ບົດຄົ້ນຄວ້າ2021

ວໄິ ສທດັ ວທິ ະຍາໄລຄູ ດງົ ຄາຊາ້ ງ ສາ້ ງຄມູ ອື າຊບີ ນາໃຊຄ້ ວາມຮທູ້ ອ້ ງຖນ່ີ ແລະ ສງ່ິີ ທນັ ສະໄໝ ໃສໃ່ ຈສະພາບແວດລອ້ ມ ພອ້ ມພດັ ທະນາສງັ ຄມົ ເຊອ່ີື ມໂຍງພາກພນ້ື ແລະ ສາກນົ ການນາໃຊວ້ ທິ ີສອນແບບແກໄ້ ຂບນັ ຫາເຂາື້ົ ໃນການຈດັ ການຮຽນການສອນ ວຊິ າ ຄະນດິ ສາດກຽ່ ວກບັ ໂຈດບັນຫາການບວກ ແລະ ການລບົ ຊນືັ້ ປະຖມົ ສກຶ ສາປີທ2ີ ທີໂ່ ຮງຮຽນປະຖມົ ສກຶ ສາ ສາທດິ ດງົ ຄາຊາ້ ງ ເມືອງ ຫາດຊາຍຟອງ ນະຄອນຫວຼ ງ ວຽງຈນັ ສກົ ຮຽນ 2020-2021. The use of problem-solving teaching methods in the organization of teaching and learning of mathematics on the subject of positive and negative problems in the second year of primary education at Dong Kham Chang Demonstration Primary School, Hadxayfong District, Vientiane Capital School year 2020-2021. ຊອ. ປທ. ວລິ ັດ ວິພງົ ໄຊ ວທິ ະຍາໄລຄູ ດງົ ຄາຊາ້ ງ 2021

ວໄິ ສທດັ ວທິ ະຍາໄລຄູ ດົງຄາຊາ້ ງ ສ້າງຄມູ ອື າຊີບ ນາໃຊຄ້ ວາມຮທູ້ ້ອງຖີ່ນ ແລະ ສງີ່ິ ທນັ ສະໄໝ ໃສ່ໃຈສະພາບແວດລອ້ ມ ພອ້ ມພດັ ທະນາສັງຄົມ ເຊີື່ອມໂຍງພາກພື້ນ ແລະ ສາກນົ ການນາໃຊວ້ ທິ ີສອນແບບແກໄ້ ຂບນັ ຫາເຂາືົ້ ໃນການຈດັ ການຮຽນການສອນ ວຊິ າ ຄະນດິ ສາດກຽ່ ວກບັ ໂຈດບນັ ຫາບັນຫາການບວກ ແລະ ການລບົ ຊນ້ືັ ປະຖົມສກຶ ສາ ປທີ 2ີ ທໂ່ີ ຮງຮຽນປະຖມົ ສກຶ ສາ ສາທດິ ດງົ ຄາຊາ້ ງ ເມອື ງ ຫາດຊາຍຟອງ ນະຄອນຫວຼ ງວຽງຈນັ . ສກົ ຮຽນ 2020-2021. The use of problem-solving teaching methods in the organization of teaching and learning of mathematics on the subject of positive and negative problems in the second year of primary education at Dong Kham Chang Demonstration Primary School, Hadxayfong District, Vientiane Capital. School year 2020-2021. ຊອ. ປທ. ວລິ ັດ ວິພງົ ໄຊ ວິທະຍາໄລຄູ ດງົ ຄາຊ້າງ 2021

ສາທາລະນະລດັ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊນົ ລາວ ສນັ ຕພິ າບ ເອກະລາດ ປະຊາທປິ ະໄຕ ເອກະພາບ ວດັ ທະນະຖາວອນ ກະຊວງສຶກສາທິການ ແລະ ກິລາ ກົມສ້າງຄູ ເລກທີ .......... /ວ.ຄ.ດຄຊ ວທິ ະຍາໄລຄູ ດົງຄາຊາ້ ງ ນະຄອນຫວຼ ງວຽງຈນັ , ວັນທ.ີ .....ມງັ ກອນ 2021 ໃບຮບັ ຮອງບດົ ຄນົ້ື ຄວາ້ ວທິ ະຍາສາດ ການນາໃຊວ້ ທິ ີສອນແບບແກໄ້ ຂບນັ ຫາເຂາົື້ ໃນການຈດັ ການຮຽນການສອນ ວຊິ າ ຄະນດິ ສາດກຽ່ ວໂຈດບນັ ຫາບນັ ຫາການບວກ ແລະ ການລບົ ຊນັື້ ປະຖມົ ສກຶ ສາປີທີ 2 ທໂີ່ ຮງຮຽນປະຖມົ ສກຶ ສາສາທດິ ດງົ ຄາຊາ້ ງ ເມອື ງ ຫາດຊາຍຟອງ ນະຄອນຫວຼ ງ ວຽງຈນັ . ສກົ ຮຽນ 2020-2021 ຊອ. ປທ ວິລັດ ວພິ ງົ ໄຊ ລາຍເຊັນ ............................ ທປີ່ ຶກສາ: ຊອ ປທ ວນັ ນະສອນ ເທບພະວງົ ສະພາວທິ ະຍາສາດຂອງວິທະຍາໄລຄູ ດງົ ຄາຊ້າງ ອະນມຸ ດັ ຮບັ ເອາົ ບົດຄື້ນົ ຄວາ້ ວທິ ະຍາສາດສະບັບນເີ້ື ປັນສ່ວນ ໜຶີງ່ ຂອງການສຶກສາຕາມຫກຼັ ສດູ ຊ້ັືນປະຖົມສຶກສາສະບບັ ປັບປງຸ ໃໝ.່ ຄະນະກາໍ ມະການປ້ອງກນັ ບດົ ຄວ້ົ ຄວາ້ ວທິ ະຍາສາດ 1. ອຈ ປທ ກະລຸນາຄິກໃສເ່ ພືອ່ີ ພມິ ລາຍເຊັນ ............................ 2. ອຈ ປທ ກະລຸນາຄິກໃສ່ເພອ່ີື ພມິ ລາຍເຊນັ ............................ 3. ອຈ ປທ ກະລຸນາຄກິ ໃສ່ເພືອ່ີ ພມິ ລາຍເຊັນ ............................ 4. ຊອ ປທ ກະລຸນາຄກິ ໃສເ່ ພີອ່ື ພມິ ລາຍເຊັນ ............................ 5. ຊອ ປທ ກະລນຸ າຄິກໃສ່ເພອ່ີື ພິມ ລາຍເຊນັ ............................ ສະພາວທິ ະຍາສາດ i

ບດົ ສະແດງຄວາມຂອບໃຈ ບົດບົດຄນ້ືົ ຄວາ້ ສະບັບນ້ສີື າເລັດລຸລວ່ ງໄປດວ້ ຍດີ ຍອ້ ນຄວາມເມດຕາກາລຸນາ ແລະ ການຊວ່ ຍເຫືຼອຈາກ ຊອ. ປທ. ວັນນະສອນ ເທບວົງສາ ທີ່ປຶກສາບົດຄົື້ນຄວ້າ ທີ່ໄດ້ສະຫຼະເວລາໃຫ້ຄາປຶກສາ, ຊ່ວຍເຫຼືອ, ແນະນາແນວທາງ ໃນແຕ່ລະຂ້ນືັ ຕອນຈນົ ເຮັດໃຫ້ບົດຄື້ົນຄວາ້ ສະບບັ ນ້ືີໄດ້ຮບັ ຜົນສາເລັດລຸລ່ວງໄປດວ້ ຍດີ ຂ້າພະເຈົື້າໃນນາມຜືູ້ຄ້ືົນຄວ້າ ຂໍສະແດງຄວາມຮ້ບູ ຸນຄນຸ ແລະ ຂໍຂອບໃຈເປນັ ຢາ່ ງສງູ ມານະໂອກາດນີື.້ ຂໍຂອບໃຈເປັນຢ່າງສູງມາຍັງ ຄະນະກາມະການສອບບົດຄ້ົືນຄວ້າທຸກທ່ານທີ່ໄດ້ໃຫ້ຄາແນະນາທີ່ເປັນ ປະໂຫຍດໃນການຂຽນບົດຄົື້ນຄວາ້ ຄັື້ງນີື້ ເພີ່ອື ເຮັດໃຫບ້ ດົ ຄ້ນືົ ຄວ້າສະບັບນມືີ້ ີຄວາມສມົ ບູນຍ່ີິງຂ້ນືຶ . ຂໍສະແດງຄວາມຂອບໃຈຢ່າງສູງມາຍັງ ປອ. ດອນ ສຸພິດາ, ອຈ.ປທ. ພົງສະຫວັດ ສິລິປັນຍາ ແລະ ອຈ. ປຕ. ກອງແສງ ຈັນທະບລູ ີ ທີເ່ ປນັ ຜູຊ້ ່ຽວຊານໃນການກວດສອບເຄືີ່ອງມືໃນຄັື້ງນີ.້ື ຂໍຂອບໃຈມາຍັງຄະນະອານວຍການວິທະຍາໄລຄູ, ຄະນະອານວນການໂຮງຮຽນປະຖົມສຶກສາສາທິດ, ຄູ ສອນຫ້ອງ ປ.2 ແລະ ນ້ອງນັກຮຽນຂັ້ືນປ.2 ທີ່ໃຫ້ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອ, ໃຫ້ຄວາມຮ່ວມມື ແລະ ອານວຍຄວາມ ສະດວກໃນການເກັບກາຂ້ໍມູນໃນຄືງ້ັ ນ.້ືີ ນະໂອກາດນ້ືີ ຜສູ້ ຶກສາຄົ້ືນຄວ້າ ຂອໍ ວຍໃຊໃຫ້ພອນມາຍງັ ທ່ານທງັ ຫຼາຍຈົງ່ ມີສຂຸ ະພາບແຂງແຮງ ແລະ ປະສົບ ຜົນສາເລັດໃນໜາ້ ທີວ່ ຽກງານ. ຊອ. ປທ. ວິລັດ ວິພົງໄຊ ii

ບດົ ຄດັ ຫຍໍ້ ການສຶກສາຄົື້ນຄວ້າຄັື້ງນີ້ືຜູ້ຄົ້ືນຄວ້າມີຈຸດປະສົງເພື່ີອປຽບທຽບຜົນການຮຽນກ່ອນ ແລະ ຫຼັງ ແລະ ປະສິດທິ ຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນໂດຍການນາໃຊ້ວິທີສອນການແກ້ໄຂບັນຫາເຂົ້ືາໃນການຈັດການຮຽນ-ການສອນວິຊາ ຄະນິດສາດ ກຸ່ມທົດລອງທີ່ໃຊ້ໃນການຄົື້ນຄວ້າໃນຄັ້ືງນີື້ໄດ້ແກ່ໃຫ້ນັກຮຽນ ຂັ້ືນປ.2 ທີ່ໂຮງຮຽນປະຖົມສຶກສາ ສາທິດດົງຄາຊ້າງ ເມືອງ ຫາດຊາຍຟອງ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ. ໃນພາກຮຽນທີ I ສົກຮຽນ 2020-2021 ຈານວນ 1 ຫ້ອງ ມີນັກຮຽນຄູ 30 ຄົນ, ຍິງ 16 ຄົນ. ເຄື່ີອງມືທີ່ໃຊ້ໃນການຄົ້ືນຄວາ້ ປະກອບມີ 2 ຊະນິດຄື: ບົດສອນວິຊາ ຄະນິດສາດກ່ຽວກັບການແກ້ໂຈດບັນຫາ ການບວກ ແລະ ການລົບ ໂດຍນາໃຊ້ວິທີສອນແບບແກ້ໄຂບັນຫາ ຈາ ນວນ 3 ບົດໄດ້ຜ່ານການຫາຄຸນນະພາບຂອງບົດສອນມີຄ່າ IOC ຢູ່ 1.00 ແລະ ແບບທົດສອບກ່ອນ ແລະ ຫຼັງຮຽນ ກຽ່ ວກບັ ການແກ້ໂຈດບັນຫາການບວກ ແລະ ການລບົ ຊີ່ງຶ ຜ້ສູ ຶກສາຄ້ືົນຄວາ້ ສ້າງຂືຶນ້ ເປັນແບບປາລະໄນ 3 ຂໍ້ ຊະນິດ 2 ຕົວເລືອກ ແລະ ອັດຕະໄນ 2ຂໍ້ ຈານວນ 2 ສະບັບ, ສະບັບລະ 5 ຂໍ້ ແລະ ໄດ້ຜ່ານການກວດສອບຫາຄ່າຄວາມ ສອດຄ່ອງຂອງອົງປະກອບໂດຍຫາຄ່າ Index of Objective Congruence (IOC) ຈາກຜູ້ຊ່ຽວຊານຈໍນວນ 3 ທ່ານທີ່ມີຄ່າ 1.00 ຫາຄ່າອານາດຈາແນກ (r)= 0.26-0.37 ລະດັບຄວາມຍາກງ່າຍ (P)= 0.44-0.57 ແລະ ຄ່າ ຄວາມເຊືີ່ອໝັື້ນ (KR-20)= 0.91 ວິເຄາະຂໍ້ມູນເພືີ່ອສຶກສາຄວາມກ້າວໜ້າທາງການຮຽນຂອງນັກຮຽນຂັື້ນປ.2. ການວິເຄາະຂໍ້ມູນໃຊ້ໂປຣແກຼມສາເລັດຮບູ (SPSS) ເພື່ອວິເຄາະຫາເປີເຊນັ , ຄ່າສະເລ່ຍ, ຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານ, ຄາ່ ຄວາມເຊອືີ່ ໝ້ນືັ , ຄ່າຄວາມຍາກງາ່ ຍ ແລະ ຄາ່ ອານາດຈາແນກ. ຜົນຂອງການຄນ້ົື ຄວາ້ ພບົ ວາ່ : 1. ຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນກ່ອນ ແລະ ຫຼັງ ມີຄ່າສະເລ່ຍກ່ອນການຮຽນ 4.70, ຄ່າຜັນປ່ຽນມາດຕະຖານ 1,09 ແລະ ຄ່າສະເລ່ຍຫຼັງການຮຽນ 8.03 ແລະ ຄ່າຜັນປຽນມາດຕະຖານ 0.80 ເຫັນວ່າຄ່າ t= 23.145 ເມືີ່ອໄປ ປຽບທຽບຄາ່ t ໃນຕາຕະລາງຄວາມສາຄນັ ທາງສະຖິຕິທີ່ລະດບັ .05 ແລະ df ທີ່ 29 ໄດ້ຄາ່ t= 1.699 ເຊີ່ງິ ມີຄ່າ ນ້ອຍກວາ່ ຄ່າ t ທີ່ຄານວນໄດ້ ( 23.145 ) ສະແດງວ່າຜນົ ສາເລດັ ທາງການຮຽນວິຊາ ຄະນິດສາດກ່ຽວກບັ ການແກ້ ໄຂບັນຫາການບວກ ແລະ ການລົບ ໂດຍນາໃຊກ້ ານແບບແກ້ໄຂບັນຫາ ຂືັນ້ ປ.2 ທໂ່ີ ຮງຮຽນປະຖົມສົມບນູ ສາທິດ ດົງຄາຊ້າງ ເມືອງ ຫາດຊາຍຟອງ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ຫຼັງການຮຽນຮຽນສູງກວ່າກ່ອນຮຽນຢ່າງມີຄວາມສາຄັນ .05. 2. ດັດຊະນີປະສິດທິຜົນຂອງການຈັດການຮຽນຮູ້ ວິຊາ ຄະນິດສາດກ່ຽວກັບໂຈດບັນຫາການບວກ ແລະ ການລົບໂດຍການນາໃຊ້ວິທີສອນແບບແກໄ້ ຂບນັ ຫາຂອງນກັ ຮຽນຂືັນ້ ປ.2 ມີຄາ່ ເທົາ່ ກບັ E.I= 0.68. iii

Abstract The purpose of this research was to compare the learning outcomes before and after and the learning outcomes of the students by using problem-solving teaching methods in the teaching and learning of mathematics. In the first semester of the 2020-2021 school year, there were 3 0 teacher students, 16 of whom were female. The research tools were divided into two types: Mathematical lessons on problem solving, addition and subtraction, using three problem- solving methods, the quality of the lessons was measured with an IOC value of 1 . 0 0 , and the pre- and post-test tests. On solving the problem of addition and subtraction, which the researcher created as a three-point, two-point, two-point, two-point, two-point, five-point, and passed the component consistency values by the Index of Objective Congruence (IOC) from 3 experts with a value of 1.00; (r) = 0.26 - 0.37 & (p)= 0.44 - 0.57 Conviction value (KR-20) = 0 . 9 1 Analyze data to study the academic progress of Grade 2 students. Data analysis uses a ready-made program (SPSS) to analyze percentages, averages, standard deviations, belief values, difficulty values, and discriminatory power. The results of the research found that: 1. Results students before and after the average before the 4.70, the changing standards 1.09 and daily after school 8.03 and changing the standard 0.80 that value t = 23.145 on to compare t table important statistic at .05 and df 29 value t = 1.699, which is less than t was calculated (23145) shows that success in learning mathematics to solve problems and subtraction using a solution grade 2 at the primary school complete demonstration Dongkhamxang City Fong Beach, Vientiane Capital After school is significantly higher than before school.05. 2 . The effectiveness index of mathematical learning management on the problem of addition and subtraction using the problem-solving teaching method of Grade 2 students is equal to E.I = 0.68. iv

ສາລະບານ ໜ້າ ໃບຮບັ ຮອງບດົ ຄ້ືົນຄວ້າວທິ ະຍາສາດ ........................................................................................... i ບດົ ສະແດງຄວາມຂອບໃຈ ..................................................................................................... ii ບົດຄດັ ຫຍໍ້ ...................................................................................................................... iii ສາລະບານ........................................................................................................................ v ສາລະບານຕາຕະລາງ ..........................................................................................................viii ສາລະບານຮູບພາບ ............................................................................................................. ix ບດົ ທີ 1 ..........................................................................................................................1 ບດົ ນາ ............................................................................................................................1 1. ຄວາມເປນັ ມາ ແລະ ຄວາມສາຄນັ ຂອງການຄົືນ້ ຄວາ້ ...............................................................1 2. ຄາຖາມຄນື້ົ ຄວາ້ .........................................................................................................3 3. ຈຸດປະສົງຂອງການຄ້ນືົ ຄວາ້ ............................................................................................4 4. ສມົ ມຸດຖານຂອງການຄົື້ນຄວ້າ ........................................................................................4 5. ຂອບເຂດການຄນືົ້ ຄວາ້ .................................................................................................4 5.1 ປະຊາກອນ ແລະ ກມຸ່ ທດົ ລອງ ...................................................................................4 5.2 ຂອບເຂດເນ້ືອໃນ ..................................................................................................4 5.3 ຕົວປ່ຽນ .............................................................................................................5 5.4 ໄລຍະເວລາ .........................................................................................................5 5.5 ນຍິ າມສບັ ສະເພາະ .................................................................................................5 5.6 ຜົນຄາດວາ່ ຈະໄດຮ້ ບັ ..............................................................................................6 ບດົ ທີ 2 ..........................................................................................................................7 ທດິ ສະດີ ແລະ ບດົ ຄນ້ືົ ຄວາ້ ທກີ່ ່ຽວຂ້ອງ ......................................................................................7 1. ທດິ ສະດທີ ີກ່ ່ຽວຂ້ອງ....................................................................................................7 1.1 ທດິ ສະດກີ ານຮຽນຮູ້ ..................................................................................................7 v

1.2 ທດິ ສະດີ ແລະ ຫັກຼ ການທີກ່ ຽ່ ວຂອ້ ງກບັ ການຮຽນ - ການສອນຄະນດິ ສາດ ................................. 10 1.3 ເແນວຄິດ ແລະ ຫຼັກການພນື້ ຖານກຽ່ ວກບັ ການຈັດການຮຽນຮູ້ແບບແກ້ໄຂບັນຫາ ........................ 15 1.4 ເອກະສານໂຄງສ້າງຫກຼັ ສດູ ການສກຶ ສາຊື້ັນປະຖົມສຶກສາ ວິຊາ ຄະນິດສາດ ປີທ.ີ 2.......................... 18 2. ບດົ ຄນືົ້ ຄວາ້ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ .............................................................................................. 37 ບົດທີ 3 ........................................................................................................................ 41 ວິທີການດາເນີນການຄື້ນົ ຄວາ້ ................................................................................................ 41 1. ການອອກແບບການຄື້ົນຄວາ້ ....................................................................................... 41 2. ປະຊາກອນ ແລະ ກຸມ່ ທົດລອງ ...................................................................................... 41 3. ເຄີອື່ ງມື ແລະ ການສາ້ ງເຄອື່ີ ງມື..................................................................................... 41 4. ການເກັບກາລວບລວມຂມໍ້ ູນ....................................................................................... 42 5. ການວເິ ຄາະຂໍ້ມນູ .................................................................................................... 42 6. ສະຖິຕິທ່ໃີິ ຊ້ໃນການວິເຄາະຂໍມ້ ູນ.................................................................................... 42 6.1 ສະຖຕິ ິທໃີ່ ຊ້ໃນການວເິ ຄາະຊອກຫາຄນຸ ນະພາບຂອງເຄອີ່ື ງມື .................................................. 42 ໂດຍໃຊ້ສດູ ການຄິດໄລຫ່ າຄວາມເຊີືອ່ ໝ້ນັື ( ບນຸ ຊົມ ສີສະອາດ, 2554:103) KR-20 ດ່ົັງນ:ື້ີ ................ 43 6.2 ສະຖິຕິພນື້ ຖານໃນການວິເຄາະຂໍມ້ ນູ .............................................................................. 43 6.3 ຂ້ັນື ຕອນການດາເນີນການຄນ້ົື ຄວາ້ ............................................................................... 45 ບດົ ທີ 4 ........................................................................................................................ 47 ຜົນການຄືົ້ນຄວາ້ ............................................................................................................... 47 1. ຜນົ ການວເິ ຄາະຂ້ມໍ ູນການປຽບທຽບຜົນສາເລດັ ໃນການຮຽນ ກ່ອນ ແລະ ຫງຼັ ຮຽນ .......................... 47 2. ຜນົ ການວເິ ຄາະຂ້ມໍ ູນດດັ ຊະນປີ ະສດິ ທິຜນົ ການຮຽນຂອງນກັ ຮຽນ.............................................. 48 ບົດທີ 5 ........................................................................................................................ 50 ສະຫບຸຼ , ອະພປິ າຍ ແລະ ຂໍ້ສະເໜີແນະ ...................................................................................... 50 1. ສະຫຼບຸ … .............................................................................................................. 50 vi

2. ອະພິປາຍ. .............................................................................................................. 50 3. ຂສ້ໍ ະເໜແີ ນະ .......................................................................................................... 52 ເອກະສານອ້າງອງີ .............................................................................................................. 53 ເອກະສານຊອ້ ນທາ້ ຍ.......................................................................................................... 57 ເອກະສານຊ້ອນທາ້ ຍ ກ: ໜັງສສື ະເໜຕີ າ່ ງໆ............................................................................... 58 ເອກະສານຊ້ອນທາ້ ຍ ຂ: ແຜນດາເນນີ ການຄ້ນົື ຄວ້າ ...................................................................... 65 ເອກະສານຊ້ອນທາ້ ຍ ຄ: ເຄີື່ອງມືການຄ້ົືນຄວາ້ ............................................................................ 67 ເອກະສານຊ້ອນທ້າຍ ງ: ຕາຕະລາງຜົນການວິເຄາະ ....................................................................... 84 ປະຫວັດຂອງຜູ້ຄ້ືນົ ຄວາ້ ....................................................................................................... 90 vii

ສາລະບານຕາຕະລາງ ຕາຕະລາງ 1: ພາກທີ I ຈານວນ ແລະ ການຄານວນ ......................................................................21 ຕາຕະລາງ 2: ພາກທີ II ປະລມິ ານ ແລະ ການວັດແທກ...................................................................22 ຕາຕະລາງ 3: ພາກທີ III ຮບູ ເລຂາຄະນິດ. .................................................................................23 ຕາຕະລາງ 4: ຄະນດິ ສາດຂືນັ້ ປ.2 ມີຈານວນ 15 ບດົ ...................................................................24 ຕາຕະລາງ 5: ທດົ ສອບກ່ອນ ແລະ ຫັຼງ ONE-GROUP PRETEST POSTEST DESIGN.................41 ຕາຕະລາງທີ 6: ຜົນການວເິ ຄາະການກວດສອບສມົ ມດຸ ຕິຖານ ກລໍ ະນີປຽບທຽບຄະແນນສະເລຍ່ ກ່ອນ ແລະ ຫຼັງ.47 ຕາຕະລາງ 7: ປຽບທຽບຜນົ ການຮຽນຂອງນກັ ຮຽນກ່ອນ ແລະ ຫງຼັ ...................................................48 ຕາຕະລາງ 8: ປະສິດທິຜນົ ການຮຽນຂອງນກັ ຮຽນ .......................................................................48 viii

ສາລະບານຮບູ ພາບ ຮບູ ພາບທີ 1: ຂນ້ືັ ຕອນການຈັດການຮຽນຮູ້ແບບແກໄ້ ຂບັນຫາ ສາມາດສະຫຼບເປັນແຜນພມູ ......................17 ຮບູ ພາບທີ 2: ແຜນວາດສະແດງຂ້ືນັ ຕອນການດາເນີນການຄນ້ືົ ຄວ້າ....................................................46 ix

