ປື້ມ ປັດຊະຍາຕາເວັນຕົກ

ການທ່ ເີ ວາົື້ ວ່ າການປົກຄອງລະບບົ ນນີື້ າໄປສ່ ູຜນົ ສອງຢ່ າງກ່ ເພາະວ່ າການປົກຄອງທ່ ຜີ ູມື້ ອີ ານາດຕດັ ສນິ ພຽງຄນົ ດຽວງ່າຍທ່ ຜີ ູມື້ ອີ ານາດຈະຂູດຮດີ ປະຊາລາດຊະດອນກອບໂກຍສມົ ບດັ ເພ່ ອບາລຸງຕນົ ເອງ ແລະ ຍາດພນີ ອື້ ງແລະໃນ ທານອງດຽວກນັ ມນັ ກ່ ງ່າຍຄກນັ ທ່ ກີ ານປົກຄອງລະບບົ ນຈີື້ ະດາເນນີ ການປົກຄອງທເີ ປັນປະໂຫຍດຕ່ ມະຫາຊນົ ເພາະ ຖາື້ ມອີ ານາດເດດັ ຂາດແລວ້ື ເມ່ ອເຫນັ ວ່ າການດາເນນີ ການຢ່ າງນມີື້ ປີ ະໂຫຍດຕ່ ມະຫາຊນົ ກ່ ຈະດາເນນີ ການທັນທີ ໂດຍບ່ ຟັງສຽງຄນົ ອ່ ນເພາະຖາ້ື ຟັງຄນົ ອ່ ນບາງທ່ ຄີ ນົ ທຢີ ່ ູອອ້ື ມຂາື້ ງຜູມື້ ອີ ານາດເມ່ ອເຫນັ ວ່ າການດາເນນີ ການປົກຄອງ ຢ່ າງນຈີື້ ະເຮດັ ໃຫຕ້ື ນົ ເສຍຜນົ ປະໂຫຍດຈ່ ງຶ ຄດັ ຄາື້ ນທາມະດາຄນົ ຄດັ ຄາ້ື ນກ່ ມກັ ຈະອາື້ ງເຫດຜນົ ໄດຢື້ ່ າງຫວຼ ງຫາຼ ຍເພ່ ອ ໃຫຄ້ື າເວາົື້ ຂອງຕນົ ມນີ າື້ ໜກັ ເມ່ ອຜູມື້ ອີ ານາດຈານນົ ຕ່ ສຽງສ່ ວນໃຫຍ່ ກດາເນນີ ການບ່ ໄດເ້ື ມ່ ອດາເນນີ ການບ່ ໄດປື້ ະ ໂຫຍດ ➢ ລະບບົ ການປົກຄອງແບບທາມະທປິ ະໄຕ ຈາກອະດດີ ເຖງິ ບດັ ຈບຸ ນັ ມຮີ ູບແບບການປົກຄອງພຽງສອງລະບບົ ຄ: ລະບບົ ອດັ ຕາທປິ ະໄຕ ແລະ ລະບບົ ປະຊາທປິ ະໄຕທງັ ສອງຮູບແບບນມີື້ ຫີ ຼກັ ການດ່ ງັ ທ່ ໄີ ດກື້ ່ າວມາແລວ້ື ສ່ ວນລະບບົ ທາມາທປິ ະໄຕເຊ່ ງິ ເປັນອກີ ຮູບແບບ ໝ່ ງຶ ທພີ ະພຸດທະເຈາົື້ ທ່ ານໄດກ້ື ານດົ ໄວຮື້ ູບແບບການປົກຄອງທ່ ເີ ອນີື້ ວ່ າທາມາທປິ ະໄຕຄວາມໝາຍກຄ ການປົກຄອງ ທ່ ຢີ ຶດຖທາເປັນຫກຼັ ກລະບບົ ການປົກຄອງທ່ ທີ ່ ານເອນີື້ ວ່ າທາມາທປິ ະໄຕນມີ້ື ເີ ນອ້ື ໃນທ່ ຈີ ະອະທບິ າຍໄດ້ື 2 ແນວທາງ ຄ: ແນວທາງທ່ ີທ່ ານກ່ າວໄວໃ້ື ນພະຄາພີໄຕປິດົກແນວໜ່ ຶງ ແລະ ອີກແນວໜ່ ຶງເປັນແນວທາງທ່ ີອະທິບາຍໂດຍ ອະນໂຸ ລມກບັ ສະຖານການໃນປະຈບຸ ນັ ເພາະສະນນັື້ ຈ່ ງຶ ຂສະຫຸບຼ ຂອ້ື ະທບິ າຍລະບບົ ທາມາທປິ ະໄຕ 2 ປະການຄ: 1. ທາມາທປິ ະໄຕທ່ ທີ ່ ານເວາົື້ ໄວ່ ໃນພະຄາພໄີ ຕປີດກົ 2. ທາມາທປິ ະໄຕໃນ ສະຖານນະການປັດຈປຸ ັນ ❖ ທາມາທປິ ະໄຕທ່ ທີ ່ ານເວາົ້ື ໄວໃ້ື ນພະຄາພໄີ ຕປີດກົ ພະສາມາສາພຸດເຈາົ້ື ເວາົື້ ວ່ າການປົກຄອງທ່ ຈີ ະກ່ ໃຫເ້ື ກດີ ປະໂຫຍດສູກແກ່ ປະຊາຊນົ ໂດຍທ່ ວົ ເຖິງນນັ້ື ຕອ້ື ງໃຊື້ ທາມະປົກຄອງ ແລະ ຜູປື້ ົກຄອງທ່ ຈີ ະໃຊທື້ າມະປົກຄອງໄດທື້ ່ ຽງທາທ່ ສີ ຸດນນັ້ື ມຢີ ່ ູຄນົ ດຽວຄ: ພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ແລະ ກ່ ພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ທ່ ວີ ່ ານບ່ ແມ່ ນພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ຢ່ າງທ່ ເີ ຮາົ ຮູຈ້ື ກັ ກນັ ເຊ່ ນັ : ຈກັ ກະພດັ ຂອງຢ່ ີປ່ ຸນເປັນຕນົ້ື ແຕ່ ທ່ ານໝາຍເອາົ ພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ທ່ ມີ ບີ ູນບາລະມສີ ູງສຸດ, ມລີ ດັ ທມິ າກພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ເຊ່ ນັ ວ່ ານີ້ື ພະພຸດທະເຈາົ້ື ເອາົ ໄວໃ້ື ນພະໄຕພໄີ ຕດກົ ໂດຍສະຫຸຼບວ່ າອນັ ພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ຜູເ້ື ຊ່ ງິ ອຸບດັ ຂນຶ້ື ມາເພ່ ອປະໂຫຍດແກ່ ຊນົ ໝ່ ຫູ ຼາຍນນັື້ ຈະມີ ສມົ ບດັ ເກດີ ຂນ້ື ເພ່ ອເສ່ ມີ ບາລະມຂີ ອງພະອງົ 7 ປະການ ທ່ ານເອນີື້ ວ່ າ ລດັ ນະ 7 ຄ: ຈກັ ແກວ້ື , ຊາ້ື ງແລວື້ ມາື້ ແລວ້ື , ແກວື້ ມະນ,ີ້ື ນາງແກວື້ ຂຸ ນຄງັ ແກວື້ , ປະລຍິ າຍກົ ແກວ້ື ຫຼ ລດັ ນະທງັ ສບິ ປະການນນັື້ ມີ ຖດົ ທານຸພາບອານວຍໃຫພື້ ະ ເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ມອີ ານາດໃນການປົກຄອງດ່ ງັ ຕ່ ໄປນ:ີ້ື ຈກັ ແກວື້ ມລີ ກັ ສະນະຄາື້ ຍວງົ ລມ້ື ກີ ງົ , ມດີ ຸມ້ື ມຂີ ໝີື້ ່ ງຶ ພນັ ຂເີື້ ວລາຖກລມົ ພດັ ຈະບັງເກີດສຽງດົນຕມີ ່ ວນເຍາົ ຢວນໃຈ ເມ່ ອພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຜູຄື້ ອງລາດຊະສມົ ບດັ ຢ່ ູໃນລາດຊະທານຈີ້ື ະໄດສ້ື ະເວຍີ ຄວາມເປັນພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ທ່ ຍີ ່ ງິ ໃຫຍ່ ນນັ້ື ຈກັ ແກວື້ ຈະປາກດົ ຂນຶື້ ທາງທດິ ຕະເວນັ ອອກຂອງລາດຊະທານມີື້ ຄີ ວາມສູງປະມານຍອດກກົ ໄມມ້ື ແີ ສງ ສະຫວ່ າງພວຍພ່ ຸ ງອອກຈາກຈກັ ແກວ້ື ປະມານໜ່ ງຶ ໂຫຍດໂຄຈອນມຸງ້ື ໜາື້ ໄປຍງັ ລາດຊະທານີ້ື ຊາວເມອງເຫັນຈກັ ແກວື້ ນນັື້ ແລວ້ື ຄດິ ວ່ າເປັນດວງຈນັ ດວງທສີ ອງທ່ ປີ າກດົ ຂນຶື້ ເພາະຈກັ ແກວ້ື ຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ຈະປາກດົ ໃນມຂື້ ນຶ້ື 15 ຄາ ເມ່ ອຈກັ ແກວື້ ໂຄຈອນເຖງິ ພະນະຄອນແລວ້ື ຈະວຽນອອ້ື ມພະນະຄອນ 7 ອອື້ ມແລວື້ ກ່ ໄປຢຸດຢ່ ູທ່ ດີ າ້ື ນທດິ ເໜ່ ອຂອງພະລາດຊະວງັ ລ່ ອຍຢ່ ູສູງປະມານກາແພງເມອງ. ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 46

ຝ່ າຍພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ໃນມ ື້ 15 ຄານນັື້ ເປັນມທື້ ່ ພີ ະອງົ ຊງົ ຖຮກັ ສາດນິ ອຸໂບດຢ່ ູເທງິ ປະສາດພຮູຂື້ ່ າວວ່ າມຈີ ກັ ລດັ ນະປະກດົ ຂນຶື້ ທາງທດິ ຕະເວນັ ອອກ ແລະ ມາຢຸດລອ່ ຍຢ່ ູທ່ ບີ ລເິ ວນພະລາດຊະວງັ ດາ້ື ນທດິ ເໜອຈ່ ງຶ ຊງົ ຂຕ້ື ກົ ລງົ ວ່ າເຄຍີ ຮູມື້ າວ່ າຖາື້ ຈກັ ແກວ້ື ປາກດົ ຂນຶື້ ໃນສະໄໝພະລາຊາອງົ ໃດພະລາຊາພະອງົ ນນັື້ ຈະເປັນພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ເຮົາ ຈະເປັນພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ຫຼ ຂຕ້ື ກົ ລງົ ສະເດດັ ໄປຊມົ ທອດພະເນດເບ່ ງິ ຈກັ ແກວ້ື ທ່ ປີ າກດົ ລ່ ອຍຢ່ ູຂະນະນນັ້ື ພະສີລະ ຂອງພະອງົ ຊາບຊ່ ານໄປດວ້ື ຍກາລງັ ແຫ່ ງປີຕິ ພະຫດັ ຊາື້ ຍຖພະເຕາົ້ື ທອງພະຫດັ ຂວາຊງົ ຍກົ ຈກັ ແກວ້ື ຂນຶ້ື . ເມ່ ອພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ນນັື້ ເວາົື້ ມາພຽງເທ່ າົ ນີື້ ຈກັ ລດັ ນະນນັ້ື ກ່ ລ່ ອຍຂນຶ້ື ສ່ ູອາກາດບ່ ແມ່ ນຈະລ່ ອຍຂນຶື້ ສ່ ູອະວາ ກາດສະເພາະຈກັ ແກວ້ື ເທ່ າົ ນນັື້ ແມ່ ນພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ພອື້ ມດວື້ ຍກອງທບັ ເຊ່ ງິ ມປີ ະລມິ ນົ ທນົ 12 ໂຍດ ກ່ ເຫາະຂນຶື້ ສ່ ູອາກາດດວ້ື ຍອານາດຂອງຈກັ ລດັ ນະ ແລວື້ ມຸງ້ື ໄປສ່ ູບຸບພະລເິ ທຫະທະວບີ ເຊ່ ງິ ເປັນໂລກອກີ ໂລກໜ່ ງຶ ເມ່ ອໄປເຖງິ ແລວື້ ພະລາຊາຂອງປະເທດໃນໂລກນນັື້ ຈະມາຕອ້ື ນຮບັ ແລວ້ື ມອບລາດຊະສມົ ບດັ ໃຫພື້ ະະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ຄອງ ຝ່ າຍ ພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ຈະໃຫໂື້ ອວາດທຸກກະສດັ ເຫ່ າຼົ ນນັື້ ວ່ າ ຂໃຫທ້ື ່ ານປົກຄອງປະຊາຊນົ ໂດຍທາ, ຈ່ ງົ ຢ່ າຂາື້ ສດັ , ຢ່ າລກັ ຊບັ , ຢ່ າປະພດຶ ຜດິ ປະເວນ,ີ້ື ບ່ ຕອື້ ງເວາົື້ ຕວົ ະ, ຢ່ າດ່ ມນາ້ື ເໝາົ ແລວ້ື ຮບັ ສ່ ງັ ໃຫກື້ ະສດັ ເຫ່ າຼົ ນນັ້ື ສະເວຍີ ລາດຊະສມົ ບດັ ຕ່ ໄປຕາມເກ່ າົ ແລວື້ ເມ່ ອຊະນະໂລກທາງດາ້ື ນທດິ ຕະເວນັ ອອກແລວື້ ຈ່ ງຶ ລຽ້ື ວກບັ ມາຍງັ ໂລກທ່ ພີ ະອງົ ປະທບັ ຢ່ ູ ຄ ຊມົ ພູທະວບີ ກະສດັ ທງັ ຫຼາຍໃນເຂດແຄວນ້ື ຊມົ ພູທະວບີ ສະເດດັ ມາຕອື້ ນຮບັ ພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ໄດໃື້ ຫ້ື ໂອວາດວ່ າ ພວກທ່ ານຈ່ ງົ ປົກຄອງບາ້ື ນເມອງໂດຍບ່ ຕອ້ື ງຂາື້ ສດັ , ຢ່ າລກັ ເອາົ , ຢ່ າປະພດຶ ທາງປະເວນ,ີື້ ຢ່ າເວາົື້ ຕວົ ະຢ່ າ ດ່ ມເຫາຼົ້ື ເມ່ ອຊະນະໂລກນແີື້ ລວ້ື ຈກັ ລດັ ນະກ່ ນາໜາ້ື ມຸງື້ ຕງົ ໄປທາງທດິ ຕະເວນັ ຕກົ ໄປຍງັ ອະມນົ ໂຄຢານທະວບີ ເມ່ ອ ຊະນະໂລກທາງທດິ ຕະເວນັ ຕກົ ແລວື້ ກ່ ມຸງ້ື ໜາື້ ໄປທາງທດິ ເໜອເພ່ ອພຊິ ດິ ໂລກທາງທດິ ເໜອເຊ່ ງິ ມຊີ ່ ວ່ າອຸດຕອນກຸລຸ ທະວບີ ແລວື້ ສະເດດັ ກບັ ເມອງດວື້ ຍອາການຢ່ າງນເີ້ື ປັນວ່ າພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ຊງົ ບນັ ລຸຄວາມເປັນຜູຍ້ື ່ ງິ ໃຫຍ່ ແຫ່ ງປັດ ຕະພເີ ຊ່ ງິ ມມີ ະຫາທະເລທງັ ສເີ ປັນຂອບເຂດດວ້ື ຍອານາດຂອງຈກັ ແກວື້ ໂດຍປະການທ່ ເີ ວາົື້ ມານີື້ ແລະ ຈກັ ແກວ້ື ນນັື້ ຈະລ່ ອຍໃຫມັ ະຫາຊນົ ບູຊາຢ່ ູຕະຫຼອດພະຊນົ ມາຍຸຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ . ເມ່ ອພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ຈະສນິື້ ພະຊນົ ຈກັ ແກວ້ື ນນີ້ື ຈະຖອຍອອກໄປຈາກພະນະຄອນແລວື້ ກ່ ຈະອດັ ຕະທານ ໄປຄວາມຍ່ ງິ ໃຫຍ່ ຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ກ່ ຈະສູນສນິື້ ໄປດວື້ ຍລດັ ຕ່ າງໆໃນໂລກນີ້ື ແລະ ອກີ ສາມໂລກ (ດາວດວງ ອ່ ນ) ກ່ ຈະອາໄລໃນຄວາມສູນເສຍອນັ ຍງິ ໃຫຍ່ ຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ເຊ່ ງິ ກຄ ຈກັ ກະພດັ ອນັ ຍງິ ໃຫຍ່ ທຄີ ວບຄຸມ ທ່ ວົ ໂລກນີື້ ແລະ ດາວດວງອ່ ນອກີ ສາມໂລກເຖງິ ກາລະອະວາສານ. ນອກຈາກຈກັ ແກວ້ື ທ່ ເີ ກດີ ເປັນຄ່ ູບຸຍນຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ແລວື້ ຄ: ມາ້ື ແກວື້ ເຊ່ ງິ ທ່ ານເອນີື້ ວ່ າອດັ ສະລດັ ນະ ເປັນມາ້ື ເກດີ ມາຈາກຕະກນູ ສນິ ຖບົ ຂອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ລກັ ສະນະຂອງມາື້ ແກວື້ ນນີ້ື ພະໄຕປິດກົ ທ່ ານບນັ ລະຍາຍ ໄວວື້ ່ າ ເປັນມາື້ ມາຈາກຕະກຸນອຸໂບສດົ ມຮີ ່ າງກາຍຂາວປອດຄ ແລະ ປາກມສີ ແີ ດງອ່ ອນໆ, ນມົ , ເລບັ ແລະ ຕນີ ມສີ ີ ແດງແຢມ້ື ສາມາດເຫາະໄປໃນອາກາດໄດພື້ ະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ເຊ່ ງິ ອດັ ວາລາດເຊອກນກີື້ ວດເບ່ ງິ ຄວາມຮຽບຮອື້ ຍໄດທ້ື ່ ວົ ເຖງິ ພາຍໃນອາຫານເຊາົື້ . ພາຫະນະຄ່ ູບຸນຂອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ອກີ ຢ່ າງໜ່ ງຶ ຄ: ມາື້ ແກວື້ ທ່ ານເອນີ້ື ວ່ າ ອດັ ສະລດັ ນະ ເປັນມາ້ື ມາຈາກ ຕະກນູ ສນິ ທບົ ມນີ າມວ່ າ ວະລາຫກົ ອກັ ຊະລາດຮ່ າງກາຍຂາວທງັ ໝດົ , ຫວົ ດາ, ຕນີ ແດງ, ເລບັ ຕນີ ແດງ, ມຜີ ມົ ເປັນ ພວງດຸດຫຍາື້ ປອ້ື ງ ມລີ ເິ ດດເຫາະໄປໃນອາກາດໄດພ້ື ະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ໄດໃ້ື ຊອື້ ກັ ຊະວະລາດ ເຊອກນກີື້ ວດເບ່ ງິ ຄວາມ ຮຽບຮອື້ ຍຂອງໂລກໄດທ້ື ່ ົວເຖິງພາຍໃນອາຫານຕອນເຊາົື້ ເວາົື້ ຄ ສະເດດັ ອອກຕອນໄກ່ ຄັນ ເສດັ ສນິື້ ການກວດກາ ແລວ້ື ກບັ ມາສະເວຍີ ຫານເຊາົື້ ໄດທື້ ນັ . ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 47

ສ່ ງິ ຄ່ ູບຸນຂອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ອກີ ປະການໜ່ ງຶ ຄ: ແກວື້ ມະນີື້ ລກັ ສະນະຂອງແກວ້ື ເປັນແກວື້ ປະເພດແກວ້ື ເກດີ ເອງຢາວ 4 ສອກ ແປດຫ່ ຽຼ ມສຸກໃສແວວວາວແສງສະຫວ່ າງຂອງແກວ້ື ເຮດັ ໃຫບ້ື ລເິ ວນພາຍໃນໜ່ ງຶ ໂຢດມແີ ສງ ສະຫວ່ າງຄກາງເວນັ . ສ່ ງິ ຄ່ ູບຸນຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ອກີ ປະການໜ່ ງຶ ຄ ນາງແກວື້ ທ່ ານເອນີ້ື ວ່ າອດັ ຖີລດັ ນະ ເປັນສະຕຮີ ູບຮ່ າງງາມ ຊວນເບ່ ງິ , ຊວນຊມົ ຜວິ ພນັ ຜຸດຜ່ ອງຍງິ ນກັ , ບ່ ສູງເກນີ ໄປ, ບ່ ຕ່ າເກນີ ໄປ, ບ່ ຜອມເກນີ ໄປ, ບ່ ດາເກນີ ໄປ, ບ່ ຂາວເກນີ ໄປ, ບ່ ມຊີ າວມະນຸດໃດທຽມເທ່ າົ ແຕ່ ບ່ ສະເໝກີ ບັ ຄວາມງາມຂອງ ພວກທບິ ຜວິ ກາຍຂອງພະນາງລະອຽດອ່ ອນຄປຸຍ ນຸນຫຼປຸຍຝ້ືາຍກາຍຂອງພະນາງປ່ ຽນໄປຕາມລະດູເວາົ້ື ຄ ລະດູໜາວກາຍຂອງພະນາງຈະອບົ ອ່ ຸນເພ່ ອໃຫພື້ ະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ໄດຮ້ື ບັ ຄວາມອົບອ່ ຸ ນເມ່ ອເຖິງລະດູຮອື້ ນກາຍຂອງພະນາງຈະເປັນເພ່ ອໃຫພື້ ະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ໄດຮື້ ບັ ຄວາມ ເປັນກ່ ນິ ຕວົ ຂອງພະນາງຫອມຄກ່ ນິ ຈນັ , ກ່ ນິ ປາກຂອງພະນາງຫອມຄກ່ ນິ ດອກບວົ ພະນາງປະຕບິ ດັ ພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະ ພດັ ດວື້ ຍຄວາມພກັ ດເີ ປັນທ່ ສີ ຸດ, ຕ່ ນກ່ ອນ, ນອນພາຍຫງຼັ ຕາມພະໄທພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ທຸກປະການ. ສ່ ງິ ຄ່ ູບຸນຂອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ອກີ ປະການໜ່ ງຶ ຄ ຂຸ່ ນຄລງັ ແກວ້ື ທ່ ານເອນີ້ື ວ່ າ ຄະຫບົ ປະຕລິ ດັ ນະ ຂຸນຄລງັ ແກວ້ື ນເີື້ ກດີ ມາເພ່ ອຫາຊບັ ສມົ ບດັ ໃຫພ້ື ະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພັດການຫາຊັບຂອງຂຸ ນຄລັງແກວ້ື ນີບື້ ່ ໃຊຫ້ື າຊບັ ຄຄນົ ຫາຊັບ ອ່ ນໆທ່ ຄີ ອ້ື ງໃຫຄ້ື ວາມພະຍາຍາມແຕ່ ຂຸນຄລງັ ແກວ້ື ຂອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ມພີ ຽງຕາທບິ ສາມາດເບ່ ງິ ເຫນັ ຊບັ ສມົ ບດັ ທ່ ຝີ ່ ັງຢ່ ູໃນທ່ ຕີ ່ າງໆທ່ ວົ ແຜ່ ນດນິ ໄດ້ື ເມ່ ອພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ຄອື້ ງການຊບັ ຂຸ ນຄລງັ ກ່ ຈະໄປນາມາຖະວາຍຕາມຄວາມ ປະສງົ . ສ່ ງິ ຄ່ ູບຸນຂອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ອກີ ປະການໜ່ ງຶ ຄ ປະລນິ ຍາຍກົ ແກວື້ ທ່ ານເອນີ້ື ວ່ າປະລນິ ຜາຍກົ ລດັ ຕະນະ ປະລນິ ຍາຍກົ ກ່ ຄ ຜູປື້ ົກຄອງບາື້ ນເມອງຕາມພະລາດອງົ ການຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ທ່ ານຜູນື້ ຈະບາບດັ ທຸກບາລຸງສຸກ ປະຊາຊນົ ແທນພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ແລະ ການປົກຄອງຂອງປະລນິ ຍາຍກົ ແກວ້ື ຄນົ ນມີື້ ຄີ ວາມທຽງທາຄພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ປົກຄອງບາດດຽວປະຊາຊນົ ທ່ ວົ ໄປຈະປະສບົ ຄວາມສຸກສນັ ທ່ ວົ ໜາ້ື ດວ້ື ຍບາລະມຂີ ອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ . ການປົກຄອງຂອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພັດຕາມທ່ ພີ ະພຸດທະເຈາົື້ ບອກໄວໃ້ື ນພະໄຕປີດກົ ເບ່ ງິ ເປັນເລ່ ອງເຫຼອເຊ່ ອ ຫຼາຍເລ່ ອງ ເຊ່ ນັ ເລ່ ອງແກວື້ 10 ປະການ: ເລ່ ອງປົກຄອງໂລກທງັ ສໂີ ລກເປັນຕົນ້ື ໃນເລ່ ອງເຫ່ ຼາົ ນີ້ື ບາງເລ່ ອງກ່ ເຄີຍ ເປັນຄະຕຄິ ວາມເຊ່ ອຂອງຄນົ ໄທກ່ ມີ ເຊ່ ງິ ຈະໄດພື້ ຈິ າລະນາກນັ ຕ່ ໄປ. ປະການທາອດິ ເລ່ ອງຈກັ ລະແກວ້ື ຫຼ ຈະເວາົື້ ໃຫເ້ື ຫນັ ພາບພດົ ກນັ ຈະແຈງ້ື ກ່ ຕອື້ ງເອນີື້ ວ່ າວົງລແື້ ກວ້ື ທ່ ເີ ກີດຄ່ ູ ບຸນພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ນນັ້ື ເບ່ ງິ ເປັນເລ່ ອງແປກຢ່ ູໆກ່ ມວີ ງົ ລແື້ ກວ້ື ລ່ ອຍມາປາກດົ ໃນບາ້ື ນເມອງ ແລະ ໃຫແ້ື ສສະຫວ່ າງ ຄດວງອາທດິ ຊາວບາື້ ນຊາວເມອງແຕກຕ່ ນກນັ ທ່ ວົ ບ່ ໜາຊາວງົ ລແື້ ກວື້ ນຍີື້ ງັ ເຮດັ ໃຫພ້ື ະເຈາື້ ຈກັ ກະພດັ ເຫາະໄດອ້ື ກີ ດວ້ື ຍ ຖາ້ື ຈະປຽບການປາກດົ ຂອງວງົ ລແື້ ກວື້ ນນັ້ື ໃຫພ້ື ເຊ່ ອໄດກື້ ເຫນັ ຈະປຽບໄດດື້ ວ້ື ຍການປາກດົ ຂອງດາວຫາງທ່ ີ ດນົ ໆຈະມາປາກດົ ຄງັື້ ໜ່ ງຶ ແລະ ຂະນະປາກດົ ກ່ ມແີ ສງສະຫວ່ າງໄປທ່ ວົ ໃຫມ້ື ະນຸດໄດເ້ື ຫນັ ຈະແຕກຕ່ າງກນັ ກ່ ບ່ ອນ ທ່ ວີ ງລແື້ ກວື້ ຂອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພນັ ດນນັື້ ລ່ ອຍຢ່ ູຕາ ແລະ ຈບັ ຕອື້ ງໄດື້ ແຕ່ ດາວຫາງນນັ້ື ຢ່ ູສູງ ແລະ ຈບັ ຕອ້ື ງບ່ ເຖິງ ການປາກດົ ຂອງດາວຫາງມະນດຸ ທ່ ວົ ໄປມກັ ເຊ່ ອວ່ າເປັນເຫດໃຫເື້ ກດີ ຄວາມວບິ ດັ ຫຼ ບາງພວກອາດເຊ່ ອວ່ າເປັນເຫດ ໃຫເື້ ກດີ ຄວາມເປັນມງົ ຄນົ ກໄດ້ື ສ່ ວນວງົ ລແ້ື ກວ້ື ຂອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ນນັ້ື ເມ່ ອປາກດົ ແລວ້ື ກ່ ເຊ່ ອວ່ າສາ້ື ງຄວາມຍ່ ງິ ໃຫຍ່ ໃຫກື້ ບັ ພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ໄດື້ ເມ່ ອປຽບແບບນນັື້ ແລວ້ື ກ່ ພຈະເບ່ ງິ ເຫນັ ໄດດ້ື ວ້ື ຍວ່ າ ວງົ ລແື້ ກວ້ື ນນັື້ ໜາ້ື ຈະເປັນ ປະກດົ ການທ່ ເີ ກດີ ຂນຶ້ື ໄດໃື້ ນບາງຄງັື້ ບາງຄາວໃນຍາມທ່ ພີ ະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ມບີ ຸນໜາ້ື ທກິ ານສູງສງົ . ການປາກດົ ຂນຶ້ື ຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ນນັື້ ດນົ ໆຈະມສີ ກັ ອງົ ໜ່ ງຶ ແລະ ສາລບັ ປະຫວດັ ຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ນນັ້ື ຄງົ ຈະຮູກື້ ນັ ໃນລາດຊະສານກັ ຂອງອນິ ເດຍທ່ ວົ ໄປວ່ າຜູຈ້ື ະເປັນເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ໄດຈື້ ະຕອ້ື ງມຈີ ກັ ແກວື້ ລ່ ອຍນາໄປ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 48

