດາຊາວພດຸ ນຳ ເອົາຫຼກັ ການ ແລະຂປ້ໍ ະຕບິ ັດທີ່ຄວນຈະມຮີ ວ່ ມກັນຂນຶ້ ມາ ຈັດວາງໃຫເ້ ຫັນໄດ້ຢ່າງຈະ ແຈງ້ ແລະຊັກຊວນກັນປະຕບິ ດັ ໃຫຈ້ ິງຈັງ. ໃນໂອກາດນີ້ ພຣະໃນຖານະທ່ຢີ ໃູ່ ກ້ຊິດຕິດແທດກບັ ພຣະທັມວິໄນ ຈງຶ່ ໄດຍ້ ົກ ເອົາຫຼັກໃຈກາງຂອງພຣະພດຸ ທະສາສະໜາທ່ຮີ ້ຈູ ັກກັນດີ ແລະຫຼກັ ຄວາມປະພຶດອັນສຳ ຄນັ ທີພ່ ຣະພດຸ ທະເຈ້ົາຕັດຍຳໄ້ ວ້ ສຳລັບຄະຣາວາດພ້ອມທງັ ຂໍ້ປະຕິບັດທ່ຊີ າວພຸດຍດຶ ຖື ກນັ ສບື ມາເປັນວັດທະນະທຳປະເພນີ ນຳມາຮອ້ ຍຮຽງຈດັ ວາງເປນັ ໝວດໝູ່ ໃຫ້ເບງ່ິ ງ່າຍ ແລະໃຊ້ຄຳເວາົ້ ສືສ່ ານໃຫກ້ ະທດັ ຮດັ ເຂາົ້ ໃຈງ່າຍ ໂນມ້ ນ້າວຊກັ ຈງູ ໃຈ ໂດຍມີຊ່ືວ່າ : “ຫຼັກຊາວພດຸ ”. ຫຼງັ ຈາກນ້ນັ ກໍໄດຂ້ ໃໍ ຫ້ພຸດທະບລໍ ສິ ດັ ທາງຝາ່ ຍຄະຣາວາດເຊງ່ິ ເປັນຜທູ່ ຈີ່ ະປະ ຕບິ ັດ ແລະໃນທີນ່ ີ້ ກໍມີແຕ່ຜູທ່ ີຢ່ ູໃ່ ນວົງການສຶກສາ ຕດິ ແທດກບັ ເດກັ ນ້ອຍ ແລະພໍແ່ ມ່ ຜູປ່ ົກຄອງຮ່ວມກນັ ຮິນ່ ຕອງ ວເິ ຄາະວຈິ ານ ເລືອກເຟ້ນັ ໃຫເ້ ຫນັ ໄດຢ້ ່າງຄກັ ແນ່ວ່າ ເປັນ

ຫຼກັ ແຫ່ງຄວາມດງີ າມທສ່ີ າມາດນຳມາປະຕບິ ດັ ໄດ້ຢ່າງແທ້ຈງິ . ອກີ ທງັ ຈະເຮັດໃຫເ້ ກີດ ຄວາມຈະເລນີ ພັດທະນາ ທີເ່ ປັນໄປເພອື່ ປະໂຫຍດສກຸ ຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະຍືນຍົງແກຊ່ ີວິດ ແລະສງັ ຄມົ , ເໝາະສົມທຈີ່ ະສາ້ ງໃຫ້ເປນັ ອດຸ ົມການຂອງປະເທດຊາດ ແລະປະຕິບັດ ຕາມຄຳສ່ັງສອນຂອງພຣະພຸດທະເຈ້ົາ. ຈົນໃນທສີ່ ຸດເຫັນວ່າພອ້ ມແລວ້ ທີຈ່ ະນຳສະເໜີ ແກ່ພຸດທະບໍລສິ ັດ ຈຶ່ງໄດ້ເລີ່ມນຳອອກມາໃຊ້ ແລະເຊນີ ຊວນກັນປະຕບິ ັດໃຫ້ຂະຫຍາຍ ວງົ ກວ້າງອອກ ແລະເກີດຜົນເປນັ ຈິງຕໍໄ່ ປ. ໃນເມື່ອ “ຫຼກັ ຊາວພດຸ ” ໄດປ້ າກດົ ອອກມາແລ້ວ ຄິດວາ່ ຖາ້ ນຳເອາົ ບັນທກຶ ການ ພິຈາຣະນາ ມາຈັດພິມປະກອບໄວ້ນຳ ກໜໍ ້າຈະຊ່ອຍເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຮຄູ້ ວາມເຂາ້ົ ໃຈ ແຈ່ມແຈງ້ ຍງ່ິ ຂ້ຶນ. ນອກຈາກຮບັ ຮູເ້ ລ່ືອງທດີ່ ຳເນນີ ມາແລະຂນ້ັ ຕອນການພຈິ າຣະນາແລ້ວ ກໍຈະໄດເ້ ບ່ງິ ເຫັນຄວາມໝາຍ ແລະເຫດຜົນຂອງຫຼກັ ແລະຂ້ປໍ ະຕບິ ດັ ທ່ໄີ ດຕ້ ົກລົງຈດັ ວາງມາຈົນເຖງິ ຂັ້ນທປ່ີ າກດົ ຢນູ່ ີ,້ ອັນຈະຊອ່ ຍສງົ່ ເສມີ ການນຳໄປປະຕບິ ດັ ໃຫໄ້ ດຜ້ ນົ ດີຍິງ່ ຂ້ຶນ. ບັດນີ້ “ຫຼັກຊາວພດຸ ” ທ່ຄີ ວນຈະມີ ໄດ້ປາກົດຕົວຂນ້ຶ ມາແລວ້ ຖາ້ ຊາວພຸດ ພ້ອມໃຈກັນນຳໄປ ຊັກຊວນກັນໃຫປ້ ະຕິບັດຕາມ ກຈໍ ະເກດີ ເປັນຈຸດເລມ່ີ ໃຫ້ບັນດາຊາວ ພດຸ ມຈີ ຸດຮວ່ ມ ທຈ່ີ ະປາກົດຕວົ ອອກມາລວມກນັ ເປນັ ຊມຸ ຊນົ ທີມ່ ີຄວາມໝາຍ ແລະເປນັ ສງັ ຄົມທ່ເີ ຂັ້ມແຂງໝ້ັນຄງົ ທສ່ີ ່ງົ ເສມີ ໃຫ້ທກຸ ຄົນງອກງາມໃນທມັ ມີຄວາມສຸກສນັ ສດົ ໃສ ແລະ ເປນັ ກຳລັງແຫງ່ ຄວາມສາມກັ ຄີອນັ ສຳຄນັ ທີຈ່ ະສາ້ ງສາພດັ ທະນາໃຫໂ້ ລກຈະເລນີ ກ້າວ ໜ້າໄປໃນທາງທຖີ່ ືກຕ້ອງ ສູ່ການມີສັນຕິສກຸ ທແ່ີ ທຈ້ ງິ ແລະຍນື ຍົງສືບໄປ. ພຣະພຣົມຄນຸ າພອນ (ປ.ອ. ປະຍຸດໂຕ) ວັນທີ 29 ພະຈິກ 2552

ຈດຸ ເລ່ມີ ຕນົ້ ແລະຈຸດຮວ່ ມ ທມ່ີ າລວມກັນເປນັ ແສງສະຫວ່າງ 11 ຫຼັກຊາວພດຸ (ສາມໄຕ ໃນຖານຂອງຂ້ັນຕອນປະຕບິ ັດການ) ຈຸດເລມີ່ ຕນົ້ ແລະຈດຸ ຮວ່ ມ ທມ່ີ າລວມກນັ ເປນັ ແສງສະຫວ່າງ ຕງັ້ ສອງຫຼກັ ຂນ້ຶ ມາ ເພອື່ ເລມີ່ ຕ້ນົ ກາ້ ວໄປໃນການພັດທະນາ ຄົນເຮາົ ນ້ີ ໄດຊ້ ່ືວາ່ ເປັນສດັ ປະເສດີ ເມ່ອື ເກດີ ມາແລວ້ ກໍຄວນສ້າງຊີວິດຂອງຕນົ ເອງໃຫດ້ ີງາມມີຄຸນຄາ່ ມີຄວາມສຸກທີ່ ປາສະຈາກໂທດເປັນປະໂຫຍດໃຫ້ສົມຊື່ທີ່ສະແດງເຖິງຄວາມ ເປນັ ເລີດກວ່າສດັ ອນື່ ໆທງັ ຫຼາຍ ພຣະພດຸ ທະສາສະໜາ ສະແດງຫຼັກການພ້ືນຖານສຳ ລັບຊວີ ິດທີດ່ ີຂອງມະນດຸ ວ່າຢາ່ ງຕ່ຳຕ້ອງມີການກະທຳທ່ີບບ່ໍ ຽດ ບຽນຕົນເອງບໍບ່ ຽດບຽນຜູອ່ ່ນື ແລະຄວນພດັ ທະນາກາ້ ວຂຶນ້ ໄປ ໃຫ້ເຖິງຫຼັກແຫ່ງການກະທຳທ່ີເປັນປະໂຫຍດທີ່ເກື້ອກູນແກ່ຕົນ ເອງ ແລະເກື້ອກູນແກ່ຜູ່ອື່ນ ໂດຍມຊີ ີວດິ ທີ່ດງີ າມເຊ່ງິ ຈະເລນີ ພດັ ທະນາທງັ ທາງກາຍທາງວາຈາ ແລະໃຈ ທງັ ໃນການຢ່ຮູ ່ວມ ແລະປະຕິບັດຕກໍ່ ນັ ແລະກັນ ແລະຕສໍ່ ບັ ພະສ່ງິ ເປັນຢ່າງດີ ທັງ ໃນການທມີ່ ີຈດິ ໃຈດີງາມ ແລະໃນການທມ່ີ ີປນັ ຍາທີຈ່ ະໃຊ້ແກ້ ບນັ ຫາແລະສ້າງສນັ ນອກຈາກຕນົ ເອງ ຄວນມີຊວີ ິດທດ່ີ ງີ າມມຄີ ວາມສຸກ ສົດໃສແລວ້ ກຕໍ ້ອງເປັນສ່ວນຮ່ວມອນັ ດີທີ່ຈະສາ້ ງສາພດັ ທະ

12 ຫກັຼ ຊາວພດຸ ການຮຽນຮູ້ ນາສງັ ຄມົ ຕງັ້ ແຕ່ສັງຄມົ ນອ້ ຍໃນເຮອື ນຊານຈົນເຖງິ ສງັ ຄົມຂອງ ປະເທດຊາດ ຂະຫຍາຍໄປທວ່ົ ສັງຄົມຂອງມວນມະນດຸ ຕະ ເຝິກຫັດ ຫຼອດເຖິງໂລກຂອງທຳມະຊາດໃຫຮ້ ົ່ມເຢັນເປັນຕາຢູ່ຢາ່ ງມີສັນ ຕສິ ກຸ ພັດທະນາຕົນເອງ ໃຫສ້ ກັ ກະຍະພາບຂອງມະນດຸ ມະນຸດເປນັ ສດັ ປະເສີດ ກໍເພາະມສີ ັກກະຍະພາບທຈີ່ ະ ສະແດງຕນົ ອອກມາເຮດັ ສງິ່ ເຮັດໃຫ້ຊວີ ດິ ດງີ າມ ສ້າງໂລກໃຫຮ້ ມົ່ ເຢນັ ແລະສ້າງສັງຄົມໃຫ້ມີ ຕາ່ ງໆໃຫ້ສຳເລດັ ເປນັ ຈງິ ຂນຶ້ ມາ ສັນຕິສຸກ ດງັ່ ທໄ່ີ ດ້ກາ່ ວມາແລວ້ ເອນີ້ ວາ່ ຫຼກັ ສິກຂາ ການທີ່ສັກກະຍະພາບຂອງມະນຸດຈະສະແດງຕົນ ອອກມາກະທຳສງິ່ ດງັ່ ກາ່ ວໃຫເ້ ກດີ ຜົນສຳເລດັ ໄດ້ນນ້ັ ມະນຸດ ຈະຕ້ອງຮຽນຮູ້ຕ້ອງເຝິກຫັດພັດທະນາຊີວິດຂອງຕົນໃຫ້ຮູ້ ແລະເຂາ້ົ ໃຈໃຫ້ເຮັດໄດ້ ໃຫເ້ ຮດັ ເປນັ ສາມາດເຮດັ ໄດດ້ ເີ ຮັດ ໄດ້ງາມ ແລະເຮດັ ໃຫ້ເປັນປະໂຫຍດ ສິກຂາ ແມ່ນ ການຮຽນຮູ້ເຝິກຫັດພັດທະນາທີ່ວ່າມາທັງໝົດນັ້ນເອີ້ນ ການສກຶ ສາຂອງຊວີ ິດ ທຕ່ີ ້ອງ ດວ້ ຍຄຳສນັ້ ໆຄຳດຽວວາ່ “ສກິ ຂາ” ຄື ການສກຶ ສາຂອງຊວີ ດິ ທຈ່ີ ະຕ້ອງດຳເນນີ ໄປຕະຫຼອດຊວີ ດິ ຈນົ ກວາ່ ຈະພັດທະນາໃຫ້ ດຳເນີນໄປຕະຫຼອດຊວີ ິດ ເປນັ ຊວີ ິດທສີ່ ົມບູນ ທດ່ີ ີງາມ ມຄີ ວາມສກຸ ປາສະຈາກທກຸ ແລະ ພັດທະນາໃຫເ້ ປັນ ຊີວດິ ທ່ີ ສມົ ບນູ ໂທດໄພ ຕ່າງໆ ທດີ່ ີງາມ ມຄີ ວາມສຸກ ສດົ ໃສ ບມ່ໍ ໂີ ທດ ບມ່ໍ ໄີ ພ ສິກຂາ ສິກຂາ ຄກື ານສກຶ ສາຂອງຊີວດິ ທຈ່ີ ະພັດທະນາສກັ ກະ ຈະພັດທະນາສັກກະຍະພາບໃຫ້ ຍະພາບໃຫ້ສະແດງຄວາມດີເລີດປະເສີດອອກມານ້ັນແຫຼະ ແມນ່ ຄວາມຈິງແທ້ແຫ່ງຄວາມເປັນ ສັດປະເສີດຂອງມະນຸດ ສະແດງຄວາມດເີ ລີດປະເສດີ ອອກມາ ນແີ້ ມນ່ ຄວາມຈິງແຫງ່ ສິກຂາ ຄືການສຶກສາຂອງມະນຸດນ້ີ ເປນັ ສງ່ິ ທຢ່ີ ກູ່ ັບຕົວ ແຕ່ຄນົ ສວ່ ນໃຫຍ່ມັກເບງ່ິ ໄປນອກຕົວ ດງ່ັ ຈະເຫນັ ວ່າ ຄນົ ທມ່ີ ີ ການເປນັ ສັດປະເສດີ ລກູ ມຫີ ຼານຈະເປນັ ຫວ່ ງ ແລະກງັ ວນົ ເອົາແທເ້ ອົາວ່າ ທຈ່ີ ະໃຫ້ ຂອງມະນຸດ ລກູ ຫຼານມກີ ານສກຶ ສາ ທີເ່ ປັນແນວນກີ້ ໍສະແດງໃຫເ້ ຫນັ ວາ່ ຄົນ ເຫຼົາ່ ນນັ້ ເບງິ່ ເຫນັ ເຖງິ ຄວາມສຳຄັນຂອງການສຶກສາແລະເພາະ

ຈຸດເລ່ມີ ຕ້ນົ ແລະຈດຸ ຮວ່ ມ ທມ່ີ າລວມກັນເປນັ ແສງສະຫວ່າງ 13 ລູກຫຼານ ເປັນບກຸ ຄົນທ່ເີ ຂົາຮັກຫອມ ແລະຫ່ວງໄຍທີ່ສດຸ ເຂາົ ທຸກຄນົ ຕອ້ ງເຂ້ົາໃຈວ່າ ຈ່ຶງເອາົ ໃຈໃສ່ໃນການສກຶ ສາຂອງລກູ ຫຼານຕົນເອງເປນັ ພິເສດ ຕນົ ເອງຕ້ອງມີ ສກິ ຂາ ການທ່ີຄົນທ່ົວໄປມີຄວາມກັງວົນຢາກໃຫ້ລູກຫຼານໄດ້ ຖາ້ ເປັນຄົນໄທ/ລາວ ຮັບການສຶກສານນັ້ ຖືວ່າເປນັ ຄວາມດີຢາ່ ງສູງ ແຕເ່ ທາົ່ ນນັ້ ຍງັ ບໍ່ ໃນດາ້ ນພາສາ ການສກຶ ສາກໍຄື ພຽງພໍ ທຸກຄນົ ຈະຕ້ອງເຂາົ້ ໃຈອີກວາ່ ຕນົ ເອງກຈໍ ະຕ້ອງສກິ ຂາ ຄກື ານສຶກສາພັດທະນາຊີວດິ ຂອງຕົນເອງພ້ອມ ແລະເມືອ່ ເຂາົ ສິກຂາ ສກຶ ສາຫຼາຍຂນຶ້ ມີຈດິ ປັນຍາທີ່ພັດທະນາດີຂ້ຶນ ເຂາົ ຈຶງ່ ຈະເຂ້ົາ ຍ່ິງຖ້າເປນັ ຊາວພຸດ ໃຈ ແລະຊອ່ ຍເຫຼອື ໃຫ້ລູກຫຼານມີການສຶກສາທ່ຖີ ກື ຕ້ອງມີຜົນດີ ກໍຕ້ອງເຂົາ້ ໃຈຍ່ິງກວ່ານ້ັນອີກ ຕາມທເ່ີ ຂົາເຈົາ້ ຄວນຕ້ອງການ ໄດ້ຢ່າງແທຈ້ ງິ ວາ່ ສິກຂາ ຄື ການສຶກສາແທ້ ສະພາບຊີວດິ ສງັ ຄົມ ແລະທວ່ົ ໂລກໃນເວລານບ້ີ ່ົງບອກ ການພັດທະນາກະໂຕຄົນ ຢ່າງຈະແຈງ້ ວ່າ ຍັງວົນວຽນຢູ່ໃນນ້ຳວົນທຖ່ີ ວ້ ມລນ້ົ ໄປດ້ວຍກະ ຢ່າງແທຈ້ ງິ ນນ້ັ ແສບັນຫາ ແລະຕອ້ ງການມະນຸດທ່ພີ ັດທະນາດວ້ ຍການສກຶ ສາ ທີ່ຖກື ຕອ້ ງ ທີຈ່ ະມາແກໄ້ ຂໃຫພ້ ້ນົ ຈາກກະແສບັນຫານີໄ້ ປໄດ້ ຕອ້ ງຄບົ ໄຕສິກຂາ ດັ່ງນ້ນັ ທກຸ ຄນົ ຈະຕ້ອງເອາົ ໃຈໃສທ່ ີ່ຈະສິກຂາພດັ ທະ ຖ້າໃຫ້ຮູເ້ ລິກລງົ ໄປ ນາຊີວິດຢູ່ຕະຫຼອດເວລາແລະເມ່ອື ເວາ້ົ ເຖງິ ການສຶກສາທຸກຄນົ ໄຕສກິ ຂານ້ນັ ຕງັ້ ຢູ່ເທງິ ຖານ ຄວນຮູ້ ແລະເຂົາ້ ໃຈຄວາມໝາຍຂອງການສກຶ ສາໃຫແ້ ຈ່ມແຈ້ງ ແຫງ່ ຄວາມຈິງຂອງທຳມະຊາດ ພສໍ ົມຄວນ ຖ້າເປັນຄົນລາວ/ໄທຢ່າງໜ້ອຍໃນດ້ານພາສາກໍຄວນ ຮູ້ວາ່ ການສກຶ ສາກຄໍ ື “ສກິ ຂາ” ຍິງ່ ຖ້າເປນັ ຊາວພດຸ ແລ້ວ ກໍຕ້ອງ ເຂົາ້ ໃຈຍິ່ງໄປກວ່ານນ້ັ ອີກວ່າ ສກິ ຂາກໍຄືການສຶກສາທ່ີແທ້ສອດ ຄ່ອງກບັ ສັດຈະທັມຂອງທຳມະຊາດ ແລະເປນັ ການພດັ ທະນາ ກະໂຕຄົນຢ່າງແທ້ຈງິ ຕອ້ ງຄົບໄຕສິກຂາ ຖ້າເບງິ່ ເລກິ ລງົ ໄປ ກໍສບື ສາວຕໍໄ່ ປໄດ້ອີກວ່າການສຶກ ສາທີເ່ ປັນໄຕສິກຂານ້ັນ ຕອ້ ງຕງ້ັ ຢເູ່ ທງິ ຖານແຫ່ງຄວາມຈິງ ຂອງ ທຳມະຊາດ ແລະເປັນການນຳເອາົ ຄວາມຮ້ຄູ ວາມເຂາົ້ ໃຈໃນ

14 ຫກຼັ ຊາວພດຸ ຄວາມຈງິ ແທຂ້ ອງການສຶກສາ ຄວາມຈງິ ຂອງທຳມະຊາດນນ້ັ ມາໃຊປ້ ະໂຫຍດໃນການພັດທະ ນຳເອົາຫຼກັ ຄວາມຈິງຂອງ ນາມະນຸດ ຄຄື ວາມຈິງແຫງ່ ການເກດີ ຂຶນ້ ດຳລງົ ຢູ່ ແຕກສະ ຫຼາຍການປຽ່ ນແປງສະພາບ ແລະຄວາມເປນັ ຂອງມນັ ຢາ່ ງນນ້ັ ທຳມະຊາດແຫງ່ ການເກດີ ຂ້ຶນ ເຊັນ່ ເປັນໄປຕາມເຫດປັດໄຈ ໂຮມແລວ້ ເອີນ້ ສນັ້ ໆວາ່ ໄຕລກັ ດຳລົງຢູ່ ແຕກສະຫຼາຍ (ລັກສະນະທງັ ສາມ) ການປ່ຽນແປງ ຈາກການຮູ້ ແລະເຂາ້ົ ໃຈຄວາມໝາຍຈົນເຖງິ ຄວາມຈິງ ຄວາມເປັນຂອງມັນແນວນ້ັນ ແທ້ຂອງການສກຶ ສາ ກໍກ້າວຕໄໍ່ ປສູ່ການທີຈ່ ະພດັ ທະນາຊວີ ິດ ເປັນໄປຕາມເຫດ-ປດັ ໄຈ ໃຫສ້ ຳເລັດຜົນຕາມຂະບວນການຂອງໄຕສກິ ຂາ ມາຮອດນີກ້ ໍ ເອີິນ້ ວ່າ ໄຕລັກ ຕ້ອງເຊ່ືອມຕ່ໍຈາກຄວາມຈິງຂອງທຳມະຊາດມາສູ່ການປະຕິ ມານຳໃຊໃ້ ນການ ບັດຂອງມະນດຸ ຄກື ານທີເ່ ຮາົ ຈະຕ້ອງດຳເນີນການຕາມວທິ ີ ພດັ ທະນາມະນຸດ ຂອງມະນຸດ ໃຫ້ເກີດຜົນທ່ີເປັນໄປຕາມຂ້ນັ ຕອນທ່ີເປນັ ຄວາມ ຈິງຂອງທຳມະຊາດ ແລະຈຸດນ້ກີ ໍມຫີ ຼກັ ໃຫຍອ່ ກີ ຫຼັກໜຶ່ງທມີ່ າ ຫຼັກທຊີ່ ອ່ ຍເສມີ ຊອ່ ຍໃຫປ້ ະຕບິ ດັ ການຂອງມະນດຸ ນັນ້ ດຳເນນີ ໄປໄດຕ້ າມນ້ີ ປະຕິບດັ ການຂອງມະນດຸ ເລ່ມີ ຕງັ້ ແຕ່ຄວາມເຊ່ອື ໝັນ້ ໃນໂພທປິ ນັ ຍາ ທ່ພີ ັດທະນາມະນດຸ ໃຫ້ເປັນພຣະພຸດທະເຈາົ້ ໄດ້ ຫຼກັ ນ້ເີ ອ້ີນວາ່ ໄຕຣດັ ກໍຄືພຣະຣດັ ເລີ່ມຕ້ງັ ແຕ່ ຕະນະໄຕ(ແກວ້ ປະເສີດທັງສາມ ຄພື ຣະພຸດ ພຣະທັມ ແລະ ຄວາມເຊ່ືອໝັນ້ ໃນ ພຣະສົງ) ນັນ້ ເອງ ໂພທຍິ າປັນຍາ ເພືອ່ ໃຫ້ເວົ້າງ່າຍ ແລະສະດວກ ເຮາົ ເອີນ້ ຫຼັກທງັ 3 ຄື ທ່ພີ ັດທະນາມະນຸດ ໄຕຣດັ , ໄຕລັກ, ແລະໄຕສກິ ຂານີ້ ຮວມເປັນຄຳດຽວກນັ ວ່າ ໃຫ້ເປນັ ພຸດທະໄດ້ “ສາມໄຕ ” ຄືຫຼກັ ໄຕຣັດ ຫຼັກໃຫຍທ່ ງັ 3 ແຫງ່ ສາມໄຕນັນ້ ໄດອ້ ະທບິ າຍທຳ ຄວາມເຂ້າົ ໃຈກັນຕ່າງຫາກ ໃນໂອກາດອ່ນື ມາແລ້ວ ທ່ານທໄີ່ ດ້ ຟງັ ແລະສນົ ທະນາກນັ ມາກຖໍ ວື ່າເຂົ້າໃຈແລ້ວ ຈະບອ່ໍ ະທິບາຍ ອກີ ຈງຶ່ ຂໍລດັ ຂາ້ ມມາເຖິງຂັ້ນທຈ່ີ ະນຳເອາົ ໃຈຄວາມຂອງໄຕທັງ ສາມຫຼັກນັນ້ ມາຂະຫຍາຍອອກສ່ກູ ານປະຕບິ ັດ