ບດົ ທີ 1 ບດົ ນາ 1. ຄວາມເປນັ ມາ ແລະ ຄວາມສາຄນັ ຂອງການຄນ້ືົ ຄວາ້ ວີຊາຄະນິດສາດເປັນຄວາມຮູ້ພື້ນຖານມາແຕ່ດົນນານທີ່ມີບົດບາດສາຄັນຫຼາຍໃນການພັດທະນາ ມະນຸດໃຫ້ ເປັນຄົນທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບແບບແຜນ, ເບ່ີິງກ້ວາງເຫັນໄກ, ຄິດຢ່າງມີເຫດຜົນມີຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ ແລະ ສາມາດດາລົງຊີວິດຢູ່ໃນສັງຄົມຢ່າງມີຄວາມສຸກ ເພາະຄະນິດສາດເປັນວິຊາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຄີດທີ່ມີເຫດຜົນ ແລະ ມີຜົນປະໂຫຍດໃນຊີວິດປະຈາວັນເປັນພື້ນຖານໃນການສຶກສາຂັື້ນສູງໂດຍສະເພາະແມ່ນສາຍອຸດສາຫະກ າ ວິທະຍາສາດສາຂາຕ່າງໆ ຕະຫຼອດເຖິງຄວາມຈະເລີນກ້າວໜ້າທາງວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີລ້ວນແຕ່ມີການ ພົວພັນເຖິງການນາໃຊ້ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກບັ ວິທະຍາສາດ. ສະນັື້ນ, ກະຊວງສຶກສາທິການ ແລະ ກິລາຈ່ີຶງໄດ້ການົດເອາົ ວິຊາຄະນິດສາດເຂົື້າໃນຫຼັກສຸດໃນລະດັບຊັ້ືນຮຽນຕ່າງໆ ໂດຍມີຈຸດປະສົງໃຫ້ຜູ້ຮຽນພັດທະນາຄວາມຄິດ, ຄວາມ ສາມາດໃນການຄານວນສາມາດເອົາຄະນິດສາດໄປເປັນ ເຄື່ີອງມືການຮຽນຮູ້ຕ່າງໆ ໃນການດາລົງຊີວິດໃຫ້ມີຄຸນ ນະພາບ. ດັົງ່ ນ້ັືນ, ວິຊາ ຄະນິດສາດເປນັ ຄວາມຮູ້ພ້ືນຖານທີ່ມຄີ ວາມສາຄັນໃນການຄືົ້ນຄິດທາງດ້ານວິທະຍາສາດສົ່ງ ຜົນໃຫ້ໂລກເກດີ ມຄີ ວາມຈະເລີນກາ້ ວໜ້າທາງດາ້ ນວິທະຍາສາດ ແລະ ເຕກັ ໂນໂລຊີທາງດາ້ ນຄາເວາືົ້ ຂອງຄູລຟ໌ເກຣ້າ ເຊີ່ງເປັນນັກຄະນິດສາດຊາວເຢຍລະມັນທີ່ມີຊື່ີສຽງໄດ້ພົບວ່າ ຄະນິດສາດເປັນລາຊີນີ ຂອງຄະນິດສາດ ແລະ ເລຂາຄະນິດເປັນວິຊາທີ່ສອນມາໃຫ້ນັກຮຽນເກີດຄວາມຮູ້ພັດທະນາຄວາມຄິດເກີດມີທັກສະ ແລະ ຄວາມສານິສາ ນານໃນການຄົ້ືນຄິດ, ເຮັດເປັນ, ແກ້ໄຂບັນຫາເປັນ ແລະ ສາມາດນາໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈາວັນໄດ້ຢ່າງມີຄວາມສຸກ ພ້ອມດຽວກັນນີ້ືວິຊາ ຄະນິດສາດວິຊາພື້ນຖານທີ່ສາຄັນໂດຍມີຈຸດປະສົງໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ພັດທະນາຄວາມຄິດຄວາມ ສາມາດໃນການຄານວນສາມາດນາໄປໃຊ້ເປັນເຄືີ່ອງມືໃນການຮຽນຮູ້ສ່ີິງຕ່າງໆ ແລະ ໃນການດາລົງຊີວິດໄດ້ມີຄຸນ ນະພາບຈ່ີຶງໄດ້ປູກຝັງໃຫ້ນັກຮຽນມີລັກສະນະສ່ີິງສາຄັນ 4 ຢ່າງຄື: ຄວາມຮູ້ຄວາມເຂົື້າໃຈຄະນິດສາດ, ທັກສະໃນ ການຄິດຄານວນ, ຮູ້ຈັກຄິດຢ່າງມີເຫດຜົນ ແລະ ສະແດງຄວາມຄິດເຫັນອອກມາຢ່າງມີລະບົບຊັດເຈນ ແລະ ຮູ້ ຄຸນຄ່າຂອງຄະນິດສາດ ແລະ ມີເຈຕະຄະຕິດີຕໍ່ວິຊາ ຄະນິດສາດສາມາດນາປະະສົບການທາງດາ້ ນຄວາມຮ້ຄູ ວາມຄດິ ແລະ ທັກສະທ່ີໄດ້ຈາກການຮຽນຄະນດິ ສາດໄປນາໃຊຊ້ ີວິດປະຈາວນັ . ຄະນິດສາດມີບົດບາດສາຄັນຍິ່ີງຕໍ່ຄວາມສາເລັດໃນການຮຽນຮູ້ໃນສັດຕະວັດທີ 21 ເນືີ່ອງຈາກຄະນິດສາດ ຊ່ວຍໃຫ້ມະນຸດມີຄວາມຄິດລິເລີມ່ ສ້າງສັນ ຄິດຢ່າງມີເຫດຜົນ ເປັນລະບົບ ມີແບບແຜນ ສາມາດວິເຄາະບັນຫາ ຫືຼ ສະຖານນະການໄດ້ຢ່າງຮອບຄອບ ແລະ ຖ່ີຖ້ວນ ຊ່ວຍໃຫ້ຄາດການ ວາງແຜນ ຕັດສິນໃຈ ແກ້ບັນຫາໄດ້ຢ່າງຖືກ ຕ້ອງເໝາະສົມ ແລະ ສາມາດນາໄປໃຊ້ໃນຊີວິດຈິງໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ ນອກຈາກນີື້ຄະນິດສາດຍັງເປັນເຄື່ີອງມື ໃນການສກຶ ສາດາ້ ນວທິ ະຍາສາດເທກໂນໂລຢີ ແລະ ສາດອືນີ່ ໆ ອນັ ເປັນຮາກຖານໃນການພັດທະນາສບັ ພະຍາກອນ ບກຸ ຄນົ ຂອງຊາດໃຫ້ມີຄຸນນະພາບ ແລະ ພດັ ທະນາເສດຖະກດິ ຂອງປະເທດໃຫ້ທດັ ທຽມກັບນານາຊາດ ດ່ງົັ ນ້ນືັ ການ ສຶກສາຄະນິດສາດຈຶ່ີງຈາເປັນຕ້ອງມີການພັດທະນາຢ່າງຕໍ່ເນື່ີອງເພື່ີອໃຫ້ທັນສະໄໝ ແລະ ສອດຄ່ອງງກັບສະພາບ ເສດຖະກດິ ສັງຄມົ ແລະ ຄວາມຮູ້ທາງວທິ ະຍາສາດ ແລະ ເທັກໂນໂລຢີທີ່ຈະເລີນກ້າວໜ້າຢ່າງວ່ອງໄວໃນຢຸກໂລກາ ພວິ ັດ. (ກະຊວງສຶກສາທກິ ານ ແລະ ກິລາ, 2560, ໜາ້ . 1). 1

ການຕຽມຜູ້ຮຽນໃຫ້ມີທັກສະດ້ານການຄິດວເິ ຄາະ ການຄິດຢ່າງມີວິຈາລະນະຍານ ການແກ້ບັນຫາ ການຄິດ ສາ້ ງສນັ ການໃຊເ້ ທກໂນໂລຢີ ການສ່ີືສານ ແລະ ການຮ່ວມມື ຊີຶງ່ ຈະສ່ົງຜົນໃຫ້ຜຮູ້ ຽນຮູ້ເທ່າົ ທັນການປ່ຽນແປງຂອງ ລະບົບເສດຖະກິດ ສັງຄົມ ວັດທະນະທາ ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມ ສາມາລົດແຂ່ງຂັນ ແລະ ຢູ່ຮ່ວມກັບປະຊາຄົມ ໂລກໄດ້ ທັງນີື້ການຈັດການຮຽນຮູ້ຄະນິດສາດທ່ີປະສົບຄວາມສາາເລັດນັນ້ື ຈະຕ້ອງຕຽມຜູ້ຮຽນໃຫ້ມຄີ ວາມພອ້ ມທີ່ ຈະຮຽນຮູ້ສິ່ີງຕ່າງ ໆ ພ້ອມທ່ີຈະປະກອບອາຊີບເມືີ່ອຈົບການສກຶ ສາ ຫຼື ສາມາດສຶກສາຕໃໍ່ ນລະດັບທ່ີສູງຂຶ້ືນ ດັ່ົງນ້ືັນ ສະຖານສກຶ ສາຄວນຈດັ ການຮຽນຮູ້ໃຫ້ເໝາະສົມຕາມສກັ ກະຍາພາບຂອງຜຮູ້ ຽນ (ກະຊວງສກຶ ສາທິການ ແລະ ກິລາ , 2560, ໜ້າ. 1) ຊັ້ນື ປະຖມົ ສກຶ ສາແມນ່ ການສຶກສາເບື້ອງຕນົ້ື ຂອງສາຍສາມນັ ສກຶ ສາເຊິ່ີງມີການດົ ເວລາຮຽນ 5 ປີ ໂດຍແນໃສ່ ໃຫນ້ ັກຮຽນມີຄວາມຮ້ທູ ່ວົ ໄປ ແລະ ມີຄວາມສາມາດພື້ນຖານໃນການອ່ານ, ການຂຽນ, ການຄດິ ໄລ,່ ກລິ າກາຍະກາ ສິລະປະ ຫັດຖະກາ ແລະ ການເຮອື ນ, ມີຄວາມຮູທ້ ົ່ວໄປ ແລະ ເຂາ້ືົ ໃຈກຽ່ ວກບັ ວທິ ະຍາສາດ ແລະ ສິ່ີງແວດລ້ອມປະ ຫວັດສາດ ແລະ ວັດທະນະທາລາວ ເຊິ່ີງຈຸດມຸ້ງໝາຍຂອງຫຼັກສຸດໃນຊັື້ນປະຖົມສຶກສາໃຫ້ນັກຮຽນມີຄຸນສົມບັດ ສິນທາ ແລະ ຄ່ານິຍົມຖືກຕ້ອງ: ສ້າງໃຫ້ນັກຮຽນຮັກພໍ່ແມ່, ຮັກເພື່ີອນມິດ, ເຄົາລົບນັບຖືຄຸ ແລະ ຜູ້ອາວຸໂສ, ຮັກ ບ້ານເກີດເມືອງນອນ, ຮັກປະເທດຊາດ ແລະ ພຸມໃຈໃນຄວາມເປັນພນົ ລະເມືອງລາວ, ມີລະບຽບວິໄນ, ເຄົາລົບສິດ ຂອງຜູ້ອື່ີນ, ມີນ້ໍາໃຈລວມໝູ່, ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ຊື່ີສັດ, ດຸໝົັ່ນ, ປະຢັດ, ອົດທົນ ແລະ ກົງຕໍ່ເວລາ, ມີຄວາມ ຊ່ວຍເຫຼອື ເຊິ່ງີ ກັນ ແລະ ກັນ, ມີມາລະຍາດທີ່ດີຕາມກາລະເທສະ, ມີຄວາມເສຍສະລະ, ມີຄວາມກະຕັນຍູ, ມີຄວາມ ສາມັກຄີ, ມີຄວາມຕືີ່ນຕົວໃນການປົກປັກຮັກສາສິ່ີງແວດລ້ອມ ແລະ ຮັກສາຄວາມສະອາດ, ມີຄວາມກ້າຫານໃນ ການສະແດງອອກ ແລະ ດາລົງຊວີ ິດຢູ່ຮວ່ ມກບັ ຜູ້ອື່ີນໄດ້ຢ່າງມີຄວາມສຸກ; ໃຫ້ນັກຮຽນມີຄວາມຮູ້ ແລະ ທັກສະຂືັນ້ ພນື້ ຖານມີຄວາມຮູ້ ແລະ ທັກສະຂ້ນືັ ພ້ືນຖານດ້ານການຝງັ -ເວົ້າື , ການອາ່ ນ, ການ ຂຽນ, ການຄິດໄລ່ ມີຄວາມຮທູ້ ່ົວ ໄປ ແລະ ເຂົ້ືາໃຈກ່ຽວກັບວິທະຍາສາດ ແລະ ສິ່ີງແວດລ້ອມ, ພຸມສາດ, ປະຫວັດສາດ ແລະ ວັດທະນະທາຂອງລາວ ແລະ ບັນດາປະເທດອາຊຽນ, ມີຄວາມສາມາດເບື້ອງຕົື້ນໃນການສັງເກດ, ການຄິດວິເຄາະ, ການແກ້ໄຂ ບັນຫາໃນ ການຮຽນ ແລະ ການດາລົງຊີວິດປະຈາວັນ; ໃຫ້ນັກຮຽນມີທັກສະເບື້ອງຕົື້ນໃນການອອກແຮງານ ແລະ ຮັກການ ອອກແຮງງານ: ມທີ ັກສະໃນການເຮັດວຽກເປນັ ທມີ , ທັກສະການສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້, ມຫີ ວົ ຄດິ ປະດດິ ສ້າງ, ວາງ ແຜນ, ຈັດການ ແລະ ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການອອກແຮງງານ; ສາມາດນາໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ເຄື່ີອງມືເຂາົື້ ໃນການອອກແຮງງານ; ມທີ ດັ ສະນະ ແລະ ຄ່ານຍິ ມົ ທດ່ີ ຕີ ໍ່ການອອກແຮງງານ ແລະ ຜູ້ອອກແຮງງານ; ໃຫນ້ ັກຮຽນມີ ຄວາມຮູ້ ແລະ ທັກສະເບື້ອງຕົື້ນໃນການອອກກາລັງກາຍ ແລະ ການຫຼິື້ນກິລາກາຍະກາ, ມີຄວາມຮູ້ ແລະ ທັກສະ ກ່ຽວກັບການເຝິກແອບ, ການອອກກາລັງກາຍ, ການຫຼິື້ນເກມ, ແບບຫຼິ້ືນ ແລະ ການຫຼິ້ືນກີລາປະເພດຕ່າງໆ, ຮັກ ການອອກກາລັງກາຍ ແລະ ການ ຫຼີ້ືນກິລາປະເພດຕ່າງໆ, ຮູ້ດູແລຕົນເອງໃຫ້ມີສຸຂະພາບແຂງແຮງ ແລະ ມີບຸກຄະ ລິກກະພາບທີ່ດີ, ມີຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບການບໍລິໂພກອາຫານ, ເພດສຶກສາ, ປ້ອງກັນ ແລະ ຫຼີກເວັ້ືນ ປັດໄຈສ່ຽງຕ່ໍ ສຸຂະພາບ, ໃຫນ້ ັກຮຽນມີຄວາມຮູ້ ແລະ ທັກສະເບອ້ື ງຕນ້ືົ ທາງດ້ານສີລະປະມຄີ ວາມຮູ້, ມທີ ັກສະຈິນຕະນາການ ແລະ ມີຫົວຄິດປະດິດສ້າງທາງດ້ານສິລະປະດົນຕີ, ແຕ້ມ ແລະ ຫັດຖະກາ, ສາມາດນາໃຊ້ສີລະປະເຂົື້າໃນຊີວິດປະຈາວັນ ແລະ ວຽກງານເຊັົ່ນ: ການເຮືອນ, ການອອກແຮງງານ, ການອອກແບບ, ການແຕ້ມ, ການຕົບແຕ່ງປະດັບປະດາ ການຮ້ອງເພງ, ການຟ້ອນ, ການຮັກສາຄວາມສະອາດ, ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ ແລະ ມັກຄວາມສວຍງາມ. 2

ນອກຈາກນັ້ືນໃນຫຼັກສຸດຊັື້ນປະຖົມສຶກສາກໍ່ຈະແຍກຈຸດມຸ້ງໝາຍອອກເປັນແຕ່ລະລາຍວິຊາເຊັົ່ນ: ວິຊາຄະນິດສາດ ກໍ່ມີຈຸດມຸ້ງໝາຍການຮຽນ-ການສອນຄະນິດສາດໃນຊັື້ນປະຖົມສຶກສາເນັື້ນໃຫ້ນັກຮຽນມີຄວາມຮູ້ ແລະ ທັກສະ ພື້ນຖານຄະນິດສາດເຊັົ່ນ: ຈານວນ ແລະ ການຄານວນ, ເລຂາຄະນິດ, ການວັດແທກ ແລະ ການພົວພັນດ້ານ ປະລິມານໂດຍເຮັດໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ພັດທະນາຄວາມຮູ້, ຄວາມສາມາດ, ເກີດທັດສະນະຄະຕິທີ່ດີ ແລະ ມີທັກສະ ຂະບວນການທາງຄະນດິ ສາດໂດຍສະເພາະແມ່ນທກັ ສະໃນການຄດິ ໄລເ່ ລກສ່ີປະການ (ບວກ, ລບັ , ຄຸນ ແລະ ຫານ). (ສະຖາບນັ ຄນ້ືົ ຄວ້າວທິ ະຍາສາດການສກຶ ສາ, 2016-2017). ຈາກປະສົບການສອນຕົວຈີງຄຸສອນຍັງໄດ້ພົບວ່າມີບັນຫາທີ່ເກີດຂື້ນຈາກນັກຮຽນ ແລະ ຄູສອນເ ປັນຕື້ົນ ນັກຮຽນສ່ວນຫຼາຍບໍ່ຄ່ອຍເອົາໃຈໃສ່ຕໍ່ການຮຽນບໍ່ມີຄວາມກະຕືລືລົ້ືນຕໍ່ກັບການຮຽນວິຊາ ຄະນິດສາດຄວາມຮູ້ ພນ້ື ຖານກ່ຽວກັບວິຊາຄະນດິ ສາດບໍ່ທັນໜັກແໜນ້ , ຂາດທກັ ສະໃນການຄດິ ວິເຄາະໃນການຄານວນຈີ່ືງເປັນຜົນເຮັດ ໃຫ້ຜນົ ການຮຽນຂອງນກັ ຮຽນຍັງຕໍາ່ ຄສຸ ອນໃນໄລຍະຜາ່ ນມາຍັງຂາດເຕັກນິກ ແລະ ວິທີສອນຢາ່ ງເໝາະສມົ , ຂາດ ຄວາມຮູ້ ແລະ ທກັ ສະໃນການນາໃຊເ້ ຄອ່ີື ງມືໃນການສິດສອນຂາດການຜະລິດສືກີ່ ານສອນ, ບໍມ່ ີການວິເຄາະປະເມີນ ຜົນເພືີ່ອນາມາປັບປຸງການຮຽນ ການສອນ. ຈາກສະພາບບັນຫາທີ່ໄດ້ກ່າວມາຂ້າງເທີງນື້ັນ, ຍ້ອນໄດ້ເຫັນຄວາມສາ ຄັນຂອງວິຊາ ຄະນິດສາດ ແລະ ເພື່ີອເຮັດໃຫ້ການຈັດການຮຽນ ການສອນຂອງຕົນເອງໂດຍການເລືອກວິທີ ແລະ ເຕັກນິກການສອນທີ່ເຫນັ ວ່າມີຄວາມເໝາະສົມມານາໃຊ້ເຂາືົ້ ໃນການຮຽນ ການສອນເພື່ອີ ເຮດັ ໃຫຄ້ ູ ແລະ ນັກຮຽນ ໄດ້ມີໂອກາດປະຕິສາພັນເຊ່ີງກັນ ແລະ ກັນໃນລະຫ່ວາງການດາເນີນການຮຽນ-ການສອນເຮັດໃຫ້ຄຸມີໜ້າທີ່ປະສານ ງານໃນການຮຽນ ການສອນເປີດໂອກາດໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ສງັ ເກດ, ໄດຟ້ ັງ, ໄດຕ້ ດິ ຕາມ, ໄດ້ປະຕບິ ັດຕົວຕວົ ຈງີ , ເຮດັ ໃຫ້ນັກຮຽນສາມາດໄດ້ສັງລວມແນວຄິດອັນລວມຍອດ, ສາມາດສະຫຼບເປັນຫຼັກການເປັນຫັຼກເກນ. ອີງຕາມ ມາດຕະຖານຕວົ ຊີື້ບອກການປະເມີນລັດຖະກອນຄູປະຈາສົກຮຽນ 2010-2021 ຢູໃ່ ນມາດຕະຖານຂໍ້ 4 ດາ້ ນອາຊີບ ຄູ ຕົວຊີື້ວັດທີ 13 ຜົນການຮຽນຂອງຜູ້ຮຽນທຸກຄົນປະຈາ ພາກຮຽນ ຫຼື ທ້າຍສົກຮຽນໃຫ້ໄດ້ຄະແນນຄາດໝາຍ 80% ຂື້ນໄປ ; ຜົນການຮຽນຂອງຜູ້ຮຽນທຸກຄົນປະຈາພາກຮຽນ ຫຼື ທ້າຍສົກຮຽນໃຫ້ໄດຄ້ ະ ແນນຄາດໝາຍ 70- 79; ຜົນການຮຽນຂອງຜູ້ຮຽນທຸກຄົນປະຈາພາກຮຽນ ຫຼື ທ້າຍສົກຮຽນໃຫ້ໄດ້ຄະ ແນນຄາດໝາຍ 51-69% ຂ້ຶືນ ໄປ. (ຄມູ່ ືແນະນາການປະເມີນຜນົ ງານການປະຕິບດົ ໜາ້ ທີ່ວຽກງານຂອງລດັ ຖະກອນຄູ(ສະບັບປັບປຸງ), 2017). ດັົ່ງນັ້ືນ, ຜູ້ຄົ້ືນຄວ້າຈຶ່ີງເລືອກເອົາວິທີສອນແບບແກ້ໄຂບັນຫາເຂົ້ືາໃນການຈັດການຮຽນ ການສອນໂຈດ ບັນຫາການບວກ ແລະ ການລົບ ສາລັບຊັ້ືນປະຖົມສຶກສາປີທີ 2 ທີ່ໂຮງຮຽນປະຖົມສຶກສາ ສາທິດດົງຄາຊ້າງ ເມືອງ ຫາດຊາຍຟອງ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ ໃນສົກຮຽນ 2020-2021. 2. ຄາຖາມຄນ້ືົ ຄວາ້ - ການຈັດການຮຽນ-ການສອນ ວຊິ າ ຄະນິດສາດກຽ່ ວກບັ ໂຈດບນັ ຫາການບວກ ແລະ ການລບົ ໂດຍນາໃຊ້ວທິ ີ ສອນແບບແກໄ້ ຂບັນຫາ ຂ້ັນື ປ.2 ທີ່ໂຮງຮຽນ ປະຖົມສກື ສາສາທິດດົງຄາຊາ້ ງ ເມອື ງ ຫາດຊາຍຟອງ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈນັ . ເຮັດໃຫຜ້ ນົ ການຮຽນຂອງນກັ ຮຽນກ່ອນ ແລະ ຫຼງັ ເປນັ ແນວໃດ? 3

- ການຈດັ ການຮຽນ-ການສອນ ວິຊາ ຄະນິດສາດກຽ່ ວກັບໂຈດບນັ ຫາການບວກ ແລະ ການລບົ ໂດຍນາໃຊ້ວິທີ ສອນແບບແກ້ໄຂບັນຫາ ຂນັື້ ປ.2 ທ່ີໂຮງຮຽນ ປະຖົມສືກສາສາທດິ ດົງຄາຊາ້ ງ ເມອື ງ ຫາດຊາຍຟອງ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈນັ . ເຮດັ ໃຫ້ຜນົ ການຮຽນຂອງນກັ ຮຽນມປີ ະສດິ ທຜິ ນົ ເປັນແນວໃດ? 3. ຈດຸ ປະສງົ ຂອງການຄນ້ົື ຄວາ້ - ເພ່ີອື ປຽບທຽບຜນົ ການຮຽນກອ່ ນ ແລະ ຫັງຼ ຂອງນກັ ຮຽນຕກໍ່ ບັ ການຮຽນການສອນໃນ ວຊິ າ ຄະນດິ ສາດກ່ຽວ ກັບໂຈດບັນຫາການບວກ ແລະ ການລົບ ຂັື້ນ ປ.2 ທີ່ໂຮງຮຽນ ປະຖົມສືກສາສາທິດດົງຄາຊ້າງ ເມືອງ ຫາດຊາຍ ຟອງ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈນັ . ໂດຍການນາໃຊ້ວທິ ີສອນແບບແກ້ໄຂບັນຫາ. - ເພ່ືອີ ຊອກຫາປະສີດທຜິ ນົ ການຮຽນຂອງນກັ ຮຽນຕໍກ່ ັບການຮຽນການສອນໃນ ວິຊາ ຄະນດິ ສາດກ່ຽວກັບໂຈດ ບນັ ຫາການບວກ ແລະ ການລົບ ຂືັ້ນ ປ.2 ທໂ່ີ ຮງຮຽນປະຖມົ ສືກສາສາທດິ ດົງຄາຊາ້ ງ ເມືອງ ຫາດຊາຍຟອງນະຄອນ ຫວຼ ງວຽງຈນັ . ໂດຍການນາໃຊ້ວິທີສອນແບບແກ້ໄຂບັນຫາ. 4. ສມົ ມດຸ ຖານຂອງການຄນື້ົ ຄວາ້ - ຜນົ ການຮຽນຂອງນກັ ຮຽນຫັຼງການສອນ ໂດຍການນາໃຊ້ວິທີສອນແບບແກ້ໄຂບັນຫາສູງກວາ່ ກອ່ ນສອນຢູ່ໃນ ລະດັບຄວາມສາຄັນທາງສະຖິຕທິ ີລ່ ະດບັ .05. - ຜົນສາເລັດທາງການຮຽນຂອງນັກຮຽນ ໂດຍການນາໃຊ້ວິທີສອນແບບແກ້ໄຂບັນຫາ ເຮັດໃຫ້ຜົນການຮຽນ ຂອງນກັ ຮຽນສູງກວ່າ 0.5 ຂື້ນຶ ໄປ. 5. ຂອບເຂດການຄນົື້ ຄວາ້ 5.1 ປະຊາກອນ ແລະ ກມຸ່ ທົດລອງ ປະຊາກອນທີ່ໃຊ້ໃນການຄົ້ືນຄວ້າຄືັ້ງນື້ີແມ່ນນັກຮຽນຫ້ອງປ.2 ມີຈານວນນັກຮຽນທັງ ໝົດ 33 ຄົນ 16 ຄົນ ຂອງໂຮງຮຽນປະຖົມສາທິດ ດົງຄາຊ້າງ ເມືອງ ຫາດຊາຍຟອງ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ. ໃນພາກຮຽນທີ I ສົກຮຽນ 2020-2021. ກຸ່ມທົດລອງທີ່ໃຊ້ໃນການຄົື້ນຄວ່າຄ້ືັນີື້ ແມ່ນນັກຮຽນຫ້ອງປ.2 ຂອງໂຮງຮຽນປະຖົມສາທິດ ດົງຄາຊ້າງ ເມືອງ ຫາດຊາຍຟອງ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ. ໃນພາກຮຽນທີ I ສົກຮຽນ 2020-2021 ມີນັກຮຽນຈານວນ 30 ຄົນ, ຍງິ 16 ຄນົ . 5.2 ຂອບເຂດເນອ້ື ໃນ ການຄນື້ົ ຄວ້າຄ້ັືງນແ້ືີ ມນ່ ວິຊາ ຄະນດິ ສາດຊື້ນັ ປະຖມົ ສກຶ ສາປທີ ີ2 ຫັກຼ ສດູ ສະບັບປຸງໃໝ່ ເຊງ່ີິ ມີຫົວຂໍ້ບົດຮຽນ ທນ່ີິ າມາຄນ້ືົ ຄວາ້ ຄັື້ງນຄ້ືີ ື: ການແກໂ້ ຈດບັນຫາການບວກ-ການລບົ ໃນນ້ືນັ ນາໃຊ້ ບດົ ສອນຈານວນ 3 ບົດ. ສອນ 4 ຊ່ວົ ໂມງ ດາເນນີ ການຈດັ ການຮຽນການສອນໃນພາກຮຽນທີ1 ໃຊ້ເວລາ 1 ອາທດິ . 4

5.3 ຕວົ ປຽ່ ນ - ຕວົ ປຽ່ ນຕນືົ້ ວິທີສອນແບບແກໄ້ ຂບນັ ຫາ - ຕວົ ປຽ່ ນຕາມ o ຜນົ ການຮຽນກ່ອນ ແລະ ຫັຼງ o ປະສິດທິຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນ 5.4 ໄລຍະເວລາ ໄລຍະເວລາດາເນນີ ການຄົ້ືນຄວ້າເລມ່ີື ແຕວ່ ັນທີ 1/09/2020-30/1/2021 ເປັນຊວງໄລຍະເວລາ ການຈດັ ການ ຮຽນການ ສອນພາກຮຽນທີ1. 5.5 ນຍິ າມສບັ ສະເພາະ ການຈັດການຮຽນການສອນແມ່ນຂະບວນການຕ່າງໆ ໃນການຮຽນການສອນເຊັ່ົນ: ວິເຄາະຫຼັກສູດ, ການ ວາງຈຸດປະສົງ, ເນອື້ ໃນ, ກິດຈະກາການຮຽນການສອນ, ສ່ກືີ ານສອນ, ການວັດປະເມີນຜົນ. ວິສອນແບບແກ້ໄຂບັນຫາແມ່ນຄູມີບົດບາດໃນການກະກຽມ, ອານວຍຄວາມສະດວກ, ກະຕຸ້ນໃຫ້ນັກຮຽນ ມສີ ວນ່ ຮວ່ ມ ແລະ ຄົ້ືນຄດິ , ສວ່ ນນັກຮຽນມບີ ົດບາດໃນການຊອກຫາຄາຕອບດ້ວຍຕນົ ເອງ ແລະ ດວ້ ຍການຮ່ວມມື ກັບໝ່ເູ ພືີ່ອນຢາ່ ງຕືງ້ັ ໜາ້ . ຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນກ່ອນແມ່ນຜົນທຈີ່ າກການທດົ ສອບກ່ອນການຈດັ ການຮຽນການສອນ. ຜນົ ການຮຽນຂອງນກັ ຮຽນຫຼັງແມ່ນຜນົ ທ່ີຈາກການທົດສອບຫງຼັ ການຈັດການຮຽນການສອນ. ປະສິດທິຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນແມ່ນການຮຽນຂອງນັກຮຽນແມ່ນຄວາມກ້າວໜ້າທາງພັດທະນາການ ຮຽນຂອງນກັ ຮຽນ ຫຼື ຜນົ ສາເລັດຂອງການຮຽນ. ປະຊາກອນ (Population) ໝາຍເຖິງທຸກໆໜ່ວຍຂອງສິ່ີງທີ່ຜູ້ຄົື້ນຄວ້າສົນໃຈສຶກສາຖືວ່າເປັນປະຊາກອນ ເປົ້າໝາຍໃນການຄົ້ືນຄວ້າ. ການຈະໄດ້ມາຂອງປະຊາກອນທີ່ຈະສຶກສາຜູ້ວິຄົື້ນຄວ້າຈະຕ້ອງລະບຸລັກສະນະໃຫ້ຊັດ ເຈນວ່າປະຊາກອນຂອງການສກຶ ສາຄັ້ືງນ້ີືແມ່ນໃຜ ຫຼື ສີິ່ງໃດ, ມຄີ ນຸ ລກັ ສະນະ ຫຼື ຄນຸ ສົມບດັ ແນວໃດ?, ມປີ ະລິມານ ເທ່ົາໃດ?, ມຂີ ອບເຂດກວ້າງຂວາງພຽງໃດ? ທັງນີື້ຂ້ນືຶ ຢ່ກູ ັບບັນຫາການຄນືົ້ ຄວ້າ. ກມຸ່ ທົດລອງ (Sample) ໝາຍເຖງິ ບາງສວ່ ນຂອງປະຊາກອນທຜ່ີ ູ້ຄົືນ້ ຄວາ້ ເລອື ກມາເປັນຕົວແທນໃນການສຶກ ສາຕົວປ່ຽນ ຫຼື ຄນຸ ລກັ ສະນະທີ່ສົນໃຈເພີ່ືອສະຫບຼຸ ອ້າງອີງໄປຫາປະຊາກອນໂດຍກມຸ່ ທດົ ລອງທດ່ີ ຈີ ະຕ້ອງມຄີ ວາມ ເປນັ ຕົວແທນ ແລະ ມຂີ ະໜາດທີ່ເໝາະສມົ ລວມທັງມກີ ານການດົ ໜ່ວຍຕວົ ຢາ່ ງ ແລະ ຂອບຕວົ ຢ່າງໃຫຊ້ ດັ ເຈນ. ຕົວປ່ຽນສາມາດນິຍາມໄດ້ວ່າຄື “ຄຸນລັກສະນະ ຫຼື ສະພາວະການຕ່າງໆ ທີ່ຜູ້ວິໄຈສົນໃຈສຶກສາເຊິ່ີງມີຢູ່ໃນ ທຸກໆໜ່ວຍຂອງປະຊາກອນ, ແຕ່ຄຸນລັກສະນະ ຫຼື ສະພາວະການຕ່າງໆດັ່ົງກ່າວ ທີ່ສຶກສາມີຢູ່ໃນປະລິມານ ຫຼື ຄຸນ ລັກສະນະທແີ່ ຕກຕາ່ ງກນັ ອອກໄປ”. ສົມມຸດຖານ (Hypothesis) ແມ່ນຄາຕອບສະຫຼຸບຜົນການວິໄຈທີ່ຜູ້ຄົື້ນຄວ້າຄາດການໄວ້ລ່ວງໜ້າຢ່າງມີ ເຫດຜົນ, ມີຫຼັກການ ຫືຼ ມີທິດສະດີຮອງຮັບ. ສົມມຸດຖານມີລັກສະນະທີ່ສາຄັນຄື: ສະແດງເຖິງຄວາມສາພັນ ລະຫວ່າງຕົວປຽ່ ນຕືງັ້ ແຕ່ 2 ຕົວຂ້ນືຶ ໄປແລະສາມາດທບົ ສອບໄດ້. 5

