คุณหลงอย่าหยิ่งยโสเกินไป8

ก่อนจะเริ่มขยบั นิ้วมือ เธอไม่สนวา่ เขาจะนอนหรือยงั แต่ ตอบ กลบั ไปคานึง รู้แลว้ ” กดส่งเรียบร้อย เธอเปลี่ยนเส้ือผา้ และหิ้วกระเป๋ าออกจาก ประตู ขณะกาลงั ยนื รอรถ มือเลก็ กจ็ บั โทรศพั ทข์ ้ึนมาอีก แอนน่า ลงั เลนิด หน่อย จะโทรหาเควินตอนน้ีดีไหมนะ? คิดอยไู่ ม่นาน กก็ ดโทรออก เสียงเรียกเขา้ ของปลายสายดงั ข้ึนเพยี งสองคร้ังกม็ ีคนรับ ที่อเมริกา ตอนน้ีเป็นเวลาเชา้ ตูห้ ลิงเซวยี นนงั่ อยใู่ นหอ้ ง ทางาน เขากาลงั คุย เร่ืองงานกบั ผบู้ ริหารช้นั สูงสองสามคน ทนั ทีที่เห็นวา่ แอนน่าโทรมา เขากโ็ บกมือเป็นสญั ญาใหพ้ วก น้นั ออกจากหอ้ ง ชายหนุ่มลุกข้ึน เขาเดินไปที่หนา้ ต่างหอ้ ง ทอ้ งฟ้าของนิว เยอร์กสด ใสเมฆกอ้ นใหญ่สีขาวล่องลอยทวั่ “แอนน่ายงุ่ อยู่ หรือเปล่า?”

รถแทก็ ซ่ีเขา้ มาจอด แอนน่าโนม้ ตวั ข้ึนนง่ั เธอบอกที่อยแู่ ก่ คนขบั ก่อนจะตอบปลายสาย “ฉนั มาทางานท่ีโรงพยาบาล หวาเซี่ยแลว้ ขอ โทษที่เพิง่ บอกคุณตอนน้ี” ตูห้ ลิงเฉวียนใชม้ ืออีกขา้ งลูบคาง สายตาทอดไปยงั วิว ของเมืองที่อยู่ นอกหนา้ ต่าง “ทาไมถึงตดั สินใจไปทา เธอเคยบอกวา่ จะไม่เขา้ ท่า งานไม่วา่ จะโรง พยาบาลไหน ท่ีสาคญั เธอไม่ชอบโรงพยาบาลน้ี” เธอไม่ชอบโรงพยาบาล เพราะตอ้ งนอนอยทู่ ี่นน่ั จนกลวั ไป หมด มนั ท้งั เกลียด ท้งั กลวั แต่แปลกตรงท่ีเธอกลบั ไม่ปฏิเสธ หวาเซี่ย หรือ คาพดู ของลู่ชวงซวงมนั ซึมซบั เขา้ ไปในจิตสา นึกลึกๆของเธอ? “ท่ีน่ีมีโปรเจคนึงท่ีฉนั ตอ้ งทา รอใหโ้ ปรเจคน้ีจบฉนั กจ็ ะ ไป” แอน น่านวดเปลือกตาท่ีอ่อนลา้ เธอทิ้งตวั ลงพงิ กบั เบาะ แลว้ สูดหายใจลึก “ในเม่ือเธออยากทา ฉนั กจ็ ะไม่ขดั แต่มีเรื่องที่ฉนั ตอ้ ง ปรึกษากบั เธอ หน่อย” ตูห้ ลิงเซวยี นลูบฝ่ ามือ หลงถึงคิดจะ เล่นตุกติก ต่อหนา้ เขาก็ รับปากวา่ จะส่งแอนน่ากลบั อเมริกา อยา่ งปลอดภยั แต่ลบั หลงั กลบั ใหเ้ ธอไปทางานท่ีหวาเซ่ีย

เล่นสกปรก! หวั ใจของแอนน่าบีบตวั ข้ึนทนั ใด จงั หวะหายใจเปลี่ยน เป็นชา้ ลง “เรื่องอะไร?” เธอแอบกงั วลอยลู่ ึกๆ “หลงั จากจบโปรเจคเธอรีบกลบั อเมริกา พวกเราจดั งาน แต่งที่นิว เยอร์กดีไหม?” แอนน่าถอนหายใจ เธอเดาอยแู่ ลว้ วา่ ไม่มีทางหนีเร่ืองน้ี พนั ดงั น้นั จึงพยกั หนา้ “ได้ รอฉนั จดั การทางน้ีเรียบร้อยแลว้ กจ็ ะกลบั อเมริกา…ไปแต่งงาน” เสียงพน่ ลมหายใจคลายกงั วลของตูห้ ลิงเซวียนดงั ซดั จาก ปลายสาย “ฉนั คิดถึงเธอมากแอนน่า หวงั วา่ เธอจะกลบั มาอยเู่ คียง ขา้ งฉนั ให้ เร็วท่ีสุด” ตูห้ ลิงเซวยี นพดู ความรู้สึกของตวั เอง ดว้ ยน้าเสียง อ่อนโยน เสียงในโทรศพั ทช์ ดั เจนราวกบั ชาย หนุ่มกาลงั ยนื อยขู่ า้ ง เธอในตอนน้ี

เหมือนกบั ในความทรงจา เสียงท่ีเรียกชื่อของเธอแผว่ เบา หลายต่อหลายคร้ัง เธอเผลอหวน่ั ไหวโดยไม่ต้งั ใจ แอนน่ากบั โทรศพั ทใ์ นมือ แน่น กลวั ตวั เองจะเผยความรู้สึกออกมา “เควิน ฉนั เพิง่ ผา่ ตดั เสร็จ ตอนน้ีเหนื่อยมาก ขอฉนั พกั ก่อนได้ ไหม?” เธอไม่รู้จะเผชิญหนา้ กบั เขายงั ไง การหลีกหนี ของเธอมนั คือ การทาร้ายเขา เพราะง้นั เธอถึงรู้สึกผดิ “อืม โทรหาฉนั ไดท้ ุกเมื่อนะ” หลงั วางสาย แอนน่านวดหวั คิว้ แต่งงาน? เกรงวา่ เธอจะ หนีไม่ได้ อีกแลว้ พอมาคิดดู จริงๆแต่งงานกบั เควินกไ็ ม่แย่ ในโลกน้ีจะมี ผชู้ ายอบอุ่น อ่อนโยนขนาดน้ีสกั ก่ีคน? ในหอ้ งทางานภายในตึกสูงใหญ่ของนิวยอร์ก

ตูห้ ลิงเซวียนเปิ ดโทรศพั ทอ์ อก แลว้ เสิร์ชท่ีอยทู่ ่ีแอนน่าเพิ่ง บอกกบั คนขบั เมื่อครู ขอ้ มูลที่เดง้ ข้ึนมา เป็นวลิ ล่าหรูหรา สไตลย์ โุ รปส่วน บุคคล แทก็ ซี่มาถึงจุดหมาย ประตูทางเขา้ กบั หอ้ งรับแขกยงั เปิ ด ไฟสวา่ ง แต่ดา้ นในไม่มีคน ขณะน้ีใกลจ้ ะเป็นเวลาตีสอง “คุณหลง?” ไม่มีเสียงตอบกลบั จู่ๆคงไม่โผล่ออกมาทาใหต้ กใจเล่นหรอกม้งั ? “คุณหลงคะ?” เอาเถอะ คงไม่มีใครจริงๆนน่ั แหละ แต่บนโต๊ะกระจกในหอ้ งรับแขก มีกระดาษสอดอยใู่ ตจ้ าน ใส่ผลไม้ รอยตวั อกั ษรท่ีนูนออกมาถึงดา้ นหลงั กระดาษ แสดงใหเ้ ห็นถึงพลงั และความดุดนั หลงเชียวเชียนโนต้ ให้ เธอเนี่ยนะ? หมอนี่หลุดมาจากยคุ แปดศูนยห์ รือเปล่า? “กลบั มาแลว้ จดั การอาหารท่ีเหลือในหอ้ งครัวซะ”

แอนน่าเลิกคิว้ สูง ยงั มีกบั ขา้ วดว้ ย? หลงเชียวกินยาผดิ หรือไง? ยงั อุตส่าห์เหลือกบั ขา้ วไวใ้ หเ้ ธอกิน? กล่องอาหารเกบ็ ความอุ่นท่ีวางอยใู่ นหอ้ งครัว เป็นเซ็ทอา หารม้ือดึก ท่ีมีท้งั น้าซุป และอาหารเบาๆบารุงสุขภาพ อาหาร ขา้ งในกาลงั อุ่นๆ สีสนั สดใส ไม่เหมือน”อาหารเหลือ”เลยสกั นิด หญิงสาวหยบิ กล่องขา้ วมาท่ีหอ้ งอาหาร แอนน่าหิวจริงจงั เวลาผา่ น ไปไม่ถึงสิบนาทีอาหารที่เหลือกถ็ ูกจดั การจนเกล้ียง เธอลูบทอ้ งอยา่ งสบายใจ ไม่สนกฎท่ีวา่ หา้ มกินอะไรก่อนนอนหน่ึง ชว่ั โมงท่ีตวั เองเคยต้งั ข้ึนมาอีก หลงั กิน อิ่มกอ็ าบน้าแปรงฟัน แลว้ ทิ้งตวั ลงบนเตียง เป็นคืนที่เธอหลบั ลึกจนเตม็ อ่ิม เชา้ รุ่งข้ึนเธอตื่นข้ึนตามเวลาปกติ ผลจากการหลบั สนิททา ใหแ้ อน น่าเหมือนใตฟ้ ้ื นร่างกายกลบั มาเกินคร่ึง เธอเปลี่ยน เส้ือผา้ เตรียม ออกไปวง่ิ “คุณหลง?”