ຈຸດເລມີ່ ຕ້ນົ ແລະຈດຸ ຮວ່ ມ ທີ່ມາລວມກັນເປນັ ແສງສະຫວາ່ ງ 15 ໝາຍຄວາມວາ່ ເອາົ ໃຈຄວາມຄືເອາົ ຄວາມຈງິ ທເີ່ ປນັ ຢູ່ ສືບເນອ່ື ງມາຈາກຫຼກັ ໃຫຍ່ ຕາມສະພາວະ ທຳມະຊາດ ມາຈັດຕັງ້ ໃນທາງການສຶກສາເພອ່ື ໄຕຣັດ ທຈ່ີ ະປະຕິບດັ ກັນໄດຕ້ າມສົມມຸດໃນສັງຄົມມະນຸດນີ້ ໄຕລກັ ແຕມ່ ັນກຍໍ ງັ ຢໃູ່ ນຂນັ້ ຂອງຫຼັກຢຫູ່ ້ັນລະ ຄຕື ່ຈໍ າກຫຼກັ ໄຕສິກຂາ ຄວາມຈິງມາເປັນຫັຼກການຈັດຕ້ັງແຕ່ຈະຈັດຕັ້ງກັນແນວໃດກໍ ນຳມາຈດັ ຕງ້ັ ໃນທາງ ຈຶງ່ ຄອ່ ຍວ່າກັນ ການສຶກສາ ວາງຫຼກັ ການ ທຈ່ີ ະປະຕບິ ັດໄດແ້ ທ້ຈງິ ບັດນ້ີ ມເີ ລ່ືອງໜງຶ່ ຄດິ ວາ່ ລໍຖາ້ ບໍໄ່ ດ້ ກໍຄື ການເລີ່ມຕນ້ົ ໃນຂັ້ນທ່ເີ ປັນພ້ືນຖານ ເຊງ່ິ ບ່ຄໍ ວນຖ້າໃຫກ້ ານຈັດຕ້ງັ ຄົບໝົດທັງຂະບວນ ແຕ່ຄວນຈະ ຕັ້ງຕນ້ົ ລງົ ມືປະຕບິ ດັ ກັນເລຍີ ອນັ ນ້ກີ ຢໍ ໃູ່ ນການສຶກສາຈັດຕ້ງັ ອກີ ຄື ບວໍ່ າ່ ຈະຈດັ ຕັງ້ ກັນແບບໃດ ແຕຢ່ ຈູ່ ດຸ ເລີ່ມຕນ້ົ ໜາ້ ຈະມເີ ລອ່ື ງທີປ່ ະຕບິ ັດໄດ້ ແທຈ້ ງິ ຢາ່ ງເຫັນໄດ້ຄກັ ແນ່ ເພາະຈະໄດ້ຕ້ັງຕນົ້ ໄດໂ້ ດຍບຕ່ໍ ອ້ ງ ຖາ້ ເສຍເວລາ ແລະຈະໄດເ້ ປັນຖານຂອງການປະຕບິ ດັ ຕ່ໍໄປ ນີ້ກສໍ ືບເນື່ອງມາຈາກຫຼັກໃຫຍ່ທ່ີເວ້າົ ໄປແລ້ວ ຄືເລອື່ ງ ໄຕຣດັ , ໄຕລັກ, ແລະໄຕສກິ ຂາເຮົາຈະເອົາຄວາມຮູ້ ຄວາມເຂ້າົ ໃຈ ຕາມຫຼັກເຫຼ່ົານ້ີ ມາຊ່ອຍກັນວາງຫຼກັ ການຍ່ອຍ ທີບ່ ໍ່ຫຼາຍຂໍ້ ເກີນໄປ ເພ່ອື ຈະນຳໄປປະຕິບດັ ໄດ້ແທ້ຈງິ ໃນຂ້ັນທເ່ີ ປັນພນ້ື ເປນັ ຖານ ຄກື ນັ ກັບວາ່ ເມ່ືອມີຫຼັກພຕໍ ້ງັ ຕົວໄດແ້ ລວ້ ກເໍ ລ່ມີ ຕົນ້ ກາ້ ວໄປໜາ້ ໄດ້ເລຍີ ໃຫແ້ ນ່ນອນໝ້ນັ ໃຈ ແລະເຮັດໄດແ້ ທຈ້ ິງ ຕອ້ ງຂໍເວົາ້ ວາ່ ໃນສັງຄົມຊາວພດຸ ຍຸກປັດຈບຸ ນັ ເລືອ່ ງ ນ້ີມບີ ັນຫາຫຼາຍ ເຖງິ ວ່າພຣະພດຸ ທະເຈ້ົາ ຈະທງົ ສອນຫຼກັ ທັມ ອັນປະເສດີ ໄວຫ້ ຼວງຫຼາຍ ພ້ອມທຈີ່ ະໃຫ້ນຳໄປໃຊປ້ ະໂຫຍດ ໄດສ້ າລະພດັ ຢ່າງ ແຕພ່ ວກເຮາົ ທັງທີ່ມີຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ ກໍຍງັ ມົວເມົາປະໝາດຢູ່ ບ່ໍເອາົ ຈິງເອາົ ຈັງທ່ີຈະນຳມາປະຕບິ ັດ

16 ຫກັຼ ຊາວພດຸ ເລ່ອື ງທ່ີເປັນບນັ ຫາຫຼາຍ ໃຫເ້ ກດີ ເປັນລະບຽບຊີວດິ ລະບບົ ສັງຄມົ ທີ່ຖືກຕ້ອງຂນ້ຶ ມາ ໃນສງັ ຄມົ ຊາວພຸດກໍຄື ເອາົ ໄປເອົາມາ ຄ້າຍຄືກນັ ກັບວ່າ ຊາວພຸດບມ່ໍ ີຫຼກັ ການ ໃນຊີວິດຈງິ ຫຍງັ ເລີຍທີ່ເປັນ ຈຸດຮ່ວມເຊ່ນັ ຫຼກັ ສັດທາທ່ຍີ ດຶ ຖືຮວ່ ມກນັ ກໍບ່ໍມີ ບ່ມໍ ຫີ ຼັກການຫຍງັ ເລຍີ ວ່າຖ້າເປນັ ຊາວພຸດແລ້ວ ຈະມສີ ດັ ທາແບບນ້ີ ທເີ່ ຮົາຈະເວົ້າ ອອກມາໄດ້ເລຍີ ວ່າ ຂ້ໍ 1 2 3 4 5 ທີ່ຍຶດຖຮື ວ່ ມກັນ ເຖງິ ເວລາແລວ້ ເພາະສະນັ້ນ ເຖິງເວລາແລວ້ ທຈ່ີ ະຕ້ອງຕ່ືນຂຶນ້ ມາ ທີ່ຈະຕ້ອງຕ່ນື ຂ້ຶນມາ ແລ້ວພ້ອມໃຈກນັ ເຮັດໃນສງ່ິ ທຄີ່ ວນເຮດັ ຢາ່ ງຍິງ່ ນີ້ ເຊິງ່ ຕົນເອງ ພອ້ ມໃຈກນັ ເຮດັ ໃນສິ່ງ ສາມາດຈະເຮດັ ໄດ້ ທ່ີຄວນເຮັດຢ່າງຍ່ິງນ້ີ ອາດຈະຈດັ ເປນັ ປະເພດວາ່ ນີໝ້ ວດທີ 1 ຫຼກັ ສັດທາ ບອກຕນົ ເອງວາ່ ເປນັ ໄດແ້ ກ່ຄວາມເຊອ່ື ໃນຫຼັກການຫຼອື ຸດົມຄະຕິຫຼແື ມ່ນຫຍັງກແໍ ລ້ວ ຊາວພດຸ ແຕເ່ ຮາົ ຈະເອີ້ນ ໃນທຳນອງນີ້ ແຕ່ຄວາມເປັນຊາວພຸດ ແລ້ວກໝໍ ວດທີ 2 ຫຼັກປະຕບິ ດັ , ຄືຖ້າເປັນຊາວພຸດ ຢ່ໃູ ສ? ແລວ້ ມີຂ້ໍປະຕິບດັ ທີຈ່ ະຕອ້ ງຖື ຫຼືຮັກສາເທົາ່ ນໆ້ີ ຂໍ້ ແລວ້ ຈັດວາງ ກນັ ໃຫເ້ ໝາະສມົ ເລ່ອື ງນ້ຄີ ິດມາດົນນານແລ້ວ ເວາົ້ ໄດວ້ ່າຫຼາຍສິບປີ, ດັ່ງທຂ່ີ ຽນໜັງສື “ວິໄນຊາວພຸດ” ອອກມາກຍໍ ອ້ ນເຫນັ ວາ່ ຊາວ ພຸດໂລເລກັນເອາົ ແທ້ ຈົນບໍມ່ ຈີ ຸດຢນື ພຣະສົງຍງັ ພໍໄຄແນ່ ເພາະມີວໄິ ນທີຕ່ ອ້ ງຖືປະຕບິ ດັ , ເມອື່ ບວດເຂົາ້ ມາແລວ້ ຕອ້ ງຖືສນີ 227 ຂ້ໍ ທ່ີບອກແຈ້ງໄປເລຍີ ວ່າ ເຮັດແນວນັນ້ ບ່ໍໄດ້ ຕອ້ ງເຮັດແນວນີ້ ແຕ່ຊາວພດຸ ຄະຣາ ວາດນ້ີ ຄືກັບເປນັ ຄົນບໍ່ມີຫຼັກຫຍງັ ເລີຍ, ບອກຜູ່ອືນ່ ວາ່ ໂຕເປນັ ຊາວພດຸ ແຕ່ພຖໍ າມວາ່ ຄວາມເປັນຊາວພຸດຢູ່ໃສ? ຕອ້ ງຮູ້ ຕອ້ ງເຮດັ ອນັ ໃດແດ?່ ກພໍ າກນັ ບໍຮ່ ູ້ ຕອບບຖ່ໍ ກື ເລີຍ ເປັນແບບ ນີ້ມາເຫງີ ນານແລ້ວ, ເຮັດແນວໃດ ເຮາົ ຈ່ຶງຈະມີຫຼັກ ແຕກ່ ຕໍ ້ອງບ່ໍ ຫຼາຍເກີນໄປ

ຈດຸ ເລ່ີມຕນົ້ ແລະຈດຸ ຮວ່ ມ ທມີ່ າລວມກນັ ເປນັ ແສງສະຫວ່າງ 17 ຕອນທຳອິດນ້ັນ ໄດ້ເຮດັ ປ້ມຶ “ທມັ ມະນູນຊີວິດ”ຂຶນ້ ມາ ໄດຈ້ ັດວາງຫຼັກ 2 ຢາ່ ງ ກ່ອນດນົ ນານແລ້ວ ແຕ່ກໍມີຫຼັກຢູ່ເຕັມໄປໝດົ ຍັງກວາ້ ງເກນີ ໄປ 1. ຫຼກັ ສັດທາ ເອ້ນີ ວ່າ ຕມໍ່ າຈຶງ່ ປຽ່ ນເປັນເຫຼັມ້ ຫຍ້ໆໍ ສນັ້ ໆເອົາແຕຫ່ ຼັກທໃ່ີ ກ້ຕວົ ເລີຍ “ຫຼກັ ການ” ແລະ ເກດີ ເປນັ ປຶ້ມ “ວໄິ ນຊາວພຸດ” ຂ້ນຶ ມາເຊງ່ິ ຕ້ອງການເຈາະຈມ້ິ 2. ຫຼກັ ປະຕບິ ັດ ເອີນ້ ວາ່ ລງົ ໄປອກີ ແຕທ່ ່ານຜູ່ເອົາໃຈໃສໃ່ ນເລື່ອງນີ້ ກຍໍ ັງເຫນັ ວາ່ ຫຼາຍ “ປະຕບິ ັດການ” ເຕບີ ຢູ່ ກໍຕ້ອງຍອມຮບັ ວ່າວໄິ ນຊາວພຸດກໍຍັງຫຼາຍອຫ່ີ ຼີ ໃນເທອ່ື ນີ້ນບັ ວາ່ ເປັນໂອກາດທີມ່ ເີ ຫດອ້າງອງີ ຈຶ່ງໄດ້ ຈດັ ວາງຫຼັກ 2 ຢ່າງຂ້ຶນ ມາເປນັ ຮາ່ ງໄວ້ ຄື ຫຼກັ ສັດທາ ເອນີ້ ວ່າ “ຫຼກັ ການ” ແລະຫຼກັ ປະຕິບດັ ເອນ້ີ ວ່າ “ປະຕບິ ັດການ” ບັດນ້ີ ເຮາົ ມາຊອ່ ຍກັນເຮັດໃຫເ້ ປັນຂນໍ້ ້ອຍໆລງົ ຈັກ ໜອ້ ຍ ຍົກຕວົ ຢ່າງອາຕະມາໄດຕ້ ງັ້ ຕຸກກະຕາໄວ້ແລ້ວ ໃຫ້ມາ ຊ່ອຍເບິ່ງນຳກນັ ເອົາສອງຫຼກັ ນັ້ນຮຽງກັນ ເກີດເປັນຫຼກັ ຊາວພຸດຂນ້ຶ ມາ ໂຍມຜໃູ່ ຫຍທ່ າ່ ນໜ່ງຶ ກ່າວໄວ້ວາ່ “ເດັກນ້ອຍສະໄໝນ້ີ ຫຼກັ ຄວາມເຊ່ືອ ແລະ ໃຫຍເ່ ປັນສາວແລວ້ ບາງທີບຮໍ່ ູ້ຈັກຮກັ ແພງຕນົ ເອງ ເຮັດຫຍງັ ບໍ່ ຫຼກັ ປະຕບິ ດັ ການ ໄດ້ ກໄໍ ປມອີ າຊບີ ທີບ່ ຈໍ່ ບົ ບ່ງໍ າມ ໜາ້ ເປັນຫ່ວງຫຼາຍ” ນກ້ີ ໍເທ່າົ ກັບເປັນການຢຳ້ອີກວາ່ ຈະຕອ້ ງຊອ່ ຍກັນຢ່າງຈິງຈັງໃນການ ຫຼື ຫຼກັ ທ່ີເປນັ ຂປໍ້ ະຕິບດັ ເຮດັ ເລອ່ື ງການສກຶ ສາໃຫ້ແຈງ້ ເພາະການສຶກສາເປນັ ແກນຫຼກັ ໃຫຮ້ ກູ້ ັນວາ່ ເລີຍທຈ່ີ ະເຮັດໃຫປ້ ະເທດຊາດເປັນແນວໃດຕໄ່ໍ ປ ເປນັ ສງ່ິ ສາ້ ງ ພືນ້ ຖານໃຫກ້ ບັ ປະເທດຊາດ ຖາ້ ເປັນຊາວພຸດແລ້ວ ຈະຕອ້ ງມກີ ານກະທຳ ໃນເລ່ືອງນີ້ ຢາກຈະໃຫມ້ ຫີ ຼກັ ທ່ີແນນ່ ອນ ພເໍ ໝາະພໍດີ ອນັ ນ້ຈີ ະແຈງ້ ອອກມາເລຍີ ແລະຫຼັກນ້ນັ ກໍມີ 2 ໝວດຄື ຫຼັກຄວາມເຊືອ່ ແລະຫຼັກປະຕິບດັ ຫຼືຫຼັກທ່ີເປັນຂໍ້ປະຕິບັດ ເພ່ືອໃຫຮ້ ູ້ວາ່ ຖ້າເປັນຊາວພດຸ ແລ້ວຈະ ຕອ້ ງມກີ ານປະພຶດປະຕິບດັ ຢ່າງນ້ີໃຫ້ແຈ້ງອອກມາເລີຍ

18 ຫັຼກຊາວພດຸ ດງ່ັ ນີ້ ຖາ້ ເຮົາເຝກິ ກນັ ຕັງ້ ແຕ່ເປນັ ນັກຮຽນໄດກ້ ດໍ ີ ໂດຍ ຖວື ່ານກັ ຮຽນຈະຕ້ອງສກຶ ສາໂດຍມຫີ ຼກັ ການ ແລະການກະທຳ ຢ່າງນ້ີ ແລະໃນທນ່ີ ້ີ ໄດ້ລອງຕ້ັງເປັນຮາ່ ງມາ, ເປນັ ພຽງຂ້ສໍ ະເໜີ ແນະພິຈາຣະນາເທາ່ົ ນ້ັນ, ກຢໍ າກຈະໃຫ້ມາຊອ່ ຍກນັ ຖາ້ ເຫນັ ດນີ ຳວາ່ ຄວນຈະມຫີ ຼກັ ການຢ່າງທີເ່ ວ້າົ ມານ້ັນ ກໍມາພິຈາຣະນາ ແລວ້ ຈະຈັດວາງແນວໃດ ເອາົ ຂໍ້ໃດແດ່ ແລະຂຽນເນືອ້ ໃນແນວ ໃດໃຫ້ມນັ ງ່າຍ ກໍຊອ່ ຍກັນ ຕາມຕວົ ຢາ່ ງລຸມ່ ນີ້ ເພື່ອຈະວາງຫຼກັ ທີເ່ ຂ້າົ ໃຈງ່າຍ ແລະຈ່ງື າ່ ຍ ກໍໄດ້ຂຽນມາໃຫ້ເລອື ກກນັ ໃນຂດ້ໍ ຽວກນັ ຄວາມ ໝາຍດຽວກັນແຕ່ຂຽນມາໃຫເ້ ບ່ງິ 3ສຳນວນໃຫເ້ ລອື ກເຟນ້ັ ເອົາ ສຳນວນໃດສຳນວນໜ່ຶງ ອາດຈະເລືອກເອາົ ສຳນວນທ່ີງາ່ ຍ ຫຼືຈະແຈງ້ ແລະບໍ່ຍາກຫຼາຍ ຂ້ໃໍ ດເໝາະທສ່ີ ຸດກມໍ າຊ່ອຍກັນ ເບງ່ິ ຕວົ ຢາ່ ງອັນນ້ີ ກໍຄືຂທໍ້ ຳອິດໃນຫຼັກການ - ມີໂພທສິ ດັ ທາ ເຊືອ່ ວ່າທກຸ ຄົນມສີ ັກກະຍະພາບ ທ່ີ ຈະພດັ ທະ ນາປັນຍາໃຫ້ເປັນພຸດທະໄດ້ - ມະນຸດຈະປະເສີດໄດ້ ເພາະການເຝິກຕນົ ດ້ວຍ ສກິ ຂາ/ດ້ວຍ ການສຶກສາ - ມະນຸດເປັນສັດທ່ປີ ະເສດີ ດ້ວຍການເຝກິ ຝົນ ສຳນວນທີ 1 ວ່າ “ມໂີ ພທິສັດທາ ເຊອ່ື ວາ່ ທຸກຄົນມີສັກ ກະຍະພາບທ່ີຈະພດັ ທະນາປັນຍາໃຫເ້ ປັນພດຸ ທະໄດ້” ຖາ້ ຂຽນ ແບບນີ້ກໍເປັນຄວາມໝາຍເຕັມປ່ຽມໄປເລີຍ ແຕອ່ າດຈະຍາກ ແນ່ ສວ່ ນສຳນວນທີ 2 ວາ່ “ມະນດຸ ຈະປະເສດີ ໄດ້ເພາະ ການເຝກິ ຕນົ ດວ້ ຍສິກຂາ” ຫຼືຈະໃຊຄ້ ຳວ່າ : “ດ້ວຍການສກຶ ສາ” ກແໍ ລວ້ ແຕ່

ຈຸດເລມີ່ ຕ້ົນ ແລະຈຸດຮວ່ ມ ທມ່ີ າລວມກນັ ເປນັ ແສງສະຫວາ່ ງ 19 ແລ້ວກສໍ ຳນວນທີ 3 ເອາົ ງາ່ ຍໆວ່າ : “ມະນດຸ ເປນັ ສັດທ່ີ ປະເສີດດ້ວຍການເຝິກຝົນ” ທງັ ໝົດນີ້ ເປັນຕວົ ຢ່າງໃຫ້ເຮາົ ມາຊອ່ ຍກັນປັບປຸງສຳ ນວນ. ສ່ວນໂຕຫົວຂໍນ້ ້ນັ ກໍຕງ້ັ ໄວໃ້ ຫພ້ ຈິ າຣະນາເບ່ງິ ທັງໝົດ ນນ້ັ ສາມາດປຽ່ ນແປງໄດ້ ຈະຕດັ ອອກໄປ ຫຼເື ພມ່ີ ເຂ້າົ ມາ ກໍໄດ້ ທັງນນ້ັ ຖາ້ ເຫັນດນີ ຳກັນວາ່ ຄວນມີຫຼັກໄວ້ ກຕໍ ອ້ ງຊອ່ ຍກັນ. ບດັ ນ້ີ ອາດຕະມາຈະອາ່ ນຫຼັກທຮີ່ ່າງມາໃຫຟ້ ງັ ກ່ອນ ໄດບ້ ອກແລ້ວວ່າມີ 2 ຫຼັກຄື ຫຼກັ ການ ແລະປະຕບິ ດັ ການ ຈະ ອ່ານຊດຸ ທຳອິດ ຄຫື ຼັກການທັງໝົດໃຫຟ້ ງັ ກອ່ ນ. ຫັຼກການນີ້ໄດ້ຂຽນໄວ້ໃນລັກສະນະເປັນປະຕິຍານ, ເຊ່ິງກໍພຽງແຕ່ສະເໜີໃຫ້ເບງິ່ . ຖ້າບ່ຂໍ ຽນໃນລກັ ສະນະເປນັ ປະຕິ ຍານຈະຂຽນແນວອື່ນກໍໄດ້ ໂດຍຕັດຄຳວາ່ “ຂາ້ ພະເຈົາ້ ” ອອກ. 1. ຫຼກັ ການ ຫຼກັ ການ ແມນ່ ຫຼກັ ສດັ ທາ --ຂາ້ ພະເຈ້າົ ເຊ່ືອວາ່ ມະນດຸ ຈະປະເສີດໄດ້ເພາະເຝກິ ຕົນດ້ວຍ ໃນພຣະຣັດຕະນະໄຕ ສິກຂາ (ຫຼືດວ້ ຍການສຶກສາ). ແລະຫຼກັ ກັມ --ຂາ້ ພະເຈ້າົ ຈະເຝິກຕົນໃຫມ້ ີປັນຍາ, ມີຄວາມບໍລສິ ດຸ ແລະມີ ເມດຕາກະຣນຸ າຕາມແບບຢາ່ ງພຣະພດຸ ທະເຈາົ້ ທເີ່ ຮົາບຊູ າ. ຫຼັກການ ຂຽນໄວ້ໃນລກັ ສະນະ --ຂາ້ ພະເຈົາ້ ຖທື ັມມະ ຄືຄວາມຈງິ , ຄວາມຖືກຕ້ອງດີງາມ ເປັນ ໃຫຍ່ເປນັ ມາດຕະຖານ (ຫຼເື ປັນເກນຕັດສິນ). ເປັນຄຳປະຕຍິ ານ --ຂ້າພະເຈົ້າຈະສາ້ ງສັງຄົມຕ້ັງແຕຢ່ ່ເູ ຮືອນ ໃຫ້ມີຄວາມສາມກັ ຄີ ເປນັ ທ່ໆີ ກນັ ລະຍານະມິດມາເກື້ອກູນຮວ່ ມກນັ ສ້າງສັນ. --ຂ້າພະເຈົ້າຈະສ້າງຄວາມສຳເລັດ ດ້ວຍການກະທຳທີ່ດງີ າມ ຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງບໍ່ປະໝາດ. ນ້ກີ ໍຄືຫຼັກສດັ ທາໃນພຣະຣດັ ຕະນະໄຕ ແລະຫຼັກກມັ ທ່ີ

20 ຫກັຼ ຊາວພດຸ ຫຼັກສດັ ທາ ໃນພຣະໄຕປິດກົ ເອົາມາຂຽນໃນສຳນວນໃໝ່. ມຢີ າ່ ງດຽວຄື ຂໍຕມື່ ໜອ້ ຍໜ່ຶງ ໃນເລືອ່ ງຫຼກັ ສດັ ທາຂອງຊາວພດຸ ນີ້ ຕະຖາຄະຕະໂພທສິ ັດທາ ຄເື ຮາົ ມກັ ຈຈ່ື ຳກນັ ຕ່ໍໆມາວາ່ “ສດັ ທາ 4” ບາງທີກໍບອກວາ່ ຫຼື 3 ຢາ່ ງຄື ແມ່ນສັດທາຂອງຊາວພຸດທັງ 4 ຂ້ໍ ຫຼາຍທ່ານອາດຈື່ໄດ້ ຄື ກັມມະສັດທາ, ວປິ າກະສດັ ທາ, ກມັ ມັດສະກະຕາສດັ ທາ ແລະ ສັດທາໃນພຣະຣດັ ຕະນະໄຕ ຕະຖາຄະຕະໂພທສິ ັດທາ. ຖ້າໃຜບ່ໍເຄີຍໄດຍ້ ນິ ກແໍ ລວ້ ໄປ, ແຕ່ ຣະຕະນດັ ຕະຍາສັດທາ ສຳຫຼັບຜທູ່ ີເ່ ຄຍີ ໄດຍ້ ນິ ຫຼືຈໄ່ື ດ້ ກຂໍ ໍໃຫເ້ ຂ້ົາໃຈວາ່ ທແ່ີ ທແ້ ລ້ວສັດ ທາທງັ 4 ຂຊໍ້ ດຸ ນີ້ ບໍ່ມມີ າແຕເ່ ກ່ົາບ່ໍມຫີ ຼັກຖານມາແຕເ່ ກ່າົ ມີແຕ່ ໃນຂ້ນັ ອດັ ຖະກະຖາ ຄົນໄທຖສື ືບໆກນັ ມາ. ເພິ່ນຈັດໄວ້ເປນັ ສັດທາ 2 ສ່ວນຫຼກັ ສດັ ທາທີເ່ ປນັ ກົກເຄົ້າທີ່ເກ່ົາແກທ່ ່ສີ ຸດ ກໍຄືໃນ ພຣະໄຕປດິ ກົ ນັ້ນ ມຢີ ່າງດຽວ ຄື ຕະຖາຄະຕະໂພທິສດັ ທາ. 1. ຣະຕະນັດຕະຍະສດັ ທາ ຫຼືບໍ່ ກໍ 3 ຂ້ຄໍ ື ສັດທາໃນພຣະຣັດຕະນະໄຕ (ຣະຕະນັຕຕະຍະ 2. ກັມມະຜະລະສດັ ທາ ສັດທາ). ຕມ່ໍ າໃນຊັນ້ ອດັ ຖະກະຖາ ເພນ່ິ ຈດັ ໄວມ້ ີ 2 ຢາ່ ງຄື 1.ຕະຖາຄະຕະ ໂພທສິ ດັ ທາ ຫຼຣື ະຕະນັຕຕະຍະສດັ ທາ, ອັນ ໃດອັນໜຶງ່ (ແທນກນັ ໄດ)້ 2.ກັມມະຜະລະສດັ ທາ, ສດັ ທາໃນ ກມັ ແລະຜົນຂອງກັມ. ມພີ ຽງແຕ່ 2 ຂ້ໍເທົາ່ ນ້.ີ ຂທ້ໍ ີ 1 ເປນັ ເລອ່ື ງຂອງພຣະຣດັ ຕະນະໄຕ, ຂທ້ໍ ີ 2 ເປັນເລ່ອື ງຂອງກັມ. ບ່ໍ ຈຳເປນັ ຕອ້ ງມີ 4 ຂ້ໍ ດງັ່ ທີ່ຈສ່ື ືບໆ​ ກນັ ມາ. ບດັ ນີ້ ກບັ ມາເບິງ່ ຫຼັກຕາມຫວົ ຂໍທ້ ີຂ່ ຽນມາໃຫ້ເບງ່ິ ເປນັ ປະຕິຍານຈະເຫນັ ວ່າ ຂ້ໍ 1 “ເຊ່ອື ວ່າ ມະນຸດຈະປະເສີດເລດີ ສດຸ ເຖິງຂ້ັນເປັນ ພຣະພຸດທະເຈ້າົ ໄດ້ ເພາະເຝກິ ຕົນດ້ວຍສກິ ຂາ”. ກຄໍ ື ພດຸ ທະ (ພຣະຣັດຕະນະໄຕ ຂ້ໍ 1). ຂ້ໍ 2 “ຈະເຝິກຕນົ ໃຫມ້ ີປັນຍາ, ມຄີ ວາມບໍລິສຸດ ແລະມີ