5.6 ຜນົ ຄາດວາ່ ຈະໄດຮ້ ບັ ຮູເ້ ຖິງຜນົ ການຮຽນກອ່ ນ ແລະ ຫງຼັ ຂອງນກັ ຮຽນປະຖົມສາທິດດງົ ຄາຊ້າງ. ຮູ້ເຖິງປະສິດທິຜົນການຮຽນຂອງນັກຮຽນໂດຍການນາໃຊ້ວິທີສອນແບບແກ້ໄຂບັນຫາເຂົື້າໃນການຈັດກິດ ຈະກາການຮຽນການສອນ ວິຊາ ຄະນິດສາດກ່ຽວກັບການແກໂ້ ຈດບນັ ຫາການບວກ ແລະ ລົບ ໃນຊັ້ືນປະຖົມປທີ ີ2 ຂອງໂຮງຮຽນປະຖມົ ສາທດິ ດງົ ຄາຊາ້ ງ ເມືອງ ຫາດຊາຍຟອງ ນະຄອນຫຼວງວຽງຈັນ. ຮູ້ຂໍ້ມູນເປັນແນວທາງທີ່ເປັນປະໂຫຍດໃຫ້ແກ່ຄູ ແລະ ຜູ້ບໍລິຫານເພື່ີອນາໄປປັບປຸງແກ້ໄຂການຮຽນການ ສອນ. 6

ບດົ ທີ 2 ທດິ ສະດີ ແລະ ບດົ ຄນ້ືົ ຄວາ້ ທກີ່ ຽ່ ວຂອ້ ງ 1. ທດິ ສະດທີ ກີ່ ຽ່ ວຂອ້ ງ 1.1 ທດິ ສະດກີ ານຮຽນຮູ້ 1) ທດິ ສະດໂີ ຄງສາ້ ງການຮຽນຮູ້ ທິດສະດີໂຄງສ້າງການຮຽນຮູ້ແມ່ນກາເນີດໃນສະໄໝເກຼັກບູຮານຖ່າຍທອດມາຈາກທ່ານ Plato ຕາມແນວ ຄິດທີ່ວ່າຄົນເຮົາເກີດມາພ້ອມກັບທຸກສິ່ີງ (ໃນອັດຕາສ່ວນ) ຈາກຈຸດເລີື້ມຕົ້ືນ ດັົ່ງນັື້ນ, ຈາເປັນຕ້ອງສະແດງອອກ ການຮຽນຮູ້ໂດຍຜ່ານໂຄງສ້າງ (Jean Piaget, Maria_Montessori, Ernst Von Glasersteld) ຄວາມຮູ້ແມ່ນ ຖືກສ້າງຂຶນື້ ແຕ່ຈາເປັນຕ້ອງໄດ້ສ້າງຄືນໃໝ່ດ້ວຍຕົວຜູ້ຮຽນ (ການສອນບໍ່ແມ່ນວິທີການທີ່ດທີ ີສ່ ຸດ) ຜົນການຮຽນຮູ້ ປ່ຽນແປງທາງດ້ານຄວາມຄິດ ເຊີ່ງິ ແນວຄດິ ຫັກຼ ຂອງທິດສະດີນ້ືີ ແມນ່ ຂະບວນການປ່ຽນແປງ ເພີ່ືອໄດ້ຮັບຄວາມສົມ ດູນດ້ວຍການປັບໂຄງສ້າງ (ຕືີ່ມຄວາມຮູ້ໃໝ່ໃສ່ຄວາມຮູ້ເກົ່າ) ຫຼື ການປັບຄວາມຮູ້ເດີມ (ຂະຫຍາຍຄວາມຮູ້ເດີມ) ການສອນແມ່ນເລັ່ົງໃສ່ສະພາບແວດລ້ອມ ການຮຽນຮູ້ທີ່ອຸດົມສົມບູນ ແລະ ສ້າງສັນ. ເດັກແຕ່ລະຄົນຕ້ອງໄດ້ສາ ຫຼວດໂລກດ້ວຍຕົນເອງເປົ້າໝາຍການຮຽນຮູ້ທີ່ຖືກອອກແບບໂດຍພົວພັນກັບຄວາມສົນໃຈ ແລະ ລະດັບການ ຂະຫຍາຍຕົວຂອງເດັກ ເຊິີ່ງທ່ານ Piaget ໄດ້ແບ່ງເປັນ 4 ຂັ້ືນຕອນພັດທະນາການຂອງເດັກດັົ່ງນີື້ (ນຸຣຸນອິນຊານ ຖໍຣະ, 2555). (1) ຂັ້ືນປະສາດສາພັດ ແລະ ການເຄື່ີອນໄຫວ: ນັບແຕ່ເດັກເກີດໃໝ່ຈົນເຖິງອາຍຸ 2 ປີ ເປັນໄວທີ່ເລີ່ມມີ ການຮຽນແບບ, ມີການໃຊ້ຄວາມຈິງ ແລະ ການຄົື້ນຄິດເລີ່ມຮັບຮູ້ໄດ້ວ່າວັດຖຸຼຕ່າງໆ ຈະເຄື່ີອນເໜັງຕະຫຼອດເວລາ ເພືີອ່ ການຄງົ ຕົວຂອງພວກມັນ. (2) ຂັ້ືນຄວາມຄິດກ່ອນການປະຕິບດັ : ຂ້ນັື ນ້ີເື ລີມ່ ແຕອ່ າຍຸປະມານ 2-3 ປີ ເປັນຂນືັ້ ເລີ່ມການຮຽນຮກູ້ ານປາກ ເວົື້າ ແລະ ເຂົື້າໃຈເຄື່ີອງໝາຍ ທ່າທາງທີ່ສື່ີຄວາມໝາຍຮຽນຮູ້ສິ່ີງຕ່າງໆ ໄດ້ດີຂຶ້ືນ, ສາມາດຄິດໄດ້ພຽງແຕ່ທິດທາງ ດຽວເທ່າົ ນື້ັນ, ສວ່ ນການຮັບຮຄູ້ ວາມຄິດ ຄວາມ ເຫນັ ຂອງຄນົ ອ່ືີນຍງັ ມີ ຄວາມຫຍງຸ້ ຍາກ. (3) ຂັ້ືນການຄິດແບບຮູບປະທາ. ຂັື້ນນີື້ເລີ່ມຈາກອາຍຸ 7-11 ປີ ພັດທະນາການໃນໄລຍະນີ້ືມະນຸດສາມາດ ແກ້ໄຂບນັ ຫາທີເ່ ບິີ່ງເຫັນ ຕາມລາດບັ ແຕງ່ າຍຫາຍາກໄດ້, ເຂົືາ້ ໃຈໄດເ້ ຖງິ ກດົ ເກນການຄົງຕົວເບິີ່ງສ່ີງິ ແວດລ້ອມອອກ ເປັນໝວດໝູ່ໄດ້ ແລະ ສາມາດຄິດຍອ້ ນກັບໄດ້. (4) ຂັ້ືນການຄິດແບບນາມມະທາ; ຂືັ້ນນີ້ືເລີ່ມຈາກອາຍຸແຕ່ 11-15 ປີ ມະນຸດສາມາດແກ້ໄຂປັນຫາທີ່ສັບ ຊ້ອນກວ່າ, ເດັກສາມາດຄິດຫາເຫດຜົນນອກເໜືອໄປຈາກຂໍ້ມູນທີ່ມີຢູ່, ສາມາດທີ່ຈະຄິດແບບວິທະຍາສາດ ແລະ ພັດທະນາຄວາມສາພັນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບສັງຄົມ ແລະ ເອກະລັກສະເພາະຕົວ, ທ່ານ Piaget ເວົ້ືາວ່າ: ເດັກຄວນມີ ຄວາມສາມາດເຮັດການທົດລອງ ແລະ ວິໄຈດ້ວຍຕົນເອງແນ່ນອນວ່າຄູສາມາດໃຫ້ຄາແນະນາໂດຍການນາໃຊ້ ອຸປະກອນທີ່ເໝາະສົມແຕ່ສິີ່ງທີ່ສາຄັນແມ່ນເພືີ່ອເຮັດໃຫ້ເດັກເຂົ້ືາໃຈບາງຢ່າງ, ລາວຕ້ອງສ້າງຄວາມຮູ້ນັື້ນດ້ວຍຕົນ 7

ເອງ, ລາວຕ້ອງສ້າງມັນຄືນໃໝ່. ທຸກຄັື້ງທີ່ຄູສອນໃຫ້ເດັກນັກຮຽນ ຄູຄວນແນະນາຮູບການສ້າງຄວາມຮູ້ທີ່ເຂົາ ສາມາດສ້າງດ້ວຍຕົນເອງ (ເພົາຊິຍະ ດິວຣາຊໍຣີມາ, 2555) ການຮຽນຮູ້ແມ່ນຂະບວນການປັບໂຄງສ້າງພາຍໃນ, ໂຄງສາ້ ງທີ່ມຢີ ໃູ່ ນຕົວບຸກຄນົ ຈະສະສມົ ຮວບຮວມບັນດາປະສົບການ ແລະ ພດຶ ຕກິ າແລ້ວສາ້ ງໃຫ້ເກີດເປັນການຮຽນ ຮູ້ໃໝ.່ ດັ່ົງທີ່ (ທິດສະໜາແຂມມະນີ, 2556, ໜ້າ. 60) ໄດ້ອ້າງເຖິງທິດສະດີການຮຽນຮູ້ຂອງ Briggs ທີ່ເວົື້າວ່າ: ການຮຽນຮູ້ເປັນຂະບວນການທາງຄວາມຄດິ ເຊິີ່ງເປັນຂະບວນການພາຍໃນຕົວຂອງມະນຸດ, ບຸກຄົນຈະຮຽນຮູ້ຈາກ ສີິ່ງທີເ່ ປັນສ່ວນລວມໄດດ້ ີກວ່າສ່ວນຍ່ອຍ, ການຮຽນຮູເ້ ກີດຂນືຶ້ ໄດ້ 2 ລກັ ສະນະຄື: - ການຮັບຮູ້ (Perception) ການຮັບຮູ້ເປັນຂະບວນການທີ່ບຸກຄົນໃຊ້ປະສາດສາພັດກັບສິ່ີງວັດຖຸຼ ແລ້ວ ເຊືີ່ອມຕໍ່ເຂົື້າສູ່ສະໝອງ ເພື່ີອຜ່ານເຂົື້າສູ່ຂະບວນການຄິດ, ສະໝອງ ຫຼື ຈິດ ໃຊ້ປະສົບການເດີມຕີຄວາມໝາຍຂອງ ສງ່ິີ ນືັນ້ ແລະ ສະແດງປະຕກິ ລິ ຍິ າຕອບສະໜອງອອກໄປຕາມທີ່ສະໝອງ ຫືຼ ຈິດ ຕີຄວາມໝາຍ. - ການຢັ່ງເຫັນ (Insight) ເປັນການຄົ້ືນພົບ ຫຼື ການເກີດຄວາມເຂົື້າໃຈໃນຊ່ອງທາງແກ້ປັນຫາທັນທີ ທັນໃດອັນເນືີ່ອງມາຈາກຜົນການພິຈາລະນາປັນຫາໂດຍສ່ວນລວມ ແລະ ການ ໃຊ້ຂະບວນການທາງຄວາມຄິດ ແລະ ສະຕິປັນຍາຂອງບກຸ ຄົນນ້ນືັ . ການຮຽນຮູ້ ແມ່ນຂະບວນການທາງສະຕິປນັ ຍາທີ່ມີການພົວພນັ ກັບປະສົບການ, ພຶດຕິກາ ແລະ ສະພາບ ແວດລອ້ ມອອມ້ ຂາ້ ງ ດງັ່ົ ທ່ານ Piaget ໄດສ້ ະແດງໃຫ້ເຫັນລັກສະນະຂອງຂະບວນການທາງສະຕິປັນຍາດງ່ົັ ນີ:ື້ - ການຊືມຊັບ ຫຼື ການດູດຊື້ມ (Assimilation) ເປັນຂະບວນການທາງສະໝອງໃນການ ຮັບປະສົບ ການເລ່ີອື ງລາວ ແລະ ຂ້ມໍ ນູ ຕ່າງໆ ເຂ້ືົາມາສະສົມເກັບໄວ້ເພ່ອືີ ໃຊ້ປະໂຫຍດຕ່ໍໄປ. - ການຮບັ ແລະ ຈດັ ລະບົບ (Accommodations) ຄຂື ະບວນການທາງສະໝອງໃນການປບັ ປະສົບການ ເດີມ ແລະ ປະສບົ ການໃໝ່ໃຫ້ເຂົາື້ ກນັ ເປນັ ລະບບົ ຫຼື ເຄືອຂາ່ ຍທາງປນັ ຍາທ່ຕີ ົນສາມາດເຂື້ົາໃຈໄດ້ເກີດເປັນໂຄງສ້າງ ທາງປນັ ຍາໃໝຂ່ ນືຶ້ . - ການເກີດຄວາມສົມດູນ (Equilibration) ເປັນຂະບວນການທີ່ເກີດຂຶ້ືນຈາກຂັ້ືນຂອງການປັບຫາ ການປບັ ທເ່ີ ປນັ ໄປຢ່າງປະສົມປະສານກມົ ກນື ແລ້ວຈະກໃໍ ຫເ້ ກີດສະພາບທ່ີມຄີ ວາມສົມດູນຂຶນື້ ຫາບຸກຄົນ ບໍ່ສາມາດຮັບປະສບົ ການໃໝ່ ແລະ ປະສບົ ການເດີມໃຫ້ເຂາ້ົື ກນັ ໄດ້ກຈໍ ະເກີດພາວະຄວາມສົມດູນຂ້ນືຶ ເຊິີ່ງ ຈະກໍ່ໃຫ້ເກດີ ຄວາມຂັດແຍງ່ ທາງປັນຍາຂຶ້ືນໃນຕວົ ບຸກຄົນ (ທດິ ສະໜາ ແຂມມະນີ, 2556, ໜາ້ . 65) 2) ຫກຼັ ການຈດັ ການຮຽນ ການສອນໂດຍເນນ້ັື ຜຮູ້ ຽນເປນັ ສນູ ກາງ ແນວຄິດທີ່ເນັື້ນຜູ້ຮຽນເປັນສູນກາງໃນຂະບວນການຮຽນ - ການສອນນັື້ນໄດ້ເກີດຂຶື້ນມານານ. ແລ້ວໃນເມື່ອີ ກ່ອນການຮຽນ ໂດຍໃຫ້ຜູ້ຂຽນເປັນຜູ້ກະທາ (Learning by doing) ແລະ ການຮຽນແບບ ເປັນກຸ່ມ (Group Learning) ລວ້ ນແຕ່ເປັນການຮຽນທ່ີສອດຄ່ອງກັບການເນ້ນືັ ຜູ້ຮຽນເປັນສນູ ກາງທງັ ນນ້ັື . peter Charles Taylor. (1997). ໄດ້ສະເໜແີ ນວຄິດຂອງ Von Glaser field ວ່າໃນການສອນທ່ີເນືນ້ັ ຜູ້ ຮຽນເປນັ ສນູ ກາງນືນ້ັ ຄວນຄານງຶ ເຖງິ ບນັ ຫາດັງ່ົ ນ:ືີ້ 8

- ຜຮູ້ ຽນແຕລ່ ະຄນົ ມາໂຮງຮຽນດວ້ ຍຄວາມຮູ້ພື້ນຖານທ່ີແຕກຕ່າງກັນ ເຊງ່ິີ ຄວາມຮເູ້ ຫົ່ຼານີື້ຈະເປນັ ພ້ືນຖານ ໃຫຜ້ ຮູ້ ຽນສາ້ ງຄວາມຮູ້ເພີ່ມຂຶນື້ ຜ້ສູ ອນຈ່ຶງີ ຕ້ອງໃຊ້ຄວາມຮູ້ທ່ີຜຮູ້ ຽນມີ ແລະ ວິທທີ ີ່ຜ້ຮູ ຽນຈະສາພັນຄວາມຮູ້ທີ່ມີກັບ ສິີ່ງອນ່ືີ ເປັນແນວທາງໃນການສອນ. - ສິີ່ງທຜີ່ ້ຮູ ຽນຄດິ , ເວາ້ົື , ຕອບຄາຖາມ ຫຼື ຂຽນໃນຫ້ອງຮຽນເປນັ ສ່ິີງທ່ີມຄີ ວາມໝາຍສະເໝີບໍ່ວ່າຈະເປັນ ສງ່ິີ ຖືກ ຫຼື ຜິດຜູສ້ ອນຄວນໃຫ້ຄວາມສາຄັນກບັ ສິີງ່ ເຫຼ່ົານື້ັນ. - ການສາ້ ງ ຫຼື ສອນມະໂນພາບໃໝ່ຄວນປະຕບິ ດັ ບນົ ພື້ນຖານຄວາມຮູ້ ແລະ ປະສບົ ການເດີມຂອງຜູ້ ຮຽນ. - ການຊວ່ ຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນອະທບິ າຍສງ່ີິ ທ່ຮີ ຽນຮມູ້ າຈະຊວ່ ຍເນັື້ນຄວາມເຂົາ້ື ໃຈຂອງຜູ້ຮຽນ ແລະ ອາດຊວ່ ຍ ໃຫ້ຜ້ຮູ ຽນຄ້ນົື ພົບບາງສ່ີິງບາງຢາ່ ງຈາກຄວາມຮເູ້ ຫາົ່ຼ ນ້ືັນ. - ການສ້າງສະຖານະການເພືີ່ອໃຫ້ໂອກາດຜູ້ຮຽນໄດ້ມີປະສົບການທີ່ດີໃນການຮຽນຄະນິດສາດເປັນສິີ່ງທີ່ ຄວນປະຕິບັດຢ່າງເຂັືມ້ ງວດເພາະຈະຊ່ວຍສົ່ງເສີມການຄດິ ທີ່ສາຄັນກວ່າການໄດ້ມາເຊິ່ີງຄາຕອບທີ່ຖືກຕ້ອງທງັ ຫມົດ ຈະເຫັນໄດ້ວ່າ: ໃນການສອນທີເ່ ນັື້ນຜູ້ຮຽນເປນັ ສນູ ກາງນ້ືັນຜູສ້ ອນຕອ້ ງເຮັດວຽກຫາຼ ຍຂນືຶ້ ແລະ ຕ້ອງຄິດຢູ່ຕະຫຼອດ ເວລາວາ່ ຈະເຮັດແນວໃດກິດຈະກໍຈ່ີງຶ ດາເນນີ ໄປໃນແນວທາງທ່ີຕອ້ ງການ ນອກນ້ີຜື ູ້ສອນຍງັ ຕ້ອງຮູສ້ ິີງ່ ເຫ່ຼົານອ້ືີ ກີ ເຊ່ົນັ : + ຕອ້ ງຮູວ້ າຈະຈັດສະພາບແວດລ້ອມ ຫືຼ ບໍລິບດົ ຂອງການຮຽນຮູ້ທດີ່ ໄີ ດ້ແນວໃດ?. + ຕອ້ ງຮູວ້ ່າຈະສສີ່ື ານກັບຜູຮ້ ຽນໄດແ້ ນວໃດ? ຈີ່ິງເປັນການສີ່ືສານທາງຄະນດິ ສາດ. + ຕ້ອງຮູ້ວ່າຈະສງົ່ ເລ້ມີື ໃຫ້ຜຮູ້ ຽນປະຕິບດັ ກິດຈະກາຢ່າງ ມຈີ ຸດມຸ່ງໝາຍ ແລະ ມຄີ ນຸ ຄາ່ ແນວໃດ?. + ຕອ້ ງຮທູ້ ີຈ່ ະຮຽນຮຄູ້ ະນິດສາດທ່ີຢ່ໃູ ນຕວົ ຂອງຜູ້ຮຽນ. + ຕອ້ ງຮູທ້ ຈ່ີ ະຮຽນຮູ້ຄະນດິ ສາດທ່ຈີ ະສອນໃຫກ້ ບັ ຜູ້ຮຽນ. + ຕອ້ ງຮູທ້ ີຈ່ ະສົ່ງເສີມຄວາມຄິດວເິ ຄາະໄຈແ້ ຍກ. + ຕອ້ ງຮທູ້ ີ່ຈະສ່ງົ ເສີມໃຫຜ້ ້ຮູ ຽນມີການສື່ີສານທີ່ມີຄວາມໝາຍ. + ຕອ້ ງຮູ້ທີຈ່ ະເສມີ ແຮງໃຫ້ເກີດໃນໄລຍະຍາວ. ການຈັດການຮຽນ - ການສອນ ແບບເນັ້ືນຜູ້ຮຽນເປັນສູນກາງນັ້ືນກໍຄື ການຈັດກິດຈະກາການຮຽນ ການ ສອນທເີ່ ປີດໂອກາດໃຫຜ້ ູ້ຮຽນມສີ ວ່ ນຮວ່ ມໃນກິດຈະການືນັ້ ທາງຮາ່ ງກາຍ, ສະຕປິ ັນຍາ, ສງັ ຄມົ ແລະ ອາລມົ . ການ ຈັດກິດຈະກາການຮຽນ ການສອນເພື່ີອໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີສ່ວນຮ່ວມນັ້ືນບໍ່ພຽງແຕ່ໃຫ້ຜູ້ຮຽນເຮດັ ກິດຈະກາໃດກໍໄດ້ທີ່ຜູ້ ຮຽນຕ້ອງການກດິ ຈະກາທີ່ຄູຈັດໃຫ້ຜຂູ້ ຽນຈະຕ້ອງເປັນກດິ ຈະກາທີນ່ າໄປສູກ່ ານຮຽນຮູ້ຕາມຈຸດປະສົງທີ່ຕ້ັືງໄວ້ ແລະ ເປນັ ກິດຈະ ກໍທີ່ຊວ່ ຍໃຫຜ້ ູຮ້ ຽນມສີ ່ວນຮ່ວມທາງຮາ່ ງກາຍ, ສະຕປິ ນັ ຍາລັງຄົມ ແລະ ອາລົມ ຈິງ່ີ ຈະສາມາດເຮັດໃຫ້ ຜ້ຮູ ຽນເກດີ ການຮຽນຮູ້ໄດ້ດີ ດງັົ່ ນນື້ັ , ຄທູ ີຈ່ ະສອນໂດຍຍຶດຜ້ຮູ ຽນເປນັ ສນູ ກາງ ຈ່ງຶີ ຈາເປນັ ຕ້ອງອອກ ແບບກດິ ຈະກາ ການຮຽນ ການສອນໃຫ້ມລີ ັກສະນະດງົ່ັ ນ:ືີ້ 9

( 1 ) ເປັນກິດຈະກາທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນສ່ວນຮ່ວມທາງດ້ານຮ່າງກາຍ ( Physical participation) ຄືເປັນ ກິດຈະກາທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ມີໂອກາດເຄື່ີອນໄຫວທາງຮ່າງກາຍ ເພື່ີອຊ່ວຍໃຫ້ປະສາດການຮັບຮູ້ຂອງຜູ້ຮຽນຕ່ີືນ ຕົວພ້ອມທີ່ຈະຮບັ ຂ້ມໍ ູນ ແລະ ການຮຽນຮ້ອູ ີືນ່ ໆ ທ່ີຈະເກດີ ຂ້ືຶນກັບການຮັບຮ້ເູ ປັນປັດໄຈສາຄນັ ໃນການຮຽນຮູ້ ເຖິງ ວາ່ ຈະມກີ ານໃຫ້ຄວາມຮທູ້ ່ີດີໆ ຜູ້ຮຽນກໍບສ່ໍ າມາດຮບັ ໄດ້ ເຊ່ີິງຈະເຫນັ ໄດ້ຈາກເຫດການທ່ີພບົ ໄດສ້ ະເມຄີ ື: ຖ້າຜ້ຮູ ຽນ ຕອ້ ງນັ່ົງດົນເກນີ ໄປຜຮູ້ ຽນອາດຫັຼບ ຫືຼ ຄດິ ໄປເລືີ່ອງອືີ່ນໄດ້ ການເຄີ່ອື ນໄຫວທາງກາຍມືໃສວ່ ນຊ່ວຍໃຫປ້ ະສາດຮັບຮູ້ ຕນືີ່ ຕົວ ພອ້ ມທ່ີຈະຮັບ ແລະ ຮຽນຮສູ້ ີງິ່ ຕ່າງໆໄດ້ດີ ດົງັ່ ນ້ັືນ, ກິດຈະກາທ່ີຈັດໃຫຜ້ ້ຮູ ຽນຈ່ີິງຄວນເປັນກດິ ຈະກາທີ່ຊ່ວຍ ໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ ເຄືີ່ອນໄຫວໃນລັກສະນະໃດໜຶ່ີງ ເປັນໄລຍະໆ ຕາມຄວາມເໝາະສົມກັບໄວ ແລະ ລະດັບຄວາມສົນ ໃຈຂອງຜ້ຮູ ຽນ. ( 2) ເປັນກິດຈະກໍທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີສ່ວນຮ່ວມທາງສ ະຕິປັນຍາ ( Intellectual participation) ຄືເປັນ ກິດຈະກາທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນ ເກີດຄວາມເຄື່ີອນໄຫວທາງສະຕິປັນຍາ ຫຼື ເປັນກິດຈະກາທີ່ທ້າທາຍຄວາມຄິດຂອງຜູ້ ຮຽນ ເຊິີ່ງຈະຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນເກດີ ຄວາມຈົດຈໍ່ໃນການຄິດມວນທີ່ຈະຄິດ ດັົ່ງນັື້ນ, ກິດຈະກາຈະມີລັກສະນະດັ່ົງກ່າວ ໄດ້ກໍຈະຕ້ອງມີເລ່ີືອງໃຫ້ຜູຮ້ ຽນຄິດໂດຍເລື່ີອງນັນື້ ຈະຕ້ອງບໍ່ງ່າຍ ແລະ ບໍ່ຍາກເກີນໄປສາລັບຜູ້ຂຽນເພາະຖ້າງາຍເກີນ ໄປຜູ້ຮຽນກໍ່ບໍ່ຈາເປັນຕ້ອງໃຊ້ຄວາມຄິດແຕ່ຖ້າຍາກເກີນໄປຜູ້ຂຽນກໍຈະເກີດຄວາມທໍ້ຖອຍທີ່ຈະຄິດ ດັ່ົງນັື້ນ , ຄູຈ່ິີງ ຕ້ອງຊອກຫາປະເດັນທີ່ເໝາະສົມກັບໄວ ແລະ ຄວາມສາມາດຂອງຜູ້ຮຽນເພືີ່ອກະຕຸ້ນໃຫ້ຜູ້ຮຽນໃຊ້ຄວາມຄິດ ຫຼື ລົງມືເຮັດສ່ິີງໃດສງ່ີິ ໜຶີ່ງ. (3) ເປັນກິດຈະກາທີ່ຊ່ວຍ ໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີສ່ວນຮ່ວມທາງສງັ ຄົມ (Social participation) ຄື ເປັນກິດຈະກາ ທ່ຊີ ່ວຍໃຫຜ້ ູ້ຮຽນມປີ ະຕິສາພັນທາງສງັ ຄົມກບັ ບກຸ ຄົນ ຫຼື ສ່ິງີ ແວດລ້ອມອ້ອມຂ້າງ ເນ່ອືີ ງຈາກມະນຸດເປັນສັດສັງຄົມ ທີ່ອາໄສຮ່ວມກັນຢູ່ເປັນໝູ່ຄະນະມະນຸດໂດຍທົ່ວໄປຈະຕ້ອງຮຽນຮູ້ທີ່ຈະປັບຕົວເຂົື້າກັບບໍລິບົດຕ່າງໆ ການເປີດ ໂອກາດໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີປະຕິສາພັນກັບຜູ້ອື່ີນ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນເກີດການຮຽນຮູ້ທາງສັງຄົມ ເຊິ່ີງຈະສົ່ງຜົນເຖິງການ ຮຽນຮູ້ທາງດາ້ ນອີື່ນໆອີກ ດັົ່ງນັ້ືນ, ກິດຈະກາການຮຽນຮູ້ທີ່ດີຈິີ່ງຄວນເປັນກດິ ຈະກາທ່ີສົງ່ ເສີມໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດຮ້ ຽນຮູ້ ຈາກສງ່ີິ ແວດລ້ອມອອ້ ມຂ້າງອີກດວ້ ຍ. (4) ເປນັ ກດິ ຈະກາທ່ີຊວ່ ຍໃຫຜ້ ູຮ້ ຽນມສີ ວ່ ນຮ່ວມທາງອາລມົ (Emotional participation ) ຄື: ກິດຈະກາ ທ່ີສົ່ງຜົນຕໍອ່ າລົມຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຜູ້ຮຽນ ເຊິງ່ີ ຈະຊວ່ ຍໃຫ້ການຮຽນຮນູ້ ້ືັນເກີດຄວາມໝາຍຕໍ່ຕົນເອງກິດຈະກາທ່ີສົ່ງ ຜົນຕໍ່ການຮຽນຮ້ຂູ ອງຜູຮ້ ຽນນື້ັນ ມກັ ຈະເປັນກິດຈະກາທກ່ີ ຽ່ ວຂ້ອງກັບຊີວິດ, ປະສບົ ການ ແລະ ຄວາມເປັນຈິງຂອງ ຜູ້ຮຽນຈະຕ້ອງເປັນສິີ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຕົວຜູ້ຮຽນໂດຍກົງ ຫືຼ ໃກ້ກັບຕົວນັກຮຽນ. (ບຸນຄົງ ລັດຕະນະໄລ, 2010, ໜາ້ . 16-18). 1.2 ທດິ ສະດີ ແລະ ຫກຼັ ການທກ່ີ ຽ່ ວຂອ້ ງກບັ ການຮຽນ - ການສອນຄະນດິ ສາດ 1) ທດິ ສະດກີ ານສອນຄະນິດສາດ ການທີຈ່ ະພັດທະນາການຮຽນ ການສອນຄະນິດສາດໃຫມ້ ີຄຸນນະພາບນນັ້ື ມກັ ມີການໃຊ້ທິດສະດີ, ຫຼັກການ ແລະ ຮູບແບບທກີ່ ່ຽວຂ້ອງກັບການຮຽນ ການສອນຄະນດິ ສາດເປັນຂອບແນວຄດິ ກຽ່ ວກບັ ການ ພດັ ທະນາທິດສະດີ ຫກັຼ ການ ແລະ ຮບູ ແບບເຫຼົາ່ ນືັນ້ ຈງີຶ່ ມຄີ ວາມສາຄນັ ແລະ ມຜີ ນົ ຕໍ່ການຈດັ ການຮຽນຮູ້ໃນຊັນື້ ຮຽນດ່ັົງນ:້ືີ 10