ขณะท่ีเธอเปิ ดประตูหอ้ งนอนออก ประตูที่อยตู่ รงโถงทาง เดินกถ็ ูก เปิ ดออกในเวลาเดียวกนั หลงเชียวอยใู่ นชุดออกกาลงั กายสีขาวยนื อยหู่ นา้ ประตู เขาพยกั หนา้ ใหน้ ิดหน่อย “อีม” ผหู้ ญิงคนน้ีร่างกายทามาจากโลหะหรือไง? เมื่อคืนน้ีกวา่ เธอจะ กลบั มาอยา่ งต่าๆก็หลงั ตีหน่ึง แถมยงั กินอาหารที่เขา เตรียมไวใ้ หจ้ น หมด อยา่ งมากกไ็ ดน้ อนไปแค่ส่ีถึงหา้ ชว่ั โมง แต่หนา้ ตาดูไม่มี ร่องรอยความเหนื่อยอ่อนเลยสกั นิด “เมื่อคืนกลบั มาตอนไหน?” ท้งั คูเ่ ดินไปคุยไป “ตีหน่ึงกวา่ เกือบๆตีสอง” แอนน่าวอร์มแขน ยดึ ไปขา้ ง หนา้ ที่ขา้ ง หลงั ที่ “กลบั มายงั ไง?” หลงเชียวแสร้งถามอยา่ งไม่ใส่ใจ แอนน่ากาลงั ยดื เสน้ ท่อนบน เธอทาท่าบิดไปมา จึงเอียง ศีรษะไปหา เขา “เรียกแทก็ ซี่ ก็คุณบอกใหฉ้ นั เรียกแทก็ ซี่ กลบั มาน่ี”

หลงเชียวเลิกคิ้วข้ึนอยา่ งอดไม่ได้ “คิดไม่ถึงวา่ คุณแอนน่า ที่ชอบ ต่อตา้ นมาโดยตลอดจะใหค้ วามร่วมมือขนาดน้ี” แอนน่ายกั ไหล่ “เพื่อความปลอดภยั ของตวั ฉนั เอง แต่ก็ ตอ้ งขอบคุณ คุณท่ีเดือน” คุณชายเชียววางสีหนา้ เพิกเฉย เตรียมออกวิ่ง “ฉนั ชอบ วิธีการ ขอบคุณท่ีสมั ผสั ไดจ้ ริงมากกวา่ ” แอนน่ามองตามแผน่ หลงั ของคุณชายเชียวที่ออกวง่ิ ไป ก่อน เธอขบคิด สมั ผสั ไดจ้ ริง? ง้นั กท็ าอาหารเยน็ สุดพิเศษ ใหเ้ ขาแลว้ กนั นบั วนั แอนน่ากย็ งิ่ ใชเ้ วลาในการทาอาหารนอ้ ยลงเร่ือยๆ แถมรสชาติ กอ็ ร่อยข้ึน รู้จกั ผสมผสานวตั ถุดิบ มากข้ึนดว้ ย บางคร้ังเธอก็ ทาอาหารที่เนน้ รสจืด แต่บางคร้ัง กท็ าอาหารประเภททอด แต่ไมม่ นั หรือแมแ้ ต่วธิ ีการใชน้ ้ามนั ในการทอด เธอกม็ ีสูตรเป็น ของตวั เอง แลว้ เรียกวา่ สวมวิญญาณเซฟไปแลว้ คร่ึงตวั

แต่ท่ีคิดไม่ถึงกค็ ือ ขณะที่เพงิ่ ทาอาหารเชา้ ที่ตวั เธอคิดวา่ แสนอร่อย เสร็จ จู่กๆ็ กม็ ีสายโทรเขา้ ปลายสายเป็นคนส่ง พสั ดุ เดก็ ส่งพสั ดุยนื อุม้ ดอกกหุ ลาบสีแดงช่อใหญ่ คานวณเอา จากสายตา คิดวา่ น่าจะมีถึงร้อยดอก แต่ละดอกน้นั กาลงั บาน สะพรั่ง แถมเป็น กุหลาบพนั ธุ์เนเธอร์แลนดท์ ี่มีราคาแพง ถูก ห่อดว้ ยกระดาษหรูหรา “อนั น้ีคือ?” แอนน่าไม่ไดโ้ ทรสง่ั “คุณแอนน่า มีคนสงั่ ดอกไมม้ าใหค้ ุณ กรุณาเซ็นรับดว้ ย ครับ” หม? “ใครสง่ั ตะ?” ใครเป็นคนสงั่ มาใหเ้ ธอนะ? อยา่ บอกวา่ เป็นหลงเชียว? เป็นไปได้ หรอ?

แต่…เม่ือคืนเขาส่งขอ้ ความเตือนไม่ใหเ้ ธอขบั รถกลบั ไหน จะ เตรียมอาหารม้ือดึกให้ ถา้ จะส่งดอกกหุ ลาบมาอีกสกั ช่อก็ ไม่ใช่วา่ จะเป็ นไปไม่ได้ “เรื่องน้ี ขอโทษทีครับ แต่ลูกคา้ ไม่ไดใ้ หข้ อ้ มูลอะไรมาเลย เพราะง้นั ทางร้านกไ็ ม่ทราบเช่นกนั ” แอนน่าอุม้ ช่อดอกไมเ้ ขา้ หอ้ งรับแขกดว้ ยความแปลกใจ ในใจรู้สึก พลิ ึกพิลนั่ หลงเชียวจะทาเรื่องพรรคน์ ้ีจริงๆหรอ? เขาคงไม่ข้ึนถึงข้นั น้ีม้งั ? แต่ถา้ เป็นเขาส่งมาจริงๆ กไ็ ม่ได้ น่าขนลุก ซะทีเดียว คิดถึงตรงน้ี แอนน่ากอ็ ยากจะหวั เราะ เธอต้งั ใจกอดช่อดอกไมเ้ ดินเขา้ มา ขณะกาลงั ผา่ นหอ้ ง อาหารก็ ชะลอฝีเทา้ ลง หลงเชียวกาลงั เตรียมจะกินม้ือเชา้ ก็ เงยหนา้ ข้ึนมอง “ใครส่งดอกไมม้ า?” เอะ๊ ? ไม่ใช่เขาหรอ? แอบผดิ หวงั อยเู่ ลก็ ๆ แอนน่ายกั ไหล่ “ไม่รู้เป็นบุคคลนิรนามส่งมา”

หลงเชียวจบั ตะเกียบ แลว้ ส่งเสียงหี่เบาๆ “คงเป็นคนที่ แอบชอบล่ะม้งั ” ฟังดูแลว้ น้าเสียงแลดูแปลกๆ “คงง้นั ” เธอพยกั หนา้ เห็นดว้ ย ก่อนจะวางดอกไมล้ งใน แจกนั เปล่า ท่ีคร้ังก่อนใส่ดอกไมข้ องหลงจ้ือ หลงเชียวขมวดคิ้วเลก็ ๆ “ไม่รู้วา่ ใครส่งมาให้ แต่ยงั ช้ีช้วั รับ?” ผหู้ ญิงคนน้ีไม่คิดจะกลน่ั กรองผชู้ ายที่มาจีบเลยสกั นิต! ทาตวั แบบน้ีไดย้ งั ไงกนั ? แอนน่าลา้ งมือเสร็จกน็ งั่ ลงกินขา้ ว ใหต้ อกกหุ ลาบผอู้ ่ืน เป็น ของขวญั กลิ่นหอมคงคา้ งอยกู่ บั มือ ทาไมจะรับไวไ้ มไ่ ด้ ล่ะ? อีก อยา่ ง คุณหลงคิดวา่ ฉนั ไม่ควรรับไวห้ รอคะ? อยา่ งง้นั ขอถามหน่อย ทาไมคะ?”

หญิงสาวสงั เกตชายหนุ่มที่เหล่มองดอกกหุ ลาบผหู้ ญิงคนน้ีดูท่าจะ ภูมิใจซะดว้ ย “ไม่ทาไม แต่มนั ไม่ดี” แอนน่ากบั กบั ขา้ วเขา้ ปาก ดื่มน้าซุป จากน้นั ลอบมองเขา อีกเลก็ นอ้ ย แต่ไม่ไดพ้ ดู อะไรอีก หา้ วนั ติดๆ ที่แอนน่าไดร้ ับสายจากเดก็ ส่งพสั ดุ และกเ็ ป็น ต้งั เช่นเคย ทุกๆวนั เป็นดอกกหุ ลาบสีแดงเกา้ สิบเกา้ ดอก กบั คนส่งนิรนาม เธอเริ่มไม่สบายใจ จึงถามเดก็ ส่งดอกไมต้ ่อหนา้ อีกคร้ัง “ตกลงเป็น ใครส่งมาคะ?” พนกั งานสายหนา้ “ผมไม่ทราบจริงๆครับคุณผหู้ ญิง ฝ่ังน้นั เขาไม่ ยอมเปิ ดเผยชื่อ” “ถา้ ไม่บอกวา่ ใครเป็นคนส่ง ต่อไปฉนั จะไม่รับแลว้ ” พนกั งานยมิ้ อีกอกั “ถึงคุณผหู้ ญิงไม่เซ็นรับ ผมกย็ งั ตอ้ งส่ง อยดู่ ีครับ ร้านเรารับเงินลกู คา้ มาแลว้ ตอ้ งบริการใหถ้ ึงท่ีสุด” ดอกกหุ ลาบมีอายอุ ยไู่ ดห้ ลายวนั ไมน่ านหอ้ งรับแขกกเ็ ตม็ ไปดว้ ย ช่อกหุ ลาบหา้ ช่อ ทุกๆมุมมีกลิ่นหอมของดอกไมโ้ ชย ไปทว่ั

หลงเชียวขมวดคิ้ว กหุ ลาบสีแดงมนั ช่างระคายตาเขาเสียจริง “แอน น่า ของขดั ตาพวกน้ี เธอเอาไปโยนทิ้ง จะดีกวา่ ” “กล่ินดอกไมช้ ่วยทาความสะอาดอากาศภายในหอ้ งได้ อีกอยา่ งฉนั วา่ กล่ินของดอกกหุ ลาบกส็ ดช่ืน ช่วยดูดกลิ่นอบ ของหอ้ งไดพ้ อดี” แต่ยงั เหลือความคุกรุ่นจากบางคนท่ีนบั วนั กย็ งิ่ สะสมมาก ข้ึนเร่ือยๆ หลงเชียวพลิกนิตยสารไปมา แต่จิตใจลอยไปอยทู่ ี่อ่ืน “บา้ นของฉนั ไม่จาเป็นตอ้ งใชข้ องราคาถูกพวกน้ีมาประดบั เอาไป ทิ้งซะ” เซอะ! ใครจะสนคุณกนั ล่ะ! แต่ในเชา้ วนั ถดั มา หลงั จากแอนน่าตื่นข้ึนกพ็ บวา่ ดอก กหุ ลาบใน หอ้ งรับแขกหายไปหมด แอนน่ามองหาตามมุมหอ้ ง แต่กไ็ ม่พบแมแ้ ต่ดอกเดียว หรือแมแ้ ต่ ใบไมก้ ไ็ ม่เหลือ “คุณหลง น่ีมนั อะไรกนั ? ดอกไม้ ล่ะ?”