ສ່ ູປະເທດຕ່ າງໆແລວື້ ກະສດັ ໃນປະເທດນນັ້ື ໆຈະຕອ້ື ງມາຕອ້ື ນຮບັ ຍອມຢ່ ູພາຍໃຕເ້ື ຂດຂນັ ເສມາ ກະສດັ ບາງອງົ ໃນ ຍຸ ກຕ່ ມາພະອງົ ຄງົ ເຫນັ ວ່ າ ພະອງົ ມຄີ ວາມສາມາດຫຼາຍປາບໄດທື້ ່ ວົ ທດິ ແຕ່ ບ່ ມຈີ ກັ ແກວ້ື ມາປາກດົ ພະອງົ ຈ່ ງຶ ສາື້ ງ ລະບຽບການເປັນເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ໃໝ່ ຄສ່ ງົ ມາ້ື ທ່ ຕີ ກົ ແຕ່ ງມາ້ື ອອກສງົ ຄາມໄປສ່ ູປະເທດຕ່ າງໆແລວື້ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ອົງນນັ້ື ກ່ ສະເດດັ ຕາມມາື້ ນນັ້ື ໄປຖາື້ ມາ້ື ເຂາົື້ ເຖງິ ອານາເຂດປະເທດໃດກະສດັ ປະເທດນນັ້ື ອອກມາຕອື້ ນຮບັ ມາື້ ແລະ ກອງຫບັ ກ່ ຖວ່ າຍອມແພແື້ ຕ່ ຖາ້ື ກະສດັ ປະເທດໃດຈບັ ມາ້ື ໄວກື້ ່ ເທ່ າົ ກບັ ວ່ າປະກາດຄວາມເປັນຜູຕ້ື ່ ຕາ້ື ນການເປັນຈກັ ກະພັດ ຂອງເຈາົ້ື ຂອງມາື້ ດ່ ງັ ນນັ້ື , ກ່ ຕອ້ື ງເຮດັ ສງົ ຄາມກນັ ເມ່ ອຊະນະໝດົ ແລວ້ື ກ່ ຍກົ ທບັ ກບັ ເມອງ ແລະ ຈາກນນັ້ື ພະລາຊາ ອງົ ນນັື້ ກຖວ່ າເປັນພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ແລວື້ ທ່ ານເອນີື້ ພທິ ກີ ານປະກາດຄວາມເປັນຈກັ ກະພດັ ດ່ ງັ ກ່ າວນນັ້ື ວາພທິ ີອກັ ສະວະເມດ ໜາື້ ຈະເຊ່ ອວ່ າພທິ ນີ ເີ້ື ອາົ ຕ່ ວົ ຢ່ າງມາຈາກການປາກດົ ຂອງຈກັ ແກວ້ື ຂອງເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ຕາມທພີ ະພຸ ດທະ ເຈາົື້ ເວາົື້ ໄວ.້ື ສ່ ວນເລ່ ອງພາຫະນະຄຊາື້ ງແກວ້ື ແລະ ມາ້ື ແກວ້ື ນນັື້ ທຸກວນັ ນໃີື້ ນກ່ ຸມປະເທດທນີ ບັ ຖພະພຸດສາສະໜາ ແລະ ໂດຍສະເພາະໄດຜ້ື ່ ານຄວາມຮູເື້ ລ່ ອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພັດມາກມຄີ ວາມເຊ່ ອວ່ າຊາ້ື ງເຜອກເປັນຊາ້ື ງ ທ່ ເີ ສມີ ບານລະມີ ຂອງພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຖາມວ່ າຄວາມເຊ່ ອແບບນນັ້ື ເອາົ ມາຈາກໃດ ຕອບວ່ າ ຄວາມເຊ່ ອຂນື້ ນີ້ື າມາຈາກຄວາມຮູທື້ ່ ານ ກ່ າວວ່ າ ຊາ້ື ງແກວ້ື ຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ເປັນຊາ້ື ງສຂີ າວປອດ ຊ່ ງຶ ກຄ ຊາື້ ງເຜອກເພາະເຫດນເີື້ ມ່ ອພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ທາງຕະເວນັ ອອກອງົ ໃດໄດຊ້ື າ້ື ງເຜອກມາກ່ ພະຍາຍາມຄດິ ທຽບວ່ າຄຊາ້ື ງແກວ້ື ຂອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ທງັ ທ່ ຊີ າ້ື ງເຜອກ ທໄີ ດມ້ື າເຫາະບ່ ໄດື້ ຕວົ ຢ່ າງທ່ ເີ ຮາົ ຮູກື້ ນັ ທ່ ວົ ໄປ ເຊນັ ພະທຽນລາຊາ ສະໄໝກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາ ເມ່ ອພະອງົ ໄດຊ້ື າ້ື ງ ເຜອກມາແລວື້ ຂຸ ນນາງ ທງັ ຫຼາຍກ່ ຖວາຍພະນາມພະອງົ ວ່ າພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພັດ ຕາມຄວາມເຊ່ ອທ່ ໄີ ດມື້ າຈາກອ່ ານ ເລ່ ອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ໃນພະໄຕປິດກົ ນນັື້ ເອງ ເມ່ ອເຮາົ ຕາມປະຫວດັ ສາດຈະພບົ ວ່ າຊາື້ ງເຜອກຂອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະ ພດັ ຜູຄື້ ອງກຸງສອີ ະຍູດທະຍາຫາໄດເ້ື ສມີ ບາລະມໃີ ຫພື້ ະອງົ ບ່ ກບັ ໄປສາື້ ງຄວາມເດອດຮອື້ ນພະລາດໂອລດົ ຕອື້ ງໄປ ເປັນຕວົ ປະກນັ ຢ່ ູປະເທດພະມາ້ື ທງັ ນເີ້ື ປັນເພາະກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາໄດຊ້ື າື້ ງເຜອກມາຫາຼ ຍ ເຊອກ ທາງພະມາື້ ຈ່ ງຶ ຂເອາົ ໄປໃຊດື້ ວ້ື ຍ ເມ່ ອບ່ ໃຫທ້ື ່ ານກເກດິ ສງົ ຄາມ ຜນົ ທ່ ສີ ຸດກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາເປັນຝ່ າຍເສຍໄຊ ແລະ ກ່ ຕອື້ ງຍອມມອບ ຊາ້ື ງເຜອກໃຫທ້ື ່ ານໄປ ນສີື້ ະແດງໃຫເ້ື ຫນັ ວ່ າ ຄວາມເຊ່ ອເລ່ ອງຊາ້ື ງເຜອກທ່ ເີ ຮາົ ນາມາປຽບທຽບກບັ ຊາ້ື ງເຜອກຂອງ ພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ຕາມຄາພພີ ະໄຕປິດກົ ນນັື້ ເປັນເລ່ ອງບ່ ມມີ ູນຄວາມຈງິ ເລຍີ ຊາ້ື ງເຜອກ ຫຼ ຊາ້ື ງແກວື້ ທ່ ຈີ ະເສມີ ບານ ລະມໃີ ຫພ້ື ະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈງິ ໆນນັື້ ຈະຕອື້ ງເປັນຊາື້ ງເຜອກທ່ ຍີ ່ າງອາກາດໄດ້ື ຈ່ ງຶ ຈະເປັນພາຫະນະຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະ ພດັ ທແີ ທຈື້ ງິ . ຄວາມຍ່ ງິ ໃຫຍ່ ຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ຕາມທ່ ທີ ່ ານກ່ າວໄວໃື້ ນພະໄຕປິດກົ ທ່ ໜີ າ້ື ພຈິ າລະນາອກີ ເລ່ ອງໜ່ ງຶ ຄ ການປົກຄອງແຜ່ ນດນິ ເພາະໃນພະໄຕປິດພອ້ື ມກບັ ອນັ ຖກົ ຖາທ່ ານກ່ າວວ່ າແຜ່ ນດນິ ທ່ ພີ ະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ປົກຄອງນນັື້ ມມີ ະຫາສະໝຸດທງັ ສເີ ປັນຂອບເຂດ ບ່ ອນນເີ້ື ຮດັ ໃຫບ້ື າງຄນົ ເຂາົ້ື ໃຈວ່ າອານາເຂດຂອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ມະຫາສະ ໝຸດທງັ 4 ທດິ ຄວາມເຂາົ້ື ໃຈດ່ ງັ ກ່ າວນນັ້ື ຜດິ ຄວາມຈງິ ທ່ ທີ ່ ານກ່ າວໄວໃື້ ນພະໄຕປິດກົ ເພາະຄວາມຈງິ ຄາວ່ າ \"ມມີ ະ ຫາສະໝຸດ 4 ເປັນຂອບເຂດ\" ນນັື້ ທ່ ານໝາຍເຖງິ ທະວບີ ທງັ ສທິີ ່ ພີ ະພຸ ດທະເຈາົື້ ເວາົ້ື ໄວໃ້ື ນພະໄຕປິດກົ ຫຼາຍແຫ່ ຼງວ່ າ ຈກັ ກະວານຂອງເຮາົ ແລະ ຈກັ ກະວານອ່ ນໆນນັ້ື ຈະມທີ ະວີບທ່ ມີ ະນຸດອາໄສຢ່ ູສທີ ະວີບ ຄາວ່ າ ທະວບີ ຂອງທ່ ານ ໝາຍເຖິງໂລກທ່ ມີ ະນຸດອາໄສອາຢ່ ູເພາະເຫດໃດທ່ ານຈ່ ງຶ ເອນີ້ື ໂລກວ່ າທະວບີ ຕອບວ່ າທານເອີນ້ື ໂລກວ່ າທະວບີ ກ່ ເພາະຄາວ່ າທະວບີ ແປວາ ເກາະທ່ ມີ ນີ າ້ື ລອ້ື ມຮອບໂລກຂອງເຮາົ ເມ່ ອເບ່ ງິ ລງົ ຈາກເທງິ ຈະເຫນັ ໂລກມນີ າື້ ອອ້ື ມຮອບ ເມ່ ອມນີ າອອ້ື ມຮອບແບບນພີ້ື ະອງົ ຈ່ ງຶ ເອນີ້ື ໂລກຂອງເຮາົ ວ່ າທະວີບເຖິງທະວບີ ອກີ ສາມທະວບີ ກ່ ຕກົ ຢ່ ູໃນສະພາບ ດຽວກນັ ຄ ມນີ າ້ື ອອ້ື ມຮອບສະນນັ້ື ທ່ ານຈ່ ງຶ ເອນີື້ ວ່ າທະວບີ ເຊນັ ກນັ ຄາວາພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ປົກຄອງແຜ່ ນດນິ ມມີ ະ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 49

ຫາສະໝຸດທງັ ສເີ ປັນຂອບເຂດກ່ ຄ ເຊ່ ງິ ປົກຄອງທະວບີ ທງັ ສີ ຫຼ ໂລກທງັ ສີ ເຊ່ ງິ ອອື້ ມຮອບໄປດວື້ ຍມະຫາສະໝຸດ ທງັ ສນີ ນັື້ ເອງ. ທ່ ນີ ມີ້ື າເຖງິ ບນັ ຫາວ່ າທະວບີ ທງັ ສີ ຫຼ ໂລກທງັ ສນີ ນັື້ ຢ່ ູບ່ ອນໃດ ການຈະຕອບບນັ ຫາຂນື້ ຄີ້ື ງົ ຈະຕອ້ື ງເອາົ ຄວາມ ຮູທື້ າງດາລາສາດເຂາົື້ ມາຊ່ ວຍຈ່ ງຶ ຈະພເບ່ ງິ ເຫນັ ໄດ້ື ແລະ ກ່ ອນທ່ ຕີ ອບບນັ ຫາຂນ້ື ຄີື້ ວນຈະເວາົື້ ເຖງິ ທະວບີ ທງັ ສຕີ າມທີ ພະພຸດທະເຈາົື້ ເວາົື້ ໄວໃ້ື ຫເື້ ຮາົ ເຫນັ ກນັ ກ່ ອນວ່ າເປັນແນວໃດພະພຸດທະເຈາົ້ື ເວາົ້ື ໄວໂ້ື ດຍສະຫຸຼບວ່ າ \"ມຈີ ກັ ກະວານຢ່ ູ ເປັນຈານວນນບັ ບ່ ຖວື້ ນ ແລະ ແຕ່ ລະຈກັ ກະວານນນັື້ ຈະປະກອບໄປດວ້ື ຍດວງອາທິດ 1 ດວງ, ດວງຈນັ 1 ດວງ ທະວບີ ເປັນທຢີ ່ ູຂອງມະນດຸ 4 ທະວບີ ໆ ສາລບັ ຈກັ ກະວານຂອງເຮາົ ກປະກອບໄປດວື້ ຍສ່ ງິ ເຫ່ ຼາົ ນນັ້ື ເຊ່ ນັ ກນັ ໃນທະວບີ ທງັ 4 ນນັື້ ມຊີ ່ ດ່ ງັ ຕ່ ໄປນ:ີ້ື ທະວບີ ທ່ ຢີ ່ ູທາງທດິ ຕະເວນັ ອອກຊ່ ປຸບພະວເິ ທຫະທະວບີ , ທະວບີ ທາງທດິ ຕະເວນັ ຕກົ ຊ່ ອະມລະໂຄຢານທະວບີ , ທະວບີ ທ່ ຢີ ່ ູທາງທດິ ໃຕຊ້ື ່ ຊມົ ພູທະວບີ , ທະວບີ ຢ່ ູທາງທດິ ເໜອ ຊ່ ອຸດຕະລະກຸຣຸທະວບີ ສາລບັ ຊມົ ພູທະວບີ ກ່ ຄໂລກທ່ ເີ ຮາົ ອາໄສຢ່ ູຂະນະນບີ້ື າງທ່ ານອາດຈະເຂາົ້ື ໃຈວ່ າ ຊມົ ພູທະວບີ ຄ ປະເທດອນິ ເດຍນນັື້ ເປັນຄວາມເຂາົື້ ໃຈຜດິ ເພາະຄວາມຈງິ ແລວ້ື ຄາວ່ າຊມົ ພູທະວບີ ທ່ ານໝາຍເຖິງໂລກນທີື້ ງັ ໂລກດ່ ງັ ນນັ້ື ເມ່ ອຊມົ ພູທະວບີ ກ່ ຄໂລກນທີ້ື ງັ ໂລກທະວບີ ອ່ ນອກີ ສາມນນັ້ື ກຄໂລກທ່ ມີ ະນຸດອາໄສຢ່ ູນນັ້ື ເອງເຊ່ ງິ ໂລກທງັ ສາມນນັື້ ຕອື້ ງອາໄສແສງ ສະຫວ່ າງຈາກດວງອາທດິ ດວງນຕີື້ ອ້ື ງອາໄສດວງຈນັ ດວງນຄີື້ ໂລກເຮາົ ເຊ່ ນັ ກນັ . ເມ່ ອເວາົ້ື ມາເຖງິ ບ່ ອນນແີື້ ລວື້ ກຄງົ ຈະຕອບບນັ ຫາທວີ ່ າໂລກທງັ ສາມນນັື້ ຢ່ ູທ່ ໃີ ດໄດແື້ ລວື້ ຕາມຄວາມເຊ່ ອຂອງ ປັກດາລາສາດ ທ່ ານເຊ່ ອວ່ າດາວບາງດວງອາດຈະມຄີ ນົ ອາໄສຢ່ ູ ເຊ່ ນັ : ດາວພຸດ, ດາວອງັ ຄານ ແລະ ດາວພະຫດັ ເປັນ ຕນົ້ື ບາງທດີ ວງດາວເຫ່ ຼາົ ນນັື້ ກຄ ໂລກທງັ ສາມ ຫຼ ທະວບີ ທງັ ສາມຕາມທພີ ະພຸດທະເຈາົ້ື ເວາົື້ ໄວກື້ ໄດຖ້ື າື້ ການສນັ ນດິ ຖານດ່ ງັ ກ່ າວເປັນຄວາມຈງິ ກໝາຍຄວາມວ່ າພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ນນັ້ື ພະອງົ ປົກຄອງຈກັ ກະວານທງັ ຈກັ ກະວານ ເພາະ ເຫດໃດຈ່ ງຶ ກ່ າວແບບນທີື້ ່ ກີ ່ າວແບບນີ້ື ກເພາະໃນຈກັ ກະວານໜ່ ງຶ ນນັ້ື ມມີ ະນຸດອາໄສຢ່ ູໃນທະວບີ ທງັ 4 ເຫ່ ຼາົ ນນັ້ື ແລະ ເມ່ ອພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ປົກຄອງທະວບີ ທງັື້ 4 ໄດແື້ ລວື້ ກ່ ເທ່ າົ ກບັ ວ່ າຊ່ ງຶ ປົກຄອງຈກັ ກະວານທງັ ຈກັ ກະວານນນັ້ື ເອງ ຊ່ ງຶ ຖາ້ື ຈະເວາົ້ື ແບບພາສາສະໄໝໃໝ່ ກຄງົ ຈະເວາົ້ື ໄດວ້ື ່ າພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ບ່ ແມ່ ນຈະປົກຄອງສະເພາະໂລກນເີິື້ ທ່ ົານນັ້ື ແຕ່ ຍງັ ປົກຄອງມະນຸດໃນຕ່ າງດາວອກີ ດວ້ື ຍ ນກັ ວທິ ະຍາສາດບາງທ່ ານໄຕດຂື້ ຽນນຍິ າຍເລ່ ອງສງົ ຄາມຕ່ າງຕາວ ເຊ່ ງິ ຖາື້ ເລ່ ອງເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ທ່ ເີ ວາົ້ື ໄວໃື້ ນພະໄຕປິດກົ ເປັນເລ່ ອງຈງິ ແລວື້ ສງົ ຄາມຕ່ າງດາວເຄຍີ ມມີ າແລວ້ື ທຸກຄງັື້ ທ່ ພີ ະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ເກດີ ຂນຶື້ ຈກັ ແກວ້ື ຈະພາພະອງົ ພອ້ື ມກອງທບັ ໄປປາບປາມໂລກທງັ ສາມ ຫຼ ໄປປາບປາມມະນຸດໃນດາວ ດວງອ່ ນຢ່ ູສະເໝີ ເລ່ ອງນເີື້ ທດັ ຈງິ ແນວໃດໃຫພ້ື ຈິ ລະນາຍານ ຫຼ ທ່ ານທ່ ຢີ າກຮູຄ້ື ວາມລະອຽດເລ່ ອງມະນຸດໃນໂລກ ອ່ ນອກີ ສາມໂລກ ກ່ ຫາອ່ ານໄດໃ້ື ນໜງັ ສ Py414 ຫຼ PY 241. ໄດກ້ື ່ າວໄວແ້ື ລວື້ ວ່ າເຈາົື້ ຈກັ ກະພັດນັນ້ື ເຊ່ ິງປົກຄອງແຜ່ ນດິນໂດຍທາເຊ່ ິງໃຫຜື້ ູປື້ ົກຄອງລັດນນັ້ື ໆ ແລະ ປະຊາຊນົ ທ່ ວົ ໄປຖຮກັ ສາສນິ 5 ເມ່ ອພະລາຊາ ແລະ ປະຊາຊນົ ຕງັ້ື ຢ່ ູໃນສນິ 5 ແລວ້ື ຄວາມສະຫງບົ ສຸກກ່ ຄວນຈະ ເກດີ ຂນຶື້ ທ່ ວົ ໄປບາງທ່ ານອາດຈະແຍງ້ື ວ່ າເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ບ່ ໄດປື້ ົກຄອງດວ້ື ຍທາເພາະໂລະຍາດແຍ່ ງຊງິ ລາດຊະສມົ ບດັ ຂອງປະເທດອ່ ນ ແລະ ສມົ ບດັ ຂອງພະລາຊາໃນໂລກອ່ ນອກີ ດວື້ ຍຄາແຍງ້ື ນຕີື້ ອບໄດວື້ ່ າເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ບ່ ໄດສື້ ະເດດັ ໄປແຍ່ ງສມົ ບດົ ຄນົ ອ່ ນເປັນພຽງໄປປະກດົ ພະອງົ ເທ່ າົ ນນັື້ ເມ່ ອພະລາຊາໃນປະເທດນນັື້ ໆມາຕອື້ ນຮບັ ແກວື້ ກ່ ບອກໃຫ້ື ປົກຄອງປະຊາຊນົ ດວື້ ຍສນິ 5 ເມ່ ອເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ສະເດດັ ໄປແລວື້ ພະລາຊາໃນລດັ ນນັ້ື ໆກ່ ປົກຄອງແຜ່ ນດິນຕ່ ໄປ ຄເກ່ າົ ບ່ ໄດເ້ື ສຍຫາຍຫຍງັ ເປັນແຕ່ ວ່ າຕອື້ ງເກງບາລະມຂີ ອງເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ເຊ່ ງິ ກຄ ຕອ້ື ງເສຍຄວາມເປັນໃຫຍ່ ຂອງ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 50