ກ. ທດິ ສະດີຂອງ Dienes Dienes ເປັນນັກຄະນິດສາດທີ່ສົນໃຈສຶກສາວິໄຈກ່ຽວກັບການຮຽນຄະນິດສາດຂອງເດັກຫຼັກການທ່ີ Dienes ສຶກສາມາສະຫຼຸບໄດ້ດັົ່ງນີື້: ໃນການສອນ ຄູຄວນເລີ່ມຕົື້ນດ້ວຍອຸປະກອນ ຫຼື ສິີ່ງຂອງໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ຫ້ິຼືນ ໄດສ້ າພດັ ດວ້ ຍຕົນເອງ, ໄດສ້ ງັ ເກດ, ໄດ້ສາຫຼວດ ແລ້ວຕື້ງັ ບນັ ຫາ ໃຫນ້ ັກຮຽນຄດິ ຈາກນືນ້ັ ໃຫ້ນັກຮຽນຫາທາງແກ້ ປັນຫາເຫຼົ່ານັື້ນເອງ, ຄູມີໜ້າທີ່ຈັດສິ່ີງແວດລ້ອມໃຫ້ເໝາະສົມ ແລະ ໃຫ້ຄາແນະນໍໜ້ອຍທີ່ສຸດ (ກະຊວງສຶກສາທິ ການ ແລະ ກິລາ, ກົມສ້າງຄູ, ສູນພັດທະນາຄູ, 2008, ໜ້າ. 111). ຂ. ທິດສະດຂີ ອງ Piaget ງານວິໄຈຂອງ Piaget ມີອິດທິພົນຢ່າງຍິ່ີງຕໍ່ການຮຽນ ການສອນຄະນິດສາດ ໃນລະດັບປະຖົມ ແລະ ມັດທະຍົມ ກໍຄືການແກ້ໄຂບັນຫາກ່ຽວກັບ ຄວາມສາພັນລະຫວາ່ ງ ການມີປະສົບການໂດຍກົງ ຫຼື ການໄດ້ປະຕິບດັ ກັບການສາ້ ງຄວາມຮູ້ຂອງເດັກ ເຊິີງ່ ທດິ ສະດຂີ ອງ Piaget ໄດສ້ ະແດງໃຫເ່ ຫັນວ່າ: - ມະໂນພາບທາງຄະນິດສາດສາມາດສ້າງຂຶ້ືນດ້ວຍຕົວຂອງເດັກເອງຈາການກະທາທາມະຊາດໂດຍມີວັດຖຼຸ ເປັນສ.ືີ່ - ເດັກສາມາດເຂົື້າໃຈຄວາມໝາຍຂອງຂະບວນການທາງຄະນິດສາດ ຫຼັງຈາກທີ່ເດັກເຂົ້ືາໃຈໃນສັນຍາລັກ ແລະ ເຄ່ີືອງໝາຍ. - ເດກັ ຄວນຈະໄດເ້ ຂົືາ້ ໃຈນະໂນພາບຕາ່ ງໆ ໃນລກັ ສະນະທີເ່ ປນັ ຮບູ ປະທາ. (ກະຊວງສຶກສາທິການ, ກມົ ສ້າງຄູ, ສນູ ພັດທະນາຄູ, 2008, p. 110). ຄ. ທິດສະດີການຮຽນ - ການສອນຂອງ Bruner Bruner ໄດເ້ ວືາົ້ ວ່າທດິ ສະດນີ ້ກືີ ່ຽວຂອ້ ງໂດຍກົງກັບການຮຽນ ການສອນ ຄະນດິ ສາດ ໂດຍໄດ້ກາ່ ວເຖິງການ ຮຽນ ການສອນທີດ່ ີວ່າ ຕ້ອງປະກອບດ້ວຍອົງປະກອບທີ່ສາຄັນ 4 ປະການຄື: ໂຄງສ້າງ (Structure) ຂອງເນື້ອໃນ, ຄວາມພ້ອມ (Readiness) ທີ່ຈະຮຽນຮູ້, ການຢັ່ງເຫັນ ( Intuition) ໂດຍການຄາດຄະເນ ຈາກປະສົບການ ຢ່າງ ມີຫຼັກເກນ ແລະ ແຮງຈຸງໃຈ (Motivation) ທີ່ຈະຮຽນເນື້ອໃນໃດໜີ່ຶງ Bruner ໃຫ້ຄວາມສາຄັນກັບຄວາມສົມ ດູນລະຫວາ່ ງຜົນຮັບກັບຂະບວນການຮຽນ ການສອນ (Process and Product Approach) ນອກຈາກນີື້ຍງັ ໃຫ້ ແນວຄິດວ່າມະນຸດສາມາດຮຽນ ຫືຼ ຄດິ ກ່ຽວກັບຄະນິດສາດໄດ້ 3 ລະດບັ ດ່ັົງນ:ື້ີ (ເຍົາວະລັກ ແສນລວມພົນ, 2551) - ລະດັບທີ່ມີປະສົບການກງົ ແລະ ສາພັດໄດ້ ( Enactive Stage) ເຊັ່ົນ: ຜູ້ຮຽນເອົາວັດຖຼຸ 4 ຢ່າງ ບວກກບັ ວດັ ຖຸຼ 3ຢາ່ ງລວມເປນັ 9ຢ່າງເຊ່ີິງເປນັ ການສາພດັ ກັບສີງິ່ ທີ່ເປນັ ຮູບປະທາ (Concrete objects or Manipulatives). - ລະດັບຂອງການໃຊ້ພາບເປັນສື່ີໃນການເບິີ່ງເຫັນ (Iconic Stage) ເຊັ່ົນ: ການໃຊ້ຮູບພາບທາງວິດີໂອ ໄດຟຣີມ ທີ່ເປັນສືທາງສາຍຕາ (Visual Medium) ຕົວຢ່າງ: ການຮຽນຮູ້ລະດັບນີ້ືເຊັົ່ນ: ຄັື້ງທາອິດຜູ້ຮຽນເບິີ່ງຮບູ ລົດ 4 ຄັນ ຄັື້ງທີ່ສອງ ຜູ້ຮຽນເບິ່ີງຮູບລົດ 3 ຄັນ ຖ້າເບິ່ີງລວມທັງໝົດ ມີ 9 ຄັນ ໃນຮູບທີ່ສາມ ເຊິ່ີງເປັນຮູບລວມ 11

ຂອງລົດໃນຮູບທ່ີໜຶີ່ງ ແລະ ຮູບທີ່ສອງ ລົດທັງ 9 ຄັນ ເກີດຈາກຕົວຜູ້ຮຽນເກີດຈາກການທີ່ຜູ້ສອນວາງແຜນໃຫ້ຜູ້ ຮຽນຮຽນຮ້ບູ ແ່ໍ ມ່ນເກີດຈາກຕົວຜຮູ້ ຽນເອງ. - ລະດັບຂອງການສ້າງສາພັນ ແລະ ໃສ່ສັນຍາລັກ (Symbolic Stage) ເປັນ ລະດັບທີ່ຜູ້ຂຽນສາມາດຂຽນ ສັນຍາລັກແທນສິີ່ງທີ່ເຫັນ ໃນລະດັບທີ່ສອງ ຫຼື ສິີ່ງທີ່ສາພັດໃນລະດັບທີ່ໜີຶ່ງໄດ້ ເຊັົ່ນ: ການຂຽນ 5 + 4 = 9 ເປັນ ສັນຍາລັກແທນພາບໃນລະດບັ ທີສອງ. 2) ຄວາມສາຄນັ ຂອງຄະນດິ ສາດ ພິດສະໄໝ ສີອາໄພ.(2545, ໜ້າ. 8). ໄດ້ໃຫ້ຄວາມສາຄັນຂອງຄະນິດສາດໄວ້ວ່າຄະນິດສາດ ເປັນວິຊາທີ່ມີຄວາມ ສາຄັນທີ່ທຸກຄົນຕ້ອງຮຽນ ແລະ ມີຄວາມຈາເປັນທີ່ທຸກຄົນຕ້ອງມີຄວາມຮູ້ທາງຄະນິດສາດ ທຸກຄົນຈະເປັນຜູ້ທີ່ມີ ຄວາມຮູ້ທາງຄະນິດສາດ ແລະ ມີສັກກະຍະພາບທາງຄະນິດສາດ ຫຼື ບໍ່ ດັ່ົງນັື້ນ, ການຈັດໂປຼແກມການຮຽນ ການ ສອນເພືີ່ອເປີດໂອກາດໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ຮຽນຕະຫຼອດຮອດການກະກຽມອຸປະກອນປະກອບການຮຽນ ການສອນ, ການຈັດເນື້ອ ໃນທາງຄະນິດສາດ, ຂະບວນການຮຽນ ການສອນລ້ວນ ແຕ່ເປັນປັດໄຈສາຄັນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮຽນ ປະສບົ ຄວາມສາເລັດ ໃນການຮຽນຄະນດິ ສາດທງັ ນ້ືັນ. ຈັນຍາ ອາດຫານ.( 2548, ໜ້າ. 2). ໄດ້ອະທິບາຍເຖິງຄວາມສາຄັນຂອງຄະນດິ ສາດໄວດ້ ່ງົັ ນີື້: - ຄະນິດສາດຊ່ວຍໃຫ້ບຸກຄົນມີຄວາມລະອຽດ, ຮອບຄອບ, ຄິດຢ່າງມີເຫດຜົນ ເປັນ ລະບົບລະບຽບ, ມີ ຄວາມຄິດສ້າງສນັ , ວເິ ຄາະສະຖານະການໄດຢ້ າ່ ງເໝາະສມົ . - ເປັນຮາກຖານຂອງວິທະຍາສາດເພາະປະກອບດ້ວຍການ ສັງເກດ, ການຈາແນກ ການວັດແທກການຄາ ນວນ, ການຕ້ືັງສົມມດຸ ຖານ, ການທົດລອງ. - ເປັນເຄື່ີອງມືໃນການສຶກສາວິທະຍາສາດ ແລະ ເທັກໂນໂລຢີຕະຫຼອດຈົນວິທະຍາ ສາດສາຂາອືີ່ນໆ ທີ່ ກຽ່ ວຂອ້ ງ. - ຊ່ວຍພດັ ທະນາສັກກາຍະພາບມະນຸດໃຫ້ສົມບນູ , ມີຄວາມສມົ ດຸນທັງຮາ່ ງກາຍ ຈດິ ໃຈ, ອາລົມທາງສັງຄົມ ແລະ ສະຕປິ ນັ ຍາ ສາມາດຄດິ ເປນັ , ເຮດັ ເປັນ, ແກ້ປນັ ຫາເປນັ ແລະ ຢູ່ຮ່ວມກັບບຸກຄນົ ອີື່ນໄດຢ້ ່າງມີຄວາມສກຸ . ບຸນທັນ ຢຊູ່ ົນບຸນ.( 2529, ໜ້າ. 2). ໄດ້ກາ່ ວເຖງິ ຄວາມສາຄນັ ຂອງຄະນດິ ສາດໄວ້ດງົັ່ ນ້:ີື - ຄະນິດສາດ ເປນັ ວິຊາທ່ີກ່ຽວຂ້ອງກບັ ຄວາມຄດິ ເຮົາໃຊ້ຄະນິດສາດພິສູດຫາເຫດຜົນ ໃນການຕດັ ສິນສ່ງິີ ທີ່ ເຮາົ ຄິດນັື້ນວ່າມີຄວາມຈງິ ຫືຼ ໜາ້ ຈະເປນັ ຈງິ ຫືຼ ບໍ່ ເຮົາໃຊ້ການຄິດເພອ່ີື ແກບ້ ນັ ຫາຕ່າງໆ ໃນດາ້ ນວທິ ະຍາສາດການ ປົກຄອງ ແລະ ອຸດສາຫະກາ ວິທີການໃຫ້ເຫດຜົນນີ້ືເອງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາ ເຂົ້ືາໃຈເຖິງພະລັງຄວາມຄິດ ແລະ ທ້າທາຍ ຄວາມຢາກຮຢູ້ າກເຫນັ ຂອງມະນດຸ ເຮົາ. - ຄະນິດສາດເປັນວິຊາທີສ່ າ້ ງສັນທາງດ້ານຈິດໃຈຂອງມະນຸດວຊິ າໜຶ່ີງໂດຍກ່ຽວຂອ້ ງ ກັບພືນ້ ຖານທາງຄວາມ ຄິດ, ຂະບວນການ ແລະ ເຫດຜົນ ດັົ່ງນັື້ນ, ຄະນິດສາດຈຶີ່ງເປັນຫຼາຍກວ່າເລກຄະນິດ ( ທີ່ກ່ຽວກັບຈານວນ ແລະ ການຄິດໄລ່), ຫຼາຍກວ່າພຶດຊະຄະນິດ (ທີ່ກ່ຽວກັບພາສາທາງສັນຍາລັກ ແລະ ຄວາມສາພັນ) , ຫຼາຍກວ່າ ເລຂາຄະນິດ ( ທີ່ສຶກສາກ່ຽວກັບຮູບຮ່າງຂະໜາດ ແລະ ບ່ອນຫວ່າງ). ຫຼາຍກວ່າສະຖິຕິ ຢູ່ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຕີ 12

ຄວາມ, ການແປຄວາມໝາຍຂໍ້ມູນ ແລະ ກຣາຟ) ແລະ ຫຼາຍກວ່າແຄລຄູລັດ (ສຶກສາຄວາມປ່ຽນແປງ, ຈານວນບໍ່ ສ້ືິນສດຸ ແລະ ຈານວນຈາກັດ). - ຄະນິດສາດ ເປັນພາສາຢ່າງໜຶ່ີງ ເຊິີ່ງການົດຂຶື້ນດ້ວຍຂໍ້ຄວາມທາງສັນຍາລັກທີ່ກະທັດຮັດ ແລະ ສື່ີຄວາມໝາຍ ໄດ້ ພາສາຄະນດິ ສາດເປັນພາສາເຊ່ີິງດາເນີນໄປດວ້ ຍການຄດິ ຫຼາຍກວາ່ ການຟງັ . - ຄະນິດສາດເປັນວິຊາທີ່ຊ່ວຍໃນການຈັດລະບຽບ ໂຄງສ້າງທາງຄວາມຮູ້ ຂໍ້ຄວາມແຕ່ລະຂໍ້ຄວາມຖືກ ສະ ຫຼຸບດ້ວຍເຫດຜົນຈາກການພິສູດ ຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ຂໍ້ສົມມຸດເດີມໂຄງສ້າງທາງຄະນິດສາດເປັນ ໂຄງສ້າງທາງດ້ານ ເຫດຜົນ ໂດຍເລີ່ມຕົ້ືນຈາກບົດທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບການນິຍາມ ແລະ ຈະຖືກນິຍາມຢ່າງເປັນລະບົບແລ້ວນາມາໃຊ້ ອະທິບາຍເນື້ອໃນຕ່າງໆ ຫຼັງຈາກນັ້ືນຖືກແຕ່ງຕັື້ງເປັນກົດ ໂດຍທ້າຍທີ່ສຸດ ພົດ ຫຼື ຂໍ້ສົມມຸດເຫຼົ່ານີື້ຈະຖືກນາໄປໃຊ້ ພິສດູ ທດິ ສະດີ ແລະ ສາມາດສກຶ ສາໂຄງສ້າງທາງຄະນດິ ສາດໄດ.້ - ຄະນິດສາດເປັນວິຊາທີ່ມີຮູບແບບນັື້ນຄືຄວາມເປັນລະບຽບໃນຮູບແບບຂອງການຄິດທຸກສິີ່ງທີ່ມີຮູບແບບ ສາມາດຈັດໄດ້ດ້ວຍຫຼັກການທາງຄະນິດສາດ ເຊັ່ົນ: ຄື້ນວິທະຍຸ, ໂຄງສ້າງຂອງ ໂມເລກຸນ ແລະ ຮູບຮ່າງເຊວຂອງ ເຜງືິ້ . - ຄະນິດສາດເປັນສິລະປະຢ່າງ ໜຶີ່ງ ຄວາມງາມທາງຄະນິດສາດສາມາດພົບໄດ້ໃນຂະບວນການ ເຊິີ່ງ ແຍກ ຄວາມເປັນຈິງທ່ີຖືກຖາ່ ຍທອດຜ່ານການໃຊ້ເຫດຜນົ ເປັນຂັ້ືນຕອນໂດຍນັກຄະນິດສາດໄດ້ພະຍາຍາມໃຊຄ້ ວາມຄິດ ສາ້ ງສນັ , ຈນິ ຕະນາການ ແລະ ການທາຄວາມເຂືົ້າໃຈໃນສີິ່ງທ່ີທາ້ ທາຍຄວາມຄິດ. ຈາກທິດສະດີທີ່ກ່າວມາພໍສະຫຼຸບໄດ້ວ່າ ຄະນິດສາດເປັນວິຊາທີ່ມີຄວາມສາຄັນທັງໃນດ້ານ ການພັດທະນາຜູ້ ຮຽນໃຫ້ຮູ້ຈັກການໃຊ້ຄວາມຄິດ, ເຫດຜົນ ເພື່ີອພັດທະນາວິທີການສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ໃໝ່ ແລະ ພັດທະນາຜູ້ ຮຽນ ໃຫ້ເຫັນຄຸນຄ່າຂອງຄວາມງາມໃນລະບຽບການໃຊ້ຄວາມຄິດ, ໂຄງສ້າງຂອງວິຊາທີ່ຈັດໄວ້ຢ່າງກົມກືນ ອາດ ຈະສົ່ງຜົນ ເຖິງການສ້າງຈິດໃຈຂອງມະນຸດ ໃຫ້ມີຄວາມລະອຽດ, ຮອບຄອບ ແລະ ສຸຂຸມ ເມືີ່ອຜູ້ຮຽນໄດ້ຜາ່ ນການ ຮຽນໃນວິຊາຄະນດິ ສາດ. 3) ປະໂຫຍດຂອງຄະນດິ ສາດ ສມົ ຊົງ ສຸວະພານິດ.(2539, ໜາ້ . 15-19). ໄດກ້ ່າວເຖິງປະ ໂຫຍດຂອງຄະນິດສາດ ດັົງ່ ນ:ີ້ື - ຄະນິດສາດມີຄວາມສາຄັນໃນຊີວິດປະຈາວັນ ເຊັ່ົນ: ການເບິີ່ງເວລາ, ການຊື້ຂາຍ ການຊັົ່ງ, ການຜອງ, ການ ວດັ ແທກໄລຍະທາງ, ການຕິດຕ່ສໍ ີສ່ື ານ, ການການດົ ລາຍຮັບລາຍຈາ່ ຍໃນຄອບຄວົ ຫືຼ ແມ່ນແຕກ່ ານຫນຼິື້ ກລີ າ. - ປະໂຫຍດໃນການປະກອບອາຊີບຕ່າງໆເຊັ່ົນ: ອາຊີບນັກອຸດສາຫະການັກທຸລະກິດຕ້ອງໃຊ້ຄວາມຮູ້ ແລະ ຫັຼກການທາງຄະນດິ ສາດຊ່ວຍໃນການວາງແຜນການປະຕິບັດວຽກງານອີກດວ້ ຍ. - ຄະນິດສາດຊ່ວຍອົບຮົມ ແລະ ປູກຝັງໃຫ້ເປັນບຸກຄົນທີ່ມີຄຸນສົມບັດ, ນິໄສ ທັດສະນະຄະຕິ ແລະ ຄວາມ ສາມາດທາງສະໝອງບາງປະການ ດງັ່ົ ນ:້ືີ + ຄວາມເປນັ ຜູ້ມີເຫດຜນົ 13

+ ຄວາມເປນັ ຜມູ້ ີລກັ ສະນະນໄິ ສລະອຽດ ແລະ ສຸຂຸມຮອບຄອບ. + ຄວາມເປັນຜູ້ມີໄຫວພບິ ແລະ ປະຕພິ ານທດີ່ ີຂນ້ຶື . + ຝຶກໃຫເ້ ປັນຜ້ເູ ວາົ້ື ແລະ ຂຽນໄດ້ຕາມທີ່ຕົນຄິດ + ຝຶກໃຫໃ້ ຊລ້ ະບບົ ແລະ ວິທກີ ານເຊີິ່ງຊວ່ ຍໃຫ້ເຂ້ືົາໃຈສັງຄມົ ໄດ້ດຍີ ີ່ິງຂ້ືນຶ . ສົມເດດ ບນຸ ປຣະຈກັ .(2551, ໜ້າ. 12) ໄດເ້ ວາ້ືົ ເຖງິ ປະໂຫຍດຂອງຄະນິດສາດທ່ີສາຄັນດ່ັງົ ນີື້: - ປະໂຫຍດໃນແງ່ທີ່ເປັນຄວາມຮູ້ທີ່ນາໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈາວັນ ການດາລົງຊີວິດປະຈາວັນຂອງມະນຸດຕ້ອງ ອາໄສຄວາມຮູ້ທາງຄະນິດສາດບວໍ່ າ່ ຈະເປັນຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບຈານວນ ຫຼື ຕົວເລກ, ການຊົ່ງັ , ການວດັ ແທກ, ຄວາມ ຮທູ້ າງເລຂາຄະນິດ, ພດຶ ຊະຄະນດິ , ສະຖິຕ,ິ ເວລາ ແລະ ເງນິ . - ປະໂຫຍດຕກໍ່ ານພັດທະນາວິຊາຊີບທຸກອາຊີບລວ້ ນແລວ້ ແຕຕ່ ້ອງໃຊຄ້ ວາມຮທູ້ າງຄະນດິ ສາດເຊ່ົັນ: ວິສະວະ ກາສາດ, ວິທະຍາສາດ, ສັງຄົມສາດ, ສະຖິຕິ, ແລະ ອື່ີນໆ ເພາະຄະນິດສາດຈະເປັນເຄືີ່ອງມືໃນການພັດທະນາວິຊາ ຊິບເຫົຼ່ານ້ນັື ໃຫ້ຈະເລນີ ກາ້ ວໜ້າາຍິ່ີງຂນ້ືຶ . ຕົວຢາ່ ງ: ຄວາມຮູຄ້ ະນິດສາດທີ່ນາໄປໃຊ້ໃນວິຊາຊີບຕາ່ ງໆ ເລກຄະນິດໃຊ້ໃນການ ຄິດໄລ່, ການຄານວນມີ ປະໂຫຍດຕໍ່ອາຊີບຄ້າຂາຍ, ພຶດຊະຄະນິດ ໃຊ້ເປັນແບບຈາລອງໃນທາງທຸລະກິດອຸດສາຫະກາ ແລະ ວິທະຍາສາດ, ເລຂາຄະນດິ ໃຊໃ້ ນການອອກແບບ, ການກສໍ່ າ້ ງ, ດາລາສາດ ໃຊໃ້ ນການເດນີ ເຮືອ ແລະ ການສາຫວຼ ດ, ໄຕມູມມິຕິ ໃຊ້ໃນການຄານວນທາງວິທະຍາສາດ, ດາລາສາດ, ວິສະວະກາສາດ, ສະຖິຕິ ໃຊ້ໃນການວິເຄາະເພືີ່ອຊອກຫາ ແບບຈາລອງທາງເສດຖະສາດ ວິທະຍາສາດການຄ້າ, ສັງຄະນິດ ( ແຄລຄູລັດ) ໃຊ້ໃນການຄານວນທາງວິສະວະກາ ສາດ, ຟີຊິກ ວທິ ະ ຍາສາດ. - ປະໂຫຍດໃນແງ່ຂອງການປກູ ຝງັ ຄຸນລັກສະນະທ່ີດີງາມ ຄະນິດສາດສາມາດນາມາຝກຶ ແລະ ພັດທະນາໃຫ້ຜູ້ ຮຽນເປັນຜທູ້ ່ມີ ີນໄິ ສ, ທດັ ສະນະຄະຕິ ຫຼື ຄວາມສາມາດທາງສະໝອງຫຼາຍປະການ ເຊົັ່ນ: ການເປນັ ຄົນຊ່າງສັງເກດ, ການຄິດວິເຄາະ ແລະ ລັງເຄາະ, ການຄິດຢ່າງ ມີເຫດຜົນ, ການນາສະເຫນີແນວຄິດຢ່າງເປັນລະບົບຊັດເຈນ, ກວດ ສອບໄດ້ ແລະ ນາແນວຄດິ ທາງຄະນດິ ສາດໄປໃຊ.້ - ປະໂຫຍດໃນແງ່ການເປັນມໍລະດົກທາງວດັ ທະນະທາ ຄວາມຮູ້ທາງຄະນິດສາດທ່ຄີ ືົ້ນ ພບົ ຈາກຄົນຮຸ່ນຫນ່ຶີງ ສບື ທອດໄປສ່ຄູ ົນຮຸ່ນຫຼັງໆບາງເລ່ືີອງອາດສກຶ ສາໂດຍບຄ່ໍ ານ່ຶງີ ເຖງິ ຜນົ ທ່ີຈະນາໄປໃຊ້ ແຕ່ສຶກສາເພື່ີອໃຫ້ຮູ້ລະບົບການຄິດ ຫຼື ເພືີ່ອຊືີ່ນຊົມ ແລະ ສ້າງຄວາມພູມໃຈໃນຜົນງານຂອງຄະນິດສາດທີມ່ ີ ຕໍ່ວດັ ທະນະທາ ແລະ ຄວາມກ້າວໜ້າາຂອງມະນດຸ . ສະຫຼຸບໄດ້ວ່າຄະນິດສາດມີປະໂຫຍດຫຼາຍຢ່າງຕໍ່ການນາຄວາມຮູ້, ຫຼັກການທີ່ໄດ້ຮຽນມາໄປໃຊ້ໃນຊີວິດປະ ຈາວັນຂອງມະນຸດຢູ່ໃນສັງຄົມ, ມະນຸດທຸກຄົນຕ້ອງໄດ້ອາໄສ ຄວາມຮູ້ທາງຄະນິດສາດບໍ່ວ່າຈະ ເປັນຈານວນ, 14