ในบา้ นมีแค่พวกเขาสองคน ไม่มีความจาเป็นตอ้ งสงสยั อีกต่อไป คุณชายเชียวผกู เชือกรองเทา้ กีฬา แลว้ ตอบอยา่ งไม่ใส่ใจ “โยนทิ้งไป แลว้ ” “โยนทิ้ง? ทิ้งไปหมดเลยหรอคะ? ทาไมกนั ?!” แอนน่ากลุม้ ใจ หลงเซียวปกตินายข้ีเกียจถึงขนาดหนงั สือ ตกลงพ้นื ยงั ไม่เกบ็ แต่ตอนน้ีถึงกบั ออกแรงโยนดอกไมม้ าก ขนาดน้นั ทิ้ง? หลงเชียวเปลี่ยนรองเทา้ เสร็จพอดี “ท่าไม? ดอกไมเ้ หี่ยว ไม่ควรทิง้ หรือไง? ถา้ ตดั ใจไม่ไดข้ นาดน้นั กไ็ ปเกบ็ มาจากถงั ขยะสิ” “คุณ….คุณไม่มีเหตุผลเอาซะเลย!” ทิ้งแลว้ กช็ ่างมนั เถอะ ยงั ไงซะตอนกินขา้ วเด๋ียวกม็ ีคนมา ส่งใหใ้ หม่ อยดู่ ี แอนน่าอุม้ ดอกไมช้ ่อใหม่แลว้ ต้งั ใจหยดุ ลงที่หนา้ โต๊ะ อาหาร เธอ หยบิ ดอกกุหลาบดอกนึงออกมาแลว้ เสียบลงบน แจกนั กลางโต๊ะ อาหาร ก่อนจะแกลง้ ดม “คุณหลง ตรงน้ี อากาศมนั ข่นุ มวั ไปหน่อย เอามาดูตอากาศเสียๆออกหน่อย น่าจะดี”

หลงเซียวเหล่มองดอกไมส้ ีแดงฉูดฉาดลูกตา “ฉนั วา่ ตอน น้ีอากาศ ขนุ่ มวั มากกวา่ เดิมซะอีก” แอนน่าไม่สนเขา “คนเราถา้ ใชช้ ีวติ อยทู่ ่ามกลางความกด ดนั นานๆ เนี่ย จะมีโอกาสทาลายความสนุกในชีวิตไดง้ ่าย มาก คุณหลง ยงิ่ ถา้ เป็นคนป่ วยแลว้ ยงิ่ ตอ้ งมีจิตใจที่เบิกบาน OK?” หลงเขียวหยบิ มีดกบั ส้อมข้ึน แสงอาทิตยย์ ามเชา้ ส่องเขา้ มากระทบ เขา้ กบั ใบหนา้ ท่ีมีเสน้ เลือดฝาดๆเพราะเพ่ิงออก กาลงั กายเสร็จ ผวิ อมชมพดู สุขภาพดี “ถา้ พรุ่งน้ียงั มีมาส่ง อีก ไม่ตอ้ งเอาเขา้ มา โยนทิ้ง ไวข้ า้ งนอกนนั่ แหละ” แอนน่ายกั ไหล่ “คุณหลง แมว้ า่ ท่ีน่ีจะเป็นบา้ นของคุณ แต่ ตอนน้ีฉนั อาศยั อยทู่ ่ีน่ี เพราะฉะน้นั ที่น่ีกเ็ ป็นบา้ นของฉนั ดว้ ย และฉนั มีสิทธ์ิ จะวางของส่วนตวั ไปส่วนใดกต็ ามที่เป็นพ้ืนที่ วา่ งในบา้ นหลงั น้ี โดยที่คุณไม่มีสิทธ์ิมายงุ่ ” บา้ น? เมื่อก้ีเธอพดู วา่ ท่ีน่ีเป็นบา้ นของเธอ?

แปลก ในใจของคุณชายเชียวราวกบั มีเมลด็ พืชพนั ธุ์เจริญ เติบโตข้ึน อุดมสมบรู ณ์ เบิกบานและสดชื่น “บา้ น? เธออยากเป็นคุณนายของบา้ นหลงั น้ีมาก? ฉนั ควร เขา้ ใจ แบบน้ีหรือเปล่า?”

ตอนท่ี 198 ดูท่าทางเธอจะคดิ ถึงฉันมาก ดวงตากลมใสทอประกายวิบวบั จากแสงแดดยามเชา้ แสง อาทิตย์ สาดส่องผา่ นผา้ ม่านตรงหนา้ ต่าง เพม่ิ ความอบอุ่นให้ กบั หอ้ ง ใช่ ฉนั อยากเป็นคุณนายของบา้ นหลงั น้ี” ชายหนุ่มท่ีนง่ั ฝั่งตรงขา้ มซะงกั มือไป เขาเงยหนา้ ข้ึนมอง หญิงสาว โดยท่ีไมไ่ ดต้ อบอะไร เพราะบางทีเวลาผหู้ ญิงคนน้ีพดู อะไร อาจจะไม่ได้ หมายความตามที่ พดู เขาจึงตอ้ งแน่ใจเสียก่อน แอนน่าดื่มน้าผลไมไ้ ปหลายอีก เธอจอ้ งลึกเขา้ ไปใน ดวงตาที่แฝง ความรู้สึกบางอยา่ งของหลงเชียวดว้ ยความนึก สนุก ก่อนจะเอ่ยปาก หยอกลอ้ “คุณหลงคิดไปถึงไหนคะ? ฉนั กแ็ ค่เห็นวา่ บา้ นน้ีใหญ่โต หรูหรา ราคาคงอลงั การเอาเรื่อง ถึงไดอ้ ยากเป็นเจา้ ของกแ็ ค่น้นั คุณ เขา้ ใจวา่ อะไรล่ะ?” หลงเชียวหน่ั เน้ือชิ้นเลก็ เขา้ ปาก “นึกวา่ เธอหลงรักฉนั เขา้ ซะแลว้ ”

คราวน้ีเป็นแอนน่าที่พดู ไม่ออก เธอกดั ริมฝีปากต้งั ตวั อยู่ หลายวนิ าที “หลงตวั เอง! ฉนั เน่ียนะจะหลงรักคุณ? ฉนั ไม่ได้ ตาบอดสกั หน่อย” หลงเชียวแอบตอ้ นในใจ “ไม่หลงรักฉนั กพ็ สิ ูจน์ไดช้ ดั เจนแลว้ วา่ เธอ นะตาบอด” คุณพระช่วย! หลงตวั เองอะไรขนาดน้ี? วนั เวลาผา่ นไปเหมือนน้าไหล แอนน่าคิดไม่ถึงเหมือนกนั วา่ เธอจะ สามารถใชช้ ีวิตในบา้ นสลบั กบั โรงพยาบาลได้ อยา่ งดี นบั ต้งั แต่วนั ที่ทาการผา่ ตดั เสร็จ เธอกใ็ ชช้ ีวติ อยา่ งราบรื่น มาไดส้ ิบ วนั เตม็ ๆ เตียงคนไขถ้ ูกเขน็ ออกจากหอ้ งICUอยา่ งปลอดภยั นน่ั หมายถึงการ ผา่ ตดั เป็นไปดว้ ยดี สิบวนั ต่อมาในตอนบ่ายงานแถลงของโรงพยาบาลหวา เซีย โดยมี แอนน่าท่ีเป็นบทบาทสาคญั กวา่ คร่ึงชวั่ โมงตลอด การใหส้ ัมภาษณ์ ในระหวา่ งน้นั เวลาส่วนใหญ่จะเป็นการอภิปรายของ ประธานเฉิน กบั ผอู้ านวยการแผนกโรคหวั ใจ แอนน่าในเส้ือ กาวนส์ ีขาวนง่ั อยบู่ น

โซฟา เธอจะพดู เสริมบา้ งในช่วงท่ี จาเป็นกเ็ ท่าน้นั แต่ทุกการพดู ของเธอกลบั สร้างเสียงไดท้ ุกคร้ัง “โรงพยาบาลหวาเซ่ียทุ่มเงินกวา่ ร้อยลา้ นหยวนเพื่อ โครงการ ช่วยเหลือผปู้ ่ วยโรคหวั ใจ คุณแอนน่าไดใ้ หเ้ กียรติ บินกลบั มาที่ ประเทศเราเพอื่ เขา้ ร่วมโปรเจคน้ี รวมถึงทาการผา่ ตดั จนสาเร็จได้ เป็นเคสแรก ช่วยชีวิตคุณหลิวซ่ึงเป็นคน งานกรรมกรท่ีไดร้ ับทุน ทางการแพทยเ์ ป็นจานวนเงินกอ้ น ไหญ่..” “รูปลกั ษณ์ดงั่ นางงาม ความสามารถทางการแพทยท์ ี่ ทาใหท้ ุกคน ต่างตะลึง ควีนแห่งวงการแพทยใ์ ตเ้ ปิ ดผา้ คลุม ออกแลว้ เป็นเกียรติ ของโรงพยาบาลใหญ่ในเครือMBKที่ ครองความเช่ือมน่ั ของคุณ หมอคนสวยได้ จากท่ีไดท้ ราบมา คุณแอนน่าจะเขา้ ร่วมโปรเจคน้ี ดว้ ยตวั เองในทุกข้นั ตอน..” ขา่ วใหญ่น้ีวอ่ นไปทวั่ ทุกตรอกซอกซอยภายในค่าคืน คน ทว่ั ท้งั เมือง หลวงไมม่ ีใครไม่รู้ขา่ วที่วา่ โรงพยาบาลหวาเซ่ีย ไดค้ ุณหมอระดบั ค วีนแห่งวงการการแพทยม์ าร่วมงาน

เหตุน้ีเอง ในวนั ถดั มา โรงพยาบาลหวาเซี่ยจึงมีคนไขแ้ ห่ กนั เขา้ มา ตรวจมากกวา่ ปกติถึงสองเท่า คนไขห้ ลายคนถึง กบั ยอมทนปวดรอ คิวท่ีหวาเซี่ยแต่ไม่ยอมไปรักษาที่อื่น โรงพยาบาลหวาเซ่ียเป็นโรงพยาบาลเอกชนช้นั สูงที่ถูก จบั ตามองมา ตลอด ปัจจุบนั มีการจดั แคมเปญโฆษณาระดบั โลก ซ่ึงหวาเซี่ยก็ สามารถควา้ โควตา้ ตวั แทนช้นั นาของ ประเทศไดอ้ ยา่ งสบายๆ จนแทบจะเทียบเท่ากบั โรงพยาบาลรัฐระดบั ประเทศอีก สองแห่งใน เมืองหลวงได้ ส่ือต่างประเทศรายงานข่าวของแอนน่า แมจ้ ะยากที่จะตดั สินไดว้ า่ เป็นข่าวจริงหรือขา่ วลวง แตก่ ส็ ามารถทาใหท้ ุก คนจบั เธอและหวา เซ่ืยมารวมเขา้ ดว้ ยกนั ได้ ช่ือเสียงของหวา เส่ียโต่งดงั ไดเ้ พราะเธอ คา่ ตวั ของเธอกส็ ูงข้ึนปรีดเพราะหวา เชีย แอนน่ากลายเป็นแพทยท์ ่ีมีช่ือเสียงระดบั โลก และกลาย เป็นคนดงั แห่งโรงพยาบาลหวาเซี่ย คาพดู ที่วา่ ดงั เป็นพลุ แตกชว่ั ขา้ มคืนกค็ งจะ ประมาณน้ี