ຕນົ ໄປເມ່ ອເບ່ ງິ ໃນມຸມອດິ ສະຫຼະພາບແລວ້ື ກເທ່ າົ ກບັ ວ່ າເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ຊ່ ທຶ າລາຍອານາດຂອງຜູອື້ ່ ນຄວາມບ່ ມກັ ທາ ອາດຈະເກດີ ໃນດາື້ ນນແີ້ື ຕ່ ກ່ ມທີ າງແກໄື້ ດອ້ື ກີ ວ່ າຜູທື້ ່ ຈີ ະມາເປັນເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ນນັ້ື ຕອື້ ງມບີ ຸນຢ່ າງມະຫາສານ ແລະ ເປັນບຸນບາລະມທີ ່ ໃີ ຜກຕາມ ເມ່ ອເຫນັ ພະອງົ ແລວ້ື ກມຈີ ດິ ພກັ ດຍີ ອມຢ່ ູໃນພະໂອວາດໂດຍບ່ ຕອ້ື ງບງັ ຄບັ ຂ່ ູເມ່ ອພຈິ າ ລະນາແລວ້ື ເຂາົື້ ໃຈວ່ າພະລາຊາ ແລະ ມະນຸດທ່ ວົ ໄປຄງົ ຈະບ່ ມໃີ ຜແຂງຄນ ເພາະຫຍງັ ກເພາະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ພອ້ື ມ ກອງທັບເຫາະມາສູຮ້ື ົບກບັ ມະນຸດພນື້ ດນິ ເມ່ ອເປັນແບບນີແ້ື ລວື້ ມະນຸດໜາື້ ໃດຈະຍອມສູດ້ື ວື້ ຍມແີ ຕ່ ຈະເກງຢາ້ື ນ ເຄາົ ລບົ ກາບໄຫວກ້ື ນັ ເປັນຈາ້ື ລະຫວນັ ເພາະເຖິງຢ່ າງໃດຕວົ ເອງກ່ ບ່ ມທີ າງສູເ້ື ຂາົ ໄດເ້ື ລຍີ ເພາະສະນນັ້ື ເມ່ ອເປັນແບບ ນນັ້ື ກເທ່ າົ ກບັ ວ່ າພະລາຊາໃນລດັ ນນັ້ື ໆຍອມນອບນອື້ ມໂດຍຄວາມຍນິ ດີ ແລະ ຍອມຫຸດຼ ອານາດຂອງຕນົ ເອງ ເມ່ ອມີ ອານາດໃຫເ້ື ຂາົ ດວ້ື ຍໃຈພກັ ດແີ ບບນແີ້ື ລວື້ ຈະໄປໂທດເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ວ່ າມາທາລາຍອານາດຂອງພະລາຊາໃນເຂດ ແຄວນ້ື ຕ່ າງໆຫາໄດບື້ ່ ການທ່ ຕີ ອ້ື ງເປັນອນັ ທ່ ທີ ຸກຄນົ ຕອ້ື ງສະຫຸຼບວ່ າທ່ ານຜູມື້ ບີ ຸນມາເກດີ ແລວ້ື ເຮາົ ຈະຕອື້ ງເປັນບລິວານ ຂອງເຂາົ ເພາະບຸນເຮາົ ນອ້ື ຍ. ລະບບົ ການປົກຄອງໃນຮູບທາມາທປິ ະໄຕທທີ ່ ານເວາົ້ື ໄວໃື້ ນພະໄຕປີຕກົ ອາດຈະບ່ ເປັນຖກໃຈຂອງບາງທ່ ານ ເພາະອ່ ານແລວື້ ເບ່ ງິ ເປັນເລ່ ອງເຫອຼ ເຊ່ ອຄນົ ບາງຄນົ ອາດຈະບ່ ເຊ່ ອເລ່ ອງບດົ ບາລະມກີ ່ ໄດຖ້ື າ້ື ເປັນແບບວ່ ານກ່ ລອງມາ ພຈິ າລະນາລະບບົ ທນັ ມາທປິ ະໄຕອກີ ລະບບົ ໜ່ ງຶ ເຊ່ ງິ ຈະໄຄດກ້ື ່ າວຕ່ ໄປ 1. ທາມາທປິ ະໄຕໃນສະຖານການປັດຈບຸ ນັ ການປົກຄອງທ່ ເີ ອນີື້ ວ່ າ ທາມາທປິ ະໄຕໂດຍຄວາມໝາຍກ່ ຄ ການປົກຄອງທ່ ຄີ ວາມຖກຕອ້ື ງເປັນຫກຼັ ປະຕບິ ດັ ກ່ ການປົກຄອງທ່ ຈີ ະຢຶດຄວາມຖກຕອ້ື ງເປັນຫກຼັ ປະຕບິ ດັ ໄດຈ້ື າເປັນຈະຕອື້ ງຮູເ້ື ລຍີ ກ່ ອນວ່ າຫຍງັ ຄຄວາມຖກຕອ້ື ງ ຫຼ ຫຍງັ ເປັນທາ, ຫຍງັ ບ່ ເປັນທາເພາະຖາື້ ບ່ ຮູມ້ື າກ່ ອນວ່ າຄວາມຖກຕອື້ ງຄຫຍງັ ແລວ້ື ບາງທ່ ອີ າດຈະເຮດັ ຜດິ ພາດໄດງ້ື ່າຍ ຕວົ ຢ່ າງເຊ່ ນັ : ລດັ ຖະບານທ່ ມີ າຈາກການເລອກຕງັື້ ປະກາດນະໂຍບາຍວ່ າ ຂາ້ື ລາດການປະຈຮຕງັື້ ແຕ່ ອະທບິ ດລີ ງົ ໄປ ຫາ້ື ມສາພາດໜງັ ສພມິ ໃນແບບຕາໜລີ ດັ ຖະບານແຕ່ ດຄີ ນດວີ ທິ ະຍຸທະຫານອອກຂ່ າວຕາໜລິ ດັ ຖະບານລດັ ຖະບານ ກ່ ເສຍີ ທ່ ເີ ສຍກ່ ເພາະຢາື້ ນບ່ ກາື້ ຕ່ ວ່ າທະຫານດຽວຈະຖກປະຕບິ ດັ ການເມນີ ເສຍີ ຂອງລດັ ຖະບານຢ່ າງນຜີື້ ດິ ຫຼ ຖກ ຕອບໄດວື້ ່ າຜດິ ຖາມວ່ າຜດິ ບ່ ອນໃດຕອບວ່ າຜດິ ເພາະຄວາມຢື້ານຈະໝດົ ອານາດທ່ ຂີ າ້ື ລາດການພນົ ລະເຮອນທ່ ບີ ່ ມີ ອາວຸດອອກ ຂ່ າວຕາໜໜີ ອື້ ຍກ່ ອອກທ່ ອີ ອກທ່ າຈະເອາົ ເລ່ ອງແຕ່ ພຂາ້ື ລາດການມອີ າວຸດອອກຂ່ າວຕາໜກີ ບັ ເຮດັ ເສຍີ ການສະແດງອອກຂອງລດັ ຖະບານແບບນເີື້ ຮດັ ໃຫປ້ື ະຊາຊນົ ເບ່ ງິ ເຫນັ ວ່ າ ລດັ ຖະບານນອີື້ ່ ອນແອລງົ ໂທດຜູກື້ ະທາຜດິ ໄດສ້ື ະເພາະຜູກື້ ະທາຜດິ ທບີ ່ ມອີ າວຸດ ແຕ່ ຜູເ້ື ຮດັ ຜດິ ທ່ ມີ ອີ າວຸດກບັ ບ່ ກາ້ື ແຕະຕອ້ື ງ ເມ່ ອເປັນແບບນລິ້ື ດັ ຖະບານແບບ ນຈີ້ື ະປົກປອ້ື ງປະຊາຊນົ ໄດແ້ື ນວໃດເມ່ ອປະຊາຊນົ ຄດິ ແບບນແີ້ື ລວື້ ຄວາມສດັ ທາຕ່ ລດັ ຖະບານຂອງປະຊາຊນົ ກ່ ໝດົ ໄປເມ່ ອປະຊາຊນົ ບ່ ສດັ ທາລດັ ຖະບານແລວ້ື ການປົກຄອງ ຫຼ ການບລຫິ ານງານຂອງລດັ ກ່ ຕດິ ຂດັ ເພາະປະຊາຊນົ ບ່ ຮ່ ວມມເພາະເຫດນຜີ້ື ູປື້ ົກຄອງຈ່ ງົ ຈາເປັນຕອ້ື ງຮູວື້ ່ າຫຍງັ ເປັນທາ ແລະ ບ່ ເປັນທາຖານການປົກຄອງທ່ ທີ ່ ຽງທາທ່ ທີ ຸດ ກ ຄ ການປົກຄອງທ່ ເີ ວນັ້ື ຈາກອະຄະຕິ 4 ປະການອະຄະຕິ 4 ປະການຄ: 1. ດາເນນີ ການປົກຄອງ ຫຼ ບລກິ ານເພາະຮກັ ມກັ ກບົ ຄນົ ບາງກ່ ຸມ 2. ດາເນນີ ການປົກຄອງ ຫຼ ບລກິ ານເພາະຄວາມຫງຼົ ບ່ ຮູທ້ື ນັ ເຫດການ 3. ດາເນນີ ການປົກຄອງ ຫຼ ບລກິ ານເພາະຄວາມຢາ້ື ນຄນົ ບາງຄນົ ຫຼ ບາງກ່ ຸມ 2. ດາເນນີ ການປົກຄອງ ຫຼ ບລກິ ານເພາະຮກັ ມກັ ກບັ ຄນົ ບາງກ່ ຸມ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 51

ລກັ ສະນະຂອງການປົກຄອງທອີ ະຄະຕເິ ພາະຄວາມກບັ ຄນົ ບາງກ່ ຸມມລີ ກັ ສະນະເປັນແນວໃດຜູປ້ື ົກຄອງທ່ ີ ປະຖິມ້ື ຄວາມທຽງທາໄປແຕ່ ກບັ ໄປຢຶດຜນົ ປະໂຫຍດຂອງພວກຍາດມດີ ແທນຜົນປະໂຫຍດຂອງປວງຊົນການ ປົກຄອງໃນລກັ ສະນະນເິື້ ອນີ້ື ວ່ າ ການປົກຄອງທ່ ລີ າອຽງເພາະຄວາມຮກັ ມກັ ພກນັ ຜນົ ຂອງການປົກຄອງໃນຮູບນີຈື້ ະ ສາື້ ງຄວາມທຸກເດອດຮອື້ ນໃຫກື້ ບັ ປະຊາຊນົ ຂຍື້ ກົ ຕວົ ຢ່ າງ ເລ່ ອງການອອກກດົ ໝາຍສະເພາະຄນົ ບາງກ່ ຸມມາເປັນອຸ ທາຫອນປະເທດໄທມປີ ະຊາຊນົ ປະມານ 50 ລາ້ື ນຄນົ ໃນປະຊາຊນົ 50 ລາື້ ນຄນົ ນມີື້ ຄີ ນົ ລວຍກ່ ຸມໜ່ ງ ຢດຄອງທ່ ີ ດນິ ໄວຄັ ນົ ລະປະມານຮອ້ື ຍໄຮ່ ເຖິງພນັ ໄຮ່ ຂນຶ້ື ໄປ ສ່ ວນຄນົ ຈນົ ທ່ ເີ ປັນຄນົ ສ່ ວນໃຫຍ່ ຂອງປະເທດບາງຄນົ ມທີ ່ ດີ ິນທາ ກນິ ພຽງຄນົ ລະບ່ ເກນີ 10 ໄຮ່ ຫຼ ບາງຄນົ ບ່ ມທີ ່ ດີ ນິ ເປັນຂອງຕວົ ເອງເລຍີ ຕອ້ື ງເຊ່ າົ ທ່ ດີ ນິ ເຂາົ ທາມາຫາກນິ ສະພາບການ ເປັນແບບນີມ້ື າດົນ ແລວ້ື ຕ່ ມາສະໄໝຈອມພນົ ປ.ພິບູນສງົ ຄາມ ເປັນນາຍກົ ລດັ ຖະມນົ ຕີ ໄດອ້ື ອກກດົ ໝາຍໃຫ້ື ປະຊາຊນົ ຄນົ ໄທມສີ ດິ ທຖິ ຄອງທ່ ດີ ນິ ໄດຄ້ື ນົ ລະ 50 ໄຮ່ ແຕ່ ໃນກດົ ໝາຍສະບບັ ນໄິື້ ດມ້ື ເີ ທສະເພາະການໃຫໂື້ ອກາດ ຄນົ ທ່ ຄີ ອງທ່ ດີ ນິ ເປັນເວລາສບິ ກວ່ າປິເພ່ ອທ່ ຈີ ະໄດຂ້ື າຍ ຫຼ ໂອນທ່ ດີ ນິ ຂອງຕນົ ໃຫເ້ື ຫອຼ ພຽງ 50 ໄຮ່ ແຕ່ ພເຖງິ ເວລາ ທ່ ກີ ດົ ໝາຍກາໜດົ ຈອມພນົ ສະຖດິ ທະນະລດັ ຜູເ້ື ປັນນາຍກົ ລດັ ຖະມນົ ຕໃີ ນສະໄໝນນັື້ ມຄີ ວາມເຫນັ ວ່ າ ຖາ້ື ປ່ ອຍ ໃຫກື້ ດົ ໝາຍສະບບັ ນອີ້ື ອກມາບັງຄບັ ໃຊແ້ື ລວື້ ຍາດພນີ ອື້ ງ ແລະ ຕວົ ເອງກ່ ຄງົ ຈະມທີ ່ ດີ ນິ ນອື້ ຍລງົ ເພ່ ອເຫນັ ແກ່ ປະໂຫຍດຂອງຕນົ ເອງ ແລະ ຍາດພນີ ອື້ ງພອື້ ມຄນົ ລວຍອ່ ນໆຈ່ ງຶ ອອກປະກາດຄະນະປະຕວິ ັດໃຫງ້ື ດົ ໃຊກື້ ດົ ໝາຍ ມາດຕານຜີ້ື ນົ ຂອງການອອກປະກາດຄະນະປະຕວິ ດັ ສະບບັ ນທີ້ື າໃຫຄ້ື ນົ ລວຍທ່ ຖີ ຄອງທ່ ດີ ນິ ຢ່ ູຫຼວງຫຼາຍກ່ ຍງັ ຖຄອງ ທ່ ດີ ນິ ໄດຄື້ ເກ່ າົ ສາລບັ ຄນົ ບ່ ມທີ ່ ດີ ນິ ທາມາຫາກນິ ບ່ ມຄີ ເກ່ າົ ຕອ້ື ງເຊ່ າົ ທ່ ດີ ນິ ເຂາົ ທາກນິ ຕ່ ໄປຈະໄປບຸກເບກີ ໃໝ່ ກ່ ເປັນປ່ າ ສະຫງວນ ຢ້ືານຈະຖກຈບັ ກ່ ຸມເມ່ ອເປັນແບບນຄີ້ື ນົ ຈນົ ກ່ ຈນົ ຢ່ ູຕ່ ໄປບ່ ມໂີ ອກາດລມຕາອາ້ື ປາກໄດນ້ື ຄີື້ ຜນົ ຂອງການ ປົກຄອງທ່ ລີ າອຽງເພາະຄວາມຮກັ ມກັ ກບັ ບຸກຄນົ ບາງກ່ ຸມການປົກຄອງແບບນບີ້ື ່ ເປັນທາມາທປິ ະໄຕຄບ່ ຖທາເປັນ ໃຫຍ່ . 3. ດາເນນີ ການປົກຄອງ ຫຼ ບລກິ ານເພາະບ່ ມກັ ຄນົ ບາງກ່ ຸມ (ໂທສາຄະຕ)ິ ລກັ ສະນະການປົກຄອງທ່ ມີ ອີ ະຄະຕເິ ພາະບ່ ມກັ ຄນົ ບາງກ່ ຸມ ຫຼ ອາດຈະບາງຄນົ ມລີ ກັ ສະນະເປັນແນວໃດ ຜູ້ື ປົກຄອງປະລະຖິມື້ ຄວາມເປັນກາງຈອງເວນຄນົ ບາງຄນົ ຫຼ ບາງກ່ ຸມວ່ າຄນົ ນກີ້ື ່ ຸມນເີ້ື ຄຍີ ເວາົື້ ຕ່ ຕາ້ື ນເຮາົ ເຄຍີ ຂດັ ຂວາງ ຄວາມຈະເລນີ ກາື້ ວໜາ້ື ຂອງເຮາົ ເຄຍີ ສະແດງຄວາມບ່ ເປັນມດີ ຕ່ ເຮາົ ເຄຍີ ສະແດງຄວາມເຢັນຊາຕ່ ເຮາົ ເຄຍີ ດາວ່ າເຮາົ ແລວ້ື ບ່ ອານວຍປະໂຫຍດທ່ ເີ ຂາົ ຈະຕອື້ ງໄດຮື້ ັບໃຫແື້ ກ່ ຄົນນນັື້ ຫຼ ຄນົ ກ່ ຸມນນັື້ ເຖງິ ເຂາົ ຈະເຮດັ ຖກວທິ ກີ ານກ່ ຕາມ ການປົກຄອງແບບນີ້ື ຫຼ ການບລຫິ ານແບບນເີ້ື ອນີື້ ວ່ າປົກຄອງດວື້ ຍຄວາມລາອຽງເພາະຄວາມຄຽດຊງັ . ຕາມທ່ ກີ ່ າວມານີື້ ເປັນການເວາົ້ື ເຖງິ ການປົກຄອງ ຫຼ ການບລກິ ານລະດບັ ລ່ ຸມຄວາມຈງິ ການປົກຄອງຕາມທ່ ີ ກາລງັ ກ່ າວຢ່ ູນີື້ ມ່ ຸງກາວນະໂຍບາຍການປົກຄອງຂອງລດັ ຖະບານ ເຊ່ ງິ ເປັນນະໂຍບາຍທ່ ໃີ ຫປ້ື ະໂຫຍດໃຫໂ້ື ທດແກ່ ປະຊາຊນົ ໂດຍສ່ ວນລວມແຕ່ ເມ່ ອເວາົື້ ລງົ ການວາງນະໂຍບາຍຂອງລດັ ທຢີ ນຢ່ ູເທງິ ຄວາມລາອ່ ຽງ ເພາະຄຽດກນັ ຫຼ ບ່ ມກັ ກນັ ຈະບ່ ພບົ ການກະທາໃນລະດບັ ນນັື້ ເພາະແທບຈະບ່ ມເີ ລຍີ ທ່ ລີ ດັ ຖະບານ ຫຼ ພະມະຫາກະສດັ ຈະອອກກດົ ໝາຍບງັ ຄບັ ໃຊທື້ ່ ວົ ປະເທດເພາະຄຽດຄນົ ບາງຄນົ ສ່ ວນໃຫຍ່ ການບລກິ ານ ຫຼ ການປົກຄອງທ່ ລີ າອ່ ຽງເພາະຄວາມ ຄຽດ ຫຼ ຄວາມກຽດຊງັ ຈະເກດີ ສະເພາະຄນົ ຕ່ ຄນົ ເທ່ າົ ນນັ້ື ເມ່ ອລະດບັ ສູງຫາບ່ ໄດກື້ ່ ຈາເປັນຢ່ ູເອງທ່ ຈີ ະຕອື້ ງຍກົ ຕົວ ຢ່ າງການບລກິ ານລະດບັ ລ່ ຸມເຊ່ ງິ ມຢີ ່ ູທ່ ວົ ໄປທ່ ເີ ຈາົື້ ໜາ້ື ທ່ ຂີ ອງລດັ ບລກິ ານປະຊາຊນົ ເພາະບ່ ມກັ ໜາື້ ກນັ ແຕ່ ຈະເວາົື້ ວ່ າ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 52

ນະໂຍບາຍລະດບັ ສູງທ່ ເີ ກດີ ເພາະຄວາມລາອ່ ຽງເພາະຄວາມຄຽດ ຫຼ ກຽດຊງັ ກນັ ບ່ ມເີ ສຍີ ເລຍີ ຄງົ ບ່ ໄດເ້ື ພາະມບີ າງຄ ກນັ ທ່ ກີ ດົ ໝາຍບ່ າງສະບບັ ອອກບ່ ໄດເື້ ພາະຄວາມກຽດຊງັ ກນັ ເປັນສ່ ວນຕວົ ເຊ່ ງິ ຈະຍກົ ຕວົ ຢ່ າງໃຫພື້ ຈິ າລະນາໂດຍຈະ ບ່ ອອກຊ່ ຂອງທ່ ານເຫ່ າຼົ ນນັ້ື . ດນົ ມາແລວື້ ສະໄໝທ່ ເີ ມອງໄທມລີ ດັ ຖະບານເປັນຄະນະປະຕວິ ດັ ມທີ ະຫານອາກາດຍດົ ພນົ ອາກາກາດໂທຜູື້ ໜ່ ງຶ ຖກຄອງຍດົ ແລະ ຕາແໜ່ ງພຽງແຕ່ ພນົ ອາກາດໂທເຖິງສບິ ປີຕ່ ມາເມ່ ອຄະນະລດັ ຖະບານຊຸດນນັື້ ຖກປະຊາຊນົ ຂບັ ໄລ່ ອອກໄປແລວ້ື ປ່ ຽນລດັ ຖະບານໃໝ່ ນາຍພນົ ອາກາດໂທຜູນື້ ນັ້ື ຈ່ ງຶ ໄດເ້ື ລອນຍດົ ເປັນນາຍພນົ ອາກາດເອກໃນ ກອງທບັ ອາກາດວ່ າການທ່ ທີ ່ ານນາຍພນົ ອາກາດຄນົ ນນັື້ ບ່ ໄດເື້ ລອນຍດົ ເລຍີ ເປັນເພາະທ່ ານຫວົ ໜາ້ື ລດັ ຖະບານບ່ ມກັ ໜາ້ື ຕ່ ມາລດັ ຖະບານໃໝ່ ໄດໃື້ ຊທ້ື າມະນນູ ການປົກຄອງມາດຕາ 17 ຢດຊບັ ສນິ ຂອງຫວົ ໜາ້ື ລດັ ຖະບານທຖີ ກຂບັ ໄລ່ ຕາມຄາຮຽກຮອ້ື ງຂອງປະຊາຊົນຫຼາຍປີຜ່ ານໄປຜູທ້ື ີຖກຢດຊັບພະຍາຍາມຂຊັບຄນແຕ່ ກ່ ໄດຮ້ື ັບການປະຕິເສດ ຕະຫຼອດມາຕ່ ມາຜູຖື້ ກຢດຊບັ ເຮດັ ເລ່ ອງຟອື້ ງສານເພ່ ອຂໃຫສ້ື ານສ່ ງັ ຄນຊບັ ໃຫຕ້ື ນົ ໂດຍອາ້ື ງວ່ າລດັ ຖະບານເຮດັ ເກນີ ເຫດ ສານວເິ ຄາະແລວື້ ກ່ ຍກົ ຟອື້ ງໄປໂດຍໃຫເື້ ຫດຜນົ ວ່ າລດັ ຖະບານຢດຊບັ ຕາມມາດຕາ 17 ແຫ່ ງລດັ ຖະທາມະນນູ ການປົກຄອງເຊ່ ງິ ຜູຖື້ ກຢດຊບັ ເປັນຜູຮ້ື ່ າງທານນູ ສະບບັ ນອີື້ ອກມາເປັນກດົ ໝາຍດວື້ ຍຕວົ ເອງ ເມ່ ອສານສງັ ແບບນີື້ ແລວ້ື ກ່ ໜາື້ ຈະຈບົ ເລ່ ອງ ແຕ່ ທ່ ານຜູນື້ ຍີ້ື ງັ ບ່ ຍອມຈບົ ຍງັ ພະຍາຍາມຈະຂຄວາມຊ່ ວຍເຫອຼ ທາງລດັ ຖະສະພາອກີ . ຊວີ ດິ ຄນົ ເຮາົ ບ່ ແນ່ ນອນມນື້ ອີ້ື າດຕກົ ອບັ ແຕ່ ມອື້ ່ ນອາດຈະຜະງາດຂນຶື້ ມາກໄດເ້ື ພາະສະນນັື້ ຄນົ ເຮາົ ຢ່ າໄດດ້ື ູ ໝ່ ນິ ປະໝາດກນັ ທ່ ເີ ກນີ ມາແບບນເີື້ ພາະຕອື້ ງການຈະບອກວ່ າທ່ ານນາຍພນົ ອາກາດເອກຄນົ ນນັື້ ຕ່ ມາໄດຮື້ ບັ ຄວາມໄວື້ ວາງໃຈເປັນປະທານລດັ ຖະສະພາ ເຊ່ ງິ ເປັນສະຖາບນັ ທາງນຕິ ບິ ນັ ຍດັ ຊູຊູກື້ ເຊ່ ງິ ເປັນທ່ ເີ ພ່ ງິ ສຸດທາ້ື ຍຂອງຜູຖື້ ກຢຶດຊບັ ທ່ ໄີ ດເື້ ວາົ້ື ເຖງິ ຂາື້ ງຕນົ້ື ຕາມທ່ ໄີ ດກື້ ່ າວມາແລວື້ ວ່ າເຂາົ ຜູຖື້ ກຢຶດຊບັ ບ່ ຍອມຢຸດດນິ ຫນົ ເຖິງສານຈະຍກົ ຟອ້ື ງແລວ້ື ກ່ ຕາມ ທ່ ານກ່ ຍງັ ຫາທາງເພ່ ອຂຊບັ ຄນມາໃຫໄ້ື ດ້ື ເມ່ ອລດັ ຖະບານກ່ ບ່ ຍອມຄນໃຫກ້ື ່ ເພ່ ງິ ສານ ແລະ ເມ່ ອສານກ່ ບ່ ຍອມເອາົ ເລ່ ອງອກີ ກ່ ເຫຼອທາງດຽວຄ ທາງລດັ ຖະສະພາເພາະ, ສະນນັື້ ທ່ ານຜູຖື້ ກຢຶດຊບັ ຈ່ ງົ ເຮດັ ເລ່ ອງເຖິງລັດສະພາດວ້ື ຍ ຫວງັ ວ່ າທາງລດັ ສະພາຈະໄດອ້ື ອກເປັນກດົ ໝາຍຄນຊບັ ໃຫຕື້ ນົ ທ່ ານຜູນື້ ຄີື້ ງົ ລມໄປວ່ າປະທານລດັ ຖະສະພາທ່ ຕີ ນົ ຈະ ຂຄວາມຊ່ ວຍເຫຼອຈາກທ່ ານນນັື້ ຕວົ ເຄຍີ ເຮດັ ກບັ ທ່ ານແນວໃດຄນົ ເຮາົ ກ່ ເປັນແບບນີື້ ແລະ ຍາມເມ່ ອມອີ ານາດກ່ ບ່ ເຄຍີ ເບ່ ງິ ຫວົ ອກົ ຂອງໃຜ ແຕ່ ຍາມເມ່ ອຕນົ ເດອດຮອ້ື ນກ່ ແລ່ ນໄປຂຄວາມຊ່ ວຍເຫຼອຈາກທ່ ານ ແມ່ ນຈາກຄນົ ທຕີ ນົ ເຄຍີ ເຮດັ ຄວາມເຈບັ ຊາໃຫເື້ ຂາົ ມາກ່ ອນກ່ ບ່ ເວນັື້ ທາງທ່ ານປະທານລດັ ຖະສະພາເອງ ທ່ ານກ່ ຄງົ ບ່ ເຄຍີ ຄດິ ຄກນັ ວ່ າ ຈກັ ມໜ້ື ່ ງຶ ຄນົ ທ່ ເີ ຮດັ ກບັ ທ່ ານຈະຕອື້ ງມາຂໃຫທື້ ່ ານຊ່ ວຍເຫຼອ ເມ່ ອທ່ ານໄດຮື້ ບັ ຄາຮອ້ື ງຂອງຜູຖື້ ກຢຶດຊບັ ແລວ້ື ທ່ ານ ຄງົ ພຈິ າລະນາເຫນັ ວ່ າເລ່ ອງນມີື້ ນັ ຈບົ ໄປແລວ້ື ທງັ ລດັ ຖະບານ ແລະ ສານຕ່ າງກ່ ປະຕເິ ສດທ່ ຈີ ະດາເນນີ ການໃຫຖື້ າື້ ຂນື້ ທ່ ານນາເລ່ ອງທາງສະພາເພ່ ອຶ ອອກພະລາຊະບນັ ຍດັ ຄນຊບັ ລ່ ນົ ໃຫກື້ ບັ ຜູນື້ ແີື້ ລວື້ ທ່ ານຄງົ ຈະຖກດ່ າແນ່ ເພາະ ສະ ນນັື້ ທ່ ານປະທານລດັ ຖະສະພາຈ່ ງົ ເກບັ ເລ່ ອງໄວບື້ ່ ດາເນນີ ການຢ່ າງໃດໂດຍໃຫເື້ ຫດຜນົ ວ່ າເລ່ ອງນສີ້ື ານຍກົ ຟ້ືອງໄປ ແລວ້ື ກ່ ໜາື້ ຈະຍຸດຕກິ ນັ ເລ່ ອງກ່ ເປັນອນັ ຈບົ ລງົ ງ່າຍໆໂດຍທ່ ານຜູຖື້ ກຢຶດຊບັ ບ່ ໄດຫື້ ຍງັ ຄນໄປເລຍີ . ການທ່ ທີ ່ ານປະທານລດັ ຖະສະພາປະຕເິ ສດທ່ ຈີ ະອອກເປັນກດົ ໝາຍຄນຊບັ ລ່ ນົ ໃຫຜື້ ູຮື້ ອ້ື ງຟອື້ ງນນັ້ື ເຮາົ ອາດ ຈະພຈິ າລະນາໄດສື້ ອງແນວທາງຄແນວທາງໜ່ ງຶ ທ່ ານເຫນັ ດວື້ ຍຄວາມບລສິ ຸດໃຈຈງິ ໆວ່ າເລ່ ອງມນັ ຈບົ ໄປແລວື້ ເພາະ ສານຍກົ ຟອ້ື ງຄະດນີ ແີ້ື ລວ້ື ກ່ ບ່ ຄວນຈະຮຟື້ ນ້ື ຂນຶ້ື ມາອກີ ອກີ ແນວທາງໜ່ ງຶ ທ່ ານອາດຈະມຄີ ວາມຄຽດຢ່ ູໃນໃຈວ່ າ ຄນົ ຄົ ນນທີື້ າລາຍນາ້ື ໃຈເຮາົ ມາຕະຫຼອດເຖງິ ສບິ ປີ ເທ່ ອນຈີ້ື ະມາຂໃຫເ້ື ຮາົ ອອກກດົ ໝາຍຄນຊັບສິນໃຫໃ້ື ຜບ່ າງຄົນທ່ ີຈະ ເຮດັ ໃຫຄ້ື ນົ ເອາົ ຄວາມເຈບັ ຊາມນັ ເປັນແນວໃດທ່ ານອາດຈະຄດິ ແບບນແີື້ ລວື້ ກ່ ບ່ ດາເນນີ ການໃຫເ້ື ພ່ ອເປັນການແກ ້ື ແຄນ້ື ເລ່ ອງອະດດີ ກ່ ໄດື້ ຖາ້ື ຫາກທ່ ານປະທານລດັ ຖະສະພາທ່ ານຄດິ ແບບນນັື້ ແລວື້ ບ່ ອອກກດົ ໝາຍໃຫກ້ື ເປັນການ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 53