ການຄານວນ, ການວດັ ແທກ, ການຊງ່ັົ ແລະ ອື່ີນໆ ເພາະວ່າຄະນດິ ສາດເປັນເຄືີ່ອງມືໃນການພັດທະນາວິຊາຊີບຕາ່ ງໆ ພ້ອມທັງຝຶກໃຫ້ຜູ້ຮຽນທີ່ມີຈິດໃຈທີ່ລະອຽດອ່ອນຟັດທະນາລະລອງ ໃຫ້ຮູ້ຈັກຄິດຢ່າງເປັນລະບົບ ແລະ ນາສະເໜີ ຜົນຂອງການຄດິ ຢາ່ ງມີລາດັບຂັນ້ື ຕອນ. 1.3 ເແນວຄດິ ແລະ ຫກັຼ ການພນື້ ຖານກຽ່ ວກບັ ການຈດັ ການຮຽນຮແູ້ ບບແກໄ້ ຂບນັ ຫາ ການຈັດການຮຽນຮູ້ແບບແກ້ໄຂບັນຫາ (The Problem -Learning) ເປັນຍຸດທະສາດຂອງການຈັດການ ຮຽນຮູ້ທີ່ເນັ້ືນຜູ້ຮຽນເປັນສາຄັນອີກຮູບແບບໜຶ່ີງ ທີ່ໄໄດ້ຮັບການເຜີຍແຜ່ ແລະ ນາເຂົື້າສູ່ລະບົບການສຶກສາແຕ່ດົນ ແລ້ວ ແລະ ໄດ້ຮັບການນຍິ ົມສູງໃນຕາ່ ງປະເທດ ( ສຸວິດ ມູນຄາ ແລະ ອໍລະໄທ ມູນຄາ) ເຊິ່ີງມນີ ັກການສຶກສາຫາຼ ຍ ທາ່ ນໄດ້ໃຫຄ້ ວາມໝາຍຂອງການສອນແບບແກ້ໄຂບນັ ຫາໄວ້ດົັ່ງນ້:ີື 1) ຄວາມໝາຍຂອງການສອນແບບແກ້ແບບແກ້ບັນຫາ (The Problem Solving Method) ດຣ ສວຸ ິດ ແລະ ດຣ ອໍລະໄທ ມນູ ຄາ.(2550, ໜ້າ. 6-7). ໄດ້ໃຫ້ຄວາມໝາຍວ່າການຈັດການຮຽນຮແູ້ ບບ ແກ້ໄຂບັນຫາຄຂື ະບວນການທຜີ່ ູ້ສອນເນ້ນືັ ໃຫຜ້ ູ້ຮຽນຄດິ ແກ້ບັນຫາຢາ່ ງເປນັ ຂະບວນການ ມີຂັ້ືນຕອນ ມີເຫດຜນົ ດ້ວຍຕົນເອງ ໂດຍເລ່ມີ ແຕ່ມກີ ານກາໜົດບນັ ຫາວາງແຜນແກບ້ ັນຫາ ຕື້ັງສົມມດຸ ຕິຖານ ເກບັ ລວບລວມຂໍ້ມູນ ພິສູດ ຂໍ້ມນູ ວເິ ຄາະຂໍ້ມູນ ແລະ ສະຫຼບຜນົ . ສຸຄົນ ສິນພານົນ.(2550). ໄດ້ໃຫ້ຄວາມໝາຍວ່າ ການສອນແບບແກ້ບັນຫາ ເປັນການຈັດກິດຈະກາການ ຮຽນຮູທ້ ່ີເນັື້ນຜຮູ້ ຽນໃຫຮ້ ຽນຮຕູ້ າມຂະະບວນການ ໂດຍເລມີ່ ຕືງ້ັ ແຕມ່ ີການການົດບັນຫາ, ວາງແຜນແກບ້ ັນຫາ, ຕັື້ງ ສົມມຸດຕຖິ ານ, ເກັບລວບລວມຂ້ໍມູນ, ພສິ ດູ ຂມ້ໍ ູນ, ວິເຄາະຂໍມ້ ນູ ແລະ ສະຫຼບຜົນ ຜູ້ສອນເປນັ ຜູ້ສະເໜີບັນຫາ ຫືຼ ຜູ້ສອນແລະ ຜູ້ຮຽນຈະຮ່ວມກັນການົດບັນຫາທີ່ມີຄວາມສາຄັນ ເປັນບັນຫາໃໝ່ທີ່ຜູ້ຮຽນຢັງບໍ່ເຄີຍປະສົບມາກ່ອນ ແລະຕ້ອງບໍ່ເກີນທັກສະທາງປັນຍາຂອງຜູ້ຮຽນ ຜູ້ຮຽນຈະເປັນຜູ້ແກ້ບັນຫາ ຫລື ຫາຄາຕອບດ້ວຍຕົນເອງ ຄວາມ ສາມາດໃນການແກ້ບັນຫາຂອງຜູ້ຮຽນຈະແຕກຕ່າງກັນຂຶ້ືນຢູ່ກັບສະຕິປັນຍາ ຄວາມຮູ້ ປະສົບການ ແຮງຈູງໃຈ ອາລົມ ຊຶີ່ງວິທີການແກ້ບັນຫາຈະບໍ່ມີຮູບແບບ ຫຼື ຂັື້ນຕອນຕາຍຕົວ ຜູ້ສອນຈະຕ້ອງຈັດສະພາບແວດລ້ອມ ຫຼື ບັນຍາກາດການຮຽນຮູ້ທີ່ເອື້ອຕໍ່ການໃຊ້ຂະະບວນການຄິດແກ້ບັນຫາ ຜູ້ສອນຈະຕ້ອງໃຫ້ໂອກາດຜູ້ຮຽນໃຊ້ຄວາມ ຄິດ ແລະ ຝຶກການແກ້ບັນຫາ ເພືີ່ອໃຫ້ເກີດຄວາມຊານານ ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ຮຽນຮູ້ສິ່ີງໃໝ່ໆ ໄດ້ດີ ໃນການ ຈດັ ການຮຽນຮ້ແູ ບບແກບ້ ນັ ຫານັື້ນ ມຫີ ກັຼ ການສາຄັນຄື ໃຫ້ຜ້ຮູ ຽນຮຽນຮູດ້ ວ້ ຍຕນົ ເອງ ໄດ້ລົງມືເຮັດກິດຈະກາການ ຮຽນຮູ້ ຈະເນັື້ນທັກສະການສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ ການຄົ້ືນພົບ ການສ້າງອົງຄວາມຮູ້ດ້ວຍຕົນເອງ ມີການຈັດ ບັນຍາກາດໃນຊັ້ືນຮຽນເປັນປະຊາທິປະໄຕ ນາຂະະບວນການທາງວິທະຍາສາດມາໃຊ້ໃນຂັື້ນຕອນການຈັດ ກິດຈະກາ. ຮຽບຮຽງໂດຍ ປອ.ອ່ອນ ແກ້ວ ນວນນະວົງ.(2562 , ໜ້າ. 120-127). ເອກະສານສາລັບການຄົ້ືນຄວ້າ ການສອນທີ່ເນັື້ນຜູຮ້ ຽນເປັນສູນກາງໄດ້ໃຫ້ຄວາມໝາຍວາ່ ວິທີສອນແບບແກ້ບນັ ຫາເປັນວິທີສອນທີ່ເນັ້ນື ໃຫຜ້ ູ້ຮຽນ ຄິດແກ້ບນັ ຫາຢາ່ ງເປັນຂະບວນການ ໂດຍອາໄສແນວຄດິ ແກ້ບນັ ຫາດ້ວຍວທິ ີການນາເອົາວິທີການສອນແບບນິລະໄນ ( Deductive) ຄກື ານສອນແບບຈາກກດົ ເກນໄປຫາຄວາມຈິງປກີ ຍອ່ ຍ (ຈາກຫັຼກການໄປຫາຕວົ ຢ່າງ). 15

2) ຈຸດປະສົງຂອງການສອນແບບແກ້ໄຂບນັ ຫາ (1) ເພື່ີອໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ຝຶກທັກສະການສັງເກດ ການເກັບກາຂໍ້ມູນ ການວິເຄາະຂໍ້ມູນ ການຕີຄວາມ ແລະ ການ ສະຫບຼ . (2) ເພື່ີອໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ຝຶກການຄິດແກ້ບັນຫາຢ່າງມີຂັື້ນຕອນ ມີເຫດຜົນ ເຊິີ່ງຈະເປັນແນວທາງໃນການນາ ໃຊແ້ ກບ້ ັນຫາໃນຊິວດິ ປະຈາວນັ ໄດ.້ (3) ເພືີ່ອໃຫ້ຜູ້ຮຽນໄດ້ຝຶກເຮັດວຽກເປັນກຸ່ມ ການແລກປ່ຽນຄວາມຄິດ ແລະ ປະສົບການຊຶີ່ງກັນ ແລະ ກັນ ລະຫວ່າງຜູຮ້ ຽນ. 3) ລກັ ສະນະຂອງການສອນແບບແກ້ໄຂບັນຫາ ລັກສະນະຂອງການສອນແບບແກ້ໄຂບນັ ຫາມີອງົ ປະກອບທສີ່ າຄນັ ດງັ່ົ ນ້ືີ: (1) ບັນຫາ (2) ຂະບວນການແກ້ບນັ ຫາ (3) ຜົນການຮຽນຮ້ຂູ ອງຜຮູ້ ຽນ 4) ການຈັດການຮຽນຮແູ້ ບບແກ້ໄຂບັນຫາມຂີ ້ັືນຕອນສາຄັນດ່ົງັ ຕໄ່ໍ ປນື້ີ (1) ຂ້ືັນຕຽມ - ຜູ້ສອນສຶກສາແຜນການຈັດການຮຽນຮູ້ ເນື້ອໃນ ແລະ ຈດຸ ປະສົງຢາ່ ງລະອຽດ - ຜູ້ສອນວາງແຜນການົດກິດຈະກາເປນັ ຂ້ັນື ຕອນຕາມລາດບັ (2) ຂ້ັນື ການຮຽນຮູ້ - ຂັື້ນການົດບັນຫາ ຜູ້ສອນເນັື້ນໃຫ້ຜູ້ຮຽນມອງເຫັນ ແລະ ເຂົື້າໃຈບັນຫາລວມທັງການການົດຂອບຂອບ ຂອງບັນຫາເຊິີງ່ ຜສູ້ ອນອາດໃຊ້ເທັກນິກຕ່າງໆ ເຊ່ົນັ : ການເລ່ົາເລີອ່ື ງການສາ້ ງສະຖານະການຈາລອງເປັນຕືົ້ນ. ໜຶີ່ງການທາຄວາມເຂົື້າໃຈບັນຫານັ້ືນ ຜູ້ຮຽນຈະເປັນຜູ້ແກ້ບັນຫາຈະຕ້ອງທາຄວາມເຂົ້ືາໃຈກັບບັນຫາທີ່ພົບ ໃຫທ້ ່ອງແທ້ໃນປະເດນັ ຕາ່ ງໆ ຄບື ນັ ຫາຖາມເຖງິ ຫຍງັ ມີຂມໍ້ ນູ ຫຍັງແດແ່ ລ້ວ ແລະ ມີເງີື່ອນໄຂ ຫຼື ຕ້ອງການຂໍ້ມນູ ໃດ ເພີ່ມເຕີ່ມອກີ ຫຼື ບໍ່? ການວເິ ຄາະບັນຫາຢ່າງດຈີ ະຊວ່ ຍໃຫ້ຂື້ັນຕອນຕໍ່ໄປຈະຊ່ວຍໃຫດ້ າເນນີ ໄປຢາ່ ງຄ່ອງແຄ້ວ ການ ປະເມີນວ່າຜູ້ຮຽນເຂົື້າໃຈບັນຫາຫຼາຍໜ້ອຍພຽງໃດອາດເຮັດໄດ້ ໂດຍການກ ານົດໃຫ້ນັກຮຽນຂຽນສະແດງເຖິງ ປະເດນັ ຕ່າງໆ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກບັ ບນັ ຫາ. - ຂັື້ນວາງແຜນແກ້ບັນຫາ ຂັື້ນຕອນນີ້ືຈະເປັນການຄິດຫາວິທີິວາງແຜນເພືີ່ອແກ້ບັນຫາໂດຍໃຊ້ຂໍ້ມູນຈາກ ບັນຫາທີ່ໄດ້ວິເຄາະໄວ້ແລ້ວໃນຂີດໜ້າທີ1 ປະກອບກອບຂໍ້ມູນ ແລະ ຄວາມຮູ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບບັນຫານັື້ນ ແລະ ນາ ມາໃຊປ້ ະກອບກບັ ການວາງແຜນແກບ້ ັນຫາໃນກລໍ ະນີບັນຫາຕ້ອງກວດສອບໂດຍການທດົ ລອງຂັື້ນຕອນນື້ີກໍຈະເປັນ ການວາງແຜນທົດລອງເຊິງປະກອບດ້ວຍການຕັ້ືງສົມມຸດຕິຖານການົດວິທີທົດລອງ ຫຼື ກວດສອບ ແລະ ອາດລວມ ທງັ ແນວທາງໃນການປະເມນີ ຜນົ ການແກ້ບັນຫາ. - ຂັື້ນຕັື້ງສົມມຸດຕິຖານ ເປັນຂັ້ືນຄາດຄະເນຄາຕອບຂອງບັນຫາໂດຍໃຊ້ຄວາມຮູ້ ແລະ ປະສົບການຊ່ວຍໃນ ການຄາດຄະເນ ບັນຫານັ້ືນມີສາເຫດມາຈາກຫຍັງ ຫຼື ວິທີການແກ້ບັນຫານັ້ືນ ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້ມີວິທີໃດແ ດ່ ຊ່ຶີງ ຄວນຕືັງ້ ສົມມດຸ ຕິຖານໄວ້ຫາຼ ຍຢ່າງ. - ການເກບັ ກາ ແລະ ລວບລວມຂມໍ້ ນູ ເປນັ ຂ້ນັື ທຜີ່ ູ້ຮຽນສຶກສາຄ້ືນົ ຄວາ້ ຫາຄວາມຮູ້ແຫ່ຼງຕ່າງໆ ເຊັົ່ນ ຄືົນ້ ຄວ້າ ຈາກຕາລາ ເອກະສານຕ່າງໆ ສາພາດຜູ້ຮູ້ ຫຼື ຜູ້ຊ່ຽວຊານ ຫຼື ທາການທົດລອງ ແລ້ວເກັບລວມລວບຂໍ້ມູນທີ່ໄດ້ ຫືຼ 16

ເຮັດການທົດລອງ ແລ້ວເກັບລວມລວບຂໍ້ມູນທີ່ໄດ້ ໂດຍອາດໃຊ້ວິທີການຈົດບັນທຶກຂໍ້ມູນ ຫຼື ວິທີອື່ີນໆ ຕາມ ຄວາມເໝາະສົມເດພີ່ອື ຈະນາຂໍ້ມນູ ມາທົດລອງສອບສມົ ມດຸ ຕຖິ ານໃນຂື້ນັ ຕໄໍ່ ປ. - ຂ້ັືນວິເຄາະຂມໍ້ ູນ ແລະ ທົດສອບສົມມຸດຕຖິ ານ ເປັນການນາຂມໍ້ ນູ ທີ່ລວວບລວມມາວິເຄາະ ແລະ ທົດສອບ ສມົ ມຸດຕຖິ ານທີ່ຕືັ້ງໄວ້ວາ່ ເປນັ ໄປຕາມທີກ່ ານົດໄວຫຼື ບ່ໍ - ຂັ້ືນສະຫຼບ ຜູ້ຮຽນປະເມີນຜົນວິທີການແກ້ບັນຫາ ຫຼື ເປັນລັກສະນະການສະຫຼບລົງໄປວ່າເຊື່ີອສົມມຸດຕິ ຖານອັນໃດ ໂດຍອາດສະຫຼບໃນຮູບຂອງຫຼັກການທຈິ ະນາໄປອະທິບາຍເປັນຄາຕອບ ຫຼື ເປັນວິທີແກ້ຂອງບັນຫາທີ່ ການດົ ໄວ້ ຕະຫຼອດຈົນການນາຄວາມຮູ້ໄປໃຊ້. (3) ຂນືັ້ ປະເມນີ ຜນົ ຜູສອນ ແລະ ຜຮູ້ ຽນລວມກັນປະເມນີ ຜົນການຮຽນຮ້ຂູ ອງຜຮູ້ ຽນດ້ວຍວທິ ີການຕ່າງໆ ທີຫ່ າຼ ກຫາຼ ຍ ນາຜນົ ການປະເມີນໄປໃຊໃ້ ນການພັດທະນາຜຮູ້ ຽນຕ່ໄໍ ປ. ຂນ້ັື ຕອນການຈດັ ການຮຽນຮແູ້ ບບແກໄ້ ຂບນັ ຫາ ສາມາດສະຫບຼ ເປນັ ແຜນພມູ ໄດດ້ ງັົ່ ນື້ີ 1. ຂນ້ືັ ກຽມ o ສຶກສາແຜນການສອນ o ການການົດກດິ ຈະກາ 2. ຂນືັ້ ການຮຽນຮູ້ o ຂືັນ້ ການດົ ບນັ ຫາ o ຂນືັ້ ວາງແຜນແກ້ບນັ ຫາ o ຂັືນ້ ຕ້ງືັ ສົມມຸດຕຖິ ານ o ຂ້ືັນເກັບລວບລວມຂໍ້ມນູ o ຂັື້ນວເິ ຄາະຂ້ໍມນູ ແລະ ທົດສອບສົມມຸດຕິຖານ o ຂັື້ນສະຫຼບ 3. ຂນ້ືັ ປະເມນີ ຮບູ ພາບທ 1: ຂ້ືັນຕອນການຈດັ ການຮຽນຮແູ້ ບບແກໄ້ ຂບນັ ຫາ ສາມາດສະຫບຼ ເປນັ ແຜນພມູ 17

5) ບົດບາດຂອງຄູສອນ ຄູສອນເປັນມີບົດບາດກະກຽມ ອານວຍຄວາມສະດວກ ກະຕຸ້ນໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີສ່ວນຮ່ວມ ແລະ ຄົື້ນຄິດຊອກຫາຄາ ຕອບ. 6) ຂ້ໍດີ ແລະ ຂໍຈ້ າກດັ ຂອງການສອນແບບແກໄ້ ຂບນັ ຫາ ຂດໍ້ ີ (1) ຜູ້ຮຽນໄດຝ້ ກຶ ວິທກີ ານແກ້ບນັ ຢາ່ ງເປັນລະບບົ (2) ຜຮູ້ ຽນໄດ້ສກຶ ສາຄ້ນືົ ຄວາ້ ຫາຄວາມຮຈູ້ າກແຫ່ຼງຮຽນຮຕູ້ ່າງໆ ເປນັ ການຄ້ນືົ ພບົ ຄວາມຮ້ດູ ້ວຍຕນົ ເອງ. (3) ຜຮູ້ ຽນໄດ້ຝຶກທັກສະຂະບວນການທາງວທິ ະຍາສາດຫຼາຍດ້ານເຊັ່ົນ: ທກັ ສະການຄດິ ວິເຄາະ ການຕັດສິນ ໃຈ ແລະ ຂະບວນການກຸ່ມເປັນຕື້ນົ . ຂຈໍ້ ກໍ ັດ (1) ເປນັ ວິທີການທໃີ ຊເ້ ວລາໃນການຮຽນຮູຂ້ ອ້ ນຂ້າງຫຼາຍ (2) ບັນຫາທີ່ໃຫ້ຜູ້ຮຽນໃນການຮຽນຮູ້ ຖ້າງ່າຍເກີນໄປອາດບໍ່ໃຫ້ເກີດແຮງຈູງໃຈໃນການຮຽນ ແຕ່ບັນຫາ ຍາກເກີນໄປຜູ້ຮຽນອາດເກີດຄວາມທ້ໍຖອຍ ແລະ ເບື່ອີ ນ່າຍໄດ.້ 1.4 ເອກະສານໂຄງສາ້ ງຫກັຼ ສດູ ການສກຶ ສາຊນັື້ ປະຖມົ ສກຶ ສາ ວຊິ າ ຄະນດິ ສາດ ປທີ .ີ 2 1) ໂຄງສ້າງຂອງຫຼັກສູດ ການຮຽນ-ການສອນຄະນິດສາດໃນຊ້ືັນປະຖມົ ສຶກສາ ແນໃ່ ສເ່ ພື່ອີ ໃຫ້ນກັ ຮຽນມີຄວາມຮູ້ ແລະ ທັກສະພື້ນຖານ ກ່ຽວກັບຈານວນ ແລະ ການຄານວນ, ປະລິມານ ແລະ ການ ວັດແທກ, ຮູບເລຂາຄະນິດ ແລະ ການພົວພັນທາງ ຄະນດິ ສາດ. ເຮດັ ໃຫ້ນກັ ຮຽນໄດ້ພັດທະນາຄວາມຮູ້, ຄວາມສາມາດ, ເກດີ ທດັ ສະນະທ່າທທີ ີ່ດີ ແລະ ມີທັກສະຂະບວນ ການ ທາງຄະນິດສາດ ໂດຍສະເພາະແມ່ນເນັືນ້ ໃສ່ທັກສະໃນການຄານວນເລກສີປ່ ະການ (ບວກ, ລບົ , ຄູນ ແລະ ຫານ). ເຖງິ ຢາ່ ງໃດກໍຕາມ, ເນອື້ ໃນອນ່ີື ໆກໍຕອ້ ງໄດ້ເນັນື້ ໃສ່ເຊັົ່ນດຽວ ກນັ . ໂດຍຜ່ານການຮຽນຄະນິດສາດ, ນັກຮຽນຄາດວ່າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສາມາດໃນການຄົື້ນຄິດຢ່າງມີເຫດຜົນໃນ ຂະບວນການແກ້ບັນຫາ, ການຕັດສນິ , ການວເິ ຄາະ ແລະ ການສະແດງຄວາມຄິດຂອງນັກຮຽນ. ສ່ງີິ ທສີ່ າຄັນຄນື ັກຮຽນ ມີຄວາມມ່ວນຊື່ີນໃນການເຮັດກິດຈະກາຕ່າງໆທາງຄະນິດສາດ, ຊືີ່ນຊົມໃນວິທີທາງຄະນິດສາດ ແລະ ນັກຮຽນມີ ຄວາມມຸ່ງໝັື້ນທີ່ຈະນາໃຊ້ຄະນິດສາດເຂົ້ືາໃນຊີວິດປະຈາວັນຂອງເຂົາເຈົ້ືາ ແລະ ຮຽນວິຊາອືີ່ນໆ ລວມທັງຄະນິດສາດ ດ້ວຍທັດສະນະຄະຕທິ ີ່ດ.ີ (1) ຈຸດປະສົງ ໃນຕອນທາ້ ຍຂອງຂັື້ນຮຽນ ປ.2 ນັກຮຽນຈະມຄີ ວາມຮກູ້ ຽ່ ວກັບ: - ແນວຄວາມຄິດກຽ່ ວກັບຈານວນແຕ່ 100 ເຖງິ 1000. - ແນວຄວາມຄດິ ກຽ່ ວກບັ ການຄູນ. 18

- ມູນຄາ່ ຂອງເງິນກີບ (1 ກີບ ເຖິງ 10 000 ກບີ ) - ແນວຄວາມຄິດກ່ຽວກັບລວງຍາວ ແລະ ບໍລິມາດ. - ນາທີ, ຊ່ວົ ໂມງ, ວັນ, ອາທິດ, ເດືອນ, ປ,ີ ກ່ອນທຽ່ ງ (a.m.), ຫງຼັ ທຽ່ ງ (p.m.) ແລະ ໂມງທ່ີເປັນ 24 ຊວ່ົ ໂມງ. - ແນວຄິດເບ້ອື ງຕື້ົນກ່ຽວກບັ ຮູບສາມແຈ ແລະ ຮບູ ສ່ີແຈ. - ແນວຄວາມຄິດກ່ຽວກັບມຸມສາກ, ຮບູ ສີແ່ ຈສາກ, ຮບູ ຈະຕຸລັດ ແລະ ຮບູ ສາມແຈສາກ. ນັກຮຽນຈະມທີ ກັ ສະໃນການ: - ນັບ, ອ່ານ, ຂຽນ ແລະ ປຽບທຽບຈານວນແຕ່ 100 ເຖງິ 1 000 . - ບວກ ແລະ ລບົ ຈານວນ (ບເ່ໍ ກນີ 1000) ແລະ ກວດສອບຄາຕອບຢ່າງເໝາະສົມ. - ຈ່ີຈື າ ແລະ ໃຊ້ບັ້ືງສດູ ການຄູນຂອງຈານວນ 1 ຕົວເລກ x 1 ຕົວເລກ ຈນົ ເຖງິ 9 x 9. - ວເິ ຄາະ ແລະ ແກ້ໂຈດບັນຫາທີງ່ ່າຍດາຍໂດຍໃຊ້ການບວກ, ການລົບ ແລະ ການຄນູ . - ນາໃຊ້ເງິນກບີ ຢູໃ່ ນຊວີ ິດປະຈາວນັ (1 000 ກບີ , 2 000 ກີບ, 5 000 ກີບ ແລະ 10 000 ກບີ ). - ໃຊຫ້ ວົ ໜວ່ ຍການວັດແທກມາດຕະຖານໃນການວັດແທກລວງຍາວເປນັ ຊງັ ຕແີ ມດັ (cm), ມິນລີແມັດ (mm) ແລະ ແມັດ (m). - ໃຊ້ຫົວໜວ່ ຍການວັດແທກມາດຕະຖານໃນການວັດແທກບໍລິມາດບັນຈເຸ ປັນ ລິດ (L), ມິນລີລດິ (mL) ແລະ ເດຊີລິດ (dL). - ບອກເວລາໃນໂມງເປນັ ຊົວ່ ໂມງ ແລະ ນາທ.ີ - ອ່ານ ແລະ ສະແດງຂໍ້ມູນເທງິ ເສ້ືັນສະແດງຮບູ ພາບ (Picture graph) ແລະ ຕາຕະລາງ 1 ມິຕ.ິ - ໃຊ້ສານວນພຶດຊະຄະນິດດວ້ ຍ ນກັ ຮຽນຈະມທີ ດັ ສະນະຄະຕດິ ງົັ່ ນ:້ືີ - ມຄີ ວາມມຸ່ງໝັື້ນທີ່ຈະນາໃຊກ້ ານບວກ, ການລບົ ແລະ ການຄູນເຂົ້າື ໃນຊີວິດປະຈາວັນ. - ມີຄວາມໝືນ້ັ ໃຈກັບການໃຊ້ເງິນກີບໃນຊີວິດປະຈາວນັ . - ພະຍາຍາມໃຊ້ຫົວໜ່ວຍການວັດແທກມາດຕະຖານໃນການວັດແທກລວງຍາວ ແລະ ບໍລມິ າດໃນຊີວິດປະ ຈາວັນ. - ບອກເວລາໃນໂມງ ແລະ ເວລາທ່ີໃຊຜ້ າ່ ນມາໃນຊີວດິ ປະຈາວັນ. - ມີຄວາມສນົ ໃຈໃນຮູບສາມແຈ ແລະ ຮບູ ສີ່ແຈ ແລະ ພະຍາຍາມຄ້ນືົ ຫາພວກມັນໃນຊີວດິ ປະຈາວັນ. - ມີຄວາມມ່ງຸ ໝ້ັນື ທີ່ຈະອາ່ ນ ແລະ ສະແດງຂໍ້ມູນເທິງເສັ້ືນສະແດງຮູບພາບ ແລະ ຕາຕະລາງ 1 ມຕິ ິ. (2) ເນ້ືອໃນ ການຮຽນ-ການສອນຄະນິດສາດໃນຊນັື້ ປະຖົມສຶກສາ ແນ່ໃສ່ເພ່ອີື ໃຫນ້ ັກຮຽນມີຄວາມຮູ້ ແລະ ທັກສະພ້ືນຖານ ກ່ຽວກັບຈານວນ ແລະ ການຄານວນ, ປະລິມານ ແລະ ການ ວັດແທກ, ຮູບເລຂາຄະນິດ ແລະ ການພົວພັນທາງ ຄະນດິ ສາດ. ເຮດັ ໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ພດັ ທະນາຄວາມຮູ້, ຄວາມສາມາດ, ເກີດທັດສະນະທາ່ ທທີ ່ີດີ ແລະ ມີທັກສະຂະບວນ ການ ທາງຄະນິດສາດ ໂດຍສະເພາະແມນ່ ເນື້ນັ ໃສທ່ ກັ ສະໃນການຄານວນເລກສ່ີປະການ (ບວກ, ລົບ, ຄນູ ແລະ ຫານ). 19

