_รายงานการวิจัย เส้นทางการศึกษาด้านอาชีวศึกษาและเทคโนโลยี 2548

โรงเรียนที่จัดการเรียนการสอนเฉพาะทางอื่น ๆ เช่น โรงเรียนภาษาต่างประเทศโรงเรยี นศลิ ปะ และโรงเรยี นกฬี า เปน็ ตน้ 5. ระดับหลังมธั ยมศึกษา การจดั การศกึ ษาระดบั หลงั มธั ยมศกึ ษาของสาธารณรฐั เกาหลี ม-ีการจดั การศกึ ษาทง้ั ในระดบั ทต่ี ำ่ กวา่ ปรญิ ญา และระดบั ปรญิ ญา 5.1 ระดบั ตำ่ กวา่ ปรญิ ญา การศึกษาระดับหลังมัธยมศึกษาระดับต่ำกว่าปริญญาจัดการศึกษาในวิทยาลัยการอาชีพชั้นต้น (Junior Vocational College) เพื่อสนองตอบความต้องการกำลังคนระดับกลาง อันเป็นผลโดยตรงจากการพัฒนา-อุตสาหกรรมอย่างรวดเร็ว โดยเน้นกำลังคนระดับกลางที่มีความรู้พื้นฐานทางทฤษฎีและทักษะการปฏิบัติในสาขาต่าง ๆ เช่น อุตสาหกรรม เกษตรกรรม การประมง การพยาบาล คหกรรมศาสตร์ ศิลปะ และการกีฬา เป็นต้น การจัดหลักสูตรใช้เวลา 2-3 ปี ขึ้นอยู่กับแต่ละสาขา และยังมีการจัดการศึกษาต่อเนื่องเป็นการศึกษานอกเวลาสำหรับผู้ที่ทำงานแล้ว การจัดการศึกษาเป็นความร่วมมือระหว่างสถานศึกษากับสถานประกอบการ ผู้สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยการอาชพี ชน้ั ตน้ สามารถศกึ ษาตอ่ ในระดบั มหาวทิ ยาลยั ได้ 5.2 ระดบั ปรญิ ญา การศกึ ษาระดบั ปรญิ ญาเปน็ การศกึ ษาในวทิ ยาลยั (College)หรือมหาวิทยาลัย ซึ่งหลักสูตรระดับปริญญาตรีโดยปกติใช้เวลาเรียน 4 ปียกเว้นสาขาทางแพทยศาสตร์ ที่ใช้เวลาเรียน 6 ปี ทั้งนี้ มีการจัดการศึกษาระดบั ปรญิ ญามากกวา่ 600 สาขา โดยมหาวทิ ยาลยั ตา่ ง ๆ ทง้ั ทเ่ี ปน็ มหาวทิ ยาลยัทว่ั ไป และมหาวทิ ยาลยั เฉพาะทาง และจดั การศกึ ษาทง้ั ในเวลาและนอกเวลา 6. การอาชีวศึกษา การจัดการอาชีวศึกษาของประเทศสาธารณรัฐเกาหลีเป็นส่วนหนึ่งของระบบการศึกษา ที่เริ่มมีการจัดสอนวิชาชีพเบื้องต้นเป็นวิชาเลือกใน  ⌦⌫⌦⌫

ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และจัดสอนเป็นการเฉพาะในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย และระดับหลังมัธยมศึกษา โดยในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายนักเรียนที่เลือกเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายสายอาชีพ จะมีการจัดการเรียนการสอนในสาขาอาชีพต่าง ๆ เป็นการจัดการศึกษาร่วมกันระหว่างโรงเรียนกับสถานประกอบการร่วมกันจัดทำระบบทวิภาคี (Dual System) หรือโปรแกรม2+1 (Two-Plus-One Program) เป็นการศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายสายอาชพี 2 ปี และฝกึ ประสบการณใ์ นสถานประกอบการอกี 1 ปี สว่ นในระดบั หลงั มธั ยมศกึ ษามกี ารจดั การอาชวี ศกึ ษาในวทิ ยาลยัการอาชีพชั้นต้น ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตกำลังคนที่มีความรู้ทางทฤษฎี และมีทักษะการปฏิบัติ มีการส่งเสริมความร่วมมือระหว่างวิทยาลัยการอาชีพชั้นต้นและสถานประกอบการ เพื่อผลิตแรงงานฝีมือให้สอดคล้องกับความต้องการของภาคอุตสาหกรรมหลายรูปแบบ เช่น โปรแกรมการฝึกงานของนักศึกษา การฝึกอบรมอุตสาหกรรมวิทยาลัยชั้นต้น และการศึกษาของลูกจ้างในภาคอุตสาหกรรมในวทิ ยาลยั การอาชพี ชน้ั ตน้ เปน็ ตน้ การพฒั นาการอาชวี ศกึ ษาของสาธารณรฐั เกาหลเี นน้ ใหเ้ ปน็ ระบบ-การอาชีวศึกษาตลอดชีวิต เพื่อพัฒนาให้เกิดสังคมแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตให้ผู้เรียนพัฒนาตามความสามารถและศักยภาพ และสร้างศรัทธาให้เกิดขึ้นในตนเองอย่างมีคุณภาพ โดยให้ผู้เรียนสายอาชีพสามารถเรียนต่อได้จนถึงระดับ-ปริญญาเอก และให้มีระบบสะสมหน่วยการเรียน และอนุญาตให้ผู้เรียนลงทะเบียนเรียนวิชาต่าง ๆ แบบไม่เต็มเวลาในวิทยาลัย และใช้การทดสอบเพื่อสะสมหน่วยการเรียนได้ ส่วนการฝึกอบรมวิชาชีพเป็นการจัดการศึกษานอกระบบ มีทั้งที่จดั โดยรฐั และเอกชน ดงั น้ี 1. การจดั อบรมวชิ าชพี ในสถาบนั ของรฐั ดำเนนิ การโดยสำนกั งาน-แรงงานทม่ี ชี อ่ื วา่ Korea Manpower Agency (KOMA) เปน็ การจดั ฝกึ อบรม-  ⌦⌫⌦⌫

เพอ่ื พฒั นาแรงงานกง่ึ ฝมี อื และแรงงานฝมี อื ใชเ้ วลาฝกึ 3 เดอื น ถงึ 2 ปี ในสาขา-อุตสาหกรรมการผลิตสินค้าที่มุ่งการส่งออก และเทคโนโลยีสมัยใหม่ รวมทั้งการฝกึ อบรมใหน้ กั โทษและคนดอ้ ยโอกาสในสาขาชา่ งไม้ ชา่ งปนู ชา่ งเชอ่ื ม เปน็ ตน้ 2. การฝึกอบรมวิชาชีพในสถานประกอบการเอกชน เป็นการฝกึ ตามความตอ้ งการของสถานประกอบการ โดยสถานประกอบการจดั โปรแกรม-อิสระของตนเอง โดยอาจร่วมกับสถานประกอบการอื่นในการจัดการฝึกร่วมกันหรือให้หน่วยงานอื่นจัดในนามของสถานประกอบการ 3. การฝึกอบรมวิชาชีพของหน่วยงานที่ได้รับมอบหมายเปน็ การจดั การฝกึ อบรมของหนว่ ยงานมอื อาชพี ในการจดั ฝกึ อบรมวชิ าชพี ตามความต้องการของภาครัฐหรือภาคเอกชนตามที่ได้รับมอบหมาย มาดำเนินการโครงการฝึกอบรม หลักสูตรที่จัดฝึก ได้แก่ การประกอบอาหาร การตกแต่งทรงผมการประมวลผลขอ้ มลู เปน็ ตน้ สาธารณรฐั เกาหลมี รี ะบบการทดสอบวฒุ บิ ตั รทางเทคนคิ แหง่ ชาติ(National Technical Qualification System) เพื่อควบคุมดูแลมาตรฐานการอาชีวศึกษาและการฝึกอบรมของประเทศ รับผิดชอบโดยสำนักงานแรงงาน-เกาหลี หรือ KOMA มีหน้าที่ในการทดสอบความรู้ความสามารถด้านวิชาชีพแก่กลุ่มวิศวกรและช่างฝีมือ และสภาหอการค้าและอุตสาหกรรมเกาหลี รับผิดชอบการทดสอบความรู้ความสามารถด้านวิชาชีพของกลุ่มอาชีพบริการ โดยจัดระดับชั้นของทักษะความสามารถเป็น 5 ขั้น คือ วิศวกรระดับมืออาชีพ แรงงานฝีมือระดบั หวั หนา้ วศิ วกร วศิ วกรอตุ สาหกรรม และแรงงานฝมี อื 3.6.3 สรปุ ประเทศสาธารณรัฐเกาหลีให้ความสำคัญกับการอาชีวศึกษาเป็นอย่างมาก มีการจัดสอนเป็นวิชาเลือกในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จัดการสอนในสาขาอาชีพต่าง ๆ เป็นการเฉพาะ มีทั้งที่จัดในโรงเรียน และจัดร่วมกันระหว่างโรงเรียนกับสถานประกอบการในลักษณะ-  ⌦⌫⌦⌫

แผนภมู ทิ ่ี 3.6 ระบบการศกึ ษาของประเทศสาธารณรฐั เกาหลี  ⌦⌫⌦⌫

ทวภิ าคี (Dual System) และความรว่ มมอื ในรปู แบบอน่ื ๆ นอกจากน้ี ยงั มกี าร-ฝึกอบรมวิชาชีพนอกระบบโรงเรียนทั้งที่ดำเนินการโดยสถาบันของรัฐ และจัดในสถานประกอบการเอกชน รวมทั้งมีระบบการทดสอบวุฒิบัตรทางเทคนิคแห่งชาติเพื่อควบคุมดูแลมาตรฐานการอาชีวศึกษาและการฝึกอบรมที่ดำเนินการโดยสำนกั งานแรงงานเกาหลี (KOMA)3.7 ประเทศสาธารณรฐั สงิ คโปร์ 3.7.1 สภาพท่วั ไป สาธารณรัฐสิงคโปร์เป็นประเทศเล็ก ๆ มีพื้นที่รวมประมาณ 647ตารางกโิ ลเมตร มปี ระชากรประมาณ 4.2 ลา้ นคน ประกอบดว้ ยชนหลายเชอ้ื ชาติศาสนา และวัฒนธรรม เช่น ชาวจีน มาเลย์ และอินเดีย ประเทศสาธารณรัฐสิงคโปร์ได้รับสิทธิในการปกครองตนเองจากการเป็นอาณานิคมของอังกฤษในปีพ.ศ. 2502 และในปี พ.ศ. 2506 ได้รวมเข้ากับสหพันธรัฐมาเลเซีย แต่ต่อมาไดแ้ ยกตวั ออกจากมาเลเซยี เปน็ ประเทศเอกราชในปี พ.ศ. 2508 สาธารณรัฐสิงคโปร์ได้ชื่อว่าเป็นประเทศที่มีเสถียรภาพทางการเมืองได้รับการจัดอันดับให้เป็นประเทศที่มีความมั่นคงและมั่งคั่งทางเศรษฐกิจเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก เป็นศูนย์กลางพาณิชยกรรมและอุตสาหกรรมที่สำคัญแห่งหนึ่งของโลก เป็นประเทศที่มีกำลังแรงงานระดับกลางที่มีทักษะฝีมือดีที่สุดในเอเซีย มีกำลังแรงงานประมาณ 1.9 ล้านคน มีอัตราการว่างงานประมาณรอ้ ยละ 3.2 3.7.2 การจดั การศกึ ษา สาธารณรัฐสิงคโปร์ให้ความสำคัญกับการจัดการศึกษา โดยเชื่อว่าระบบการศึกษาที่มีประสิทธิภาพจะเป็นกลไกสำคัญในการพัฒนาคุณภาพของ-ประชากร และพัฒนาประเทศ งบประมาณ 1 ใน 4 ของงบประมาณทั้งหมด  ⌦⌫⌦⌫

ของประเทศจึงจัดสรรเพื่อพัฒนาการศึกษา สาธารณรฐั สงิ คโปรไ์ ดก้ ำหนดวสิ ยั ทศั นใ์ นการเปน็ \"เกาะแหง่ อจั ฉรยิ ะ\"(A vision of an Intelligent Island) เพอ่ื มงุ่ สคู่ วามเปน็ เลศิ ทางดา้ นเทคโนโลย-ีสารสนเทศ โดยกำหนดไว้ว่า \"การดำเนินชีวิตในเกาะแห่งอัจฉริยะ ชาวสิงคโปร์-สามารถทจ่ี ะใชข้ อ้ มลู สารสนเทศ และรบั บรกิ ารตา่ ง ๆ โดยใชเ้ ทคโนโลยสี ารสนเทศ-มาปรับปรุงธุรกิจ และช่วยให้การทำงานสะดวกรวดเร็ว เพื่อให้มีเวลาว่างสำหรับตนเอง สงั คม และนนั ทนาการ\" ในด้านนโยบายการจัดการศึกษา สาธารณรัฐสิงคโปร์กำหนดแนว-นโยบายการศกึ ษาของชาตวิ า่ ระบบการศกึ ษาของชาตมิ บี ทบาทสำคญั 2 ประการคือ การพัฒนาบุคคลและการให้การศึกษาแก่พลเมือง กล่าวคือ จะต้องพัฒนาบุคคลทั้งด้านคุณธรรม ความรู้สึกนึกคิด ร่างกาย สังคม และสุนทรียภาพการศึกษาจะต้องปลูกฝังความมีคุณธรรม รู้จักการอยู่ร่วมกับผู้อื่น รู้จักเคารพผอู้ าวโุ ส มใี จกวา้ งรบั ฟงั ทง้ั ผทู้ ม่ี คี วามคดิ เหน็ เหมอื นกนั และแตกตา่ งกนั การศกึ ษา-จะต้องพัฒนาพรสวรรค์และความสามารถของเด็กแต่ละคน เพื่อให้มีศักยภาพสูงสุด สอนให้รู้จักรักษาร่างกายให้แข็งแรงและมีสุขภาพดี ผู้ได้รับการศึกษาต้องมคี วามรบั ผดิ ชอบทง้ั ตอ่ ตนเอง ครอบครวั และสงั คม โดยทบ่ี คุ คลจะตอ้ งไมแ่ ยก-ตัวเองเป็นเอกเทศจากสังคมและประเทศชาติ รู้จักการมีส่วนร่วมต่อสังคม รู้จักสำนึกในหน้าที่และความรับผิดชอบต่อสังคม ระบบการศึกษาจะต้องปลูกฝังเยาวชนใหม้ คี วามรสู้ กึ นกึ คดิ วา่ ประเทศคอื บา้ นทอ่ี ยอู่ าศยั ทจ่ี ะตอ้ งปรบั ปรงุ ใหด้ ขี น้ึ -และจะต้องปกปักรักษา สาธารณรัฐสิงคโปร์ให้ความสำคัญกับการเรียนรู้ตลอดชีวิต ดังที่นายกรฐั มนตรขี องสงิ คโปร์ นาย Goh Chok Tong ไดแ้ สดงวสิ ยั ทศั นผ์ นู้ ำโดยกลา่ วถงึ อนาคตของสงิ คโปรท์ จ่ี ะตอ้ งเปน็ \"Thinking Schools, Learning Nation\"กล่าวโดยสรุปคือ ในอนาคตความเจริญรุ่งเรืองของประเทศจะขึ้นอยู่กับศักยภาพในการเรียนรู้ของคนในชาติ การศึกษาและฝึกอบรมจึงเป็นกลไกสำคัญในการ  ⌦⌫⌦⌫

เตรียมประชากรให้รู้จักการเรียนรู้ เพื่อเผชิญสภาวการณ์ต่าง ๆ ระบบการศึกษาจะต้องส่งเสริมให้ผู้เรียนรู้จักคิดและวิเคราะห์ การศึกษาในระบบโรงเรียนและ-มหาวิทยาลัยย่อมไม่เป็นการเพียงพอ จะต้องมีการเรียนรู้ตลอดชีวิต ความเป็น-เลิศทางการศึกษาจะมิใช่เพียงผลการเรียนที่เป็นเลิศหรือศักยภาพในการแข่งขันเทา่ นน้ั แตจ่ ะตอ้ งมงุ่ เนน้ ศกั ยภาพในการเรยี นรขู้ องคนในชาติ และปลกู ฝงั จติ สำนกึ -ตอ่ สงั คม เพอ่ื พฒั นาตนเอง พฒั นาชมุ ชนและทอ้ งถน่ิ และพฒั นาประเทศชาติ การศกึ ษาของสาธารณรฐั สงิ คโปรย์ ดึ หลกั การจดั การศกึ ษาแบบยดื หยนุ่และจัดให้สอดคล้องกับความสามารถ ความสนใจ และความถนัดของผู้เรียนเพอ่ื ใหผ้ เู้ รยี นไดพ้ ฒั นาไดอ้ ยา่ งเตม็ ศกั ยภาพของแตล่ ะคน ตรงตามความตอ้ งการ-ของประเทศในการพัฒนาบุคลากรและแรงงานที่มีฝีมือและความชำนาญงาน ระบบการศึกษาของสาธารณรัฐสิงคโปร์จึงกำหนดให้เด็กทุกคนต้องอยใู่ นระบบโรงเรยี นอยา่ งตำ่ 10 ปี กลา่ วคอื ประถมศกึ ษา 6 ปี และมธั ยมศกึ ษา4 ปี ส่วนการศึกษาหลังมัธยมศึกษานั้น มีการจัดการศึกษาก่อนเข้ามหาวิทยาลัยการศึกษาทางด้านเทคนิคและอาชีวศึกษา และการศึกษาระดับมหาวิทยาลัยการจดั การศกึ ษา แบง่ ออกเปน็ ระดบั ตา่ ง ๆ ดงั แสดงแผนภมู ทิ ่ี 3.7 1. ระดบั กอ่ นประถมศกึ ษา การศึกษาก่อนประถมศึกษาหรือการศึกษาก่อนวัยเรียน ไม่เป็นการศกึ ษาภาคบงั คบั การศกึ ษาระดบั นเ้ี อกชนเปน็ ผจู้ ดั โดยมกี ระทรวงศกึ ษาธกิ ารเป็นผู้กำหนดแนวทาง และควบคุมดูแลอย่างใกล้ชิด มีกระทรวงพัฒนาชุมชน(Ministry of Community Development) ดูแลรับผิดชอบศูนย์ดูแลเด็ก(Childcare Center) และกระทรวงศึกษาธิการดูแลรับผิดชอบโรงเรียนอนุบาล(Kindergarten) ในการเตรียมเด็กก่อนวัยเรียน โดยมุ่งเน้นการเรียนภาษา 2ภาษา และกจิ กรรมตา่ ง ๆ โดยเฉพาะทางดา้ นสนุ ทรยี ภาพและพลานามยั  ⌦⌫⌦⌫