ສະແດງວ່ າທ່ ານມຄີ ວາມຄຽດຄນົ ຜູນື້ ຢີ້ື ່ ູຊອກຫາທາງລະງບັ ບ່ ໃຫອື້ ອກກດົ ໝາຍຄນຊບັ ສນິ . ນຄີ້ື ຄວາມບ່ ເປັນທາໃນການປົກຄອງທ່ ເີ ກດີ ເພາະຄວາມບ່ ມກັ ກນັ ຫຼ ຄຽດກຽດຊງັ ກນັ ແຕ່ ໃນເລ່ ອງແມ່ ນທ່ ານ ຈະເຮດັ ໄປດວື້ ຍຄວາມກຽດແຄນ້ື ເລ່ ອງເກ່ າົ ໆປະຊາຊນົ ທ່ ວົ ໄປກ່ ໃຫອ້ື ະໄພເຂາົ ແລະ ມກັ ໃຈທ່ ເີ ຂາົ ໄດໂ້ື ອກາດແກ ້ື ແຄນື້ ຄນົ ຜູນື້ ຈີ້ື ະຢ່ າງໄດກ້ື ່ ຕາມເມ່ ອເບ່ ງິ ໂດຍສາຍຕາຂອງທາມາທປິ ະໄຕແລວື້ ຈະເຫນັ ວ່ າການທ່ ກີ ດົ ໝາຍສະບັບນີ້ື ອອກບ່ ໄດບື້ ່ ແມ່ ນເພາະຄວາມເປັນທາບ່ ແຕ່ ອອກບ່ ໄດເື້ ພາະຄວາມຄຽດຊງັ ກນັ ຕ່ າງຫາກລກັ ສະເພາະແບບນເີື້ ອນີ້ື ວ່ າ ການປົກຄອງ ຫຼ ການບລກິ ານທ່ ລີ າອຽງເພາະບ່ ມກັ ກນັ . 3. ດາເນນີ ການປົກຄອງ ຫຼ ບລກິ ານເພາະຄວາມບ່ ຮູທື້ ນັ ເຫດການ (ໂມຫາຄະຕ)ິ ລກັ ສະນະການປົກຄອງທ່ ເີ ກດີ ຄວາມບ່ ເປັນທາແບບນພີື້ າສາປະຈຸບນັ ທ່ ານເອີນ້ື ວ່ າຮູເ້ື ທ່ າົ ບ່ ເຖິງການສ່ ິງກຄ ຄາດການບ່ ຖກກວາ. ເມ່ ອເຮາົ ດາເນນີ ການປົກຄອງໄປແບບນແີ້ື ລວັ ຈະເກດີ ຜນົ ເສຍຫຍງັ ແກ່ ໃຜດວື້ ຍຄວາມຈງິ ເຈດ ຕະນາຂອງການດາເນນີ ການອາດຈະບລສິ ຸດຫວງັ ດຕີ ່ ປະຊາຊນົ ແທໆ້ື ແຕ່ ເມ່ ອດາເນນີ ການໄປແລວ້ື ມຕີ ວົ ແປແບບອ່ ນ ມາໂຍງຈ່ ງຶ ຫາໃຫເື້ ກດີ ຄວາມຜກັ ຜນັ ແລະ ກ່ ຄວາມເດອດຮອື້ ນລາຄານໃຫແ້ື ກ່ ປະຊາຊນົ ບາງກ່ ຸມໃນເລ່ ອງນມີ້ື ີຕົວ ຢ່ າງຫຼວງຫຼາຍທຈີ ະຍກົ ມາເປັນອຸທາຫອນແຕ່ ໃນເລ່ ອງນຂີື້ ຍກົ ຕວົ ຢ່ າງພຽງເລ່ ອງດຽວເພ່ ອໃຫນື້ ກັ ປົກຄອງທັງຫຼາຍ ໄດພ້ື ຈິ າລະນາ ແລະ ຫາທາງຊ່ ວຍເຫອຼ ຕ່ ໄປ. ນບັ ຢອ້ື ນຫງຼັ ຈາກປີ ພ.ສ. 2501 ຂນຶື້ ໄປ ເມອງໄທສະໄໝນນັື້ ບ່ ຫາ້ື ມການສູບຢາຝ່ ິນ ແຕ່ ວ່ າບ່ ໄດອ້ື ະນຸຍາດໃຫ້ື ສູບກນັ ໄດທ້ື ່ ວົ ໄປທາງລດັ ຖະບານອະນຸຍາດໃຫຕ້ື ັງື້ ໂຮງງານງຢາຝ່ ິນ ເປັນທ່ ສີ າລບັ ຄົນທ່ ີຕິດຝ່ ິນສູບໂດຍ ສະເພາະ ເພາະສະນນັື້ ທ່ ວົ ທຸກແຂວງຈ່ ງຶ ມໂີ ຮງຢາຝ່ ິນປະຈາຄນົ ທຕີ ດິ ຝ່ ິນກໄປຊຝ້ື ່ ິນສູບກນັ ບ່ ອນນນັ້ື ໃນສະໄໝນນັື້ ຄນົ ທຕີ ດິ ຝ່ ິນຈະເປັນຄນົ ທ່ ສີ ງັ ຄມົ ລງັ ກຽດດໝູ ່ ນິ ບ່ ມໃີ ຜຢາກຄບົ ຫາສະມາຄມົ ດວ້ື ຍ ເພາະຄນົ ທ່ ຕີ ດິ ຝ່ ິນເປັນຄນົ ບ່ ມອີ ະນາຄດົ ແຖມຮ່ າງກາຍຜອມຄນົ ເບ່ ງິ ແລວ້ື ເມນີ ກນັ ທ່ ວົ ໜາ້ື ເມ່ ອທຸກຄນົ ພາກນັ ລງັ ກຽດຄນົ ຕດິ ຝ່ ິນກ່ ພອມື້ ກນັ ລງັ ກຽດໂຮງຢາ ຝ່ ິນໄປດວື້ ຍຂະໜາດຈະຜ່ ານໂຮງຢາຝ່ ິນ ຖາື້ ບ່ ຈາເປັນແທໆ້ື ແລວື້ ກບ່ ຢາກຈະຜ່ ານເພາະຖາ້ື ຜ່ ານໄປມາແລວ້ື ເກດີ ມຄີ ນົ ຮູຈ້ື ກັ ກນັ ພບົ ເຫນັ ຈະເຂາົື້ ໃຈຜດິ ວ່ າເຂາົື້ ໂຮງຢາຝ່ ິນເສ່ ອມເສຍຊ່ ສຽງດ່ ງັ ນນັື້ ຄນົ ທ່ ສີ ູບຝ່ ິນຈ່ ງຶ ມຈີ ານວນຫຸຼດລງົ ເພາະບ່ ມໃີ ຜຢາກເຂາົ້ື ໂຮງຢາຝ່ ິນຕາມເຫດຜນົ ທ່ ກີ ່ າວມາແລວ້ື . ຕ່ ມາເມ່ ອຈອມພນົ ສະຖິດ ທະນະລດັ ເປັນນາຍກົ ລດັ ຖະມນົ ຕໄີ ດປ້ື ະກາດຫາື້ ມການສູບຝນ ແລະ ຍກົ ເລກີ ໂຮງຢາຝ່ ິນເມ່ ອຍກົ ເລກີ ໂຮງຢາຝ່ ິນກຄວນຈະເປັນການແນ່ ນອນວ່ າ ຄນົ ສູບຝ່ ິນຈະຕອ້ື ງເດອດຮອື້ ນເພາະບ່ ມສີ ະຖານ ທ່ ຈີ ະສູບຝ່ ິນທາມະດາຄນົ ຕດິ ຢາເສບຕດິ ເຖງິ ຍງັ ກ່ ຕອື້ ງຫາທ່ ສີ ູບຈນົ ໄດທື້ ່ ສີ ູບຝ່ ິນແຫ່ ຼງໃໝ່ ຂອງຄນົ ຕດິ ຝ່ ິນເຫ່ າຼົ ນກີື້ ່ ຄ ຕາມໝ່ ບູ າ້ື ນທ່ ຕີ ນົ ອາໄສຢ່ ູເປັນການແນ່ ນອນວ່ າການມາສູບຝ່ ິນໃນໝ່ ູບາ້ື ນຈະຕອື້ ງມກີ ານພບົ ເຫນັ ຄນົ ທ່ ພີ ບົ ເຫນັ ກ່ ມີ ສອງພວກຄ ພວກທເີ ຫນັ ແລວ້ື ກ່ ເກດິ ຄວາມສະຫຼດົ ສງັ ເວດຄນົ ສູບຝ່ ິນ ແລວື້ ກສອນລູກຫາຼ ນບ່ ໃຫເື້ ອາົ ເປັນແບບຢ່ າງ ສ່ ວນອກີ ພວກໜ່ ງຶ ເມ່ ອເຫນັ ແລວ້ື ກ່ ຢາກລອງດວື້ ຍ ຂາ້ື ງຝ່ າຍຄົນຕິດຝ່ ິນຢາກຈະມເີ ພ່ ອນຮ່ ວມອຸດົມການຢ່ ູດວ້ື ຍ ແລວ້ື ເມ່ ອມພີ ວກຢາກລອງກຖໂອກາດສະໜບັ ສະໜູນ ສ່ ວນໃຫຍ່ ຂອງພວກຢາກລອງນຈີ້ື ະເປັນໄວລຸນື້ ຜນົ ສຸດ ທາ້ື ຍພວກຢາກລອງນກີ້ື ່ ຕດິ ຝ່ ິນ ກາຍເປັນພວກແຮງງານພກິ ານຂອງຊາດໄປໜາື້ ເສຍດາຍບ່ ນອ້ື ຍທຸກມນື້ ຝີ້ື ່ ິນໄດຖື້ ກ ພດັ ທະນາໄປເປັນເຮໂຣອນີ ເຊ່ ງິ ມຜີ ນົ ຮາື້ ຍກວ່ າຝ່ ິນຫຼາຍສບິ ເທ່ າົ ທຸກໝ່ ູບາື້ ນຂອງປະເທດໄທທຸກມນື້ ໄີື້ ວລຸນື້ ແລະ ລຸນ້ື ໃຫຍ່ ຕດິ ເຮໂຣອນິ ກນັ ເກອບຮອື້ ຍຂອງໄວລຸນ້ື . ນຄີ້ື ຜນົ ຂອງການປະກາດປິດໂຮງານງຢາຝ່ ິນຂອງລດັ ຖະບານຈອມພນົ ສະຖິດ ທະນະລດັ ເຊ່ ງິ ການປະກາດ ປິດໂຮງງານຢາຝ່ ິນ ໜາື້ ຈະເຮດັ ໃຫໝື້ ດົ ຄນົ ສູບຝ່ ິນແຕ່ ກບັ ເປັນການເພ່ ມີ ຄນົ ສູບຢີນໃຫຂື້ ະຫຍາຍກວາື້ ງອອກໄປທຸກ ໆໝ່ ູບາື້ ນຂອງປະເທດເພາະເຫດໄດຈື້ ່ ງຶ ເປັນແບບນນັື້ ເຫດທ່ ເີ ປັນເຊ່ ນັ ນກີື້ ເພາະຄນົ ທ່ ີຕດິ ຝ່ ິນຢ່ ູໃນຂະນະນນັ້ື ມຫີ ຼາຍ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 54

ຄົນເມ່ ອລັດຖະບານປະກາດປິດໂຮງງານຢາຝ່ ິ ນ ທ່ ານກ່ ຕອ້ື ງໄປສູບຕາມໝ່ ູບາ້ື ນຂອງເຂົາເຊ່ ິງກເທ່ ົາກັບເອົາ ກດິ ຈະການສູບຝ່ ິນໄປເຜີຍແຜ່ ໃຫຄື້ ນົ ພາຍນອກໄດເ້ື ຫັນນນັ້ື ເອງແຕ່ ຖາື້ ລດັ ເຮດັ ຢ່ າງຮອບຄອບເວາົ້ື ຄ ກ່ ອນຈະປະ ກາດປິດໂຮງງານຢາຝ່ ິນນາຄນົ ຕດິ ຝ່ ິນທ່ ມີ າສູບຢ່ ູຕາມໂຮງງານຢາຝ່ ິນທ່ ວົ ໄປໄປໄວເ້ື ກາະໃດເກາະໜ່ ງຶ ໃຫພ້ື ວກນີນ້ື ່ ງັ ນອນສູບຝ່ ິນກນັ ທ່ ເີ ກາະນນັ້ື ຈນົ ຕາຍໄປເອງ ຫຼ ບ່ ກນາໄປປ່ ອຍເກາະໂດຍເປັນໂຄງການອດົ ຝ່ ິນ ຄນົ ໃດທນົ ບ່ ໄຫວກ່ ໃຫຕ້ື າຍໄປຄນົ ໃດທນົ ໄດ້ື ແລະ ອດົ ຝ່ ິນໄດກ້ື ່ ໃຫມ້ື າຢ່ ູໃນສງັ ຄມົ ໄດຕ້ື ່ ໄປ ຫຼ ບ່ ກ່ ເຮດັ ຢ່ າງປະເທດຢ່ ີປ່ ຸນຮູມື້ າວ່ າປະ ເທດຢ່ ີປ່ ຸນທາງລດັ ຖະບານຢ່ ີປ່ ຸນຮູດື້ ກີ ນັ ວ່ າຖາື້ ປ່ ອຍໃຫຄື້ ນົ ສູບຝ່ ິນທ່ ຽວສູບໃນທ່ ສີ າທາລະນະທ່ ວົ ໄປຈະເປັນເຫດໃຫື້ ຄນົ ທຍີ ງັ ບ່ ເຄຍີ ສູບ ຫຼ ຄນົ ທບີ ່ ເຄຍີ ພບົ ຄນົ ສູບຝ່ ິນໄດພ້ື ບົ ໄດເ້ື ຫນັ ການສູບຝ່ ິນເມ່ ອພບົ ເຫນັ ແລວ້ື ກ່ ອາດຈະເອາົ ເປັນ ແບບຢ່ າງດ່ ງັ ນນັ້ື ຖາ້ື ຈະບ່ ໃຫຄ້ື ນົ ໃນຊາດພບົ ເຫນັ ການສູບຝ່ ິນຈາເປັນຈະຕອ້ື ງນາຄນົ ທ່ ຕີ ດິ ຝ່ ິນໄປຢ່ ູໃນທ່ ບີ ່ ມຄີ ນົ ເຫນັ ດວື້ ຍເຫດຜນົ ຂນ້ື ທີື້ າງລດັ ຖະບານຢ່ ີປ່ ຸນຈ່ ງຶ ອົບພະຍບົ ຄນົ ຕດິ ຝ່ ິນໄປຢ່ ູເກາະດຽວກນັ ທງັ ໝດົ ປ່ ອຍໃຫສື້ ູບຝ່ ິນກັນຢ່ ູ ເທ່ ງິ ເກາະນນັ້ື ແຕ່ ອກີ ຂ່ າວໜ່ ງຶ ເວາົື້ ວ່ າເມ່ ອລດັ ຖະບານຢ່ ີປ່ ຸນອບົ ພະຍບົ ຄນົ ຕດິ ຝ່ ິນໄປຢ່ ູເກາະໄດທື້ ງັ ໝດົ ແລວ້ື ກ່ ໂຍນ ລະເປີດລງົ ໄປທ່ ເີ ກາະຂາ້ື ນກັ ຕດິ ຝ່ ິນໃຫຕື້ າຍທງັ ໝດົ ເປັນອນັ ວ່ າຄນົ ທງັ ຊາດບ່ ຮູຈື້ ກັ ຄນົ ຕດິ ຝ່ ິນອກີ ຕ່ ໄປເພາະບ່ ມຄີ ນົ ຕດິ ຝ່ ິນມາສູບໃຫເ້ື ຫນັ ອກີ ຕວົ ຢ່ າງທ່ ເີ ວາົື້ ມານເີື້ ປັນຕວົ ຢ່ າງໃນການດາເນນີ ການ ຫຼ ບລກິ ານເພາະຄວາມບ່ ເອາົ ໃຈໃສ່ ຫຼ ທ່ ເີ ຂາົ ເອນີ້ື ວ່ າໂມຫາຄະຕລິ າອ່ ຽງເພາະຄວາມຮູເື້ ທ່ າົ ບ່ ເຖງິ ການ. 4.ດາເນນີ ການປົກຄອງ ຫຼ ບລກິ ານເພາະຄວາມຢາື້ ນຄນົ ບາງຄນົ ຫຼ ຄນົ ບາງກ່ ຸມ ລກັ ສະນະການປົກຄອງທ່ ມີ ອີ ະຄະຕເິ ພາະຄວາມຢາ້ື ນຄນົ ບາງຄນົ ຫຼ ບາງກ່ ຸມກ່ ຄ ດາເນນີ ການປົກຄອງດວ້ື ຍ ການລະທງິື້ ຄວາມເປັນທາໄປແລວື້ ດາເນນີ ການ ຫຼ ບ່ ດາເນນີ ການດວ້ື ຍຢື້ານຈະປະເຊນີ ໜາື້ ກບັ ຄນົ ໃດຄົນໜ່ ງຶ ຢ່ າງ ເຊ່ ັນທ່ ີໄດກື້ ່ າວມາແລວ້ື ຕອນຕົນ້ື ວ່ າລັດຖະບານພົນລະເຮອນບ່ ກາ້ື ຢຸ ດວິດຢູທະຫານທ່ ີອອກອາກາດໂຈມຕີ ລດັ ຖະບານເພາະຄວາມຢືາ້ ນວ່ າຖາ້ື ຕ່ ວ່ າທະຫານທະຫານອາດຈະບ່ ພໃຈເມ່ ອທະຫານບ່ ພໃຈແລວື້ ອາດຈະເຂາົື້ ມາ ຢຶດອານາດໄດດື້ ່ ງັ ນນັື້ ຈ່ ງຶ ບ່ ກາື້ ແຕະຕອື້ ງທະຫານຢ່ າງນວີ້ື ່ າລດັ ດາເນນີ ນະໂຍບາຍການປົກຄອງເທ່ ງິ ພນື້ ຖານຂອງຄວາມ ລາອ່ ຽງເພາະຄວາມຢື້ານເປັນການດາເນນີ ການປົກຄອງທບີ ່ ມກັ ທາ ຫຼ ບາງຄນົ ອາດຈະແກຕ້ື ວົ ວ່ າລດັ ຖະບານພນົ ລະ ເຮອນຫາຈະໄດມື້ າໃໝ່ ໆ ເພາະສະນນັ້ື ໃນຂນັ້ື ເລ່ ມີ ຕນົ້ື ຈ່ ງຶ ຄວນເອາົ ໃຈທະຫານໄວກື້ ່ ອນຕ່ ໄປເມ່ ອລດັ ຖະບານພົນລະ ເຮອນເຂມັ້ື ແຂງແລວ້ື ຈ່ ງຶ ຄວນຮຸ ນແຮງກບັ ທະຫານທ່ ເີ ຮດັ ຜດິ ລະບຽບໄດແ້ື ມ່ ນຫາກວ່ າຄນົ ສ່ ວນໃຫຍ່ ຂອງຊາດຄິດ ຢ່ າງນີຄ້ື ວາມຄິດຢ່ າງນນັ້ື ກ່ ຖໄດພ້ື ຽງວ່ າເປັນຄວາມຍນິ ຍ່ ອມຂອງຄົນສ່ ວນໃຫຍ່ ເທ່ ົານນັື້ ຫາໃຊຄື້ ວາມເປັນທາ ຫຼ ຄວາມຖກຕອ້ື ງບ່ . ມຕີ ວົ ຢ່ າງໃນ ເລ່ ອງການປົກຄອງດວ້ື ຍຄວາມຢ້າື ນອກີ ເລ່ ອງໜ່ ງຶ ທ່ ຈີ ະຍກົ ມາເປັນອຸທາຫອນເມ່ ອບ່ ດນົ ມານີື້ ນາື້ ມນັ ໃນຕະຫຼາດໂລກຂນຶື້ ລາຄາ ເງນິ ທນຶ ສາຮອງນາື້ ມນັ ຂອງລດັ ຖະບານກ່ ໃກຈື້ ະໝດົ ລງົ ລດັ ຖະບານຈາເປັນຕອື້ ງ ຂນ້ື ລາຄານາື້ ມນັ ເພ່ ອີ ຫາເງນິ ມາທດົ ແທນກອງທຸນນາື້ ມນັ ແຕ່ ເມ່ ອລດັ ຖະບານປະຊຸມກນັ ແລວ້ື ກຖະແຫງຼ ວ່ າຖາື້ ຂນຶ້ື ລາ ຄານາ້ື ມນັ ສນິ ຄາື້ ຕ່ າງໆກ່ ຈະແພງຂນຶື້ ເມ່ ອສນິ ຄາື້ ແພງກ່ ຈະເກດີ ຜນົ ສອງຢ່ າງ ຄ ພກັ ລດັ ຖະບານອາດຈະເສຍຄະແນນ ນຍິ ມົ ແລະ ລດັ ຖະບານເອງອາດຈະຖກປະຊາຊນົ ຂບັ ໄລ່ ຈະສູນເສຍອະນາຄດົ ການຕດັ ສນິ ໃຈດ່ ງັ ກ່ າວຖໄດວ້ື ່ າ ດາ ເນນີ ການປົກຄອງທ່ ລີ າອ່ ຽງເພາະຄວາມຢາ້ື ນຍງິ ໄປກວ່ ານນັ້ື ຖາື້ ການບ່ ຂນື້ ລາຄານາ້ື ມນັ ເຮດັ ໃຫລ້ື ດັ ຂາດລາຍໄດ້ື ເມ່ ອ ຂາດລາຍໄດລ້ື ດັ ກບ່ ມເີ ງນິ ມາດາເນີນການເພ່ ອປະໂຫຍດສຸກຂອງປະຊາຊົນເມ່ ອເປັນແບບນຜີ້ື ນົ ກ່ ຈະອອກມາວ່ າ ປະຊາຊນົ ເດອດຮອ້ື ນດງັ ນນັື້ ການທ່ ລີ ດັ ຖະບານບ່ ຂນຶື້ ລາຄານາ້ື ມນັ ເພາະຢາ້ື ນສູນເສຍອານາດກເທ່ າົ ກບັ ວ່ າໂຍນຄວາມ ເດອດຮອື້ ນໃຫປ້ື ະຊາຊນົ ເພ່ ອຕວົ ເອງຈະໄດຢື້ ່ ູໃນອານາດຕ່ ໄປການດາເນນີ ການດ່ ງັ ກ່ າວນບີື້ ່ ແມ່ ນການປົກຄອງທ່ ເີ ປັນ ທາບ່ ການປົກຄອງທ່ ເີ ປັນທາຈະຕອ້ື ງກາື້ ຕດັ ສນິ ໃຈເຮດັ ລງົ ໄປໃນສ່ ງິ ທ່ ຖີ ກຕອື້ ງ ແມ່ ນລດັ ຖະບານຈະຕອື້ ງລມົ້ື ສະລາຍ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 55