ຈດຸ ເລ່ີມຕ້ົນ ແລະຈຸດຮວ່ ມ ທມີ່ າລວມກນັ ເປັນແສງສະຫວາ່ ງ 21 ເມດຕາກະຣຸນາຕາມແບບຢ່າງພຣະພຸດທະເຈ້າົ ” ກໍແມ່ນ ພດຸ ທະ ອີກ. ຂ້ໍ 3 “ຖທື ມັ ມະ ຄຄື ວາມຈງິ , ຄວາມຖກື ຕອ້ ງດງີ າມ ເປັນໃຫຍ່ ເປນັ ມາດຕະຖານ” ຂໍ້ນີແ້ ມນ່ ທມັ ມະ. ຂໍ້ 4 “ຈະສາ້ ງສັງຄມົ ຕັງ້ ແຕ່ຢເູ່ ຮອື ນ ໃຫ້ມຄີ ວາມສາມກັ ຄີ, ເປນັ ທີໆ່ ກນັ ລະຍານະມິດມາເກືອ້ ກູນຮ່ວມກັນສາ້ ງສັນ” ຂໍ້ ນີ້ແມ່ນ ສງັ ຄະ ແລະ ຂໍ້ 5 “ຈະສາ້ ງຄວາມສຳເລັດດວ້ ຍການກະທຳທີ່ດີ ງາມຂອງຕົນ ດວ້ ຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງບ່ໍປະໝາດ” ຂ້ໍນແີ້ ມ່ນ ຫຼັກກັມ. ຂໍ້ທຳອິດ ຄືຈດຸ ເລີ່ມຕົ້ນ ເປັນສູນຮວມຂອງຫຼກັ ຊາວພດຸ ສຳຫຼບັ ຂ້ໍ 1 ຂໍເນ້ັນວາ່ ເປນັ ຈດຸ ເລມີ່ ແລະເປັນຈຸດຮ່ວມ ສັດທາເປັນຈດຸ ເລີ່ມ ອນັ ສຳຄນັ . ເມອ່ື ເຊອ່ື ແນວໃດ ກເໍ ຮດັ ຢ່າງທເີ່ ຊອ່ື ນ້ນັ ທ່ວີ າ່ ເປັນຈດຸ ເລ່ມີ ກໍຄື ເປນັ ສັດທາພນື້ ຖານຂອງຊາວ ເປນັ ຈຸດເຊ່ືອມຕຕ່ໍ ົວເຮົາ ພດຸ . ສດັ ທາເປັນຈດຸ ເລີ່ມ, ເມອ່ື ເຊ່ືອຢາ່ ງໃດກໍຈະເຮັດຕາມສງິ່ ໄປເຖງິ ພຣະພຸດທະເຈ້າົ ທຕ່ີ ົນເອງເຊອ່ື ນ້ນັ ແລະທີ່ວ່າເປັນຈຸດຮ່ວມກຄໍ ືເປັນຈດຸ ເຊອ່ື ມຕ່ໍ ຕົວເຮົາໄປເຖງິ ພຣະພດຸ ທະເຈົາ້ , ທຈີ່ ະເຮັດໃຫ້ພຣະອງົ ທົງນຳ ພາເຮົາໄປໄດ້. ຂໍອະທບິ າຍຕ່ືມໜ້ອຍໜ່ຶງວ່າ ສດັ ທາພືນ້ ຖານຂອງ ຊາວພຸດຄ:ື ໂພທິສັດທາ (ເອີນ້ ໃຫເ້ ຕັມວາ່ ຕະຖາຄະຕະໂພ ທິສດັ ທາ) ແປວ່າ ຄວາມເຊ່ອື ຄວາມໝນ້ັ ໃຈໃນໂພທິ ຄປື ັນ ຍາຕດັ ສະຮຂູ້ ອງຕະຖາຄົດ. ເວາົ້ ງາ່ ຍໆກໍຄື ຄວາມເຊ່ອື ໃນປັນ ຍາທີ່ເຮັດໃຫ້ມະນຸດຕັດສະຮູ້ກາຍເປັນພຣະພຸດທະເຈ້ົາໄດ້ນັ້ນ ເອງ.

22 ຫັກຼ ຊາວພດຸ ມະນຸດຈະມີປັນຍາ ມະນຸດ ຈະມີປນັ ຍາທພ່ີ ັດທະນາຂ້ຶນມາເປັນໂພທິ ທີ່ ພັດທະນາຂນຶ້ ມາເປັນໂພທິ ຮຽກວ່າຕດັ ສະຮໄູ້ ດ້ ກດໍ ວ້ ຍການເຝກິ (ທະມະ), ການສຶກສາ ກໍດວ້ ຍການເຝິກ(ທະມະ) (ສິກຂາ,) ຫຼກື ານພັດທະນາ (ພາວະນາ). ການສຶກສາ(ສກິ ຂາ) ພຣະພດຸ ທະສາສະໜາ ມຫີ ຼກັ ການທຮ່ີ ອງຮັບສັດທາ ການພດັ ທະນາ(ພາວະນາ) ນວ້ີ ່າ ມະນດຸ ທເ່ີ ຝກິ ແລວ້ (ທັນຕະ), ຈົບການສຶກສາແລວ້ (ອະເສກຂະ/ອະເສຂະ), ພັດທະນາແລ້ວ (ພາວຕິ ະ) ກຄໍ ືເປນັ ຫຼກັ ການທຮ່ີ ອງຮັບສັດທາ “ພດຸ ທະ” ເປນັ ຜູເ່ ລດີ ປະເສີດສູງສຸດ ເໜືອກວາ່ ເທວະ ແລະມະ ວາ່ ມະນດຸ ທີເ່ ຝກິ ແລວ້ ນດຸ ທັງປວງ (ຄຳວາ່ “ເທວະ” ນ້ີລວມທັງພຣະພຣົມພອ້ ມ). (ທນັ ຕະ) ຈົບການສກຶ ສາແລ້ວ ດງ່ັ ຄາຖາພາສິດ ທຂ່ີ ຍໍ ກົ ມາເປນັ ຕົວຢ່າງ (ຂ.ຸ ທ.25/33/97; (ອະເສກຂະ) ພັດທະນາແລວ້ (ພາວຕິ ະ) ກຄໍ ືເປນັ “ພຸດທະ” ສໍ.ນ.ິ 16/724/331; ອັງ.ປັນຈກ.22/314/386; ສ.ໍ ສ.15/259/74; ຂຸ.ອິຕິ.25/263/292 ເປັນຜເູ້ ລີດປະເສີດສູງສຸດ ຕາມລຳດັບ) ດງັ່ ນີ້ : ທັນໂຕ ເສດໂຖ ມະນຸດເສສຸ ບນັ ດາມະນດຸ ຜ່ປູ ະເສດີ ຄືຄນົ ທ່ເີ ຝິກແລວ້ . ວິດຊາຈະຣະນະສມັ ປນັ ໂນ ໂສ ເສດໂຖ ເທວະມານຸເສ ຜເູ່ ຖິງພ້ອມດ້ວຍວິດຊາ ແລະຈະຣະນະ ເປນັ ຜ່ປູ ະເສດີ ສດຸ ທງັ ໃນໝ່ມູ ະນດຸ ແລະມວນເທວະດາ. ມະນຸດສະພຕູ ັງ ສມັ ພຸດທັງ ອດັ ຕະທນັ ຕັງ ສະມາຫຕິ ງັ … ເທວາປິ ຕັງ ນະມັດສັນຕິ ………………………………. ອົງພຣະສມັ ພຸດ ທງັ ທ່ເີ ປນັ ມະນດຸ , ແຕ່ທງົ ເຝກິ ພຣະອົງ ແລວ້ ມຈີ ິດໃຈແໜນ້ ແກ່ນໝນັ້ ຄງົ ,ແມ່ນແຕເ່ ທບທງັ ຫຼາຍກໍນອ້ ມ ນະມັດສະການ.

ຈຸດເລມີ່ ຕ້ນົ ແລະຈດຸ ຮວ່ ມ ທ່ມີ າລວມກນັ ເປນັ ແສງສະຫວາ່ ງ 23 ໂຍ ສລີ ະວາ ປນັ ຍະວາ ພາວິຕັດໂຕ ພຣະພຸດທະຄຸນ ສະມາຫໂິ ຕ ຊານະຣະໂຕ ສະຕມີ າ ພຣະຜູ່ມພີ ຣະພາກ ............................................ ຜູ່ຮູ້ ຜຕູ່ ນ່ື ຜູເ່ ບີກບານ ເປັນສາສະດາຂອງເທວະ ຕະຖາວທິ ັງ ເທວະຕາ ປູຊະຍັນຕຕີ ິ ແລະມະນດຸ ທັງຫຼາຍ ບກຸ ຄນົ ໃດມສີ ີນ, ມີສະມາທິ, ຍິນດໃີ ນຊານ, ມສີ ະຕ,ິ ມປີ ນັ ຍາ, ເປັນພາວິຕດັ (ມີຕນົ ທພ່ີ ດັ ທະນາແລ້ວ)... ເທວະດາ ທັງຫຼາຍ ບຊູ າບຸກຄົນເຊັ່ນນ້ນັ ສດັ ຖາ ຫິ ໂລເກ ປະຖະໂມ ມະເຫສີ ຕັດສັນວະໂຍ ສາວະໂກ ພາວຕິ ດັ ໂຕ ອະຖາປະໂຣ ປາຕິປະໂທປິ ເສກໂຂ ພະຫຸດສຸໂຕ ສລີ ະວະຕູປະປັນໂນ ເອເຕ ຕະໂຍ ເທວະມະນດຸ ສະເສດຖາ ທແີ່ ທ້ແລວ້ ທີ 1 ໃນໂລກກຄໍ ພື ຣະສາສະດາອງົ ຜມູ່ ະເຫ ສິ (ຜູ່ສະແຫວງຄຸນຍງິ່ ໃຫຍ)່ ,ຕຈ່ໍ າກພຣະອງົ ມາ (ທີ 2) ຄືພຣະ ສາວົກຜູ່ພາວິຕັດ(ມີຕົນທ່ີພັດທະນາແລ້ວ/ພຣະອໍຣະຫັນ), ຕໍມ່ າອີກ (ທີ 3)ຄືພຣະເສຂະ(ອະຣຍິ ະຊົນທຍ່ີ ງັ ສກິ ຂາ) ຜູ່ພະ ຫູສດູ (ສຶກສາມາຫຼາຍ),ປະກອບດວ້ ຍສີນ ແລະວຕັ , ແມນ່ ຍັງ ປະຕິບດັ ດຳເນນີ ຢບູ່ ຸກຄນົ ທງັ 3 ໝູ່ນ້ີ ເປັນຜູທ່ ່ີປະເສດີ ສດຸ ທັງ ໃນໝູ່ມະນດຸ ແລະມວນເທວາ. ດັງ່ ນີ້ ກໍຮວມຢູ່ໃນພຣະພຸດທະຄນຸ ທີສ່ ດູ ທອ່ ງ ແລະເວາ້ົ ເຖິງຢູສ່ ະເໝນີ ນ້ັ ເອງທີວ່ າ່ : ສດັ ຖາ ເທວະມະນຸດສານງັ ພດຸ ໂທ ພະຄະວາ ພຣະຜມູ່ ີພຣະພາກ ຜູ່ຮູ້ ຜູ່ຕື່ນ ຜເູ່ ບີກບານ,ເປນັ ສາສະ ດາຂອງເທວະ ແລະມະນຸດທັງຫຼາຍ.

24 ຫກັຼ ຊາວພຸດ ຄວນຢ້ຳວາ່ ຄວນຢ້ຳກັນອີກວາ່ ໂພທິສັດທາ,ອັນໄດ້ແກຄ່ ວາມເຊ່ືອ ໂພທິສດັ ທາ ຄວາມໝ້ັນໃຈໃນ “ໂພທ”ິ ຄປື ັນຍາຂອງມະນດຸ ທ່ພີ ດັ ທະນາ ຈົນ ຄວາມເຊ່ືອ ຄວາມໝ້ັນໃຈ ຕດັ ສະຮູ້ກາຍເປັນພຣະພດຸ ທະເຈ້າົ ໄດນ້ ,້ີ ເປນັ ຈດຸ ເລມ່ີ ຂອງ ໃນ “ໂພທິ” ຄືປນັ ຍາຂອງມະນຸດ ຊາວພຸດ ທີພ່ ຣະພດຸ ທະເຈາົ້ ຕດັ ຢ່ເູ ລ້ືອຍໆ. ຂໍຍົກເອາົ ພຣະພຸດ ທ່ຕີ ັດສະຮເູ້ ປນັ ພດຸ ທະໄດ້ນີ້ ທະພົດມາໃຫ້ເບງິ່ ກັນຈກັ ແຫງ່ ໜ່ຶງ (ອັງ.ສັດຕກ.23/64/110‚ ນຄຣສູດນ້ີອາ່ ວ ເປັນຈດຸ ເລ່ມີ ຂອງຊາວພຸດ ຍາວ, ມທີ ັງຄຳອຸປະມາ ແລະຄຳອະທບິ າຍທມັ ຂ້ໍອືນ່ ແຕບ່ ໄໍ່ ດ້ຍກົ ມາສະແດງໄວ້ ເພາະເນັນ້ ອະ ທບິ າຍສະເພາະສັດທາເທ່ົານັ້ນ) ດງ່ັ ນີ້ : ກະຕະເມຫິ ສັດຕະຫິ ສດັ ທັມເມຫິ ສະມັນ ນາຄະໂຕ ໂຫຕິ ?... ອະຣຍິ ະສາວະໂກ ສດັ ໂທ ໂຫຕິ ສດັ ທະຫະຕິ ຕະຖາຄະຕດັ ສະໂພທງິ ອິຕປິ ິ ໂສ ພະຄະວາ ອະຣະຫັງ ສັມມາສັມພດຸ ໂທ ວິດຊາຈະຣະ ນະສມັ ປັນໂນ ສຄຸ ະໂຕ ໂລກະວທິ ູ ອະນຸດຕໂຣ ປຣຸ ິສະທມັ ມະສາຣະຖິ ສດັ ຖາເທວະມະນດຸ ສານັງ ພຸດໂທ ພະຄະວາຕິ; ສດັ ເທສໂິ ກ ພິກຂະເວອະຣຍິ ະ- ສາວະໂກ ອະກສຸ ະລງັ ປະຊະຫະຕິ ກຸສະລັງພາເວຕິ ສາວັດຊງັ ປະຊະຫະຕິ ອະນະວດັ ຊງັ ພາເວຕິ ສດຸ ທັງ ອດັ ຕານງັ ປະຣຫິ ະຣະຕ;ິ ... ຫຣິ ິມາ...ໂອດຕັບປ.ີ .. ພ ະ ຫຸ ດ ສຸ ໂ ຕ . . . ອ າ ຣັ ດ ທ ະ ວິ ຣິ ໂ ຍ . . . ສ ະ ຕິ ມ າ . . ປັນຍະວາ... ອະຣຍິ ະສາວກົ ປະກອບດວ້ ຍສັດທັມ 7 ປະ ການມີຫຍງັ ແດ່ ? ພິກຂຸທັງຫຼາຍ (1) ອະຣິຍະສາ ວກົ ເປນັ ຜມູ່ ສີ ັດທາ, ເຊອື່ ໂພທິ(ປັນຍາຕດັ ສະຮ)ູ້ ຂອງ ຕະຖາຄົດ ວາ່ ເພາະເຫດນໆ້ີ ພຣະຜູ່ມພີ ຣະພາກ ພຣະອົງນ້ັນເປັນພຣະອະຣະຫນັ ຯລຯ, ເປນັ ຜູ່ຕື່ນ, ເປນັ ຜຈູ່ ຳແນກທັມ. ອະຣຍິ ະສາວກົ ຜູມ່ ສີ ດັ ທາປຽບຄື

ຈຸດເລີ່ມຕນ້ົ ແລະຈຸດຮວ່ ມ ທມີ່ າລວມກັນເປນັ ແສງສະຫວາ່ ງ 25 ກັບຫຼກັ ປະຕເູ ມືອງ, ຍອ່ ມລະອະກຸສນົ ຈະເລີນກຸສົນ, ເຮາົ ຈ່ງຶ ມີສັກກະຍະພາບ ທີຈ່ ະ ລະກມັ ທມ່ີ ີໂທດ ຈະເລີນກັມທບ່ີ ່ມໍ ໂີ ທດ, ບລໍ ິຫານຕົນ ພັດທະນາໃຫ້ເປນັ ພຸດທະ ໃຫ້ບລໍ ສິ ຸດ..(2) ມຫີ ຣິ ິ...(3)ມີໂອດຕບັ ປະ... (4) ແບບພຣະອົງໄດ້ ເປັນພະຫູສດູ ... (5)ມຄີ ວາມພາກພຽນໝ້ັນຄົງ... (6) ນີແ້ ມນ່ ສດັ ທາໃນ ມສີ ະຕິ... (7)ມີປນັ ຍາ... ສກັ ກະຍະພາບຂອງມະນຸດ ໂພທິສັດທາ ຫຼສື ັດທາໃນໂພທິປັນຍານີ້ ເປນັ ຈຸດເລມີ່ ແຕ…່ ທເີ່ ປັນສນູ ກາງ ທີເ່ ຊອ່ື ມຕລໍ່ ະຫວາ່ ງເຮົາໄປເຖງິ ພຣະພດຸ ທະ ມະນຸດ ແລະເທວະດາ ເຈາ້ົ , ວ່າຕົວເຮາົ ນ້ີກໍມຄີ ວາມເປັນມະນດຸ ຄກື ັນກັບພຣະອົງ ທ່ທີ ງົ ບຳເພນັ ພຣະປາຣະມມີ າກອ່ ນຈນົ ໄດ້ຕັດສະຮູ້. ດັ່ງນນັ້ ເຮາົ ເອງ ທເີ່ ກງັ່ ກ້າຍ່ິງໃຫຍ່ ກມໍ ີສັກກະຍະພາບທ່ຈີ ະພດັ ທະນາໃຫເ້ ປນັ ພຸດທະ ເຊັ່ນດຽວ ຍງັ ມທີ ຸກ ແລະກໄໍ່ ພ ກັນກບັ ພຣະອງົ ໄດ້. ນກີ້ ໍຄື ສັດທາໃນສກັ ກະຍະພາບຂອງມະ ເພາະຄວາມໂລບກໍມີ ນດຸ ທ່ີເຊືອ່ ໝນ້ັ ວາ່ ຈະສກຶ ສາເຝກິ ຝນົ ພດັ ທະນາຕົນໃຫ້ປະ ເພາະແຮງໂທສະກມໍ ີ ເສີດເລດີ ສງູ ສຸດໄດ.້ ອາດຈະຮຽກວ່າ “ສດັ ທາໃນໂພທິຂອງຕະ ຫຼຄື ວາມຫຼງົ ໃຫຼຄອບງຳ ຖາຄດົ ” ຫຼືໃຫ້ຄອ່ ງປາກວາ່ “ສດັ ທາໃນ ໂພທິປັນຍາຂອງຕະ ຖາຄດົ ” ກໄໍ ດ.້ ສັດທັງຫຼາຍທ່ີເລີດປະເສດີ , ມີຄນຸ ານຸພາບ ແລະລິດທາ ນພຸ າບອັນມະຫັດສະຈັນຕ່າງໆນາໆ, ກໍຍອ້ ນມຄີ ນຸ ສມົ ບດັ ຢໃູ່ ນ ຕົວ ຫຼພື ັດທະນາຄຸນສົມບັດນັ້ນຂ້ຶນມາ ດງັ່ ໂຍຄີລສື ີແຕ່ບຮູ ານທ່ີ ບຳເພນັ ຕະບະຈົນເອາົ ຊະນະເທວະດາໄດ້, ສາມາດປອ້ ຍແຊງ່ ເທບທີຍ່ ງິ່ ໃຫຍໃ່ ຫ້ເປນັ ໄປຕ່າງໆນາໆໄດ້, ຈົນມາຮອດມະນດຸ ຍຸກປດັ ຈຸບັນ ທີຄ່ ົ້ນຄດິ ພັດທະນາເຕກັ ໂນໂລຊຈີ ນົ ເຫາະເຫີນ ເດນີ ອາກາດ ທອ່ ງທຽ່ ວໄປໃນຈກັ ກະວານໄດ,້ ກໍລ້ວນແລວ້ ແຕ່ ເກີດຈາກການເຝິກຝນົ ພັດທະນາ ພະລັງຈດິ ພະລັງປນັ ຍາ ຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ ຈົນເກດີ ມີຊານວິໄສ ແລະຍານວິໄສ ອັນວິເສດຂຶ້ນມາ.