2) ສະມດັ ຖະພາບຂນັື້ ພນ້ື ຖານດາ້ ນການຮຽນ ການກຽມຄວາມພອ້ ມກ່ອນການຮຽນຄະນິດສາດ ນກັ ຮຽນຈະຮຽນຮຄູ້ າສັບກຽ່ ວກບັ ຄະນິດສາດທີ່ສອດຄ່ອງ ແລະ ມຄີ ວາມສາມາດ: ນບັ ປາກເປາ່ົັ ແຕ່ 1-10 ໄດ້ - ນັບຈານວນວັດຖຼປຸ າກເປົັ່າໄດຮ້ ອດ 10 - ປຽບທຽບຈານວນວັດຖຸຼ ໂດຍນາໃຊ້ ' ຫາຼ ຍກວາ່ ' ແລະ ' ໜອ້ ຍກວ່າ ' - ຮວມວດັ ຖທຼຸ ີ່ສະສົມສອງຢ່າງ ຫືຼ ຫຼາຍກວ່ານັ້ືນ ເຂາ້ົື ເປັນກ່ມຸ ດຽວກນັ ໃຫເ້ ຖງິ ຈານວນວດັ ຖທຼຸ ັງໝດົ ໄດ້ 10 ອັນ ແລະ ນບັ ຈານວນທັງໝົດ. - ນບັ ເບ່ິງີ ວ່າ ມວີ ັດຖຼຈຸ ກັ ອນັ ທ່ເີ ຫຼືອຈາກກຸ່ມຂອງ 10 ອນັ ພາຍຫຼັງ ທຈ່ີ ານວນໜຶີ່ງຖືກເອົາອອກໄປ. - ຈດັ ແບ່ງປະເພດ ຮູບພາບຂອງວັດຖເຼຸ ປັນກຸມ່ ແລະ ໃສ່ຊແ່ີື ຕ່ລະກຸ່ມ, ຕວົ ຢ່າງ ຂະໜາດໃຫຍ່, ຂະໜາດນ້ອຍ ຍາວ, ສ້ືັນ, ອອ່ ນ, ແຂງ. - ຈັດລຽງວດັ ຖຸຼ 5 ອນັ ຕາມລາດັບຈາກຂະໜາດນ້ອຍສຸດ ຫາ ໃຫຍ່ສຸດ. - ຮູ້ ແລະ ບອກຊີືຮ່ ູບແບບຕາ່ ງໆ: ຮູບຈະຕລຸ ັດ, ຮບູ ວົງມົນ, ຮບູ ສາມແຈ. - ແບ່ງຈານວນວດັ ຖຸຼໃຫ້ເທາ່ົ ກນັ , ຕົວຢາ່ ງ ມີວດັ ຖຼຸ 8 ອັນ ແບງ່ ໃຫ້ 4 ຄົນ - ສະແດງໃຫ້ເຫັນຄວາມຮູ້ ກ່ຽວກບັ ຕາແໜ່ງທ່ີຕ້ງືັ : ຢລູ່ ຸມ່ ແລະ ຢູ່ເທິງ, ໃກ້ ແລະ ໄກ. - ອະທິບາຍ ແລະ ປຽບທຽບ ຄວາມຍາວ: ຍາວ ແລະ ສນັື້ . - ອະທບິ າຍກ່ຽວກັບພາຊະນະ (ກ໋ອງ) ບນັ ຈຸເຕັມ ຫືຼ ຫວາ່ ງເປ່ົາັ . - ຈດັ ລາດບັ ວັດຖຸຼບເໍ່ ກີນ 5 ອນັ ຕາມແບບ (pattern). - ຮູ້ ແລະ ບອກຊືສີ່ ີຕ່າງໆ: ແດງ, ສຟີ ້າ, ເຫຼອື ງ, ຂຽວ, ດາ ແລະ ຂາວ. 20

ຕາຕະລາງ 1: ພາກທີ I ຈານວນ ແລະ ການຄານວນ ອົງປະກອບ 1) ເຂ້າົື ໃຈແນວຄວາມຄດິ ກ່ຽວກບັ ຈານວນແຕ່ 1 1. ຈານວນ ຖວ້ ນ 2) ນບັ , ອາ່ ນ ແລະ ຂຽນຈານວນແຕ່ 100 ຫາ 1 2. ການບວກ ແລະ ການລບົ 3) ປຽບທຽບ ແລະ ລຽງລາດບັ ຈານວນບໍ່ເກນີ 1 3. ການຄນູ ແລະ ການ ຫານ 1) ບວກ ແລະ ລບົ ຈານວນ ທ່ີມີ 2 ຫາ 3 ຕົວເລກ ສາດທ່ມີ ີຜົນຮບັ ບໍ່ ເກນີ 1,000 ແລະ 0 ແລະ 2) ວເິ ຄາະ ແລະ ແກໂ້ ຈດ ບັນຫາທ່ີງາ່ ຍດາຍໂດຍນ 1) ເຂືົ້າໃຈແນວຄວາມຄິດກຽ່ ວ ກບັ ການຄູນ. 2) ເລົາ່ ແລະ ນາໃຊ້ຕາຕະລາງ ການຄູນຂອງຈານວ 3) ວິເຄາະ ແລະ ແກໂ້ ຈດບັນ ຫາທງ່ີ ່າຍດາຍໂດຍນ 4. ຈານວນທົດ ສະນຍິ ມົ ແລະ ເລກ 1) ເຂືົາ້ ໃຈ ແລະ ນາໃຊກ້ ດົ ການສັບປຽ່ ນບ່ອນຂອ ສວ່ ນ 5. ກດົ ຂອງ ການຄານວນ 6. ທະນະບັດ 1) ບອກມູນຄ່າຂອງເງິນກບີ (1 ກບີ ຫາ 10,000 2) ນາໃຊ້ເງນິ ກບີ ໃນຊວີ ດິ ປະ ຈາວນັ (1,000 ກີບ 2

ປ. 2 100 ຫາ 1,000. 1 000 ເປັນຕົວເລກ ແລະ ຕົວ ໜງັ ສ.ື 1,000. ກກັບ ຈານວນທີມ່ ີ 1 ຫາ 2 ຕວົ ເລກ ແລະ ຄານວນແບບ ປະສົມໃນສານວນຄະ ນິດ ະ ວິທີກວດສອບຄາ ຕອບທສີ່ ົມເຫດສົມຜົນ. ນາໃຊ້ການບວກ ແລະ ການລບົ ແລະ ວທິ ີກວດ ສອບຄາຕອບທີ່ສມົ ເຫດ ສົມຜນົ . ວນທມີ່ ີ 1 ຕົວເລກຄນູ ກບັ ຈານວນ ທ່ີມີ 1 ຕົວເລກ ຈົນເຖງິ 9  9 . ນາໃຊ້ ການຄູນ ແລະ ວິທກີ ວດ ສອບຄາຕອບທີສ່ ມົ ເຫດ ສມົ ຜົນ. _ ອງ ການຄນູ . 0 ກີບ). ບ; 2,000 ກບີ ; 5,000 ກບີ ແລະ 10,000 ກີບ). 21

ຕາຕະລາງ 2: ພາກທີ II ປະລິມານ ແລະ ການວດັ ແທກ ອົງປະກອບ 1. ຄວາມຍາວ 1) ເຂ້າືົ ໃຈແນວຄວາມຄິດກຽ່ ວ ກັບຄວາມຍາວ. 2. ເນື້ອທ່ີ 2) ນາໃຊ້ຫວົ ໜວ່ ຍການວດັ ແທກມາດຕະຖານໃນການ 3. ບລໍ ມິ າດ 1) ເຂ້າືົ ໃຈແນວຄວາມຄິດກຽ່ ວ ກບັ ບລໍ ມິ າດ. 4. ນາ້ໍ ໜກັ 2) ນາໃຊຫ້ ວົ ໜ່ວຍມາດຕະ ຖານໃນການວດັ ແທກປະລ 5. ມມຸ 1) ອ່ານເວລາໃນໂມງເປັນຊວົ່ ໂມງ ແລະ ນາທີ. 6. ເວລາ 2) ບອກເວລາທໃີ່ ຊ້ຜ່ານມາໃນ ກດິ ຈະວັດປະຈາ ວັນເປ 3) ບອກປະຕິທິນເປັນອາທິດ, ເດອື ນ ແລະ ປ.ີ 4) ບອກໄລຍະເວລາກອ່ ນທ່ຽງ ແລະ ຫັງຼ ທ່ຽງ (a.m ແລ 7. ຄາ່ ສະເລຍ່ ແລະ ຄວາມໄວ 8. ລະບບົ ເມຕຣກິ (Metric System) 2

ປ. 2 ນວັດແທກຄວາມຍາວເປັນ ຊງັ ຕີແມັດ (cm), ມິນລີ ແມດັ (mm), ແມດັ (m). ລມິ ານເປັນລິດ (L), ມນິ ລີລດິ (mL) ແລະ ເດຊລີ ິດ (dL). ປນັ ມ້ື, ຊົວ່ ໂມງ ແລະ ນາທີ. ລະ p.m) ໃນໜງ່ຶີ ມ້ືຂອງໂມງ ທ່ີເປັນ 24 ຊົວ່ ໂມງ. 22

ຕາຕະລາງ 3: ພາກທີ III ຮບູ ເລຂາຄະນິດ. ອງົ ປະກອບ 1. ຮບູ ເລຂາ ຄະນິດໜາ້ ພຽງ (ຮບູ 2 ມຕິ )ິ 1) ເຂ້າືົ ໃຈແນວຄວາມຄດິ ພື້ນ ຖານກຽ່ ວ 2) ເຂາົ້ື ໃຈແນວຄວາມຄິດກຽ່ ວ ກບັ ມມຸ ສ 3) ເຂື້າົ ໃຈແນວຄວາມຄດິ ຮບູ ສ່ີແຈສາກ 4) ອະທບິ າຍຄນຸ ລນັ ສະນະ ຂອງຮບູ ສາມແ 2. ຮບູ ເລຂາ ຄະນິດກາງຫາວ (ຮບູ 3 ມຕີ ິ) ພາກທີ IV ການພວົ ພັນທາງດາ້ ນຄະນດິ ສາດ 1) ອ່ານ ແລະ ນາສະເໜຂີ ໍ້ ມູນດ້ວຍຮູບພ 1) ໃຊ້ສານວນພຶດຊະຄະນິດດ້ວຍຕວົ ອັກສ ອງົ ປະກອບ 1. ການເກບັ ກາ ແລະ ການຕຄີ ວາມໝາຍ ຂອງຂມໍ້ ນູ 2. ແນວຄດິ ທີ່ ພວົ ພນັ ເຖງິ ຕາລາ. 3. ສານວນພດຶ ຊະຄະນດິ 2

ປ. 2 ວກັບຮບູ ສາມແຈ ແລະ ສ່ີແຈ. ສາກ (ໂດຍປາສະ ຈາກການໃຊບ້ ັນທັດສາກ). ກ ແລະ ຮບູ ຈະຕຸ ລັດ (ໂດຍການພັບເຈ້ຍ, ເຊ່ືີອມຕໍເ່ ມັດເຂາົື້ ກັນ ແລະ ອື່ີນໆ). ແຈສາກ. ປ. 2 ພາບ ແລະ ຕາຕະລາງ 1 ມຕິ .ິ ສອນ. 23

3) ຄະນິດສາດຂື້ນັ ປ.2 ມຈີ ານວນ 15 ບດົ ຕາຕະລາງ 4: ຄະນດິ ສາດຂ້ັືນ ປ.2 ມຈີ ານວນ 15 ບດົ ບົດທີ ຫົວບດົ ເວລາທໃີ ຊສ້ ອນ 1 2 ການເກບັ ເກັບຂໍມ້ ນູ 3 4 ການບວກຈານວນທີມ່ ີ 2 ຕົວເລກ 5 6 ການລບົ ຈານວນທີ່ມີ 2 ຕົວເລກ 7 ຫົວໜ່ວຍ ແລະ ວິທີວດັ ແທກຄວາມຍາວ 8 9 ຈານວນທີ່ມີ 3 ຕວົ ເລກ 10 11 ໂຈດບນັ ຫາກຽ່ ວກັບການບວກ ແລະ ການລົບ 12 13 ໂມງ ແລະ ປະຕິທິນ 14 15 ຫວົ ໜວ່ ຍ ແລະ ວທິ ີການວດັ ແທກບລໍ ິມາດຂອງນໍ້າ ການບວກແລະ ການລົບ ຮບູ ສາມແຈ ແລະ ຮບູ ສີ່ແຈ ການຄູນ ການຄນູ (ຕໍ່) ຫວົ ໜວ່ ຍ ແລະ ວິທີວັດແທກຄວາມຍາວ(ຕໍ)່ ໂຈດບນັ ຫາກ່ຽວກັບການບວກ ແລະ ການລົບ (ຕໍ) ທະນະບດັ 4) ການນາໃຊປ້ ຶ້ມົ ຄູມື ແລະ ປ້ຶມົ ແບບຮຽນຄະນິດສາດປ. 2 ການຈັດການຮຽນ ການສອນ ວິຊາ ຄະນິດສາດ ຂັ້ືນປ.2 ແມ່ນໄດ້ສອນຕາມຫຼັກສູດປຶ້ົມຄູ່ມືຄູ ແລະ ປຶ້ົມ ແບບຮຽນໃນນັື້ນປຶົ້ມຄູ່ມືຄູ ແລະ ປຶ້ົມແບບຮຽນມີຈານວນບົດທັງໝົດ 15 ບົດ ເຊິ່ີງໄດ້ແບ່ງອອກເປັນ 4 ພາກຄ:ື ຈານວນ ແລະ ການຄານວນ; ປະລມິ ານ ແລະ ການວດັ ແທກ; ເລກຂາຄະນິດ ແລະ ການພວົ ພັນທາງຄະນິດສາດ. (1) ວທິ ີນາໃຊຄ້ ູ່ມືຄເູ ຫືັຼມ້ ນີື້ ປຶົ້ມຄູ່ມືເຫຼັື້ມນີ້ື ໄດ້ອະທິບາຍວິທີິນາໃຊປ້ ຶົ້ມແບບຮຽນຄະນິດສາດສາລັບຊັື້ນປະຖົມສຶກສາປີທີ 2 ເພືີ່ອໃຫ້ມີປະ ສິດທິຜົນ. ດັ່ົງນັ້ືນ, ຄູສອນຕ້ອງໄດ້ສຶກສາໃຫ້ເຂົື້າໃຈລະອຽດກ່ອນ. ແຕ່ລະບົດຂອງປຶົ້ມຄູ່ມືຄູເຫຼັື້ມນີ້ືແມ່ນກົງກັບ ແຕລ່ ະບົດໃນປ້ົຶມແບບຮຽນ ເຊີິ່ງແຕລ່ ະບດັ ປະກອບດ້ວຍ 2 ສວ່ ນ ແລະ ໄດ້ອະທິບາຍເຊນ່ັົ : ແນະນາລວມແຕລ່ ະບົດ ເລີ່ມຕື້ນົ ຂອງແຕ່ລະບົດໄດອ້ ະທິບາຍ 4 ຫົວຂຕໍ້ ໄ່ໍ ປນືີ້: - ຈດຸ ປະສົງຂອງແຕ່ລະບດົ - ຄວາມສາພນັ ຂອງເນື້ອໃນ - ແຜນການສອນ 24

- ຄາອະທບິ າຍເນ້ອື ໃນ ແລະ ສ່ີງິ ທີຄ່ ວນເອົາໃຈໃສໃ່ ນເວລາສອນ ແນະນາແຕ່ລະໜ້າຂອງແບບຮຽນ ໃນສ່ວນນີື້ ໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ຮູ້ວ່າເມືີ່ອສອນຕົວຈິງຈະນາໃຊ້ແບບຮຽນແຕ່ລະໜ້າແນວໃດ. ໜ້າຂອງ ແບບຮຽນເຊງິີ່ ໄດຫ້ ຍ້ໍສ່ວນທສີ່ ະແດງໃນຄມູ່ ືຄໄູ ດ້ຂຽນຕວົ ຢາ່ ງຄາຕອບ ແລະ ຄາອະທິບາຍດ້ວຍສີແດງ. ຢູ່ດ້ານຂ້າງ ໄດ້ແນະນາກ່ຽວກັບຊົ່ວໂມງສອນ, ຈຸດປະສົງ, ສືີ່ການຮຽນການສອນ, ເນື້ອໃນຕົ້ືນຕໍ, ກິດຈະກາການຮຽນການ ສອນ ແລະ ການວັດ ແລະ ປະເມີນຜົນສາລບັ ແບບຮຽນໜ້ານືນັ້ . ໃນກດິ ຈະກາການຮຽນການສອນໄດສ້ ະເໜີຂັື້ນຕອນການສອນເຊັົນ່ : , … ໄດ້ອະທບິ າຍສິ່ງີ ທີ່ປະຕບິ ັດ ໃນການດາເນີນການສອນຢ່າງເປັນຮູບປະທາ. ໃນນີື້ໃຫ້ຖືເອົາຄວາມຄິດຂອງນັກຮຽນສາຄັນເປັນພິເສດ. ສະນັື້ນ, ຄູຕ້ອງສ້າງຄາຖາມໃຫ້ນັກຮຽນໄດ້ຄິດ ແລະ ເວລາໃຫ້ນັກຮຽນຄິດກໍມີຄວາມຈາເປນັ , ການທີ່ນັກຮຽນບໍ່ສາມາດ ຕອບໄດ້ຢ່າງທນັ ທີ ກໍໃຫຄ້ ິດວ່າເປັນເລອີື່ ງທາມະດາ ແລະ ການທີຄ່ ູລຖໍ ້າໃຫ້ນກັ ຮຽນໄດຄ້ ິດແມນ່ ມີຄວາມສາຄນັ . ຄາສັບ ຊົ່ວໂມງທີ ໝາຍເຖິງໜ້ານັ້ືນເປັນຊົ່ວໂມງສອນທີເ່ ທົ່າໃດຂອງບົດຮຽນ ( 1 ຊົ່ວໂມງສອນ ເທົ່າກັບ 45 ນາທີ). ຕົວຢາ່ ງຊ່ົວໂມງ 3-4 ໝາຍເຖງິ ຊົວ່ ໂມງທີ 3 ແລະ ຊົວ່ ໂມງທີ 4 ຂອງບົດນື້ັນ ແລະ ຍັງໝາຍເຖິງເວລາ ທໃີ່ ຊສ້ ອນ 2 ຊ່ົວໂມງ. ຕົວເລກທ່ີນາໃຊ້ຢ່ໃູ ນປົ້ຶມແບບຮຽນ ໃນປ້ມົຶ ແບບຮຽນຫວົ ນີ້ື ໄດກ້ ານດົ ເອົາຮບູ ແບບຕົວເລກ ແລະ ວິທີຂຽນດ່ງັົ ລຸ່ມນືີ້ ຄຄູ ວນລະວັງບໍໃ່ ຫໃ້ ຊຮ້ ບູ ແບບຕວົ ເລກອ່ນີື . (ເບິງ່ີ ແບບຮຽນປ. 1) ບດົ ຝກຶ ຫັດໃນແຕລ່ ະບດົ ຄູບໍ່ຄວນເອົາບົດຝຶກຫັດໃຫ້ນັກຮຽນເຮັດເປັນວຽກບ້ານ. ຄວນເຮັດ ແລະ ກວດຄາຕອບນາກັນຢູ່ໃນຫ້ອງ ຮຽນ. ຖ້າຄູສອນ ແລະ ອະທິບາຍການຄິດໄລ່ໃຫ້ເທືີ່ອລະຄົນ, ຈະເສຍເວລາຫຼາຍເພາະສະນັື້ນ ຄູຄວນໃຫ້ເວລາ ພຽງພໍ ເພືີ່ອໃຫ້ນັກຮຽນຝກຶ ດ້ວຍຕົນເອງ ຈາກປຶ້ົມແບບຮຽນ, ແລ້ວຄູຍ່າງເລາະກວດເບິ່ງີ ວ່ານັກຮຽນເຂົື້າໃຈດີ ຫືຼ ບ່ໍ ແນະນາຜ້ທູ ່ີຍັງບ່ໍທນັ ເຂ້າົື ໃຈ. ສຸດທາ້ ຍແມ່ນໃຫນ້ ັກຮຽນກວດເບິີງ່ ຄາຕອບນາກນັ . ການນາໃຊ້ປຶົ້ມໃຫໄ້ ດຮ້ ັບຜນົ ດີ (1): ເປັນເຄີອື່ ງມນື າໃຊເ້ ຂືົາ້ ໃນການຮຽນ. - ນັກຮຽນບໍ່ພຽງໃຊ້ແຕ່ໃຊ້ປຶົ້ມຂຽນ ເພື່ີອກາຍເອົາບົດຮຽນຈາກກະດານເທົ່ານັື້ນແຕ່ຍັງໃຊ້ເພື່ີອຂຽນບົດຝຶກຫັດ ແລະ ຄດິ ໄລເ່ ລກ ແລ້ວຄກູ ວດເບງິີ່ ຄາຕອບທ່ີນັກຮຽນເຮດັ ໃສ່ປ້ົຶມຂຽນ ພອ້ ມທັງໃຫຄ້ າແນະນາ. - ໃນເວລາເລມ່ີ ຕ້ືນົ ບົດຮຽນ, ຄໃູ ຫ້ນັກຮຽນຂຽນວນັ ແລະ ວນັ ທ,ີ ຫວົ ຂ້ໍບດົ ຮຽນ ແລະ ໝາຍເລກໜ້າ ແລະ ໜ້າ ປມ້ົຶ ແບບຮຽນໃສປ່ ົ້ມຶ ຂຽນ ດ່ງົັ ທີ່ຄຂູ ຽນໃສກ່ ະດານ. ການນາໃຊ້ປົ້ມຶ ຂຽນໃຫ້ໄດ້ຮັບຜນົ ດີ (2): ເພີືອ່ ຄິໄລ່ ຕົວຢ່າງ ໜ້າທີ 16, ບດົ ຝຶກຫດັ ົດທີ 5 ໃນປ້ົມຶ ແບບຮຽນ 25

ການນາໃຊ້ປົມຶ້ ຂຽນໃຫໄ້ ດຮ້ ບັ ຜົນດີ (3): ໂຈດບັນຫາ ຕວົ ຢ່າງ ໜາ້ ທີ 19, ບົດຝກຶ ຫດັ ທີ 6 ໃນປມ້ົຶ ແບບຮຽນ ບົດບາດດາ້ ນການສອນຂອງຄູໃນການນາໃຊ້ປມົ້ຶ ແບບຮຽນ ໃນການສອນຄະນດິ ສາດ ຄບູ ່ຈໍ າເປນັ ຕອ້ ງສອນທກຸ ຢ່າງໃຫແ້ ກ່ນກັ ຮຽນ ແຕ່ໃຫ້ໂອກາດນກັ ຮຽນໄດ້ຄນ້ືົ ຄິດ ແລະ ຄູເປັນຜູ້ຊ່ວຍຊຸຼກຍູ້ໃຫ້ເຂົາເຈົື້າໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມ ແລະ ຮຽນດ້ວຍຕົນເອງ. ຜ່ານມາພວກເຮົາຄຸ້ນເຄີຍກັບວິທີ ສອນແບບບັນຍາຍທີ່ຄູມີບົດບາດໃນການອະທິບາຍ ແລະນັກຮຽນເປັນຜູ້ຟັງ, ຈົດກ່າຍເປັນເອົາສິີ່ງທີ່ຄູຂຽນໃສ່ ກະດານ ແລ້ວຈື່ີຈາເອົາຄວາມຮູ້ໂດຍໃຫ້ນກັ ຮຽນມສີ ວ່ ນຮ່ວມໜ້ອຍ ເປັນວິທີການສອນແບບໃຫ້ນັກຮຽນມສີ ວ່ ນ ຮ່ວມຫຼາຍ ຫຼື ວິທີແບບເອົານັກຮຽນເປັນໃຈກາງ ໂດຍທີ່ຄູມີບົດບາດໃນການກະກຽມ, ອານວຍຄວາມສະດວກ, ກະຕຸ້ນໃຫ້ນັກຮຽນມີສ່ວນຮ່ວມ ແລະ ຄົ້ືນຄິດ ສ່ວນນັກຮຽນແມ່ນມີບົດບາດໃນການຊອກຫາຄາຕອບດ້ວຍຕົນ ເອງ ແລະ ດວ້ ຍການຮວ່ ມມືກບັ ໝເູ່ ພືີ່ອນຢ່າງຕງ້ັື ໜາ້ . 26

ການສອນທີ່ເນືັ້ນໃສ່ການແກບ້ ັນຫາຕາມ 5 ຂື້ັນຕອນ ກ. ເຂ້າົື ໃຈບນັ ຫາ ກດິ ຈະກາຂອງຄູ: ໃຫນ້ ັກຮຽນເຂາື້ົ ໃຈບນັ ຫາ. ການໃຊ້ຮບູ ພາບ ຫືຼ ອຸປະກອນຈະຊວ່ ຍໃຫນ້ ັກຮຽນ ເຂືົ້າໃຈ ດີ ແລະ ຂັນ້ື ຕອນນ້ືີ ປມົ້ ແບບຮຽນບໍຈ່ າເປັນໃຊ້ເທອີື່ . ກິດຈະກາຂອງນັກຮຽນ: ຈັບໃຈຄວາມຂອງບນັ ຫາ ແລະ ເຂື້າົ ໃຈວາ່ ຈະຮຽນຫຍງັ . ຂ. ແກບ້ ັນຫາເປນັ ບກຸ ຄນົ ກິດຈະກາຂອງຄູ: ໃຫ້ເວລາແກ່ນັກຮຽນໄດ້ຄົ້ືນຄິດ ແລະ ແກ້ບັນຫາດ້ວຍຕົນເອງ. ຄູບໍ່ຕ້ອງສອນ ແຕ່ ຍ່າງເລາະ ແລະ ສັງເກດຄວາມຄິດເຫັນຂອງນັກຮຽນ, ໃນນີື້ ໃຫ້ຄູປະຕບິ ດັ : 1) ໃຫ້ຄາແນະນາເປນັ ບຸກຄົນຖ້າຈາ ເປນັ . 2) ເລືອກເອົາແນວຄວາມຄິດຈານໍ ວນໜີຶ່ງມາສົນທະນານກນັ ໃນຂນັື້ ຕໍໄ່ ປ. ກິດຈະກາຂອງນກັ ຮຽນ: ຄິດຫາວິທີແກບ້ ັນຫາ ແລະ ລອງຊອກຫາຄາຕອບ ໂດຍໃຊ້ຄວາມຮູ້ທ່ີ ຕນົ ເອງມ.ີ ຄ. ປຽບທຽບຄວາມຄິດຂອງນັກຮຽນ ແລະ ສົນທະນາ. ກິດຈະກາຂອງຄູ: ເລືອກເອາົ ນກັ ຮຽນບາງຄົນເພີື່ອສະເໜແີ ນວຄວາມຄິດຂອງຕົນຕໍ່ໜາ້ ໝູ່ ຄູອານວຍຄວາມ ສະດວກ ແລະ ກະຕຸ້ນ ເພືີ່ອນເອົາແນວຄວາມຄດິ ຂອງນັກຮຽນອອກມາໃຫ້ໄດ້. ຈາກນັື້ນ, ຄູສອນກ່ຽວກັບຄວາມ ຮໃູ້ ໝ່ ໂດຍໃຫນ້ ັກຮຽນນາໍໃຊ້ປ້ົມແບບຮຽນຢ່າງມປີ ະສິທິພາບ. ກິດຈະກາຂອງນັກຮຽນ: ປ່ຽນກັນສະເໜີແນວຄວາມຄິດ, ປຽບທຽບ ແລະ ສົນທະນາເພືີ່ອຊອກຫາ ວິທີ ແກ້ບັນຫານກັນ, ເພືີ່ອໃຫ້ເຂົື້າໃຈໃນການສົນທະນາ ນັກຮຽນຄວນອັດປຶ້ົມແບບຮຽນໄວ້ ເພາະມີຄາໍ ຕອບຢູ່ໃນ ນນ້ັື . ຈາກນັ້ນື ຈຶີງ່ ຮຽນເອົາຄວາມຮູ້ໃໝ່ຈາກປມ້ົ ແບບຮຽນ. ງ. ແກບ້ ດົ ຝກຶ ຫັດ ກິດຈະກາຂອງຄູ: ໃຫ້ເວລາແກ່ນັກຮຽນໄດ້ແກ້ບົດຝຶກຫັດຢູ່ໃນປຶ້ົມແບບຮຽນທີ່ພົວພັນກັບບັນຫາທີ່ໄດ້ ຮຽນ. ກິດຈະກາຂອງນັກຮຽນ: ແກ້ບົດຝຶກຫັດໃສ່ໃນປ້ົມຂຽນຂອງຕົນເອງ, ຈາກນັ້ືນ ໃຫ້ໝູ່ທີ່ນັົ່ງໃກ້ກັນ ກວດຄາຕອບ ແລ້ວປຽບທຽບຄາຕອບ ແລະ ສະຫຼຸບຄາຕອບທີຖ່ ືກຕອ້ ງ. ຈ. ສະຫຸຼບບດົ ຮຽນ ກິດຈະກາຂອງຄູ: ຊ່ວຍນັກຮຽນສະຫຼຸບບົດຮຽນ ແລະ ໃຫ້ຄາໍແນະນາໍຖ້າຈາເປັນ ແລະ ໃຫ້ນັກຮຽນນາໍໃຊ້ ປມຶົ້ ແບບຮຽນຢາ່ ງມປີ ະສິດທິພາບ. ກດິ ຈະກາຂອງນັກຮຽນ: ສະຫຼຸບເນື້ອໃນຂອງບົດຮຽນໄວໃ້ ນປຶົ້ມຂຽນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ຄູບາງຄົນສາມາດດັດປັບ ຫຼື ໃຊ້ວິທີອື່ີນທີ່ດີ ແລະ ເໝາະສົມກວ່ານີື້ເພືີ່ອຊ່ວຍໃຫ້ ນັກຮຽນເຂ້ືົາໃຈດ.ີ (ປົມ້ຶ ຄມູ່ ຄື ູ່ ແລະ ປົ້ຶມແບບຮຽນ ຄະນິດສາດ ປ.2, 2020) 27