ກ່ ຕອື້ ງຍອມທງັ ນເີື້ ພ່ ອຄວາມສຸກຂອງປະຊາຊນົ ສ່ ວນໃຫຍ່ ຂອງປະເທດທ່ ກີ ່ າວຢ່ າງນເີ້ື ປັນເພາະລະບບົ ການປົກຄອງ ແບບປະຈບຸ ນັ ລດັ ຖະບານເຂາົື້ ໄດອື້ ອກໄດຕ້ື າມກະຕກິ າຂອງລດັ ຖະທາມະນນູ ແຕ່ ຖາ້ື ເປັນການປົກຄອງລະບບົ ສມົ ບູນສດິ ທລິ າດຕອື້ ງລະວງັ ເລ່ ອງການລມົ້ື ສະລາຍຂອງປະມຸກເພາະການປ່ ຽນແປງໃນລະບບົ ນີື້ ເປັນຊະນວນໃຫເ້ື ກດີ ຄວາມເດອດຮອ້ື ນໂດຍທ່ ົວໄປແຕ່ ຢ່ າງໃດກຕາມການຖຮກັ ສາອານາດຂອງຕົນດວ້ື ຍການເຮດັ ໃຫປື້ ະຊາຊນົ ເດອດ ຮອື້ ນເປັນການປົກຄອງທ່ ີບ່ ເປັນທາຢ່ າງແນ່ ນອນ ບ່ ວ່ າລັດຖະບານຈະມາຈາກລະບົບການເລອກຕັງື້ ຫຼ ເປັນ ລດັ ຖະບານລະບບົ ສມົ ບູນຜາຜາສດິ ທລິ າດຍກົ ຕາມ. ການປົກຄອງໃນລະບບົ ທ່ ີເອນີ້ື ວ່ າທາມະດາທປິ ະໄຕໃນສະຖານການປັດຈປຸ ັນຕາມທີໄດກ້ື ່ າວມານີື້ ຖາື້ ພິ ຈາລະນາເບ່ ງິ ແລວື້ ຈະເຫນັ ວ່ າການປົກຄອງລະບບົ ນກີື້ ່ ຄ ວທິ ກີ ານປົກຄອງທ່ ຈີ ະອານວຍປະໂຫຍດ ສ່ ວນໃຫຍ່ ໃຫ້ື ກບັ ປະຊາຊນົ ນນັື້ ເອງ ທ່ ເີ ອນີື້ ວ່ າເປັນວທິ ກີ ານປົກຄອງທ່ ອີ ານວຍປະໂຫຍດສ່ ວນໃຫຍ່ ໃຫກ້ື ບັ ປະຊາຊົນກ່ ເພາະວ່ າ ລະບບົ ທາມະດາທປິ ະໄຕທ່ ກີ ່ າວມານສີ້ື າມາດຢ່ ູໄດໃື້ ນລະບບົ ການປົກຄອງດວ້ື ຍລະບບົ ປະຊາທປິ ະໄຕ ແລະ ໂລກາທິ ປະໄຕກ່ າວຄ ຖາ້ື ປະເທດໄດປ້ື ົກຄອງດວື້ ຍພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ມອີ ານາດຜູດ້ື ຽວ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ກ່ ສາມາດປົກຄອງດວ້ື ຍ ຄວາມເປັນທາໄດື້ ຫຼ ປະເທດໃດປົກຄອງດວ້ື ຍລະບບົ ປະຊາທປິ ະໄຕລດັ ຖະບານກສາມາດປົກຄອງດວ້ື ຍຄວາມເປັນ ທາໄດເື້ ຊ່ ນັ ກນັ ເພາະສະນນັ້ື ຈ່ ງົ ກ່ າວວ່ າ ລະບບົ ທາມາທປິ ະໄຕສາມາດໃດປ້ື ົກຄອງໄດທ້ື ງັ ລະບບົ ອດັ ຕາທປິ ະໄຕ ແລະ ລະບບົ ໂລກາທປິ ະໄຕ. 4. ທາມະກບັ ລະບບົ ການປົກຄອງ ຈງິ ຢ່ ູພະພຸດທະເຈາົ້ື ແມ່ ນເວາົ້ື ເຖິງລະບບົ ການປົກຄອງໄວກື້ ່ ຈງິ ແຕ່ ພຽງລະບບົ ການປົກຄອງຢ່ າງດຽວຫາໄດື້ ເປັນຫຼກັ ປະກນັ ວ່ າຈະສາ້ື ງຄວາມສຸກໃຫກ້ື ບັ ປະຊາຊນົ ໄດບ້ື ່ ເພາະວ່ າເຖງິ ແມ່ ນວ່ າລະບບົ ການປົກຄອງຈະເປັນທຖີ ກ ໃຈຂອງໃຜຢ່ າງໃດກຕາມ ແຕ່ ຖາ້ື ຜູປື້ ົກຄອງບ່ ໄດຕ້ື ງັ້ື ຢ່ ູໃນທາແລວື້ ປະຊາຊນົ ຄງົ ຈະບ່ ໄດຮື້ ບັ ຄວາມສຸກຢ່ ູປັນເອງພະ ພຸດທະອງົ ເລງັ ເຫນັ ເຫດຜນົ ຂທື້ ່ ຈີ ງິ ວາງຫກຼັ ທາສາລບັ ຜູປື້ ົກຄອງບາ້ື ນເມອງໄວ້ື 3 ປະເພດຄ: 1. ທດົ ພດິ ລາດຊະທາ 2.ຈກັ ກະວດັ ຕວິ ດັ 3. ລາດສງັ ຄະວດັ ຖຸ ທາທງັ 3 ປະເພດນີື້ ພະພຸດທະເຈາົື້ ປະທານໄວແື້ ກ່ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເພາະວ່ າໃນສະໄໝທພີ ະພຸດທະອງົ ມພີ ະ ຊະນມົ ສພິ ຢ່ ູນນັື້ ການປົກຄອງບາື້ ນເມອງເປັນຂອງພະມະຫາກະສດັ ດ່ ງັ ນນັື້ ຈ່ ງຶ ຄດິ ຫຼກັ ທາເຫ່ ຼາົ ນີສ້ື າລບັ ພະມະຫາ ກະສດັ ແຕ່ ຄວາມຈງິ ແລວື້ ເຖງິ ບາ້ື ນເມອງໃດທ່ ບີ ່ ໄດປ້ື ົກຄອງດວ້ື ຍ ລະບບົ ກະສດັ ເຖງິ ຜູປ້ື ົກຄອງບາື້ ນເມອງຈະມຕີ າ ແໜ່ ງຫຍງັ ກຕາມຈາເປັນຈະຕອື້ ງມທີ າມະເຫ່ າຼົ ນຄີ້ື ກນັ . ການປົກຄອງບາ້ື ນເມອງບ່ ວ່ າລະບບົ ໃດສາມາດໃຊຫ້ື ຼກັ ທາສາລບັ ນກັ ປົກຄອງທງັ ສາມນໄີ້ື ດື້ ທງັ ນນັ້ື ລະບບົ ການ ປົກຄອງທ່ ວີ ່ ານີຄ້ື ລະບົບການປົກຄອງແບບລາຊາທປິ ະໄຕທ່ ພີ ະພຸ ດທະເຈາົ້ື ເວາົື້ ວ່ າ ອັດຕາທປິ ະໄຕ ລະບົບການ ປົກຄອງແບບປະຊາທປິ ະໄຕທພີ ະພຸດທະເຈາົ້ື ໄດເື້ ອນີື້ ວ່ າ ໂລກາທປິ ະໄຕ ແລະ ລະບບົ ການປົກຄອງແບບທາມະທິ ປະໄຕທພີ ະພຸດທະເຈາົື້ ເອນີື້ ວ່ າ ທາມະທປິ ະໄຕ. ຄວາມຈງິ ອະທິປະໄຕທັງສາມນີື້ ພະພຸ ດທະອົງບ່ ໄດໝ້ື າຍເຖິງການປົກຄອງຢ່ າງດຽວ ແຕ່ ຍັງໝາຍເຖິງ ລກັ ສະນະຂອງຜູທ້ື ່ ໃີ ຊຄື້ ວາມຄດິ ຂອງຕນົ ໄປໃນລກັ ສະນະໃດ ເວາົ້ື ຄ ຖາ້ື ໃຜກຕາມທບີ ລຫິ ານຕນົ ເອງ ຫຼ ບລຫິ ານໝ່ ູ ຄະນະດວື້ ຍຢດຄວາມຄດິ ຂອງຕນົ ເປັນຫຼັກຢ່ າງດຽວ ພະອງົ ເອນີື້ ວ່ າ ຢດຖຄວາມຄິດຂອງຕົນເປັນໃຫຍ່ ຖາ້ື ໃຜ ບລຫິ ານຕນົ ເອງ ຫຼ ບລຫິ ານໝ່ ູຄະນະດວື້ ຍຢດຖຄວາມເຫນັ ຂອງຄນົ ອນເປັນຫກຼັ ພະອງົ ເອນີ້ື ວ່ າ ຢດຖຄວາມເຫນັ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 56

ຂອງຄນົ ອນເປັນໃຫຍ່ ແລະ ຖາື້ ໃຜບລຫິ ານຕນົ ເອງ ຫຼ ບລຫິ ານຄະນະດວື້ ຍການຢດຖຄວາມເຫນັ ທຖີ ກຕອື້ ງເປັນ ຫກຼັ ພະອງົ ເອນີື້ ວ່ າ ຢດຖທາເປັນໃຫຍ່ . ການປົກຄອງທ່ ເີ ອີນ້ື ວ່ າອດັ ຕາທປິ ະໄຕ ຫຼ ລາຊາທິປະໄຕກ່ ສາມາດສາື້ ງຄວາມສຸກໃຫປື້ ະຊາຊົນໄດ້ື ຖາື້ ພະ ມະຫາກະສດັ ຖທາເປັນໃຫຍ່ ສ່ ວນການປົກຄອງບາ້ື ນເມອງທ່ ເີ ອນີື້ ວ່ າ ໂລກາທປິ ະໄຕ ຫຼ ປະຊາທປິ ະໄຕກ່ ສາມາດສາ້ື ງ ຄວາມສະຫງບົ ສຸກໃຫປ້ື ະຊາຊນົ ໄດື້ ຖາື້ ຜູນ້ື າລດັ ຖະບານຖທາເປັນຫກຼັ ໃນການປົກຄອງສະຫຸຼບແລວື້ ລະບບົ ທາມະທິ ປະໄຕ ສາມາດຢ່ ູໄດໃື້ ນລະບບົ ການປົກຄອງລາຊາທປິ ະໄຕ ແລະ ປະຊາທປິ ະໄຕກ່ ຫຼກັ ທາທ່ ວີ ່ ານຄີື້ ຫຼກັ ທາຂອງຜູື້ ປົກຄອງທພີ ະພຸດທະເຈາົ້ື ບອກໄວນ້ື ນັື້ ເອງ. ຜູປ້ື ົກຄອງບ່ ວ່ າຈະເປັນພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດິນ ຫຼ ນາຍກົ ລດັ ຖະມນົ ຕີກຕາມ ຖາື້ ມທີ າສາລັບນກັ ປົກຄອງ ຄ ທົດ ພທິ ະລາດຊະທາ, ຈກັ ກະວດັ ຕິວດັ ແລະ ລາດສັງຄະຫວດັ ຖຸ ແລວື້ ໄດຊ້ື ່ ວ່ າປົກຄອງໂດຍທາ ແລະ ເມ່ ອຊ່ ວ່ າ ປົກຄອງໂດຍທາ ນນັ້ື ກ່ ໝາຍເຖິງວ່ າ ການປົກຄອງທ່ ຖີ ທາເປັນໃຫຍ່ ເມ່ ອຜູປື້ ົກຄອງຖທາເປັນໃຫຍ່ ຝົນຟາື້ ຄວນຕກົ ຕາມລະດູການ ເມ່ ອຝົນຟາ້ື ຕກົ ຕາມລະດູການເຂາົື້ ປາອາຫານກ່ ຈະບລບິ ູນປະຊາຊນົ ກຈະມ່ ງັ ຮ່ ງັ ມນີ ຄີື້ ຄວາມປະສງົ ຂອງປະຊາຊນົ ແຕ່ ທຸກມນ້ື ຝີື້ ົນຟາື້ ບ່ ຕກົ ຕາມລະດູການໄພຮາ້ື ຍແຮງທາງທາມະຊາດກ່ ເກດີ ຂຶນ້ື ສະເໝີເຊ່ ງິ ໄພເຫ່ ຼາົ ນີ້ື ເກດີ ເພາະຜູປື້ ົກຄອງບ່ ປົກຄອງ ໂດຍທາ ແລະ ທງັ ຜູປ້ື ົກຄອງບາື້ ນເມອງ ແລະ ປະຊາຊນົ ຍງັ ບ່ ຮູວື້ ່ າເຫດເຫ່ ຼາົ ນີເ້ື ກີດ ເພາະຜູປ້ື ົກຄອງບ່ ປະພດຶ ທາ ເພ່ ອເປັນປະໂຫຍດຕ່ ການນາທາມາປົກຄອງບາ້ື ນເມອງ ຕາລາເຫລມັື້ ນີ້ື ຈະໄດນ້ື າຫກຼັ ທາ ຂອງນກັ ປົກຄອງທງັ 3 ປະເພດນນີື້ ມາເປັນຫກຼັ ອະທບິ າຍໃນເຊງິ ປະຕບິ ດັ ພອື້ ມຍກົ ຕວົ ຢ່ າງຂອງການປົກຄອງທ່ ບີ ່ ຢຶດ ຫກຼັ ທາທງັ 3 ປະເພດນນີ້ື ມາໃຊເ້ື ບ່ ງິ ດວື້ ຍວ່ າເມ່ ອບ່ ປະຕບິ ດັ ຂນ້ື ໄີື້ ດຈື້ ະມຫີ ຍງັ ເກດີ ຜນົ ເສຍມາ. ນອກຈາກຈະວາງຫກຼັ ທາສາລບັ ຜູປື້ ົກຄອງບາ້ື ນເມອງໄວື້ 3 ປະການດ່ ງັ ທ່ ເີ ວາົື້ ມາ ແລວ້ື ຍງັ ໄດເື້ ວາົື້ ເຖິງວທິ ກີ ານ ປົກຄອງທ່ ຈີ ະມແີ ຕ່ ຄວາມຈະເລນີ ຢ່ າງດຽວແກ່ ຄະນະເຈາົ້ື ລດິ ສະວຜີ ູປ້ື ົກຄອງແຄວນ້ື ວດັ ຊໄີ ວື້ ໂດຍທາເຫ່ ຼາົ ນມີື້ ຊີ ່ ວ່ າ ອະປລຫິ ານຍິ ມົ ທາ 7 ປະການ ຄວາມຈງິ ອະປລຫິ ານຍິ ມົ ທາ 7 ປະການທ່ ຄີ ະນະຜູປ້ື ົກຄອງແຄວນື້ ວດັ ສປິ ະຕິບດັ ຢ່ ູ ແລະຜນົ ຂອງການປະຕບິ ດັ ທາ 7ປະການນນີ້ື ທາໃບື້ ແຄວນ້ື ວດັ ຊີ ແມ່ ນຈະເປັນແຄວນ້ື ນອ້ື ຍ ແຕ່ ກຈະເລນີ ມ່ ງັ ຄ່ ງັ ພະພຸດທະເຈາົ້ື ຈ່ ງຶ ເວາົື້ ຍກົ ຍອື້ ງການປະຕິບດັ ຂອງຄະນະເຈາົື້ ລດິ ສະວວີ ່ າເປັນທາທ່ ສີ າື້ ງຄວາມຈະເລນີ ຢ່ າງດຽວບ່ ມີ ເຊ່ ອມເສຍ ແລວ້ື ເວາົື້ ທາ 7 ປະການ ນໄີ້ື ວເື້ ພ່ ອໃຊຄື້ ະນະປົກຄອງອ່ ນກ່ ນາໄປໃຊອື້ ະບລຫິ ານຍິ ມົ ທາ 7 ປະການທ່ ີ ຄະນະເຈາົື້ ລດິ ສະວປີ ະຕບິ ດັ ເກນັ ຢ່ ູນມີື້ ດີ ່ ງັ ຕ່ ໄປນ:ີື້ 1. ຊາວວດັ ສມິ ກີ ານປະຊຸມກນັ ເນ່ ອງລຽນຕດິ 2. ຊາວວດັ ສເີ ມ່ ອປະຊຸມກພອື້ ມພຽງກນັ ປະຊຸມ ເມ່ ອເລກີ ປະຊຸມກ່ ພອື້ ມພຽງກນັ ເລກີ ປະຊຸມ ແລະ ພອື້ ມ ພຽງກນັ ທາກດິ ທ່ ຕີ ອື້ ງກະທາ. 3. ຊາວວດັ ສບີ ່ ບນັ ຍດັ ສ່ ງິ ທ່ ຍີ ງັ ບ່ ໄດບື້ ນັ ຍດັ ແລະ ບ່ ທອດຖອນສ່ ງິ ທ່ ບີ ນັ ຍດັ ໄວແ້ື ລວື້ ປະພດຶ ມນັ ຢ່ ູໃນທາຂອງ ຊາວວດັ ສທີ ່ ເີ ປັນບນັ ຍດັ ເກ່ າົ ແກ່ . 4. ຊາວວດັ ສເິ ຄາົ ລບົ ນບັ ຖບູຊາຊາວວດັ ສຜິ ູໃື້ ຫຍ່ ແລະ ເຊ່ ອຟັງຄາເວ!ົ້ື ຂອງທ່ ານເຫ່ າຼົ ນນັື້ ດວ້ື ຍຄວາມເຄາົ ລບົ . 5. ຊາວວດັ ສບີ ່ ຂ່ ມົ ຂນບັງຄັບປົກຄອງຜູຍ້ື ງິ ໃນຕະກຸນ (ໝາຍເຖິງ ບ່ ບັງຄບັ ໃຫແ້ື ຕ່ ງງານຕາມໃຈຜູໃື້ ຫຍ່ ແຕ່ ປ່ ອຍມເສລໃີ ນການເລອກຄູ). 6. ຊາວວດັ ສລີ ກັ ກາລະເຄາົ ລບົ ປັບຖບູຊາ .ເຈດຍີ ສະຖານຂອງຊາວວດັ ສທີ ງັ ພາຍໃນເມອງ ແລະ ນອກເມອງ ບ່ ລບົ ລາື້ ງພດຶ ຕກິ າທ່ ຊີ ອບທາເຊ່ ງິ ເຄຍີ ໃບເ້ື ຄຍີ ທາແກ່ ເຈດສີ ະຖານເຫ່ ຼາົ ນນັ້ື . 7. ຊາວວດັ ສທິ ະວາຍຄວາມອາຮກັ ຂາ, ຄວາມຄຸມ້ື ຄອງ ປອື້ ງກນັ ອນັ ຊອບທາແກ່ ພະອລະຫັນທງັ ຫຼາຍເປັນ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 57

ຢ່ າງດີ ແລະ ມີຄວາມຫວັງວ່ າເຫດໃດພະອລະຫັນທັງຫຼາຍທ່ ີຍັງບ່ ມາສ່ ູແຄວ້ື ນຂອງເຮົາ ເພິງມາສ່ ູ ແວ່ ນແຄວນ້ື ຂອງເຮາົ ແລະ ທ່ ມີ າແລວື້ ເພ່ ງິ ຢ່ ູເປັນສຸກ. ທາທງັ 7 ປະການນເີ້ື ອນີື້ ວ່ າ ອະປະລຫິ ານຍິ ມົ ທາ ແປວ່ າ ທາທ່ ບີ ່ ມຄີ ວາມເສ່ ອມເຫ່ ຼາົ ວດັ ສຊີ ນົ ໄດປື້ ະຕບິ ດັ ໃນ ອະປິຫານຍິ ມົ ທາ 7 ປະການນຕີ້ື ະຫຼອດເວລາ ພະພຸ ດທະເຈາົື້ ຈ່ ງົ ເວາົື້ ວ່ າອະປລິນຍິ ມົ ທາ 7 ປະການນຈິ ກັ ຕງັື້ ຢ່ ູໃນ ຊາວວັດສິ ແລະ ຊາວວັດສິຈກັ ປະຕິບດັ ໃນອະປລຫິ ານຍິ ມົ ທາ 7 ປະການນພີ້ື ຽງໃດຊາວວັດສິເພ່ ງິ ຫວັງຄວາມ ຈະເລນີ ໄດແ້ື ນ່ ນອນ, ບ່ ເພ່ ງິ ຫວງັ ຄວາມເສອມເສຍພຽງນນັື້ \". ພຽງຮູບແບບການປົກຄອງຢ່ າງດຽວຄວນບ່ ສາມາດລາື້ ງຄວາມສຸກໃຫກື້ ບັ ປະຊາຊົນໄດື້ ພະພຸ ດທະເຈາົື້ ຈ່ ງຶ ບນັ ຍດັ ທາມະສາລບັ ນກັ ປົກຄອງ ເຊ່ ງິ ທາມະທ່ ໃີ ຫສ້ື າລບັ ນກັ ປົກຄອງທ່ ບີ ນັ ຍດັ ໄວນັ ນັື້ ໃຫໄື້ ດທື້ ງັ ລະບບົ ການປົກຄອງ ແບບລາຊາທປິ ະໄຕ ແລະ ປະຊາທປິ ະໄຕ ດ່ ງັ ມລີ າຍລະອຽດທ່ ໄີ ດມ້ື າແລວື້ . 5. ບດົ ສະຫຸຼບ ປະເທດອນິ ເດຍເປັນປະເທດທ່ ປີ ະຊາຊນົ ສນົ ໃຈປະຕບິ ດັ ທາໃນຢຸກທ່ ອີ ນິ ເດຍເປັນເມອງຂນຶ້ື ຂອງອງັ ກດິ ຊາວ ອນິ ເດຍໂດຍການນາຂອງມະຫາຕະມະຄານທກີ ໃຫອ້ື ະຫງິ ສາທາມະກອບກູເື້ ອກະລາດຂອງອນິ ເດຍ ເມ່ ອເຈາະສກ ລງົ ໄປໃນອະດີດສະໄໝພຸ ດທະການພະພຸ ດທະເຈາົ້ື ເວາົ້ື ເຖິງລະບບົ ການປົກຄອງຄັງື້ ທາອດິ ໃນໂລກເກດີ ຂນຶື້ ໂດຍ ມະຫາຊນົ ຄກັ ເລອກຜູມື້ ຄີ ວາມສາມາດຂນີຶື້ ໄປເປັນພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ແລະ ຕ່ ຈາກນນັື້ ເປັນຕນົ້ື ມາລະບບົ ການປົກຄອງ ກວວິ ດັ ທະນາການມາໂດຍລາດບັ ເປັນສາມລະບົບຄ ລະບບົ ອດັ ຕາທິປະໄຕເຊ່ ງິ ເປັນລະບບົ ທ່ ຜີ ູປ້ື ົກຄອງມອີ ານາດ ພຽງຜູດື້ ຽວລະບບົ ໂລກາທປິ ະໄຕເປັນລະບບົ ການປົກຄອງທ່ ຜີ ູປື້ ົກຄອງຈະຕອ້ື ງປຶກສາຫາລກນັ ກ່ ອນ ສ່ ວນໃຫຍ່ ໃຫ້ື ດາເນນີ ການຢ່ າງໃດກຈະດາເນນີ ການຕາມນນັ້ື ສ່ ວນລະບບົ ການປົກຄອງທ່ ເີ ອນີ້ື ວ່ າທາມະທປິ ະໄຕມຄີ ວາມໝາຍສອງ ປະການປະການທາອດິ ໝາຍເຖງິ ການປົກຄອງຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ເຊ່ ງິ ບາລະມສີ ຸງ, ມເີ ຄ່ ອງມໃນການປົກຄອງຄບົ ຖວ້ື ນສາມາດປົກຄອງກນິ ອານາບລິເວນເຖິງໜ່ ຶງຈກັ ກະວານ ສ່ ວນປະການທີສອງໝາຍເຖິງທາມະທິປະໄຕໃນ ສະຖານການປັດຈບຸ ນັ ເຊ່ ງິ ກ່ ຄ ການປົກຄອງທ່ ຢີ ຶດຖຄວາມຖກຕອື້ ງ ຫຼ ຢຶດຖປະໂຫຍດສຸກຂອງຄນົ ສ່ ວນໃຫຍ່ ເປັນ ເກນຕດັ ສນິ ໂດຍສະຫຸບຼ ແລວື້ ການປົກຄອງທຖີ ຄວາມຖກຕອື້ ງເປັນໃຫຍ່ ຈະຄອື້ ງຢຶນຢ່ ູເທງິ ພນ້ື ຖານຂອງທາ ຄ ເວນັ້ື ຈາກອະຄະຕປິ ະຕບິ ດັ ໃນທດົ ພລິ າດຊະທາ, ຈກັ ກະວດັ ຕວິ ດັ , ລາດສງັ ຄະຫວດັ ຖຸ ແລະ ອະປລຫິ ານຍິ ມົ ທາ. ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 58