LisaและCurretรู้สึกไดว้ า่ แอนน่ากาลงั หงุดหงิด แต่พวก เขากลบั ไม่ รู้สึกสนุกท่ีตอ้ งคอยว่งิ หนีบรรดาเหล่าแฟนคลบั เธอ เจา้ หนา้ ท่ีแพทยพ์ ยาบาลทุกคนที่ไดเ้ จอแอนน่า ต่างกเ็ ขา้ มายกยอปอ ป้ันสรรเสริญไม่ต่ากวา่ หน่ึงบทกลอน ตอนน้ีไม่ วา่ แอนน่าจะไปท่ี ใด หมอทุกคนต่างกร็ ีบเขา้ มาทกั ทาย และ ทนั ทีท่ีเธอเดินออกมา กม็ ี เสียงกรีดร้องดว้ ยความตื่นเตน้ ดีใจของคนเหล่าน้นั ตามมาติดๆ “สวยจงั เลยอะ! หนา้ ตาสวยขนาดน้ี! พวกดารายงั อาย!” “หุ่นกด็ ีนะ! แค่ใส่ชุดกาวน์ยงั สวยไดข้ นาดน้ี! อิจฉา ชะมดั !” “แถมหมอแอนน่ายงั ขบั เบนทล์ ่ียม์ าทางานดว้ ยพวกเธอรู้ หรือเปล่า ล่ะ? คนสวยขบั รถหรูๆแพงๆ เท่จนอยากจะ ร้องให!้ ” พยาบาลสามสี่คนจบั กลุ่มซุบซิบ “ถึงหมอแอนน่าจะเพิ่ง มา โรงพยาบาลเราไดแ้ ค่สิบวนั แต่ออร่าเด่นกวา่ ผอ.เกามา ต้งั แต่วนั แรก แลว้ ตอนน้ีหมอแอนน่าต่างหากที่ใครๆ ในน้ี ต่างกย็ อมรับวา่ เป็น ดาวเด่นแห่งหวาเซ่ีย”

“กแ็ หงอยแู่ ลว้ ! แคห่ นา้ ตากส็ วยแซงหมอเกาไปเยอะ อายุ นอ้ ยกวา่ แถมเก่งกวา่ ที่สาคญั หมอแอนน่าเธออาศยั ความ สามารถตวั เอง จริงๆ แต่ถา้ พดู กนั ตรงๆแลว้ ผอ.เกาถือวา่ ใช้ เส้นสายเบาๆ” หมอหลายคนเดินซุบซิบกนั ตามโถงทางเดิน เกาหยงิ่ จือท่ี เพ่ิง ออกมาจากลิฟตบ์ งั เอิญไดย้ นิ ประโยคตอนทา้ ยเขา้ ก็ โกรธจนไฟลุก รองเทา้ สน้ สูงกระแทกกบั พ้ืนเกิดเป็นเสียงตึก ตึกไปหยดุ ที่หนา้ เคานเ์ ตอร์ “ไม่มีงานการทากนั หรือไง!” พอเห็นวา่ เป็นเกาหยงิ่ จือ หมอแต่ละคนกร็ ีบแยกยา้ ยจน วินาทีต่อมา ไม่เหลือแมแ้ ต่เงา เหลือไวเ้ พยี งนางพยาบาลประจาเคาน์เตอร์ เธอกม้ หนา้ ลงแกลง้ ทาเป็นอ่านแฟ้มคนไข้ เม่ือกลบั มาถึงหอ้ งทางาน บนโตะ๊ เตม็ ไปดว้ ยหนงั สือพิมพ์ และ นิตยสารประจาสัปดาห์ของโรงพยาบาล “แม่งเอย้ !”

เกาหยงิ่ จือปัดหนงั สือพิมพล์ งพ้ืน รองเทา้ สันแหลมเหยยี บลงบน รูปภาพของแอนน่าอยา่ งแรง! พวกไม่รู้จกั ที่ต่าท่ีสูง กลา้ ข้ึนมาเหยยี บหวั เธอง้นั หรอ? หอ้ งทางานของแอนน่า Lisaหนกั ใจ “แอนน่า ทาแบบน้ีมนั คุม้ แลว้ หรอ? เธอ พยายามปิ ดบงั ตวั ตนมาตลอด แต่ตอนน้ีท้งั ประเทศมีแต่รูป กบั ข่าวของเธอ ข้ึนเป็น แบบน้ีต่อไปเธอจะกลายเป็นคน สาธารณะ แลว้ จะมีเร่ืองปวดหวั มากมายตามมานะ” แอนน่าดูรูปตวั เอง ที่มีตวั หนงั สือสีดาเขียนพาดหวั กร็ ู้สึก โมโห “ฉนั จะออกไปขา้ งนอกหน่อย พวกเธออยทู่ ่ีนี่แหละ” พดู จบกเ็ ตรียมจะเดินออกไป แต่ยงั ไม่ทนั ที่ขาจะกา้ วพนั เงาสีดาของ คนตวั สูงกป็ รากฏตวั ข้ึนตรงหนา้ เตรียมจะเดิน เขา้ มา บดบงั ภาพ เบ้ืองหนา้ ของเธอมิด จากน้นั ก็ตามมาดว้ ยกล่ินหอมจากดอกกหุ ลาบ

แอนน่าขมวดคิว้ แลว้ เงยหนา้ ข้ึน ภาพตรงหนา้ เป็นหลงจ้ือ รอยยมิ้ ของเขามีแววเหน็ดเหน่ือยแต่ยงั คงความหล่อเหลา สดใส ริมฝีปาก ของเขาฉีกกวา้ ง ไม่ตอ้ งบอกวา่ รอยยมิ้ น้นั กวนประสาทขนาดไหน “แอนน่าเธอเตาไดใ้ ช่ไหมวา่ ฉนั จะมา ถึงไดอ้ อกมา ตอ้ นรับฉนั ล่วงหนา้ แบบน้ี? ใจตรงกนั ชดั ๆ! ฉนั รู้อยแู่ ลว้ วา่ ระหวา่ งเราสองคน มนั คือพรหมลิขิต ฟ้าลิขิตใหเ้ ราเป็นเน้ือคู่กนั !” ตอนแรกแอนน่ารู้สึกราคาญเพราะขา่ ว แต่การปรากฏตวั ข้ึนของ หลงจ้ือ ยงิ่ ทาใหเ้ ธออีตอดั จนหายใจไม่ออก น้าเสียง ของเธอหุม้ ต่า แววตาเยน็ ยะเยยี บมองไปท่ีเดก็ หนุ่ม “คุณชายรองหลง มาท่ีน่ีทาไม? หลงจ้ือซูช่อดอกไมใ้ นมือ แลว้ ต้งั ใจวางไวใ้ ตจ้ มูกของเธอ “เพราะรู้ วา่ คุณแอนน่าไดส้ ร้างประวตั ิศาสตร์การแพทยข์ ้ึน แถมยงั สร้าง มูลค่าใหห้ วาเซี่ยอยา่ งมากมายมหาศาล ผม ต้งั ใจมาแสดงความยนิ ดี กบั คุณ แลว้ อีกอยา่ งโรงพยาบาล หวาเซียเป็นหน่ึงในกิจการของ ครอบครัวผมแอนน่าทาให้ หวาเซ่ียเป็นท่ีจบั ตามาขนาดน้ี ไม่วา่ จะ พดู ยงั ไงผมกต็ อ้ งมา ขอบคุณคุณสิ” “Lisaรับดอกไม้ แลว้ ส่งแขก”

“ไดแ้ อนน่า” Lisaเตรียมจะยนื่ มือไปรับช่อดอกไม้ แต่หลงจ้ือซูแขนข้ึน Lisaวดี จน เกือบจะชนเขา้ กบั ร่างเขา้ “อุย้ คนสวยผมบลอนดต์ าฟ้านี่ช่างรักซะจริง! ยงั ไงเน่ียแอ นน่า? เดี๋ยวน้ีเขาฮิตซ้ือหน่ึงแถมหน่ึงหรอ? ไม่เอาอ่ะ เป้า หมายของฉนั ชดั อยแู่ ลว้ ฉนั จีบแค่เธอ ไม่ตอ้ งส่งของแถม” หลงจ้ือส่งยมิ้ กวนโอย๊ มือ ใหญ่ดนั Lisaใหอ้ อกไปอีกทาง “คุณ แอนน่ายงุ่ มาก ไม่มีเวลารับแขก เชิญกลบั ไปเถอะ” Curretรีบ ดึงLisaไว้ เขาเดินข้ึนไปตรงกลางระหวา่ งเธอกบั หลงจ้ือ แลว้ ปกป้องLisa “ท่ีแทก้ แ็ ฟนกนั นี่เอง ยนิ ดีดว้ ย ขอใหม้ ีลูกไวๆล่ะ” หลงจี อกระ พริบตาใส่ แมจ้ ะพดู จากวนประสาทแต่แฝงไปดว้ ย ความน่ารักแบบ เดก็ นอ้ ย แมแ้ ต่เวลาท่ีต่อลอ้ ต่อเถียงกบั เขากใ็ หค้ วามรู้สึกที่เหมือน กาลงั เถียง กบั เดก็ อยกู่ ไ็ ม่ปาน