26 ຫັຼກຊາວພຸດ ມະນດຸ ແຕ່ຈະເຫັນວາ່ ທງັ ມະນຸດ ແລະເທວະດາທງັ ຫຼາຍທີ່ ສາມາດພດັ ທະນາສູງຂນ້ຶ ໄປ ເກງ່ັ ກ້າຍງ່ິ ໃຫຍ່ ກໍຍງັ ມທີ ຸກແລະກກ່ໍ ມັ ທຳຮາ້ ຍຍາດແຍງ່ ບຽດ ບຽນກັນ. ຍ້ອນຄວາມໂລບກໍມີ ຄວາມຄຽດແຄ້ນໂກດຮາ້ ຍກມໍ ີ ໃຫຫ້ ຼດຸ ພນົ້ ຈາກ ຕະຫຼອດຈນົ ຖືກຄວາມຫຼງົ ໄຫຼມົວເມາົ ເຂາົ້ ຄອບງວຳ. ອຳນາດຄອບງວຳຂອງກິເລດ ແລະ ບ້ວງແຫ່ງຄວາມທກຸ ເປັນອິດສະຫຼະຢາ່ ງແທຈ້ ງິ ທງັ ຕຳນານ ແລະປະຫວດັ ສາດ ລວ້ ນເຕມັ ໄປດ້ວຍບນັ ທກຶ ເຫດການແຫ່ງຄວາມວຸ່ນວາຍ ແລະຄວາມວນິ າດຈາກການ ທບີ່ ັນດາຜ່ຍູ ງິ່ ໃຫຍທ່ ັງຫຼາຍ ຕກົ ຢູ່ພາຍໃຕອ້ ຳນາດຂອງກິເລດ ທຮີ່ ້າຍແຮງ ແລະຖກື ກເິ ລດເຫຼາົ່ ນນັ້ ຄອບງວຳຊນ້ີ ຳບົງການ. ພຣະພດຸ ທະເຈາ້ົ ທົງສອນວາ່ ມະນດຸ ສາມາດພດັ ທະ ນາສງູ ຂນຶ້ ໄປອີກ, ໃຫຫ້ ຼຸດພນົ້ ຈາກອຳນາດການຄອບງວຳຂອງ ກິເລດທຸກຢາ່ ງ ແລະຈາກບ້ວງແຫ່ງຄວາມທຸກນາໆປະການ, ເປນັ ອິດສະຫຼະຢ່າງແທ້ຈງິ . ຜູທ່ ພີ່ ດັ ທະນາ ໄດເ້ ຖິງຂນ້ັ ສູງສຸດ ຜ່ທູ ພ່ີ ດັ ທະນາໄດເ້ ຖິງຂນ້ັ ສງູ ສຸດແນວນີ້ ເປນັ ຜທູ່ ມ່ີ ຄີ ຸນ ເປັນຜມູ່ ຄີ ຸນສມົ ບດັ ພຽບພ້ອມ ສົມບດັ ພຽບພ້ອມສມົ ບນູ ທັງພະລງັ ຈິດ ພະລັງປນັ ຍາ ແລະມີ ສມົ ບນູ ທັງພະລງັ ຈດິ ຄວາມສາມາດໃນການປະຕິບັດຕ່ໍສ່ິງແວດລ້ອມຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພະລັງປນັ ຍາ ເໝາະສມົ ທັງດາ້ ນວດັ ຖ,ຸ ດ້ານທຳມະຊາດ ແລະດາ້ ນສັງຄມົ . ມຄີ ວາມສາມາດ ໃນການ ຄຸນສົມບັດອັນຫຼວງຫຼາຍນນ້ັ ຈດັ ໄດເ້ ປນັ 3 ດາ້ ນຄື ປະຕິບດັ ຕສໍ່ ງ່ິ ແວດລ້ອມ ມີປັນຍາ ອັນເປັນຍານວິໄສຢ່າງສງູ ທເີ່ ອນ້ີ ວາ່ “ໂພທິ” ແລະ ຢ່າງຖືກຕ້ອງໄດຜ້ ນົ ດີ ດ້ວຍພະລງັ ປນັ ຍານນ້ັ ກມໍ ອີ ດິ ສະຫຼະພາບຢາ່ ງແທ້ຈິງ, ເປນັ ຜູ່ ທັງດາ້ ນວດັ ຖຸ ດາ້ ນທຳມະຊາດ ບໍລິສຸດ ຈາກອຳນາດການຄອບງວຳ ຊນີ້ ຳບົງການຂອງບັນດາ ກເິ ລດທກຸ ຢາ່ ງ ແລະຈາກບ້ວງແຫ່ງຄວາມທຸກທັງມວນ ມຄີ ວາມ ແລະ ສັງຄົມ ສຸກທແ່ີ ທ້ຈງິ ສົມບູນ. ແລ້ວໃນຖານະທີ່ເປັນຜູ່ມີອິດສະຫຼະຈາກການຄອບ ງວຳຂອງກເິ ລດ, ແທນທຈ່ີ ະໃຊ້ປນັ ຍາ ໄປຮບັ ໃຊກ້ ເິ ລດເພອ່ື ຂມ່ົ ເຫງທຳຮ້າຍຜູ່ອນື່ ກກໍ າຍມາເປັນຄວາມອິດສະຫຼະ ແລະ

ຈຸດເລມ່ີ ຕ້ົນ ແລະຈຸດຮ່ວມ ທ່ມີ າລວມກນັ ເປນັ ແສງສະຫວ່າງ 27 ຢູ່ເໜືອທຸກໄພທີ່ເປີດໂອກາດໃຫ້ປັນຍາເບິ່ງເຫັນສະພາບຂອງ ມະນດຸ ແລະສັດທງັ ຫຼາຍທີ່ຖືກທກຸ ໄພບີບຄ້ັນໃຫດ້ ້ິນຮນົ ເດືອດ ຮອ້ ນກັນຢູ່. ດັງ່ ນັ້ນ ປຽບດງັ່ ຄົນທບ່ີ ຖໍ່ ກື ມັດ ເມ່ືອເຫນັ ຜ່ອູ ນື່ ຖືກມດັ ຢູ່ ກໍເກີດມຄີ ວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າທ່ີເອນ້ີ ວາ່ ມະຫາກະຣນຸ າ ທີ່ຈະໄປແກມ້ ດັ ກຳຈດັ ທຸກໄພ ຊອ່ ຍໃຫ້ສັບພະສັດຫຼຸດພນ້ົ ຈາກ ທກຸ ດ້ວຍກັນ. ຜູ່ທ່ພີ ັດທະນາຕນົ ຈົນສູງສຸດ ຄເື ປນັ ພດຸ ທະ ມຄີ ນຸ ສມົ ບດັ ໃຫຍ່ 3 ຢ່າງນີ້ ຈງ່ຶ ເປນັ ຜູ່ທປ່ີ ະເສດີ ສງູ ສຸດ ເໜືອກວ່າມະນດຸ ແລະມວນເທວະດາ. ເຖິງຜູ່ໃດພຽນພະຍາຍາມເສີມສ້າງຄຸນສົມບັດເຫ່ຼົານ້ີ ຕາມແບບຢາ່ ງຂອງອງົ ພຣະພດຸ ທະເຈົ້ານນັ້ ກຖໍ ວື າ່ ເປັນຜປູ່ ະ ເສີດເຊ່ນັ ດຽວກນັ . ນີກ້ ໍແມ່ນຫຼກັ ການຂໍທ້ ີ 2 ທ່ີສບື ເນ່ືອງມາຈາກຂທ້ໍ ີ 1 ນນ້ັ ເອງ ຈງ່ຶ ເປນັ ອັນວ່າ ຂໍ້ 1 ແລະຂ້ໍ 2 ເປັນຫຼັກແຫ່ງ “ພດຸ ທະ” ນຳກນັ , ແຕ່ແຍກໃຫຈ້ ະແຈງ້ ເປັນ 2 ດາ້ ນຄື ຂ້ໍ 1 ເປັນຫຼກັ ແຫ່ງຄວາມເປັນ “ພດຸ ທະ”, ເປັນຂ້ັນຂອງຕວົ ຫຼັກການ ຫຼືເປນັ ຂ້ນັ ສ້າງເຫດ. ສ່ວນຂໍ້ 2 ເປນັ ຫຼັກແຫ່ງອົງພຣະ “ພຸດທະ”, ເປນັ ຂ້ັນ ສຳເລດັ ຜົນທີ່ຈະອອກມາສປູ່ ະຕບິ ັດການ. ໃນຂທໍ້ ີ 1, ພຣະໂພທສິ ດັ ສຳເລດັ ເປັນພຣະພດຸ ທະ ເຈາົ້ ໄດ້ ດ້ວຍການພ່ຳເພັງປາຣະມີ ຄກື ານພດັ ທະນາ ຫຼືຈະ ເລນີ ປນັ ຍາ ແລະປນຸ ຍັງ(ບນຸ ‚ ຄວາມດງີ າມ ຄວາມສາມາດ) ໃຫ້ບໍລບິ ນູ ຈນົ ຈົບໄຕສິກຂາ ແລ້ວກເໍ ຖງິ ຂທ້ໍ ີ 2 ຄືສົມບູນດ້ວຍ ອັດຕດັ ຖະ(ປະໂຫຍດຕນົ ) ແລະພອ້ ມທ່ຈີ ະພ່ຳເພັງປະຣດັ ຖະ

28 ຫກັຼ ຊາວພດຸ ສັດທາ (ປະໂຫຍດຜູ່ອນື່ ) ຈນົ ເປັນໂລກະນາຖະ(ທເີ່ ພ່ິງຂອງໂລກ). ຮຽກຮ້ອງສິກຂາ ຄນົ ທີເ່ ອນ້ີ ວາ່ ເປນັ ຊາວພດຸ , ໃນຄວາມໝາຍໜຶ່ງກໍຄື ຫຼສື ດັ ທາ ເປນັ ຜູ່ທຮີ່ ຽນຮູ້ ແລະເຝກິ ຫດັ ພັດທະນາຕົນ ໃຫ້ມຄີ ຸນສມົ ບັດດີ ນຳໄປສູ່ການສຶກສາ ງາມທັງຫຼາຍພູນສງູ ຂຶນ້ ໄປ ຈົນປັນຍາ ເຕມັ ບລໍ ິບນູ ເຖງິ ຂ້ນັ ທີ່ ເຮດັ ໃຫຈ້ ິດໃຈເປນັ ອດິ ສະຫຼະ ຫຼຸດພົ້ນຈາກກເິ ລດໄດ້ ໄຮ້ທກຸ ທບີ່ ອກໃຫຮ້ ວູ້ ່າ ແລວ້ ຂົນຂວາຍຊ່ອຍເຫຼອື ມວນມະນດຸ ໃຫຫ້ ຼດຸ ພນົ້ ຈາກທຸກໂສກ ຕ້ອງພດັ ທະນາ ໂຣກໄພ ປະສບົ ປະໂຫຍດສກຸ ດ້ວຍກາລຸນຍະທມັ ດງັ່ ທກີ່ ່າວ ມາແລວ້ . ເຝິກຝນົ ສາ້ ງຄົນໃຫ້ງອກງາມ ມາຮອດນີ້ ໂພທສິ ດັ ທາ ໄດ້ພາເຮົາມາສກູ່ ານເຝກິ ການ ສຶກສາ ທຈີ່ ະພດັ ທະນາຕົວເຮາົ ທີ່ເປນັ ມະນຸດນ້ີ ໃຫ້ຈະເລີນງອກ ຈນົ ປະເສດີ ງາມຍ່ງິ ໆຂຶ້ນໄປ ຈນົ ກວ່າຈະມປີ ນັ ຍາທີເ່ ປນັ ໂພທິ ທເ່ີ ຮັດໃຫ້ ເລີດສງູ ສຸດ ເປນັ ພຸດທະ ແລະນ້ີກຄໍ ື ສດັ ທາຮຽກຮ້ອງສິກຂາ ຫຼືສດັ ທາ ນຳ ໄປສູ່ການສຶກສາ ເຊງ່ິ ຄຳນງຶ ເຖິງວ່າ ຈະຕອ້ ງພດັ ທະນາເຝກິ ຝນົ ເມອື່ ປະຕບິ ດັ ທັມຕາມທມັ ສາ້ ງຄນົ ໃຫງ້ ອກງາມ ຈນົ ປະເສີດເລີດສູງສດຸ . ນ້ນັ ຖກື ຕ້ອງ ໃນຂະນະດຽວກັນ ສດັ ທາໃນໂພທິປັນຍາ ທ່ີຕດັ ສະຮູ້ ກໍເກດີ ຜົນເປັນຈິງ ກໍຄຕື ັດສະຮູ້ທັມ, ຈ່ງຶ ໝາຍເຖິງສັດທາໃນທມັ ທພ່ີ ຣະພດຸ ທະເຈົາ້ ມີປັນຍາ ໄດ້ຕດັ ສະຮອູ້ ກີ ດວ້ ຍ, ແລະກເໍ ພາະວ່າຮູ້ທັມນ້ີແຫຼະ ຈ່ຶງເປັນພຸດ ທະ. ນກ້ີ ຄໍ ສື ດັ ທາໃນທັມອນັ ເປນັ ຄວາມຈງິ ແຫ່ງທຳມະດາ ເຊິ່ງ ຮວມກນັ ເປັນຊຸມຊົນ ຕ້ອງສກຶ ສາໂດຍປະຕິບດັ ໃຫສ້ ອດຄອ່ ງຖກື ຕອ້ ງ ຈງຶ່ ຈະພັດທະ ໃນຖານແຫ່ງກັນລະຍານຊົນ ນາໂພທປິ ັນຍາ ຂນ້ຶ ມາຈົນຕັດສະຮເູ້ ປັນອິດສະຫຼະ ຫລຸດພົນ້ ເປັນພຸດທະໄດ້ ຍອ້ ນມະຫາກະຣຸນານແີ້ ລ້ວ ຈ່ງຶ ນຳເອາົ ທັມນ້ນັ ແຫຼະໄປບອກສອນແນະນຳໃຫ້ຜອູ່ ືນ່ ຮ້ນູ ຳ ອກີ ດວ້ ຍ. ສັດທາໃນໂພທປິ ນັ ຍາຕ່ໍໄປຫາສດັ ທາໃນທັມ ທພ່ີ ຣະ ພຸດທະເຈ້ົາໄດຕ້ ັດສະຮູ້ ແລະທົງນຳມາເທສະໜາສງ່ັ ສອນ, ທີ່ ຈະຕອ້ ງປະຕິບດັ ໃຫຖ້ ືກຕ້ອງສອດຄ່ອງຍ້ອນສດັ ທາໃນພຣະ

ຈດຸ ເລີ່ມຕນ້ົ ແລະຈດຸ ຮ່ວມ ທີ່ມາລວມກັນເປັນແສງສະຫວາ່ ງ 29 ພຸດ ແລະພຣະທັມນນ້ັ ເມື່ອປະຕບິ ັດທັມຕາມທັມນນັ້ ຖກື ຕ້ອງກໍ ຊມຸ ຊນົ ບຸນຍະເຂດ ຈະເກດີ ຜົນເປນັ ຈິງຂນ້ຶ ມາ ໃຫບ້ ັນດາຜູ່ປະຕບິ ດັ ມີປັນຍາທພີ່ ັດ ທເີ່ ອີ້ນວາ່ ສງັ ຄະ ທະນາເປນັ ໂພທິ ແລະເປນັ ພດຸ ທະຕາມແບບນນັ້ ນຳ ແລ້ວຮວມ ເປນັ ແຫຼງ່ ແຫ່ງອະຣຍິ ະຊນົ ກັນເປນັ ຊມຸ ຊົນທດ່ີ ີງາມປະເສດີ ອັນເປນັ ສັກຂພີ ຍິ ານ ແລະ ທຄ່ີ ວນເພງິ່ ພາອາໄສ ເປັນແຫຼງ່ ສສ່ື ະແດງແຫ່ງທມັ ເຊິ່ງຜູ່ຕອ້ ງການເຂາົ້ ເຖງິ ທມັ ມະ ເປນັ ຊຸມຊນົ ໃຈກາງ ຄວນຄົບຫາ ຫຼືເຂົາ້ ຮວ່ ມໃນຖານະທເີ່ ປນັ ແຫຼງ່ ແຫ່ງກນັ ລະຍາ ດຳລງົ ທັມ ສທ່ື ັມ ນະຊນົ ທຈ່ີ ະເປນັ ໝູ່ຜຊູ່ ່ອຍເຫຼອື ຊອ່ ຍນຳພາ ໃນການທຈີ່ ະເຂາົ້ ແກ່ສັງຄມົ ສືບໄປ ໃຫ້ເຖງິ ທມັ ນນ້ັ ດວ້ ຍຕໄ່ໍ ປ ຮວມທງັ ເປນັ ສະຖານທໆີ່ ຜປູ່ ະຕບິ ັດ ໄດ້ຜນົ ກາ້ ວໜ້າ ຈະມາເຂາົ້ ຮວ່ ມຮວມກັນເປນັ ຊມຸ ຊົນບນຸ ຍະ ໂພທສິ ັດທາ ເຂດ(ນາບນຸ ) ທ່ີຮຽກວ່າ : ສງັ ຄະ. ເລມ່ີ ຕນ້ົ ທອ່ີ ົງພຣະພຸດທະເຈາ້ົ ດງັ່ ນນັ້ ໂພທິສັດທາ ຈຶງ່ ເຊືອ່ ມຕມໍ່ າສສູ່ ັດທາໃນສງັ ຄະ ເຊື່ອມ ຄຄື ວາມໝນ້ັ ໃຈໃນ ສງັ ຄະວາ່ ເປນັ ແຫຼງ່ ແຫງ່ ອະຣຍິ ະຊນົ ທີ່ ສັດທາໃນສັກກະຍະພາບ ຄວນອງິ ອາໄສ ແລະຈະຕ້ອງຮວ່ ມກນັ ສາ້ ງສາໃຫຄ້ ງົ ມີຢູ່ ເປັນ ຂອງຄວາມເປັນມະນຸດ ຊມຸ ຊນົ ໃຈກາງ ທ່ຈີ ະດຳລງົ ຮັກສາທັມ, ສທ່ື ມັ ແລະອຳນວຍ ອວຍທມັ ນນ້ັ ແກ່ສັງຄົມສບື ໄປ. ຮຽກຮ້ອງສກິ ຂາ ພດັ ທະນາສັກກະຍະພາບນນ້ັ ເປນັ ອນັ ວາ່ ໂພທສິ ດັ ທາ ເຊິງ່ ເລມ່ີ ຕນົ້ ຈາກອົງພຣະພດຸ ທະເຈາ້ົ , ເຊ່ອື ມຕ່ໍ ຕວົ ເຮາົ ດ້ວຍສັດທາໃນສັກກະຍະພາບຂອງ ໄວ້ກບັ ພຣະພດຸ ທະຄຸນ ຄວາມເປນັ ມະນຸດ ອັນຮຽກຮ້ອງສິກຂາ ທຈ່ີ ະພັດທະນາສກັ ກະ ຍະພາບນນັ້ ໄວກ້ ັບພຣະພດຸ ທະຄນຸ ເຊ່ິງເຊອື່ ມຕນ່ໍ ຳພາຕວົ ເຮາົ ເຊອ່ື ມຕໄໍ່ ປເຖິງ ໄປເຖງິ ສັດທາໃນທັມມະ ແລະສັດທາໃນສງັ ຄະທງັ ໝດົ ນີ້ຈງ່ຶ ສດັ ທາໃນທມັ ມະ ຄບົ ອົງທເ່ີ ອ້ນີ ວາ່ ໄຕຣດັ ຫຼືຮຽກລວມໆວາ່ ເປັນສັດທາໃນພຣະ ຣັດຕະນະໄຕ. ແລະ ສດັ ທາໃນສັງຄະ ຄບົ ອົງໄຕຣັດ ເມື່ອສັດທາຮຽກຮ້ອງສກິ ຂາ ຄືເຮດັ ໃຫ້ໃຝທ່ ຈີ່ ະສກຶ ສາ, ກໍຄືເຂາ້ົ ໃຈວາ່ ການກະທຳ ທງັ ທາງກາຍ, ວາຈາ ແລະໃຈອນັ ໄດແ້ ກກ່ ານຄດິ ການເວາ້ົ ການເຄອ່ື ນໄຫວໃຊ້ກາຍນນ້ັ , ເປັນ ສງິ່ ທຈີ່ ະຕ້ອງເຝິກອົບຮມົ ພັດທະນາໃຫດ້ ຂີ ນ້ຶ ໃຫຈ້ ະເລີນງອກ

30 ຫັກຼ ຊາວພດຸ ໃນທສ່ີ ຸດ ສດັ ທາ ງາມຂນ້ຶ ໂດຍເລກີ ລະປະຖມິ້ ອະກຸສນົ ແລະສາ້ ງກສຸ ົນກມັ ໃຫ້ສູງ ຍງ່ິ ຂນ້ຶ ໄປ ນີກ້ ຄໍ ື ການພດັ ທະນາກັມ ທເີ່ ພ່ນິ ເອນີ້ ວ່າ ການຈະ ກາ້ ວໄປໃນສິກຂາ ເລນີ ກຸສົນ. ຄືການພັດທະນາກມັ ໃຫເ້ ປນັ ກສຸ ົນສູງຂນ້ຶ ໄປ ການຈະເລີນກສຸ ນົ ນນ້ັ ກຄໍ ື ການພດັ ທະນາຄນຸ ສົມບດັ ທດີ່ ງີ າມໃຫ້ເພມີ່ ພນູ ຈົນເຖິງຄວາມສມົ ບູນ ນນັ້ ເອງ. ມາສດຸ ຢທູ່ ີ່ ສັດທາໃນກມັ ເວ້າົ ງາ່ ຍ ໆ ວາ່ ສິກຂາກໍຄື ການພັດທະນາກັມໃຫເ້ ປນັ ເຊອື່ ໝນັ້ ໃນການກະທຳທມ່ີ ຜີ ນົ ກຸສນົ ສູງຂນຶ້ ໄປ ຫຼືກະທຳກມັ ໃຫ້ດີຍງິ່ ຂນຶ້ ໄປນນັ້ ເອງ ຄືການ ເປນັ ໄປຕາມເຫດປດັ ໄຈ ຄື ກາ້ ວໄປໃນສິກຂາ. ກົດແຫງ່ ກມັ ດງັ່ ນນ້ັ ໃນທສ່ີ ຸດ ສດັ ທາຈງ່ຶ ມາສຸດຢູ່ທ່ີ ສັດທາໃນກັມ ມາເຖິງສງິ່ ແທຈ້ ງິ ຂອງເລອື່ ງ ຫຼືກມັ ມະສດັ ທາ ຄເື ຊື່ອໝນັ້ ໃນການກະທຳທມີ່ ຜີ ົນເປັນໄປຕາມ ເຖິງຂນ້ັ ລົງມືເຮດັ ເຫດປດັ ໄຈ, ດງ່ັ ທນ່ີ ຍິ ົມ ເວົ້າກັນວ່າ ກດົ ແຫ່ງກັມ ແລະໝນ້ັ ໃຈ ນກີ້ ໍຄື ໃນການທຈີ່ ະຕ້ອງຈະເລີນພັດທະນາກັມ ໃຫ້ດງີ າມ ເປັນກສຸ ົນ ຍງິ່ ໆຂນຶ້ ໄປ. ຄວາມຈິງແທ້ແຫງ່ ຊີວດິ ຂອງເຮົາ ເມື່ອມາຮອດສດັ ທາໃນກມັ ກຄໍ ືມາຮອດຕວົ ຈິງຂອງ ເລອ່ື ງ ຈນົ ເຖງິ ຂນັ້ ລົງມືເຮັດ ແລະນກ້ີ ໍແມ່ນຄວາມຈງິ ແທແ້ ຫ່ງ ຊີວດິ ຂອງເຮົາ. ຫຼກັ ຈະໝນັ້ ຕ້ອງເຮດັ ໃຫ້ໄດ້ດຢີ ່າງຈະແຈ້ງ ຖ້າແຕກ່ ່ອນສ້າງກມັ ມາບດ່ໍ ີ ຢ່າງໃດກໍດີ “ກັມ” ທ່ີເປນັ ຫຼັກສຳຄນັ ນນ້ັ ຄວນຕ້ອງສ້າງ ກໃໍ ຫ້ປຽ່ ນມາສ້າງກັມດີ ຄວາມ ເຂາົ້ ໃຈກັນຫຼາຍຢ່າງ. ຖ້າສ້າງກັມມາດີແລ້ວ ເວລານ້ີ ເຮາົ ໂລເລກັນຫຼາຍ. ຄຳວາ່ “ກັມ” ມຄີ ວາມ ກໃໍ ຫ້ສາ້ ງກັມທດ່ີ ີຍງ່ິ ໆຂນ້ຶ ໄປ ໝາຍມາສູ່ ພາສາໄທບຈ່ໍ ະແຈ້ງ, ຜດິ ແຜກກນັ ໄປຫຼາຍ ຈົນຈບັ ຈຸດບໄໍ່ ດ້. ຜ່ຄູ ົນເຂາົ້ ໃຈ ຄວາມໝາຍຂອງກມັ ໃນແງທ່ ເ່ີ ປັນບາບ ກນັ ກໍມີ ໄປເນນ້ັ ໃນແງລ່ ໍຖ້າຮບັ ຜນົ ກມັ ກໍມ,ີ ທງັ ທເ່ີ ພ່ິນສອນຫຼັກ ກັມມາ ເພອື່ ຈະໃຫເ້ ຮາົ ເຮດັ ກັມດີ, ສອນໃຫເ້ ຮົາເຊາົ ເຮັດກັມຊວົ່

ຈດຸ ເລີ່ມຕ້ນົ ແລະຈຸດຮວ່ ມ ທີ່ມາລວມກນັ ເປນັ ແສງສະຫວ່າງ 31 ແລະຕງ້ັ ໜາ້ ເຮັດກັມດີ, ບໄ່ໍ ດ້ສອນໃຫລ້ ໍຖ້າຜົນຂອງກມັ . ເພ່ິນສອນໃຫ້ເຮັດ ບໄ່ໍ ດສ້ ອນໃຫ້ລຖໍ າ້ ຖາ້ ແຕກ່ ອ່ ນ ຖາ້ ແຕ່ກອ່ ນສາ້ ງກັມມາບດ່ໍ ີ ສ້າງກັມມາບດ່ໍ ີ ກໍໃຫປ້ ຽ່ ນມາສ້າງກມັ ດີ, ຖາ້ ໄດ້ສ້າງກມັ ມາດີ ກໃໍ ຫ້ປ່ຽນມາເປນັ ສ້າງກມັ ດີ ແລວ້ ກໃໍ ຫສ້ າ້ ງກມັ ທດີ່ ຍີ ງິ່ ໆຂນ້ຶ ໄປ. ຍອ້ ນແນວນ້ີ ຈງຶ່ ໄດມ້ ສີ ກິ ຂາ ຈ່ງັ ໃດລະ ຄມື ີຫຼັກສກິ ຂາ ກໍເພອ່ື ໃຫ້ເຮົາເຝິກເຊາົ ເຮັດກັມຊວ່ົ ຖາ້ ສ້າງກັມດີມາແລ້ວ ແລ້ວກໍເຝກິ ເຮດັ ກມັ ດີ ເຮາົ ຈະໄດ້ພັດທະນາຕົນເອງໃຫເ້ ຮັດກັມ ກໍໃຫສ້ າ້ ງກມັ ດຍີ ງ່ິ ຂນ້ຶ ໆໄປ ທດ່ີ ີຍງິ່ ຂນ້ຶ ໄປ. ຈຶງ່ ໄດມ້ ີສກິ ຂາຈງັ່ ໃດລະ ເພ່ອື ໃຫ້ເຮົາເຝກິ ເຊາົ ເຮດັ ກັມຊວົ່ ແລວ້ ກໍເຝກິ ເຮັດກມັ ດີ ຖາ້ ເພນິ່ ໃຫລ້ ໍຖ້າຜນົ ກມັ ແລ້ວ ເພິ່ນຈະສອນຫຼກັ ສກິ ຂາ ໄວເ້ ຮັດຫຍງັ . ສກິ ຂາ ກຄໍ ືການເຝິກໃຫເ້ ຮາົ ກະທຳກັມໃຫ້ຖືກ ຕອ້ ງ, ໃຫ້ພັດທະນາການກະທຳກມັ ໃຫ້ດີຍງິ່ ຂນ້ຶ . ແລ້ວເຮາົ ຈະ ໄປຄອງຖາ້ ຜົນຂອງກັມຢເູ່ ຮັດຫຍັງ. ທວີ່ າ່ ໃຫ້ເຝກິ ໃນການກະທຳກັມນນ້ັ ກເໍ ລມີ່ ຕງັ້ ແຕ່ເຝກິ ພັດທະນາກັມ ຫາຄວາມຮູ້ ຫຼືສຶກສາໃຫຮ້ ຈູ້ ກັ ວາ່ ກມັ ໃດດີ ກັມໃດຊວ່ົ ອັນ ຈະເຮດັ ກັມ ໃດຜດິ ອັນໃດຖກື ແລວ້ ເຮົາຈະໄດ້ເຝກິ ທຈີ່ ະລະກັມຊວົ່ ເຝກິ ທດີ່ ຍີ ງ່ິ ຂນ້ຶ ໄປໄດ້ຢາ່ ງໃດ ທຳກມັ ດີທດ່ີ ຍີ ງິ່ ຂນຶ້ ໄປ. ຄຈື ະໄດ້ລະອະກສຸ ນົ ແລະສາ້ ງກສຸ ນົ ກໄໍ ດດ້ ້ວຍ ສິກຂາ ແລ້ວກໍສາ້ ງກສຸ ນົ ທສີ່ ູງຂນຶ້ ໄປ. ເອນີ້ ວາ່ ພດັ ທະນາ ຫຼືຈະເລີນໃນ ເຝກິ ສກຶ ສາຈາກ ກສຸ ນົ . ຢ່າງທເ່ີ ພິນ່ ເວົ້າວາ່ “ກຸສນົ ພາວະນາ” ກຄໍ ກື ານພັດທະນາ ອະກຸສົນ ກຸສນົ ເຊງ່ິ ກໍແມ່ນການພັດທະນາກມັ ນນັ້ ເອງ. ກ້າວມາສ້າງກສຸ ົນ ຈາກກສຸ ົນຂນ້ັ ຕໍ່າກວາ່ ທ່ວີ ່າພັດທະນາກມັ ນນັ້ ພັດທະນາແນວໃດ ກໍຄືກະທຳ ກາ້ ວໄປສ້າງກສຸ ົນທສີ່ ງູ ຂນ້ຶ ໄປໆ ກັມທດ່ີ ຍີ ງ່ິ ຂນຶ້ ໄປ ແລວ້ ຈະພດັ ທະນາກມັ ທດີ່ ຍີ ງິ່ ຂນຶ້ ໄປໄດ້ຢ່າງ ໃດ ກໄໍ ດດ້ ້ວຍສິກຂານນ້ັ ແຫຼະ, ເປນັ ການເຝິກເປັນການສກຶ ສາ ເນນ້ັ ໃຫ້ເຫນັ ແຈງ້ ກັນເລຍີ ໃນ ໃນການກະທຳກັມນເີ້ ອງ ຈາກອະກສຸ ນົ ກ້າວມາ ສາ້ ງກສຸ ນົ ຫຼກັ ປະຕິບັດການ ຈາກກຸສົນຂນ້ັ ຕໍ່າກວ່າ ກ້າວໄປສາ້ ງກຸສົນທສ່ີ ງູ ຂນ້ຶ ໄປໆ. ຈະຕອ້ ງໃຫ້ອອກມາ ເປັນການກະທຳ, ເລ່ືອງນ້ີ ເຮົາຄວນເນນັ້ ໃຫເ້ ຫນັ ແຈງ້ ກນັ ເລີຍໃນຫຼກັ ປະຕບິ ັດການ.ຈະຕອ້ ງໃຫ້ອອກມາເປັນການກະທຳ,ໃຫມ້ ກີ ານ ໃຫ້ມີການປະຕິບັດທຖ່ີ ືກຕອ້ ງ