2. ระดบั ประถมศกึ ษา การศกึ ษาในระดบั ประถมศกึ ษาแบง่ ออกเปน็ ประถมศกึ ษาตอนตน้4 ปี (ประถม 1-4) และประถมศกึ ษาตอนปลาย 2 ปี (ประถม 5-6) 2.1 ประถมศกึ ษาตอนตน้ การเรียนระดับประถมศึกษาตอนต้น มุ่งเน้นการเรียนด้าน-ภาษา และคณิตศาสตร์ มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้เด็กมีพื้นฐานด้านภาษา อ่านออกเขยี นได้ และคำนวณได้ รอ้ ยละ 80 ของเวลาทง้ั หมดของหลกั สตู ร มงุ่ ใหเ้ ดก็ เรยี น-ภาษาอังกฤษ ภาษาแม่ (ภาษาจีน มาเลย์ และทมิฬ) และคณิตศาสตร์ เมื่อจบประถมศึกษาปีที่ 4 จะมีการสอบวัดผลโดยใช้ข้อสอบมาตรฐานของกระทรวง-ศึกษาธิการ เพื่อจัดนักเรียนเข้าศึกษาต่อในสายต่าง ๆ ในระดับประถมศึกษาตอนปลายให้เหมาะสมกับระดับความสามารถ 2.2 ประถมศกึ ษาตอนปลาย (ประถม 5-6) การเรยี นระดบั ประถมศกึ ษาตอนปลาย แบง่ ออกเปน็ 3 สายเพื่อเรียนภาษาอังกฤษ ภาษาแม่ และคณิตศาสตร์ ซึ่งแต่ละสายมีความยากง่ายตา่ งกนั แลว้ แตค่ วามสามารถของเดก็ เมอ่ื จบประถมศกึ ษาตอนปลาย (ป. 6) เดก็ -ทุกคนจะต้องผ่านการทดสอบระดับชาติ ที่เรียกว่า Primary School LeavingExamination (PSLE) เพอ่ื ศกึ ษาตอ่ ในระดบั มธั ยมศกึ ษาในสายตา่ ง ๆ ตามความ-สามารถต่อไป 3. ระดบั มธั ยมศกึ ษา การศกึ ษาระดบั มธั ยมศกึ ษา แบง่ ออกเปน็ 3 หลกั สตู ร ใหผ้ จู้ บ-ประถมศึกษาตอนปลายได้เข้าศึกษาตามระดับความสามารถในการเรียน ตามผลการทดสอบระดบั ชาตใิ นระดบั ประถมศกึ ษา (PSLE) คอื 3.1 หลกั สตู รพเิ ศษ (Special Course) เป็นหลักสูตรสำหรับผู้ที่สอบได้คะแนน PSLE ดีเยี่ยม ใช้เวลาเรียน 4 ปี โดยเน้นการเรียนภาษาอังกฤษ และภาษาแม่ในระดับที่สูงกว่า  ⌦⌫⌦⌫

การเรยี นหลกั สตู รอน่ื ๆ ในปสี ดุ ทา้ ยนกั เรยี นจะตอ้ งสอบ General Certificateof Education (GCE) \"O\" level 3.2 หลกั สตู รเรง่ รดั (Express Course) เป็นหลักสูตรสำหรับผู้ที่ได้คะแนน PSLE ดี ใช้เวลาเรียน4 ปี ปสี ดุ ทา้ ยตอ้ งสอบ GCE \"O\" level เชน่ กนั 3.3 หลกั สตู รปกติ (Normal Course) เปน็ หลกั สตู รสำหรบั ผทู้ ไ่ี ดค้ ะแนน PSLE ไมค่ อ่ ยดี ใชเ้ วลา-เรียน 4-5 ปี ในชั้นปีที่ 4 ต้องสอบ GCE \"N\" level ถ้าผ่านจะได้เรียนในชั้นปีที่ 5 เพื่อเตรียมสอบ GCE \"O\" level ต่อไป การเรียนในหลักสูตรนี้มี 2ทางเลือก คือ กลุ่มที่เลือกศึกษาสายสามัญ เป็นการศึกษาวิชาสามัญทั่วไป ผู้จบการศึกษาสายนี้สามารถศึกษาต่อในวิทยาลัยชั้นต้น วิทยาลัยโพลีเทคนิค หรือสถาบันเทคนิคได้ และกลุ่มที่เลือกสายอาชีพ เป็นการเรียนวิชาที่เกี่ยวกับวิชาชีพเพอ่ื เตรยี มตวั เขา้ ศกึ ษาหรอื ฝกึ อบรมวชิ าชพี ในสถาบนั เทคนคิ หรอื ฝกึ อบรมอาชพี -ตามหลกั สตู รของสถาบนั เทคนคิ ศกึ ษา (Institute of Technical Education :ITE) 4. ระดบั หลงั มธั ยมศกึ ษา (Post-Secondary Education) นักเรียนที่สำเร็จมัธยมศึกษา และสอบ GCE \"O\" level ได้คะแนนดี จึงจะเข้าศึกษาในวิทยาลัยชั้นต้น หลักสูตร 2 ปี หรือเข้าศึกษาใน\"Centralised Institute\" หลักสูตร 3 ปี ซึ่งทั้ง 2 ประเภทเป็นหลักสูตรการศึกษาก่อนเข้ามหาวิทยาลัย (Pre-university) โดยจะต้องสอบ GCE \"A\"level ให้ได้ในปีสุดท้ายจึงจะเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยได้ หรือจะเข้าศึกษาในวทิ ยาลยั โพลเี ทคนคิ (Polytechnics College) กไ็ ด้ ส่วนผู้ที่สนใจทางด้านช่างเทคนิคและพาณิชยการ สามารถเข้าศกึ ษาตอ่ ในวทิ ยาลยั โพลเี ทคนคิ หลกั สตู ร 3 ปี เมอ่ื สำเรจ็ แลว้ สามารถศกึ ษาตอ่ -ในระดับมหาวิทยาลัยได้เช่นกัน นอกจากนั้น ยังมีสถาบันเทคนิคต่าง ๆ ภายใต้  ⌦⌫⌦⌫

สถาบันเทคนิคศึกษา (ITE) ซึ่งเปน็ หลกั สตู รทางเทคนคิ และอาชวี ศกึ ษา ผสู้ ำเรจ็ -การศึกษาจากสถาบันเทคศึกษาที่ได้คะแนนดีสามารถเข้าศึกษาต่อในวิทยาลัยโพลเี ทคนคิ และมหาวทิ ยาลยั ได้ 5. ระดบั มหาวทิ ยาลยั (University Education) มหาวทิ ยาลยั ในสงิ คโปรเ์ ปดิ สอนทง้ั ระดบั ปรญิ ญาตรี และระดบั -บณั ฑติ ศกึ ษา ผทู้ จ่ี ะเขา้ ศกึ ษาในมหาวทิ ยาลยั จะตอ้ งสอบผา่ น GCE \"A\" Levelหรอื ไดร้ บั วฒุ อิ นปุ รญิ ญา สงิ คโปรม์ มี หาวทิ ยาลยั ของรฐั 2 แหง่ ไดแ้ ก่ มหาวทิ ยาลยั -แหง่ ชาตสิ งิ คโปร์ (National University of Singapore : NUS) และมหาวทิ ยาลยัเทคโนโลยนี นั ยาง (Nanyang Technological University : NTU) ใน NTUยงั มสี ถาบนั แหง่ ชาตดิ า้ นการศกึ ษา (National Institute of Education : NIE)ทส่ี อนดา้ นฝกึ หดั ครู ศลิ ปศาสตร์ และพลศกึ ษา นอกจากนน้ั ยงั มมี หาวทิ ยาลยั -เอกชนทเ่ี ปดิ สอนในระดบั อดุ มศกึ ษาอกี ดว้ ย และยงั มมี หาวทิ ยาลยั เปดิ ซง่ึ จดั ตง้ั -ในปี พ.ศ. 2537 ดำเนินการโดย Singapore Institute of Management(SIM) จดั สอนหลกั สตู รตา่ ง ๆ โดยรว่ มมอื กบั มหาวทิ ยาลยั เปดิ ขององั กฤษ เปดิ -สอนปรญิ ญาตรดี า้ นศลิ ปศาสตร์ วทิ ยาศาสตร์ และคอมพวิ เตอร์ เปน็ ตน้ 6. การอาชีวศึกษา ผู้ที่จะเข้าเรียนด้านอาชีวศึกษาจะเริ่มเรียนได้ตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษา โดยเรียนหลักสูตรปกติที่เลือกเรียนสายอาชีพ หรือเลือกเรียนสายสามัญในระดับมัธยมศึกษาแต่เปลี่ยนมาเรียนสายอาชีพในระดับหลังมัธยมศึกษาในวทิ ยาลยั โพลเี ทคนคิ หรอื สถาบนั เทคนคิ สำหรับการจัดการอาชีวศึกษาโดยเฉพาะมีการจัดในสถานศึกษา2 ประเภท คอื วทิ ยาลยั โพลเี ทคนคิ และสถาบนั เทคนคิ ศกึ ษา (ITE) 6.1 วทิ ยาลัยโพลีเทคนคิ เป็นการจัดการศึกษาเพื่อผลิตกำลังคนระดับกลาง โดยรับผจู้ บการศกึ ษาระดบั มธั ยมศกึ ษา ผทู้ ไ่ี ดร้ บั ประกาศนยี บตั รทกั ษะอาชพี (National  ⌦⌫⌦⌫

Technical Certificate) ระดบั 2 (NTC-2) หรอื ผทู้ ผ่ี า่ นการฝกึ อบรมหลกั สตู ร-ชา่ งฝกึ หดั ของสถาบนั เทคนคิ ศกึ ษา (ITE) การจดั การเรยี นการสอนเนน้ การปฏบิ ตั ิให้สนองความต้องการของอุตสาหกรรม วิทยาลัยโพลีเทคนิคเปิดสอนหลักสูตรตา่ ง ๆ เชน่ บรหิ ารธรุ กจิ วศิ วกรรมศาสตร์ เทคโนโลยี การเดนิ เรอื สอ่ื สารมวลชนการตลาด และคอมพวิ เตอร์ เปน็ ตน้ นอกจากนน้ั ยงั จดั หลกั สตู รระยะสน้ั ตา่ ง ๆเพื่อพัฒนาอาชีพอีกด้วย 6.2 สถาบนั เทคนคิ ศกึ ษา (Institute of Technical Education: ITE) จดั ตง้ั ขน้ึ เมอ่ื ปี พ.ศ. 2535 เพอ่ื จดั การศกึ ษา และฝกึ อบรม-ทางเทคนิคและอาชีวศึกษาให้แก่ผู้สำเร็จมัธยมศึกษา เพื่อเตรียมตัวสำหรับการทำงาน นอกจากนน้ั ยงั จดั ฝกึ อบรมใหแ้ กผ่ ทู้ ท่ี ำงานแลว้ เพอ่ื พฒั นาทกั ษะฝมี อื -แรงงาน ปจั จบุ นั ITE มเี ครอื ขา่ ย 11 สถาบนั เชอ่ื มโยงดว้ ยระบบคอมพวิ เตอร์ผู้ที่จะเข้าศึกษาใน ITE อย่างน้อยที่สุดจะต้องสอบผ่าน GCE \"N\" Level ในระดับมัธยมศึกษา สามารถเลือกเรียนได้ 2 ลักษณะ คือ เรียนเต็มเวลา ณศนู ยข์ อง ITE และการฝกึ แบบชา่ งฝกึ หดั สำหรบั การจดั ฝกึ อบรมใหผ้ ทู้ อ่ี ยนู่ อกระบบโรงเรยี น หรอื ผทู้ -่ีทำงานแลว้ มี 2 โปรแกรมหลกั ดงั น้ี 1. โปรแกรมการศึกษาผู้ใหญ่ด้านวิชาสามัญ (AcademicEducation) มกี ารจดั โปรแกรม Basic Education for Skill Training (BEST)เพอ่ื เสรมิ สรา้ งกำลงั แรงงานใหม้ คี วามรพู้ น้ื ฐานภาษาองั กฤษ และคณติ ศาสตร์ ใน-ระดบั ประกาศนยี บตั รประถมศกึ ษา (PSLE) และโปรแกรม Worker ImprovementThrough Secondary Education (WISE) เพื่อให้มีความรู้พื้นฐานระดับ-ประกาศนียบัตรมัธยมศึกษา GCE \"N\" Level ให้สามารถศึกษาต่อด้านทักษะอาชพี ได้ รวมทง้ั โปรแกรม Continuing Education (CE) สำหรบั ผทู้ ก่ี ำลงั ทำงานและอยู่นอกระบบโรงเรียนให้ได้รับประกาศนียบัตรมัธยมศึกษาระดับ GCE \"N\"  ⌦⌫⌦⌫

Level หรอื \"O\" Level 2. โปรแกรมการฝกึ อบรมทกั ษะอาชพี (Skill Training) ซง่ึ -จดั ในหลายลกั ษณะ เชน่ Modular Skill Training (MOST) เปน็ การฝกึ อบรม-เพอ่ื ยกระดบั ความรทู้ างดา้ นเทคนคิ และทกั ษะตา่ ง ๆ เพอ่ื ใหไ้ ดร้ บั ประกาศนยี บตั ร-ทักษะอาชีพ ระดับ 2 (NTC-2) หรือประกาศนียบัตรผ่านการฝึกอบรมอาชีพ(Certificate of Competency : CoC) Training Initiative for MatureEmployees (TIME) เปน็ การฝกึ อบรมสำหรบั แรงงานทม่ี อี ายุ 40 ปขี น้ึ ไป ใหม้ -ีทกั ษะเทคนคิ ใหม่ ๆ หรอื ปรบั ปรงุ ทกั ษะใหม้ รี ะดบั สงู ขน้ึ เพอ่ื ใหไ้ ด้ NTC ระดบั3 หรือระดับ 2 Adult Cooperative Training Scheme (ACTS) เป็นการฝึกอบรมช่างฝึกหัดเพื่อยกระดับฝีมือหรือทักษะโดยการฝึกแบบ On theJob Training ใหเ้ ปน็ ผชู้ ว่ ยชา่ ง หรอื NTC ระดบั 3 Industrial TechnicianCertificate Course (ITC) เปน็ การเปดิ โอกาสใหค้ นงานทม่ี วี ฒุ ิ GCE \"O\" Levelหรือช่างชำนาญงานที่ได้ NTC ระดับ 2 ให้ศึกษาแบบไม่เต็มเวลาเพื่อยกระดับเปน็ ชา่ งเทคนคิ หรอื หวั หนา้ งานในอตุ สาหกรรม Continuing Training (CT)เป็นการฝึกอบรมหลักสูตรระยะสั้น ฝึกอบรมแบบไม่เต็มเวลา เพื่อฝึกอบรมอาชพี /ทกั ษะใดทกั ษะหนง่ึ เพอ่ื ใหท้ นั ตอ่ เทคโนโลยสี มยั ใหม่ Business Studiesand Office Skill Course (BS) เป็นหลักสูตรเพื่อสร้างขีดความสามารถของพนกั งานระดบั ปฏบิ ตั กิ ารในสำนกั งานดา้ นทกั ษะสำนกั งาน บญั ชี และเลขานกุ ารและ National Apprenticeship Scheme (NAS) เปน็ การจดั การฝกึ อบรมใน-ระบบชา่ งฝึกหัด 3.7.3 ระบบคณุ ภาพมาตรฐานวชิ าชพี สงิ คโปรม์ กี ารจดั ระดบั ทกั ษะอาชพี เปน็ 3 ระดบั โดยใหป้ ระกาศนยี บตั รทักษะอาชีพ เรียกว่า National Technical Certificate หรือ NTC ซึ่งออกใหโ้ ดยสถาบนั เทคนคิ ศกึ ษา ดงั น้ี  ⌦⌫⌦⌫