ຄາເໍ ວາ້ົື ຂອງຄູ ສານວນທີ່ວ່າ: ແມ່ນ, ຖືກຕ້ອງ, ດີແລ້ວ, ຍອດຢ້ຽມ, ເກັົ່ງຫຼາຍ.. ທີ່ຄູໃຊ້ເພືີ່ອຕັດສິນວ່າ ແນວຄວາມຄິດ ຂອງນກັ ຮຽນນ້ືນັ ຖກື ຫືຼ ຜດິ ແຕຄ່ າເວື້ົາເຫຼົາ່ ນືເີ້ ຮດັ ໃຫ້ນັກຮຽນບໍຢ່ າກຄດິ ຕ່ໍໄປຢ່າງຖຖີ່ ວ້ ນ. ເພ່ອີື ຊວ່ ຍໃຫນ້ ກັ ຮຽນຄດິ ຢາ່ ງເລກິ ເຊິີ່ງ ຄຄູ ວນປ່ຽນວທິ ເີ ວາື້ົ ໃໝ່ ໂດຍໃຫ້ຮັບເອົາຄວາມຄດິ ເຫັນຂອງນັກຮຽນໄວ້, ແຕບ່ ່ໍຟາ້ ວຕັດສນິ ວ່າຖກື ຫຼື ຜິດ. ຄູຖາມເຈາະຈ້ືມີ ເຊນົ່ັ : ໂອ, ແມ່ນແທ້ບໍ່? ເຈົ້າື ຄດິ ແບບນນັື້ ບໍ່? ເມອື່ີ ຕ້ອງການໃຫ້ ນັກຮຽນອະທິບາຍ ແລະ ໃຫ້ເຫດຜົນຕື່ີມອີກ ເພືີ່ອວ່ານັກຮຽນຄົນອືີ່ນເຂົື້າໃຈນ, ຄູໃຊ້ຄາຖາມ ເຊັົ່ນ: ຈົ່ງເວ້ົືາ ລະອຽດລອງເບງ່ີິ , ເປັນຫຍງັ ເຈ້ົືາຄດິ ແບບນືນ້ັ ? ເພອືີ່ ຖາມເອົາຄວາມຄິດຈາກນັກຮຽນຄົນອີ່ືນ, ຄູໃຊຄ້ າຖາມ ເຊັົ່ນ: ເຈົື້າຄິດແນວໃດກ່ຽວກັບແນວຄິດຂອງລາວ, ມີໃຜແດ່? ມີໃຜທີ່ຄິດຕ່າງຈາກຄວາມຄິດຂອງລາວ, ລອງເວົື້າມາ ເບງິີ່ ? ເປັນຕນ້ືົ . ການປະເມີນ ຄຄູ ວນປະເມນີ ນກັ ຮຽນທັງລະຫວ່າງການສອນ ແລະ ຕອນທ້າຍບົດຮຽນ. ການປະເມີນລະຫວາ່ ງການສອນ: ຄູປະເມນີ ນກັ ຮຽນວາ່ ເຂືາົ້ ໃຈຫຼາຍປານໃດ ຊີ່ງຶ ປະເມີນຈາກການ ຟັງສິ່ີງທ່ີ ນກັ ຮຽນເວ້າືົ , ການກວດເບີິງ່ ປຶົ້ມຂຽນ, ການສງັ ເກດເບິ່ີງສີໜາ້ .... ຜນົ ທ່ໄີ ດ້ຈາກການປະເມນີ ເຮັດໃຫຄ້ ູຕ້ອງປ່ຽນ ວທິ ກີ ານອະທິບາຍ, ອະທິບາຍໃຫ້ລະອຽດ, ປຽ່ ນຄາຖໍ າມໃໝ,່ ປຽ່ ນອຸປະກອນການ ສອນໃໝ່ ແລະ ອ່ີນື ໆ. ການປະເມີນຕອນທ້າຍບົດຮຽນ: ຄູປະເມີນນັກຮຽນວາ່ ບັນລຈຸ ຸດປະສົງຫຼາຍປານໃດ ຊຶີ່ງປະເມີນ ຈາກການ ສງັ ເກດເບີິ່ງການແກບ້ ົດຝຶກຫັດໃສ່ປ້ມົ ຂຽນ, ການຟງັ ຈາກການສະຫຸຼບບົດຮຽນຂອງນກັ ຮຽນ, ການເຮັດທົດສອບ ກ່ຽວກັບເນ້ອື ໃນບດົ ຮຽນທີ່ສອນ ແລະ ອ່ີືນໆ. ຜນົ ທ່ີໄດ້ຈາກການປະເມນີ ເຮດັ ໃຫ້ ຄູຕ້ອງປ່ຽນແຜນການສອນໃນ ບົດຕໄໍ່ ປ. ພາຍຫຼັງການປະເມີນທ້າຍບົດຮຽນ ຄູຫຼາຍຄົນອາດຄິດວ່າ ຂ້ອຍສອນທຸກຢ່າງ, ອະທິບາຍດີແລ້ວ ແລະ ກໍ ເຮັດດີທີ່ສຸດແລ້ວ. ເພາະສະນັ້ືນ, ຖ້ານັກຮຽນບໍສ່ າມາດບັນລຸຕາມຈຸດປະສົງຂອງບົດຮຽນ ມັນກໍບໍ່ແມ່ນຄວາມຜດິ ຂອງຂ້ອຍ. ແຕ່ແນວຄວາມຄິດພນ້ື ຖານຂອງການສອນທ່ີເອາົ ນກັ ຮຽນເປັນໃຈກາງນນັ້ື ຄຈູ ະຄິດສະເໝີວາ່ ນກັ ຮຽນ ບໍ່ສາມາດບັນລຸຕາມຈຸດປະສົງຂອງບົດຮຽນ ມັນເປັນຍ້ອນເຫດຜົນຫຍັງ? ຄູຄວນເຮດັ ແນວໃດໃນການສອນຂອງ ຕົນ? ຈະເຮດັ ແນວໃດເພອ່ີື ແກໄ້ ຂສະພາບດ່ົັງກາ່ ວໃນບົດຮຽນຕໍໄ່ ປ? 5) ການສ້າງບດົ ສອນ (1) ຄວາມຫມາຍຂອງບົດສອນ ບົດສອນຄືການວາງແຜນການົດຮູບແບບຂອງບົດຮຽນແຕ່ລະເລີື່ອໆ ເຊິີ່ງເປັນແນວທາງແກ່ການດາເນີນການ ຈັດການຮຽນ - ການສອນ ໃຫ້ເປັນໄປຕາມຈຸດປະສົງ , ຄວາມຄິດລວມຍອດ ແລະ ການຕີລາຄາຜົນໄດ້ຮັບຕາມ ທ່ີການົດໄວໃ້ ນຫັຼກສດູ (ກມົ ສ້າງຄູ, ສູນພັດທະນາຄູ, 2008). 28

ບົດສອນຄືການກຽມການສອນທີ່ຂຽນໄວ້ລ່ວງໜ້າ ເພື່ີອເປັນແນວທາງໃນການສອນສາລັບຄູ ເຊິ່ີງຈະເຮັດ ໃຫ້ການຮຽນ - ການສອນປນັ ລຈຸ ດຸ ປະສົງທີ່ການົດໄວຢ້ າ່ ງມີປະສິດທິພາບ (ມະຫາວທິ ະຍາໄລແຫງ່ ຊາດ, ຄະສຶກສາ ສາດ, 2001, ໜ້າ. 2). ບົດສອນຄືແຜນການຈັດກິດຈະກາການຮຽນ - ການສອນ, ການໃຊ້ສື່ີການສອນການວັດຜົນປະເມີນຜົນ ໃຫສ້ ອດຄ່ອງກບັ ເນ້ອື ໃນ ແລະ ຈດຸ ປະສງົ ທ່ີການົດໄວ້ໃນຫກັຼ ສດູ (ອາພອນ ໃຈທຽ່ ງ, 2550, ໜ້າ. 205) (2) ອງົ ປະກອບຊອງບົດສອນ ມະຫາວິທະຍາໄລແຫ່ງຊາດ, ຄະນະສຶກສາສາດ.(2011, ໜ້າ. 016) ໄດ້ສະເໜີວ່າ ອົງປະກອບທີ່ສາຄັນ ຂອງບົດສອນມີດັ່ງົ ນ້ືີ: - ຈຸດປະສົງ - ເນອື້ ໃນວຊິ າຮຽນ - ກິດຈະກາການຮຽນ - ການສອນ - ສກື່ີ ານຮຽນ - ການສອນ - ວັດ ແລະ ປະເມນີ ຜົນ ວິມົນລັດ ສູນທອນໂລດ.(2551, ໜ້າ. 278-282) ໄດ້ເວົ້ືາເຖິງອົງປະກອບຂອງແຜນການຈັດ ກິດຈະກາ ການຮຽນຮູ້ເກດີ ຂນຶື້ ຈາກຄວາມພະຍາຍາມຕອບຄາຖາມດົັງ່ ຕໄໍ່ ປນີ້ື - ສອນຫຍງັ (ຫົວຂ້ໍ, ຄວາມຄິດລວມຍອດ ຫຼື ເນືອ້ ໃນທີ່ສາຄນັ ) - ເພີືອ່ ຈຸດປະສງົ ຫຍັງ ຈຸດປະສົງດາ້ ນພຶດຕິກ) - ເນອ້ື ໃນແນວ ໃດ. - ໃຊ້ວິທກີ ານໃດ ( ກິດຈະກາການຮຽນ - ການສອນ) - ໃຊ້ເຄື່ອີ ງແນວໃດ (ສີືກ່ ານຮຽນ - ການສອນ) - ຮໄູ້ ດແ້ ນວໃດວ່າປະສົບຜົນສາເລັດ ຫືຼ ບໍ່ (ວັດຜົນປະເມີນຜົນ) ເພີືອ່ ຕອບຄາຖາມດົັງ່ ກ່າວຈຶງ່ີ ການົດໃຫແ້ ຜນການຈດັ ກດິ ຈະກາການຮຽນຮູ້ອງ້ ປະກອບດົ່ງັ ນື້ີ: - ວິຊາ, ຫົວຂໍ້ທີສ່ ອນ ຫືຼ ເນື້ອໃນທີສ່ າຄນັ ຄວາມຄິດລວມຍອດ) ຂອງເລອີື່ ງ - ຈຸດປະສົງໃນລັກສະນະພຶດຕິກາ - ເນືອ້ ໃນການຮຽນຮູ້ - ກິດຈະກາການຮຽນ - ການສອນ - ສ່ີືການຮຽນ - ການສອນ - ວດັ ຜນົ ປະເມນີ ຜນົ ສະຫບຼຸ ໄດ້ວ່າແຜນການຈດັ ກດິ ຈະກາການຮຽນຮູຄ້ ວນມອີ ົງປະກອບດ່ົງັ ນີ້ື ຊ່ີວື ິຊາ ແລະ ຂັນື້ ຮຽນ, ຊືີ່ຫົວຂໍ້ທີ່ ຈະສອນ, ໄລຍະເວລາທີ່ ໃຊ້ສອນ, ຄວາມຄິດລວມຍອດ, ຈຸດປະ ສງົ ການຮຽນຮ.ູ້ ເນືອ້ ໃນ, ກດິ ຈະກາການຮຽນ - ການສອນ, ສື່ີການສອນ, ການປະເມີນຜົນ ມີການເຮັດໄວ້ລ່ວງໜ້າ ແລະ ຈັດກິດຈະກາຕາມແຜນທີ່ວາງໄວ້ຕາມ ອົງປະກອບ, ຈະ ເຮັດໃຫ້ຜົນການຈັດກິດຈະກາເປັນໄປຢ່າງສະດວກ, ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮຽນມີຄວາມສາມາດ ແລະ ທັກ ສະທີ່ເກດີ ຈາກການຮຽນຮູ້ເປນັ ຂະບວນການຢາ່ ງຕ່ໍ ເນ່ືີອງ. 29

(3) ລັກສະນະຂອງບົດສອນທີດ່ ີ ວິມົນລັດ ສູນທອນໂລດ.(2549, ໜ້າ. 126) ໄດ້ກ່າວວ່າ ການຈັດການຮຽນຮູ້ທີ່ດີຈະຕ້ອງຊ່ວຍໃຫ້ການ ຈດັ ການຮຽນຮູປ້ ະສບົ ຜນົ ສາເລັດໄດ້ດຜີ ້ຈູ ັດການຮຽນຮຄູ້ ວນຮ້ເູ ຖິງລັກສະນະຂອງບົດສອນທດ່ີ ີ ເຊ່ິີງມີດງັ່ົ ນື:້ີ - ສອດຄ່ອງກັບຫຼັກສູດ ແລະ ແນວທາງການຈັດການຮຽນຮ້ຂູ ອງກົມວິຊາການ ກະຊວງສຶກສາທິການ ແລະ ກີລາ. - ນາໄປໃຊ້ໄດ້ ແລະ ມປີ ະສດິ ທພິ າບ. - ຂຽນຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມຫຼກັ ວິຊາ ເຫມາະສມົ ກັບຜູ້ຮຽນ ແລະ ເວລາທີກ່ ານດົ , - ມຄີ ວາມຈະແຈ້ງ, ຊັດເຈນເຮດັ ໃຫຜ້ ູອ້ າ່ ນເຂ້ືົາໃຈງາ່ ຍ ແລະ ເຂ້ືົາໃຈໄປໃນທາງ ດຽວກນັ . - ມີຄວາມລະອຽດຫາຼ ຍ ເຮດັ ໃຫ້ຜູ້ອາ່ ນສາມາດນາໄປໃຊ້ຈັດການຮຽນ - ການສອນ ນອກຈາກນີ້ື (ວັນລົບ ກັນຊັບ, 2534, ໜ້າ. 445) ໄດ້ສະເໜີວ່າ ບົດສອນທ່ີດີຄວນກິດຈະກາການຮຽນຮູ້ ທີ່ມລີ ກັ ສະນະ 3 ປະການຕໄ່ໍ ປນື:້ີ - ເປັນແຜນຈັດການຮຽນຮູທ້ ີມ່ ີກິດຈະກາທີ່ຜູ້ຮຽນເປັນຜູ້ໄດ້ລົງມືປະຕິບັດໃຫ້ຫຼາຍທີ່ ສຸດໂດຍຜູ້ສອນເປັນ ພຽງຜູ້ຄອຍຊືນ້ັ ສ່ງົ ເສີມ ຫືຼ ກະຕຸນ້ ໃຫ້ກິດຈະກາທີ່ຜຮູ້ ຽນດາເນນີ ການເປັນໄປຕາມ ຈຸດປະສົງ. - ເປັນແຜນການຈັດການຮຽນຮູ້ທີ່ເປີດໂອກາດໃຫຜ້ ູ້ຮຽນ ເປັນຜູ້ຄົ້ືນພົບຄາຕອບ ຫຼື ເຮັດສາເລດັ ດ້ວຍຕົນ ເອງ ໂດຍຜສູ້ ອນພະຍາຍາມຫຸດຼ ບົດບາດຈາກຜູ້ບອກຄາຕອບມາ ເປັນຜ້ຄູ ອຍກະຕຸ້ນດວ້ ຍຄາຖາມ ຫຼື ບັນຫາໃຫ້ຜູ້ ຮຽນຄດິ ແກ້ ຫືຼ ຫາແນວທາງໄປສ່ຄູ ວາມສາເລດັ ໃນການເຮັດກິດຈະກາເອງ. - ເປັນແຜນການຈັດການຮຽນຮູ້ ທີ່ເນັ້ືນທັກສະຂະບວນການໃຊ້ວັດຖຸຼອຸປະກອນ ທີ່ສາມາດຊອກຫາໄດ້ໃນ ທ້ອງຖິນີ່ ຫກຼີ ລຽ້ ງການໃຊວ້ ດັ ຖຸອຼ ປຸ ະກອນສາເລັດຮບູ ລາຄາສງູ . ກ່າວໂດຍສະຫຼຸບ ບົດສອນທີ່ດີເປັນການຈັດກິດຈະກາການຮຽນຮູ້ທີ່ໃຫ້ແນວທາງການຈັດການຮຽນການ ສອນແກ່ຜູ້ສອນຢ່າງຊັດເຈນທັງໃນດ້ານຈຸດປະສົງ, ເນື້ອໃນການຈັດກິດຈະກາການຮຽນ - ການສອນການໄຊ້ສືີ່ ການສອນ ແລະ ການວັດຜົນປະເມນີ ຜົນ ໂດຍສະເພາະ ແນວທາງການຈດັ ກດິ ຈະກາຄວນເປັນກດິ ຈະກາທີ່ເນ້ືັນໃຫ້ ຜູ້ຮຽນໄດ້ປະຕິບັດ, ໄດ້ຄິດ ໄດ້ເຮັດ, ໄດ້ແກ້ປັນຫາ ແລະ ໄດ້ເກີດທັກສະຂະບວນການສາມາດນາໄປໃຊ້ໃນຊີວິດ ປະຈາວນັ ໄດ.້ 6) ຄວາມຫມາຍຜົນສາເລດັ ທາງການຮຽນ ສົມພອນ ເຊື້ອພັນ.(2547, ໜ້າ. 53). ສະຫຼຸບວ່າຜົນສາເລັດທາງການຮຽນຄະນິດສາດໝາຍເຖິງ ຄວາມ ສາມາດ, ຄວາມສາເລັດ ແລະ ສະມັດທະພາບດ້ານຕ່າງໆ ຂອງຜູ້ຮຽນທີ່ໄດ້ຈາກການຮຽນຮູ້ ອັນເປັນຜົນມາຈາກ ການຮຽນ - ການສອນ, ການຝຶກຝົນ ຫຼື ປະສົບການຂອງແຕ່ລະບຸກຄົນ ເຊິ່ີງສາມາດວັດໄດ້ຈາກການທົດສອບ ດ້ວຍວທິ ີການຕ່າງໆ. 30

ພມີ ພັນ ເດສະຄຸບ.(2548, ໜາ້ . 125). ກ່າວວາ່ ຜນົ ສາເລັດທາງການຮຽນໝາຍເຖງິ ຂະໜາດ ຂອງຄວາມ ສາເລດັ ທີໄ່ ດຈ້ າກຂະບວນການຮຽນ - ການສອນ. ປານີ ກອງກິນດາ.(2549, ໜ້າ. 42). ກາ່ ວວ່າ ຜນົ ສາເລດັ ທາງການຮຽນໝາຍເຖິງ ຄວາມສາມາດ ຫືຼ ຜົນ ສາເລັດທ່ໄີ ດ້ຮບັ ຈາກກດິ ຈະກາການຮຽນ - ການສອນ, ເປັນການປຽ່ ນແປງພຶດຕິກາ ແລະ ປະສບົ ການຮຽນຮູ້ທາງ ດ້ານ ພຸດທິພິໄສ, ຈິດພິໄສ ແລະ ທັກສະພິໄສ ແລະ ຍັງໄດ້ຈາແນກຜົນສາເລັດທາງການຮຽນໄວ້ຕາມລັກສະນະ ຂອງຈດຸ ປະສົງຂອງການຮຽນ - ການສອນທແີ່ ຕກຕ່າງກັນ. ດັ່ົງນັ້ືນ, ຈິີ່ງສະຫຼຸບໄດ້ວ່າ ຜົນສາເລັດທາງການຮຽນ ໝາຍເຖິງຜົນທີ່ເກີດຈາກຂະບວນການຮຽນ - ການ ສອນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ນັກຮຽນເກີດການປ່ຽນແປງພຶດຕິກາ ແລະ ສາມາດວັດໄດ້ໂດຍ ການສະແດງອອກມາທັງ 3 ດ້ານຄ:ື ດ້ານພດຸ ທພິ ິໄສ, ດ້ານຈດິ ພິໄສ ແລະ ດາ້ ນທກັ ສະພິໄສ. 7) ການວິເຄາະຜົນສາເລັດທາງການຮຽນຂອງນັກຮຽນ ປຣະສາດ ເນອີື່ ງສະເຫຼີມ.(2556, ໜ້າ. 218-220). ຖ້າຕ້ອງການພິຈາລະນາວ່າ: ແຜນການ ຈດັ ການຮຽນ ຮູ້ທີ່ສ້າງຂຶື້ນມີຄຸນນະ ພາບກໍ່ສາມາດພິຈາລະນາໄດໂ້ ດຍເບິ່ີງພດັ ທະນາການຂອງນັກຮຽນວ່າ: ກ່ອນຈະຮຽນເລີ່ອື ງ ໃດເລືີ່ອງໜີຶ່ງ ນັກຮຽນໄດ້ພັດທະນາ ຫຼື ມີຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດເພີ່ມຂຶ້ືນຢ່າງເຊືີ່ອຖືໄດ້ ຫຼື ບໍ່ ? ຫຼື ເພີ່ມຂືຶ້ນ ເທ່ົາໃດ? ເຊ່ີງິ ອາດພຈິ າລະນາໄດ້ຈາກການຄານວນຫາຄ່າ t - test (Dependent samples) ການທາພັດທະນາການທີ່ເພີ່ມຂຶື້ນຂອງຜູ້ຮຽນໂດຍອາໄສການຫາຄ່າ t - test (Dependent samples) ເປັນການພິຈາລະນາເບິີ່ງວ່າ ນັກຮຽນມີການພັດທະນາເພີ່ມຂຶ້ືນຢາ່ ງເຊື່ີອຖືໄດ້ ຫຼື ບໍ່? ໂດຍເຮັດການທົດສອບກັບ ນັກຮຽນຈາກກຸ່ມທດົ ລອງທກຸ ຄນົ ກອ່ ນຮຽນ (Pretest) ແລະ ຫັງຼ ຮຽນ (Posttest) ແລ້ວຜົນການທົດສອບມາຫາ ຄ່າ t - test ຫາກມີຄວາມສາຄັນທາງສະຖິຕິຖືວ່ານັກຮຽນກຸ່ມທີ່ຜູຄ້ ົືນ້ ຄວ້າກາລັງສຶກສາມີພັດທະນາການເພີມ່ ຂຶ້ືນ ຢ່າງເຊອືີ່ ຖໄື ດ້. ການທາພັດທະນາການທີ່ເພີ່ມຂຶ້ືນຂອງຜູ້ຮຽນກຸ່ມດຽວແຕ່ເຮັດການທົດສອບ 2 ຄັ້ືງກ່ອນ ແລະ ຫຼັງຮຽນ ໂດຍອາໄສການຫາຄ່າ t - test (Dependent Samples) ມສີ ູດຄິດໄລດ່ ງັົ່ ນືີ້ t = D N D2 −( D)2 N −1 df = N −1 ເມ່ອີື D ແທນ ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄະແນນທດົ ສອບທັງການຮຽນ ແລະ ກ່ອນການຮຽນ ແຕລ່ ະຄົນ  D ແທນ ຜົນລວມຄວາມ ແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄະ ແນນທົດສອບຫຼັງການຮຽນ ແລະ ກ່ອນ ການຮຽນ ແຕ່ລະຄົນ. ່ີ N ແທນ ຈານວນກມຸ່ ທດົ ລອງ 31

ຖ້າຄ່າຂອງ t ຫາກສູງກວ່າຈຸດຫຼັກໃນຕາຕະລາງໝາຍວ່າຜົນ ( ພັດທະນາການທາງ ) ການຮຽນຂອງ ນກັ ຮຽນເພິ່ີມຂ້ນືຶ ຢາ່ ງເຊື່ີອຖໄື ດ້. ລະດບັ ຄວາມເຊີ່ອື ຫມ້ນັື ແມນ່ ຕາມ  ທີ່ເຮົາການດົ ເຊົນັ່ : .005; .025; .0 1; .05; 10 ເປັນຕ້ນືົ . 8) ການຫາປະສິດທິຜນົ ຂອງການຮຽນຮູ້ (E.I) ສົມນຶກ ພັດທິຍະນີ.(2549, ໜ້າ. 102). ຄ່າດັດສະນີປະສິດທິຜົນ (Effectiveness Index: E.I) ໝ າຍເຖິງຄ່າທີ່ສະແດງອັດຕາການຮຽນຮູ້ທີ່ກ້າວໜ້າຂຶື້ນຈາກພື້ນຖານຄວາມຮູ້ເດີມທີ່ມີຢູ່ແລ້ວຫຼັງຈາກທີ່ຜູ້ຮຽນໄດ້ ຮຽນຈາກສືີ່ ຫຼື ນະວັດຕະກາ ຫຼື ບດົ ສອນນືັນ້ ໆ. (1) ວທິ ຫີ າຄ່າດັດສະນຂີ ອງປະສິດທິຜນົ ບຸນຊົມ ສີສະອາດ.(2545, ໜ້າ. 157-159). ການຫາຄ່າດັດສະນີປະສິດທິຜົນທີ່ນິຍົມເອົາມາວິເຄາະ ແລະ ແປຜົນມີ 2 ວທິ ີຄດື ົ່ງັ ນີື:້ ວິທີທີ 1 ຈາກການພິຈາລະນາຜົນຂອງການພັດທະນາວິທີນີື້ເປັນການປຽບທຽບລະຫວ່າງຈຸດເລີ່ມຕົື້ນ ກັບຈຸດສຸດທ້າຍເຊັ່ົນ: ລະຫວ່າງກ່ອນຮຽນກັບຫຼັງຮຽນເພື່ີອເຫັນການພັດທະນາ ຫຼື ຄວາມງອກງາມ, ຜູ້ສຶກສາ ຄົື້ນຄວ້າຈະຕ້ອງສ້າງເຄືີ່ອງມືວັດຕົວປ່ຽນທີ່ສົນໃຈສຶກສາເຊັົ່ນ: ແບບທົດສອບວັດຜົນສາເລັດທາງການຮຽນເປັນ ເຄອ່ືີ ງມືທີສ່ າ້ ງເພອີື່ ວັດຜົນການຮຽນຮ້ຫູ ັຼງຈາກການຮຽນເລີື່ອງນນ້ືັ ແລ້ວ ຫຼື ຫັຼງຈາກທົດລອງເລ່ືີອງນ້ັືນແລ້ວເຊີ່ິງຈະ ຕ້ອງສ້າງໃຫ້ຄວບຄຸມກັບຈຸດປະສົງ, ເນື້ອໃນໃຈຄວາມທີ່ຮຽນ ຫຼື ຄຸນລັກສະນະທີ່ມຸ້ງເພືີ່ອວັດດ້ວຍການສ້າງໄວ້ ລ່ວງໜ້າກ່ອນຈະເລີ່ມສອນ ຫຼື ທົດລອງ (Pre-test) ແລະ ຫຼັງຈາກຮຽນຈົບເລືີ່ອງນື້ັນແລ້ວກໍນາແບບທົດສອບ ຊຸຼດເກົ່າມາທົດສອບກັບນັກຮຽນກຸ່ມເກົ່າ (Post-test) ນາຜົນການທົດສອບທັງສອງຄັ້ືງມາປຽບທຽບກັນໂດຍ ຂຽນຄະແນນຫງຼັ ຮຽນໄວກ້ ່ອນຈາແນກເປນັ 2 ກມຸ່ ຄື: ການພິຈາລະນາລາຍບຸກຄນົ ແລະ ການພຈິ າລະນາເປັນລາຍ ກ່ມຸ . ວິທີທີ 2 ຈາກຫາດັດສະນີປະສິດທິຜົນ (Effectiveness Index: E.I) ກໍລະນີລາຍບຸກຄົນຕາມແນວ ຄິດຂອງ Hofland ໂດຍໃຊ້ສູດດ່ົັງນ້ືີ: ດັດສະນປີ ະສິດທຜິ ົນ= ຄະແນນສະເລ່ຍຫັຼງການຮຽນ−ຄະແນນສະເລຍ່ ກອ່ ນຮຽນ ຄະແນນເຕັມ−ຄະແນນກ່ອນຮຽນ ຜະເຊີນ ກິດຈະການ.( 2545, ໜ້າ. 218-219). ໄດ້ປຽບທຽບຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຄະແນນໂດຍໃຫ້ ຄວາມສົນໃຈຄ່າສະເລ່ຍເປີເຊັນຂອງຄະແນນເຊິີ່ງເອີື້ນວ່າ: ວິທີການ (Conventional) ເຊິີ່ງຈະໄດ້ຄິດໄລ່ຈາກ ການນາຄ່າຄະແນນເປີເຊັນໂດຍນາຄະແນນທົດສອບກ່ອນຮຽນລົບຄະແນນທົດສອບຫຼັງຮຽນໄດ້ເທົ່າໃດເອົາມາ ຫານດ້ວຍຄ່າທີໄ່ ດ້ຈາກການທົດສອບກອ່ ນຮຽນສູງສຸດທີ່ຜູ້ຮຽນຈະສາມາດເຮັດໄດ້ (ຄືຄະແນນເຕມັ ນ້ືັນເອງ) ລົບ ດ້ວຍຄະແນນທົດສອບກ່ອນຮຽນໂດຍໃຫຢ້ ູໃ່ ນຮູບເປເີ ຊນັ . E I = ������2−������1 ������������������������������−������1 ເມືີ່ອ ������1 ແທນຄະແນນທົດສອບກອ່ ນຮຽນ ������2 ແທນຄະແນນທົດສອບຫງຼັ ຮຽນ 32