32 ຫັຼກຊາວພດຸ ຊາວພດຸ ປະຕບິ ັດທ່ຖີ ືກຕອ້ ງ. ເພາະດຽວນ້ີ ຄົນທີ່ເອນີ້ ກນັ ວາ່ ຊາວພດຸ ນນັ້ ອອກນອກທາງ ໄປຂດູ ເລກຂດູ ເບີກມໍ ີ ໄປລໍຖາ້ ຜນົ ທາງໂຊກລາງ ໄສຍະສາດ ເສຍຫຼັກ ກັມໝົດ ກໍມີ ໄປອອ້ ນວອນສ່ິງສກັ ສດິ ໃຫດ້ ົນບນັ ດານກມໍ ີ ແມນ່ ຫຍັງ ຕ້ອງເອົາຫຼັກກັມທແ່ີ ທ້ ຕ່າງໆ ນາໆ ສບັ ສນົ ວຸ່ນວາຍກນັ ໄປໝດົ , ເຊງິ່ ລວ້ ນ ແລວ້ ແຕ່ ມາແກໄ້ ດ້ແລວ້ ອອກນອກທາງ ເສຍຫຼກັ ກັມໝົດ. ຖ້າໃຊ້ຫຼກັ ກມັ ແກ້ໃຫຖ້ ືກຈດຸ ຕ້ອງເວ້າົ ໃຫແ້ ຈງ້ ເລຍີ ບອກວາ່ ໃຫ້ສາ້ ງຄວາມສຳເລັດ ກໍຈະເກີດຜນົ ຢາ່ ງນີຄ້ ື ດ້ວຍການກະທຳ ບ່ແໍ ມ່ນວາ່ ລຖໍ າ້ ຜົນສຳເລັດດວ້ ຍການໄປ ອ້ອນວອນ, ໄປນອນຄອງຖ້າໂຊກແມນ່ ຫຍັງທຳນອງນີ້ ເວລານ້ີ ຈະສາ້ ງຄວາມສຳເລດັ ດ້ວຍການ ລັດທິລໍຖ້າຜນົ ບນັ ດານ ມນັ ມີເຕມັ ຊະບ້ານເມືອງແລ້ວ ຕອ້ ງເອາົ ກະທຳທີດ່ ີງາມຂອງຕນົ ຫຼັກກມັ ທີແ່ ທ້ມາແກ້ໄດ້ແລວ້ ຖາ້ ໃຊ້ຫຼກັ ກມັ ຈບັ ຈຸດໃຫຖ້ ກື ກໍຈະ ດວ້ ຍຄວາມ ເກີດຜົນຢາ່ ງນ້ີຄື “ຈະສາ້ ງຄວາມສຳເລດັ ດ້ວຍການກະທຳທດ່ີ ີ ພາກພຽນຢາ່ ງບໍປ່ ະໝາດ ງາມຂອງຕນົ ດວ້ ຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງບປ່ໍ ະໝາດ” ຫຼັກກມັ ນ້ີ ໄປເຊ່ືອມກບັ ຫຼກັ ຄວາມບປ່ໍ ະໝາດ ແລະຫຼກັ ຄວາມພຽນ, ກເໍ ອົາ ມາໃຊໄ້ ດໝ້ ົດ. ພຣະພດຸ ທະເຈົາ້ ຕັດໄວ້ວາ່ “ເຮົາເປັນກມັ ມະວາດ ເປນັ ກຣິ ິຍະວາດ ເປນັ ວິຣຍິ ະວາດ”. ພຣະອົງບໍໄ່ ດຕ້ ດັ ຂ້ໍດຽວລອຍໆ, ພຣະອງົ ຕັດເປນັ ຊຸດເລີຍວາ່ “ເຮົາປະກາດຫຼັກການກະທຳ ເຮາົ ປະກາດ ຫຼກັ ການທ່ີຕ້ອງກະ ທຳ ເຮາົ ປະກາດຫຼກັ ຄວາມພຽນ”. ໝາຍຄວາມວ່າ ການກະ ທຳຕອ້ ງມາຄ່ກູ ັບຄວາມພຽນ, ຄົນບໍມ່ ຄີ ວາມພຽນຈະເຮັດຫຍງັ ໄດໄ້ ຫວບໍ່. ເພາະສະນັ້ນ ຫຼກັ ການກສໍ ອດຄອ່ ງກນັ ຄືຕ້ອງມີ ຄວາມພຽນ. ດງັ່ ນັ້ນ ເວລາເວົາ້ ເລືອ່ ງກມັ ເພ່ອື ແກບ້ ັນຫາການເຂົາ້ ໃຈຜດິ , ຂໍໃຫ້ເອາົ ພຣະສດູ ນ້ີ ໄປອາ້ ງໄດເ້ ລຍີ ເວ້າົ ກັນເລອື້ ຍໆ ວ່າ ພຣະພຸດທະເຈົາ້ ເອງເປນັ ຜູ່ຕັດ “ເຮາົ ເປນັ ກັມມະວາດ… ເຮາົ ເປນັ ວິຣຍິ ະວາດ”. ເວົາ້ ຄູກ່ ັນ ເຮາົ ສອນຫຼັກກັມ ເຮາົ ສອນ ຫຼກັ ການກະທຳເຮົາສອນຫຼກັ ຄວາມພຽນ.ເມອ່ື ເວ້າົ ເຖງິ ກມັ ຕອ້ ງ

ຈຸດເລມີ່ ຕົນ້ ແລະຈດຸ ຮວ່ ມ ທີ່ມາລວມກນັ ເປັນແສງສະຫວ່າງ 33 ເວາົ້ ເຖິງຄວາມພຽນພ້ອມ ຈະໄດບ້ ່ໍຫຼງົ ເຂາົ້ ໃຈຜິດແຜກໄປ. ເພ່ອື ແກບ້ ນັ ຫາການເຂ້າົ ໃຈຜິດ ເອາົ ລະນໍ້ ທງັ ໝດົ ນ້ີເປັນຫຼັກໃຫຍ່ໃນແງ່ຂອງຫຼັກການ ຂໍໃຫເ້ ອົາ ພຣະສດູ ນໄ້ີ ປ ທ່ີຍດຶ ຖື ຫຼືເຊືອ່ ຖ.ື ເວ້ົາຢ້ຳກນັ ເລ້ອື ຍໆວ່າ ຫຼກັ ການຕອ້ ງໝນ້ັ ປະຕບິ ັດການຕ້ອງຈງິ ຈັງ ພຣະພຸດທະເຈ້ົາເອງເປນັ ຜຕູ່ ດັ “ເຮາົ ເປັນກັມມະວາດ… ແລວ້ ກມໍ າເຖງິ ຂໍ້ 2 ຄຫື ຼັກປະຕບິ ັດການ ຫຼຈື ະເອ້ີນວ່າ ເຮົາເປນັ ວິຣິຍະວາດ” ຂ້ປໍ ະຕບິ ັດກໍໄດ.້ ຂໃໍ ຫ້ມາຊອ່ ຍກນັ ພິຈາຣະນາວ່າເອາົ ແນວໃດ ຕອ້ ງເວາ້ົ ຄ່ກູ ນັ ດີ. ໃນນຂີ້ ຽນມາສະເໜໄີ ວ້ແລວ້ 7 ຂໍ້ ຕອນນ້ີ ຂໍອາ່ ນໃຫ້ຟັງ ຈະໄດ້ບຫ່ໍ ຼງົ ເຂົາ້ ໃຈຜດິ ແຜກ 2. ປະຕບິ ັດການ --ເກັບທ້ອນເງິນ ແລະແບງ່ ມາໃຫທ້ ານ/ບລໍ ຈິ າກ ເພອ່ື ບນັ ເທົາ ທຸກເພື່ອບຊູ າຄນຸ ເພອ່ື ສະໜບັ ສະໜຸນກມັ ດີຢ່າງໜ້ອຍອາທິດ ລະ…ເທື່ອ (ຕກັ ບາດຮວມຢູ່ໄດ້ໃນຂ້ນໍ ີ້). --ສະມາທານເບັນຈະສນີ (ໃນລະດັບທ່ີເໝາະສົມກບັ ອາຍຸ ຫຼື ສະພາບຊີວດິ -ບໍ່ໃຫ້ມຸມມົວ) ເວັ້ນອະບາຍະມກຸ . --ສດູ ມົນ ທ່ອງພຸດທະພດົ (ຄຳເວ້າົ ຂອງພຣະພຸດທະເຈົາ້ ) ບົດ ໜຶງ່ ຫຼຕື ອນໜຶງ່ ໂດຍເຂາ້ົ ໃຈຄວາມໝາຍ, ເຮັດຈິດໃຈໃຫສ້ ະ ຫງບົ ແລະອະທິຖານຈິດເພື່ອເປົ້າໝາຍທ່ີເປນັ ກສຸ ົນມລື້ ະ … ນາທີ. --ໄປທຽ່ ວຊມົ ວດັ ວາອາຮາມທ່ຮີ ່ົມເຢັນ ເດອື ນລະເທ່ືອ (ຫຼືໄປ ຮ່ວມກິດຈະກຳ ທກຸ ວນັ ສຳຄັນທາງພຣະພດຸ ທະສາສະໜາ). --ເຮດັ ກມັ ດີ (ບຸນ‚ ບຳເພນັ ປະໂຫຍດ) ເພື່ອອຸທິດແກ່ ພຣະຣັດ ຕະນະໄຕ, ບິດາມານດາ, ຄູອາຈານ ແລະທ່ານຜເູ່ ປນັ ບບຸ ພະ ກາລຂີ ອງສັງຄມົ ໃນອະດີດ ຢ່າງໜອ້ ຍອາທິດລະເທ່ອື --ກຳນດົ ມ້ຍື ກົ ເວັ້ນການບັນເທີງໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ ເດືອນລະ/ອາ ທດິ ລະ 1 ມື້ (ອາດຈະກຳນດົ ເບງິ່ ລາຍການບນັ ເທີງໃນແຕລ່ ະ

34 ຫຼັກຊາວພຸດ ມ້ນື ຳວາ່ ເທົ່າໃດຈ່ງຶ ຈະ ພໍດີ - ເປັນວັຕຢາ່ ງໜງຶ່ ) --ຕ້ັງເກນເພື່ອເຝິກຄວາມຮູ້ຈັກປະມານໃນການບໍລິໂພກ,ການ ກນິ -ເສບໃຫພ້ ດໍ ີ ຫຼກື ານບໍລິໂພກດວ້ ຍປັນຍາ. ໃຫຊ້ າວພດຸ ທກຸ ຄົນ ຂທໍ້ ີ 1. “ເກບັ ທ້ອນເງນິ ແລະແບງ່ ມາໃຫ້ທານ…” ເຝິກຕນົ ໃຫຮ້ ້ຈູ ັກການໃຫ້ [ຈັດເຂົ້າໃນໝວດ ເປນັ ຂໍ້ 6] ໃຫ້ຊາວພຸດທກຸ ຄນົ ມີການເຝກິ ຕນົ ໃຫ້ຮູ້ຈັກການໃຫ້ ໃຫ້ເປນັ ກິດຈະກຳທີ່ເຂາົ ຕ້ອງເຮດັ ແທໆ້ ຕອ້ ງເຮດັ ແທໆ້ ຈົນເປນັ ຊວີ ິດຈດິ ໃຈ. ຖາ້ ເຮດັ ບໄ່ໍ ດ້ເລືອ້ ຍໆ ກອໍ າທິດລະເທ່ືອ ຈົນເປັນຊວີ ດິ ຈິດໃຈ ເຝກິ ດ້ວຍການເຮດັ ໃຫເ້ ກີດໃຫ້ມີ ຈະດີບໍ່. ການຮັກສາເບນັ ຈະສນີ ຂອງເຮົາ ຂ້ໍທີ 2. “ສະມາທານເບັນຈະສີນ … ເວັນ້ ອະບາຍະມກຸ ” ກມໍ ີບັນຫາ ໃນຂໍ້ນີສ້ ັງເກດເຫນັ ວາ່ ແມ່ນແຕ່ການຮກັ ສາເບັນຈະສີນຂອງ ເຮົາກເໍ ປນັ ບນັ ຫາ ຄວາມເອາົ ຈິງເອົາຈງັ ບໍ່ມີ, ຄົນຈຳນວນຫຼາຍ ຄວາມເອາົ ຈງິ ເອາົ ຈງັ ບໍມ່ ,ີ ມັກຫຼບົ ຫຼກີ ເພາະຮູ້ສຶກຢາ້ ນວ່າຕົນເອງປະຕບິ ດັ ບ່ໍໄດ້ ເວລາ ຄົນຈຳນວນຫຼາຍມັກຫຼົບຫຼກີ ສະມາທານກໄໍ ດ້ແຕ່ເຮັດພໍເປນັ ພິທີ. ຖ້າຂາດຄວາມໜກັ ແໜ້ນ ແລະຈງິ ຈັງແມ່ນແຕ່ໃນຫຼກັ ພ້ືນຖານນ້ີ ການປະຕບິ ດັ ໃນພຣະ ຖ້າຂາດ ຫຼັກພືນ້ ຖານນ້ີ ສາສະໜາ ຈະເອົາດີໄດ້ຍາກ. ການປະຕິບດັ ໃນພຣະສາສະໜາ ຈະເອົາດໄີ ດຍ້ າກ. ອາດຕະມາເອງ ກຢໍ າກຈະຖາມທາງຝາ່ ຍຄອູ າຈານ ນຳວ່າ ພົບພ້ໍບນັ ຫາ ໃນເລ່ອື ງນຫ້ີ ຼືບໍ່ ? ຄເື ວລາຮັກສາສີນຂປໍ້ າ ນາຕິບາດ ທ່ີແປວ່າບໍທ່ ຳລາຍຊວີ ິດ, ລາງເທື່ອຈດຸ ເນນັ້ ກໄໍ ປຢູ່ ນຳມົດນຳຍງຸ ກເໍ ລຍີ ເຮດັ ໃຫ້ປະຕບິ ດັ ຍາກ ເຮດັ ແນວໃດເຮົາ ຈິງ່ ຈະໃຫເ້ ດັກນອ້ ຍຈົນເຖງິ ພດຸ ທະສາສະນກິ ທຸກຄົນ ມີຄວາມ ໝັນ້ ໃຈໃນຕົນເອງໃນການຮັກສາສີນ, ບ່ດໍ ງັ່ ນນັ້ ກຈໍ ະມວົ ແຕ່ ຫວນ່ັ ໄຫວລະແວງໃຈ ບໍສ່ ະບາຍໃຈຢູ່ນຳມົດນຳຍງຸ ທຳນອງນີ້ ແລວ້ ກໍເລີຍຢດຸ ຄາ້ ງຢທູ່ ີນ່ ້ັນ ບໄ່ໍ ປຮອດໃສ. ຄວນເອົາຫຼກັ ມາເວ້ົາກນັ ເພື່ອບໍໃ່ ຫຫ້ ຼົມໂລະເລະ ໃຫ້ ມນັ ແຈງ້ ຂ້ນຶ ມາຈກັ ໜອ່ ຍ ເພາະພຣະພຸດທະສາສະໜາເປນັ ສາ

ຈດຸ ເລີ່ມຕ້ນົ ແລະຈດຸ ຮວ່ ມ ທມ່ີ າລວມກັນເປັນແສງສະຫວ່າງ 35 ສະໜາຂອງການພັດທະນາຊວີ ິດ ເປັນສາສະໜາແຫ່ງການ ຄວນເອາົ ຫຼກັ ມາເວ້າົ ກນັ ສກຶ ສາ, ການທ່ຈີ ະເຝກິ ຕນົ ໃຫ້ດຂີ ຶນ້ ໆນ້ັນ ບໍ່ແມ່ນວ່າຈະປະຕິ ເພ່ອື ບໍໃ່ ຫຫ້ ຼມົ ໂລະເລະ ບັດກນັ ໄດ້ສົມບູນຂນ້ຶ ມາທັນທີ ເຮົາເລມ່ີ ພດັ ທະນາຈາກລະດບັ ພຣະພຸດທະສາສະໜາ ທ່ີນ້ອຍໄປຫາໃຫຍຂ່ ນ້ຶ ໄປ. ເປັນສາສນາຂອງການ ດັ່ງໃນເລື່ອງການຂາ້ ສດັ ນ້ນັ ແນ່ນອນວ່າ ສນີ ຂອງ ພດັ ທະນາຊີວດິ ພຣະເພິນ່ ເອາົ ຈງິ ເອາົ ຈັງໃນຂ້ໍນີ້ ເພາະເປນັ ເລອື່ ງຂອງການບ່ໍ ເປັນສາສນາແຫ່ງການສຶກສາ, ບຽດບຽນ, ແຕ່ຍ້ອນເອາົ ຈງິ ເອົາຈັງນີ້ແຫຼະ ເພິນ່ ຈຳແນກແຈກ ການທ່ີຈະເຝກິ ຕນົ ໃຫດ້ ີຂຶນ້ ໆນ້ັນ ແຈງອອກໄປໃຫ້ຈະແຈງ້ ຄວື າ່ ຖາ້ ຂ້າຄົນ ກໍປານາຕິບາດຄກື ັນ ແ ຕ່ ຫ າ ກ ໄ ປ ຢູ່ ໃ ນ ສີ ນ ໝ ວ ດ ທີ ໜຶ່ ງ ເ ຊິ່ ງ ມີ ໂ ທ ດ ໜັ ກ ທ່ີ ສຸ ດ ບແໍ່ ມ່ນວ່າຈະ ປະຕິບດັ ເປັນປາຣາຊິກ. ປານາຕບິ າດຂນັ້ ຂາ້ ຄນົ ເປັນປາຣາຊິກ ຂາດ ໄດສ້ ົມບູນຂນຶ້ ມາທັນທີ ຈາກຄວາມເປັນພຣະເລຍີ ຕອ້ ງລາສກິ ຂາຢາ່ ງດຽວ. ແຕຖ່ າ້ ປາ ເຮາົ ເລີມ່ ພດັ ທະນາຈາກລະດບັ ທ່ີ ນາຕິບາດຂ້າສັດອນ່ື ກໄໍ ປຢູໃ່ ນຂ້ັນປາຈິດຕີ ເປັນໂທດເບົາ ນ້ອຍໄປຫາໃຫຍຍ່ ່ິງຂຶ້ນໄປ ມາປົງອາບດັ ກັນໄດ,້ ພຣະພິກຂຂຸ າ້ ສັດແລວ້ ມາປົງອາບດັ ກໍ ໝດົ ເລ່ືອງ. ປານາຕິບາດ - ຂາ້ ສດັ ຄົນທີ່ບໍສ່ ນົ ຫຍັງກໍຖິມ້ ໝດົ ສ່ວນຄນົ ທີ່ລະອຽດປະນີດ ກໍໄດ້ແຕ່ຢ້ານຜິດໄປໝດົ ຂາດຄວາມໝັ້ນໃຈໃນຕົນເອງ ແຕ່ບດັ ນ້ີ ໃນສນີ 5 ຂອງຄະຣາວາດ ເຊ່ງິ ບອກໄວ້ ລວມໆເປັນຫຼັກ ຍັງບໍ່ໄດໄ້ ຈ້ແຍກ, ປານາຕິບາດກໍຄືກັນໝົດ ເລຍີ ຂ້າສັດໃດ ຊະນິດໃດກປໍ ານາຕບິ າດໝົດ. ບດັ ນ້ີ ເມືອ່ ບ່ໍ ໄດສ້ ຶກສາໃຫ້ເຂົ້າໃຈແຈ່ມແຈງ້ ກໍຫຼົມໂລະເລະມືດມົນ, ຄົນທ່ີ ບສໍ່ ນົ ຫຍງັ ກຖໍ ມ້ິ ໝົດ ບເ່ໍ ອົາຫຍງັ ເລຍີ ສວ່ ນຄນົ ທີລ່ ະອຽດປະນີດ ກໍໄດແ້ ຕຢ່ ້ານຜດິ ໄປໝົດ, ໂອຍ…ເຈິຍງຸ ເຈິມດົ ເຈແິ ມງສາບ ຂີ້ເຂບັ ແມງງອດ ຕ່າງໆ ນາໆ ກບໍ ່ສໍ ະບາຍໃຈແລວ້ , ຂາດ ຄວາມຈະແຈ້ງ ເລຍີ ຂາດຄວາມໝັ້ນໃຈ ໃນຕນົ ເອງ. ບດັ ນ້ີ ເຮົາມາປະຕບິ ັດຕາມຫຼັກການສກຶ ສາ ທ່ີຈະເຝິກ ເຮົາມາປະຕິບັດຕາມ ໃຫ້ເກີດການພດັ ທະນາຈະດຫີ ຼືບ່ໍ ເຊິ່ງສ່ິງສຳຄັນຢທູ່ ່ີ ຄວາມຈະ ຫຼັກການສກຶ ສາ ແຈ້ງ ແລະເປັນຈິງ. ກຮໍ ຽນແບບ ສີນຂອງພຣະນັ້ນລະ ມາຈຳ ແນກໄຈ້ແຍກອອກໄປຕາມຫຼກັ ທີ່ເພ່ນິ ໃຫໄ້ ວ້ແລວ້ . ທຈີ່ ະເຝກິ ໃຫ້ເກີດການພັດທະນາ ສ່ງິ ສຳຄນັ ຢູ່ທີຄ່ ວາມຈະແຈ້ງ ແລະເປນັ ຈງິ