1. NTC-1 เป็นระดับสูงสุด ผู้ที่สอบผ่านจะมีความรู้เทคนิคและทกั ษะเตม็ รปู ในสาขาวชิ าชพี นน้ั ๆ เทยี บไดก้ บั หวั หนา้ ชา่ ง (Master Mechanics) 2. NTC-2 เป็นระดับช่างชำนาญงาน โดยปกติจะได้รับเมื่อผ่านการฝกึ อบรมอาชพี เตม็ เวลามาแลว้ 2 ปี หรอื เปน็ ผทู้ ส่ี ำเรจ็ จากระบบชา่ งฝกึ หดั 3. NTC-3 เป็นระดับผู้ช่วยช่าง ที่ผ่านการฝึกอบรมทักษะเบื้องต้นเต็มเวลามาแล้ว 1 ปี หรือผ่านการฝึกอบรมระบบช่างฝึกหัดหลักสูตรทักษะเบอื้ งต้น นอกจากน้ี ยงั มชี ดุ ประกาศนยี บตั รเสรมิ คอื 1. Modular Certificate of the NTC System เปน็ ประกาศนยี บตั รที่ให้เมื่อผ่านการฝึกอบรมโมดูลหนึ่ง ๆ ของหลักสูตร NTC สำหรับสะสมเพื่อผา่ น NTC ระดบั พน้ื ฐาน 2. Certificate of Competency (CoC) สำหรับสาขาอาชีพที่ไม่สามารถจัดเข้าระบบ NTC ได้ ซึ่งอาจเป็นทักษะอาชีพที่จำเพาะเจาะจงในวงแคบ หรอื เปน็ ทกั ษะทจ่ี บไดใ้ นตวั เองชดั เจน 3. Industrial Technician Certificate (ITC) เปน็ ประกาศนยี บตั ร-สำหรับช่างเทคนิคที่ได้รับการฝึกอบรม หรือเป็นหัวหน้าช่างระดับต้น เข้ารับการฝกึ อบรมแบบเตม็ เวลา 2 ปี หรอื นอกเวลา 3 ปี 3.7.4 สรปุ การจัดการศึกษาของสาธารณรัฐสิงคโปร์เป็นการศึกษาตามระดับความสามารถ โดยพจิ ารณาจากผลการสอบเมอ่ื จบในแตล่ ะระดบั การศกึ ษา สำหรบั -ผู้ที่เลือกศึกษาสายอาชีวศึกษาจะมีการศึกษาตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษา สำหรับนักเรียนที่เรียนหลักสูตรปกติที่เลือกเรียนสายอาชีพ ซึ่งเมื่อจบแล้วสามารถเข้าศึกษาต่อหรือฝึกอาชีพในวิทยาลัยโพลีเทคนิค หรือสถาบันเทคนิคของสถาบัน-เทคนคิ ศกึ ษาได้ เชน่ เดยี วกบั ผทู้ เ่ี ลอื กเรยี นสายสามญั ในระดบั มธั ยมศกึ ษาสามารถ-เปลย่ี นมาเรยี นสายอาชพี ในวทิ ยาลยั โพลเี ทคนคิ หรอื สถาบนั เทคนคิ ในระดบั หลงั -  ⌦⌫⌦⌫

แผนภมู ทิ ่ี 3.7 ระบบการศกึ ษาของประเทศสาธารณรฐั สงิ คโปร์  ⌦⌫⌦⌫

มัธยมศึกษาได้เช่นกัน และสามารถเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยได้ นอกจากนั้นสถาบนั เทคนคิ ศกึ ษายงั มหี ลกั สตู รฝกึ อบรมทง้ั แบบเตม็ เวลา แบบไมเ่ ตม็ เวลา และ-ระบบชา่ งฝกึ หดั ทง้ั เพอ่ื เพม่ิ พนู ทกั ษะการทำงาน และยกระดบั ฝมี อื หรอื หนา้ ท่ี ภาคธุรกิจเอกชนและสถานประกอบการในสิงคโปร์มีบทบาทความร่วมมือในการสรา้ งและพฒั นากำลงั คนทางอาชวี ศกึ ษา โดยการจดั ตง้ั ศนู ยฝ์ กึ อาชพี ใหแ้ ก-่ช่างฝึกหัดหรือรับนักศึกษาเข้าฝึกงาน และส่งเสริมให้พนักงานของบริษัทเข้ารับการฝกึ อบรมเพอ่ื เพม่ิ ความสามารถตามโครงการตา่ ง ๆ3.8 สรปุ การอาชวี ศกึ ษาและฝกึ อบรมอาชพี ของประเทศทเ่ี ปน็ กรณศี กึ ษา 7 ประเทศ จากกรณีศึกษาเส้นทางการอาชีวศึกษาและเทคนิคศึกษาของประเทศต่าง ๆ7 ประเทศในภูมิภาคต่าง ๆ ของโลก ทำให้ทราบว่าการอาชีวศึกษาอาจจัดในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นในลักษณะวิชาเลือก แต่ส่วนใหญ่แล้วมักจัดในระดับ-มธั ยมศกึ ษาตอนปลาย โดยจดั เปน็ การเรยี นในเฉพาะสาขา ผสู้ ำเรจ็ การศกึ ษาจะม-ีสมรรถนะในวิชาชีพพร้อมที่จะเข้าสู่ตลาดแรงงาน ขณะเดียวกันส่วนหนึ่งอาจศกึ ษาตอ่ ในระดบั สงู ตอ่ ไป ซง่ึ สว่ นใหญเ่ ปน็ การศกึ ษาในสถาบนั อดุ มศกึ ษาเฉพาะทางหรือวิทยาลัยชุมชน เพื่อรับคุณวุฒิอนุปริญญาเพื่อประกอบอาชีพ สำหรับผู้ที่ต้องการศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นเพื่อรับปริญญาก็อาจทำได้ ขึ้นอยู่กับข้อตกลงของสถาบันเหล่านั้น อย่างไรก็ตาม จำนวนผู้ศึกษาต่อไม่สูงนักเมื่อเทียบกับผู้สำเร็จการศึกษาที่เข้าสู่ตลาดแรงงาน ซึ่งเส้นทางสำหรับผู้ศกึ ษาต่อเหล่านี้จะเป็นเส้นทางเฉพาะที่ไม่ใช่เส้นทางการศึกษาตามปกติ ประเด็นข้อสรุปการอาชีวศึกษาและฝึกอบรมอาชีพของประเทศที่เป็นกรณี-ศกึ ษา 7 ประเทศ สรปุ ไดด้ งั ตารางท่ี 3.1  ⌦⌫⌦⌫

 ตารางท่ี 3.1 สรปุ การอาชวี ศกึ ษาและฝกึ อบรมอาชพี ของประเทศทเ่ี ปน็ กรณศี กึ ษา 7 ประเทศ  ประเด็นข้อสรุป ญี่ปุ่น สาธารณรัฐเกาหลี สาธารณรัฐสิงคโปร์⌦⌫⌦⌫ นโยบายระดับชาติ - ส่งเสริมให้โอกาสทางการศึกษาโดย - เปิดโอกาสทางการศึกษาให้ประชาชน - ส่งเสริมการศึกษาให้แก่บุคคลวัยเรียน เท่าเทียมกัน ทกุ กลมุ่ เนน้ การศกึ ษาตลอดชวี ติ และวัยทำงาน - จดั การศกึ ษาทง้ั ในระบบ นอกระบบ และตามอธั ยาศยั เนน้ การเรยี นรู้ จดั โปรแกรมพเิ ศษ (Special - จดั การศกึ ษาทง้ั ในระบบ นอกระบบ ตลอดชีวิต Program) สำหรบั ผดู้ อ้ ยโอกาส และตามอธั ยาศยั การศกึ ษาผใู้ หญ่ - กระจายอำนาจการจัดการศึกษาไปสู่ ภูมิภาค - จดั การศกึ ษาทง้ั ในระบบ นอกระบบ เนน้ การศกึ ษาตอ่ เนอ่ื ง การเรยี นรู้ และตามอธั ยาศยั การศกึ ษาผใู้ หญ่ ตลอดชีวิต และการศึกษาต่อเนื่อง - สร้างกำลังแรงงานที่สามารถทำงานได้ - กระจายอำนาจการจัดการศึกษาไปสู่ ตลอดชวี ติ โดยการจดั โปรแกรม ภูมิภาค ยกระดับขีดความสามารถของ กำลังคนอย่างต่อเนื่อง แนวการจัดการศึกษา - จัดทั้งในสถานศึกษาและสถาน - จัดในสถานศึกษาของรัฐหรือสถาบัน - จดั ในสถานศกึ ษา สถานประกอบการ ประกอบการ มกี ารเรยี นนอกเวลา เอกชน สถานประกอบการ และ และศูนย์ฝึกอาชีพ และการศึกษาทางไกลทางไปรษณีย์ หนว่ ยงานทไ่ี ดร้ บั มอบหมาย มี - หลักสูตรกำหนดตามความต้องการ - หลักสูตรมีความหลากหลายและ การเรียนทางวิทยุและไปรษณีย์ ของรฐั หรอื เอกชน และสถาน ยืดหยุ่นสนองตอบความต้องการของ - หลักสูตรกำหนดตามความต้องการ ประกอบการ ตลาดแรงงานและความต้องการของ ของรฐั หรอื เอกชน สถานประกอบการ - มีประกาศนียบัตรทักษะอาชีพใช้ชื่อว่า ผเู้ รยี น สามารถเทยี บโอนหนว่ ยกติ ได้ - มีการจัดวิชาด้านอาชีวศึกษาเป็นวิชา National Technical Certificate เลือกในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น (NTC) และชดุ ประกาศนยี บตั รเสรมิ

ตารางท่ี 3.1 (ตอ่ ) ประเด็นข้อสรุป ญี่ปุ่น สาธารณรัฐเกาหลี สาธารณรัฐสิงคโปร์ - มีระบบทดสอบวุฒิบัตรทางเทคนิค ไดแ้ ก่ Modular Certificate of The แหง่ ชาติ (The National Technical NTC System, Certificate of Qualification Test : NTQT) ซง่ึ Competency (CoC), และ Industrial รับผิดชอบโดยสำนักงานแรงงาน Technical Certificate (ITC) เกาหลี (KOMA) ทดสอบความรู้  ความสามารถด้านวิชาชีพกลุ่มวิศวกร⌦⌫⌦⌫ และชา่ งฝมี อื และสภาหอการคา้ และ อตุ สาหกรรมเกาหลี รบั ผดิ ชอบ ทดสอบความรู้ความสามารถวิชาชีพ กลมุ่ อาชพี บรกิ าร การทดสอบเนน้ ภาค ปฏบิ ตั มิ ากกวา่ ทฤษฎี เอกชนไดร้ บั อนญุ าตใหจ้ ดั ทำระบบวฒุ บิ ตั รแหง่ ชาติ (The National Certificate System) หน่วยงานที่รับผิดชอบ - กระทรวงศกึ ษาธกิ าร วทิ ยาศาสตร์ - กระทรวงศึกษาธิการรับผิดชอบดูแล - สถาบนั การศกึ ษาเทคนคิ (Institute of กฬี า และวฒั นธรรมทำหนา้ ทก่ี ำหนด การจดั การศกึ ษาทกุ ระดบั ทำหนา้ ท่ี Technical Education : ITE) นโยบาย ประสานงาน สง่ เสรมิ และ กำหนดนโยบาย สนบั สนนุ การดำเนนิ รบั ผดิ ชอบจดั เทคนคิ ศกึ ษา และควบคมุ สนบั สนนุ และใหค้ ำแนะนำชว่ ยเหลอื งานตามนโยบาย สนบั สนนุ งบประมาณ ดแู ลระบบชา่ งฝกึ หดั แกผ่ จู้ บมธั ยม การจัดการศึกษา การพฒั นาครู รวมทง้ั กำกบั ดแู ลการ ศกึ ษา และผทู้ ท่ี ำงานแลว้ ยกระดบั

 ตารางท่ี 3.1 (ตอ่ )  ประเด็นข้อสรุป ญี่ปุ่น สาธารณรัฐเกาหลี สาธารณรัฐสิงคโปร์⌦⌫⌦⌫ - หนว่ ยงานระดบั ภมู ภิ าค/จงั หวดั และ ศึกษาตลอดชีวิต มาตรฐานแรงงานดว้ ยการศกึ ษาตอ่ เนอ่ื ง และการฝึกอบรมอาชีพ ระดับท้องถิ่นรับผิดชอบดำเนินการ - หนว่ ยงานระดบั ทอ้ งถน่ิ ทำหนา้ ทก่ี ำหนด จัดการศึกษา นโยบายการศึกษาในท้องถิ่น - กระทรวงแรงงานดูแลการฝึกอบรม - กระทรวงแรงงาน โดยสำนกั แรงงาน วิชาชีพ เกาหลี รบั ผดิ ชอบศนู ยฝ์ กึ อบรม - มหี นว่ ยประสานงานระดบั ชาติ ดแู ล แรงงาน ศนู ยฝ์ กึ อบรมวชิ าชพี ศนู ยก์ าร พฒั นาทกั ษะ และสถาบนั ฝกึ อบรม วิชาชีพในส่วนกลาง - หน่วยงานระดับจังหวัดดูแลศูนย์ฝึก อบรม สำหรบั บคุ คลทว่ั ไปและศนู ย์ ฝึกวิชาสำหรับคนพิการในท้องถิ่น การจัดการอาชีวศึกษา - จัดการอาชีวศึกษาในโรงเรียนมัธยม - จัดการอาชีวศึกษาในโรงเรียนมัธยม - มกี ารศกึ ษาสายอาชพี ตง้ั แตร่ ะดบั มธั ยม ศกึ ษาตอนตน้ สำหรบั ผทู้ เ่ี ลอื กเรยี น และฝึกอบรมวิชาชีพ ศกึ ษาตอนปลายในหลกั สตู รสายอาชพี ศกึ ษาตอนปลาย สายสามญั สายอาชีพในหลักสูตรปกติ และโรงเรียนมัธยมแบบประสม โปรแกรมวชิ าชพี และโรงเรยี น - สถาบนั การศกึ ษาเทคนคิ (ITE) จัดเทคนิคศึกษาสำหรับผู้จบ - ระดับหลังมัธยมศึกษาจัดการ มัธยมศึกษาตอนปลายสายอาชีพ มัธยมศึกษาตอนต้นสายอาชีพ อาชวี ศกึ ษาในวทิ ยาลยั ชน้ั ตน้ รบั ผจู้ บ โดยจัดร่วมกับสถานประกอบการ การศกึ ษามธั ยมศกึ ษาตอนปลาย และ ในลกั ษณะทวภิ าคี หรอื โปรแกรม

ตารางท่ี 3.1 (ตอ่ ) ประเด็นข้อสรุป ญี่ปุ่น สาธารณรัฐเกาหลี สาธารณรัฐสิงคโปร์ วทิ ยาลยั เทคนคิ รบั ผจู้ บการศกึ ษา 2+1 เปน็ การศกึ ษาในโรงเรยี น 2 ปี - วิทยาลัยโพลีเทคนิครับผิดชอบการจัด มธั ยมศกึ ษาตอนตน้ ผจู้ บการศกึ ษา และฝกึ ประสบการณจ์ รงิ ใน การอาชีวศึกษาสำหรับผู้จบการศึกษา จากวทิ ยาลยั ชน้ั ตน้ และวทิ ยาลยั สถานประกอบการ 1 ปี ระดบั มธั ยมศกึ ษา หรอื ผไู้ ดร้ บั เทคนคิ จะไดร้ บั วฒุ อิ นปุ รญิ ญา - ระดับต่ำกว่าปริญญาจัดในวิทยาลัย ประกาศนยี บตั ร NTC ระดบั 2 หรอื วิทยาลัยเทคนิคบางแห่งได้รับ การอาชพี ชน้ั ตน้ เนน้ พฒั นากำลงั คน ผา่ นหลกั สตู รชา่ งฝกึ หดั ของ ITE อนุญาตใหจ้ ัดการศึกษาถึงระดับ ระดับกลางให้มีความรู้ทางทฤษฎี - ITE จดั การฝกึ อบรมอาชพี โปรแกรม ปริญญาตรี และทกั ษะปฏบิ ตั ิ มที ง้ั หลกั สตู รในเวลา การศกึ ษานอกระบบโรงเรยี น มี 2 - จัดฝึกอบรมวิชาชีพในวิทยาลัยฝึก และนอกเวลาสำหรับผู้ที่ทำงานแล้ว โปรแกรมหลกั คอื การศกึ ษาผใู้ หญ่  ฝกึ อาชพี เฉพาะทาง และโรงเรยี น การจัดการศึกษาเป็นความร่วมมือ วชิ าสามญั เชน่ BEST, WISE, CE⌦⌫⌦⌫ ฝึกอบรมวิชาชีพ ระหวา่ งสถานศกึ ษา และสถาน และการฝกึ ทกั ษะอาชพี เชน่ MOST, - สถานประกอบการบางแห่งมีศูนย์ฝึก ประกอบการ TIME, ACTS, ITC, CT, BS, NAS คนงานของตนเอง มที ง้ั การฝกึ อบรม - การฝึกอบรมวิชาชีพจัดโดยสำนักงาน ลักษณะการฝึกเป็นโมดูล เพอ่ื เพม่ิ พนู ทกั ษะเฉพาะ และการฝกึ แรงงานเกาหลี (KOMA) เปน็ การจดั อบรมเพื่อเปลี่ยนหรือเลื่อนตำแหน่ง ฝกึ อบรมเพื่อพัฒนาแรงงานกึ่งฝีมือ และแรงงานฝีมือ - สถานประกอบการบางแหง่ จดั หลกั สตู ร การฝกึ อบรมวชิ าชพี ของตนเอง หรอื รว่ มกบั สถานประกอบการอน่ื หรอื ให้ หนว่ ยฝกึ อบรมวชิ าชพี อน่ื ๆ จดั ให้