Total ແທນຜົນຄູນຂອງຈານວນນກັ ຮຽນກັບຄະແນນເຕັມ ໂດຍທົ່ວໄປການຫາດັດສະນີປະສິດທິຜົນມັກຫາດ້ວຍການໃຊ້ຄະແນນຂອງກຸ່ມເຊິ່ີງເຮັດໃຫ້ສູດປ່ຽນໄປ ດັົ່ງນ້ີື (ບຸນຊົມ ສສີ ະອາດ, 2541, ໜ້າ. 84). =ດດັ ຊະນປີ ະສດິ ທິຜນົ ຜນົ ລວມຂອງຄະແນນຫຼັງກາຮຽນຂອງທກຸ ຄົນ−ຜນົ ລວມຂອງຄະແນນກ່ອນຮຽນຂອງທກຸ ຄົນ (ຈານວນນັກຮຽນ)(ຄະແນນເຕັມ)−ຜົນລວມຂອງຄະແນນກ່ອນຮຽນຂອງທຸກຄນົ 2) ສງັ ເກດບາງກໍລະນີ. (1) E.I ເປັນອັດຕາສ່ວນຂອງຜົນຕ່າງຈະມີຄ່າສູງສຸດແມ່ນ 1.00 ເພາະຄ່າຕໍ່າສຸດບໍ່ສາມາດການົດໄດ້ ເພາະມີຄ່າຕ່ໍາກວ່າ -1.00 ກໍ່ໄດ້ ແລະ ຖ້າເປັນຄ່າລົບສະແດງວ່າ: ຄະແນນຂອງການສອບຍ່ອຍຫຼາຍກວ່າຄະແນນ ຂອງການສອບສາເລັດເຊິີ່ງມຄີ ວາໝາຍຂະບວນການຮຽນ-ການສອນ ຫຼື ການນາໃຊເ້ ຄອ່ີື ງມືບມໍ່ ຄີ ຸນນະພາບ. (2) ຖ້າຜົນສອບຍ່ອຍຂອງນັກຮຽນທຸກຄົນໄດ້ຄະແນນລວມເທົ່າໃດກໍ່ໄດ້ ( ຍົກເວົ້ືນຄະແນນເຕັມທກຸ ຄົນ) ແຕ່ຜົນສອບການສອບການສອບສາເລັດຂອງນັກຮຽນທຸກຄົນຖືກໝົດທຸກຂໍ້ (ໄດ້ຄະແນນເຕັມທຸກຄົນ)ຄ່າ ຂອງ E.I = 1. (3) ຖ້າຜົນສອບຍອດຫຼາຍກວ່າຜົນສອບຜົນສາເລັດຄ່າຂອງ E.I ຈະເປັນຜົນລົບເຊິີງ່ ຕໍ່າກວາ່ -1.00 ກໍ່ ໄດລ້ ັກສະນະແບບນືຄີ້ ືວ່າຂະບວນການຮຽນ-ການສອນ ຫືຼ ການນາໃຊເ້ ຄືອ່ີຶ ງມໃື ຊບ້ ່ໍໄດ້ ແລະ ເຫດການແບບນບ້ີື ່ໍໜ້ າຈະເກດີ ຂ້ືນຶ ພະວາ່ ຄ່າຂອງ E I ຕ່າໍ ຫຼື ເປນັ ຄ່າລບົ . 3) ການແປຄວາມໝາຍ ການແປຄວາມໝາຍຄ່າຂອງ E.I ບໍ່ຄວນຈະແປຄວາມໝາຍສະເພາະຄ່າທີ່ຄານວນໄດ້ວ່ານັກຮຽນມີ ການພັດທະນາຂຶື້ນໄດ້ເທົ່າໃດ ຫຼື ຄິດເປັນສ່ວນຮ້ອຍໄດ້ເທົ່າໃດ, ແຕ່ຄວນຈະເບິີ່ງຂໍ້ມູນເກົ່າ ແລະ ຫຼັງການຮຽນ ນັກຮຽນມີຄະແນນເພີ່ມຂຶື້ນເທົ່າໃດ. ມີບາງຄັື້ງນັກຮຽນມີຄະແນນຫຼັງການຮຽນມີຄະແນນເພີ່ມຂຶື້ນໜ່ອຍເພາະ ນກັ ຮຽນມີການຮັກສາຄວາມຮເູ້ ກົ່ານັື້ນຢູ່ແຕກ່ ໍ່ບໍເ່ ປນັ ເລອືີ່ ງທີ່ຈະເສຍຫາຍ. ສະຫຼຸບໄດ້ວ່າຄ່າຂອງ E.I ເກີດຈາກນັກຮຽນແຕ່ລະຄົນບໍ່ສາມາດສົມທຽບກັນເພາະບໍ່ໄດ້ເລີ່ມຈາກ ມາດຕະຖານຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ເທົ່າກັນ. ຄ່າ E.I ແຕ່ຂອງແຕ່ລະຄົນໄດ້ອະທິບາຍພັດທະນາການສະເພາະຂອງ ບກຸ ຄົນເທາົ່ ນັ້ນື . 4) ການແປຜົນວິເຄາະຂ້ໍມນູ ຂອງບົດວິທະຍານພິ ົນມກັ ໃຊຂ້ ຄໍ້ ວາມບໍ່ເໝາະສມົ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ອ່ານເຂົ້ືາໃຈຄວາມ ໝາຍຂອງ E.I ຜິດຈາກຄວາມຈິງເຊັນ: E.I ມີຄ່າເທ່ົາກບັ 0.6240 ມັກຈະເອິື້ນວ່າ ຄ່າຂອງດັດສະນີປະສິດທິ ຜົນທີ່ມີຄ່າເທົ່າກັບ 0.6240 ເຊິີ່ງສະແດງວ່ານັກຮຽນມີຄວາມຮູ້ເພີ່ມຂຶ້ືນ 62.40 ເຊິ່ີງໃນຄວາມເປັນຈິີ່ງແລ້ວ E.I ເທົ່າກັບ 0.6240 ເພາະທຽບກັບຄ່າ E.I ສູງສຸດແມ່ນ 1 ດັົ່ງນັື້ນ, ຖ້າຄິດເປັນເປີເຊັນທຽບຄ່າສູງສຸດແມ່ນ 100 E.I ມີຄ່າເທາ່ົ 62. 40 ຈ່ີຶງໃຊຂ້ ໍ້ຄວາມວ່າ: ຄ່າດັດຊະນປີ ະສິດທິຜນົ ເທົາ່ ກັບ 0.6240 ສະແດງວາ່ ນັກຮຽນມີຄວາມ ຮເູ້ ພ່ີມຂນ້ຶື 0.6240 ໂດຍຄິດເປນັ ເປເີ ຊນັ 62.40 (ບ່ໍໝາຍຄວາມວາ່ ນກັ ຮຽນມຄີ ວາມຮູ້ເພີມ່ ຂືນ້ຶ 62.40 ເປີເຊັນ). (ປຣະສາດ ເນີອື່ ງສະເຫີມຼ , 2556, ໜາ້ . 219-220). 9) ວທິ ີສາ້ ງແບບທົດສອບ (1) ຄວາມຫມາຍແບບທດົ ສອບຜົນ ສາເລັດທາງການຮຽນ 33

ນິຣັດ ອິນເດດ.( 2542, ໜ້າ. 121-122). ໄດ້ໃຫ້ນິຍາມວາ່ ແບບທົດສອບວັດຜົນສາເລັດທາງການຮຽນ ເປັນ ແບບທົດສອບທ່ີວັດສະມັດຖະພາບທາງສະໝອງຂອງບຸກຄົນ ເຊິີ່ງສະແດງອອກ ເປັນຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ ທາງວິຊາການທີ່ເກີດຈາກການຮຽນຮູ້ໃນເນື້ອ ໃນຕາມຈຸດປະສົງຂອງຫຼັກສູດໂຮງຮຽນ ແລະ ປະສົບການທີ່ໄດ້ ຈາກບ້ານ ແລະ ສັງຄມົ ແບ່ງອອກເປນັ 2 ປະເພດຄື: ແບບທົດສອບທ່ີຄູສາ້ ງຂນືຶ້ ເອງ (Teacher-made Test ແລະ ແບບທົດສອບມາດຕະຖານ (Standardized Test). ບນຸ ຊມົ ສສີ ະອາດ.(2554, ໜ້າ. 53). ໄດໃ້ ຫຄ້ ວາມໝາຍຂອງແບບທດົ ສອບວັດຜົນສາເລັດທາງການ ຮຽນວ່າເປັນ ແບບທົດສອບທີໃ່ ຊ້ວັດຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດຂອງບຸກຄົນໃນດ້ານວິຊາການ ເຊິີ່ງ ເປັນຜົນມາຈາກ ການຮຽນຮໃູ້ ນເນອື້ ໃນ ແລະ ຕາມຈຸດປະສົງຂອງວຊິ າ ອາດຈາແນກອອກເປນັ 2 ປະ ເພດຄ:ື ກ) ແບບທົດສອບອີງເກນ ໝາຍເຖິງແບບທົດສອບທີ່ສ້າງຂຶ້ືນຕາມຈຸດປະສົງທາງ ພຶດຕິກ, ມີຄະແນນຈຸດ ຕັດ ຫືຼ ຄະແນນເກນສາລັບໃຫ້ຕັດສິນວ່າຜູ້ສອບຄວາມຮູ້ຕາມເກນທີ່ການົດໄວ້ ຫືຼ ບ່ໍ, ການວັດໃຫ້ກົງກັບ ຈຸດປະສົງຄື: ໝາກຫົວໃຈສາຄນັ ຂອງແບບທດົ ສອບ. ຂ) ແບບທົດສອບອີງກຸ່ມ ໝາຍເຖິງແບບທົດສອບທີ່ສ້າງຂຶື້ນມາວັດເພື່ີອໃຫ້ຄວບຄຸມຫຼັກສູດ, ຊຶີ່ງສ້າງ ຕາຕະລາງວິເຄາະຫຼັກສູດ, ຄວາມສາມາດ ໃນການຈາແນກຄວາມເກັ່ົງອອນໄດ້ດີ ເປັນຫົວໃຈຫຼັກຂອງຂໍ້ສອບໃນ ແບບນ.ີ້ື ເຍົາວະດີ ວິບຸນສີ.(2548, ໜ້າ. 16). ໄດ້ໃຫ້ຄວາມໝາຍຂອງ ແບບທົດສອບວັດຜົນສາເລັດວາເປັນແບບ ທົດສອບທີ່ໃຊ້ວັດຜົນການຮຽນຮູ້ດ້ານເນື້ອໃນວິຊາ ແລະ ທັກສະຕ່າງໆ ຂອງແຕ່ລະສາຂາ ວິຊາໂດຍສະເພາະຢ່າງ ຍີງ່ິ ສາຂາວຊິ າທງັ ຫາຼ ຍທ່ໄີ ດ້ຈດັ ສອນໃນລະດັບຊນືັ້ ຕາ່ ງໆ ຂອງແຕ່ລະໂຮງຮຽນ. ສະຫຼຸບໄດ້ວ່າ ແບບທົດສອບວັດຜົນສາເລັດທາງການຮຽນໝາຍເຖິງ ເຄືີ່ອງມືທີ່ໃຊ້ວັດ ຄວາມຮູ້ໃນດ້ານເນື້ອໃນ ວຊິ າ ແລະ ຈຸດປະສງົ ຂອງການຮຽນຮກູ້ ຽ່ ວກບັ ເນືອ້ ໃນວິຊາທສ່ີ ອນ. (2) ການສາ້ ງແບບທົດສອບວດັ ຜນົ ສາເລດັ ທາງການຮຽນແບບອີງກມຸ່ ບຸນຊົມ ສີສະອາດ.( 2554, ໜ້າ. 65-68). ໄດ້ເວົື້າເຖິງການສ້າງແບບທົດສອບວັດຜົນສາເລັດທາງການ ຮຽນວ່າເປນັ ການສ້າງແບບທົດສອບວດັ ຜົນສາເລັດທາງການຮຽນແບບອີງກມຸ່ ເຊງ່ີິ ດາເນນີ ຕາມຂ້ັືນຕອນດົັ່ງນີ້:ື ກ) ວິເຄາະຈຸດປະສົງ, ເນອ້ື ໃນບົດຮຽນແລວ້ ສ້າງຕາຕະລາງການດົ ລກັ ສະນະຂອງຂສ້ໍ ອບຂນັ້ື ຕືົນ້ ຈະຕ້ອງເຮັດ ການວເິ ຄາະວາ່ ວິຊາ ຫຼື ຫົວຂໍທ້ ີ່ຈະສ້າງຂສ້ໍ ອບນັື້ນ ມຈີ ດຸ ປະສງົ ຂອງການສອນ ຫຼື ການຮຽນຮ້ແູ ນວໃດແດ່?, ເຮັດ ການວເິ ຄາະ ເນື້ອໃນວິຊາວາ່ ມໂີ ຄງສາ້ ງແນວໃດ? ຈັດຂຽນ. ຫົວຂໍ້ ໃຫຍ່, ຫົວຂໍ້ຍ່ອຍທຸກຫົວຂໍ້ ແລ້ວພິຈາລະນາຄວາມເຊື່ີອມໂຍງ, ຄວາມສາພັນລະຫວ່າງເນື້ອໃນ ເຫຼົ່ານື້ັນ ຈາກນ້ືັນ ກສ່ໍ າ້ ງຕາຕະລາງການດົ ລກັ ສະນະຂອງຂ້ໍສອບຕາຕະລາງນີືມ້ ີ 2 ມິຕິຄື: ດາ້ ນເນືອ້ ໃນ ແລະ ດ້ານລະມັດຖະ ພາບທີ່ຕອ້ ງການວັດ. 34

ຂ) ການົດຮູບແບບຂອງຂໍ້ຄາຖາມ ແລະ ສຶກສາວິທີສ້າງຂໍ້ສອບໂດຍພິຈາລະນາ ແລະ ຕັດສິນໃຈວ່າຈະ ໃຊ້ຄາຖາມຮບູ ແບບໃດ, ສກຶ ສາຫກັຼ ການໃນການສ້າງຂໍ້ຄາຖາມ, ສຶກສາວິທີສາ້ ງຂໍສ້ ອບຕາມສະມດັ ຖະພາບຕ່າງໆ, ສຶກສາເທັກໂນໂລຍໃີ ນການສາ້ ງຂ້ໍສອບເພີືອ່ ນາມາອ້າງອີງໃນການສ້າງຂ້ໍສອບ. ຄ) ສ້າງຂໍ້ສອບ: ລົງມືສ້າງຂໍ້ສອບ, ໃຊ້ຕາຕະລາງການົດລັກສະນະຂອງຂໍ້ສອບ ດັ່ົງທີ່ກ່າວໄວ້ໃນຂໍ້ ກ ເພີື່ອ ເປັນກອບໃນການອອກຂໍ້ສອບໄດ້ຄວບຄຸມທຸກຫົວຂໍ້ເນື້ອໃນ ແລະ ທຸກສະມັດຖະພາບສ່ວນເທັກນິກ ແລະ ຮູບ ແບບໃນການສ້າງຂໍ້ສອບແມ່ນອງີ ຕາມການສຶກສາໃນຂໍ້ ຂ. ງ) ກວດສອບຂໍ້ສອບ ນາເອົາຂໍ້ສອບທີ່ສ້າງຂຶ້ືນ ມາພິຈາລະນາ, ທົບທວນອີກຄັື້ງໜີຶ່ງ ໂດຍພິຈາລະນາເຖິງ ຄວາມຖືກຕ້ອງຕາມຫຼັກວິຊາ, ພິຈາລະນາວ່າ ແຕ່ລະຂໍ້ວັດໃນເນື້ອໃນ ແລະ ສະມັດຖະພາບຕາມຕາຕະລາງການດົ ລັກສະນະຂອງຂໍ້ສອບ ຫຼື ບ່ໍ? ພາສາທີ່ໃຊ້ມີຄວາມຊັດເຈນ, ເຂົື້າໃຈງ່າຍ ເໝາະສົມດີແລ້ວ ຫຼື ບໍ່? ຕົວຖືກ, ຕົວ ລວງ ເໝາະສົມເຂົ້ືາຫຼັກເກນ ຫຼື ບໍ່? ຫຼັງຈາກ ພິຈາລະນາທົບທວນແລ້ວນາໄປໃຫ້ຜູ້ຊ່ຽວຊານ ດ້ານວັດຜົນ ແລະ ດ້ານເນື້ອໃນພິຈາລະນາຂໍບ້ ົກຜ່ອງ ແລ້ວນາເອົາຂໍ້ວຈິ ານເຫົ່ຼານນື້ັ ມາປບັ ປຸງແກໄ້ ຂໃຫ້ເໝາະສົມຍີງ່ິ ຂືນ້ຶ . ຈ) ນາຂໍ້ສອບທງັ ໝົດມາພມິ ເປນັ ແບບທົດສອບ ໂດຍຈັດພິມຄາຊີ້ືແຈງ ຫືຼ ຄນົ ອະທບິ າຍວິທເີ ຮດັ ແບບທົດ ສອບຢ່າງລະອຽດ, ຊັດເຈນ ແລະ ຈດັ ພມິ ຮູບແບບໃຫເ້ ໝາະສົມ. ສ) ນາແບບທົດສອບໄປທົດລອງ ໃຊ້ກັບກຸມທີ່ຄ້າຍຄືກັບກຸ່ມທົດລອງທີ່ຈະທົດສອບຈິງ ແລ້ວນາເອົາຜົນ ການສອບມາກວດໃຫ້ຄະແນນ, ເຮດັ ການວເິ ຄາະຫາອານາດຈາແນກ ຄາ່ ຄວາມຍາກຂອງຂໍ້ສອບແຕລ່ ະຂໍ້ ໂດຍໃຊ້ ວິທີວິເຄາະຕາມແບບອີງກຸມ, ຄັດເລືອກເອົາຂໍ້ທີ່ມີຄຸນນະພາບຕາມເກນ. ຕາມຈານວນທີ່ຕ້ອງການ ແລ້ວນາມາ ຊອກຫາຄວາມເຊີ່ອື ໝ້ັືນ . ຊ) ນາເອົາຂໍ້ສອບທີ່ມີຄ່າອານາດຈາແນກ ແລະ ລະດັບຄວາມຍາກຕາມເກນຕາມຈານວນທີ່ຕ້ອງການມາ ພມິ ແບບທດົ ສອບສະບບັ ທ່ີຈະໃຊຈ້ ງິ . ເຍົາວະດີ ວິບຸນສີ.( 2548, ໜ້າ. 178-179). ໄດເ້ ວ້າົື ເຖງິ ການສ້າງແບບທດົ ສອບວັດຜນົ ສາເລັດ ທາງການ ຮຽນວ່າ ການສາ້ ງແບບທດົ ສອບຈະຕອ້ ງມວີ ິທີການກຽມຕວົ , ການວາງແຜນເພອ່ີື ໃຫແ້ ບບທດົ ສອບດ່ົັງກາ່ ວ ມີກຸ່ມ ທົດລອງຂອງພຶດຕິກາທີ່ຕ້ອງການວັດໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ ເຊິີ່ງຈະຕ້ອງອາໄສຍຸດທະວິທີ ໃນການສ້າງແບບທົດສອບ ສາມາດແບງ່ ອອກເປັນ 4 ຂ້ນັື ຕອນດ່ົັງນ້ີ:ື ຂັນທີ 1 ການົດຈຸດປະສົງທົ່ວໄປຂອງການສອນໃຫ້ຢູ່ໃນຮູບຂອງຈຸດປະສົງທາງພຶດຕິກາໂດຍລະບຸເປນັ ຂໍ້ໆ ແລະ ໃຫຈ້ ຸດປະສງົ ທາງພດຶ ຕກິ າເຫ່ົາຼ ນນັື້ ສອດຄ່ອງກັບເນອື້ ໃນທັງໝດົ ທຈີ່ ະ ເຮດັ ການທດົ ສອບ. ຂືັ້ນທີ 2 ການົດໂຄງເລີືອ່ ງຂອງເນ້ືອໃນທີຈ່ ະເຮດັ ການທົດສອບໃຫຄ້ ບົ ຖ້ວນ. ຂັື້ນທີ 3 ກຽມຕາຕະລາງສະເພາະ ຫຼື ຜັງຂອງແບບທົດສອບເພືີ່ອສະແດງເຖິງນ້ໍາໜັກຂອງເນື້ອໃນວຊິ າ ແຕ່ ລະສວ່ ນ ແລະ ພດຶ ຕກິ າຕາ່ ງໆ ທຕີ່ ອ້ ງການທດົ ສອບໃຫ້ຈະແຈ້ງສື້ັນກະທັດຮດັ ແລະ ມຄີ ວາມຊັດເຈນ. ຂັື້ນທີ 4 ສ້າງຂໍ້ສອບທັງໝົດທີ່ຕ້ອງການຈະທົດສອບໃຫ້ເປັນໄປຕາມສັດສ່ວນຂອງນ້ໍາໜັກທີ່ລະບຸໄວ້ໃນ ຕາຕະລາງສະເພາະ. 35

(3) ລັກສະນະຂອງແບບທົດສອບທດີ່ ີ ສມົ ນກຶ ພັດທຍິ ະທະນີ.(2553, ໜາ້ . 67-71). ກ່າວວາ່ ແບບທດົ ສອບນັບເປັນເຄອ່ືີ ງມືວັດຜົນທ່ີມີຄຸນຄ່າ ແລະ ສາຄນັ ທ່ີສດຸ ແຕ່ທັງນ້ີື ແບບທົດສອບທີ່ຈະນາໄປໃຊ້ຈະຕອ້ ງມຄີ ນູ ນະພາບໂດຍສະເພາະແບບທົດສອບທີ່ຄູສ້າງ ຂຶື້ນ ຫຼື ແບບທົດສອບວັດຜົນສາເລັດທາງການຮຽນ ເຊິີ່ງກ່ຽວຂ້ອງກັບຄູຜູ້ສອນໂດຍກົງ ແບບທົດສອບທີ່ດີມີ ລັກສະນະດັົງ່ ຕໍ່ໄປນ:້ືີ ກ) ຄວາມທ່ຽງຕົງ (Validity) ໝາຍເຖິງຄຸນນະພາບຂອງ ແບບທົດສອບທີ່ສາມາດ ວັດໄດ້ກົ້ືງກັບ ຈຸດປະສົງທີ່ຕ້ອງການ ຫຼື ວັດໃນສິີ່ງທີ່ຕ້ອງການວັດໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແມ່ນຢໍາ ຄວາມທ່ຽງຕົງແບ່ງອອກເປັນ 4 ຊະນິດຄື ຄວາມທຽ່ ງຕົງທາງດາ້ ນເນອື້ ໃນ, ຄວາມທ່ຽງຕງົ ຕາມໂຄງສ້າງ, ຄວາມທຽ່ ງຕງົ ຕາມສະພາບ ແລະ ຄວາມ ທ່ຽງຕງົ ຕາມການພະຍາກອນ. ຂ) ຄວາມເຊືີ່ອໝັ້ືນ (Reliability) ໝາຍເຖິງລັກສະນະຂອງແບບທົດສອບທັງສະບັບທີ່ສາມາດວັດໄດ້ຄົງ ເສັ້ືນຄົງວາບໍ່ປ່ຽນແປງບໍ່ວ່າຈະເຮັດການທົດສອບໃໝ່ຈັກຄັື້ງກໍຕາມ ເຊິີ່ງ ຄວາມເຊືີ່ອໝື້ັນນີ້ືປຽບທຽບເໝືອນກັບ ຕາຊົ່ັງ. ຄ) ຄວາມຍຸດຕິທາ (Fair) ໝາຍເຖິງລັກສະນະຂອງ ແບບທົດສອບທີ່ບໍ່ເປີດໂອກາດໃຫ້ມີການໄດ້ປຽບ ເສຍປຽບໃນກມຸ່ ຜູ້ເຂົາ້ື ສອບດວ້ ຍກັນ, ບໍ່ເປດີ ໂອກາດໃຫ້ນກັ ຮຽນເຮັດຂໍສ້ ອບ ໄດໂ້ ດຍການເດົາ, ບ່ໍໃຫ້ນັກຮຽນທ່ີ ບ່ສໍ ນົ ໃຈການຮຽນ ເຮດັ ຂ້ສໍ ອບໄດດ້ ີ ຜທູ້ ີ່ເຮັດຂໍ້ສອບໄດ້ຄວນຈະເປນັ ນັກຮຽນທຮ່ີ ຽນເກັງ່ົ ແລະ ຂະຫຍັນເທົ່ານນືັ້ . ງ) ຄວາມເລິກຂອງຄາຖາມ (Searching) ໝາຍເຖິງຂໍ້ສອບແຕ່ລະຂໍ້ນັ້ືນຈະຕ້ອງບໍ່ຖາມຜິວເຜີນ ຫຼື ຖາມ ປະ ເພດຄວາມຮູ້ຄວາມຈາ ແຕ່ຕ້ອງຖາມໃຫ້ນັກຮຽນນາຄວາມຮູ້ ຄວາມເຂົື້າໃຈໄປຄິດແກ້ບັນຫາແລ້ວຈຶ່ີງຕອບ ໄດ.້ ຈ) ຄວາມຍົວຍຸ (Exemplary) ໝາຍເຖິງ ແບບທົດສອບທີ່ນັກຮຽນ ເຮັດດ້ວຍຄວາມ ສະໜຸກສະໜານ ເພດີ ເພນີ , ບຄໍ່ ວນໃຊ້ຄາຖາມທຊີ່ າໍ້ ຊາກ ເຊ່ິີງອາດຈະ ເຮັດໃຫ້ໜາ້ ເບື່ອີ ໜາ່ ຍ. ສ) ຄວາມຈາເພາະເຈາະຈົງ (Definition) ໝາຍເຖິງຂໍ້ສອບທີ່ມີແນວທາງ ຫຼື ທິດ ທາງການຖາມ ການຕອບຊດັ ເຈນບໍຄ່ ຸມເຄືອ. ຊ) ຄວາມເປັນປາລະໄນ (Objective) ຄວາມເປັນປາລະໄນເປັນຄນຸ ລກັ ສະນະຂອງ ແບບທົດສອບບໍ່ແມນ່ ຊະນດິ ຂອງແບບທດົ ສອບຈະຕ້ອງມີຄຸນສົມບັດ 3 ປະການຄ:ື - ຕືັ້ງຄາຖາມໃຫ້ຊັດເຈນ ເຮດັ ໃຫຜ້ ເູ້ ຂົືາ້ ສອບທກຸ ຄນົ ເຂ້າົື ໃຈຄວາມໝາຍກງົ ກັນ. - ກວດໃຫຄ້ ະແນນໄດ້ກົງກນັ ເຖງິ ວ່າຈະກວດຫາຼ ຍຄັງື້ ຫຼື ກວດຫາຼ ຍຄົນກຕໍ າມ. - ແປຄວາມໝາຍຂອງຄະແນນໄດ້ຄກື ນັ . ຍ) ປະສິດທິພາບ (Efficiency) ໝາຍເຖິງແບບທົດສອບທີ່ມີຈານວນຂໍ້ສອບຫຼາຍ ພໍປະມານໃຊ້ເວລາ ສອບ ເໝາະສົມ, ປະຢດັ ຄາ່ ໃຊ້ຈາ່ ຍ, ເຮດັ ຂໍສ້ ອບດ້ວຍຄວາມປານີດກວດໃຫຄ້ ະແນນໄດ້ໄວລວມໄປເຖິງສະຖານະ ການໃນການສອບທີ່ດີ. 36