36 ຫກຼັ ຊາວພດຸ ມາຈຳແນກໄຈແ້ ຍກ ໃນສນີ ຫາ້ ເອາົ ຂປ້ໍ ານາຕິບາດນເ້ີ ປນັ ຕົວຢ່າງ. ທຳອດິ ຕາມຫຼກັ ພຣະສດູ ໜ່ງຶ ທີແ່ ປວ່າສັດ ໃນຄຳວາ່ ປານາຕບິ າດນນ້ັ ກ່ອນອືນ່ ໝົດ ເພິນ່ ປານາຕິບາດ ເພນິ່ ເຈາະຈງົ ໝາຍເຖິງສັດຄືຄົນເຮາົ ນີ້. ໃນພຣະສູດໜ່ຶງຕດັ ໄວ້ເຖິງປານາຕິ ສດັ ຄືຄົນເຮົານກ້ີ ່ອນອນ່ື ບາດ ໝາຍເອົາສະເພາະຄນົ ເທາົ່ ນນັ້ , ປານາຕິບາດ ໃນພຣະ ສູດນີ້ ເປັນຕວົ ຢ່າງໃຫ້ເຫັນກລໍ ະນີທີ່ໝາຍເຖງິ ມະນດຸ ຢາ່ ງດຽວ. ຂໍຍກົ ເອາົ ພຸດທະພົດນັນ້ ມາໃຫ້ເບິ່ງ (ອງັ .ປນັ ຈກ.22/178/232). ພິກຂຸທງັ ຫຼາຍ ພວກທ່ານເຂາ້ົ ໃຈວາ່ ແນວໃດ ທ່ານທງັ ຫຼາຍເຄີຍໄດເ້ ຫນັ ຫຼໄື ດຍ້ ິນແນ່ບ່ວໍ າ່ ບກຸ ຄນົ ຜນູ່ ້ີລະປານາຕິ ບາດ ເປນັ ຜງູ່ ົດເວນັ້ ຈາກປານາຕິບາດແລ້ວ, ຣາຊາທງັ ຫຼາຍຈບັ ເຂົາມາປະຫານ ຈັບເຂ້ົາຄຸກ ເນລະເທດ ຫຼືລງົ ໂທດ ຕາມປດັ ໄຈ ເພາະການງົດເວ້ນັ ຈາກປານາຕິບາດເປນັ ຕົນ້ ເຫດຫຼບື ?ໍ່ “ບ່ເໍ ຄຍີ ໄດ້ຍິນ ຂະນ້ອຍ” ຖກື ແລວ້ ພກິ ຂທຸ ງັ ຫຼາຍ ແມນ່ ແຕເ່ ຮາົ ເອງກບໍ ່ໍເຄຍີ ເຫັນ ບໍເ່ ຄີຍໄດ້ຍິນ… ມແີ ຕເ່ ຂາົ ຈະປະກາດການກະທຳຊວົ່ ວ່າ ຄົນຜູ່ ນຂີ້ ້າຜ່ຍູ ງິ ຫຼືຂ້າຜູ່ຊາຍ, ຣາຊາ ທງັ ຫຼາຍຈຶງ່ ຈັບເຂົາມາປະຫານ ເອາົ ເຂົາ້ ຄກຸ ເນລະເທດ ຫຼລື ົງໂທດຕາມປດັ ໄຈ ເພາະປານາຕິ ບາດເປນັ ຕ້ົນເຫດ. ເປັນແນວນ້ີ ທ່ານທັງຫຼາຍເຄີຍເຫນັ ຫຼເື ຄຍີ ໄດ້ຍນິ ມາບ?່ໍ ຂະຫຍາຍຄວາມກວາ້ ງອອກໄປ “ເຄີຍເຫນັ ເຄຍີ ໄດ້ຍນິ ແລະຈະໄດຍ້ ນິ ຕ່ໆໍ ໄປອີກ ປກົ ຄມຸ ສດັ ທວົ່ ໆໄປ ຂະນອ້ ຍ” ປານາຕິບາດແບບໃດ ມີໂທດຫຼາຍບາບໜັກ, ສ່ວນໃນຄວາມໝາຍທ່ີປານາຕິບາດຂະຫຍາຍຄວາມ ກວ້າງອອກໄປປົກຄຸມສດັ ທົ່ວໆໄປ, ເພນ່ິ ສະແດງຫຼັກໃນການ ແບບໃດ ມີໂທດໜ້ອຍບາບເບົາ ພິຈາຣະນາວ່າ ປານາຕິບາດແບບໃດ ມໂີ ທດຫຼາຍບາບໜັກ, ແບບໃດມໂີ ທດໜ້ອຍບາບເບາົ ຂໍຍກົ ຄຳຂອງເພ່ິນມາໃຫ້ເບງິ່ ດັ່ງນີ້ (ພໍ້ໃນອັດຖະກະຖາ 8 ຄຳພີ ເຊ່ນັ ທີ.ອ.1/8/68)

ຈຸດເລ່ີມຕ້ນົ ແລະຈດຸ ຮວ່ ມ ທມ່ີ າລວມກນັ ເປນັ ແສງສະຫວາ່ ງ 37 ໃນບັນດາສັດເດຍລະສານເປນັ ຕ້ນົ ທີປ່ າສະຈາກ ຄນຸ ຄວາມດີ, ປານາຕບິ າດຕ່ສໍ ດັ ນອ້ ຍ ຄວນຮູວ້ ່າມີໂທດ ໜອ້ ຍ ຕໍ່ສດັ ໃຫຍ່ມີໂທດຫຼາຍເພາະເຫດໃດ? ເພາະມີການ ລງົ ມືລງົ ແຮງຫຼາຍ ເຖິງຈະລົງມືລງົ ແຮງທ່ກໍ ັນ ກເໍ ພາະມຂີ ະ ໜາດໃຫຍ່ກວ່າ ໃນບນັ ດາມະນຸດທີ່ມຄີ ນຸ ຄວາມດີ ປານາຕິ ພໍໃ້ ນອດັ ຖະກະຖາ 8 ຄຳພີ ບາດຕໍ່ຜ່ມູ ີຄນຸ ຄວາມດີໜ້ອຍ ມີໂທດໜອ້ ຍ ຕຜ່ໍ ູ່ມີຄນຸ ຄວາມ ປານາຕບິ າດ ດຫີ ຼາຍ ມໂີ ທດຫຼາຍ ອີກຢ່າງໜ່ງຶ ໃນກໍລະນີທີຮ່ າ່ ງກາຍ ແລະຄນຸ ຄວາມດີທກໍ່ ນັ ເມ່ືອກິເລດ ແລະຄວາມພຽນພະຍາ ສັດນອ້ ຍ - ມໂີ ທດໜ້ອຍ ຍາມອ່ອນ ກມໍ ີໂທດໜອ້ ຍ ເມອື່ ກິເລດ ແລະຄວາມພະຍາ ສດັ ໃຫຍ່ - ມໂີ ທດຫຼາຍ ເພາະເຫດໃດ? ເພາະມີການລົງມືລງົ ແຮງຫຼາຍ ຍາມແຮງ ກໍມີໂທດຫຼາຍ. ຂ້ໍ ຫຼເື ກນໃນການພິຈາຣະນາທ່ສີ ຳຄນັ ຄືສດັ ນ້ັນໆ ມີ ເກນໃນການພິຈາລະນາທີ່ສຳຄນັ ຄຸນຄວາມດີ ຫຼເື ປນັ ສັດຮາ້ ຍມໂີ ທດ‚ ຄົນທີຂ່ າ້ ມີກເິ ລດທຊ່ີ ຸກຍູ້ ຄື ສດັ ນັ້ນໆ ມຄີ ນຸ ຄວາມດີ ເຈຕະນາ ເຊ່ນັ ມຄີ ວາມອາຄາດບາດຮາ້ ຍ ຢາກຂົມ່ ເຫງກກ່ໍ ວນ ຫຼເື ປັນສັດຮ້າຍ ມໂີ ທດ ຫຼືບ່ໍ‚ ໃຊຄ້ ວາມພະຍາຍາມກະກຽມ ແລະລງົ ມື ລງົ ແຮງຫຼາຍ ຫຼື ພຽງແຕ່ເປັນເລອ່ື ງສະເພາະໜ້າຜ່ານມາທນ່ໍ ນັ້ ‚ ນອກຈາກນ້ີ ກໍ ມເີ ລືອ່ ງຂະໜາດ ວ່າເປັນສດັ ໃຫຍ່ ຫຼສື ດັ ນ້ອຍ. ຖ້າເຈາະຈິ້ມລົງໄປອີກ ອງົ ປະກອບຫຼກັ ກໍຄື ຄນຸ ຂອງ ອົງປະກອບຫຼັກຄື ຝ່າຍທຖີ່ ກື ຂາ້ ກັບເຈຕະນາຂອງຜູ່ຂ້າ. ດັງ່ ທີໄ່ ດ້ເວ້ົາມາແລວ້ ຄຸນຂອງຝາ່ ຍທ່ຖີ ກື ຂາ້ ຖ້າຂາ້ ຄນົ ຫຼືສັດທີມ່ ຄີ ຸນປະໂຫຍດກໍບາບແຮງໂທດຫຼາຍແຕຖ່ ້າ ຂ້າສັດຮ້າຍທເ່ີ ປັນພດິ ເປນັ ໄພ ເປັນອັນຕະລາຍກໍມໂີ ທດໜ້ອຍ ກບັ ຖາ້ ເຈຕະນາທຂີ່ າ້ ນນ້ັ ມີກິເລດແຮງ ເຊັນ່ ຄດິ ຈະຂົມ່ ເຫງ ບຽດ ເຈດຕະນາຂອງຜຂູ່ ້າ ບຽນ ທັງທມ່ີ ນັ ບໍ່ໄດ້ເຮດັ ຫຍງັ ເລີຍ ມັນກຢໍ ຂູ່ ອງມັນດີໆບໍ່ໄດ້ ເປັນພິດເປນັ ໄພ ກໍມເີ ຈຕະນາປອງຮ້າຍ ໄປທຳຮ້າຍກວນມັນ, ຖ້າເຈດຕະນາຂ້ານັ້ນ ອນັ ນ້ເີ ປັນບາບຫຼາຍ ມໂີ ທດຫຼາຍ. ແຕ່ຖາ້ ບໍ່ໄດມ້ ີກິເລດຄດິ ຮ້າຍ ມກີ ິເລດແຮງ ໃດໆ ເຊ່ນັ ເຮັດໄປເພ່ອື ປອ້ ງກນັ ຕວົ ກໍມໂີ ທດໜ້ອຍ ດັງ່ ນເີ້ ປັນ ຕນ້ົ . ບາບຫຼາຍ ໂທດຫຼາຍ ຖ້າບໍ່ໄດມ້ ກີ ິເລດຄດິ ຮ້າຍໃດໆ ເຊັ່ນ ເຮັດໄປເພື່ອປ້ອງກັນຕົວ ກໍມໂີ ທດໜ້ອຍ

38 ຫຼັກຊາວພຸດ ເປນັ ໄປໄດ້ບ່ໍວ່າ ເມອ່ື ເບິ່ງສນີ ຂອງພຣະເປັນຫຼັກວ່າ ເພນ່ິ ຍັງປັບໂທດ ໃຫ້ມຄີ ວາມສຳນກຶ ໃນຕນົ ເອງ ໜ້ອຍຫຼາຍກວ່າກັນ ແລວ້ ເຮາົ ກມໍ າພິຈາຣະນາປະຕິບັດໃນ ການ ຖືສນີ ຂອງຄະຣາວາດ. ເປັນໄປໄດ້ບວ່ໍ ່າ ເຮາົ ຈະໃຫເ້ ດກັ ແລວ້ ມຄີ ວາມແນ່ນອນ ນອ້ ຍມຄີ ວາມສຳນຶກໃນຕົນເອງ ແລ້ວມຄີ ວາມແນ່ນອນ ແລະ ແລະ ໝັ້ນໃຈ ໃນຕົນເອງ ໝັ້ນໃຈໃນຕົນເອງ ໃນການຮັກສາສນີ ດ່ງັ ເຊ່ນັ ເວລາສະມາ ທານສນີ ນ້ັນ ໃນໃຈຂອງແຕລ່ ະຄົນບອກຕົນເອງໄດ້ ຫຼືຈະບອກ ໃນການຮັກສາສີນ ອອກມາ(ບໍ່ແມນ່ ການປະຕຍິ ານ) ວ່າຂາ້ ພະເຈ້າົ ຈະມເີ ມດຕາ ຕສ່ໍ ບັ ພະສດັ ສດັ ທຸກຊະນິດນອກຈາກສັດຮາ້ ຍ ທ່ີເປນັ ໄພອນັ ເວລາສະມາທານສນີ ຕະລາຍຢ່າງນນ້ັ ໆແລວ້ ຂາ້ ພະເຈາົ້ ຈະບ່ໍບຽດບຽນກກ່ໍ ວນ ຫຼື ພ້ອມທີ່ຈະເຮັດໄດ້ເທ່ົາໃດກໍ ຂ້ອຍຈະບຂໍ່ າ້ ສັດຕັ້ງແຕລ່ ະດບັ ນ້ີຂຶ້ນໄປ. ແຕ່ບໍໄ່ ດຢ້ ຸດຢູ່ພຽງ ສະມາທານເທາ່ົ ນ້ນັ ໃນໃຈ ເທ່າົ ນແ້ີ ລ້ວຕໄ່ໍ ປເຮາົ ຈະພັດທະນາ ຂຶນ້ ອີກ, ໝາຍຄວາມວ່າໃນ ຂະນະນັນ້ ເຮາົ ມີຄວາມພ້ອມ ທ່ີຈະເຮດັ ໄດເ້ ທົາ່ ໃດມຄີ ວາມ ໃຫ້ແຈງ້ ໃນໃຈຕນົ ເອງ ໝ້ນັ ໃຈໃນຕົນເອງເທາົ່ ໃດ ກສໍ ະມາທານເທົ່ານນັ້ ກອ່ ນ. ບອກ ແລ້ວຕ່ໄໍ ປເມື່ອມຄີ ວາມສາມາດ ວາ່ ໃນຂ້ນັ ນ້ີ ຂ້າພະເຈົາ້ ມີຄວາມພ້ອມທ່ຈີ ະເຮດັ ໄດທ້ ໍ່ນີ້ ໃຫແ້ ຈ້ງ ໃນໃຈຕນົ ເອງ. ແລ້ວຕ່ໍໄປເມອື່ ມີຄວາມສາມາດ ກຈໍ ງຶ່ ພັດທະນາ ກພໍ ດັ ທະນາສງູ ຂ້ນຶ ໄປ ສູງຂຶ້ນໄປຕາມລຳດບັ . ຕາມລຳດບັ ນີຄ້ ື ຫຼັກຂອງພຣະພດຸ ທະສາສນາ ທ່ເີ ປັນ ສາສນາຂອງການສກຶ ສາ ບແ່ໍ ມນ່ ປອ່ ຍປະລະເລີຍ ຈ່ຶງສອດຄ່ອງກັບຫຼັກການຂອງພຣະພຸດທະສາສະໜາ ບໍ່ເອົາເລີຍ ທເີ່ ປັນສາສະໜາແຫ່ງການສກຶ ສາ, ເຊງິ່ ສອນຄນົ ໃຫເ້ ຝິກຕົນ ກາຍເປນັ ວ່າ ໃຫ້ມີການພດັ ທະນາຍ່ງິ ຂ້ນຶ ໄປ, ບ່ແໍ ມນ່ ປ່ອຍປະລະເລຍີ ແຕ່ ເມອື່ ເຮາົ ຍັງບໍ່ພ້ອມ ເຮາົ ກຂໍ ພໍ ດັ ທະນາຕນົ ເອງໃນລະດບັ ທ່ີເຮັດ ຊາວພດຸ ນອ້ີ ນັ ໃດກໍໄດ້ ໄດ້ ໃຫ້ມຄີ ວາມໝ້ນັ ໃຈທີຈ່ ະເຮດັ . ບ່ໍແມນ່ ວ່າຍັງບ່ພໍ ອ້ ມເທ່ອື ໂລເລ,ມດື ໆມວົ ໆໄປໝົດ ກບໍ ເໍ່ ອາົ ຫຍັງເລຍີ ແລວ້ ກຢໍ ູ່ກັນໄປຢາ່ ງນ້ັນ. ກາຍເປັນວາ່ ຊາວ ຢູ່ກນັ ໄປດວ້ ຍຄວາມຮູສ້ ຶກບ່ໍ ພດຸ ນີ້ ອັນໃດກໄໍ ດ້ ໂລເລ, ມືດໆມວົ ໆໄປໝົດ, ແລ້ວກຢໍ ູ່ ກັນໄປ ແນນ່ ອນ ບໍ່ໝນ້ັ ໃຈໃນຕົນເອງ. ດ້ວຍຄວາມຮູສ້ ກຶ ທບ່ີ ແໍ່ ນ່ນອນ ແລະໝັ້ນໃຈໃນຕນົ ເອງ.

ຈດຸ ເລ່ີມຕນ້ົ ແລະຈຸດຮວ່ ມ ທມ່ີ າລວມກັນເປັນແສງສະຫວ່າງ 39 ສີນຫ້າ ຢທູ່ ເີ່ ຈຕະນາບ່ບໍ ຽດບຽນ ເລ່ອື ງນ້ີ ອາດຕະມາກຢໍ າກຟງັ ຄວາມຄິດເຫັນຂອງຄູ ອາຈານນຳວາ່ ຮສູ້ ຶກແນວໃດ ແລະເຫນັ ແນວໃດ. ຜບູ່ ໍລິຫານໂຮງຮຽນວຖິ ີພດຸ : “ໃນໄລຍະທຳອິດຂອງການເຮດັ ເລືອ່ ງການສກຶ ສາ, ເດກັ ນອ້ ຍໆ ເວລາເຫັນມົດ ເຂົາຈະເອົາ ຕີນຢຽບທນັ ທີ, ເອົານຳບໍ່ທັນ ຮອ້ ງຫາ້ ມກໍບທ່ໍ ນັ . ຜໃູ່ ຫຍກ່ ໄໍ ດ້ ແຕຄ່ ິດວ່າ “ໝດົ ຫວງັ ” ເພາະນ້ີແມນ່ ສນັ ຊາດຕະຍານດິບ ຂອງມະນຸດ ທຳລາຍຜທູ່ ີດ່ ອ້ ຍກວາ່ ທັນທ.ີ ເມື່ອເວລາເຂ້ົາສສູ່ ັດ ຈະທັມຂອງພຣະພຸດທະສາສະໜາ “ເດກັ ນັ້ນຮູໄ້ ດ້ ສອນໄດ້ ເຝິກໄດ”້ ກໍເຂົ້າສູ່ມຕິ ທິ ຕີ່ າ່ ງໄປເລີຍ ຄື ໃຫ້ເຂາົ ເຈາົ້ ຮວູ້ າ່ ມົດ ກມໍ ີຊວີ ິດຄືກັບຕົວເດັກເອງ ເປນັ ໝທູ່ ີ່ຢ່ອູ ອ້ ມຂາ້ ງຂອງເຂົາ. ເມ່ືອເຫັນແລ້ວ ເຂົາກໍຈະໄປຈອບເບງ່ິ ຫຼາຍກວ່າ ຂະນ້ອຍ, ແລວ້ ກກໍ ບັ ມາເລົ່າສູ່ຟັງວາ່ ເຫັນມດົ ສະແດງທາ່ ທາງເອົາໜວດ Antenna ມາຕຳກັນໄປມາ. ເຂາົ ຈະຈອບເບງ່ິ ແນວນ້ີ ເປນັ ໝູ່ ຂອງຊວີ ດິ ຂະນອ້ ຍ. ສ່ວນຕອນສະມາທານສນີ ກໄໍ ດແ້ ປຄວາມ ໝາຍທຈ່ີ ະແຈງ້ ໃຫ້ເດກັ ນ້ອຍເຂ້າົ ໃຈນຳ ຂະນ້ອຍ ”. ຕອບ : ໃນຕອນຕົ້ນ ການສອນແນວນ້ີ ເປັນການວາງພນື້ ຖານ, ການວາງພື້ນຖານ ຖວື າ່ ດສີ ມົ ຄວນ. ຕົວຫຼັກຕອນນຢ້ີ ທູ່ ່ກີ ານປກູ ຝັງພດັ ທະນາເມດ ຕວົ ຫຼັກຢູ່ທ່ີການປູກຝງັ ຕາ ພ້ອມທັງກະຣຸນາ ເຊ່ງິ ເປນັ ທັມ ຫຼຄື ນຸ ສົມບັດທ່ປີ ົກກວມ ເພື່ອ ພັດທະນາເມດຕາ ພອ້ ມທັງ ໃຫ້ຢ່ຮູ ວ່ ມກນັ ດວ້ ຍດມີ ຄີ ວາມສກຸ ໃນໂລກ, ທັງເປນັ ການພັດທະ ນາຈດິ ໃຈຂອງເດກັ ນ້ອຍເອງ ໃຫ້ສພຸ າບ ອອ່ ນນ້ອມ ດີງາມ, ກະຣນຸ າ ພອ້ ມທັງ ເປັນຖານໃຫກ້ ານເວ້ັນປານາຕິບາດໄປຕະຫຼອດໄລ ພດັ ທະນາຈດິ ໃຈຂອງເດກັ ນອ້ ຍ ຍະຍາວ. ໃນຕອນທຳອິດ ຈຶງ່ ເຫັນວ່າ ວາງຖານແບບນ້ດີ ີແລ້ວ. ໃຫ້ສພຸ າບ ອ່ອນໂຍນ ດງີ າມ ແຕ່ບດັ ນີ້ ຂພ້ໍ ຈິ າຣະນາຢ່ບູ ອ່ ນວາ່ ຈະຕອ້ ງກຽມພ້ອມ ເປນັ ຖານໃຫ້ການ ເວ້ັນປານາຕິບາດ ໄປຕະຫຼອດໄລຍະຍາວ

40 ຫກັຼ ຊາວພດຸ ແຕ່ບດັ ນ້ີ ຂໍ້ພຈິ າລະນາຢບູ່ ອ່ ນວ່າ ເພືອ່ ການພັດທະນາ ໃນຂນ້ັ ຕໍໄ່ ປ. ອາດຈະຕ້ອງມາຄິດວ່າ ໃນ ຕອ້ ງກຽມພອ້ ມ ຂັ້ນໃດ ເວລາໃດ ບັນຫາດ່ງັ ຕອນຕນ້ົ ພຸ້ນ ຈະເກດີ ຂນ້ຶ ໄດ້ ເຊັນ່ ຄວາມຂດັ ແຍ່ງໃນໃຈຕົນເອງ, ດ່ງັ ທ່ພີ ົບເຫັນກັນຢ່ໃູ ນພວກຜູ່ ເພອ່ື ການພັດທະນາ ໃນຂັນ້ ຕ່ໄໍ ປ ໃຫຍ່. ຕໍ່ໄປ ເຮາົ ຢາກຈະໃຫປ້ ະຕບິ ັດສນີ ກັນດ້ວຍຄວາມແນ່ ຢາກຈະໃຫ້ປະຕິບດັ ສນີ ກັນ ນອນ ແລະມຄີ ວາມໝ້ັນໃຈ ເຊ່ງິ ກໍໝາຍຄວາມວາ່ ໃຫ້ມຄີ ວາມ ດວ້ ຍຄວາມແນ່ນອນ ໝ້ັນໃຈ ຈິງຈັງຂ້ຶນມາອີກດວ້ ຍ. ໃຫ້ມຄີ ວາມຈິງຈງັ ຂຶນ້ ມາ ແບບເຫດຜົນ ຄື ສຳລບັ ເດັກນ້ອຍ ແນນ່ ອນວ່າເຮາົ ສອນໃຫມ້ ເີ ມດຕາ ໃຫຖ້ ສື ີນດວ້ ຍ ປນັ ຍາ ກະຣຸນາ ໂດຍໃຫ້ຮູ້ເຫດຜນົ ວ່າ ສດັ ອ່ນື ເຂົາກມໍ ີຊີວດິ ເຊັ່ນດຽວ ເຂົາກໍຈະເຫນັ ພແໍ່ ມມ່ າສັກຢາ ກັນ, ເຮົາຮັກຊີວດິ ຂອງເຮົາສນັ ໃດ ເຮົາຮັກສກຸ ຊັງທຸກສັນໃດ, ກຕໍ ອ້ ງມີຄຳຕອບໃຫເ້ ຂາົ ນຳ ສດັ ອ່ນື ກໍຮກັ ຊີວດິ ຮກັ ສຸກຊັງທຸກສນັ ນນ້ັ . ອັນນ້ີ ເປັນການອະທິ ບາຍແບບກວມລວມ ແລະດ້ວຍເຫດຜນົ ຄືໃຫຖ້ ສື ນີ ດ້ວຍປນັ ພ້ອມບ່ໍ ຍາ. ແຕ່ຕໍໄ່ ປ ເຂົາກຈໍ ະເຫັນພ່ແໍ ມມ່ າສັກຢາ ເອ້ົາ… ແລ້ວເປນັ ທຈີ່ ະໃຫເ້ ຂົາຮຫູ້ ຼັກນີ້ ຫຍງັ ພ່ໍແມ່ ຄເື ຮດັ ແນວນລີ້ ະ. ເຮາົ ກໍຕອ້ ງມຄີ ຳຕອບໃຫ້ເຂົານຳ ພ່ແໍ ມຕ່ ອ້ ງພ້ອມທີ່ຈະຕອບອນັ ນ້ນີ ຳ. ຈະພ້ອມບໍທ່ ່ີວາ່ ພມໍ າ ຮອດນ້ີ ເຮົາຈະໃຫເ້ ຂົາຮູ້ຫຼັກນ.້ີ ກຽມເຂາົ ເຈົາ້ ໃຫພ້ ້ອມ (ຜເູ່ ປັນແມ:່ ) “ເຂາົ ເຈາ້ົ ກໍເຫັນເຮົາເຮດັ ຄກື ັນ ຂະນອ້ ຍ ແຕ່ໂດຍ ສຳລບັ ການມຊີ ີວິດຢ່ໃູ ນໂລກ ຫຼກັ ຄິດຂອງຂະນ້ອຍກໍຄວື າ່ ອະທບິ າຍໃຫ້ເຂົາຟັງວ່າເຮາົ ເຮດັ ໄປຍ້ອນຫຍງັ . ແຕ່ກຈໍ ະບອກວ່າ ຕ່ໍໄປນ້ຈີ ະຊື້ພືດທ່ເີ ປນັ ຢາ ເມື່ອເຂົາໄປເປັນຜູໃ່ ຫຍ່ ໄວ້ ຈະບ່ໍຕ້ອງໄດສ້ ກັ ຢາ ຂະນ້ອຍ. ແຕກ່ ໍມີຄວາມຄິດວາ່ ເລ່ອື ງ ເຂົາຕ້ອງຮ້ຫູ ຼັກນນ້ີ ຳ ການສອນບໃ່ໍ ຫຂ້ ້າສດັ ຕັດຊວີ ິດນ້ີ ສາມາດບອກໄດເ້ ລຍີ ໂດຍທີ່ ຕອ້ ງສາມາດໄຈແ້ ຍກ ບ່ໍຮສູ້ ກຶ ວາ່ ຍາກ ຫຼືຜິດ ຂະນ້ອຍ”. ເຂົາຈະມຄີ ວາມໝ້ັນໃຈ ຕອບ : ຖາ້ ແບບນ້ັນກໍບ່ເໍ ປນັ ຫຍງັ ແລະເລ່ອື ງຫຼກັ ການນ້ກີ ໍແມນ່ ໃນການປະຕບິ ັດຫຼາຍຂ້ືນ ຢູ່ແລວ້ , ຕວົ ຫຼັກການ ມັນກຢໍ ູ່ຢາ່ ງນັ້ນແຫຼະ ຄເື ວັ້ນຈາກປານາ ບ່ໍມຄີ ວາມຂດັ ແຍງ່ ໃນຕນົ ເອງ ຕິບາດ ກຕໍ ອ້ ງສອນ, ແຕ່ຈະສອນແນວໃດໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບ ພດັ ທະນາການຂອງເດັກນ້ອຍ ກຽມເຂາົ ເຈາ້ົ ໃຫ້ພ້ອມສຳລບັ ບມ່ໍ ືດມົວ