Lisaกบั Curretฟังภาษาจีนท่ีหลงจ้ือพดู สกั ครู่ไม่รู้เร่ือง แต่ มือท้งั สอง คนพวกเขาท่ีเกี่ยวคลอ้ งกนั อยถู่ ูกหลงจ้ือตนั ออก ไปเรียบร้อย “แอนน่าเยน็ น้ีวา่ งไหม? ฉนั อยากเล้ียงขา้ ว” หลงจื่อเอ่ย ปากขวน แบบตรงไม่ออ้ มคอ้ ม โมเมเอาวา่ ตวั เองมีสถานะ เป็นอะไรสกั อยา่ ง ของเธอไปแลว้ แอนน่าเหล่มองดอกกหุ ลาบ พลนั กค็ ิดไปถึงดอกกหุ ลาบท่ี วางเตม็ บา้ น ตอนน้ีเธอเริ่มรู้สึกหลอนดอกกหุ ลาบนิดหน่อย “ไม่วา่ ง เชิญ คุณชายรองหลงกลบั ไปเถอะ ส่วนตอกไมก้ ข็ อ ใหค้ ุณเอากลบั ไป ดว้ ย” แอนน่าหยบิ กญุ แจเตรียมจะออกไปเสียตอนน้ี เพราะยงั มี เร่ืองตอ้ ง จดั การไม่อาจจะเสียเวลากบั หลงจ้ือไดอ้ ีก หลงจ้ือเอาแขนพาดขวางประตูไม่ใหแ้ อนน่าเดินได้ เขา โนม้ ตวั ลง มามองหญิงสาวที่มีสีหนา้ เคร่งเครียด “จะปฏิเสธก็ ไม่ควรพดู ตรง ขนาดน้ีหรือเปล่า? อยา่ นอ้ ยกใ็ นฐานะคนที่ จริงใจกบั เธอขนาดน้ี”

แอนน่ามองบน ก่อนจะเงยหนา้ มองหลงจ๋ือ ใบหนา้ ของ เขาท้งั เดก็ นอ้ ย แต่หล่อมากเช่นเดียวกนั ท้งั คิ้ว ตา จมูก ปาก ลว้ นสมส่วนไป หมด ไมพ่ ดู ไม่ไดเ้ ลยวา่ เขากบั หลงเชียวหล่อ เกินกวา่ คนปกติทว่ั ไป “คุณชายรองหลง ฉนั จะไปหาพอ่ ของคุณ ในเม่ือคุณวา่ ง ขนาดน้ี ไป ดว้ ยกนั เลยเป็นไง?” ไดย้ นิ วา่ สถานะในบา้ นหลงถึงเป็นผมู้ ีอานาจสูงสุด เรียก วา่ เป็นผชู้ ้ี เป็นช้ีตายของทุกคนในบา้ นกว็ า่ ได้ สีหนา้ ของหลงจื่อเปล่ียนไปตามคาด “เธอจะไปหาพอ่ ฉนั ทาไม?” “เรื่องของผใู้ หญ่ เดก็ ไม่ตอ้ งยงุ่ ” เธอปัดแขนของหลงจ้ือออกแอนน่าลอดร่างบางเดินออก ไป แผน่ หลงั ของเธอสง่างามเป็นระเบียบเรียบร้อย เสียงของ รองเทา้ สน้ สูง ดงั ข้ึนตามจงั หวะกระทบกบั พ้ืน “เด๋ียวนะ! ไปเฉยๆเลยเน่ียนะ! อยา่ เพง่ิ ไปสิ!” หลงจื่อตะโกนเรียก แต่ร่างบางเดินไปไกลแลว้ เขายดั ช่อดอกไมล้ ง มือCurret “ขอใหค้ รองรักกนั นานๆ!”

ท้งั สองสบตากนั “” หลงจือรีบกา้ วขาฉบั ๆตามเธอไป แต่กช็ า้ ไปหน่ึงกา้ ว ประตูลิฟตป์ ิ ด ลงต่อหนา้ ต่อตา น่ีมนั บา้ ชดั ๆ! ผหู้ ญิงคนน้ีไปหาพอ่ เขาทาไม? “เส่ียวจ้ือ? ทาไมมาอยทู่ ี่โรงพยาบาลได?้ ไม่สบายตรง ไหนหรอ?” เกาหยง่ิ จือเพงิ่ ประชุมเสร็จพอดี ขณะกาลงั เดิน กลบั กเ็ จอเขา้ กบั หลงจ่ือ หลงจ้ือไม่ไดร้ ู้สึกชอบหนา้ เกาหยงิ่ จือนกั เขาตอบกลบั อยา่ งไม่ เกรงใจ “หวั ใจไมส่ บาย ไม่ง้นั ฉนั มาแผนกหวั ใจไหม ล่ะ?” “หวั ใจ? หวั ใจผดิ ปกติตรงไหน? มากบั ฉนั เด๋ียวฉนั ตรวจ ให”้ ชายหนุ่มยดั มือท้งั สองขา้ งลงกระเป๋ ากางเกงเงยหนา้ มอง หนา้ จอ ลิฟตก์ เ็ ห็นโฆษณาโปรโมทดาวเด่นของหวาเซี่ย ใน น้นั ฉายรูปถ่าย ของแอนน่า

หลงจ้ือทาปากขมุบขมิบ “พห่ี ยง่ิ จือ ไดย้ นิ วา่ ตอนน้ีถา้ มา หาหมอ แผนกหวั ใจ กต็ อ้ งมาหาเธอคนน้ี ฉนั มาหาเธอล่ะ” เกาหยง่ิ จือเห็นรูปถ่ายของแอนน่า กห็ ลุดข่า “เส่ียวจื่อ อยา่ ให้ รูปลกั ษณ์ภายนอกของคนบางคนหลอกเอาสิ ยง่ิ เป็นผหู้ ญิงสวยดว้ ย แลว้ ยง่ิ หลอกคนอ่ืนเก่ง” หลงจ้ือร้องเสียงอ่อคานึง ก่อนจะมองไปยงั เกาหยงิ่ จือ “หรอ? ฉนั วา่ พก่ี ส็ วยอยนู่ ะ” ที่ดา้ นหลงั ของเกาหยงิ่ จือมีผชู้ ่วยตามมาอีกหลายคน จึง ไม่เหมาะจะ ต่อลอ้ ต่อเถียงกบั หลงจ้ือ เธอส่งยมิ้ “เส่ียวจ้ือ แอ นน่าเป็นหมอที่ถกู เชิญมาเป็นพเิ ศษ เธอไม่ตอ้ งคลอ้ งป้ายชื่อ ไม่รับตรวจคนใข้ เธอมี ส่วนร่วมแคท่ าโปรเจค” หลงจื่อยกั ไหล่ “ง้นั กย็ ง่ิ ดีเลยสิ เพราะฉนั กเ็ ป็นคนไขท้ ี่ถูก เชิญมา เป็นพเิ ศษ” พดู จบ ลิฟตก์ ข็ ้ึนมาพอดี หลงจ้ือกา้ วขายาวเขา้ ไปขา้ งใน โดยที่ สายตาไม่แมแ้ ต่จะมองเกาหยงิ่ จืออีก

รถเบนทล์ ่ียส์ ีดาจอดอยดู่ า้ นหนา้ บริษทั MBK แอนน่าเดิน ฉบั ๆเขา้ ประตูกระจก ในใจของเธอร้อนรุ่ม กา้ วแต่ละกา้ วของเธอท้งั เร็วท้งั รีบ หลงั จาก เดินเขา้ ประตูมากเ็ ห็นลิฟตก์ าลงั เปิ ดรออยพู่ อดี ขา เรียวกา้ วเขา้ ไป ดา้ นในในเส้ียววนิ าทีท่ีประตูกาลงั จะถูกปิ ด หลงั เขา้ มาขา้ งใน แอนน่าจึงรู้สึกไดว้ า่ มีบางอยา่ งไม่ถูก ตอ้ งนกั เธอเงยหนา้ ข้ึนชา้ ๆ ทนั ใดน้นั จึงเห็นสญั ลกั ษณ์สีทองเขียนคาวา่ VIP แปะอยบู่ นประตูลิฟต์ แม่เจา้ ! อะไรจะบงั เอิญขนาดน้ี? “รีบขนาดน้ี ดูท่าทางเธอคงคิดถึงฉนั มาก” เสียงทุม้ ต่าของผชู้ ายลอยข้ึนเหนือหวั จากดา้ นหลงั ดงั ไปทวั่ ท้งั ลิฟต์

ตอนที่ 199 เป็ นไปได้ไหมว่าเธอกค็ ือลวั่ ลวั่ แอนน่ารู้สึกวบู วาบท่ีดา้ นหลงั ในสมองมีลางสงั หรณ์บาง อยา่ งผดุ ข้ึน ใหต้ ายเถอะ เมื่อก้ีเธอรีบเกินไปจนไม่ทนั มองวา่ คนท่ียนื อยใู่ น ลิฟตเ์ ป็นหลงเชียว ริมฝีปากเลก็ คอ่ ยๆเมม้ เขา้ หากนั หลงั จากไดย้ นิ เสียงของ หลงเชียว ความโมโหกพ็ งุ่ พรวดข้ึนมาในทนั ได อีตานี่หลง ตวั เองเขา้ ข้นั จริงๆ เลย หนงั หนา้ กห็ นากวา่ ท่ีคิดอีก “คุณหลง ฉนั ไม่รู้วา่ คนท่ีอยดู่ า้ นใน คือคุณ ถา้ ฉนั รู้ ฉนั คงไม่ข้ึน” หลงเชียวยงั รักษาท่าทีเม่ือสกั ครู่ยนื อยดู่ า้ นหลงั นึง ยดั ใส่กระเป๋ า กางเกง ร่างสูงใหญ่แมจ้ ะยนื อยขู่ า้ งหลงั แต่ รังสีอานาจกลบั เด่นชดั ยง่ิ กวา่ ตอนประจนั หนา้ กนั ซะอีก น่ี เป็นลิฟตV์ IP ความหมายกต็ าม ช่ือ คนที่จะใชโ้ ดยสารได้ ตอ้ งเป็นคนท่ีมีในระดบั นึง คุณแอนน่า ผมควรจะ เขา้ ใจวา่ คุณสายตาไม่ดี? หรือแค่กาลงั หาขอ้ อา้ งใหต้ วั เอง อยดู่ ีล่ะ?”