ບດົ ທີ 4 ລາດຊະທາກບັ ການປົກຄອງລະບອບລາຊາທປິ ະໄຕ 1. ບດົ ທ່ ວົ ໄປ ພະພຸດທະເຈາົື້ ເວົາື້ ໄວວ້ື ່ າ ອສິ ະລຍິ , ວາສ, ໂລເກ ແປວ່ າ ອານາດເປັນໃຫຍ່ ໃນໂລກພຸດທວດນະບົດນີມ້ື ີ ຄວາມໝາຍວ່ າ ຜູທ້ື ່ ມີ ອີ ານາດຈະເປັນຄນົ ທຍີ ່ ງິ ໃຫຍ່ ໃນທຸກໆເລ່ ອງຄນົ ມອີ ານາດຄວນຈະເປັນທ່ ເີ ກງຂາມຂອງຄົນ ທ່ ວົ ໄປ ຄນົ ສາມນັ ຈະຄອຍຖາື້ ບນັ ຊາຂອງຜູມ້ື ອີ ານາດ ແລະ ປະຈບົ ຜູມື້ ອີ ານາດນເີື້ ປັນປົກກະຕທິ າມະດາຂອງຄນົ ມີ ອານາດໃນລດັ ໜ່ ງຶ ຫຼ ປະເທດໜ່ ງຶ ຈະມຜີ ູມ້ື ອີ ານາດໜ່ ງຶ ຄນົ ເປັນຜູປ້ື ົກຄອງບາ້ື ນເມອງ ຄນົ ໄທເຮາົ ເອນີ້ື ທ່ ານຜູນ້ື າວ່ າ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ການມາສ່ ູຕາແໜ່ ງມາໄດສ້ື ອງທາງ ຄ ຍກົ ຄ່ າຕວົ ເອງຂນຶື້ ເປັນເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຫຼ ບ່ ກເປັນໂດຍກດົ ການ ສບວງົ ຕະກຸນຂອງລດັ ນນັ້ື . ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເປັນຜູທື້ ່ ປີ ະຊາຊນົ ເຄາົ ລບົ ສກັ ກາລະ ແລະ ຍກົ ຍອ້ື ງການເຄາົ ລບົ ສກັ ກາລະຂອງປະຊາຊນົ ຕ່ ພະ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດິນນນັື້ ສ່ ວນໜ່ ງຶ ມພີ ນື້ ຖານມາຈາກອານາດຂອງພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດິນເພາະພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ມອີ ານາດຫຼາຍ ສາມາດທຈີ ະສງັ ປະຫານຊີວດິ ຄົນໃນອານາຈກັ ໄດປ້ື ະຊາຊົນຈ່ ງຶ ຢ້ືານກ່ ວົ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດິນ ເມ່ ອພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ອາ ນາດປະໂຫຍດສຸກໃຫກື້ ບັ ປະຊາຊນົ ເຊ່ ງິ ສະແດງຄວາມເມດຕາກະລຸນາຕ່ ປະຊາຊົນ ຄວາມຢາື້ ນກ່ ວົ ທ່ ມີ ຢີ ່ ູຂ່ ຶງກາຍ ເປັນຄວາມເຄາົ ລບົ ຍກົ ຍອ້ື ງ ແລະ ພກັ ດເີ ຖງິ ຊວີ ດິ ກອາດຈະສະລະໄດກື້ ່ ດວ້ື ຍເຫດທ່ ພີ ະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເປັນທ່ ເີ ຄາົ ລບົ ຍກົ ຍອ້ື ງດ່ ງັ ກ່ າວມານີື້ ປະຊາຊນົ ທງັ ຫາຼ ຍຈ່ ງຶ ມຄີ ວາມສານກຶ ຮ່ ວມກນັ ວ່ າແຜ່ ນດນິ ພອ້ື ມທງັ ຊບັ ພະຍາກອນທງັ ຫຼາຍທ່ ີ ມຢີ ່ ູໃນອານາຈກັ ເປັນຊບັ ສມົ ບດັ ຂອງພະອງົ ແລະ ພະອງົ ມອີ ານາດເດກັ ຂາດໃນການທຈີ ະມອບຊບັ ສມົ ບດັ ອັນໃດ ອນັ ໜ່ ງຶ ໃຫກ້ື ບັ ປະຊາຊນົ ຂອງພະອງົ . ຈາກຄວາມພກັ ດທີ ປີ ະຊາຊນົ ມຕີ ່ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຕາມທ່ ກີ ່ າວມາ ເຮາົ ຈະເຫນັ ວ່ າຄວາມພກັ ດຂີ ອງປວງຊົນເຫ່ ຼາົ ນນັ້ື ເປັນເຫດໃຫປ້ື ວງຊນົ ຍອມພະກາລງັ ແລະ ຊວີ ດິ ເພ່ ອລາດຊະບນັ ລງັ ສະໄໝທປີ ່ ວງຊນົ ມເີ ຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເປັນປະ ມຸກຂອງປະເທດນນັ້ື ພວກທ່ ານຖວ່ າຊວີ ດິ ດຂອງພວກທ່ ານເປັນຂອງເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ດ່ ງັ ນນັ້ື , ເມ່ ອປະເທດມສີ ງົ ຄາມ ເຂາົ ກ່ ມກີ ານເຄາົ ລບົ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຕາມສານວນໄທທເີ ຮາົ ເວາົ້ື ກນັ ວ່ າເພ່ ອລາດຊະບນັ ລງັ ເຮາົ ຈະເຫນັ ຄວາມຈງິ ໃນຂນ້ື ີື້ ໃນສະໄໝກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາ ຄໃນສະໄໝນນັື້ ປ່ ວງຊົນຕ່ າງມສີ ານກຶ ຮ່ ວມກນັ ວ່ າແຜ່ ນດິນ ແລະ ຊວີ ດິ ມະນຸດເປັນ ຂອງພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ທງັ ໝດົ ຈະມໃີ ຜຈກັ ຄນົ ບ່ ທຈີ ະກາ້ື ເວາົື້ ວ່ າແຜ່ ນດນິ ເປັນຂອງປະຊາຊນົ ຄທ່ ຄີ ນົ ທຸກມນື້ ເີື້ ວາົື້ ກນັ ກ ຄງົ ຈະຕອບໄດວື້ ່ າ ໃນສະໄໝນນັື້ ຄງົ ຈະບ່ ມໃີ ຜກາ້ື ເວາົື້ ແບບນີື້ ແມ່ ນແຕ່ ຈະຄດິ ກ່ ອາດຈະບ່ ມອີ ກີ ດວ້ື ຍຊາຫາກຈະ ຖາມວ່ າເປັນຫຍງັ ຄນົ ສະໄໝນນັ້ື ຈ່ ງຶ ຄດິ ວ່ າເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເປັນເຈາົື້ ຂອງຊບັ ສມົ ບດັ ພຽງຜູດ້ື ຽວກ່ ຄງົ ຈະຕອບໄດວື້ ່ າມສີ າ ເຫດສອງປະການທ່ ເີ ຮດັ ໃຫຄ້ື ນົ ສະໄໝນນັ້ື ມສີ ານກຶ ຮ່ ວມກນັ ດ່ ງັ ກ່ າວ ສາເຫດປະການທ່ ໜີ ງຶ ຄງົ ເປັນເພາະປະຊາຊນົ ໃນປະເທດສະໄໝນນັ້ື ມຄີ ຸນນະພາບຕາທາງການສກຶ ສາ ແລະ ກຈະມຄີ ວາມສານກຶ ໃນຖານະຂອງຕນົ ວ່ າເປັນພຽງ ຕນົ ແຜ່ ນດນິ ຂອງເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເທ່ າົ ນນັ້ື ແມ່ ນເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ແລະ ອານາດຜູປ້ື ົກຄອງປະເທດກເບ່ ງິ ວ່ າປະຊາຊົນຂອງ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 59

ປະເທດເປັນພຽງຄນົ ຟາື້ ຂາ້ື ແຜ່ ນດນິ . ການທ່ ປີ ະຊາຊນົ ເບ່ ງິ ຕວົ ເອງວ່ າເປັນປະຊາຊນົ ກ່ ດີ ແລະ ການທຜີ ູປື້ ົກຄອງສະໄໝນນັ້ື ເບ່ ງິ ປະຊາຊນົ ວ່ າເປັນ ປະຊາຊົນກດີເຮັດໃຫທື້ ັງຕົວປະຊາຊົນເອງ ແລະ ຜູປື້ ົກຄອງເບ່ ິງເຫັນວ່ າປະຊາຊົນເປັນພຽງຕົວປະກອບຂອງ ແຜ່ ນດນິ ເທ່ າົ ນນັື້ ເມ່ ອມເີ ຫດການຫຍງັ ເກດີ ຂນຶື້ ໃນອານາຈກັ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ແລະ ອານາດຂອງພະອງົ ເທ່ າົ ນນັ້ື ຈະ ເປັນຜູຄື້ ດິ ແກໄ້ື ຂຢ່ າງເຊ່ ນັ ເກດີ ສງົ ຄາມເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ແລະ ເສນາອາມາດເທ່ າົ ນນັ້ື ທ່ ຈີ ະເປັນເຈາົ້ື ຂອງເລ່ ອງຊ່ ວຍກນັ ຄດິ ດາເນນີ ນະໂຍບາຍໃນການເຮດັ ສງົ ຄາມ ໂດຍມປີ ະຊາຊນົ ຂອງແຜ່ ນດນິ ໄປຕາຍແທນ ຖາ້ື ຈະຖາມວ່ າປະຊາຊນົ ເຫ່ າຼົ ນນັ້ື ເຂາົ ຄດິ ດວ້ື ຍບ່ ວ່ າເຂາົ ເຮດັ ການຕ່ ສູເ້ື ພ່ ອປະໂຫຍດສຸກຂອງເຂາົ ແລະ ຄອບຄວົ ກຄງົ ຕອບໄດວື້ ່ າ ເຂາົ ຄງົ ບ່ ຄດິ ຢ່ າງ ນນັື້ ເຂາົ ຄງົ ຄດິ ພຽງວ່ າເຂາົ ຕ່ ສູເື້ ພ່ ອຖຮກັ ສາລາດຊະບນັ ລງັ ຫຼ ຕ່ ສູເື້ ພ່ ອໃຫເ້ື ຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຂອງເຂາົ ມອີ ານາດຢ່ ູຕ່ ໄປຄນົ ໃນປະເທດທຸກຄນົ ຄງົ ທນົ ບ່ ໄດທ້ື ຈີ ະເຫນັ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຂອງຕນົ ໄປຄຸກເຂາົ ກາບໄຫວເ້ື ຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ປະເທດອ່ ນເພາະ ສະນນັ້ື ພວກເຂາົ ຈ່ ງຶ ເອາົ ຊວີ ດິ ເຂາົ້ື ແລກເພ່ ອໃຫເ້ື ຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຂອງເຂາົ ມອີ ານາດຢ່ ູຄເກ່ າົ ໂດຍບ່ ຕອ້ື ງໄປຂນຶື້ ຢ່ ູກບັ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ປະເທດອ່ ນ. ສ່ ວນສາເຫດທສີ ອງທ່ ທີ າໃຫປ້ື ະຊາຊນົ ສະໄໝນນັ້ື ຄດິ ວ່ າຕວົ ເອງເປັນພຽງຕວົ ປະກອບຂອງປະເທດຊາດ ໜາ້ື ຈະມາຈາກວ່ າກນສະໄໝນນັ້ື ຕ່ າງມຄີ ວາມຄດິ ຮ່ ວມກນັ ວ່ າ ຜູທ້ື ່ ຈີ ະມາເປັນເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ນນັື້ ຈະຕອ້ື ງເປັນຜູມື້ ບີ ຸນ ຫຼາຍເປັນຜູທ້ື ຈີ ຕຸ ມິ າຈາກສະຫວນັ ສ່ ວນປະຊາຊນົ ທ່ ວົ ໄປເປັນຄນົ ມບີ ຸນນອ້ື ຍການທ່ ເີ ຂາົ ຄດິ ວ່ າຕວົ ເອງເປັນຄນົ ມບີ ຸນ ນອື້ ຍກ່ ຄງົ ເປັນເພາະຄວາມຄດິ ອ່ ານນອ້ື ຍຊບົ ສມົ ບດັ ນອື້ ນຮູບຮ່ າງໜາ້ື ຕາບ່ ງາມ ສ່ ງິ ເຫ່ ຼາົ ນເີື້ ຮດັ ໃຫເ້ື ຂາົ ຄດິ ວ່ າປະຊາຊນົ ທ່ ວົ ໄປນນັື້ ເປັນຄນົ ມບີ ຸນນອື້ ຍເມ່ ອຖວ່ າຕນົ ເອງມບີ ຸນນອ້ື ຍແລວ້ື ກ່ ເລຍີ ຍອມຜູມື້ ອີ ານາດຄ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ແລວ້ື ກ່ ເຊ່ ອ ວ່ າສມົ ບດັ ທງັ ປ່ ວງໃນປະເທດເປັນຂອງພະອງົ ຄນົ ຄຽວ ຄນົ ອ່ ນເປັນພຽງຕວົ ປະກອບບຸນບາລະມຂີ ອງພະອງົ ເທ່ ົານນັື້ ເພາະເຫດສອງປະການ ດ່ ງັ ກ່ າວມານຄີື້ ນົ ໃນສະໄໝນນັ້ື ຈ່ ງຶ ມຄີ ວາມສານກຶ ຣ່ ວມກນັ ວ່ າແຜ່ ນດນິ ແລະ ຊີວິດເທິງ ແຜ່ ນດນິ ເປັນສມົ ບດັ ຂອງເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຄນົ ດຽວເທ່ າົ ນນັື້ ເຊ່ ງິ ຕ່ ມາເມ່ ອປະຊາຊນົ ມກີ ານສກຶ ສາດຂີ ນຶ້ື ຈ່ ງຶ ເກດີ ຄວາມ ສານກຶ ຂນຶື້ ວ່ າ ເຮາົ ໜາື້ ຈະມສີ ດິ ທມິ ສີ ຽງໃນແຜ່ ນດນິ ໄດບື້ າງເພາະເຮາົ ກ່ ເປັນຜູໜ້ື ່ ງຶ ທ່ ຈີ ະຕອື້ ງສະລະຊວີ ດິ ເພ່ ອແຜ່ ນດນິ ເມ່ ອຄວາມຄດິ ຢ່ າງນມີື້ ຫີ ຼາຍຂນຶ້ື ຈ່ ງຶ ກ່ ໃຫເ້ື ກດີ ຄວາມສານກຶ ຂນຶ້ື ມາໃໝ່ ວ່ າປະຊາຊນົ ເປັນໃຫຍ່ ໃນແຜ່ ນດນິ ເຊ່ ງິ ຈະໄດື້ ກ່ າວເຖງິ ກະແສຄວາມຄດິ ທ່ ປີ ່ ຽນແປງໄປໃນບດົ ໜາ້ື . ຕາມທໄີ ດກື້ ່ າວມາແລວື້ ວ່ າ ເມ່ ອປ່ ວງຊນົ ມຄີ ວາມສາພນັ ຮ່ ວມກນັ ວ່ າ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເປັນພຽງຜູດ້ື ຽວເທ່ າົ ນນັື້ ທ່ ເີ ປັນເຈາົ້ື ຂອງແຜ່ ນດນິ ແລະ ເປັນເຈາົື້ ຂອງຊບັ ພະຍາກອນທງັ ຫຼາຍທ່ ຕີ ດິ ຢ່ ູເທງິ ແຜ່ ນດນິ ເຖງິ ແມ່ ນວ່ າມະນຸດ ແລະ ສດັ ເດຍລະສານທ່ ຢີ ່ ູໃນອານາດກ່ ເປັນຂອງພະອງົ ເຊນັ ກນັ ດ່ ງັ ນນັ້ື , ການທ່ ປີ ະຊາຊນົ ຈະທຸກ ຫຼ ສຸກແນວໃດນນັ້ື ຈ່ ງຶ ຂນຶື້ ຢ່ ູກບັ ການປົກຄອງຂອງເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ອົງດຽວເທ່ າົ ນນັ້ື ຖາື້ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ປົກຄອງດີປະຊາຊົນຂອງພະອງົ ກມີ ຄວາມສຸກ ແຕ່ ຖາ້ື ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ປົກຄອງ ບ່ ດີ ປະຊາຊນົ ກ່ ເດອດຮອ້ື ນ ແລະ ກ່ ປະກດົ ໃນປະຫວດັ ສາດຢ່ ູສະເໝີວ່ າ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ທ່ ປີ ົກຄອງໂດຍ ອະທາ ມກັ ຈະຖກປະຊາຊນົ ຂບັ ໄລ່ ອອກຈາກລາດຊະບນັ ລງັ ຜູໄ້ື ຝໃຈໃນການປົກຄອງ ທງັ ຫຼາຍກຢາກຈະຮູວື້ ່ າການປົກຄອງທ່ ເີ ປັນທາຈະຕອື້ ງປົກຄອງຢ່ າງໃດການປົກຄອງທ່ ຈີ ະເຮດັ ໃຫປື້ ະຊາຊນົ ຮກັ ຈະ ຕອື້ ງເຮດັ ແນວໃດ ຫຼ ຈະປົກຄອງແນວໃດຈ່ ງຶ ຈະບ່ ໃຫປ້ື ະຊາຊນົ ເດອດຮອື້ ນຈນົ ຖງກບັ ຂັບໄລ່ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດິນອອກ ຈາກລາດຊະສມົ ບດັ ບນັ ຫາເຫ່ ຼາົ ນເີື້ ປັນບນັ ຫາທ່ ເີ ຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ໃນອະດດີ ແລະ ນກັ ປົກຄອງໃນອະດດີ ໄດພື້ ະຍາຍາມ ຄນົ້ື ຄວາື້ ຫາຄາຕອມບໃນບນັ ຫາເຫ່ ຼາົ ນມີ້ື າຕະຫອຼ ດ. ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 60

ເມ່ ອພະພຸດທະເຈາົື້ ອຸບດັ ຂນຶ້ື ໄດສື້ ງັ ສອນຊາວໂລກໃຫໄື້ ດຮື້ ບັ ປະໂຫຍດໃນປະຈບຸ ນັ ປະໂຫຍດໃນພບົ ໜາື້ ແລະ ປະໂຫຍດໃນພະນບິ ພານ ສາລບັ ຄາສອນເລ່ ອງປະໂຫຍດໃນປະຈບຸ ນັ ນນັື້ ພະອງົ ໄດວື້ າງຫຼກັ ທາສາລບັ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ໄວື້ 3 ປະການຄ: 1. ລາດຊະທາ 2.ຈກັ ກະວດັ ຕວິ ດັ 3. ລາດລງັ ຄະວດັ ຖຸ ຫຼກັ ທາ 3 ປະການນນັື້ ຈກັ ກະວດັ ຕວິ ດັ ຈະກ່ າວໃນບດົ ທີ 5 ສ່ ວນລາດລງັ ຄະວດັ ຖຸຈະເວສົ້ື ໃນບດົ ທີ 6 ສາ ລບັ ລາດຊະທາຈະໄດກື້ ່ າວໃນບດົ ນ.ີື້ ລາດຊະທາ ແປວ່ າ ທາຂອງພະລາຊາຫຼ ທາທ່ ພີ ະລາຊາຕອື້ ງມປີ ະຈາພະອງົ ລາດທານຄີ້ື ນົ ໄທເຮາົ ຮູຈື້ ກັ ກນັ ໃນ ນາມວ່ າ ທດົ ພດິ ລາດຊະທາ ທດົ ພດິ ລາດຊະທາ ແປວ່ າ ທາຂອງພະລາຊາ 10 ປະການ ກລາດຊະທາຂອງພະລາຊາ 10 ປະການນນັື້ ມດີ ່ ງັ ນ:ີ້ື 1. ທານ ການໃຫ ື້ 2. ສນິ ມສີ ນິ 3. ປລຈິ າຄະ ການເສຍສະລະ 4. ອາດຊະວະ ຄວາມຊ່ ຕງົ 5. ມດັ ວະ ຄວາມອ່ ອນໂຍນ 6. ຕະປະ ຄວາມມເີ ດດ 7. ອກັ ໂກທະ ຄວາມບ່ ຄຽດ 8. ອະວຫິ ງິ ສາ ຄວາມບ່ ບຽດບຽນ 9. ຂນັ ຕິ ຄວາມອດົ ທນົ 10. ອວໂິ ຣດນະ ຄວາມໜກັ ແໜນື້ ໃນທາ 2. ທານ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເປັນປະມຸກຂອງປະເທດມໜີ າື້ ທ່ ເີ ບ່ ງິ ແຍງທຸກສຸກຂອງປະຊາຊນົ ປະຊາຊນົ ສ່ ວນໃດມຄີ ວາມ ທຸກເດອດຮອ້ື ນ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອື້ ງຫາທາງກາຈດັ ຄວາມເດອດຮອື້ ນນນັ້ື ໃຫໝື້ ດົ ໄປປຽບເໝອນພ່ ບາ້ື ນທ່ ມີ ໜີ າ້ື ທ່ ປີ ົກຄອງເບ່ ງິ ແຍງລູກໆຂອງຕນົ ລກູ ຄນົ ໃດເຈບັ ປ່ ວຍພ່ ຕອື້ ງເບ່ ງິ ແຍງຖຮກັ ສາລກູ ຄນົ ໃດບ່ ມຂີ ະໜມົ ກນິ ພ່ ແມ່ ຕອື້ ງ ໃຫເ້ື ງນິ ຖາື້ ຫາກວ່ າລູກຄນົ ໃດມາຂເງນິ ພ່ ແມ່ ໄປຊເ້ື ຂາົ້ື ກນິ ແຕ່ ພ່ ແມ່ ເຮດັ ເມນີ ເສຍີ ບ່ ໃຫເ້ື ງນິ ລູກປະໃຫລື້ ູກອດົ ຢາກ ພ່ ແມ່ ຄນົ ນນັື້ ຈະຕອ້ື ງຖກຕາໜໃິ ນຖານະທ່ ປີ ະປ່ ອຍໃຫລື້ ກູ ຂອງຄນົ ຫວິ ໂຫຍແນວໃດກດເີ ຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ກເຊ່ ນັ ກນັ ພະອງົ ຕອື້ ງມໜີ າື້ ທ່ ເີ ບ່ ງິ ແຍງປະຊາຊນົ ປະຊາຊນົ ຄນົ ໃດສ່ ວນໃດຍາກຈນົ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອື້ ງອະນຸເຄາະໃຫມ້ື ຊີ ວີ ດິ ຢ່ ູຢ່ າງ ປົກກະຕກິ ານທ່ ເີ ຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ປະໃຫປື້ ະຊາຊນົ ແຜ່ ນດນິ ອດົ ຢາກຈນົ ຕາຍໂດຍໜາ້ື ທ່ ແີ ລວື້ ຖວ່ າຜດິ ເປັນຢ່ າງຫຼາຍ ປຽບ ຄພ່ ແມ່ ປະປ່ ອຍໃຫລ້ື ູກຂອງຕນົ ອດົ ຢາກຈນົ ຕາຍໄປຕ່ ໜາື້ ສະນນັື້ , ເຮາົ ລອງຖາມໃຈເຮາົ ເບ່ ງິ ວ່ າຖາື້ ເຮາົ ພບົ ພ່ ແມ່ ທ່ ີ ປະປ່ ອຍໃຫລື້ ກູ ຂອງຕນົ ຕາຍໄປຕ່ ໜາ້ື ຢ່ າງນນັ້ື ໂດຍເຫນັ ແກ່ ເງນິ ຫຼາຍກວ່ າເຫນັ ແກ່ ຊວີ ດິ ລກູ ເຮາົ ຈະຕາໜພິ ່ ແມ່ ຫຼາຍ ນອື້ ຍພຽງໃດຂໃຫປ້ື ຽບກບັ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດິນທ່ ພີ ະອົງປ່ ອຍໃຫປື້ ະຊາຊົນໃນແຜ່ ນດນິ ທ່ ພີ ະອງົ ຮັບຜດິ ຊອບຢ່ ູຕາຍໄປ ເພາະຄວາມຫວິ ໂຫຍ ຄວາມຜດິ ກຄງົ ບ່ ນອ້ື ຍໄປກວ່ າພ່ ແມ່ ປອຍລກູ ໃຫຕ້ື າຍໄປຕ່ ໜາື້ ເທ່ າົ ໃດນກັ . ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 61