 ตารางท่ี 3.1 (ตอ่ )  ประเด็นข้อสรุป ญี่ปุ่น สาธารณรัฐเกาหลี สาธารณรัฐสิงคโปร์⌦⌫⌦⌫ งบประมาณสนับสนุน - ระบบงบประมาณสนับสนุน - รัฐบาลกลางได้งบประมาณจากภาษี - เงินสนับสนุนจากกองทุนพัฒนาทักษะ ประกอบดว้ ยเงนิ อดุ หนนุ จากรฐั บาล อากรทั่วประเทศและภาษีการศึกษา อาชพี (Skills Development Fund: กลางใหก้ บั รฐั บาลทอ้ งถน่ิ (National ใหแ้ กร่ ฐั บาลทอ้ งถน่ิ รฐั บาลทอ้ งถน่ิ ได้ SDF) เพอ่ื สนบั สนนุ การฝกึ อบรมชา่ ง Subsidies) เงนิ ชว่ ยชดเชยภาษี งบประมาณในรปู เงนิ เหมารวม (Lump ฝึกหัดแก่สถานประกอบการตาม ทอ้ งถน่ิ (Local Allocation Tax -sum) ภาคเอกชนไดง้ บประมาณจาก โปรแกรมท่ี ITE รบั รอง มรี ะบบคปู อง Grant) จากรฐั บาลกลางใหก้ บั รฐั บาล ค่าหน่วยกิตและค่าบำรุงการศึกษา การฝกึ อบรมทกั ษะ เปน็ กองทนุ แบบ ทอ้ งถน่ิ เงนิ อดุ หนนุ โรงเรยี นเอกชน - มกี องทนุ สนบั สนนุ การฝกึ อบรมวชิ าชพี ใหเ้ ปลา่ ในลกั ษณะ National Training จากรัฐบาลกลางให้กับรัฐบาลท้องถิ่น คอื กองทนุ สง่ เสรมิ การฝกึ อบรมวชิ าชพี Award มกี ารใหท้ นุ ขณะลาไปรบั การ และโรงเรียนเอกชนเงินทุนหรือมูลนิธิ (Vocational Training Promotion ฝกึ อบรม มี Enterprise Developing Fund) ไดร้ บั เงนิ สนบั สนนุ จากภาษฝี กึ Fund, Local Enterprise Technical อบรมวชิ าชพี (Vocational Training Assistance Scheme Levy) กองทนุ ประกนั การจา้ งงาน ซง่ึ - มีกฎหมายการจัดเก็บภาษีกรณีพิเศษ สามารถใชเ้ พอ่ื พฒั นาทกั ษะ กรณี เพอ่ื สนบั สนนุ การฝกึ อบรมอาชพี (Skill เปลี่ยนงาน Development Levy Act 1991) - ITE ใหเ้ งนิ สนบั สนนุ โครงการฝกึ อบรม ชา่ งฝกึ หดั ความร่วมมือกับภาค - การจัดการอาชีวศึกษาและการจัดฝึก - ภาคเอกชนให้ความร่วมมอื ในการจัด - มีเครือข่ายความร่วมมือระหว่างสถาน เอกชน อบรมวชิ าชพี สว่ นใหญเ่ อกชนเปน็ ผจู้ ดั การศกึ ษาระบบทวภิ าคี และการ ศึกษากับสถานประกอบการ โดยรฐั บาลเปน็ ผสู้ ง่ เสรมิ และสนบั สนนุ ฝึกงานของนักศึกษา - ITE ประกอบดว้ ยผแู้ ทน 3 ฝา่ ยคอื

ตารางท่ี 3.1 (ตอ่ ) ประเด็นข้อสรุป ญี่ปุ่น สาธารณรัฐเกาหลี สาธารณรัฐสิงคโปร์ - มีความร่วมมือระหว่างสถานศึกษา - มีโครงการความร่วมมือในการใช้ รฐั บาล ผใู้ ชแ้ รงงาน และสถาน และสถานประกอบการในการทำวิจัย ทรัพยากรร่วมกันระหว่างสถาน ประกอบการ รว่ มกนั หรอื ใหท้ นุ สนบั สนนุ ในการ ประกอบการ และสถานศกึ ษา การ - สถานประกอบการจัดตั้งศูนย์ฝึกอาชีพ ทำวิจัย จัดการศึกษาให้บุคลากรของสถาน สำหรบั ชา่ งฝกึ หดั หรอื รบั นกั ศกึ ษา ประกอบการ และการวจิ ยั รว่ มกนั เขา้ ฝกึ งาน และใหพ้ นกั งานเขา้ รบั การ - มกี ฎหมายสนบั สนนุ ภาคเอกชน เชน่ อบรม กฎหมายพื้นฐานสำหรับการฝึกอบรม วชิ าชพี (The Basic Law for Vocational Training) กฎหมายฝกึ  อบรมวชิ าชพี (Vocational Training⌦⌫⌦⌫ Act) กฎหมายพเิ ศษสำหรบั การฝกึ อบรมวชิ าชพี (Special Act for Vocational Training) กฎหมาย ประกนั การจา้ งงาน (The Employment Insurance Act) เส้นทางการศึกษาต่อ - ผู้สำเร็จการศึกษาระดับอนุปริญญา - ผจู้ บการศกึ ษาจากวิทยาลัยการอาชีพ - ผู้จบการศึกษาจากวิทยาลัยชั้นต้น ระดับสูง ทง้ั จากวทิ ยาลยั ชน้ั ตน้ และวทิ ยาลยั ชั้นต้นสามารถศึกษาต่อระดับ และสถาบันในส่วนกลางที่สอบผ่าน เทคนคิ และมคี ณุ สมบตั ติ ามทก่ี ำหนด มหาวิทยาลัยได้ GCE \"A\" Level จงึ จะสามารถ สามารถเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาใน - ในระดบั วทิ ยาลยั และมหาวทิ ยาลยั ศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยได้ มหาวิทยาลัยได้ มีระบบสะสมหน่วยกิต

 ตารางท่ี 3.1 (ตอ่ )  ประเด็นข้อสรุป สหราชอาณาจักร สหพันธรัฐเยอรมัน⌦⌫⌦⌫ นโยบายระดับชาติ - กระจายอำนาจจากสว่ นกลางไปยงั ทอ้ งถน่ิ และสถานศกึ ษา - รฐั บาลกลางมกี ฎหมายวา่ ดว้ ยการอาชวี ศกึ ษาและฝกึ อบรม - ใหก้ ารศกึ ษาและฝกึ อบรมอาชพี แกเ่ ยาวชนอายุ 14 ปี - รัฐบาลท้องถิ่นดำเนินการจัดอาชีวศึกษาและการฝึกอบรม ขน้ึ ไป การอาชวี ศกึ ษาและฝกึ อบรมอาชพี สำหรบั ผมู้ อี ายุ แบบช่างฝึกหัด 16 ขน้ึ ไป - มรี ะบบการศกึ ษาตอ่ เนอ่ื ง (Further Education) แนวทางการจัดการศึกษา - นักเรียนทุกคนก่อนจบการศึกษาภาคบังคับจะได้รับ - ระดบั ประถมศกึ ษามกี ารแนะแนวอาชพี ใหแ้ กผ่ เู้ รยี น ระดบั ประสบการณ์การทำงานจริงในช่วงเวลาหนึ่ง มธั ยมศกึ ษาตอนตน้ สรา้ งความคนุ้ เคยมากขน้ึ ระดบั - มรี ะบบมาตรฐานการวชิ าชพี (OS) ระบบคณุ วฒุ วิ ชิ าชพี มธั ยมศกึ ษาตอนปลาย แบง่ เปน็ สายสามญั มธั ยมแบบ (NVQ) ใหบ้ คุ คลทท่ี ำงานแลว้ ไดร้ บั การประเมนิ ทกั ษะ ประสม และมธั ยมศกึ ษาตอนปลายสายอาชพี จดั ตาม ความสามารถ และระบบคณุ วฒุ วิ ชิ าชพี แหง่ ชาตทิ ว่ั ไป ความสามารถและความถนัดของผู้เรียน (GNVQ) - การฝกึ อาชพี เรม่ิ จากการฝกึ ฝมี อื พน้ื ฐาน ระบบทวภิ าคี - มอี งคก์ รทดสอบคณุ วฒุ วิ ชิ าชพี เชน่ City & Guild, และ Cooperative Program Edexcl Foundation, London Chamber of Commerce - มกี ฎหมายฝกึ อบรมอาชพี และกฏหมายจดั ตง้ั สถาบนั และ Royal Society Arts ฝกึ อบรมอาชพี แหง่ ชาติ หออตุ สาหกรรม หอการคา้ และ หอหตั ถกรรม ควบคมุ ดแู ลการฝกึ จดั ทดสอบและให้ ประกาศนียบัตรวิชาชีพ - ระดบั ความสามารถคณุ ภาพแบง่ เปน็ ชา่ งชำนาญงานดา้ น ฝมี อื ชา่ งชำนาญงานดา้ นอตุ สาหกรรรม และหวั หนา้ ชา่ ง (Meister)

ตารางท่ี 3.1 (ตอ่ ) ประเด็นข้อสรุป สหราชอาณาจักร สหพันธรัฐเยอรมัน หน่วยงานรับผิดชอบ - กระทรวงศกึ ษาธกิ ารและการจา้ งงาน (DFEE) รบั ผดิ ชอบ - รฐั บาลกลางมหี นา้ ทอ่ี อกกฎหมาย ระเบยี บกฎเกณฑท์ ่ี จดั การอาชวี ศกึ ษา องคก์ ารบรหิ ารการศกึ ษาสว่ นทอ้ งถน่ิ เกี่ยวข้องกับการอาชีวศึกษาและฝึกอบรมอาชีพระบบ (LEA) รบั ผดิ ชอบการศกึ ษาระดบั อน่ื ทไ่ี มใ่ ชอ่ าชวี ศกึ ษา ทวิภาคี - วทิ ยาลยั การศกึ ษาตอ่ เนอ่ื ง (FE College) ไมข่ น้ึ ตอ่ LEA - รฐั ตา่ ง ๆ ออกกฎหมายเสรมิ หลกั การของรฐั บาลกลาง มฐี านะเปน็ นติ บิ คุ คล บรหิ ารแบบธรุ กจิ จดั การศกึ ษา - สถาบันฝึกอบรมแห่งชาติกำหนดกฎเกณฑ์ในการจัด สำหรบั ผพู้ น้ เกณฑก์ ารศกึ ษาภาคบงั คบั (อายุ 16 ป)ี ระบบการฝกึ และไม่อยู่ในภาคการอุดมศึกษา การจัดการอาชีวศึกษา - การอาชวี ศกึ ษาและฝกึ อบรมวชิ าชพี สำหรบั ผมู้ อี ายุ 16 ปี - การอาชีวศึกษาจัดในวิทยาลัยอาชีวศึกษาแบบไม่เต็มเวลา และการฝึกอบรมวิชาชีพ  ทจ่ี บการศกึ ษาภาคบงั คบั (มธั ยมศกึ ษาตอนกลาง) ทไ่ี ม่ หรอื ในโรงเรยี นอาชวี ศกึ ษาชน้ั สงู (FO) เนน้ การออกไป⌦⌫⌦⌫ ตอ้ งการเขา้ ศกึ ษาตอ่ ในมหาวทิ ยาลยั แตต่ อ้ งการมวี ฒุ ทิ าง ประกอบอาชีพ วชิ าชพี สามารถเขา้ ศกึ ษาในวทิ ยาลยั ตา่ ง ๆ เชน่ College - สถาบนั เทคโนโลยี (Fachhochschule) จดั การศกึ ษา of Further Education, Technical College, College ด้านเทคโนโลยี of Art and Design และ College of Technology - การฝึกอาชีพจัดสำหรับผู้สำเร็จมัธยมศึกษาตอนต้นสาย ซึ่งมีหลักสูตรต่างกันหลายระดับ ทั่วไปในลักษณะของช่างฝึกหัดในสถานประกอบการ และเรียนทฤษฎีในโรงเรียนอาชีวศึกษาในระบบทวิภาคี โดยมกี ฎหมายรองรบั ผจู้ บมธั ยมศกึ ษาตอนตน้ สายกลาง หรอื ผจู้ บมธั ยมศกึ ษาตอนปลาย สามารถยอ้ นกลบั มารบั การฝึกในระบบช่างฝึกหัดได้

 ตารางท่ี 3.1 (ตอ่ )  ประเด็นข้อสรุป สหราชอาณาจักร สหพันธรัฐเยอรมัน⌦⌫⌦⌫ งบประมาณสนับสนุน ความร่วมมือกับภาค - งบประมาณจากสว่ นกลาง สถานศกึ ษาจดั หารายไดเ้ พม่ิ เตมิ - สถานประกอบการเป็นผู้รับภาระค่าใช้จ่ายในการฝึกอบรม เอกชน - มีกองทุนสนับสนุนเฉพาะเรื่อง ทง้ั หมด ยกเวน้ สาขาทข่ี าดแคลน รฐั ใหก้ ารอดุ หนนุ เส้นทางการศึกษาต่อ ระดับสูง - มอี งคก์ รทส่ี นบั สนนุ ความรว่ มมอื เชน่ องคก์ รฝกึ อบรม - ระบบงานในสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมันกำหนดให้บุคคล แหง่ ชาติ สหภาพการคา้ สภาสถานประกอบการและ ทจ่ี ะเขา้ สอู่ าชพี จะตอ้ งผา่ นการฝกึ อบรมอาชพี ณ การฝึกอบรม สถานประกอบการ โดยสถานประกอบการเปน็ ผจู้ ดั การ ฝกึ อบรมใหเ้ ปน็ ไปตามมาตรฐานทก่ี ฎหมายกำหนด เอกชน - มมี าตรการสนบั สนนุ ความรว่ มมอื เชน่ Partnership, รบั รองมาตรฐาน โดยรบั เขา้ ทำงาน Investors in People, Compacts, New Deal, Individual Learning Account, University for Industry - ผสู้ ำเรจ็ การศกึ ษาระดบั อนปุ รญิ ญาจากวทิ ยาลยั ตา่ ง ๆ - ผจู้ บวทิ ยาลยั อาชวี ศกึ ษา หรอื โรงเรยี นอาชวี ศกึ ษาชน้ั สงู ที่มีผลการเรียนดีสามารถศึกษาต่อในระดับปริญญาได้ สามารถศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยได้โดยมีข้อจำกัด - ผู้จบมัธยมศึกษาตอนปลายเปลี่ยนมาฝึกอบรมระบบ ทวิภาคีได้ - ผจู้ บการฝกึ อาชพี ระบบทวภิ าคที ม่ี ปี ระสบการณก์ ารทำงาน เขา้ ศกึ ษาตอ่ ใน Mastercraftsman School เพอ่ื เปน็ หัวหน้าช่างชำนาญงาน - ผู้จบการฝึกระบบทวิภาคีสามารถศึกษาต่อในโรงเรียน เทคนคิ ชน้ั สงู หรอื ในโรงเรยี นอาชวี ศกึ ษาชน้ั สงู เพอ่ื เตรยี ม เข้าศึกษาในสถาบันเทคโนโลยี