ຈດຸ ເລ່ີມຕົນ້ ແລະຈຸດຮວ່ ມ ທີ່ມາລວມກັນເປັນແສງສະຫວາ່ ງ 41 ການມຊີ ວີ ິດຢໃູ່ ນໂລກ ເມອື່ ເຂາົ ໄປເປນັ ຜໃູ່ ຫຍໃ່ ນມືໜ້ າ້ . ຈງ່ຶ ຄດິ ວ່າ ເຖງິ ຢ່າງໃດໃນລະດບັ ໜ່ຶງ ເຂາົ ຕອ້ ງຮູ້ຫຼັກນີນ້ ຳສາມາດ ໄຈ້ແຍກໃນເລ່ືອງທີວ່ າ່ ປານາຕິບາດຢາ່ ງໃດ ມີໂທດຫຼາຍ ໂທດໜອ້ ຍ, ຖາ້ ເຂາົ ເຂົ້າໃຈແລວ້ ເຂົາຈະມຄີ ວາມໝ້ນັ ໃຈໃນ ຕນົ ເອງໃນການປະຕິບດັ ຫຼາຍຂນື້ .ໃຫປ້ ະຕບິ ັດໄດດ້ ້ວຍ ຄວາມ ໝ້ນັ ໃຈໃນຕົນເອງ ມຄີ ວາມຮູ້ສກຶ ຈະແຈ້ງ ບມ່ໍ ຄີ ວາມຂດັ ແຍງ່ ໃນຕນົ ເອງ ບໍ່ມດື ມົວ ແລວ້ ກໍບ່ໍແມນ່ ເປນັ ໄປໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ຄຈື ະໄປຂາ້ ສດັ ໃດກໄໍ ດ້ໂດຍຮູ້ສກຶ ວາ່ ຄກື ນັ ໝົດ. ພໍແ່ ມກ່ ອໍ າດຈະອະທບິ າຍແກ່ລູກໄດ,້ ໂດຍບອກວ່າ ນີສ້ ັດໃດ໋ ເຮົາພະຍາຍາມຫຼກີ ລ່ຽງ, ເຮົາຮວູ້ ່າ ເຂົາກໍຮັກຊວີ ິດ ຂອງເຂາົ , ແຕ່ເຮາົ ເຫັນອັນຕະລາຍ ແມ່ຮັກລກູ ມັນອາດຈະ ເປັນອນັ ຕະລາຍຕ່ໍລູກ ແມ່ຈ່ຶງຕອ້ ງເລອື ກວ່າ ຈະເອາົ ອນັ ໃດ ລະຫວ່າງປະໂຫຍດໃຫຍ່ ກັບປະໂຫຍດນອ້ ຍ ໂທດຫຼາຍ ກບັ ໂທດໜອ້ ຍ. ອັນນີໝ້ າຍຄວາມວ່າ ຕ້ອງມີເຫດຜົນໃນລະດບັ ທ່ີ ຕອບໄດເ້ ປນັ ລຳດັບໄປເມອື່ ສູງຂນ້ຶ ໄປກອໍ ະທບິ າຍໄດອ້ ກີ ຜູ່ເປນັ ແມ່ : “ກເໍ ຮັດໃຫ້ຮູ້ສກຶ ເບາົ ໃຈຂນຶ້ ຂະນອ້ ຍ ເມອ່ື ໄດ້ອະທິ ບາຍໃຫເ້ ຂົາຟງັ ວາ່ ລະດບັ ຂອງບາບມີໜ້ອຍຫຼາຍແລວ້ ແຕກ່ ໍ ລະນີ” ຕອບ : ເຮົາຈະເຫນັ ໄດ້ຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າ ລກູ ຈະເຫັນແມ່ຂອງ ລູກຈະເຫນັ ວາ່ ເຂາົ ບໍ່ທຳຮ້າຍສດັ ທມີ່ ນັ ບ່ມໍ າລບົ ກວນເຮົາ ທມ່ີ ນັ ບໍມ່ ີໂທດເລຍີ , ແມ່ບ່ໍທຳຮາ້ ຍສັດ ທີເ່ ຮດັ ໄປແນ່ ກໍຍອ້ ນສັດມນັ ເປັນອນັ ຕະລາຍ, ມີໂທດ ແລະ ທ່ມີ ັນບໍ່ມາລົບກວນເຮົາ ແມ່ກໍພະຍາຍາມຫຼກີ ລຽ່ ງທີ່ສຸດແລ້ວ. ທເ່ີ ຮດັ ໄປແນ່ ກໍຍອ້ ນ ສດັ ມນັ ເປັນອັນຕະລາຍ ຜເູ່ ປນັ ພ່ໍ “ໃນຈດຸ ນ້ີ ຂະນອ້ ຍມຄີ ວາມຮູສ້ ກຶ ສັບສົນ ແຕ່ກມໍ ັກ ມີໂທດ ແມ່ກໍພະຍາຍາມຫຼີກລຽ່ ງ ແລະ ຮສູ້ ຶກຈບັ ໃຈທ່ີພຣະອາຈານເວ້ົາເຖິງ ເລ່ືອງຂອງສີນ ທີ່ສດຸ ແລ້ວ ຈດຸ ທຳອດິ ຄືການກຽມສິງ່ ທ່ີດີທີ່ສຸດສຳລັບເດັກ. ພໍ່ແມ່

42 ຫັກຼ ຊາວພຸດ ທຸກຄນົ ກພໍ ະຍາຍາມກຽມສ່ິງທດີ່ ທີ ່ສີ ດຸ ໃຫ້ລກູ , ແຕເ່ ລື່ອງທີ່ຂະ ນ້ອຍວ່າຍາກຫຼາຍ ກໍຄກື ານທ່ຈີ ະພດັ ທະນາໃຫ້ເຂົາສາມາດ ຈບັ ເອາົ ສ່ງິ ທ່ີດີ ໃນເລ່ືອງທບ່ີ ່ໍດໄີ ດ້ ຂະນ້ອຍ, ເຊິ່ງໃນທ່ີນ້ີ ຂະ ນ້ອຍຄດິ ວາ່ ອ່າວຍາກ. ເລອ່ື ງຕໍ່ມາກຄໍ ື ຈະເຮັດແນວໃດໃຫລ້ ູກເຂ້າົ ໃຈວາ່ ການ ທ່ີຈະຢູ່ໃນສັງຄົມດ້ວຍການຮັກສາສີນຫ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນໝົດໃນ ປດັ ຈບຸ ນັ ນີ້ ຂະນ້ອຍເອງຄິດວ່າອ່າວຍາກ. ເພາະວ່າແມ່ນແຕ່ ຫວ່າງກນ້ີ ີ້ ທີ່ພຣະອາຈານເວາົ້ ເຖິງເລ່ອື ງສັມມາຊີບນະ ຂະນ້ອຍ ທຸກມນື້ ້ີ ການທີ່ຈະປະກອບສມັ ມາຊບີ ເພືອ່ ທີ່ຈະໃຫ້ຄບົ ຖວ້ ນ ຕາມສນີ ຫາ້ ທັງໝົດນ້ີ ເຮົາເອງກໍຍັງເຮັດໄດ້ຍາກຢູ່ແລວ້ . ທີຢ່ າກຮຽນຖາມພຣະອາຈານກຄໍ ື ຂະນອ້ ຍເອງ ເຄີຍ ໄດ້ຮບັ ການສອນ ຈາກພຣະທ່ີຂະນ້ອຍສດັ ທາອົງໜຶ່ງ, ຂະນ້ອຍ ເອງຍງັ ບສໍ່ າມາດຖສື ນີ ຄບົ ທງັ ຫາ້ ຂໄໍ້ ດ,້ ເພນ່ິ ກບໍ ອກວ່າໃຫຖ້ ືສີນ ໃຫ້ຫຼາຍທສ່ີ ຸດເທ່າົ ທີຈ່ ະເຮດັ ໄດ້ ແຕ່ຖາ້ ຈຳເປັນຕ້ອງຜດິ ສນີ ແນ່ ກໍຂໃໍ ຫ້ຮູ້ໄວວ້ າ່ ໃນການທ່ຈີ ະຕອ້ ງຜິດສນີ ນັ້ນ ເປນັ ເລອ່ື ງຈຳ ເປນັ ໃນການດຳລງົ ຊວີ ດິ . ແບບນ້ບີ ່ໍຮ້ວູ ່າຖືກບ່ໍ ຂະນ້ອຍ ?” ເຮາົ ຈະພັດທະນາ ຕອບ : ກໍໄດ້ໃນລະດັບໜງ່ຶ ເມ່ືອຍງັ ບໍເ່ ຫນັ ທາງອອກທດີ່ ກີ ວ່າ ການຮກັ ສາສີນ ກໍຍັງດກີ ວ່າຖ້ິມສນີ ໄປເລຍີ , ແຕຖ່ ້າເຮາົ ມີຄວາມເຂາົ້ ໃຈຫຼາຍ ໃຫສ້ ມົ ບນູ ຂ້ຶນ ຂຶ້ນ ເຮາົ ຈະພັດທະນາການຮກັ ສາສນີ ຂອງເຮາົ ໃຫສ້ ົມບູນ ແລະ ເລອ່ື ງໜຶງ່ ກໍຄຈື ດຸ ປະສງົ ຂອງສນີ ໝນ້ັ ໃຈຫຼາຍຂ້ນຶ . ອີກເລ່ືອງໜ່ງຶ ກໍຄໃື ຫ້ເບງິ່ ຈດຸ ປະສົງຂອງສີນ. ໃນພຣະສດູ ດັ່ງທ່ີພຣະພຸດທະເຈົ້າໄດ້ຕັດໄວ້ໃນພຣະສູດ,ຈະໄດ້ ຈະໄດ້ເຫນັ ແຈ້ງວ່າ ເຫັນແຈ້ງວ່າ ການບຽດບຽນເປນັ ຕວົ ຕັດສນິ ທ່ສີ ຳຄັນ. ເຊັນ່ ໃນ ຂ້ໍມຸສາວາດ ການເວ້ົາຕວົ ະທ່ເີ ປັນຕວົ ຕັດສິນສຳຄັນ, ກຄໍ ເື ຈດ ການບຽດບຽນ ຕະນາທຳລາຍປະໂຫຍດຂອງຜອູ່ ່ນື ເປນັ ການບຽດບຽນຜອູ່ ່ນື , ເປັນຕົວຕດັ ສິນທີ່ສຳຄັນ ອັນນເີ້ ປນັ ມຸສາວາດແທ້. ຂຍໍ ົກພດຸ ທະພົດມາໃຫ້ສກຶ ສາເປັນ

ຈດຸ ເລມີ່ ຕນ້ົ ແລະຈດຸ ຮວ່ ມ ທີ່ມາລວມກນັ ເປັນແສງສະຫວ່າງ 43 ຕວົ ຢ່າງ (ອງັ ,ປັນຈກ,22/178/234‚ ທມີ່ າແຫ່ງດຽວກັບເລື່ອງປານາຕບິ າດຂ້າງເທງິ ) ພກິ ຂທຸ ງັ ຫຼາຍ ພວກທ່ານເຂົ້າໃຈວ່າແນວໃດ ກໍລະນີນາຍໝໍ ທ່ານທັງຫຼາຍ ເຄີຍໄດ້ເຫນັ ຫຼືໄດຍ້ ນິ ແດ່ບໍວ່າ ບຸກຄນົ ຜນູ່ ້ີ ຫຼຄື ນົ ຜູ່ເຝ້ົາຄນົ ເຈັບ ລະ ມຸສາວາດ ເປັນຜງູ່ ົດເວ້ນັ ຈາກມສຸ າວາດ, ແລວ້ ຣາຊາ ທງັ ຫຼາຍຈບັ ເຂາົ ມາປະຫານ ຈັບເຂ້າົ ຄກຸ ເນລະເທດ ຫຼືລງົ ເຫັນວາ່ ຄນົ ເຈບັ ໂທດຕາມປັດໄຈ, ເພາະການງດົ ເວັນ້ ຈາກມສຸ າວາດ ເປນັ ບມໍ່ ກີ ຳລັງໃຈພຽງພ,ໍ ຕນົ້ ເຫດຫຼືບ?່ໍ ບສ່ໍ າມາດຈະຮັບຮູ້ ຄວາມຈິງ ກ່ຽວກັບພະຍາດ “ບເ່ໍ ຄຍີ ຂະນອ້ ຍ” ຂອງເຂາົ ໄດ້ ຖືກແລ້ວ ພກິ ຂຸທັງຫຼາຍ ແມນ່ ແຕເ່ ຮາົ ກໍບ່ໍເຄຍີ ເຫັນ ກໍເວາ້ົ ຫຼກີ ລຽ່ ງ ເວ້າົ ຕວົ ະໄປ ບເ່ໍ ຄຍີ ໄດຍ້ ິນ… ມີແຕເ່ ຂາົ ຈະປະກາດການກະທຳຊວົ່ ວ່າ ຄົນຜູ່ນ້ີທຳລາຍປະໂຫຍດຂອງຜູ່ອື່ນ ຫຼືລກູ ຜູ່ອນື່ ດ້ວຍການ ແຕເ່ ຈດຕະນານ້ນັ ເວາ້ົ ຕວົ ະ,ຣາຊາທງັ ຫຼາຍຈງຶ່ ຈບັ ເຂາົ ມາປະຫານເອາົ ເຂາົ້ ຄກຸ ຫວງັ ດຕີ ຄໍ່ ົນເຈບັ . ເນລະເທດ ຫຼືລງົ ໂທດ ຕາມປັດໄຈ ເພາະປານາຕບິ າດ ເປັນຕ້ນົ ເຫດ. ເປນັ ແນວນ້ີ ທາ່ ນທງັ ຫຼາຍ ເຄີຍເຫັນ ຫຼືເຄີຍ ໄດຍ້ ິນມາບ່ໍ? “ເຄຍີ ເຫນັ ເຄຍີ ໄດ້ຍິນ ແລະຈະໄດ້ຍິນຕໆໍ່ ໄປອີກ ຂະນ້ອຍ” ໃນການພຈິ າຣະນາກລໍ ະນີເຊັນ່ ວາ່ ບາງທນີ າຍໝໍຕ້ອງ ເວ້າົ ຄືກັນກັບຕົວະຄນົ ເຈບັ ຖາ້ ເອາົ ຫຼັກນີ້ມາຊອ່ ຍເບງິ່ ວາ່ ຜດິ ສນີ ຫຼບື ໍ,່ ເມ່ອື ເບ່ງິ ທີເ່ ຈຕະນາລົມ ຈະເຫັນວາ່ ຍັງບ່ຜໍ ິດເຈຕະນາ ລົມຂອງສີນ ເພາະບໍ່ໄດຄ້ ດິ ຈະທຳລາຍປະໂຫຍດຂອງເຂາົ . ແຕໃ່ ນໃຈຈງິ ນນ້ັ ຜດັ ກົງກັນຂ້າມເລີຍ ເພາະນາຍໝຕໍ ້ອງການ ຈະຊ່ອຍຄົນເຈັບ ບ່ໃໍ ຫເ້ ສຍກຳລງັ ໃຈ ເພາະເຂາົ ອາດຈະເປນັ ໜກັ ກວ່າເກາ່ົ ໄດ້. ແຕ່ໃນກລໍ ະນີເຊ່ນັ ວາ່ ເມື່ອເຂົາມາທາງນ້ີ ເຈິເຮົາ ເຂົາ ບອກເຮົາວ່າ ເຂາົ ຫຼົງທາງໄປບຖໍ່ ກື , ມທີ າງແຍກສາມແຍກບໍຮ່ ູ້

44 ຫກັຼ ຊາວພດຸ ວ່າຈະໄປທາງໃດ. ເຮົາຮທູ້ າງ ແຕເ່ ຮົາຕ້ອງການທຳລາຍປະ ໂຫຍດຂອງເຂົາ ເຮົາກເໍ ລີຍຊບີ້ ອກທາງຜດິ ໃຫ,້ ແບບນ້ແີ ມນ່ ມຸສາວາດແທ້. ສວ່ ນໃນກລໍ ະນີທີ່ວ່າ ທາ່ ນໝໍ ຜເູ່ ຝ້ົາຄົນເຈບັ ຫຼພື ະຍາບານ ເປນັ ຕ້ົນ ເຫນັ ວາ່ ຄນົ ເຈບັ ບ່ໍມກີ ຳລັງໃຈພຽງພໍ, ບ່ໍສາມາດຈະຮັບຮູ້ ຄວາມຈິງກ່ຽວກັບພະຍາດຂອງເຂາົ ໄດໃ້ ນ ຕອນນ,້ີ ແຕ່ເວ້ົາຫຼກີ ລຽ່ ງບ່ໍເປັນ ເຮັດໄດ້ແຕ່ຕວົ ະ. ໃນກໍລະນນີ ້ີ ເຈຕະນານນ້ັ ຫວັງດີຕ່ຄໍ ນົ ເຈບັ ກໍບ່ໍຜດິ ກົງໆໃນເລ່ອື ງ ມຸສາວາດ ເຊງ່ິ ມີເຈຕະນາລມົ ຢູ່ທວ່ີ ່າຈະທຳລາຍປະໂຫຍດຂອງເຂົາ. ບ່ປໍ ະໝາດໃນການເບິງ່ ປະໂຫຍດ ເຮາົ ຈະຕອ້ ງ ເຝກິ ຕນົ ຢ່າງໃດກໍດີ ເມອ່ື ເບ່ງິ ຕາມຫຼັກເຊິ່ງເປນັ ເລ່ອື ງຂອງການ ຕໍ່ໄປອີກໃນຂນັ້ ທ່ີວ່າ ສກຶ ສາ ທີ່ຈະພັດທະນາຄົນ, ກລໍ ະນີຕົວະຄນົ ເຈັບນີດ້ າ້ ນບຸນນນັ້ ຈະພະຍາຍາມເຮັດ ໄດຈ້ າກເມດຕາກະຣນຸ າ ແຕດ່ າ້ ນບາບ ພຽງແຕມ່ ໂີ ທດເບາົ ບາງ ທສີ່ ຸດບເ່ໍ ຖິງກັບລອດພນ້ົ ໄປໂດຍເດັດຂາດ ເພາະວ່າເຈຕະນາ ຫຼືເວ້າົ ແນວໃດ ເວາ້ົ ໃຫຜ້ ດິ ໄປຈາກຄວາມຈິງ ກໍຍງັ ມຢີ ູ່ ເຊິ່ງເຮາົ ຈະຕ້ອງເຝກິ ເພື່ອບໃ່ໍ ຫມ້ ີການຕວົ ະເລຍີ ຝນົ ຕນົ ເອງຕໍໄ່ ປອກີ ໃນຂ້ນັ ທວີ່ າ່ ຈະພະຍາຍາມເຮດັ ຫຼເື ວ້ົາ ແນວໃດ ເພືອ່ ບ່ໍໃຫມ້ ີການຕວົ ະເລີຍ. ມເີ ຫດຜົນທີ່ລະອຽດອ່ອນ ອກີ ຂັນ້ ໜງຶ່ ຄື ເຖງິ ແມ່ນວາ່ ໃນເລືອ່ ງນ້ີ ມເີ ຫດຜນົ ທ່ີລະອຽດອ່ອນອກີ ຂ້ນັ ໜ່ງຶ ຄວື ່າ ເຖິງແມ່ນວ່າທ່ເີ ຮົາ ເວາົ້ ຕົວະເພາະຫວງັ ດຕີ ໍເ່ ຂາົ ນນ້ັ , ເມື່ອເບງິ່ ທີເ່ ຮາົ ເວ້າົ ຕົວະ ເລິກລົງໄປອກີ ຈະເຫນັ ວາ່ ການທເີ່ ຮາົ ບໍ່ໃຫເ້ ຂາົ ຮູຄ້ ວາມຈງິ ນ້ັນ ເພາະຫວງັ ດີຕເໍ່ ຂົາ ອາດຈະເປນັ ການທຳລາຍປະໂຫຍດຂອງເຂາົ ໃນລະດັບໜງ່ຶ ເມືອ່ ເບິງ່ ເລິກລງົ ໄປອກີ ກໄໍ ດ້. ແຕ່ສຳລັບຕອນນ້ນີ ້ນັ ແນນ່ ອນວ່າຖາ້ ເຂົາຮູຄ້ ວາມຈິງ ການທີ່ເຮາົ ບໃ່ໍ ຫ້ເຂາົ ຮຄູ້ ວາມຈິງ ໃນຂະນະທ່ເີ ຂົາ ບພໍ່ ້ອມຈະຮບັ ຮູນ້ ີ້ ເຂົາຈະບໄ່ໍ ດປ້ ະໂຫຍດນນ້ັ . ອາດຈະເປັນການ ແທນທຈ່ີ ະໄດປ້ ະໂຫຍດ ເຂົາອາດຈະມອີ າການຮ້າຍແຮງກວາ່ ທຳລາຍປະໂຫຍດຂອງເຂົາກໄໍ ດ້ ເກົ່າ ຫຼືອາດຈະເຖິງແກ່ກຳໄປເສຍກ່ອນ. ເພາະສະນ້ນັ ເຮາົ ຈຶ່ງ ເຮາົ ຈ່ງຶ ຕອ້ ງປະຕບິ ັດດວ້ ຍ ຄວາມ ຮູ້ເທາົ່ ເຖິງການ ແລະ ບ່ໍປະໝາດ ໂດຍຄດິ ເຖິງປະໂຫຍດ ໄລຍະຍາວ ທສີ່ ູງຂຶນ້ ໄປ

ຈຸດເລມີ່ ຕ້ົນ ແລະຈດຸ ຮວ່ ມ ທີມ່ າລວມກນັ ເປນັ ແສງສະຫວ່າງ 45 ຕ້ອງປະຕິບດັ ດ້ວຍຄວາມຮເູ້ ທາົ່ ເຖິງການ ແລະບໍ່ປະໝາດ, ບໍ່ ບ່ປໍ ະໝາດ ບ່ເໍ ບງິ່ ຂາ້ ມ ແມນ່ ເວົ້າໃຫ້ເຂົາສະບາຍໃຈສະເພາະໜາ້ ໃຫແ້ ລວ້ ໆໄປ, ແຕ່ ບລ່ໍ ະເລຍີ ການຄຳນງຶ ເຖິງ ຕອ້ ງເຮັດດວ້ ຍຄວາມຄຳນຶງ ເບ່ິງໄປທາງໜາ້ ໂດຍຄຳນງຶ ເຖິງ ປະໂຫຍດໄລຍະຍາວ ທອີ່ າດຈະສງູ ຂຶ້ນໄປ. ປະໂຫຍດຂອງຄົນ ເມອ່ື ໃຈເຂາົ ພ້ອມ ທເ່ີ ວ້າົ ວ່າ ບ່ປໍ ະໝາດນນັ້ ຄືບໍ່ເບ່ິງຂາ້ ມ ບລ່ໍ ະເລຍີ ການ ທີ່ຈະຮັບຄວາມຈິງໄດ້ ຄຳນງຶ ເຖງິ ປະໂຫຍດຂອງຄົນ ທີມ່ ໄີ ດ້ຫຼາຍຂ້ັນ ຫຼາຍລະດັບ. ເຂາົ ຈະໄດ້ກຽມໃຈ ຄດື ່ງັ ບາງຄນົ ເມອ່ື ໃຈເຂົາພອ້ ມທຈ່ີ ະຮບັ ຄວາມຈິງໄດ້, ເຂາົ ຈະ ກຽມຊີວດິ ຂອງເຂາົ ໄດ້ ໄດ້ກຽມໃຈກຽມຊວີ ດິ ແມ່ນຫຍງັ ຕາ່ ງໆຂອງເຂາົ ໄດ້, ເຊງິ່ ອາດ ຈະເປັນປະໂຫຍດຂັ້ນສດຸ ທ້າຍຂອງຊວີ ດິ ອນັ ເປນັ ປະໂຫຍດ ຂນ້ຶ ຕໍ່ ຂ້ນັ ສູງສດຸ ທ່ີຊາວພດຸ ເອນ້ີ ວາ່ ປະຣະມດັ ເລຍີ ກໄໍ ດ້. ທັງນີກ້ ໍຂຶນ້ ກນັ ລະຍານະມດິ ຜສູ່ າມາດ ກັບກັນລະຍານະມິດຜ່ສູ າມາດ. ປະໂຫຍດຂັ້ນສດຸ ທ້າຍ ໃນກລໍ ະນີຫວ່າງກີ້ ເພິ່ນອາດຈະອະນຸໂລມໃຫ້ ເຊ່ນັ ວາ່ ຂອງຊວີ ິດ ນາຍໝໍ ຫຼືພະຍາບານ ເປນັ ຕ້ົນ, ຄົນນ້ເີ ຮັດໄດ້ເທົ່ານີ້ ເອົາເນາະ ມເີ ຈຕະນາດີ ກຕໍ ົວະຄນົ ເຈັບໄປກອ່ ນ ພຽງແຕບ່ ່ບໍ ອກຄວາມຈິງ ເປັນປະໂຫຍດຂນັ້ ສູງສຸດ ວ່າ ເຂົາເປັນພະຍາດຮາ້ ຍແຮງ, ອນັ ນກ້ີ ຊໍ ອ່ ຍເຂົາໄດຂ້ ັ້ນໜງຶ່ . ເວລາທີເ່ ຫຼອື ແຕ່ເຮາົ ອາດຈະຕອ້ ງຫາຫຼອື າໄສອີກຄນົ ໜຶ່ງທີ່ມຄີ ວາມສາມາດ ໃນດ້ານນ້ີ ມາຊ່ອຍເວົ້າໃຫຈ້ ົນກວ່າຄົນເຈບັ ຈະຍອມຮບັ ຄວາມ ໜາ້ ຈະເປັນເວລາທ່ມີ ີຄ່າ ຈງິ ໄດ້ ແລ້ວຈງ່ຶ ບອກຄວາມຈິງແກເ່ ຂາົ , ເພາະວ່າ ຖ້າເຂາົ ຈະ ທສີ່ ດຸ ໃນຊວີ ດິ ຂອງເຂາົ ຕອ້ ງຕາຍແທໆ້ ແລວ້ ເວລາທ່ເີ ຫຼືອ ຂອງເຂາົ ນັ້ນ ໜາ້ ຈະເປັນເວ ລາທມ່ີ ີຄາ່ ມີປະໂຫຍດທສ່ີ ຸດໃນຊີວິດຂອງເຂາົ . ເພາະສະນັ້ນ ເພ່ິນຈງ່ຶ ບຍ່ໍ ກົ ເວ້ັນໃຫໄ້ ດທ້ ັງໝດົ , ຖ້າບ່ໍ ດັ່ງນນ້ັ ເຮາົ ຈະປະໝາດ ແລ້ວເຮາົ ກຈໍ ະປອ່ ຍປະລະເລີຍ. ເຮົາອາດຈະບອກຕນົ ເອງວາ່ ເອາົ ລະ ເຮາົ ຫວັງດີຕຄ່ໍ ນົ ເຈບັ ເຮົາກໍຕົວະໃຫເ້ ຂາົ ສະບາຍໃຈໄປແລວ້ ແລ້ວກໝໍ ດົ . ທີ່ແທແ້ ລ້ວ ບໍ່ໝົດດອກ ຍງັ ຈະຕ້ອງພັດທະນາເຂາົ ໃຫ້ເຂາົ ກຽມໃຈພ້ອມ ອີກຂນ້ັ ໜງຶ່ ໃຫເ້ ຖງິ ຂັນ້ ທີ່ທງັ ເຮາົ ແລະເຂົາໄປພໍຢ້ ູ່ກັບຄວາມຈງິ