ເຮາົ ຢ່ າຄດິ ວ່ າພ່ ແມ່ ປອຍລູກໃຫຕ້ື າຍໄປຕ່ ໜາ້ື ບ່ ມີ ແລະ ກຢ່ າຄດິ ວ່ າເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ປອຍໃຫປ້ື ະຊາຊົນນອົດ ຢາກຫວິ ໂຫຍຈນົ ຕາຍບ່ ມທີ ັງສອງກລະນນີ້ື ນັື້ ມຕີ ົວຢ່ າງທງົ ໝົດຂຍກົ ຕົວຢ່ າງພ່ ແມ່ ປະໃຫລ້ື ູກຕາຍໄປຕ່ ໜາ້ື ກ່ ອນ ເລ່ ອງນນັື້ ເປັນເລ່ ອງຈງິ ເກດີ ທ່ ແີ ຂວງບາງເຊອກໜງັ ກຸງເທບມະຫານະຄອນມຄີ ອບຄວົ ໜ່ ຶງທ່ ອີ າໄສຢ່ ູໃນແຂວງນີື້ ຄອບຄວົ ທ່ ກີ າລງັ ກນິ ທາງເວາົ້ື ເຖງິ ເປັນຄອບຄວົ ທ່ ທີ າມາຫາກນິ ທາງກະສກີ າຫວົ ໜາື້ ຄອບຄວົ ເປັນຄນົ ຄດິ ຫຼາຍເພ່ ອນ ບາື້ ນບ່ ຄບົ ຕ່ ມາລກູ ຊາຍຄນົ ໜ່ ງຶ ຂອງຄອບຄວົ ນີ້ື ປ່ ວຍເພາະຄວາມຄດິ ກບັ ບນັ ຫານຂີື້ ອງພ່ ແມ່ ຈ່ ງົ ບ່ ຍອມເອາົ ລກູ ໄປຖ ຮກັ ສາທ່ ໂີ ຮງໝ ຜນົ ສຸດທາື້ ຍກ່ ຕາຍໄປ ເນ່ ອງມາຈາກວ່ າຢາື້ ນຈະເສຍເງນິ ຫຼາຍຈ່ ງຶ ຫາການຖຮກັ ສາລູກ. ເລ່ ອງທ່ ຄີ ນົ ຈນົ ຕອ້ື ງອດົ ຕາຍເພາະຜູມື້ ອີ ານາດບ່ ເກ່ ອກນູ ຕາມໜາື້ ທ່ ນີ ນັ້ື ມຕີ ວົ ຢ່ າງຢ່ ູຫຼາຍເຫດການທ່ ຈີ ະກ່ າວນີື້ ເກດີ ໃນສະໄໝນເີື້ ຊ່ ງິ ອານາດການເບ່ ງິ ແຍງໄດປ້ື ່ ຽນມຈາກເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ໄປຢ່ ູໃນອານາດຂອງປະຊາຊນົ ແລວື້ ສະນນັື້ , ຄວາມຮບັ ຜດິ ຊອບຈ່ ງຶ ຢ່ ູທ່ ີລັດຖະບານບ່ ແມ່ ນເຈາົື້ ແຜ່ ນດິນ ແຕ່ ຍກົ ກຕວົ ຢ່ າງຂນຶ້ື ມາເພ່ ອໃຫຮ້ື ູວື້ ່ າຄນົ ບ່ ມຈີ ະກິນຈົ ນອດົ ຕາຍນນັື້ ມຢີ ່ ູໃນປະເທດ ແລະ ຄດິ ວ່ າມມີ າທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ ບ່ ວ່ າລາຊາທປິ ະໄຕ ຫຼ ປະຊາທປິ ະໄຕຈະຕອ້ື ງມີ ຄນົ ສ່ ວນໝ່ ງຶ ຕາຍໄປເພາະຄວາມຈນົ ເຊ່ ງິ ເນ່ ອງມາຈາກການບ່ ຫຼຽວແລຂອງເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ແລະ ລດັ ຖະບານ ເລ່ ອງ ທາອດິ ຂຍກົ ຕວົ ຢ່ າງຄນົ ຂາ້ື ຕວົ ຕາຍເພາະບ່ ມເີ ງນິ ເສຍຄ່ າຮຽນໃຫລ້ື ູກເລ່ ອງນປີື້ າກດົ ໃນໜາ້ື ໜງັ ສພມິ ວ່ າຄອບຄວົ ນມີື້ ີ ນວິ າດສະຖານຢ່ ູໃນກຸງເທບເປັນຄອບຄວົ ທ່ ຍີ າກຈນົ ແຕ່ ລູກສາວມຄີ ວາມປາດຖະໜາຈະຮຽນພ່ ແມ່ ກສ່ ງົ ຮຽນຕາມ ຄວາມປະສງົ ຂນັື້ ທາອດິ ກພະຍາຍາມອດົ ອອ້ື ມເງນິ ໄປຊໜື້ ງັ ສ ແລະ ຄ່ າຮຽນໃຫລື້ ກູ ໄດຕື້ ່ ມາດນົ ເຂາົື້ ບ່ ມຫີ ນົ ທາງທຈີ ະ ຫາເງນິ ສ່ ງົ ຈະໄປຢມໃຜກ່ ບ່ ໄດແ້ື ລວ້ື ເພາະໄປຢມໝ່ ຄູ ູມາ ແກບື້ ນັ ຫາສະເພາະໜາື້ ຈນົ ໝດົ ທ່ ເີ ພງິ ແລວື້ ໃນຖານະທ່ ເີ ປັນ ຫວົ ໜາື້ ຄອບຄວົ ຈະຕອ້ື ງຮັບຜດິ ຊອບໃນເລ່ ອງນີລ້ື ູກສາວກເລ່ ງັ ໃຫພ້ື ່ ຫາຄ່ າຮຽນມາໃຫເື້ ພາະຕອື້ ງເອາົ ໄປຈ່ າຍໃຫື້ ໂຮງຮຽນໂດຍໄວທ່ ສີ ຸດທາງພ່ ແມ່ ກໝດົ ຫນົ ທາງທ່ ຈີ ະຫາມາໃຫທື້ ງັ ແມ່ ທງັ ລູກກຫວງັ ຢ່ ູໃນໃຈວ່ າພ່ ຄງົ ຈະຕອ້ື ງຮບັ ຜດິ ຊອບເພາະເປັນຫວົ ໜາ້ື ຄອບຄວົ ຝ່ າຍພ່ ກເປັນຄນົ ຮູຈື້ ກັ ໜາື້ ທ່ ຂີ ອງຕນົ ວ່ າເລ່ ອງນຕີື້ ນົ ຕອື້ ງຈດັ ການແຕ່ ເມ່ ອພະຍາຍາມ ຫາທາງແລວ້ື ກບ່ ເຫນັ ທາງໃດເລຍທ່ ຫີ າເງນິ ມາເປັນຄ່ າຮຽນລູກໄດຊື້ ່ ຶງກຄົງເປັນເງນິ ບ່ ຫຼາຍບ່ ເກນີ 500 ບາດ ແຕ່ ສາລບັ ຄນົ ຈນົ ແມ່ ນແຕ່ ສບິ ບາດກຍງັ ຫາຍາກ ເມ່ ອພ່ ໝດົ ຫນົ ທາງທ່ ຈີ ະຫາເງນິ ກຄງົ ຈະຄດິ ສນັື້ ຄ ຄງົ ຄດິ ວ່ າຕາຍ ລບົ ຄວາມຮບັ ຜດິ ຊອບໄປເລຍຈະດກີ ວ່ າເຖງິ ເທ່ ອນອີ້ື າດຈະແກບື້ ັນຫາມາໄດແ້ື ຕ່ ເທ່ ອໜາ້ື ກຕອື້ ງພບົ ບນັ ຫາແບບນີອ້ື ກີ ຈະບອກໃຫລື້ ູກອອກຈາກໂຮງຮຽນ ຫຼກສງົ ສານລູກຖາື້ ປະໃຫຮ້ື ຽນຕ່ ໄປພ່ ເອງກຕອື້ ງພບົ ບນັ ຫາບ່ ມຄີ ່ າຮຽນສ່ ງົ ລູກ ຂາ້ື ຕວົ ຕາຍດກີ ວ່ າບ່ ຕອື້ ງມານ່ ງັ ຄດິ ບນັ ຫາເລ່ ອງຄ່ າຮຽນລກູ ແລວ້ື ພ່ ຄນົ ນກີ້ື ່ ຂາື້ ຕວົ ຕາຍໂດຍວທິ ໃິ ຫໄື້ ຟຫາື້ ຊ່ ອດຕວົ ເອງ ນຄີ້ື ຕວົ ຢ່ າງທ່ ລີ ດັ ປະໃຫຄື້ ນົ ຈນົ ຕອ້ື ງຕາຍໄປເພາະຄວາມຈນົ ຫາກວ່ າເປັນສະໄໝລາຊາທປິ ະໄຕເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຕອື້ ງຮບັ ຜດິ ຊອບແຕ່ ຖາ້ື ເປັນສະໄໝປະຊາທປິ ະໄຕລດັ ຖະບານທ່ ມີ າຈາກການເລອກຕງັື້ ຕອ້ື ງເປັນຜູຮ້ື ບັ ຜດິ ຊອບ. ສ່ ວນຕວົ ຢ່ າງທສີ ອງ ຂຍກົ ຕວົ ຢ່ າງຄນົ ຂາື້ ຕົວຕາຍເພາະບ່ ມຈີ ະກນິ ມາເປັນອຸທາຫອນເລ່ ອງນມີ້ື ຢີ ່ ູວ່ າຜວົ ເມຍຄ່ ູໜ່ ງຶ ມນີ ວິ າສະຖານຢ່ ູຕ່ າງແຂວງເປັນຄນົ ຍາກຈນົ ດນິື້ ຫນົ ຫາລຽ້ື ງປາກລຽ້ື ງທອງດວື້ ຍຄວາມຍາກລາບາກທງັ ຄ່ ູແຍກກນັ ໄປຫາງານທາເພ່ ອຫວງັ ຈະໄດເ້ື ງນິ ມາຊເ້ື ຂາົື້ ກນິ ຕອນແລງກມາເຮອນທ່ ຜີ ູອ້ື ່ ນໃຫອື້ າໄສຢ່ ູທ່ ດີ ນິ ປູກຊ່ ວົ ຄາວຜວົ ກບ່ ໄດງື້ ານເມຍກບ່ ໄດງື້ ານເງນິ ກບ່ ມຖີ າື້ ບ່ ຂເຂາົ ກນິ ກ່ ຕອ້ື ງອົດເຂາົ້ື ຄນົ ເຮາົ ເມ່ ອທອ້ື ງຫວິ ຂນຶື້ ມາແລວື້ ກ ຕອ້ື ງເຮດັ ແນວໃດແນວໜ່ ງຶ ເພ່ ອໃຫມ້ື ນັ ຫາຍຫວິ ບ່ ຂເຂາົ້ື ກນິ ກຕອ້ື ງລກັ ເຂາົ້ື ກນິ ແຕ່ ຄນົ ຄ່ ູນເີື້ ລກີ້ື ຂທ່ ານກນິ ບ່ ຍອມ ລກັ ແຕ່ ຈະຂທ່ ານທຸກມນື້ ນັ້ື ຄນົ ທ່ ບີ ່ ມອີ າຊບີ ຂທານຄງົ ເຮັດບ່ ໄດື້ ສະນນັື້ , ມໃ້ື ດພທນົ ໄດທ້ື ນົ ໄປພມອື້ ່ ນໃໝ່ ກ ແຍກກນັ ໄປຫາງານທາຕອນແລງກບັ ມາເຮອນຕ່ າງກ່ ຜດິ ຫວງັ ກນັ ທງັ ຄ່ ູ ທາງເມຍເມ່ ອຊອກຫາງຫງົ ມໃື້ ໝ່ ໄດງ້ື ານ ກກບັ ມາດວ້ື ຍຄວາມຫວງັ ວ່ າ ຜວົ ຄງົ ຈະໄດງ້ື ານຝ່ າຍຂາື້ ງຜວົ ຊອກຫາວຽກເຮດັ ບ່ ໄດກື້ ກບັ ມາດວື້ ຍຄວາມຫວງັ ວ່ າ ເມຍຄງົ ຈະໄດງ້ື ານ ເມ່ ອມາພບົ ກນັ ແລວື້ ຄວາມຫວງັ ກສະລາຍຜວົ ມຄີ ວາມຄບັ ແຄນ້ື ໃຈຫຼາຍຈ່ ງຶ ຕດັ ສນິ ໃຈໄປກະ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 62

ໂດດລງົ ນາ້ື ເທງິ ຂ່ ວົ ແຕ່ ມຄີ ນົ ຊ່ ວຍໄວທື້ ນັ ຕ່ ມາຮູວື້ ່ າຄນົ ມເີ ງນິ ໃຫຄ້ື ວາມຊ່ ວຍເຫຼອຊວີ ດິ ທງັ ສອງນໄີື້ ວຖ້ື າມວ່ າເປັນ ໜາ້ື ທ່ ຂີ ອງຄນົ ມເີ ງນິ ຫຼ ທ່ ຕີ ອື້ ງຊ່ ວຍເຫຼອຄນົ ຈນົ ຕອບວ່ າບ່ ແມ່ ນເປັນໜາື້ ທ່ ຂີ ອງລດັ ແຕ່ ເມ່ ອຄນົ ມເີ ງນິ ເຂາົ ຊ່ ວຍກ່ ເປັນຄວາມດຂີ ອງເຂາົ . ຈາກຕວົ ຢ່ າງທຍີ ກົ ມາທງັ ສອງເລ່ ອງນນັື້ ເປັນການບອກໃຫເ້ື ຫນັ ວ່ າຄນົ ທ່ ຖີ ກຄວາມຈນົ ບບີ ບງັ ຄບັ ຈນົ ຕອ້ື ງ ຂາື້ ຕວົ ຕາຍຢ່ າງນມີື້ ຫີ ຼາຍແຕ່ ບ່ ມໃີ ຜໄດຮື້ ູ ້ື ສາລບັ ສອງຕວົ ຢ່ າງທ່ ຍີ ກົ ມາເປັນອຸທາຫອນນປີື້ ະເຊນີ ຕກົ ເປັນຂ່ າວໜງັ ສ ພມິ ສາທາລະນະຊນົ ຈ່ ງຶ ໄດຮື້ ູ ້ື ແລະ ເຊ່ ອວ່ າເຫດການນບີ້ື ່ ແມ່ ນຈະເກດີ ສະເພາະໃນສະໄໝປະຊາທປິ ະໄຕເທ່ າົ ນນັ້ື ຈະຕອື້ ງເກດີ ມາດນົ ແລວື້ ແມ່ ນໃນສະໄໝລາຊາທປິ ະໄຕຄນົ ທຖີ ກຄວາມຈນົ ບບີ ບງັ ຄບັ ຈນົ ຕອ້ື ງຂາ້ື ຕວົ ຕາຍກ່ ຕອື້ ງ ມຄີ ກນັ ເພາະສະນນັ້ື ພະສາມາສາມພຸດທະເຈາົ້ື ຈ່ ງຶ ໄດສ້ື ງັ ສອນໄວວ້ື ່ າ ພະລາຊາຜູປື້ ົກຄອງແຜ່ ນດນິ ຈະຕອື້ ງມທີ ດົ ພິ ລາດຊະທາ ຂໜື້ ່ ງຶ ຄ: ການໃຫທ້ື ານ ເພາະເຫດໃດພະອງົ ຈ່ ງຶ ສອນວ່ າພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອື້ ງໃຫທື້ ານ ເພາະເຫດ ວ່ າ ກ່ ຸມຊນົ ທ່ ລີ ວມກນັ ເປັນລດັ ໜ່ ງຶ ຫຼ ປະເທດໜ່ ງນນັື້ ຈະປະກອບໄປດວື້ ຍຄນົ ຈນົ ແລະ ຄນົ ຮ່ ງັ ມໃີ ນຄນົ ສອງປະ ເພດນນັື້ ຄນົ ຈນົ ມຫີ າຼ ຍກວ່ າຄນົ ລວຍ ແລະ ຄນົ ຈນົ ນນັ້ື ອາດແບ່ ງໄດເື້ ປັນສອງຈາພວກ ຄ ຄນົ ຈນົ ທ່ ພີ ມກີ ນິ ຫຼ ມີ ກນິ ພປະທງັ ຊວີ ດິ ຈາພວກໜ່ ງຶ ແລະ ອກີ ຈາພວກໜ່ ງຶ ຄຄນົ ຈນົ ທຕີ ່ ນນອນຂນຶ້ື ມາບ່ ມສີ ມົ ບດັ ຫຍງັ ທ່ ຈີ ະນາມາໃສ່ ທອ້ື ງຂອງຕນົ ແລະ ຄອບຄວົ ເລຍີ ຄນົ ເຫ່ ຼາົ ນເີື້ ຊ່ ງິ ຈະມບີ ່ ຫຼາຍແຕ່ ກມບີ ່ ນອື້ ຍໃນປະເທດໜ່ ງຶ ໆ ແລະຄນົ ປະເພດນີື້ ແລະ ທີຕອ້ື ງມາຢຶດອາຊີບຂທານໃຫເື້ ປັນທ່ ສາລານໃຈຂອງຄົນບາງຄົນຄົນປະເພດຢ່ າງນີມື້ ີມາດົນແລວື້ ເພາະສະນນັື້ ພະພຸ ດທະເຈາົື້ ຈ່ ງຶ ບນັ ຍດັ ການບລຈິ າກທານເປັນຄຸນະທາຂອງເຈາົື້ ແຜ່ ນດິນເປັນຂທ້ື າອດິ ເພ່ ອທ່ ເີ ຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຈະໄດຖ້ື ເຶ ປັນໜາ້ື ທ່ ໃີ ນການທ່ ຈີ ະສະຫະຼ ຊບັ ສມົ ບດັ ເປັນທານໃຫຄ້ື ນົ ປະເພດນ.ີ້ື ຖາື້ ເຮາົ ໄດອື້ ່ ານຄາພກີ ຽວກບັ ການປົກຄອງໃນພະພຸດທະສາສະໜາເຮາົ ຈະພບົ ວ່ າພະລາຊາແມ່ ນໄດປ້ື ະດິ ຕບິ ດັ ຕາມທດົ ພລີ າດຊະທາ ພະອງົ ຈະຕງົ ໂຮງທານໄວື້ 4 ມຸມພະນະຄອນເພ່ ອໃຫຄື້ ນົ ຈນົ ເຫ່ ຼາົ ນມີື້ ບີ ່ ອນກນິ ເປັນ ປະຈາບ່ ຕອ້ື ງມານ່ ງັ ວຕິ ກົ ກງັ ວນົ ວ່ າມນ້ື ຈີື້ ະໄປກນິ ບ່ ອນໃດ ເມ່ ອຫາບ່ ອນກນິ ບ່ ໄດກື້ ່ ອດັ ອນັ ຕນັ ໃຈຈນົ ຕອື້ ງໄປຂາ້ື ຕວົ ຕາຍ ແຕ່ ເມ່ ອເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ອງົ ໃດມທີ ດົ ພລິ າດຊະທາຂທື້ ໜີ ່ ງຶ ຄ: ພະອງົ ຕງັ້ື ໂຮງທານໄວສ້ື າລບັ ຄນົ ຍາກຄົນຈນົ ຄນົ ເຫ່ ຼາົ ນນັ້ື ກຈະບ່ ອດົ ຕາຍການປົກຄອງເມອງໄທທຸກມນື້ ີອ້ື ານາດເປັນຂອງລັດຖະບານທ່ ີມາຈາກປະຊາຊົນບ່ ດ່ ງັ ນນັ້ື ລດັ ຖະບານກ່ ຕອື້ ງມຄີ ຸນນະທາຂນ້ື ເີື້ ປັນໜາ້ື ທດີ ວ້ື ຍເວາົ້ື ຄ ລດັ ຖະບານໜາ້ື ຈະຕອ້ື ງຕງັ້ື ງບົ ປະມານກອ້ື ນໜ່ ງຶ ສາລບັ ຄນົ ຍາກຈນົ ເມ່ ອເຂາົ ບ່ ມກີ ນິ ກ່ ມາຂຄວາມຊ່ ວຍເຫຼອເມ່ ອບ່ ມເີ ງນິ ເສຍຄ່ າຮຽນໃຫລື້ ູກກມາຂເບກີ ເປັນຄ່ າ ຮຽນລກູ ລດັ ບ່ ຄວນປະປ່ ອຍໃຫຄື້ ນົ ບ່ ມກີ ນິ ຂາື້ ຕວົ ຕາຍບ່ ຄວນປະປ່ ອຍໃຫຄື້ ນົ ບ່ ມເີ ງນິ ຕອ້ື ງຂາື້ ຕວົ ຕາຍເພາະການ ມີຂ່ າວແບບນີອ້ື ອກມາສະແດງເຖິງຄວາມບ່ ຮັບຜິດຊອບຂອງລັດຖະບານ ແລະ ອາດສະແດງໄປເຖິງວ່ າ ລດັ ຖະບານບ່ ມທີ ດົ ພລິ າດຊະທາຂທ້ື ໜີ ່ ງຶ ເມ່ ອບ່ ມທີ າຂນ້ື ກີ້ື ເປັນລດັ ຖະບານທເີ ປັນອະທາມກີ ະລາດນນັື້ ເອງ. ພະພຸ ດທະເຈາົື້ ເວາົື້ ໄວໃ້ື ນຄາພໄີ ຕປີດກົ ວ່ າເພາະພະລາຊາບ່ ບລຈິ າກທານພຽງຢ່ າງດຽວເທ່ າົ ນນັ້ື ເປັນມູນ ເຫດໃຫຄ້ື ວາມຊ່ ວົ ອ່ ນໆເກດີ ຕາມມາຫຼວງຫຼາຍມບີ າງສະໄໝທ່ ມີ ະນດຸ ມອີ າຍຸຢນ ແລະ ມເີ ຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ປົກຄອງ ປະເທດຕດິ ຕ່ ກນັ ເຖິງ 7 ພະອງົ ໂດຍໃນສະໄໝດ່ ງັ ກ່ າວນໃີ້ື ນໝ່ ມູ ະນຸດບ່ ມຄີ ວາມຊ່ ວົ ເກດີ ຂນຶ້ື ເລຍີ ແຕ່ ແລວື້ ຕ່ ມາ ຄວາມຊ່ ວົ ກເລ່ ມີ ເກດີ ຂນຶ້ື ເມ່ ອເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ປະພດຶ ຜດິ ທດົ ພລີ າດຊະທາຜດິ ຈາກເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ອງົ ກ່ ອນໆເວາົ້ື ຄ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ອງົ ທີ 8 ພະອງົ ບ່ ປະພດຶ ໃນວດັ ລະຂອງເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ (ຈະເວາົື້ ຈກັ ກະວດັ ໃນບດົ ໜາ້ື ) ເມ່ ອພະອງົ ບ່ ປະພດຶ ຈກັ ກະວັດຕວິ ັດ, ຈກັ ແກວື້ ເປັນຕນົ້ື ກບ່ ເກີດຂຶນ້ື ເມ່ ອຈກັ ແກວື້ ເປັນຕນົ້ື ບ່ ເກີດຂຶນື້ ພະອົງກ່ ເປັນພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ທາມະດາບ່ ມອີ ານຸພາບຍງິ ໃຫຍ່ ຕ່ ມາປ່ ວງຊົນກພາກນັ ບອກເລ່ ົາວ່ າຂພະອງົ ຈ່ ງົ ປະພຶດຈກັ ກະວັດຕິທາ ເມ່ ອໄດຟ້ື ັງສຽງວງິ ວອນຂອງປະຊາຊມົ ພະອງົ ກປະພດຶ ຈກັ ກະວດັ ຕທິ າແຕ່ ພະອງົ ຂາດການໃຫຊື້ ບັ ສມົ ບດັ ແກ່ ຄນົ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 63

ຈນົ ຕ່ ມາຄນົ ຈນົ ກໄປລກັ ຊບັ ສນິ ຂອງຄນົ ອ່ ນແລວື້ ຖກຈບັ ໄດ້ື ແລວ້ື ນາມາຫາເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເມ່ ອທາ້ື ວນາງໄດຖ້ື າມ ວ່ າ ເປັນຈ່ ງຶ ລກັ ຂອງຄນົ ອ່ ນ ເຂາົ ຕອບວ່ າເພາະບ່ ມຫີ ຍງັ ຈະກນິ ຈ່ ງຶ ຫາແບບນີື້ ທາ້ື ວນາງຈ່ ງຶ ຈ່ ງຶ ມອບຊບັ ສນິ ໃຫເື້ ປັນ ທນຶ ລຽື້ ງຊບີ ພອ້ື ມກບັ ພະລາດຊະທານໂອວາດວ່ າ ຈ່ ງົ ນາຊບັ ນໄີ້ື ປເຮດັ ທນຶ ລຽ້ື ງຊບີ ແລະ ຈ່ ງົ ລຽ້ື ງດູບດິ າມານດາ, ລູກ, ພນັ ລະຍາຈ່ ງົ ໃຫທື້ ານແກ່ ຜູທື້ ່ ຖີ ສນິ ເຂາົ ຜູນ້ື ນັ້ື ກ່ ປະດບິ ດັ ຕອບສະໜອງພະລາດຊະອງົ ການ ແລວ້ື ກ່ ຕງັ້ື ເນອ້ື ຕງັື້ ຕວົ ໄດ.້ື ຕ່ ມາມບີ ູລຸດຍາກຈນົ ອກີ ຄນົ ໜ່ ງຶ ບ່ ມຈີ ະກນິ ຈ່ ງຶ ໄປລກັ ຄນົ ອ່ ນ ແລະ ກຖກຈບັ ໄດນື້ າມາຫາເຈາົ້ື ແຜ່ ນດິນ ທາ້ື ວເທກີ ່ ໄດຖ້ື າມຄກບັ ທາອດິ ແລະ ກພະລາດຊະທານຊບັ ຄຄນົ ທາອດິ ເມ່ ອເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ພະລາດທານຊບັ ໄທ້ື ແກ່ ຄນົ ຂລີ້ື ກັ ໄປສອງຄນົ ຄນົ ທງັ ຫຼາຍຕ່ າງກເລ່ າົ ລກນັ ວ່ າເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ພະລາດຊະທານຊບັ ໃຫແື້ ກ່ ຕນົ ຂລີື້ ກັ ເອາົ ລະ ເຮາົ ຈະລກັ ແດ່ ຈະໄດຮື້ ບັ ເງນິ ພະລາດຊະທານດວ້ື ຍແລວ້ື ບຸລຸດຄນົ ໜ່ ງຶ ກໄປລກັ ຊັບຄນົ ອ່ ນເມ່ ອຖກຈບັ ນາໄປຫາ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ແລວື້ ທາ້ື ວ ເທີ ໄດຖ້ື າມວ່ າ ເປັນຫຍງັ ຈ່ ງຶ ລກັ ເຂາົ ໄດບື້ ອກວ່ າເພາະບ່ ມຊີ ບັ ສນິ ຈ່ ງຶ ລກັ ຊບັ ຄນົ ອ່ ນລຽ້ື ງ ຊບີ ເທ່ ອນເີື້ ຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ໄດເື້ ວາົ້ື ວ່ າ ຖາ້ື ເຮາົ ໃຫຊື້ ບັ ແກ່ ຜູນື້ ອີື້ ກີ ກຈະມຄີ ນົ ຂລີ້ື ກັ ຫຼາຍຂນຶ້ື ເລອື້ ຍໆຈະຕອື້ ງລງົ ໂທດໃຫື້ ເຂດັ ຫຼາບຈ່ ງຶ ຮບັ ຄາສ່ ງັ ໃຫນ້ື າຄນົ ຂລີື້ ກັ ຄນົ ນໄີ້ື ປປະຫານຊວີ ດິ ຖມິື້ . ແຕ່ ກ່ ອນນປີື້ ່ ວງຊນົ ຍງັ ບ່ ເຄຍີ ເຫນັ ການຂາື້ ກນັ ມາກ່ ອນ ເມ່ ອເຫນັ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຂາ້ື ຄນົ ກເຫນັ ຮູບແບບ ແຕ່ ກ່ ອນນມີື້ ຄີ ວາມຊ່ ວົ ສະເພາະການຂລີື້ ກັ ຢ່ າງດຽວເທ່ າົ ນນັ້ື ເມ່ ອມກີ ານປະຫານນກັ ໂທດຂລີື້ ກັ ຄວາມຊ່ ວົ ຄ ການຂາື້ ກນັ ຈ່ ງຶ ວດັ ເປັນຄວາມຊ່ ວົ ປະການທສີ ອງທ່ ເີ ກດີ ຕາມນາເຮາົ ຈະເຫນັ ວ່ າຕນົື້ ເຫດເປັນເພາະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ບ່ ພະລາດ ຊະທານຊບັ ແກ່ ຄນົ ຈນົ ຈ່ ງຶ ຫາໃຫເ້ື ກດີ ຄວາມຫວິ ເພມີ ຂນຶື້ ພະພຸດທະອງົ ໄດເື້ ລ່ າົ ຕ່ ໄປອກີ ວ່ າ ເມ່ ອຄນົ ເຫນັ ຮູບແບບ ການຂາ້ື ຄນົ ແລວື້ ຕ່ ມາກມກີ ຄນົ ກ່ ຸມໜ່ ງຶ ກຽມອາວຸດໄວໂື້ ດຍເຫນັ ພອ້ື ມກນັ ວ່ າ ຕ່ ໄປນຈີື້ ະບ່ ລກັ ຊັບສນິ ຂອງໃຜ ແລວື້ ແຕ່ ຈະປຸື້ນແລວື້ ຂາື້ ຕດັ ຄເຈາົ້ື ຊບັ ເລຍີ ຕ່ ມາຄນົ ກ່ ຸມນກີ້ື ໄປເຮດັ ການປຸ້ືນສະດມົ ແລວື້ ຂາື້ ເຈາົື້ ຊບັ ເມ່ ອຖກຖກ ຈບັ ໄປໄດຈ້ື ະນາມາຫາເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເມ່ ອຫາ້ື ວເພ່ ອຖາມວ່ າເຈາົ້ື ໄປປຸນ້ື ຂາ້ື ເຈາົື້ ຊບັ ຫຼ ພວກເຂາົ ພາກນັ ມາບອກວ່ າບ່ ໄດປ້ື ຸນ້ື ຂາື້ ເຈາົ້ື ຊບັ ເຂາົ ພາກນັ ເວາົື້ ເທດັ ເພາະຢາື້ ນຈະຖກລງົ ໂທດແຕ່ ກ່ ອນນຍີ້ື ງັ ບ່ ມຄີ ນົ ເວາົ້ື ເທດັ ເມ່ ອຄນົ ກ່ ຸມນໄີ້ື ປຂາ້ື ຄນົ ອ່ ນຊ່ ງຶ ເປັນກາຊ່ ວົ ຢ່ າງໜກັ ເມ່ ອຖກຖາມສະພາບການຈ່ ງຶ ບບີ ບງັ ຄບັ ໃຫເື້ ກດີ ຄວາມຄດິ ເລ່ ອງການເວາົ້ື ເທດັ ຈ່ ງຶ ເປັນອນັ ວ່ າຄວາມຊ່ ວົ ເກດີ ມາເຖິງສາມເລ່ ອງ ຄ: ລກັ , ຂາື້ ຄນົ ແລະ ເວາົ້ື ເທດັ ອນັ ເນອງມາຈາກພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ບ່ ໃຫຊ້ື ບັ ພະອງົ ໄດເື້ ລ່ າົ ໄວໃ້ື ນຄາພໄີ ຕປີດກົ ອກີ ວ່ າ ເຫດການເປັນໄປຫຼາຍພນັ ປີຄວາມຊ່ ວົ ຢ່ າງອ່ ນກເກດີ ຂນຶ້ື ມາອກີ ເວາົ້ື ຄ ແຕ່ ກ່ ອນນໃີື້ ນໝ່ ູມະນຸດນາກນັ ບ່ ມໃີ ຜກ່ າວຫາຟອື້ ງຮອ້ື ງກນັ ຕ່ ມາເມ່ ອມບີ າງຄນົ ມຄີ ວາມຂາດສນົ ແລວ້ື ໄປ ລກັ ຊບັ ຄນົ ອ່ ນລາດຊະບູລຸດກ່ ບ່ ມໂີ ອກາດຈະຮູຄື້ ນົ ຜູນ້ື ນັື້ ກ່ ຂລີື້ ກັ ໄປເລອ້ື ຍໆໄປຈນົ ມວນຊນົ ນາກນັ ທນົ ບ່ ໄຫວຈ່ ງຶ ເກດີ ຄວາມຄດິ ໄປບອກເລ່ າົ ໂທດຜູນື້ ນັື້ ເມ່ ອເປັນແບບນີື້ ບສິ ຸນາວາດ ຄ: ການກ່ າວໂທດກນັ ກເກດີ ຕາມມາຕ່ ຈາກ ນນັ້ື ພະພຸດທະອງົ ໄດສື້ ອນວ່ າ ຄວາມຊ່ ວົ ຕ່ າງໆໄດເື້ ກດີ ຂນຶ້ື ຕາມມາຫຼວງຫຼາຍ ຄ ຖດັ ຈາກການເວາົື້ ກ່ າວໂທດເກດີ ຂນຶ້ື ແລວ້ື ການປະພດຶ ຜດິ ໃນກາມະ ການດ່ າກນັ ດວ້ື ຍຄາຫບາບການເວາົື້ ເພເີ້ື ຈ,ີ ຄວາມພະຍາບາດ, ມດີ ສາທດິ , ອະທາລາຄະ (ຄວາມກາໜດັ ໃນບຸກຄນົ ບ່ ຄວນກາໜດັ ເຊ່ ນັ : ພ່ , ແມ່ , ນາື້ ແລະ ອາ) ຄວາມໂລບຢ່ າງຮຸ ນແຮງ ມດີ ສາທາ (ຄວາມກາໜດັ ໃນເພດດຽວກນັ ) ການບ່ ປະຕບິ ດັ ທ່ ບີ ່ ດຕີ ່ ແມ່ ພ່ ກເກດີ ຕາມມາຈນົ ແຜ່ ຫຼາຍແບບທ່ ເີ ຫນັ ຢ່ ູທຸກມນ້ື ີ້ື ຄວາມຊ່ ົວທັງຫຼາຍໄດເື້ ກີດຂຶນ້ື ເພາະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ບ່ ປະພດຶ ໃນລາດຊະທາຂທ້ື ີໜຶເພ່ ອເປັນຫຼັກຖານ ຢນຢັນຂຍກົ ພຸດທະພດົ ນເີື້ ປັນບດົ ສະຫຸຼບມາໃຫອ້ື ່ ານດ່ ງັ ຕ່ ໄປນ:ີ້ື \"ເບ່ ງິ ກອນພກິ ສຸທງັ ຫາຼ ຍ ດວ້ື ຍປະການດ່ ງັ ພອນນາມາແບບນເີື້ ມ່ ອພະມະຫາກະສດັ ບ່ ພະລາດຊະທານ ຊບັ ສນິ ແກ່ ຄນົ ບ່ ມຊີ ບັ ຄວາມຂດັ ສນົ ກເຖງິ ຄວາມແຜ່ 'ຫຼາຍ ເມ່ ອຄວາມຂາດສນົ ເຖງິ ຄວາມແຜ່ ຫຼາຍ ການລກັ ກເຖງິ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 64