ตารางท่ี 3.1 (ตอ่ ) ประเด็นข้อสรุป สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย นโยบายระดับชาติ - การศกึ ษาเปน็ ภาระผกู พนั ของรฐั บาลกลาง เปน็ ความ - ใหท้ กุ คนเขา้ ถงึ บรกิ ารการศกึ ษา ความเสมอภาคในโอกาส แนวการจัดการศึกษา รบั ผดิ ชอบของมลรฐั และเปน็ หนา้ ทข่ี องทอ้ งถน่ิ ทางการศึกษา หน่วยงานที่รับผิดชอบ - เดก็ ทกุ คนตอ้ งเขา้ โรงเรยี นตามเปา้ หมายการศกึ ษาแหง่ ชาติ - ส่งเสริมเยาวชนให้ได้รับการศึกษาและการฝึกอบรมอย่าง - แตล่ ะรฐั กำหนดหลกั สตู รทเ่ี หมาะกบั ความตอ้ งการแรงงาน ตอ่ เนอ่ื ง การมงี านทำ การจดั การศกึ ษาและฝกึ อบรม ในรัฐนั้น ตลอดชีวิต - มีการจัดการอาชีวศึกษาที่หลากหลายทั้งในระบบ นอกระบบ และการศกึ ษาตามอธั ยาศยั  - จดั ในสถาบนั การศกึ ษาอาชพี สถานศกึ ษาและสถาน - จดั ในสถานศกึ ษา และสถานประกอบการ⌦⌫⌦⌫ ประกอบการ - มโี ปรแกรมการแนะแนวอาชพี เยาวชนอายุ 15-19 ปี ทอ่ี ยู่ - เตรยี มความพรอ้ มตง้ั แตร่ ะดบั อนบุ าล ซง่ึ เปน็ สว่ นท่ี นอกระบบโรงเรียน เรยี กวา่ อาชพี ศกึ ษา (Career Education) - มกี ารกำหนดมาตรฐานสมรรถภาพแหง่ ชาติ (NCS) เพอ่ื - ระดบั มธั ยมศกึ ษาตอนปลายมแี ผนการเรยี นเตรยี มเทคนคิ การจา้ งงานและการรบั รองการเรยี นรู้ และกรอบคณุ วฒุ ิ - มีคณะกรรมการมาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ ทางการศกึ ษาและการฝกึ อบรมของออสเตรเลยี (AQF) (National Skill Standards Board: NSSB) ทำหนา้ ท่ี ประเมินและรับรองมาตรฐานฝีมือแรงงาน - มกี ระทรวงศกึ ษาในแตล่ ะมลรฐั และแตล่ ะมลรฐั จะมี - หน้าที่การจัดการศึกษาเป็นความรับผิดชอบร่วมกันของ เขตการศกึ ษา บรหิ ารจดั การการศกึ ษาโดยคณะกรรมการ รฐั บาลเครอื จกั รภพ และรฐั บาลมลรฐั การศึกษาและศึกษาธิการเขต - สำนกั งานการฝกึ อบรมแหง่ ชาติ (ANTA) ทำหนา้ ท่ี

 ตารางท่ี 3.1 (ตอ่ )  ประเด็นข้อสรุป สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย⌦⌫⌦⌫ - ระดบั สถานศกึ ษามอี สิ ระ คลอ่ งตวั ในการบรหิ าร ประสานนโยบายการศึกษาและฝึกอบรมระหว่างรัฐให้มี - จดั อาชวี ศกึ ษาในวทิ ยาลยั เทคนคิ และวทิ ยาลยั ชมุ ชน เอกภาพ โดยกำหนดนโยบาย ยทุ ธศาสตรแ์ หง่ ชาติ เสนอแผน ประเมนิ ผล/ทำรายงานประจำปี - วทิ ยาลยั เทคนคิ และการศกึ ษาตอ่ เนอ่ื ง (TAFE) รบั ผดิ ชอบ จดั การอาชวี ศกึ ษา และการศกึ ษาตอ่ เนอ่ื ง ทง้ั ระดบั ประกาศนยี บตั ร อนปุ รญิ ญา และอนปุ รญิ ญาชน้ั สงู และจัดหลักสูตรระยะสั้นตามความต้องการของ สถานประกอบการ และจดั การศกึ ษาผใู้ หญ่ การจัดการอาชีวศึกษา - การอาชวี ศกึ ษาดำเนนิ การโดยผนวกไวใ้ นการศกึ ษา - การอาชวี ศกึ ษาดำเนนิ การในวทิ ยาลยั เทคนคิ และ และการฝึกอบรมวิชาชีพ ทกุ ระดบั ทเ่ี รยี กวา่ อาชพี ศกึ ษา การศกึ ษาตอ่ เนอ่ื ง (TAFE) ทง้ั หลกั สตู รระยะสน้ั เพอ่ื - ระดบั มธั ยมศกึ ษาตอนปลายมแี ผนการเรยี นเตรยี มเทคนคิ รบั ประกาศนยี บตั ร และหลกั สตู รเพอ่ื รบั อนปุ รญิ ญา - มีการจัดการอาชีวศึกษาในวิทยาลัยเทคนิค - มีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศจัดการฝึกอบรมออนไลน์ และวิทยาลัยชุมชน ผ่านเครือข่ายอินเตอร์เน็ต - การจัดการศึกษาเป็นลักษณะการเรียนรู้คู่กับการทำงาน หรอื การศกึ ษาแบบสหกจิ อาชวี ศกึ ษา โปรแกรมฝกึ อบรม อาชพี (Pro-Tech) โปรแกรมฝกึ อบรมระหวา่ งประเทศ On-the-Job Training : OJT) และโปรแกรม Expert OJT งบประมาณ - กฎหมาย Smith Hughes รฐั บาลกลางใหง้ บประมาณ - รัฐบาลเครือจักรภพจัดสรรเงินอุดหนุนด้านโครงสร้าง สนับสนุนการจัดการอาชีวศึกษาในโรงเรียนมัธยมศึกษา พน้ื ฐานระบบอาชวี ศกึ ษาและฝกึ อบรม รฐั และเขตการ

ตารางท่ี 3.1 (ตอ่ ) สหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย ประเด็นข้อสรุป และสถาบนั การศกึ ษาอาชพี แกร่ ฐั บาลมลรฐั และกฎหมาย ปกครองจดั ทำเคา้ โครงการฝกึ อบรมเสนอ ANTA ความร่วมมือกับภาค Carl D. Perkins ไมใ่ ชก่ องทนุ โดยตรง แตม่ กี ฎหมาย พิจารณาให้เงินอุดหนุนตามที่ได้รับจัดสรรจากรัฐบาล เอกชน รองรบั เครือจักรภพ เส้นทางการศึกษาต่อ - มคี วามรว่ มมอื ระหวา่ งโรงเรยี นและโรงงาน เชน่ โครงการ - รัฐเซ็นสัญญาร่วมกับหอการค้าและอุตสาหกรรมและ ระดับสูง ศกึ ษาในโรงงานหลงั เลกิ เรยี น, ระบบ Internship, ระบบ สหพันธ์เกษตรกร Job Shadowing, Mentoring, On-the-Job - มีความร่วมมือระหว่างสถานศึกษากับภาคอุตสาหกรรม Apprenticeship Experience, Co-ops เชน่ จดั ตง้ั มลู นธิ เิ พอ่ื การฝกึ อบรม (ASTF) โรงเรยี นและ - มกี ารจดั สหกจิ ศกึ ษา ทม่ี กี ารฝกึ ปฏบิ ตั ใิ นสถาน ภาคอตุ สาหกรรม รว่ มมอื กนั พฒั นาหลกั สตู รชน้ั ปที ่ี 11  ประกอบการสลับกับการเรียนทฤษฎี และ 12 ตามความตอ้ งการของอตุ สาหกรรม⌦⌫⌦⌫ - มกี ฎหมายมาตรฐานทกั ษะแหง่ ชาติ (National Skill - คณะกรรมการรว่ มระหวา่ งโรงเรยี น ชมุ ชน และภาค Standards Act of 1994) มมี าตรการคนื ภาษใี นการ อตุ สาหกรรม กำหนดแนวการประเมนิ ผล สถาบนั ฝกึ อบรม ฝึกอบรมอาชีพ เอกชนทล่ี งทะเบยี นมสี ทิ ธไ์ิ ดร้ บั การอดุ หนนุ /เงนิ ทนุ สาธารณะ - แต่ละมลรัฐร่วมมือกับภาคอุตสาหกรรมและสถานศึกษา กำหนดมาตรฐานทกั ษะแตล่ ะอาชพี เพอ่ื ใหเ้ ปน็ มาตรฐาน ของรัฐ - ผู้จบสายอาชีพสามารถเทียบโอนหน่วยกิตเพื่อนำไปศึกษา - ผจู้ บอนปุ รญิ ญา และอนปุ รญิ ญาชน้ั สงู จาก TAFE สามารถ ในระดบั มหาวทิ ยาลยั ได้ แตต่ อ้ งมขี อ้ ตกลงรว่ มกนั ระหวา่ ง โอนหนว่ ยกติ ไปศกึ ษาตอ่ ในระดบั มหาวทิ ยาลยั ทม่ี ขี อ้ ตกลง วิทยาลัยกับมหาวิทยาลัยที่จะเข้าร่วมโครงการ รว่ มกบั TAFE ได้

........................................................4.1 บทบาทของหนว่ ยผลติ ทป่ี รบั เปลย่ี นตามทศิ ทางการปฏริ ปู การศกึ ษา 4.1.1 พระราชบญั ญตั กิ ารอาชวี ศกึ ษา พระราชบัญญัติการอาชีวศึกษามีประวัติความเป็นมายาวนาน โดยเรม่ิ ตง้ั แต่ พ.ศ. 2536 เมอ่ื ประธานคณะกรรมการรว่ มภาครฐั บาลและเอกชนเพอ่ื -พฒั นาการศกึ ษาเพอ่ื อาชพี (กรอ.พอ.) ซง่ึ รองนายกรฐั มนตรใี นขณะนน้ั เปน็ ประธานกรอ.พอ. ได้มีคำสั่งแต่งตั้งคณะอนุกรรมการเฉพาะกิจเพื่อยกร่างพระราชบัญญัติการอาชีวศึกษา คณะอนุกรรมการได้มีการประชุมกันหลายครั้งเพื่อพิจารณายกร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว รวม 15 มาตรา ต่อมาได้มีการสัมมนารับฟังความคิดเห็นของผู้ที่เกี่ยวข้อง และได้มีการเปลี่ยนชื่อร่างพระราชบัญญัติการ-อาชีวศึกษาแห่งชาติ เป็นพระราชบัญญัติคณะอนุกรรมการร่วมภาครัฐและเอกชนเพอ่ื พฒั นาการศกึ ษาเพอ่ื อาชพี ตอ่ มาไดม้ กี ารประกาศใชพ้ ระราชบญั ญตั กิ ารศกึ ษา-แห่งชาติ พ.ศ. 2542 แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2545 จัดตั้งสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ประกอบกับได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการร่างพระราชบัญญัติการอาชีวศึกษา เพื่อยกร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว ซึ่งขณะนี้อยู่ในขั้นตอนของกระบวนการรัฐสภา กรมอาชีวศึกษาจึงได้เสนอรัฐบาลเพื่อขอยุบคณะกรรมการ  ⌦⌫⌦⌫

รว่ มภาครฐั บาลและเอกชนเพอ่ื พฒั นาการศกึ ษาเพอ่ื อาชพี ทำใหร้ า่ งพระราชบญั ญตั -ิดังกล่าวถูกระงับไป คงเหลือแต่เพียงร่างพระราชบัญญัติการอาชีวศึกษา ซึ่งเป็นไปตามเจตนารมณ์ของมาตรา 20 แห่งพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ ดังนั้นร่างพระราชบัญญัติการอาชีวศึกษาจึงอยู่ในระหว่างการดำเนินการทางรัฐสภา ซึ่งคาดว่าจะประกาศเป็นกฎหมายได้ในระยะเวลาไม่นานนัก ต่อมาในวันที่ 6 กรกฎาคม 2546 ได้มีพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ ประกาศในราชกิจจานุเบกษา โอนบรรดาอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับราชการของกรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ (ยกเว้น-สถาบันเทคโนโลยีปทุมวนั ) และบรรดาอำนาจหน้าที่ของเจ้าหน้าที่กรมอาชีวศึกษาไปเป็นของสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา จึงเท่ากับว่า กรมอาชีวศึกษาได้เปลี่ยนสถานะไปเป็นสำนักงานคณะกรรมการการการอาชีวศึกษา ดังนั้นร่างพระราชบญั ญตั กิ ารอาชวี ศกึ ษาทก่ี รมอาชวี ศกึ ษา (เดมิ ) ไดเ้ สนอไวจ้ งึ ยงั คงดำเนนิ -การตอ่ ไปตามกระบวนการทางรฐั สภา คาดวา่ จะประกาศเปน็ กฎหมายตามทร่ี ะบไุ ว-้ในพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ มาตราที่ 20 ในไม่ช้า ซึ่งจะทำให้บทบาทของสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาชัดเจนมากยิ่งขึ้น 4.1.2 พระราชบญั ญัตมิ หาวทิ ยาลยั เทคโนโลยีราชมงคล จากการประกาศในพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวง-ศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2546 ที่ระบุได้ในมาตรา 82 ว่า \"…ให้สถาบนั เทคโนโลยรี าชมงคลมฐี านะเปน็ สถานศกึ ษาทเ่ี ปน็ นติ บิ คุ คลในสงั กดั สำนกั งาน-คณะกรรมการการอุดมศึกษา โดยให้สถานศึกษาดังกล่าวยังคงมีอำนาจในการ-บริหารบรรดากิจการ ทรัพย์สิน หนี้ ข้าราชการ ลูกจ้าง และเงินงบประมาณตลอดจนบังคับบัญชาข้าราชการและลูกจ้างของสถานศึกษานั้นๆ ตามพระราช-บัญญัตินี้ และตามกฎหมายจัดตั้งสถานศึกษาดังกล่าว ตลอดทั้งกฎหมายอื่นที่เกย่ี วขอ้ งตอ่ ไป\" จงึ เทา่ กบั วา่ ขณะน้ี สถาบนั เทคโนโลยรี าชมงคล ซง่ึ ประกอบดว้ ย40 วิทยาเขตกระจายอยู่ทั่วทุกภูมิภาค ได้โอนมาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการ  ⌦⌫⌦⌫

การอุดมศึกษา ตั้งแต่วันที่ 7 กรกฎาคม 2546 ซึ่งเป็นวันถัดจากวันประกาศในราชกจิ จานเุ บกษา เปน็ ตน้ มา สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ได้ดำเนินการปรับปรุงแก้ไขพระราช-บัญญัติสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. 2518 เพื่อให้มีโครงสร้างการบริหารการจัดการศึกษาที่สอดคล้องกับแนวทางของพระราชบัญญัติ และได้ปรับเปลี่ยนจากสถาบันฯ เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ตามพระราชบัญญัติ-มหาวทิ ยาลยั ราชมงคล พ.ศ. 2548 4.1.3 พระราชบัญญัติสถาบันเทคโนโลยปี ทมุ วัน สถาบันเทคโนโลยีปทุมวันเดิมเป็นสถานศึกษาในสังกัดกรมอาชวี ศกึ ษา กระทรวงศกึ ษาธกิ าร ตามทร่ี ะบไุ วใ้ นพระราชบญั ญตั กิ ารจดั การศกึ ษาระดบั ปรญิ ญาตรใี นสถาบนั เทคโนโลยปี ทมุ วนั พ.ศ. 2541 ตอ่ มาเมอ่ื มกี ารประกาศ-ใชพ้ ระราชบญั ญตั ริ ะเบยี บบรหิ ารราชการกระทรวงศกึ ษาธกิ าร พ.ศ. 2546 สถาบนั -เทคโนโลยีปทุมวันจึงโอนย้ายมาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาตง้ั แตว่ นั ท่ี 7 กรกฎาคม 2546 เปน็ ตน้ มา สถาบนั เทคโนโลยรี าชมงคลไดด้ ำเนนิ การปรบั ปรงุ แกไ้ ขพระราชบญั ญตั ิเพื่อให้สอดคล้องกับพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ และพระราชบัญญัติระเบยี บบรหิ ารราชการ กระทรวงศกึ ษาธกิ าร โดยมกี ารประกาศในราชกจิ จานเุ บกษา-และมผี ลบงั คบั ใชต้ ง้ั แตว่ นั ท่ี 1 ธนั วาคม พ.ศ. 2547 ซง่ึ จะทำใหบ้ ทบาทหนา้ ทข่ี อง-สถาบันเทคโนโลยีปทุมวันชัดเจนมากยิ่งขึ้น 4.2 ยทุ ธศาสตรก์ ารปฏริ ปู อาชวี ศกึ ษา สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ (2547 : 28-35)ได้จัดทำข้อเสนอยุทธศาสตร์เพื่อการปฏิรูปการอาชีวศึกษา และฝึกอบรม โดยมีสาระสำคญั สรปุ ไดด้ งั น้ี  ⌦⌫⌦⌫

สถานภาพและปัญหา 1. ขาดทิศทางและเป้าหมายการพัฒนากำลังคน แนวโน้มสัดส่วนผู้เรียนสายอาชีพในรอบ 10 ปีที่ผ่านมาลดลง จำนวนผู้เรียนอาชีวศึกษามีแนวโน้มลดลงเช่นกัน 2. คุณภาพและสมรรถนะของกำลังคนค่อนข้างต่ำเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอน่ื การศกึ ษาของแรงงานไทยมคี า่ เฉลย่ี เพยี ง 7 ปี ซง่ึ จดั วา่ ตำ่ มที กั ษะไม่เหมาะสมและไม่สอดคล้องกับความต้องการ 3. ระบบการศึกษาและฝึกอบรมขาดประสิทธิภาพ และประสิทธิผลการผลิตกำลังคนระดับต่ำกว่าอุดมศึกษามีปัญหาเชิงคุณภาพ การผลิตกำลังคนระดับอุดมศึกษาไม่สอดคล้องกับความต้องการของตลาดแรงงาน 4. ทรพั ยากรเพอ่ื การศกึ ษามจี ำกดั เพราะมาจากภาครฐั เปน็ หลกั ขาดการ-ระดมจากภาคสว่ นตา่ ง ๆ อยา่ งจรงิ จงั 5. ขาดการวิจัยและพัฒนา 6. ขาดการกำหนดมาตรฐานของชาติเกี่ยวกับอาชีพและวิชาชีพ 7. ภาคประกอบการหรือผู้ผลิตไม่ให้ความสำคัญในการลงทุนเพื่อพัฒนา-คุณภาพของกำลังแรงงาน ขอ้ เสนอยุทธศาสตรเ์ พอื่ การปฏิรปู อาชวี ศึกษา เพอ่ื ใหบ้ รรลวุ สิ ยั ทศั นแ์ ละยทุ ธศาสตรข์ องการพฒั นาประเทศ การอาชวี ศกึ ษา-ไทยตอ้ งมกี ารปฏริ ปู ขนานใหญท่ ง้ั ระดบั แนวคดิ โครงสรา้ ง และวธิ กี ารดำเนนิ งานขอ้ เสนอแนะทางการปฏริ ปู มี 3 เรอ่ื งหลกั (3 Re) ดงั น้ี ยุทธศาสตร์ที่ 1 การปรับทิศทางและแนวทางการจัดการอาชีวศึกษาแนวใหม่ (Re-orientating) ประกอบดว้ ยมาตรการหลกั 3 มาตรการ คอื 1. เร่งรัดการจัดทำนโยบายและแผนพัฒนากำลังคนของชาติ 2. ส่งเสริมและพัฒนาระบบคุณวุฒิวิชาชีพและการปฏิรูปการเรียนรู้  ⌦⌫⌦⌫