เขาพดู กบั เธอโดยใชโ้ ทนน้าเสียงโทนเดียวกนั ต้งั แต่ตน้ จนจบ กบั คา เทศนายาวเป็นพรวนอยา่ งผตู้ ีมีการศึกษา แต่ ต่อใหจ้ ะฟังผา่ นๆก็ รู้สึกไดว้ า่ เขากาลงั เสียดสีจิกกดั เธออยู่ แอนน่ายมิ้ สายตามองไปยงั ตวั เลขท่ีเปล่ียนไปเร่ือยๆตาม การ เคลื่อนท่ีของลิฟต์ ก่อนจะเอ้ือมมือไปกดที่ช้นั นึง รีบออกจากตรงน้ี คงจะดีกวา่ “ในเม่ือตอ้ งเป็นคนมีระดบั อยา่ งคุณถึง จะมีสิทธ์ิใชล้ ิฟต์ ตวั น้ี ง้นั ฉนั ขอออกไปก่อนแลว้ กนั ค่ะ” พดู จาเสียดสีกนั สนุกมากไหม? คงไม่คิดวา่ เธอจะสนใจ เขาจริงๆ หรอกนะ? หลงเขียวมองตวั เลขหน่ึงท่ีเธอเพ่ิงกดมีไฟสวา่ งข้ึน ชาย หนุ่มขมวด คิ้ว จู่ๆกเ็ ดินข้ึนมาตรงหนา้ แอนน่าแลว้ เขา้ ประชิด ตวั อีกฝ่ าย ก่อนจะ โนม้ หนา้ ลงมาสบตากบั เธอ ภายในลิฟต์ ตวั แคบๆ ลมหายใจของเขา รดรวยรินลงบนตวั หญิงสาว ราวกบั กาลงั จะกลืนกินเธอเขา้ “นึกจะเขา้ กเ็ ขา้ นึกจะออกกอ็ อก เธอเห็นถิ่นฉนั เป็นอะไร? ฮืม?” เขา ลากเสียงยาว นยั นต์ าลึกล้าดง่ั มหาสมุทรจอ้ ง เขา้ ไปในดวงตากลม โตท่ีแสนด้ือร้ันของหญิงสาว

แอนน่าสมั ผสั ไดถ้ ึงความผดิ ปกติของคนตรงหนา้ สญั ชาตญาณสง่ั ใหเ้ ธอเบ้ียงตวั หลบออกมาดา้ นขา้ งเลก็ นอ้ ย “คุณหลง ทาไม? จะ แกลง้ ฉนั หรอ?” ริมฝีปากของหลงเซียวขยบั เลก็ นอ้ ย คลา้ ยยมิ้ คลา้ ยไม่ ยมิ้ “ถา้ ใช่ แลว้ จะทาไม? แอนน่ากดั ริมฝีปาก จู่ๆกค็ ิดถึงขอ้ เสนอที่เขาเคยพดู ในใจ กพ็ ลอย หวน่ั ๆ เขาคงไม่คิดจะเอาจริงหรอกใช่ไหม? ตอนน้ีเอง ลิฟตก์ ห็ ยดุ หยดุ อยทู่ ่ีช้นั ที่เธอเพงิ่ กดไปเม่ือครู่ แอนน่าสบตาเขาดว้ ยรอยยมิ้ ถือดี “คุณหลง ฉนั ถึงแลว้ หลีกทางหน่อยคะ่ ” หลงเชียวยงั คงยนื คร่อมร่างเธอไม่ขยบั ประตูทางดา้ น หลงั คอ่ ยๆ เปิ ดออก แต่เขาไม่ไดส้ นใจแต่อยา่ งใด ริมฝีปาก เผยยมิ้ ร้าย ดวงตาสี ดาสนิทยากจะคาดเดาวา่ เขากาลงั คิด อะไร “จะรีบทาไม? หรือวา่ เธอ กลวั อะไร?”

แอนน่าถกู ร่างสูงไล่ตอ้ นจนหลงั เธอแนบชิดกบั มุมผนงั ลิฟต์ แสง จากนอกประตูลิฟตส์ ่องเขา้ มาที่แผน่ หลงั กวา้ ง สะทอ้ นเป็นเงามืดที่ บริเวณดา้ นหนา้ ของชายหนุ่ม ทาให้ โครงหนา้ ของเขายง่ิ เด่นชดั เป็น มิติมากข้ึน ยงิ่ อยใู่ นแสงสลวั ความหล่อกบั รังสีดุดนั ของเขากย็ งิ่ ปิ ด ไม่มิด “มีอะไรท่ีฉนั จะตอ้ งกลวั ในเมื่อคุณหลงใจกวา้ งขนาดน้ี ง้นั กข็ ้ึนไป ดว้ ยกนั เลยกไ็ ด้ รบกวนกดปิ ดลิฟตใ์ หท้ ่ี ขอบคุณ มาก” เธอยกยมิ้ จู่ๆกเ็ ปล่ียนเป้าหมายของตวั เองในเส้ียววินาที กแ็ คแ่ ขง่ กนั วา่ จะใครหนา้ ดา้ นกวา่ ไม่ใช่หรอไง? เธอเองก็ ท่าไดเ้ หมือนกนั ยงั ไงซะช่วงน้ีประสบการณ์ที่เขาไดเ้ รียนรู้มาจากลู่ซวงซวง กบั หลงจื่อ กพ็ อจะเอามาใชง้ านไดอ้ ยู่ หลงเชียวยน่ื แขนไปดนั ผนงั ลิฟต์ ก่อนจะโนม้ ตวั ลงมองแอ นน่า ริม ฝีปากยกยมิ้ บางๆ “ไหนบอกมาซิ วา่ เธอมาทาอะไรท่ีนี่วย

จู่ๆแอนน่ากร็ ู้สึกหายใจไม่ทว่ั ทอ้ ง เวลาน้ีแผงอกของหลง เชียวอยู่ ระดบั สายตาเธอพอดี ทุกลมหายใจเขา้ ออกในตอน น้ีเตม็ ไปดว้ ย กล่ินฮอร์โมนท่ีแผข่ า่ นออกมาจากร่างของชาย หนุ่ม ดวงตาของเธอ แขง็ ที่อ พยายามปรับบรรยากาศไม่ใหอ้ ี มครีม “มาหาพอ่ คุณ ไม่ เกี่ยวกบั คุณ” หลงเชียวกม้ ต่าลงมาอีก จมูกของเขาสูตกลิ่นแซมพหู อมๆ ท่ีออกมา จากเส้นผม กบั กลิ่นครีมอาบน้าที่มาจากกายของ หญิงสาว นอกจากน้ี …กล่ินแอลกอฮอลซ์ ่ึงเป็นยารักษาขนาน ดีที่เขาคุน้ เคย! ในเส้ียววนิ าที ทุกอยา่ งกผ็ ดิ เพ้ียนไปหมด เหมือนชาย หนุ่มกาลงั ตก ลงสู่หว้ งแห่งความอ่อนโยน ท้งั เสียง ท้งั กลิ่น แอลกอฮอล์ เหมือน ผหู้ ญิงคนน้นั ไม่มีผดิ เพ้ยี น! เหมือนจะเป็นเธอคนน้นั ! เป็นเธอคนน้นั จริงๆ! ดวงตาของชายหนุ่มเร่ิมปรากฏเส้นเลือด ร่างสูงค่อยๆ หด ตวั ลง มือ ท่ีดนั กาแพงคอ่ ยๆกาแน่น ลมหายใจติดๆขดั ๆ จิตใจกระสบั กระส่าย อารมณ์หลากหลายถาโถมเขา้ มาถึงส ติของเขาออกไป

แอนน่า? ลว่ั ลว่ั ? ราวกบั เงาของผหู้ ญิงท้งั สองคนซอ้ นกนั ไปมา เสน้ ประสาททุกส่วน เร่ิมบีบตวั แน่น ปวด ปวดหวั ! แอนน่าเห็นสีหนา้ ของเขาค่อยๆเปลี่ยนไปกท็ าอะไรไม่ถูก หวั ใจของ เธอเตน้ ตึกตกั เขาปวดหวั ใจอีกแลว้ ใช่ไหม? “คุณหลง เป็นยงั ไงบา้ ง? ปวดหวั ใจใช่ไหมคะ? หายใจ เขา้ ลึกๆ ผอ่ น คลายสมอง ไม่ตอ้ งคิดอะไรท้งั น้นั ” สองมือเลก็ จบั แขนของเขาแน่น พยายามดึงความสนใจใหเ้ ขาไม่คิด มือใหญ่เลื่อนลงมาจบั หวั ไหล่ของแอนน่า ทนั ใดน้นั ร่าง สูงใชแ้ รง ท้งั หมดดึงเธอเขา้ มากอดเธอ แขนแขง็ แรง โอบ กอดร่างเธอท้งั ร่าง ไวใ้ นออ้ มกอดแน่น เสียงทุม้ ต่าเหมือนคน ละเมอ เขาหลบั ตาสนิท ขม่ ความเจบ็ ปวดที่หวั ใจ “ลว่ั ลว่ั …เธอคือลวั่ ลว่ั ใช่ไหม?”

แอนน่าอยากผลกั เขาออก แลว้ ตบไอตวั น้ีจนกวา่ เขาจะต้งั สติได้ แต่ น้าเสียงท่ีปกติแสนจะเยน็ ชาอวดดี เวลาน้ีกลาย เป็นอ่อนแอหมดทาง สู้ เหมือนเดก็ นอ้ ยที่กาลงั ตามหาพอ่ แม่ ที่พลดั พราก เธอเห็นแบบน้นั กท็ นไม่ไหว “คุณหลง..” “เรียกช่ือฉนั ” เขาตดั บทแอนน่า ร่างสูงยงั คงกอดแอนน่า ไวแ้ น่น อยา่ งเอาแต่ใจ เขาสูตกลิ่นบนตวั ของเธอจนเตม็ ปอด ไม่นบั กล่ิน กล่ินดอกพดุ ซอ้ น เธอคนน้ีเหมือนกบั คนรักท่ีหาย ไปของเขาแทบทุกอยา่ ง แมแ้ ต่ส่วนสูง กเ็ หมือนกบั ถว่ั ถว่ั แบบเป๊ ะๆ เขาโอบกอดเธออยา่ งคนโลภที่กาลงั บา้ คลงั่ อดจะเอาเธอ มาเป็น ตวั แทนลวั่ ลว่ั ท่ีเขารักไม่ได้ แอนน่ากดั ฟันกรอด “คุณหลง ฉนั ไม่ใช่ภรรยาของคุณ อยา่ ทาแบบ น้ี”

เสียงของเธออ่อนยวบ บางทีคงเป็นเพราะเสียงอ่อนโยน ของเขาท่ี ไม่ไดเ้ ห็นบ่อยนกั หลงเชียวในตอนน้ีน่าหลงใหล เหลือเกิน แอนน่า กลืนน้าลาย หวั ใจของเธอในตอนน้ีกเ็ ตน้ แรงไม่แพงกนั ชายหนุ่มลอ็ คคางลงบนหวั ไหล่เลก็ “เรียกฉนั หลงเชียว” เอาแต่ใจจริงๆ แอนน่ากดั ฟัน เอาเถอะ ตอนน้ีเขาคือคนป่ วย เธอควบคุม อารมณ์ท่ี ไม่ปกติของตวั เอง จากน้นั เอาตวั แนบชิดกบั ออ้ มอก ของชายหนุ่ม ก่อนจะเรียกเขาเสียงอู้ อ้ี “หลงเชียว… ร่างสูงน่ิงไปในทนั ใด ตวั เขาในตอนน้ีแนบชิดกบั เธอจน ไม่เหลือ ช่องวา่ ง แขนแขง็ แรงกอดเธอแน่นข้ึนจนแทบอยาก จะหลอมรวม เป็นร่างเดียวกนั ท้งั คู่โอบกอดกนั อยา่ งกระหาย รัก “เรียกอีก” เสียงของเขาเยน็ ชาแต่ซ่ือสตั ยเ์ ผดจ็ การแต่ลึกซ้ึง ทาให้ เธอปฏิเสธไม่ ลง แอนน่ากดั ริมฝีปาก ทาตามท่ีเขาตอ้ งการ “หลงเชียว หลง เชียว หลงเชียว..”