46 ຫກັຼ ຊາວພດຸ ເຮົາຈະບໍ່ປະໝາດ ດ້ວຍຄວາມເບີກບານຜ່ອງໃສ. ບອກຕນົ ເອງວາ່ ເຮາົ ຫວງັ ດີຕ່ໍຄນົ ເຈບັ ແລ້ວກໝໍ ດົ ແຕກ່ ໍດັງ່ ເລອື່ ງທ່ບີ ອກຫວາ່ ງກນ້ີ ີ້ ເປັນອັນວ່າ ການບ່ໍ ທີ່ແທແ້ ລວ້ ບ່ໝໍ ດົ ດອກ ເວ້າົ ຄວາມຈງິ ໂດຍບມ່ໍ ີເຈຕະນາບຽດບຽນ ບໍແ່ ມນ່ ມຸສາວາດແທ້ ຕອ້ ງພັດທະນາເຂົາໃຫ້ເຖິງຂນັ້ ເພາະມຸສາວາດແທ້ ຢູ່ທ່ີເຈຕະນາບຽດບຽນ ຈະທຳລາຍປະ ໄປພຢ້ໍ ູ່ກັບຄວາມຈງິ ໂຫຍດຂອງເຂົາ. ອນັ ນພ້ີ ຈໍ ະເຂ້າົ ກັນໄດ້ ຫຼືບໍ່ ກບັ ເລື່ອງ ອາຊບີ ທ່ີ ຢ່າງເບີກບານຜອ່ ງໃສ ເວົາ້ ມານນັ້ ? ຜເູ່ ປນັ ພ່ໍ : “ຖກື ຕາມທີພ່ ຣະອາຈານເວ້ົາແລ້ວ ຂະນອ້ ຍ, ແຕຂ່ ະ ນ້ອຍຍງັ ເປັນຫວ່ ງຢ່,ູ ເມ່ືອມີເລອ່ື ງລັກສະນະແບບນີ້ມາ ເຮົາຈະ ສອນລກູ ນຳ ແລວ້ ເຂາົ ຈະເຂ້າົ ໃຈ ຫຼບື ໍ່ ? ເພາະຕາມທພີ່ ຣະອາ ຈານເວົ້ານັນ້ ຂະນອ້ ຍເຂາົ້ ໃຈວ່າ ເຮົາຄວນເຮດັ ໃນລັກສະນະ ໃດ ພຽງໃດ, ຖາ້ ຍັງຈຳເປນັ ຕອ້ ງຖາ່ ຍທອດໄປສູລ່ ກູ ພວກເຮາົ ຈະເຮັດໄດ້ ຫຼືບ່ໍ ?”. ມະນດຸ ເປັນຜູ່ທພີ່ ັດທະນາໄດ້ ຕອບ : ອນັ ນ້ເີ ປນັ ເລືອ່ ງທ່ພີ ວົ ພັນກບັ ການພດັ ທະນາຂອງເດັກ ເມອື່ ສ່ິງນນັ້ ດີ ທ່ີເຮາົ ຈະຕອ້ ງເບງິ່ ວາ່ ເລ່ອື ງໃດຄວນຈະບອກ ຈະສອນເຂົາໄດ້ ເມ່ືອໃດ, ຄເື ບິງ່ ຂ້ັນຕອນຂອງຄວາມພອ້ ມ. ແຕໂ່ ດຍຫຼັກການ ການສຶກສາກຕໍ ອ້ ງເຮັດໃຫ້ໄດ້ ເຮົາຈະບອກວ່າ ມະນຸດເປນັ ຜທູ່ ພ່ີ ັດທະນາໄດ້ ເມື່ອສງ່ິ ນ້ັນດີ ແລະເປັນໄປໄດ້ແກມ່ ະນຸດ ການສກຶ ສາກໍຕອ້ ງເຮດັ ໃຫ້ໄດ.້ ໃນຂນັ້ ນ້ີກຄໍ ິດວ່າ ສຳລບັ ເດັກ ຄວນໃຫເ້ ຂົາຮູ້ ແລະ ການຮກັ ສາສນີ ຫ້ານີ້ ເຂາົ້ ໃຈກວ້າງໆ ໃຫເ້ ບ່ິງຢເູ່ ຈຕະນາວາ່ ເຮາົ ບ່ຕໍ ້ອງການທຳຮ້າຍ ທກຸ ຂ້ເໍ ລຍີ ເຂົາ ບ່ບໍ ຽດບຽນເຂົາ ເຮາົ ຫວັງດຕີ ເ່ໍ ຂາົ . ການທີ່ເຮາົ ຮກັ ສາສນີ ຫາ້ ຈະມີສີນຫ້ານນ້ັ ທຸກຂ້ໍມຸ່ງໝາຍເພອ່ື ຈະບໍບ່ ຽດບຽນກັນ ບທ່ໍ ຳ ມງຸ່ ໝາຍເພອື່ ຈະບ່ບໍ ຽດບຽນກັນ ຮາ້ ຍກນັ ແລ້ວກໍຢກູ່ ັນດວ້ ຍຄວາມຫວັງດີ ປາດຖະໜາດຕີ ກໍ່ ນັ ບ່ໍທຳຮາ້ ຍກັນ ເປນັ ມດິ ຕໍກ່ ັນ ຊ່ອຍເຫຼືອເກອື້ ກນູ ກນັ ໃຫ້ຢູ່ຮ່ວມກັນດວ້ ຍໄມຕີ ມີເມດຕາກະຣຸນາ ເຈຕະນາລມົ ຂອງສນີ ກຢໍ ບູ່ ອ່ ນນ້ແີ ຫຼະ. ແລ້ວກໍຢ່ກູ ັນດ້ວຍ ຄວາມຫວງັ ດີ ປາດຖະໜາດຕີ ໍ່ກນັ ເປັນມດິ ຕກໍ່ ັນ ຊ່ອຍເຫຼອື ເກ້ືອກູນກນັ ມີເມດຕາກະຣນຸ າ ເຈຕະນາລມົ ຂອງສນີ ຢູ່ບ່ອນນ້ີ

ຈຸດເລ່ີມຕົ້ນ ແລະຈດຸ ຮ່ວມ ທ່ີມາລວມກັນເປັນແສງສະຫວາ່ ງ 47 ສີນເວ້ນັ ບຽດບຽນ ອຸດໜຸນດ້ວຍສນີ ເກືອ້ ກູນ ໂອ້…ຂໍຕື່ມອີກໜອ້ ຍໜ່ງຶ , ຄືມີສີນຝ່າຍບວກນຳໃດ໋ ສນີ ຝ່າຍບວກ ສີນຝາ່ ຍບວກນ້ີ ບາງເທອື່ ຍາດໂຍມ ກບໍ ່ໍໄດ້ຄິດເຖິງກນັ ເລີຍ. ບາງເທອ່ື ຍາດໂຍມກບໍ ່ໍໄດ້ຄດິ ເຖິງ ສີນບໄໍ່ ດ້ມແີ ຕ່ເລ່ອື ງລະເລ່ອື ງເວັ້ນຢາ່ ງດຽວດອກ, ສັງຄະຫະ ວດັ ຖຸ 4 ກເໍ ປັນສີນທງັ ໝດົ ຄື: ທານ(ເຜືອ່ ແຜແ່ ບ່ງປັນ), ປິຍະວາ ສີນບ່ໄໍ ດມ້ ແີ ຕເ່ ລ່ອື ງ ຈາ(ເວ້ົາຈາດ້ວຍໃຈຮັກກັນ),ອັດຖະຈະຣິຍາ(ສ້າງປະໂຫຍດ ລະເວັນ້ ຢາ່ ງດຽວ ໃຫ້ແກກ່ ັນ), ສະມານດັ ຕະຕາ(ມຄີ ວາມສະເໝີພາບກນັ ). ເຮົາ ຖສື ນີ ຫາ້ ເຮາົ ບໍ່ບຽດບຽນໃຜແລວ້ ແມ່ນບໍ່, ຈາກນ້ນັ ຍ່ງິ ກວາ່ ນັ້ນ ສະນ້ັນ ເຈຕະນາລມົ ເຮົາຍງັ ມາສັງຄະຫະຊອ່ ຍເຫຼອື ກນັ ຍດຶ ໜ່ຽວກັນໄວ້ ດວ້ ຍທານ ຂອງສີນ ຈຶ່ງເວາົ້ ໄດ້ວ່າ ດວ້ ຍປຍິ ະວາຈາ ດວ້ ຍອັດຖະຈະຣິຍາ ດ້ວຍສະມານດັ ຕະຕາ ພົວພນັ ກບັ ສ່ງິ ແວດລ້ອມ ອກີ , ນ້ກີ ຢໍ ໃູ່ ນລະດບັ ສີນຄືກັນ. ສະນັນ້ ເຈຕະນາລົມຂອງສນີ ໃນທາງທບ່ີ ໍ່ບຽດບຽນ ຈງ່ຶ ເວົ້າໄດວ້ າ່ ພົວພັນກບັ ສ່ງິ ແວດລ້ອມໃນທາງທບີ່ ່ບໍ ຽດບຽນ ແຕ່ຫາກເກອ້ື ກນູ ກັນ ແຕ່ຫາກເກອ້ື ກູນກນັ . ຖ້າເຮາົ ຢ່ໃູ ນລະບບົ ສງັ ຄົມ ດັ່ງເຊນັ່ ໃນປັດຈບຸ ັນເຊງ່ິ ລະບບົ ສງັ ຄມົ ໃນປັດຈຸບັນ ສວ່ ນໃຫຍແ່ ລ້ວ ເປນັ ລະບບົ ທີ່ສົ່ງເສີມການບຽດບຽນ ແລະມນັ ສວ່ ນໃຫຍ່ ກບໍ ໍ່ເອອ້ື ເຟ້ອື ຕ່ໍການເກືອ້ ກນູ ກນັ , ໃນຂນັ້ ທຳອິດເຮາົ ຕອ້ ງຮັບຮູ້ ເຖິງຄວາມຈິງອັນນ້ີ ແລ້ວຢູ່ດ້ວຍຄວາມບປ່ໍ ະໝາດໂດຍຕ້ັງເຈ ເປັນລະບົບທ່ີ ຕະນາໃຫຍ່ເປນັ ຫຼັກໄວກ້ ່ອນວ່າ ເຮາົ ຈະພະຍາຍາມຫຼີກລ່ຽງ ເອື້ອເຟື້ອຕ່ໍການບຽດບຽນ ການທ່ີຈະຕອ້ ງເຮັດໃຫ້ເກີດການບຽດບຽນແບບນ້ນັ ໃຫ້ເຫຼືອ ບ່ໍເອອ້ື ເຟື້ອຕກ່ໍ ານເກອື້ ກູນກນັ ໜ້ອຍທ່ີສຸດ ແລະກພໍ ະຍາຍາມເຮັດໄປໃນທາງທ່ເີ ກ້ອື ກນູ ໃຫ້ ຫຼາຍທ່ີສດຸ ເທາ່ົ ທີຈ່ ະມີ ແລະຫາໂອກາດໄດ້. ເຖິງຢາ່ ງໃດກຕໍ າມ ເຮາົ ຕ້ອງຮັບຮູເ້ ຖິງຄວາມຈງິ ເຮາົ ກໍຍອມຮບັ ຄວາມຈິງວ່າ ເຮົາຍງັ ຢພູ່ າຍໃຕກ້ ະແສ ແລະຢູ່ ອັນນ້ີ ດ້ວຍຄວາມບໍປ່ ະໝາດ ໃນການຄອບງວຳຂອງລະບບົ ສັງຄມົ ນ້ີ ເຮົາຍັງໜີບມ່ໍ ມົ້ , ໂດຍ ໂດຍຕງ້ັ ເຈຕະນາໃຫຍເ່ ປນັ ຫຼັກ ສະເພາະໃນຕອນທຳອິດນ້ີ ເຮົາຍັງບ່ສໍ າມາດຫຼກີ ລ່ຽງໄດ້ ແລະ ອາດຈະມີປດັ ໄຈບີບບັງຄບັ ຕາ່ ງໆ ທ່ເີ ຮົາຈະມມົ້ ໄປໄດ້ຍາກ ຫຼື ໄວ້ຫຼກີ ລຽ່ ງການບຽດບຽນ ໃຫເ້ ຫຼືອໜອ້ ຍທ່ສີ ດຸ ພະຍາຍາມເຮັດໄປ ໃນທາງທີ່ເກ້ອື ກູນ ໃຫ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ ເທ່າົ ທີຈ່ ະມີ ແລະຫາໂອກາດໄດ້

48 ຫຼກັ ຊາວພດຸ ຍອມຮບັ ຄວາມຈິງວາ່ ບອໍ່ າດຈະມ້ມົ ໄປໄດ້, ແຕເ່ ຮາົ ກໍພະຍາຍາມ ໃຫເ້ ປນັ ໂທດໜອ້ ຍ ເຮາົ ຍັງຢູພ່ າຍໃຕ້ກະແສ ທີສ່ ດຸ ແລວ້ ກໍພະຍາຍາມຫາເຮັດ ໃນສິ່ງທດີ່ ີໃຫ້ຫຼາຍທີສ່ ຸດແລວ້ ແລະຢ່ໃູ ນການຄອບງວຳ ຄວາມສຳນກຶ ຮູ້ເທ່ົາທນັ ຈະຊ່ອຍຫາໂອກາດໃຫເ້ ຮົາພອ້ ມກບັ ຊອ່ ຍບໍໃ່ ຫ້ຜດິ ພາດ. ຂອງລະບບົ ສັງຄມົ ນ້ີ ໃນພາວະທີ່ບບີ ຄ້ນັ ນ້ີ ເມອ່ື ຮູວ້ າ່ ກະແສມັນເປນັ ໂທດ ໃນພາວະທ່ີບບີ ຄນ້ັ ນ້ີ ເຮົາກທໍ ວນກະແສໄປຊາມຊາກ່ອນ ນອກຈາກຫຼີກເວນ້ັ ການ ເມ່ືອຮູ້ວ່າກະແສມນັ ເປັນໂທດ ບຽດບຽນແລ້ວ ກເໍ ອາົ ສີນຝາ່ ຍບວກ ຄສື ັງຄະຫະວດັ ຖຸເສີມເຂົ້າ ໄປເກ້ອື ກນູ ຮ່ວມກມຸ່ ຊອ່ ຍເຫຼອື ກນັ ດວ້ ຍທານ, ປິຍະວາຈາ ເຮົາກທໍ ວນກະແສ ອດັ ຖະຈະຣິຍາ ແລະສະມານດັ ຕະຕາ. ເຮາົ ຕ້ອງເນ້ນັ ສັງຄະ ໄປຊາມຊາກ່ອນ ຫະວດັ ຖຸ 4 ນ້ີ ໃນການຢູ່ຮວ່ ມສງັ ຄມົ ຕັ້ງແຕ່ໃນຄອບຄວົ ເປັນ ຫຼີກເວ້ນັ ການບຽດບຽນ ຕ້ົນໄປເລຍີ ມນັ ຈະສະສົມກຳລງັ ໃນການສ້າງສງັ ຄມົ ທີ່ຈະອອກ ແລ້ວກໍເອົາສນີ ຝ່າຍບວກ ຈາກການບຽດບຽນໄປໄດໃ້ ນໄລຍະຍາວ. ຄສື ງັ ຄະຫະວດັ ຖເຸ ສມີ ເຂ້າົ ໄປເກ້ືອກູນຮວ່ ມກຸ່ມກນັ ເປັນອັນວ່າ ຫຼກັ ການໃນເລື່ອງສີນນ້ີ ຢູ່ທີ່ເຈຕະນາເປນັ ຊ່ອຍເຫຼືອກນັ ໃນສງັ ຄົມ ສງ່ິ ສຳຄນັ ຄື ຕ້ັງໃຈຈະບບໍ່ ຽດບຽນກັນ, ບ່ໍທຳຮ້າຍຜ່ອູ ື່ນ, ບໍຄ່ ິດ ຫາທາງທຳລາຍຜົນປະໂຫຍດຂອງເຂາົ ແລ້ວກພໍ ະຍາຍາມ ເຮັດໃນທາງບວກ ຫຼທື າງທເີ່ ກອ້ື ກນູ . ເທົາ່ ນີຈ້ ະພຕໍ ອບຂ້ໍຂ້ອງ ໃຈຂອງພອ່ໍ ອກໄດ້ຫຼບື ໍ?່ ສິກຂາພັດທະນາຄນົ ດີ ສ້າງໂລກໃຫ້ເປັນສຸກ ປາສະຈາກການບຽດບຽນ ພໍ່ແມ່ຢາ້ ນວ່າ ຜເູ່ ປນັ ພໍ່ : “ຂະນ້ອຍເລອື ກໂຮງຮຽນໃຫ້ລູກໃນລະບບົ ການສກຶ ເດກັ ນອ້ ຍຈະຢູໃ່ ນສງັ ຄມົ ສາແນວພຸດ. ພຽງແຕ່ວາ່ ໃນສ່ວນຕວົ ເປນັ ຄວາມເຫນັ ຂອງຜູ່ ທມີ່ ີການແຂ່ງຂັນ ແລ້ວມບີ ນັ ຫາ ປກົ ຄອງ ຄຢື ້ານວາ່ ເມອ່ື ເດກັ ອອກໄປແລວ້ ຈະຕ້ອງຢູ່ໃນສງັ ຄົມ ຕ້ອງໃຈເຂ້ມັ ແຂງບໍ່ທໍ້ຖອຍ ທີ່ມີການຍາດແຍງ່ ແຂ່ງຂັນກນັ ຢາ່ ງຮນຸ ແຮງ ແລວ້ ກໍອາດຈະມີ ຕອ້ ງເບ່ິງໄປໄກໆໃນການ ບັນຫາ” ແກ້ບນັ ຫາໄລຍະຍາວ

ຈຸດເລ່ມີ ຕນົ້ ແລະຈຸດຮວ່ ມ ທມ່ີ າລວມກັນເປນັ ແສງສະຫວາ່ ງ 49 ຕອບ : ເລ່ືອງນໃ້ີ ຈຕອ້ ງເຂ້ັມແຂງບທໍ່ ້ຖໍ ອຍ ຕ້ອງເບິງ່ ໄປໄກໆ ເມື່ອເຮົາຮູ້ວາ່ ລະບບົ ສງັ ຄົມນີ້ບດ່ໍ ີ ໃນໄລຍະຍາວເລຍີ , ແລະໃນການແກບ້ ນັ ຫາໄລຍະຍາວນ້ັນ ຖ້າຈະເບ່ິງໃຫ້ຖືກຕອ້ ງ ເຮົາຕ້ອງເບ່ງິ ອີກຂັ້ນໜຶ່ງວາ່ ເຮາົ ຢໃູ່ ນລະບົບສງັ ຄົມນ້ີ ທມ່ີ ນັ ຄອບງວຳ ແລະບບີ ຄັ້ນເຮົາ ເຮັດໃຫ້ເຮາົ ຫຼີກລຽ່ ງການກະທຳທ່ີ ເຮາົ ເອງມໜີ ້າທີ່ ຮບັ ຜິດຊອບ ເຮາົ ບໍ່ເຫັນດນີ ຳເຊັນ່ ການບຽດບຽນເອົາປຽບກັນນ້ບີ ໄ່ໍ ດ້. ແຕກ່ ໍ ໃນການຮວ່ ມແກໄ້ ຂ ຢ່າລືມວ່າ ໃນເມື່ອເຮົາຮູ້ວາ່ ລະບົບສງັ ຄົມນມີ້ ນັ ບໍດ່ ,ີ ຖ້າຈະເບິ່ງ ລະບບົ ສງັ ຄົມນີ້ ໃຫຖ້ ກື ຕ້ອງ ເຮາົ ເອງກໍມໜີ ້າທີຮ່ ບັ ຜິດຊອບໃນການຮ່ວມແກ້ ຄືເຮົາເປນັ ຄົນໜ່ງຶ ໄຂລະບົບສງັ ຄົມນີນ້ ຳ ຄເື ຮາົ ເປນັ ຄົນໜ່ງຶ ທີຈ່ ະແກໄ້ ຂບນັ ຫາ. ທ່ີຈະແກ້ໄຂບັນຫາ ຖາ້ ຄດິ ແນວນີ້ ເຮາົ ຈະປ່ຽນໄປມທີ າ່ ທີອັນໃໝ່ ເຊິງ່ ເປນັ ເຮາົ ຈະປຽ່ ນໄປມີທາ່ ທີອັນໃໝ່ ທາ່ ທທີ ີ່ຖືກຕ້ອງ ໃນການເປັນສວ່ ນຮ່ວມຂອງການແກ້ໄຂລະ ເຊິ່ງເປັນທາ່ ທທີ ີຖ່ ກື ຕອ້ ງ ບົບສງັ ຄມົ ນ້,ີ ໃຫ້ມັນປ່ຽນໄປໃນທາງທດີ່ .ີ ຢ່າງທພີ່ ຣະພຸດທະ ເປນັ ສວ່ ນຮ່ວມແກ້ໄຂ ເຈົາ້ ຕດັ ໄວ້ວ່າ : “ໂລກທີເ່ ປນັ ສຸກ ປາສະຈາກ ການບຽດບຽນ”. ອນັ ນແ້ີ ມນ່ ເປາົ້ ໝາຍທແີ່ ທ້ເຖງິ ຈະເປນັ ເລອ່ື ງໄລຍະຍາວກຕໍ າມ ໃຫ້ສງັ ຄມົ ປຽ່ ນໄປໃນທາງທ່ີດີ ໂດຍສະເພາະເດກັ ຮນຸ່ ໃໝ່ ຈະຕ້ອງກ້າວໄປໃນທິດ ເດກັ ຮ່ນຸ ໃໝ່ ທາງນີ້ ຈະຕ້ອງໄດ້ຮບັ ການສຶກສາພດັ ທະນາ ເພອື່ ໃຫ້ມາເປນັ ຕອ້ ງກ້າວໄປໃນທິດທາງນ້ີ ຜູ່ແກ້ໄຂບນັ ຫານ້ີ ມາສາ້ ງໂລກໃຫເ້ ປັນສຸກ ປາສະຈາກການ ບຽດບຽນນີ.້ ເມອ່ື ຮ້ກູ ນັ ຢູວ່ າ່ ໂລກມີບັນຫາ ກໍແມນ່ ການສກຶ ສາ ຕ້ອງໄດ້ຮບັ ການສຶກສາ ນແ້ີ ຫຼະທີ່ຈະຕ້ອງແກໄ້ ຂ, ຖ້າການສກຶ ສາບໍແ່ ກ້ແລວ້ ແມນ່ ຫຍງັ ພັດທະນາ ຈະແກໄ້ ດ.້ ເພ່ອື ໃຫ້ມາເປັນຜູແ່ ກໄ້ ຂບນັ ຫານີ້ ມາສາ້ ງໂລກໃຫ້ເປັນສຸກ ຖາ້ ເຮາົ ຄດິ ວ່າ ເຮາົ ຢູໃ່ ນລະບບົ ສງັ ຄມົ ນ້ີ ທ່ີມນັ ບບີ ບັງ ຖາ້ ເຮາົ ໃຫ້ລະບົບສງັ ຄມົ ຄບັ ໃຫ້ເຮາົ ຕ້ອງເຮັດໃນສ່ິງທ່ເີ ຮາົ ກໍຮຢູ້ ່ວູ າ່ ມນັ ບ່ໍຖກື ຕ້ອງ ມີການ ບີບບງັ ຄັບໃຫ້ເຮາົ ຕ້ອງເຮັດ ບຽດບຽນ ເອາົ ປຽບເຊງ່ິ ກນັ ແລະກັນເປນັ ຕນ້ົ , ຍາກອີຫ່ ຼທີ ເ່ີ ຮາົ ຈະຫຼີກລ່ຽງໄດ້ ເຮາົ ຈະເຮັດຢາ່ ງໃດ. ຖາ້ ຄດິ ແນວນເີ້ ຮາົ ຈະຕົກຢູ່ ໃນສງ່ິ ທບ່ີ ່ໍຖກື ຕ້ອງ ໃນທາ່ ຮບັ ເປັນ “ຜຖູ່ ກື ກະທຳ” ທີ່ຕ້ອງອດິ ເມ່ອື ຍ ແລະໝົດແຮງ ເຮາົ ຈະຕກົ ທາ່ ຮບັ ທີຈ່ ະອດົ ທນົ ແລະຫາທາງຫຼົບຫຼີກຕ່າງໆ ແລວ້ ກເໍ ສຍສຸຂະພາບ ເປັນ“ຜ່ຖູ ືກກະທຳ” ຈດິ ພອ້ ມ.