3. เร่งปฏิรูประบบการเรียนรู้ให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาดแรงงาน รวมทง้ั อตุ สาหกรรมขนาดกลางและขนาดยอ่ ม ยุทธศาสตร์ที่ 2 การปรับระบบบริหารและการจัดการ (Re-organizing)ประกอบดว้ ยมาตรการหลกั 3 มาตรการ คอื 1. เร่งรัดการปฏิรูประบบบริหารและการจดั การ 2. พัฒนาระบบความร่วมมือ 3. พัฒนาระบบคุณภาพมาตรฐาน ยทุ ธศาสตรท์ ่ี 3 การปรบั ระบบการเงนิ และทรพั ยากร (Re-financing andRemobilizing Resources) ประกอบดว้ ย 3 มาตรการ คอื 1. ศึกษาวิจัยและพัฒนาระบบการเงินเพื่ออาชีวศึกษาและฝึกอบรม 2. เร่งรัดปฏิรูประบบบุคลากรการอาชีวศึกษา 3. วิจัยเพื่อพัฒนานโยบาย และติดตามประเมินผลเกี่ยวกับการใช้สื่อและเทคโนโลยีทางด้านการอาชีวศึกษาและฝึกอบรม สำนกั งานคณะกรรมการการศกึ ษาแหง่ ชาติ (2543 : 127-147) ยงั ไดจ้ ดั ทำขอ้ เสนอแนวทางการปฏริ ปู การอาชวี ศกึ ษาของประเทศไทย ไวด้ งั น้ี 1. วิสัยทัศน์ การอาชีวศึกษาจะสามารถผลิตบุคลากรวิชาชีพทางด้านเทคโนโลยีที่มี-คุณภาพสอดคล้องกับความต้องการของตลาดแรงงานและการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ รวมทั้งพัฒนาบุคลากรในวัยแรงงานให้มีสมรรถนะสูงขึ้นทันต่อความเจริญก้าวหน้าของเทคโนโลยี ทั้งนี้ โดยมุ่งเน้นความคล่องตัวและ-ประสิทธิภาพในการบริหารจัดการ ความมีอิสระทางด้านวิชาการ และการระดมความร่วมมือระหว่างสถานศึกษาด้วยกัน และระหว่างสถานศึกษากับสถานประกอบการ โดยมีระบบคุณวุฒิวิชาชีพที่สนับสนุนการประกันคุณภาพและส่งเสริมให้มีการเทียบโอนผลการเรียนทั้งในระบบ นอกระบบ และประสบการณ์  ⌦⌫⌦⌫

จากการทำงาน อันจะส่งเสริมให้เกิดการเรียนรู้และการฝึกอบรมอย่างต่อเนื่องตลอดชีวิตการทำงาน 2. แนวทางการจัดการศกึ ษาดา้ นเทคโนโลยแี ละอาชีวศึกษา 1) หลักการในการจัดการศึกษาด้านเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา จะยึดหลกั การดังตอ่ ไปนี้ (1) ต้องจัดสรรโอกาสให้บุคคลที่มีความสนใจและความสามารถได้รับการศึกษาทางด้านวิชาชีพอย่างทั่วถึงและเท่าเทียมกัน และต้องให้ความช่วยเหลือเป็นพิเศษแก่บุคคลที่มีความบกพร่องทางร่างกาย จิตใจ สติปัญญาอารมณ์ สงั คม โดยคำนงึ ถงึ ความสามารถของบคุ คลนน้ั (2) การอาชีวศึกษาต้องมีการหล่อหลอมในบุคคลตั้งแต่วัยเยาว์เพื่อสร้างจิตสำนึกเกี่ยวกับการทำงาน การสำรวจความสนใจและความถนัดของตนเอง การได้รับการปฐมนิเทศเกี่ยวกับงานอาชีพ การศึกษาวิชาชีพเฉพาะสาขาเบอ้ื งตน้ จนถงึ การศกึ ษาวชิ าชพี ชน้ั สงู การดำเนนิ การดงั กลา่ วตอ้ งดำเนนิ การอยา่ ง-ตอ่ เนอ่ื ง ตง้ั แตร่ ะดบั การศกึ ษาขน้ั พน้ื ฐานจนถงึ อดุ มศกึ ษา โดยเนน้ การเรยี นรดู้ ว้ ย-การปฏิบัติจริงและมีระบบการแนะแนวให้กับผู้เรียนอย่างต่อเนื่อง (3) การอาชีวศึกษาพึงยึดประโยชน์ของผู้เรียนเป็นสำคัญ โดยเปิดโอกาสให้ผู้เรียนสายวิชาชีพสามารถศึกษาต่อระดับสูงได้เต็มตามศักยภาพและความสนใจ และเปดิ โอกาสใหบ้ คุ คลในวยั ทำงานสามารถกลบั เขา้ รบั การศกึ ษา-และฝึกอบรมวิชาชีพได้อย่างต่อเนื่อง 2) การจดั ระบบเทคโนโลยแี ละอาชวี ศกึ ษาในอนาคต จะมงุ่ เนน้ การผลติ -บคุ ลากรระดบั ชา่ งกง่ึ ฝมี อื ชา่ งฝมี อื ชา่ งเทคนคิ ชา่ งเทคนคิ ชน้ั สงู นกั เทคโนโลย/ีนักวิชาชีพ ซึ่งบุคลากรเหล่านี้จะต้องได้รับการหล่อหลอมทั้งความรู้ ทักษะและ-เจตคตใิ นการทำงานตง้ั แตร่ ะดบั การศกึ ษาขน้ั พน้ื ฐานหรอื ตง้ั แตร่ ะดบั มธั ยมศกึ ษา-ตอนปลาย เพื่อให้มีความพร้อมในการเรียนรู้ทักษะอาชีพเฉพาะสาขาได้อย่างมี-ประสิทธิภาพในระดับที่สูงกว่ามัธยมศึกษาตอนปลาย ซึ่งผู้เรียนสามารถจะศึกษา  ⌦⌫⌦⌫

ต่อได้ถึงระดับปริญญาสายเทคโนโลยี การจดั การศกึ ษาดา้ นเทคโนโลยแี ละอาชวี ศกึ ษาจะเปน็ การจดั การศกึ ษา-สายเทคโนโลยีที่มีการเตรียมความพร้อมให้กับผู้เรียนตั้งแต่ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายคล้ายการจัดโปรแกรม Tech Prep ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งอาจจัดในรูปแบบที่หลากหลาย เช่น 2+2 หรือ 3+2 หมายความว่า ผู้เรียนอาจเตรียมความพร้อมในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย 2 หรือ 3 ปี เพื่อเรียนต่อในระดับ-ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงอีก 2 ปี แต่ทั้งนี้ก็มิได้ปิดกั้นผู้เรียนมัธยมศึกษาตอนปลายสายสามัญ แต่ผู้เรียนมัธยมศึกษาตอนปลายสายเทคโนโลยีและ-อาชีวศึกษาจะมีความรู้และทักษะที่ตรงกว่าผู้เรียนสายสามัญ และเมื่อจบระดับปวส. ผเู้ รยี นสามารถเรยี นตอ่ ระดบั ปรญิ ญาสายเทคโนโลยไี ด้ 3) ระบบเทียบโอนผลการเรียน นอกจากการเชื่อมโยงการเรียนสาย-เทคโนโลยีและอาชีวศึกษากับสายวิชาการแล้ว ยังจะต้องเชื่อมโยงกับระบบการจา้ งงาน คอื เปดิ โอกาสใหผ้ ทู้ ม่ี ปี ระสบการณใ์ นการทำงาน สามารถนำประสบการณ-์มาเทยี บโอนเพอ่ื เขา้ รบั การศกึ ษาตอ่ ในระดบั ทส่ี งู ขน้ึ ซง่ึ จะตอ้ งอาศยั การจดั ระบบ-คณุ วฒุ วิ ชิ าชพี (Vocational Qualification) 3. ระบบบรหิ ารและการจดั การ ระบบบรหิ ารและการจดั การ ยดึ หลกั ดงั น้ี 1) มเี อกภาพดา้ นนโยบาย หลากหลายในการปฏบิ ตั ิ และมกี ารกระจาย-อำนาจจากส่วนกลางไปยังระดับสถานศึกษา 2) มกี ารบรหิ ารในระบบเครอื ขา่ ยของสถานศกึ ษาของรฐั และมเี ครอื ขา่ ย-ความร่วมมือกับสถานศึกษาเอกชน และสถานประกอบการ เพื่อให้เกิดการใช้-ทรัพยากรร่วมกันอย่างมีประสิทธิภาพ ระบบบรหิ ารและการจดั การ แบง่ เปน็ 2 ระดบั คอื ระดับชาติ ดำเนินการในรูปคณะกรรมการเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาที่-อยภู่ ายใตก้ ระทรวงศกึ ษาธกิ าร มหี นา้ ทด่ี งั น้ี  ⌦⌫⌦⌫

1) เสนอนโยบายและแผนพัฒนาเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา 2) เสนอมาตรฐานเทคโนโลยแี ละอาชวี ศกึ ษา และการฝกึ อบรมวชิ าชพี 3) สนับสนุนทรัพยากร 4) ตดิ ตาม ตรวจสอบ และประเมนิ ผลการจดั เทคโนโลยแี ละอาชวี ศกึ ษาและการฝึกอบรมวิชาชีพ ระดบั สถานศกึ ษา ใหส้ ถานศกึ ษาของรฐั ทจ่ี ดั การศกึ ษาดา้ นเทคโนโลยแี ละ-อาชวี ศกึ ษาระดบั ปรญิ ญาและผา่ นการรบั รองมาตรฐานตามเกณฑท์ ค่ี ณะกรรมการ-เทคโนโลยแี ละอาชวี ศกึ ษากำหนด เปน็ นติ บิ คุ คล และอาจจดั เปน็ สว่ นราชการหรอื -เป็นหน่วยงานในกำกับของรัฐ ใหส้ ถานศกึ ษาดงั กลา่ วดำเนนิ กจิ การไดโ้ ดยอสิ ระ สามารถพฒั นาระบบ-บริหารและการจัดการที่เป็นของตนเอง มีความคล่องตัว มีเสรีภาพทางวิชาการและอยภู่ ายใตก้ ารกำกบั ดแู ลของรฐั ทง้ั น้ี ใหม้ กี ารบรหิ ารงานในลกั ษณะเครอื ขา่ ย-ของสถานศึกษาที่อยู่ในพื้นที่หรือจังหวัดใกล้เคียง และมีการเปิดสอนในสาขาวิชาเดยี วกนั หรอื สาขาวชิ าทส่ี นบั สนนุ ซง่ึ กนั และกนั เพอ่ื ใหส้ ถานศกึ ษาทอ่ี ยใู่ นเครอื ขา่ ย-การบริหารสามารถใช้ทรัพยากรการศึกษาร่วมกัน นอกจากนี้ ให้มีเครือข่ายความรว่ มมอื ระหวา่ งสถานศกึ ษาของรฐั สถานศกึ ษาเอกชน และสถานประกอบการเพอ่ื ใหม้ กี ารวางแผนรว่ มกนั ในการจดั การศกึ ษาและการฝกึ อบรมทส่ี นองตอบความ-ตอ้ งการของสถานประกอบการ และความสนใจของผเู้ รยี นเพอ่ื ใหเ้ กดิ ประโยชนส์ งู สดุ 4. การจดั การเรียนการสอน 1) การอาชีวศึกษาเป็นการศึกษาวิชาชีพสำหรับประชาชนวัยเรียน และวัยแรงงานอย่างทั่วถึงและต่อเนื่อง หลักสูตรการจัดการเรียนการสอนจะต้องมี-ความหลากหลายและเหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมายและผู้เรียน 2) กระบวนการเรียนการสอนมุ่งพัฒนาผู้เรียนทั้งความรู้ทางทฤษฎีควบคู่กับการปฏิบัติ ให้ทันต่อความเจริญก้าวหน้าของเทคโนโลยีในส่วนที่เป็นศาสตรส์ ากล รวมทง้ั การประสมประสานองคค์ วามรแู้ ละภมู ปิ ญั หาทอ้ งถน่ิ เพอ่ื ให-้  ⌦⌫⌦⌫

ผู้เรียนสามารถประยุกต์ความรู้สากลได้เหมาะกับบริบทของสังคมไทย 3) มีการกำหนดสมรรถนะหลักสำหรับผู้เรียน เช่น สมรรถนะด้านภาษาและการสื่อสาร คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี การแก้ปัญหาบคุ ลกิ ภาพและมนษุ ยสมั พนั ธ์ ความเขา้ ใจในวฒั นธรรม การวางแผนและการเปน็ -ผปู้ ระกอบการ เปน็ ตน้ 4) มีการวัดและประเมินผลที่เน้นความสามารถในการประยุกต์ความรู้สู่การปฏิบัติ หรือการวัดสมรรถนะในการปฏิบัติงานมากกว่าการทดสอบความรู้ทางทฤษฎีเพียงอย่างเดียว 5) มีการวิจัยและพัฒนาอาชีวศึกษาเพื่อเชื่อมโยงองค์ความรู้ทางทฤษฎีไปสู่การพัฒนาเทคโนโลยีและนวัตกรรมเพื่อการสร้างงานและส่งเสริมการประกอบอาชีพให้กบั ผู้เรียน 5. ความรว่ มมอื กบั สถานประกอบการ 1) การจัดอาชีวศึกษาให้ยึดหลักการมีส่วนร่วมของชุมชน สังคม และ-สถานประกอบการ ตั้งแต่ขั้นตอนกำหนดนโยบายความต้องการการพัฒนากำลงั คน การระดมทรพั ยากร การจดั การอาชวี ศกึ ษาและฝกึ อบรม และการตดิ ตาม-ประเมนิ ผล 2) มีระบบจูงใจให้สถานประกอบการเข้ามามีส่วนร่วมในการจัด-อาชวี ศกึ ษาและการฝกึ อบรม โดยใหไ้ ดร้ บั สทิ ธปิ ระโยชน์ ดงั น้ี (1) การสนับสนุนจากรัฐในด้านวิชาการ และอุปกรณ์การฝึกตามควรแก่กรณี (2) การลดหย่อนหรือการยกเว้นภาษีสำหรับค่าใช้จ่ายการศึกษารวมทั้งอุปกรณ์การฝึกอบรมตามที่กฎหมายกำหนด 6. คณุ ภาพและมาตรฐาน 1) ครูและอาจารย์ ทางด้านเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา จะต้องมี  ⌦⌫⌦⌫

ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครู เพื่อเป็นหลักประกันความรู้ความสามารถในด้านการสอนและสมรรถนะในการปฏบิ ตั งิ านทผ่ี า่ นการฝกึ อบรมจากสถานประกอบการ-ทไ่ี ดร้ บั การรบั รอง 2) มีการพัฒนาครู อาจารย์ทางด้านเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะให้มีการเพิ่มพูนประสบการณ์ในสถานประกอบการเพื่อให้ทันต่อความเจริญก้าวหน้าของเทคโนโลยี 3) ให้มีกองทุนเพื่อพัฒนาครูเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา โดยการระดมทุนจากภาครัฐและเอกชน 4) ให้มีการกำหนดมาตรฐานการศึกษาด้านเทคโนโลยีและอาชีวศึกษาที่ให้ความสำคัญด้านสมรรถนะในการปฏิบัติงาน (Competency-BasedApproach) โดยมแี นวการดำเนนิ งาน ดงั น้ี (1) ให้มีคณะกรรมการมาตรฐานการอาชีวศึกษา และมีคณะอนกุ รรมการสาขาวชิ าชพี ตามทค่ี ณะกรรมการฯ เหน็ สมควร (2) จดั ใหม้ รี ะบบคณุ วฒุ วิ ชิ าชพี โดยใหค้ วามสำคญั ในทกั ษะ ความ-สามารถในการปฏิบัติงาน เป็นระบบเชื่อมโยงระบบการศึกษากับประสบการณ์การทำงาน เพื่อให้บุคคลเทียบโอนประสบการณ์ในการทำงานและความรู้จากการทดสอบเพื่อรับรองคุณวุฒิวิชาชีพ 7. ระบบทรัพยากรและการเงนิ 1) ให้มีการระดมทรัพยากรการจัดการอาชีวศึกษาจากภาครัฐและเอกชน และคำนงึ ถงึ การประสานประโยชนต์ อบแทนอยา่ งทว่ั ถงึ และเปน็ ธรรม 2) ให้รัฐจัดสรรเงินอุดหนุนการศึกษาเป็นค่าใช้จ่ายรายหัวที่เหมาะสมแกส่ ถานศกึ ษาของรฐั สถานศกึ ษาเอกชน และสถานประกอบการทผ่ี า่ นการรบั รอง-มาตรฐาน ในการจดั อาชวี ศกึ ษาในระดบั ทเ่ี ทยี บเทา่ การศกึ ษาขน้ั พน้ื ฐาน ในอตั รา-เดียวกับสถานศึกษาของรัฐ 3) ให้รัฐจัดสรรเงินอุดหนุนทั่วไปเป็นค่าใช้จ่ายรายบุคคลที่เหมาะสม  ⌦⌫⌦⌫