เธอเรียกชื่อของเขาแผว่ เบา อีกคร้ังและอีกคร้ัง ราวกบั กาลงั เรียกช่ือ คนรักอยู่ ยง่ิ เรียกก็ยง่ิ คล่องปาก ความรู้สึกก็ ยง่ิ เพ่มิ ข้ึน ความเจบ็ ปวดท่ีหวั ใจในท่ีสุดกค็ ลายลง คิว้ เขม้ ที่ขมวด แน่นคอ่ ยๆ คลายปมออก แขนแขง็ แรงรัดตวั เธอไม่ปล่อย ชายหนุ่มยงั คงหลบั ตา อยู่ “บางทีเธอนนั่ แหละท่ีเป็นยา รักษาฉนั ” แอนน่าชอ้ นสายตาข้ึน ศีรษะชนเขา้ กบั คาง เธอสบตาชาย หนุ่มอยา่ ง ไม่อยากเช่ือ “คุณลอ้ เล่นอะไร? ฉนั กบั ภรรยาคุณก็ แคเ่ สียง เหมือนกนั อยา่ สบั สนสิ แลว้ กเ็ ม่ือก้ีที่ฉนั ทาตามท่ี คุณตอ้ งการ ก็ เพราะคุณนนั่ แหละ คุณเป็นคนไขฉ้ นั แลว้ ฉนั ก็ ไม่อยากใหค้ ุณมา ตายในลิฟต์ ฉนั ไม่รู้จะอธิบายกบั คนอ่ืนยงั ไง” หลงเชียวปล่อยเธอออก มือใหญ่จบั คางเธอไว้ เขาอยาก จะฉีก ใบหนา้ เธอออกจริงๆ อยากรู้นกั วา่ ขา้ งในจะเป็น ใบหนา้ ของใครอีก คนหรือเปล่า! “ฉนั บอกวา่ เธอคือยารักษาฉนั ไม่ไดบ้ อกวา่ เป็นคนรักสกั หน่อย คิด มากไปแลว้ ”

คนรักของเขามีแต่คนเดียว และนน่ั ไม่ใช่เธอ แอนน่าหวั เราะ “ง้นั กช็ ่างมนั เถอะคุณหลง เพราะฉนั ไม่ สนใจจะ ผกู มดั กบั คุณอยแู่ ลว้ ” หลงเชียวลุกข้ึนยนื ใหม่ ราวกบั เม่ือครูไม่มีอะไรเกิดข้ึน “เธอคิดวา่ ตวั เองจะหนีฉนั พน้ หรอ? ไร้เดียงสาจริง” วา่ จบ ประตูลิฟตก์ เ็ ปิ ดออก ซายหนุ่มกา้ วขายาวออกจาก ลิฟต์ ทิ้ง เอาไวเ้ พียงเงาแผน่ หลงั สูงใหญ่ ลิฟตข์ ้ึนมาอีกช้นั แอนน่าถึงไดต้ ้งั สติกลบั มา จู่ๆออ้ มกอตกร็ ู้สึกโหวงๆ ความรู้สึกผดิ หวงั ถาโถมเขา้ มา ในจิตใจ หญิงสาวขมวดคิ้ว ทาไมถึงเป็นแบบน้ีนะ? เมื่อก้ีอตั ราการเตน้ ของหวั ใจเธอผดิ ปกติ ทาไมถึงเป็น แบบน้นั ได?้ ปรับอารมณ์เสร็จ แอนน่าจึงเดินเขา้ หอ้ งทางานของหลง ถึง แอนน่าขอใหห้ ลงถึงหยดุ การรายงานข่าวท่ีเกี่ยวขอ้ งกบั

เธอโดยส่ือไวแ้ ต่เพยี งเท่าน้ี และต้งั แต่วนั น้ีเป็นตน้ ไปเขาตอ้ ง ยกระดบั ป้องกนั ความเป็นส่วนตวั ของเธอ ไม่เช่นน้นั เธอจะถอนตวั ออกจากโปรเจค หลงถึงนง่ั อยใู่ นหอ้ งทางานท่านประธานที่ตกแต่งสไตล์ คลาสสิก ชายสูงอายยุ มิ้ อยา่ งคนใจดี “ได้ ฉนั จะทาตามท่ี เธอตอ้ งการ คุณแอน น่าท่ีฉลาดหลกั แหลม ฝีมือการแพทยส์ ุดวิเศษอยา่ งจบั ตวั ไดย้ าก ฉนั ข้ึนชมเธอมาก” แอนน่ายมิ้ อ่อน กล่าวขอบคุณเสร็จ จึงเดินจากไป หลงถึงตอบรับเธอดว้ ยความรวดเร็ว การเจรจาของเธอ คร้ังน้ีใชเ้ วลา เพียงหา้ นาทีเท่าน้นั ทุกคนที่ทางานในออฟฟิ ศท่านประธานเม่ือไดเ้ ห็นแอนน่า ต่างกพ็ า กนั ซุบซิบ ทุกคนชื่นชมความสวยของเธอไปต่างๆ นาๆ แอนน่าได้ ยนิ จนรู้สึกราคาญหูไปแลว้ “คุณแอนน่าบงั เอิญจงั ”

ขณะท่ีกาลงั รอลิฟต์ ร่างบางสวยสง่ากเ็ ดินออกมาจาก ลิฟตพ์ อดี เรือนร่างสุดเซ็กซ่ีสวมชุดเดรสที่ช่วยขบั รูปร่าง กลิ่นน้าหอมชาแนล ฟ้งุ กระจายไปทวั่ ท้งั บริเวณ เธอคือโมห่ รู เฟย แอนน่าพยกั หนา้ ทกั ทาย “คุณโม่” โม่หรูเฟยยมิ้ กวา้ ง “มาอยทู่ ี่น่ีไดย้ งั ไงคะ?” “ทาธุระค่ะ แต่ตอนน้ีเรียบร้อยแลว้ ” เธอตอบกลบั ง่ายๆ อายไลน์เนอร์สีดากรีดตาวดั หางข้ึนเพ่ิมความโฉบเฉียว เครื่องสาอาง แต่งแตม้ ลงบนใบหนา้ ท้งั 360องศาอยา่ ง ประณีตไร้ที่ติ เธอส่งยมิ้ อ่อนหวานมาให้ “ตูท่าทางจะมาหา คุณลงุ นะคะ เหอะ ฉนั กม็ าหา เขาเหมือนกนั จริงสิ ฉนั กบั พ่ี เขียวใกลจ้ ะจดั งานแต่งกนั แลว้ นะคะ หวงั วา่ จะไดร้ ับคาอวยพรจากคุณ” ออ้ ? จะแต่งงานแลว้ ? “ง้นั กด็ ีค่ะ ขอใหม้ ีความสุขนะคะ” แอนน่ากล่าวอวยพร โดยไม่ แยแส สาหรับเธอแลว้ นี่มนั ไม่ใช่เร่ืองสาคญั อะไร

“ขอบคุณค่ะ คุณแอนน่ากจ็ ะตอ้ งมีความสุขเช่นกนั ” แอนน่าส่งยมิ้ ไม่ยนิ ดียนิ ร้ายให้ ก่อนจะเบ่ียงตวั เดินเขา้ ลิฟต์ เธอสูด หายใจลึก แต่งงาน? คงใช่ เธอกบั เควินเองก็ กาลงั จะแต่งงานไม่ใช่ หรือไง? เธอนวดขมบั จิตใจรู้สึกกระสบั กระส่าย ลงไปไดช้ ้นั นึงลิฟตก์ ถ็ ูกเปิ ดออก มีคนเขา้ มาใหม่ แอนน่า ถอยหลงั ไปคร่ึงกา้ ว เป็นผหู้ ญิงสามคนกาลงั พดู คุยกนั เดิน เขา้ มา “เม่ือก้ีเห็นโม่หรูเฟย แทบไม่อยากจะเช่ือ ตอนน้ีเธอสวย กวา่ ในทีวี อีก อยา่ งวา่ ละนะ กาลงั จะแต่งใหซ้ ีอีโอแลว้ น่ี ออ ร่าเจิตจา้ ข้ึนไม่ นอ้ ยเซียว” “เขาสองคนจะแต่งงานกนั จริงๆอ่ะ? แต่ในใจซีอีโอมีแค่ ภรรยาท่ี เสียชีวิตไปนี่นา? แถมยงั ป่ วยเพราะภรรยาจนตอนน้ี กย็ งั รักษาไม่ หายอีก เฮอ้ “อยา่ งที่คนเขาพดู กนั นน่ั แหละ ถา้ ยงั ตดั คนเก่าไม่ขาด คน ใหม่กค็ ง

ไม่เขา้ มาแทนท่ี แต่คนตายไปแลว้ จะเอาอะไรมาสู้ กบั คนเป็นท่ียนื อยตู่ รงหนา้ ล่ะ?” เสียงวิจารณ์ของคนท้งั สามยงั คงดาเนินต่อไป แอนน่ายมิ้ อ่อน กค็ ง ใช่ หลงเชียวรักภรรยาเก่ามากมายนาดน้ี กค็ งไม่ สามารถจะจมอยู่ กบั อดีตไปไดต้ ลอดชีวติ หญิงสาวส่ายหวั ดึงความรู้สึกมาอยทู่ ่ีจุดศูนยก์ ลาง เธอ เริ่มสนใจ เร่ืองรักๆ ใคร่ๆของหลงเชียวต้งั แต่เม่ือไหร่? เวลาน้ี ณ หอ้ งทางานหลงเชียว จ้ีตงหมิงโคง้ คานบั “บอส สืบมาไดแ้ ลว้ ครับ คุณแอนน่า เคยรักษา ตวั ที่โรงพยาบาลในอเมริกาช่วงระยะเวลานึง ซ่ึง ตรงกบั ช่วงท่ี คุณนายหายตวั ไป แต่ทางโรงพยาบาลลา้ ง ประวตั ิคนไขจ้ นเกล้ียง จึงแน่ใจไดเ้ พยี งแคค่ ุณแอนน่าเคยได้ รับการรักษาเป็นระยะ เวลานานอยพู่ อสมควร ส่วนราย ละเอียด คาดวา่ มีใครบางคน พยายามปกปิ ด ทาใหส้ ืบไม่ พบครับ” ยงิ่ ประวตั ิถูกลา้ งออกไป กย็ ง่ิ แน่ชดั วา่ มีบางอยา่ งผดิ ปกติ

หลงเชียวเงียบไปหลายนาที นิ้วเรียวขยบั เมา้ ท์ ก่อนจะนิ่ง ไป “ยง่ิ นบั วนั ฉนั ยงิ่ รู้สึกวา่ เธอมีบางอยา่ งที่ฉนั รู้สึกคุน้ เคย เม่ือไหร่กต็ ามที่ เกิดความรู้สึกน้ี ฉนั มกั จะแยกไม่ออกวา่ ตกลงเธอคือลวั่ ลวั่ หรือวา่ แอนน่า” จ้ีตงหมิงบอกใบอ้ ยา่ งระมดั ระวงั “เป็นไปไดไ้ หมครับวา่ เธอกค็ ือ คุณนาย? เพียงแต่รูปโฉมเปล่ียนไป?”

