มาลัยลายมือ

ในพระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค (มาตสุ ตู ร) พระพทุ ธองค์ตรสั วา่ \"ดูก่อนภิกษทุ ง้ั หลาย ภกิ ษทุ ้ังหลาย สงสารนี้มเี บื้องต้นและเบ้ืองปลายรู้ไม่ได้ ทีส่ ุดเบอื้ งตน้ ที่สดุ เบื้องปลายไม่ปรากฏแก่เหลา่ สัตวผ์ ถู้ กู อวิชชากีดขวาง ถูก ตณั หาผูกไว้ วนเวียนทอ่ งเที่ยวไป สัตวผ์ ู้ไมเ่ คยเปน็ มารดาโดยกาลนานนี้ มิใชห่ า ได้ง่ายเลย... สัตว์ผู้ไม่เคยเปน็ บดิ าโดยกาลนานน้.ี .. สตั ว์ผู้ไม่เคยเปน็ พีช่ ายน้อง ชาย... สัตว์ผู้ไมเ่ คยเปน็ พ่ีสาวน้องสาว...ลกู ชาย...ลูกสาวโดยกาลนานน้ี มิใช่หาได้ งา่ ยเลย...\" หากความข้อนเี้ ปน็ จริง ท�ำ ไมเราจะใหอ้ ภัยคนท่ที �ำ ร้ายเราไม่ได้ 149

150

บ่อยคร้ังทีเ่ ราเล่ียงจากชีวิตทย่ี ุ่งไม่ได้ เนื่องจากเรามีภาระหน้าทท่ี ่ีต้องท�ำ หลาย ดา้ น แต่มเี วลาจ�ำ กัด ถึงกระนน้ั เราควรพยายามทำ�ชีวติ ใหเ้ รียบงา่ ยเท่าทเ่ี ราจะ ทำ�ได้ ระวังอยา่ ปล่อยใหต้ วั เองเสพตดิ ความยุ่งจนต้องเรง่ รีบท�ำ ส่งิ หนึ่งเพอื่ จะ กระโจนไปทำ�อกี สิง่ หน่ึงตลอดเวลา และอยา่ ใชค้ วามยุ่งเปน็ ขอ้ อ้างทจี่ ะละเลยการ งานทางจติ ใจอนั ยากยง่ิ กว่า เราจำ�เป็นต้องใช้เวลาอยกู่ บั ตวั เอง หากต้องการรู้ วิธเี ยียวยารกั ษาใจ 151

152

คนที่เสาะหารสหวานในกระสอบพริกย่อมผดิ หวัง คนท่ีหาลูกกุญแจทีห่ ล่นหายโดย คน้ หาในบรเิ วณทห่ี าไดง้ า่ ยแทนทจ่ี ะหาในบรเิ วณทท่ี �ำ ลกู กญุ แจหาย ยอ่ มหาไมเ่ จอ ความเพลดิ เพลนิ ชวั่ ครัง้ ชั่วคราวไมอ่ าจมอบความสุขเทย่ี งแทท้ ่ีใจปรารถนาได้ มี เพียงการเรียนรวู้ ิธีเฝ้ามองกายและใจอยา่ งใกล้ชดิ เทา่ นัน้ ทจ่ี ะช่วยให้เราหากุญแจสู่ ความหลุดพน้ ได้ 153

154

ความเชอ่ื งมงายท่ที รงอทิ ธพิ ลตอ่ จิตใจมนษุ ย์มากท่สี ุดประการหน่ึงคือ ความเชอ่ื วา่ ตราบใดทีย่ งั มกี ารได้ การเติบโตและการเพิ่มพนู ของส่งิ ต่างๆ ในชวี ติ ตราบ น้นั เราจะยงั ปลอดภยั หรอื พูดอกี นยั หนง่ึ วา่ ตราบใดท่เี รายงั สัง่ สมความร�ำ่ รวย สถานภาพต่างๆ และประสบการณช์ วี ิตได้ ตราบนน้ั เราจะยังไมต่ าย จึงมิไดม้ แี ต่ ความโลภเทา่ นนั้ ทผ่ี ลกั ดันให้คนเราแสวงหาทรพั ยส์ นิ เพม่ิ เติมอยา่ งไมม่ ที ี่สน้ิ สดุ ความหวาดหวนั่ ตอ่ ความตายกม็ สี ่วนเช่นกัน พระพทุ ธองคท์ รงสอนให้เราเขา้ ใจเร่อื งการได้การเสียและเขา้ ใจความสมั พันธข์ อง ภาวะทั้งสอง ใหเ้ หน็ ว่าไดเ้ ปน็ สักแตว่ า่ ได้ เสียเปน็ แต่สกั วา่ เสีย และทีส่ ำ�คญั ทสี่ ุด พระองคท์ รงสอนใหเ้ รามองเขา้ ไปถงึ รากทล่ี กึ ทส่ี ดุ ของความหวาดหวน่ั ตอ่ ความตาย 155

156

ระหวา่ งทำ�สมาธิภาวนา เมือ่ จติ ของเราต้งั มน่ั ผอ่ งใสและตืน่ ร้อู ยู่ในปัจจบุ นั เราจะ รู้สึกราวกับวา่ โลกและตวั ตนทค่ี ดิ วา่ เป็นเรานั้นมลายหายไปชั่วคราว ในชว่ งเวลา นัน้ ไมว่ า่ ชื่อ เพศ สถานะหรือต�ำ แหนง่ ใดๆ ลว้ นไม่มีความหมาย ไมม่ คี วามเป็น ลูกหรือเปน็ พ่อแม่ เปน็ พ่นี ้อง เปน็ สามหี รือภรรยา ไมม่ ดี หี รือเลว โง่หรือฉลาด แต่เราได้เข้าถึงอีกมติ หิ นึ่งของชวี ติ ซึง่ เต็มไปดว้ ยความผาสกุ เรียบง่ายทเี่ ป็นปกติ ธรรมดาอย่างท่สี ุด เป็นความร้สู ึกเสมือนได้กลับคนื สูบ่ ้าน เมื่อลืมตาข้นึ และกลับสู่โลกทตี่ ้องสัมพนั ธก์ บั คนอืน่ และมหี นา้ ท่ีตอ้ งรับผดิ ชอบ ความทรงจำ�ในมติ ิอนั ลกึ ซ้ึงของชีวติ นี้ยอ่ มเปดิ มุมมองใหม่ใหก้ ับเรา เราตระหนัก รถู้ งึ ความสงบภายใน ไม่หวน่ั ไหวกบั อารมณ์ขึ้นลงในแต่ละวนั เรายังคงอยรู่ ่วม กับโลกได้อยา่ งเต็มที่ เพียงแต่ไม่ไดห้ ลงใหลเอาจริงเอาจังกับมันอย่างแต่กอ่ น 157

158

159

160

161

162