แก่ผู้สำเร็จการศึกษาภาคบังคับ 9 ปี แต่ไม่ได้ศึกษาต่อ เพื่อให้ได้รับการศึกษาวิชาชีพอย่างน้อย 1 ปี ในสถานศึกษาของรัฐ สถานศึกษาเอกชน หน่วยงานฝึกอบรมอาชพี และสถานประกอบการ หรอื โดยความรว่ มมอื ระหวา่ งหนว่ ยงานดงั กลา่ ว 4) ให้มีกองทุนเพื่อการวิจัยและพัฒนาการอาชีวศึกษา โดยการระดมทุนจากภาครัฐ ภาคเอกชน และสถานประกอบการ โดยมีการบริหารกองทุนในรูปแบบธุรกิจเอกชนที่มีความคล่องตัว 5) จัดระบบและกลไกในการระดมทรัพยากรจากสถานประกอบการชมุ ชน และองคก์ รปกครองสว่ นทอ้ งถน่ิ ในการจดั สอนอาชวี ศกึ ษา 4.3 ยทุ ธศาสตรก์ ารปฏริ ปู อดุ มศกึ ษาของประเทศไทย รัฐบาลได้แต่งตั้งคณะกรรมการอำนวยการปฏิรูปการศึกษาเมื่อวันที่ 9ธนั วาคม 2545 โดยมรี องนายกรฐั มนตรเี ปน็ ประธาน เพอ่ื ทำหนา้ ทก่ี ำหนดทศิ ทางยุทธศาสตร์ ติดตาม ตรวจสอบ ประเมินผล และผลักดันการดำเนินการปฏิรูปการศกึ ษา ซง่ึ ในการดำเนนิ การไดม้ กี ารแตง่ ตง้ั คณะทำงานดา้ นการปฏริ ปู อดุ มศกึ ษา3 คณะ ไดแ้ ก่ คณะทำงานดา้ นการเงนิ เพอ่ื อดุ มศกึ ษา คณะทำงานดา้ นการบรหิ าร-การจัดการอุดมศึกษา และคณะทำงานด้านกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการจัดการอุดมศึกษา คณะทำงานทั้ง 3 คณะได้จัดทำข้อเสนอยุทธศาสตร์และแนวทางการปฏริ ปู อดุ มศกึ ษาไทย สรปุ สาระสำคญั ของหลกั การและยทุ ธศาสตรก์ ารปฏริ ปู -อดุ มศกึ ษา ไดด้ งั น้ี (สำนกั งานเลขาธกิ ารสภาการศกึ ษา, 2547 : 40-48)หลกั การ 1. ยดึ หลกั เอกภาพในนโยบาย และคำนงึ ถงึ ความสอดคลอ้ งของอดุ มศกึ ษา-กบั ทศิ ทางและความจำเปน็ ในการพฒั นาประเทศและความเชอ่ื มโยงกบั ยทุ ธศาสตร-์การพฒั นาประเทศ ทง้ั ดา้ นเศรษฐกจิ สงั คม การเมอื ง วฒั นธรรม และการศกึ ษา 2. เป็นยุทธศาสตร์ที่คำนึงถึงความหลากหลาย ความแตกต่างของสถาบัน-  ⌦⌫⌦⌫

อุดมศึกษาในมิติต่าง ๆ ทั้งความแตกต่างตามลักษณะของสถาบัน สาขาวิชาลักษณะของการผลิตบัณฑิต ลักษณะคณาจารย์ เป็นต้น โดยมุ่งเป้าหมายเพื่อการพัฒนาคุณภาพ และประสิทธิภาพในการดำเนินภารกิจ รวมทั้งการกระจายโอกาสอย่างทั่วถึงเป็นธรรม 3. คำนึงถึงฐานสังคมที่หลากหลาย 4 ฐานเป็นอย่างน้อย ได้แก่ สังคมแห่งการแข่งขัน สังคมฐานานุภาพ สังคมแห่งความพอเพียง และสังคมของความด้อยโอกาสยากไร้ 4. คำนงึ ถงึ ความเชอ่ื มโยงระหวา่ งการศกึ ษาระดบั พน้ื ฐาน อาชวี ศกึ ษา และ-อดุ มศกึ ษา รวมทง้ั การมสี ว่ นรว่ มและการระดมทรพั ยากรของสว่ นตา่ ง ๆ ทง้ั ของ-ภาครฐั และเอกชน ตลอดจนการใชท้ รพั ยากรใหเ้ ปน็ ไปอยา่ งมปี ระสทิ ธภิ าพสงู สดุ ยทุ ธศาสตรก์ ารปฏริ ปู อดุ มศกึ ษา คณะทำงานที่แต่งตั้งโดยรัฐบาลได้กำหนดยุทธศาสตร์การปฏิรูปอุดมศึกษาไว้ 6 ยทุ ธศาสตร์ สรปุ สาระสำคญั ไดด้ งั น้ี ยทุ ธศาสตรท์ ่ี 1 : การปฏริ ปู โครงสรา้ ง และระบบบรหิ ารจดั การอดุ มศกึ ษาไดก้ ำหนดมาตรการทง้ั ในระดบั ประเทศและระดบั สถาบนั ดงั น้ี ระดบั ประเทศ 1. รฐั กำหนดนโยบาย เปา้ หมาย และแผนอดุ มศกึ ษาของประเทศทช่ี ดั เจนทง้ั ในดา้ นความตอ้ งการกำลงั คน การวจิ ยั และบรกิ ารวชิ าการ 2. ให้สถาบันอุดมศึกษาของรัฐมีความคล่องตัวในการบริหารจัดการ 3. รฐั กำกบั การดำเนนิ งานของสถาบนั อดุ มศกึ ษาในเชงิ นโยบายและคณุ ภาพมาตรฐาน โดยใช้กลไกการจัดสรรงบประมาณเป็นเครื่องมือในการกำกับ ติดตามตรวจสอบ และประเมนิ ผล 4. จัดระบบย่อยโดยจัดกลุ่ม หรือเครือข่ายของสถาบันอุดมศึกษา ทั้งเครอื ขา่ ยแนวดง่ิ และเครอื ขา่ ยแนวระนาบ  ⌦⌫⌦⌫

ระดบั สถาบนั 1. สถาบันอุดมศึกษาปรับกระบวนทัศน์ใหม่ ที่เน้นบทบาทที่ชัดเจนในการดำเนินภารกิจ 2. พัฒนาระบบการบริหารจัดการภายในสถาบันให้มีความคล่องตัว และเปน็ ระบบธรรมาภบิ าล (Good Governance) 3. พัฒนากระบวนการสรรหาเพื่อให้ได้ผู้บริหารที่ดี และมีความเป็นผู้นำโดยไม่ใช้การเลือกตั้ง 4. ระดมทรพั ยากรจากแหลง่ ตา่ ง ๆ และใชท้ รพั ยากรใหเ้ กดิ ประโยชนส์ งู สดุ ยุทธศาสตร์ที่ 2 : การปฏิรูปการเงินอุดมศึกษา กำหนดมาตรการ สรุปไดด้ ังนี้ 1. ให้มีองค์กรอิสระทำหน้าที่กำหนดหลักเกณฑ์และเสนอแนะการจัดสรรงบประมาณให้สถาบันอุดมศึกษา 2. ปรับระบบการจัดสรรงบประมาณจากที่เน้นงบประมาณแบบอุปทาน(Supply Side Financing) เป็นงบประมาณแบบอุปสงค์ (Demand SideFinancing) 3. ปรับปรุงให้ผู้เรียนร่วมรับภาระค่าใช้จ่ายอุดมศึกษาอย่างเหมาะสมและเปน็ ธรรม 4. จัดสรรงบประมาณลักษณะเงินอุดหนุนทั่วไปแก่สถาบันอุดมศึกษา 5. ลดงบประมาณของรัฐที่จัดสรรเพื่อการลงทุน สิ่งก่อสร้างที่เกินความจำเป็น 6. พัฒนาระบบบัญชีของสถาบันอุดมศึกษาของรัฐให้เป็นมาตรฐานและเป็นระบบเดียวกัน 7. สนบั สนนุ ใหส้ ถาบนั อดุ มศกึ ษาระดมทรพั ยากร จากแหลง่ ตา่ ง ๆ เพม่ิ ขน้ึ  ⌦⌫⌦⌫

ยทุ ธศาสตรท์ ่ี 3 : การผลติ กำลงั คนและกระจายโอกาสอดุ มศกึ ษา กำหนดมาตรการ สรปุ ไดด้ งั น้ี 1. รัฐสนับสนุนให้สถาบันอุดมศึกษา โดยเฉพาะสถาบันจำกัดรับของรัฐและสถาบันของเอกชนบางแห่งที่มีความพร้อมผลิตกำลังคนในสาขาที่ขาดแคลนรวมทั้งการผลิตและพัฒนาอาจารย์ในสาขาดังกล่าว 2. พัฒนารูปแบบการจัดอุดมศึกษาให้มีความหลากหลาย ยืดหยุ่น เพื่อเข้ากับกลุ่มเป้าหมายที่แตกต่างกัน 3. การเปดิ หลกั สตู รทง้ั ภาคปกตแิ ละภาคอน่ื ๆ ควรใหเ้ ปน็ ตามกลไกของ-ตลาด 4. ปรับระบบการรับเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาให้เป็นระบบการรับเขา้ (Admissions) 5. ไม่สนับสนุนให้มีการจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาของรัฐขึ้นใหม่ในลักษณะการกอ่ สรา้ งอาคารสถานทท่ี ต่ี อ้ งใชง้ บประมาณลงทนุ จำนวนมาก แตพ่ ฒั นาสถาบนั -ที่มีอยู่เดิมให้มีศักยภาพสูงขึ้น 6. นำเทคโนโลยสี ารสนเทศมาใชเ้ พอ่ื เพม่ิ โอกาสทางการศกึ ษาแกป่ ระชาชน-อยา่ งทว่ั ถงึ และมคี ณุ ภาพ ยทุ ธศาสตรท์ ่ี 4 : การปฏริ ปู การเรยี นการสอนและการวจิ ยั กำหนดมาตรการ-สรปุ ไดด้ งั น้ี 1. รัฐจัดสรรงบประมาณสนับสนุนการดำเนินภารกิจ 2. พัฒนาการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาให้มีคุณภาพและมาตรฐานสากล 3. สนบั สนนุ ใหส้ ถาบนั อดุ มศกึ ษาสรา้ งงานวจิ ยั พน้ื ฐานและงานวจิ ยั ประยกุ ต์ในสาขาที่สถาบันมีความเชีย่ วชาญ 4. ใหม้ หี นว่ ยงานกลาง/กลไก ดแู ลการบรหิ ารงานวจิ ยั ในภาพรวมของสถาบนั 5. มีกลไก/ระบบที่สามารถดึงดูดผู้มีความรู้ความสามารถให้เข้ามาเป็น-บุคลากรวิจัยในสถาบันอุดมศึกษา  ⌦⌫⌦⌫

6. ปฏิรูปการเรียนการสอน หลักสูตร ให้ผู้เรียนสามารถคิด วิเคราะห์แกป้ ญั หา สรา้ งสรรคน์ วตั กรรม และใฝเ่ รยี นรตู้ ลอดชวี ติ 7. กำหนดเกณฑ์มาตรฐาน (Benchmark) เพื่อเป็นตัวชี้วัดคุณภาพและความสำเร็จของทุกหลักสูตร ยุทธศาสตร์ที่ 5 : การปฏิรูประบบการพัฒนาคณาจารย์และบุคลากรอดุ มศกึ ษา กำหนดมาตรการ สรปุ ไดด้ งั น้ี 1. เรง่ รดั ใหม้ รี ะบบการพฒั นาผบู้ รหิ าร คณาจารย์ และบคุ ลากรสนบั สนนุ -วิชาการ 2. พัฒนาการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาให้มีคุณภาพ เพื่อให้สามารถเป็นกลไกในการสร้างอาจารย์ใหม่เข้าสู่ระบบ 3. สนับสนุนการสร้างระบบเครือข่ายอาจารย์และบุคลากรระหว่างสาขาวิชาสถาบนั ทง้ั ภายในและตา่ งประเทศ 4. พัฒนาระบบการเข้าสู่ตำแหน่งทางวิชาการ ให้มีความหลากหลายตาม-ภารกิจของสถาบันอุดมศึกษา 5. กำหนดมาตรฐานสำหรบั ภาระงานประเภทตา่ ง ๆ ของอาจารย์ มาตรฐานที่ 6 : การมีส่วนร่วมของเอกชนในการบริหารและการจัดการ-อตุ สาหกรรม กำหนดมาตรการ สรปุ ไดด้ งั น้ี 1. สนับสนุนให้ภาคเอกชนที่มีความพร้อมร่วมลงทุนจัดการศึกษาระดับอดุ มศกึ ษา โดยเฉพาะสาขาทเ่ี ปน็ ความตอ้ งการของตลาดและสงั คม 2. รัฐให้อิสระในการบริหารจัดการแก่ภาคเอกชนที่ร่วมจัดการศึกษา 3. สนับสนุนให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีความพร้อมจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษา 4. สนับสนุนโครงการความร่วมมือระหว่างสถาบันอุดมศึกษาของรัฐกับหนว่ ยงานทง้ั ภาคธรุ กจิ เอกชน สถานประกอบการ ชมุ ชน และทอ้ งถน่ิ  ⌦⌫⌦⌫

........................................................ 5.1 การปรบั เปลย่ี นแนวการจดั การศกึ ษาดา้ นอาชวี ศกึ ษาและเทคโนโลยี เพอ่ื เพม่ิ คณุ ภาพการศกึ ษา ผลติ ภาพ และขดี ความสามารถในการแขง่ ขนั 5.1.1 บทบาทของสถาบันการผลิตและการจัดการศึกษาที่เชื่อมโยงระหว่างสถาบันผลิต สถาบนั การผลติ ไดแ้ ก่ สถาบนั อาชวี ศกึ ษา มหาวทิ ยาลยั เทคโนโลยีราชมงคล สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน และมหาวิทยาลัย/สถาบันอุดมศึกษาเฉพาะทางในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา สถาบันอาชีวศึกษาจำแนกเป็น สถาบันอาชีวศึกษาของรัฐ ภายใต้การบริหารของสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา และสถาบันอาชีวศึกษา-เอกชน ภายใต้การบริหารของสำนักบริหารงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษา-เอกชนและเขตพื้นที่การศึกษา สถาบันอาชีวศึกษาเหล่านี้มีหน้าที่หลักในการจดั การศกึ ษาระดบั ปวช. และ ปวส. โดยตรง สำหรบั สถาบนั อาชวี ศกึ ษาภายใต้การบรหิ ารของสำนกั งานคณะกรรมการการอาชวี ศกึ ษาบางสว่ น อาจจดั การศกึ ษา-ระดบั ปทส. และปรญิ ญาตรสี ายเทคโนโลยที เ่ี นน้ ปฏบิ ตั อิ กี ดว้ ย สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา มีหน้าที่หลักในการจัดการศึกษา  ⌦⌫⌦⌫