ตอนที่ 200 กลน่ิ แปลกๆ ในอากาศ เรียกว่าความหึง หลงเชียวขมวดคิว้ คิดไปถึงเรื่องแปลกๆต้งั แต่วนั แรกที่เขา พบกบั แอนน่า เสียงสองเสียงกด็ งั ข้ึนดีกนั ไปมาในหวั ความ เป็นเหตุเป็น ผลบอกกบั เขาวา่ ผหู้ ญิงที่แสนเยน็ ชาไม่มีความ เมตตาอ่อนโยนสกั นิดคนน้ีไม่มีทางเป็ นภรรยาของเขาได้ แต่ความรู้สึกกลบั ตะโกนบอกเขาซ้าแลว้ ซ้าเล่า ไม่วา่ หนา้ ตาจะ เปล่ียนไป นิสัยจะไม่เหมือนเดิม แต่ลึกๆแลว้ เธอ คนน้ีกค็ ือลวั่ ถวั่ ที่ เขารักจนสุดหวั ใจ ชว่ั ขณะนึง คุณชายเซียวกแ็ ยกไม่ออกเหมือนกนั จ้ีตงหมิงมีความเคลื่อนไหวข้ึนมาอีก เขาใชค้ วามคิดอยู่ ครู่แลว้ พดู ข้ึน “แต่กไ็ ม่น่าใช่อีก ในขอ้ มูลบอกวา่ เฉียวหยว่ น ฟานกบั ได้ มิ้นภรรยาของเขามีลูกสาวดว้ ยกนั จริง นน่ั กค็ ือแอ นน่า ในขอ้ มูล เขียนไวช้ ดั เจน” หลงเซียวรู้ดีวา่ มือของลวั่ ลวั่ ไดร้ ับอบุ ตั ิเหตุ เธอไม่สามารถจบั มีด ผา่ ตดั ไดอ้ ีก

โลกน้ีกาลงั ปรับองศาใหท้ ุกอยา่ งกลบั มาสู่ตาแหน่งของ มนั อีกคร้ัง เร่ืองน้ีมนั ซกั น่าปวดหวั มากข้ึนเร่ือยๆแลว้ สิ หลงเชียวส่งเสียงอึม “ไม่ใช่เธอจะใช่หรือไม่ ขอ้ มูลทุก อยา่ งเก่ียวกบั ตระกลู เฉียวกต็ อ้ งสืบออกมาใหไ้ ด้ ฉนั ตอ้ งการ รู้ความจริงใหเ้ ร็ว ท่ีสุด” จ้ีตงหมิงพยกั หนา้ “ครับ! เจา้ นายโปรดวางใจ ผมจะคอย จบั ตาดูทาง น้นั คุณชายกกู้ อ็ ยทู่ ่ีอเมริกา เราสามารถสืบ ขอ้ มูลมาไดไ้ ม่ยาก” ดี ออกไปไดแ้ ลว้ ” ตงหมิงออกไป หลงเชียวลุกข้ึนจากเกา้ อ้ี ร่างสูงเดินไปที่ ระเบียง วิว ตึกสูงใหญ่ไม่ต่างอะไรกบั ภูเขา ความคิดของชาย หนุ่มล่องลอย ความทรงจาในอดีตปรากฏข้ึน ยงั มีวธิ ีไหนสามารถพิสูจน์ตวั ตนที่แทจ้ ริงของเธอไดอ้ ีก ใหมนะ?เขา เพิ่งคิดไดว้ า่ ตวั เองรู้อะไรเก่ียวกบั ลว่ั ลว่ั นอ้ ย เหลือเกิน ไม่สิ! ยงั มีอีกวธิ ีนึง รอยฟันท่ีหนา้ อก! เขา้ รุ่งข้ึน ณ วิลล่าหรูหราส่วนตวั

เพราะความเคลือบแคลงสงสัยในสถานะของแอนน่า ตอน น้ีทุกคร้ัง ท่ีหลงเชียวมองเธอสายตาก็มกั จะเผลอจบั ผดิ โดย ไม่รู้ตวั เขา อยากจะเอามีดผา่ เน้ือหนงั มงั สาของเธอออก แลว้ ดูวา่ ขา้ งในน้นั เป็น ใครกนั แน่! แอนน่าอมุ้ ช่อดอกไมเ้ ดินกลบั เขา้ มาในหอ้ งรับแขก บงั เอิญสบ สายตาของหลงเชียวเขา้ พอดี “เฉือนคนผา่ น สายตาต้งั แต่เชา้ เลยนะ จะทาฉนั ตกใจตายหรือไง?” หลงเชียวเหลดอกไมใ้ นออ้ มกอดของเธอ “ฉนั เคยบอก แลว้ ใช่ไหม อยา่ เอาของท่ีไม่รู้หวั นอนปลายเทา้ เขา้ บา้ น โยน ออกไปเดี๋ยวน้ี” แอนน่ากลบั ซูตอกไมเ้ ขา้ ไปตรงหนา้ เขาอยา่ งไดใ้ จ “มนั ไม่ใช่ของ ไม่รู้หวั นอนปลายเทา้ นะ แค่ตอนน้ีฉนั ยงั สืบไม่ไดก้ ็ เท่าน้นั รอฉนั แน่ใจแลว้ จะบอกคุณ” หลงเชียวรู้สึกวา่ ตอกไมส้ ีแดงน่ีมนั บาดตาหนกั กวา่ เดิม นิ้วเรียว ยกข้ึนนวดหวั คิ้ว เชา้ น้ีไม่มีอารมณ์อา่ นหนงั สือพมิ พ์ “ถา้ เธอชอบ ดอกกหุ ลาบ ฉนั จะสงั่ มาใหท้ ุกวนั แต่กบั ตอกไมท้ ี่ไม่รู้วา่ แฝง อนั ตรายอะไรมาดว้ ยหรือเปล่าแบบน้ี โยนมนั ทิ้งไปซะ

“กหุ ลาบเขาไม่ข้ีชวั่ มอบใหก้ นั หรอกนะคะ นอกซะจากวา่ ใหเ้ พราะ รัก” ริมฝี ปากเธอยกยมิ้ สูง ต้งั ใจทา้ ทายความ อดทนของชายหนุ่ม หลงเชียวไม่ใช่คนที่มีความอดทนนกั “ความรักราคาถูกๆ แบบน้นั จะไปรับใหเ้ สียมือทาไม” “ยงุ่ อะไรล่ะ” หลงเซียวแค่นเสียงในลาคอ “ฉนั จาไดว้ า่ เธอมีคู่หม้นั นี่ ลบั หลงั คู่หม้นั ตวั เองมาแอบรับตอกกหุ ลาบจากคนอื่น ช่าง เป็นคู่หม้นั ท่ีดี ซะจริงเลยนะ” “ใช่สิ ฉนั มนั เป็นคูห่ ม้นั ท่ีแย่ วา่ แต่คุณหลงเถอะ ลบั หลงั คู่ หม้นั ตวั เองมาอาศยั อยบู่ า้ นเดียวกนั กบั ผหู้ ญิงคนอื่น คุณก็ เป็นคูห่ ม้นั ท่ีไม่ เลวเหมือนกนั น่ี!” ขิงกร็ าข่ากแ็ รง ไม่มีใครยอมใคร ยงิ่ ไปกวา่ น้นั ลึกๆแอนน่ารู้สึกวา่ ดอกไมน้ ่ีมีลบั ลมคมใน แปลกๆ เป็นใครส่งมากนั นะ อีกไม่นานเธอกจ็ ะรู้แลว้

ตามคาด ยงั ไม่ทนั จะกินขา้ วเชา้ เสร็จ โทรศพั ทก์ ด็ งั ข้ึน แต่เธอแปลกใจนิดหน่อยท่ีเห็นวา่ เป็นเควิน โทรมา แอนน่าวางสอ้ ม ลง แลว้ ยกหูโทรศพั ทข์ ้ึน “เควิน” ทนั ทีท่ีไดย้ นิ ชื่อน้ี ชายหนุ่มที่นง่ั อยฝู่ ่ังตรงขา้ มโต๊ะอาหารก็ เค้ียว อาหารแรงข้ึนอยา่ งไม่มีสาเหตุ สลดั ผกั ในปากถูก ขบเค้ียวราวกบั เป็นสเดก็ เน้ือในระดบั ความสุกเจด็ สิบเปอร์ เซ็นกไ็ ม่ปาน เสียงฟัน กระทบกนั เสียงดงั ซดั เจน เควินนงั่ อยใู่ นหอ้ งรับแขกในวลิ ล่าส่วนตวั ที่อเมริกา ใน มือถือแกว้ ไวน์ ช่วงน้ีเขานอนไม่คอ่ ยหลบั ถา้ ไม่ด่ืมอะไร หน่อยคงนอนไม่ สนิท เสียงของแอนน่าที่อยหู่ ่างไกลจากเขา หลายร้อยไมลล์ อยเขา้ หู ความหมองคล้าบนใบหนา้ กพ็ ลนั หายไป “แอนน่า เธอแสบจริงๆ” ออ้ ? “หมายความวา่ ไง?” แอนน่าขอ้ นสายตาข้ึนมองหลงเชียวที่ยงั คงเอร็ดอร่อยกบั อาหารเชา้ แลว้ เบป้ ากใส่