ระดบั ปวส. และระดบั ปรญิ ญาตรเี ฉพาะทาง โดยรบั ผสู้ ำเรจ็ การศกึ ษาระดบั ปวช.ปวส. และบางสว่ นรบั ผสู้ ำเรจ็ มธั ยมศกึ ษาตอนปลาย สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกลา้ เจา้ คณุ ทหารลาดกระบงั และมหาวทิ ยาลยั เทคโนโลยพี ระจอมเกลา้ -ธนบรุ ี จดั การศกึ ษาเฉพาะทางดา้ นวทิ ยาศาสตรแ์ ละเทคโนโลยี และวชิ าการชน้ั สงู -ทเ่ี กย่ี วขอ้ ง ในระดบั ปรญิ ญาตรี ปรญิ ญาโท และปรญิ ญาเอก โดยรบั ผสู้ ำเรจ็ การ-ศกึ ษาระดบั ปวช. ปวส. และบางสว่ นรบั ผสู้ ำเรจ็ มธั ยมศกึ ษาตอนปลายเขา้ ศกึ ษา-ระดับปริญญาตรี สำหรับสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือยังรับผู้สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นเข้าศึกษาระดับ ปวช. ที่เน้นด้านวทิ ยาศาสตรแ์ ละเทคโนโลยี ทเ่ี รยี กอกี อยา่ งหนง่ึ วา่ ปวช. เตรยี มวศิ วกรรมศาสตร์ 1. เสน้ ทางการจดั การศกึ ษาระดบั ปวช. ของสถาบนั อาชวี ศกึ ษา การจัดการศึกษาระดับ ปวช. ซึ่งเป็นการศึกษาต่อจากระดับมธั ยมศกึ ษาตอนตน้ ทง้ั ทจ่ี ดั ในสถาบนั อาชวี ศกึ ษาของรฐั และของเอกชน ควรจดั -เป็น 2 แนวทาง คือ แนวทางเพื่อการศึกษาต่อระดับสูง และแนวทางเพื่อเป็นผู้ชำนาญงาน 1) แนวทางเพอ่ื การศกึ ษาตอ่ ระดบั สงู หรอื สายเตรยี มวศิ วกรรม--ศาสตร์ การศึกษาตามแนวทางนี้ให้เน้นการเรียนทฤษฎีระดับสูงด้านคณิตศาสตร์วทิ ยาศาสตร์ ภาษา และคอมพวิ เตอร์ รวมทง้ั การทดลองในหอ้ งปฏบิ ตั กิ าร ผจู้ บ-การศึกษาตามแนวทางนี้จะมีความรู้เชิงปฏิบัติขั้นพื้นฐาน และมีความสามารถพร้อมที่จะศึกษาต่อทั้งในระดับ ปวส. เทคนิควิศวกรรม หรือระดับปริญญาตรีด้านวิทยาศาสตร์ วิศวกรรม และเทคโนโลยี ควรรับจากผู้จบมัธยมศึกษาดา้ นคณติ ศาสตรแ์ ละวทิ ยาศาสตร์ ทม่ี คี ะแนนเฉลย่ี สะสมไมต่ ำ่ กวา่ 2.50 2) แนวทางเพื่อเป็นผู้ชำนาญงาน การศึกษาตามแนวทางนี้จะเรียนด้านคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์เท่าที่จำเป็น แต่จะเน้นการเรียนวิชาด้านเทคนิค และการฝึกปฏิบัติงาน (รวมถึงระบบทวิภาคี) สำหรับผู้ที่ต้องการจบเพื่อ  ⌦⌫⌦⌫

ออกไปทำงาน หรอื ผทู้ ต่ี อ้ งการศกึ ษาตอ่ ระดบั ปวส. สายเทคนคิ อตุ สาหกรรม ผทู้ -่ีเข้าทำงานจนมีประสบการณ์ระดับหนึ่งแล้ว สามารถพัฒนาตนเองโดยการเทียบโอนตามระบบคณุ วฒุ วิ ชิ าชพี (TVQ) 2. เสน้ ทางการจดั การศกึ ษาระดบั ปวส. ของสถาบนั อาชวี ศกึ ษา การจดั การศกึ ษาระดบั ปวส. ทง้ั ในสถาบนั อาชวี ศกึ ษาของรฐั และ-เอกชน ควรจดั เปน็ 2 แนวทาง เพอ่ื ใหส้ อดคลอ้ งกบั การศกึ ษาระดบั ปวช. และ-ความตอ้ งการของตลาดแรงงาน ไดแ้ ก่ แนวทางเพอ่ื เปน็ ชา่ งเทคนคิ วศิ วกรรม และ-แนวทางเพื่อเป็นช่างเทคนิคอุตสาหกรรม 1) แนวทางเพื่อเป็นช่างเทคนิควิศวกรรม รับเฉพาะผู้จบการ-ศึกษา ปวช. เพื่อการศึกษาต่อระดับสูง การเรียนจะเน้นทฤษฎีด้านคณิตศาสตร์วทิ ยาศาสตร์ ภาษา และคอมพวิ เตอร์ วชิ าปฏบิ ตั กิ ารดา้ นเทคโนโลยขี น้ั สงู รวมทง้ั -การทดลองในห้องปฏิบัติการต่าง ๆ โดยไม่เน้นด้านฝีมือมากนัก ผู้จบการศึกษาระดับนี้สามารถเข้าทำงานเป็นช่างเทคนิควิศวกรรม ในฐานะผู้ช่วยวิศวกร เป็นหัวหน้างานในโรงงาน หรืออาจศึกษาต่อเนื่องอีก 2 ปี ด้านวิศวกรรมเทคโนโลยีเพื่อรับวุฒิปริญญาตรี สำหรับผู้จบระดับนี้เมื่อเข้าทำงานจนมีประสบการณ์ระดับหนง่ึ แลว้ สามารถพฒั นาตนเองโดยการเทยี บโอนตามระบบคณุ วฒุ วิ ชิ าชพี (TVQ) 2) แนวทางเพื่อเป็นช่างเทคนิคอุตสาหกรรม รับผู้ที่จบ ปวช.ตามแนวทางเพื่อเป็นผู้ชำนาญงาน ซึ่งในการเรียนจะเน้นด้านทักษะฝีมือ และวิชาทางเทคนคิ ซง่ึ รวมถงึ ผทู้ จ่ี บ ปวช. ทวภิ าคี แลว้ เขา้ ศกึ ษาตอ่ ระดบั ปวส. ทวภิ าค-ีอกี 2 ปี (ทเ่ี รยี กวา่ ปวส. ทวภิ าค)ี ผทู้ จ่ี บการศกึ ษาตามแนวทางนจ้ี ะมสี มรรถนะ-พรอ้ มทจ่ี ะปฏบิ ตั งิ านในฐานะชา่ งเทคนคิ อตุ สาหกรรมในสถานประกอบการ เมอ่ื ม-ีประสบการณ์ในการทำงานระดับหนึ่งแล้วสามารถพัฒนาตนเองเป็นผู้ชำนาญงานชน้ั สงู (Master Craftsman) โดยการเทยี บโอนตามระบบคณุ วฒุ วิ ชิ าชพี (TVQ)ถา้ ตอ้ งการศกึ ษาตอ่ ระดบั สงู ตอ้ งเขา้ เรยี นวชิ าทข่ี าดใหค้ รบ แลว้ เขา้ เรยี นปรญิ ญา-ตรสี ายเทคโนโลยปี ฏบิ ตั ิ (ทวภิ าค)ี  ⌦⌫⌦⌫

3. เสน้ ทางการจดั การศกึ ษาระดบั ปรญิ ญาตรี การจัดการศึกษาระดับปริญญาตรีทางด้านวิทยาศาสตร์และ-เทคโนโลยีสำหรับผู้จบระดับ ปวช. และ ปวส. ควรจัดเป็น 3 แนวทาง ได้แก่ปรญิ ญาตรดี า้ นวศิ วกรรมศาสตร์ วทิ ยาศาสตรแ์ ละเทคโนโลยี ดา้ นเทคโนโลยี และ-ด้านทวิภาคี 1) แนวทางปรญิ ญาตรดี า้ นวศิ วกรรมศาสตร์ วทิ ยาศาสตรแ์ ละ-เทคโนโลยี รบั เฉพาะผจู้ บ ปวช. สายเพอ่ื การศกึ ษาตอ่ ระดบั สงู หรอื สายเตรยี ม-วิศวกรรมศาสตร์ และผู้จบมัธยมศึกษาตอนปลาย เพื่อเรียนตามหลักสูตร 4 ปีรวมทง้ั รบั ผจู้ บ ปวส. เทคนคิ วศิ วกรรมเขา้ เรยี นตามหลกั สตู ร 2 - 3 ปี 2) แนวทางปรญิ ญาตรดี า้ นเทคโนโลยี รบั ผจู้ บ ปวส. สายเทคนคิ -วิศวกรรมเพื่อเรียนตามหลักสูตร 2 ปี ถ้าเป็นไปได้ควรมีประสบการณ์ในสถานประกอบการอยา่ งนอ้ ย 2 ปี 3) แนวทางปริญญาตรีทวิภาคี รับผู้จบ ปวส. สายเทคนิค-อตุ สาหกรรม และ ปวส. ทวภิ าคเี พอ่ื เรยี นตามหลกั สตู ร 2 ปี อยา่ งไรกด็ ี การจะเขา้ ศกึ ษาตอ่ ระดบั ปรญิ ญาตรไี ด้ จะตอ้ งเรยี นวชิ าสามญั คณติ ศาสตร์ วทิ ยาศาสตร์ภาษา ฯลฯ เพิ่มเติม และอาจต้องมีข้อกำหนดให้มีประสบการณ์ในโรงงาน-อตุ สาหกรรมอยา่ งนอ้ ย 2 ปี ยกเวน้ ผจู้ บ ปวส. สายทวภิ าคี เพราะมปี ระสบการณ-์ในโรงงานอุตสาหกรรมติดต่อกันมาโดยตลอด 5.1.2 บทบาทของหน่วยงานในส่วนกลาง สถานประกอบการ บิดามารดาผปู้ กครอง และผเู้ รยี น 1. สำนกั งานคณะกรรมการการอาชวี ศกึ ษา ควรเปน็ หนว่ ยงานระดบั -นโยบาย ที่กำหนดแผนพัฒนาและกำหนดมาตรฐานหลักสูตร รวมทั้งสนับสนุนส่งเสริมและพัฒนาบุคลากรด้านอาชีวศึกษา ตลอดจนติดตามประเมินผลการดำเนนิ งานตามนโยบาย และแผนพฒั นา  ⌦⌫⌦⌫

ระดับอุดมศึกษา ป.ตรี ปริญญาและสูงกว่า ป.ตรี เทคโนโลยี ป.ตรี -------- - ทวภิ าคี - วศบ. - ทล.บ. - วทบ. - อสบ. Wระดับอุดมศึกษา ปวส. ปวส. -------- ระบบ ่ตำกว่าปริญญา คณุ วฒุ ิ - เทคนคิ วศิ วกรรม - เทคนคิ อตุ สาหกรรม วชิ าชพี (TVQ) - ทวภิ าคี 1 W มธั ยมศกึ ษา ปวช. ปวช. ตอนปลาย - เตรยี มวศิ วกรรม - ชำนาญงาน -------- - ทวภิ าคี 1ระดับ มธั ยมศกึ ษาตอนตน้ ้ืพนฐาน แผนภมู ทิ ่ี 5.1 เสน้ ทางการอาชวี ศกึ ษาของไทย1 ทวภิ าคี หมายถงึ การจดั การศกึ ษาทส่ี ถานประกอบการและสถานศกึ ษารว่ มมอื กนั อยา่ งใกลช้ ดิ - และเปน็ ระบบตง้ั แตต่ น้ โดยสถานประกอบการจดั การฝกึ ปฏบิ ตั ิ สว่ นสถานศกึ ษาจดั สอนทฤษฎี ทง้ั น้ี มกี ารทำสญั ญากนั ระหวา่ งสถานประกอบการกบั นกั ศกึ ษาทเ่ี ขา้ รบั การฝกึ   ⌦⌫⌦⌫

2. สถานประกอบการ ควรมีบทบาทในการช่วยส่งเสริมสนับสนุนการจัดการศึกษาด้านอาชีวศึกษาและเทคโนโลยีให้มากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งดา้ นการรบั นกั ศกึ ษาเขา้ ฝกึ งาน ดา้ นการพฒั นาทกั ษะครอู าชวี ศกึ ษา 3. บิดา มารดา และผู้ปกครอง ควรให้ความเอาใจใส่ติดตามดูแลผลการเรียนของนักเรียนในปกครอง ประสานงานกับสถานศึกษาอย่างใกล้ชิดแนะแนวการเรยี นอาชวี ศกึ ษาใหน้ กั เรยี นในปกครอง รวมทง้ั รว่ มลงนามในสญั ญา-เข้าฝึกงานในสถานประกอบการให้กับนักเรียนในปกครอง 4. ผเู้ รยี น ควรปฏบิ ตั หิ นา้ ทผ่ี เู้ รยี นทด่ี ดี ว้ ยการใหค้ วามสนใจ เอาใจใส่และตง้ั ใจเรยี น รวมทง้ั ประพฤติ ปฏบิ ตั ติ นใหอ้ ยใู่ นระเบยี บวนิ ยั ของสถานศกึ ษา 5.1.3 การเชื่อมโยงระหว่างการศึกษาขั้นพื้นฐาน การอาชีวศึกษา และการอดุ มศกึ ษา การศกึ ษาขน้ั พน้ื ฐาน การอาชวี ศกึ ษา และการอดุ มศกึ ษาควรมคี วาม-เชื่อมโยงกัน ดังแสดงในแผนภูมิที่ 5.2 โดยผู้จบจากอาชีวศึกษาในระดับ ปวช.ซงึ่ เปน็ สว่ นหน่ึงของการศึกษาขน้ั พื้นฐาน จะเปน็ ฐานท่ีสามารถเลือกแนวทางได้ 3แนวทาง คือ การประกอบอาชีพในสาขาที่เรียนมา การเรียนต่อในระดับ ปวส.และการเรยี นตอ่ ในระดบั อดุ มศกึ ษาในสถาบนั การศกึ ษาตา่ ง ๆ ตามแนวทางทไ่ี ด-้อธิบายไว้แล้ว 5.1.4 การเชื่อมโยงระหว่างการศึกษาในระบบ การศึกษานอกระบบ และการศกึ ษาตามอธั ยาศยั (ระบบเทยี บโอน) แผนภูมิที่ 5.3 แสดงให้เห็นความเชื่อมโยงของการศึกษาในระบบการศึกษานอกระบบ และการศึกษาตามอัธยาศัย (ระบบเทียบโอน) และระบบคณุ วฒุ วิ ชิ าชพี (TVQ)  ⌦⌫⌦⌫

ป.โท-เอก บณั ฑติ ศกึ ษา เฉพาะทาง ทัว่ ไป ประกอบระดับพ้ืนฐาน ป.ตรี อาชพี เทยี บ เทคโนโลยี ป.ตรี ทว่ั ไป / ป.ตรี ประสบการณ์ ทวิภาคี 2 ปี ระบบคุณวุฒิ วศิ วกรรม ระดบั ปวส. ศาสตร์ / วชิ าชพี วทิ ยาศาสตร์ / (TVQ) เทคโนโลยี ระดบั ปวช. / มธั ยมศกึ ษาตอนปลายระดับ ุอดม ึศกษา ระดบั ชน้ั มธั ยมศกึ ษาตอนตน้ ระดบั ชน้ั ประถมศกึ ษาแผนภมู ทิ ่ี 5.2 การเชื่อมโยงระหว่างการศึกษาขั้นพื้นฐาน การอาชีวศึกษา และ การอุดมศึกษา   ⌦⌫⌦⌫

การศกึ ษานอกระบบ สายสามญั สายอาชพี ในระบบ คณุ วฒุ วิ ชิ าชพี 1 ปริญญาเอก TVQ 6 TVQ 5 ปริญญาโท TVQ 4 ปริญญาตรี ป. ตรี วศิ วกรรมเทคโนโลย,ี TVQ 3 ป. ตรี ทวภิ าคี TVQ 2 TVQ 1 ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) เทยี บ ม. 6 มธั ยมศกึ ษาตอนปลาย ม.6) ประกาศนยี บตั รวชิ าชพี (ปวช.) เทยี บ ม. 3 เทยี บ ป. 6 มธั ยมศกึ ษาตอนตน้ (ม.3) ประถมศกึ ษา (ป.6) เนน้ ความรู้ เนน้ ฐานสมรรถนะ (Competency- based) ระบบเทียบโอนแผนภูมิที่ 5.3 ความเชื่อมโยงของการศึกษาในระบบ การศึกษานอกระบบ และการศกึ ษาตามอธั ยาศยั (ระบบเทยี บโอน) และระบบคณุ วฒุ วิ ชิ าชพี (TVQ)21 การแบง่ ระดบั TVQ แบง่ ออกเปน็ 5 หรอื 6 ระดบั (กำลงั ดำเนนิ การวจิ ยั เรอ่ื งน)้ี เชน่ TVQ 1 มีทักษะพื้นฐาน TVQ 2 มที กั ษะเฉพาะทางงา่ ย ๆ อยา่ งเดยี ว ไมต่ อ้ งใชค้ วามรมู้ าก TVQ 3 ทำงานประจำงา่ ย ๆ และงานไมป่ ระจำบา้ ง ใชค้ วามรเู้ ลก็ นอ้ ย TVQ 4 ทำงานประจำ และไม่ประจำมากขึ้น ใช้ความรู้ ทักษะมากขึ้น ทำงานเป็นทีม พัฒนา ตวั เองได้ เปน็ ผบู้ รหิ ารระดบั ลา่ ง TVQ 5 ระดับหัวหน้างาน ควบคุมงานได้ ส่งเสริมการพัฒนาคนอย่างต่อเนื่อง เป็นผู้บริหาร ระดับกลาง TVQ 6 ระดบั มอื อาชพี เปน็ ผบู้ รหิ ารระดบั สงู2 ดดั แปลงจาก ชนะ กสภิ าร์ \"คณุ วฒุ วิ ชิ าชพี ไทย (Thai Qualifications - TVQ)\" ใน เอกสารสรปุ การสมั มนาวชิ าการ เรอ่ื ง Qualifications and Skills จดั โดยนกั ศกึ ษาปรญิ ญาเอก สาขาวจิ ยั และ- พัฒนาหลักสูตร คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ระหวา่ งวนั ท่ี 10 - 12 กมุ ภาพนั ธ์ 2547 หนา้ 1.  ⌦⌫⌦⌫