ຄວາມແຜ່ ຫຼາຍ ເມ່ ອການລກັ ເຖິງຄວາມແຜ່ ຫຼາຍ ສາດຕາວຸດ ກເຖງິ ຄວາມແຜ່ ຫາຼ ຍ ເມ່ ອສາດຕາວຸດເຖິງຄວາມ ແຜ່ ຫຼາຍການຂາື້ ກນັ ກເຖິງຄວາມແຜ່ ຫຼາຍ ເມ່ ອການຂາື້ ກນັ ເຖງິ ຄວາມແຜ່ ຫຼາຍ ການເວາົື້ ເທດັ ກເຖງິ ຄວາມແຜ່ ຫຼາຍເມ່ ອການເວາົ້ື ເທດັ ເຖງິ ຄວາມແຜ່ ຫາຼ ຍ ການເວາົື້ ສສ້ື ຽດ (ເວາົ້ື ກ່ າວໂທດ) ກເຖງິ ຄວາມແຜ່ ຫຼາຍ ເມ່ ອການເວາົ້ື ສສື້ ຽດ ເຖງິ ຄວາມແຜ່ ຫາຼ ຍຄວາມປະພດຶ ຜດິ ໃນກາມະກເຖງິ ຄວາມແຜ່ ຫາຼ ຍ ເມ່ ອຄວາມປະພດຶ ຜດິ ໃນກາມະເຖິງ ຄວາມແຜ່ ຫາຼ ຍ ການເວາົ້ື ຄາຫຍາບ ແລະ ຄາເພເີ້ື ຈກີື້ ແຜ່ ຫາຼ ຍ ເມ່ ອການເວາົ້ື ຄາຫຍາບ ແລະ ການເວາົື້ ຄາເພເີື້ ຈເີ້ື ຖງິ ຄວາມແຜ່ ຫຼາຍການໂທດຄນົ ອ່ ນ ແລະ ຄວາມພະຍາບາດ ກເຖງິ ຄວາມແຜ່ ຫາຼ ຍ ເມ່ ອການກ່ າວໂທດຄນົ ອ່ ນ ແລະ ຄວາມພະຍາບາດເຖງິ ຄວາມແຜ່ ຫຼາຍ ມດີ ສາທດິ ຄ: ຄວາມເຫນັ ຜດິ ກເຖິງຄວາມແຜ່ ຫຼາຍ ເມ່ ອມດີ ສາທດິ ເຖິງ ຄວາມແຜ່ ຫາຼ ຍ ອະທາລາຄະ (ຄວາມກາໜດັ ໃນບຸກຄນົ ບ່ ຄວນກາໜດັ ເຊ່ ນັ : ພ່ , ແມ່ ,ນາື້ ແລະ ອາ) ວສິ ມົ ໂລພະ (ຄວາມໂລບຢ່ າງຮຸ ນແຮງ) ມດີ ສາທາ (ຄວາມກາໜດັ ໃນເພດດຽວກນັ ) ກເຖງິ ຄວາມແຜ່ ຫາຼ ຍ ເມ່ ອອະທາລາຄະ, ວສິ ມົ ໂລພະ ແລະ ມດີ ສາທາເຖິງຄວາມແຜ່ ຫຼາຍຄວາມບ່ ປະຕບິ ດັ ອນັ ຊອບທາໃນແມ່ ພ່ ແລະ ສມົ ນະພະລາຫມົ ຄວາມບ່ ອ່ ອນນອື້ ມຕ່ ຜູໃື້ ຫຍ່ ໃນຕະກູນ ກ່ ເຖງິ ຄວາມແຜ່ ຫຼາຍ ເມ່ ອທາທງັ ຫາຼ ຍເຫ່ າຼົ ນແີື້ ຜ່ ຫຼາຍ ແມ່ ນອາຍຸຂອງສດັ ທງັ ຫຼາຍກ່ ເສ່ ອມຖອຍແມ່ ນຜວິ ພນັ ກເສອມຖອຍ” ພະພຸດທະພດົ ທ່ ຍີ ກົ ມານຖີື້ າື້ ເຮາົ ລອງສາວຈາກເບອື້ ງປາຍຂນຶື້ ໄປ ເຮົາຈະພບົ ວ່ າພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເປັນຕົນ້ື ເຫດແຫ່ ງຄວາມເສ່ ອມທັງປ່ ວງ ເຊ່ ັນ: ຖາ້ື ຖາມວ່ າເປັນຫຍງັ ອາຍຸ ມະນດຸ ເຮາົ ຈ່ ງຶ ສນັື້ ກ່ ຕອ້ື ງຕອບວ່ າ ເພາະປະພດຶ ຊ່ ວົ ຖາມວ່ າເປັນຫຍງັ ຈ່ ງຶ ປະພດຶ ຊ່ ວົ ກ່ ຕອ້ື ງຕອບວ່ າເພາະຄວາມຍາກ ຈນົ ຖາມວ່ າເປັນຫຍງັ ເຖງິ ຍາກຈນົ ກ່ ຕອ້ື ງຕອບວ່ າເພາະພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ບ່ ພະລາດຊະທານຊບັ ແກ່ ຄນົ ຈນົ ດ່ ງັ ນນັ້ື , ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຜູຫື້ ວງັ ຄວາມຈະເລນີ ຂອງທຸກສ່ ງິ ໃນປະເທດແລວ້ື ຈະຕອ້ື ງປະພດຶ ໃນລາດຊະທາຂທື້ ໜີ ງຶ ຄ: ການ ໃຫທື້ ານ. 3. ສນິ ລາດຊະທາຂທ້ື ີ 2 ທ່ ເີ ຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອື້ ງມປີ ະຈາພະອງົ ກ່ ຖສິນ ສາລບັ ສນິ ທເີ ຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອ້ື ງຖ ຮກັ ສານນັ້ື ກ່ ຄສາມນັ ຊນົ ທ່ ວົ ໄປນນັື້ ເອງ ເວາົ້ື ຄ ສາມນັ ຊນົ ທ່ ວົ ໄປທ່ ຈີ ະນບັ ເປັນຄນົ ດນີ ນັ້ື ນຈະຕອ້ື ງຖຮກັ ສາສນິ 5 ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ກ່ ເຊ່ ນັ ຖນົ້ື ຈະຕອ້ື ງມສີ ນິ 5 ແລະ ເມ່ ອເຖງິ ວນັ ອຸໂບສດົ ຄ: ມດ້ື ວງຈນັ ເຕມັ ດວງເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຄວນຈະ ຕອື້ ງຖຮກັ ສາສນິ 8 ຊ່ ງຶ ຄນົ ໄທຮູຈ້ື ກັ ກນັ ວ່ າຄນອຸໂບສດົ ສນິ 5 ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອື້ ງຖຮກັ ສາທຸກມ ້ື ສ່ ວນຄນອຸ ໂບສດົ ຈະຖຮກັ ສາສະເພາະມ ້ື 15 ຄາ ແລະມ ື້ 8 ຄາຂອງເດອນເທ່ າົ ນນັ້ື . ເນ່ ອງມາຈາກເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເປັນປະມຸກຂອງປະເທດເປັນຜູມື້ ອີ ານາດເໜອປະຊາຊນົ ດ່ ງັ ນນັື້ , ເຖງິ ແມ່ ນ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈະເຮດັ ຜິດສນິ ດວ້ື ຍບາງຂຄື້ ນົ ທ່ ວົ ໄປຈະບ່ ມຄີ ວາມຮູສ້ື ຶກຕາໜິ ແລະ ຈະບ່ ຄດິ ວ່ າພະອງົ ເປັນຄນົ ຫ່ ວງທງັ ນເີື້ ພາະຄວາມພກັ ດຂີ ອງປະຊາຊນົ ທ່ ມີ ຕີ ່ ພະອງົ ນນັື້ ເອງ ຖາ້ື ຈະປຽບກຄພແມ່ ຂອງເຮເົ ຖງິ ເຂາົ ຈະຜດິ ສນິ ເຮາົ ຜູເື້ ປັນລູກກ່ ມໄີ ດຖ້ື ສາ ແລະ ບ່ ມຄີ ວາມຮູສື້ ຶກວ່ າພ່ ແມ່ ຂອງຕົນເປັນຄນົ ຊ່ ົວຮາື້ ຍແຕ່ ຢ່ າງໃດທັງງນີກື້ ດວ້ື ຍ ຄວາມເຄາົ ລບົ ພກັ ດທີ ເີ ຮົາມຕີ ່ ພ່ ແມ່ ຂອງເຮາົ ເປັນຕົນ້ື ເຫດແຕ່ ຖາ້ື ການຜກິ ສນິ ນນັື້ ຖາື້ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເຮັດເລອື້ ຍໆ ຄວາມຮູສ້ື ກຶ ວ່ າເຈາົື້ ແຜ່ ນດິນເປັນທລະລາດກ່ ຈະເກດີ ໃນສານກຶ ຂອງປະຊາຊົນເພາະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເມ່ ອຜິກສນິ ເລອື້ ຍໆເຂາົື້ ກຄວນຈະເຮດັ ຄວາມເດອດຮອ້ື ນໃຫກ້ື ບັ ປະຊາຊນົ ເມ່ ອປະຊາຊນົ ເດອດຮອ້ື ນຫຼາຍເຂາົື້ ກຄງົ ຈະພາ ກນັ ຫາທາງໂຄນລມົ້ື ເຈາົື້ ແຜນດນິ ທລະລາດເຖິງການຜກິ ສນິ ບາງຂ້ື ຫຼ ຜດິ ສນິ ບາງຄງັ້ື ບາງຄາວອາດຈະບ່ ເຮດັ ໃຫື້ ປະຊາຊນົ ເດອດຮອ້ື ນ ຫຼວງຫຼາຍຈນົ ວ່ າຕອ້ື ງເສຍລາດຊະບນັ ລງັ ກ່ ຕາມແຕ່ ເຖງິ ແນວນນັ້ື ຄວາມຜດິ ສນິ ດ່ ງັ ກາວນນັື້ ຄວນຈະເຮດັ ຄວາມທຸກທລະມານໃຈໃຫກື້ ບັ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຢ່ າງແນ່ ນອນ ດ່ ງັ ຕວົ ຢ່ າງທ່ ຈີ ະຍກົ ມາເປັນອຸທາຫອນດ່ ງັ ຕ່ ໄປນ:ີ້ື ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 65

ໃນສະໄໝພະພຸ ດທະການມເີ ຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ອົງໜ່ ງຶ ນາມວ່ າ ພະເຈາົ້ື ປັດເສນທະໂກສົນຄອງກຸງສາວກັ ຖີ ແຄວນື້ ໂກສນົ ມໜ້ື ່ ງຶ ສະເດດັ ອອກລຽບພະນະຄອນ ເມ່ ອສະເດດັ ລຽບໄບເຖງິ ທ່ ແີ ຫ່ ງໜ່ ງຶ ທອດພະເນດເຫັນຊາວ ຄນົ ໜ່ ງຶ ເປີດໜາ້ື ຕ່ າງເບ່ ງິ ມາທາງຂະບວນລຽບພະນະຄອນແລວື້ ກຟາື້ ວປິດປື້ອງຢຽື້ ມໃນທນັ ທ່ ທີ ນັ ໃດຝ່ າຍພະເຈາົ້ື ປັດເສນທໂີ ກສນົ ເມ່ ອທອດພະເນດເຫນັ ໜາື້ ຂອງຊາວນນັ້ື ແລວ້ື ກເກດີ ຄວາມຮກັ ຂນຶື້ ມາທນັ ທ່ ທີ ນັ ໃດບ່ ສາມາດ ຈກັ ຫກັ ຫາມໃຈໄດກື້ ານສງັ ເກດສການໄວໃນໃຈຢ່ າງມດີ ໆເມ່ ອລຽບຕາມພະນະຄອນໄປຈນົ ສາເລດັ ພທິ ແີ ລວ້ື ກ ສະເດດັ ເຂາົື້ ໄປໃນພະລາດຊະວງັ ເອນີື້ ຄນົ ສະນດິ ຫຼາຍກະຊບິ ສ່ ງັ ໃຫໄ້ື ປສບເບ່ ງິ ຊາວສາວຄນົ ນນັ້ື ວ່ ານາງມຜີ ວົ ຫຼ ບ ຖາ້ື ຍງັ ບ່ ມຜີ ວົ ກ່ ນານາງມາເປັນນາງສະນມົ ເລຍີ ທ່ ດີ ຽວ ແຕ່ ຖາື້ ຫາກວ່ ານາງມຜີ ວົ ແລວື້ ກສບໃຫຮ້ື ູວ້ື ່ າຜວົ ຂອງນາງຊ່ ຫຍງັ . ເມ່ ອີ ລາດບຸລຸດໄປສບແລວື້ ໄດຄ້ື ວາມວ່ າ ນາງນນັ້ື ມຜີ ວົ ແລວ້ື ເມ່ ອໄດຮື້ ູຄ້ື ວາມແລວື້ ໄດຜື້ ດິ ຫວງັ ຢ່ າງຫາຼ ຍ ແຕ່ ເຖງິ ຈະຊງົ ຮູວ້ື ່ ານາງມຜີ ວົ ແລວ້ື ພະອງົ ກຍງັ ບ່ ສາມາດທຈີ ະຕດັ ຄວາມຮກັ ໃນຊາວຄນົ ນນັ້ື ໄດຄ້ື ນົ ເຮາົ ເມ່ ອມອີ າ ນາດຢ່ ູໃນມແລວື້ ເມ່ ອຕອ້ື ງການສ່ ງິ ໃດກຈະພະຍາຍາມໃຊອື້ ານາດນາເອາົ ສ່ ງິ ທ່ ຕີ ອ້ື ງການມາໃຫໄ້ື ດໂື້ ດຍບ່ ໄດຄ້ື ານງຶ ເຖິງສນິ ທາແຕ່ ປະການໃດເຈາົື້ ປັດເສນທໂີ ກສນົ ອງົ ນກີ້ື ່ ຕກົ ຢ່ ູໃນກດົ ຂນື້ ເີ້ື ຊ່ ນັ ກນັ ເມ່ ອຊງົ ຮູວື້ ່ າເຂາົ ມຜີ ວົ ແລວື້ ເຖງິ ແມ່ ນຈະຜດິ ຫວງັ ແຕ່ ກຖວ່ າຕນົ ມອີ ານາດຈະຕອື້ ງເອາົ ມາໃຫໄ້ື ດຈ້ື ່ ງຶ ອອກອຸບາຍໃຫລື້ າດບຸລຸດໄປເຊນີ ຜວົ ຂອງນາງ ມາເຮັດວຽກໃນພະລາດຊະວັງ ທງັ ນີກື້ ເພາະມພີ ະປະສົງຈະຈບັ ຜິດເຂາົ ເມ່ ອມາເຮດັ ວຽກໃນລາດຊະວງັ ແລວ້ື ແລະ ເມ່ ອເຂາົ ມາມາເຮດັ ວຽກ ແລວ້ື ພະເຈາົ້ື ປັດເສນທໂີ ກສນົ ກຈບັ ຜດິ ເຂາົ ຈນົ ໄດໄື້ ດລ້ື ງົ ອາຍາໃຫເື້ ຂາົ ໄປນາດິນສີ ອະຣຸນນທີື້ ່ ແີ ມ່ ນາື້ ຄງົ ຄາ ມາມອບໃຫໄື້ ດພ້ື າຍໃນໜ່ ງຶ ມຖ້ື າື້ ພນົື້ ໜ່ ງຶ ມໄ້ື ປແລວື້ ບ່ ສາມາດນາມາໃຫໄ້ື ດຈື້ ະປະຫານຊີ ວດິ ຖມິ້ື ທງັ ນີື້ ເມ່ ອມປີ ະສງົ ປະຫານຊວີ ດິ ເຂາົ ແລວ້ື ພະອງົ ຈະໄດຢື້ ຶດເມຍຂອງເຂາົ . ຂາ້ື ງຜວົ ເມຍຄ່ ູນນັື້ ເມ່ ອໄດຮື້ ູຄື້ າສງັ ແລວື້ ທງັ ງຄ່ ູກ່ ຮູທ້ື ນັ ທວີ ່ າຫຍງັ ຈະເກດີ ຂນຶື້ ທງັ ຄ່ ູມແີ ຕ່ ຄວາມເສາົື້ ໂສກຮູ ື້ ແຈງື້ ວ່ າໄພມາເຖງິ ແລວ້ື ແຕ່ ກບ່ ມຫີ ນົ ທາງທ່ ຈີ ະຫກຼີ ໜໄີ ດເື້ ລຍີ ຕອນເຊາົ້ື ພນັ ລະຍາກ່ ຈດັ ຫາສະບ່ ຽງອາຫານຫາທາງ ໃຫຜ້ື ວົ ຮບີ ອອກຈາກເມອງໄປເຮດັ ວຽກຕາມທ່ ພີ ະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຮບັ ສ່ ງັ ໃຜໆກຮູວ້ື ່ າໄລຍະທາງຈາກເມອງສາວັດຖີ ເຖງິ ແມ່ ນາ້ື ຄງົ ຄານນັ້ື ຈະຕອ້ື ງໃຊເື້ ວລາຫຼາຍກວ່ າໜ່ ງຶ ມຈ້ື ່ ງຶ ຈະໄປກບັ ໄດບື້ ຸ ລຸດຜູນ້ື ກີ້ື ຮູຢື້ ່ ູແກ່ ໃຈຕນົ ເອງວ່ າຕົວເອງ ຕອ້ື ງຕາຍແທໆ້ື ຄນົ ເຮາົ ເຖິງແມ່ ນຈະຮູວື້ ່ າສນິ້ື ຫວງັ ແລວື້ ແຕ່ ເມ່ ອມລີ ມົ ຫາຍໃຈຢ່ ູກພະຍາຍາມຈນົ ເຖງິ ທ່ ສີ ຸດເຂົາ ຄົນນກີ້ື ່ ຄກນັ ເຖິງແມ່ ນຈະຮູວື້ ່ າຫົນທາງໄກມ້ື ດ້ື ຽວຄົງຍ່ າງໄປກບັ ບ່ ທັນແຕ່ ກພະຍາຍາມເດີນທາງຢ່ າງໄວດວື້ ຍ ຄວາມຫວງັ ວ່ າອາດຈະມາທນັ ເຂາົ ເດນິ ທາງທງັ ມ.ື້ ເຖງິ ຈະເມອ້ື ຍກ່ ບ່ ຍອມຢູດເມ່ ອຢາກເຂາົື້ ໜກັ ເຂາົ ກຢຸດຮບັ ປະທານອາຫານ ກ່ ອນຮບັ ປະທານອາຫານໄດ້ື ແບ່ ງເຂາົື້ ລຸກສ່ ວນໜງໃຫເື້ ປັນທານແກ່ ຝ່ ູງນກົ ແລວ້ື ປະກາດດ່ ງັ ໆ ຕ່ ໜາື້ ຝ່ ູງນກົ ວ່ າ \"ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເປັນອະທາຕອື້ ງ ການຈະຢຶດພນັ ລະຍາຂອງຂາ້ື ນອ້ື ຍຈ່ ງຶ ຫາທາງແກງ້ື ຂາື້ ໃຫໄ້ື ປນາດນິ ສອີ ະຣຸນທ່ ແີ ມ່ ນາ້ື ຄງົ ຄາມາໃຫ້ື ໄດພ້ື າຍໃນໜງ ມ ື້ ເມ່ ອຂາ້ື ນອື້ ຍມາບ່ ທນັ ກຈະຫາທາງປະຫານຊວີ ດິ ຂາື້ ນອື້ ຍຖຶິມ້ື ຂເທວະດາຟາ້ື ດນິ ຊ່ ວຍຂາື້ ນອ້ື ຍດວື້ ຍ\" ບ່ ຮູວ້ື ່ າ ຈະເປັນເພາະຄາປະກາດຂອງຊາຍຄນົ ນີ້ື ຫຼ ແນວໃດກ່ ເຫອຼ ເດາົ ປະກດົ ວ່ າຊາຍຄນົ ນນັື້ ສາມາດໄປນາດນິ ສອີ ະຣຸນ ທແີ ມ່ ນາື້ ຄງົ ຄາມາໄດທ້ື ນັ ເວລາຖາື້ ຫາກວ່ າເຈາົື້ ປັດເສນທໂີ ກສນົ ບ່ ສ່ ງັ ໃຫປ້ື ິດປະຄເູ ມອງກ່ ອນເວລາ. ເລ່ ອງກມຢີ ່ ູວ່ າ ເຈາົື້ ປັດເສນທໂີ ກສນົ ເມ່ ອພະອງົ ໃຊໃື້ ຫບື້ ຸລຸດຜູ,້ື ນນັ້ື ອອກຍ່ າງທາງໃປແລວື້ ກ່ ໃຫຄ້ື າສ່ ງັ ວ່ າ ຕາມທາມະດາມະນຸດເຮາົ ມເີ ລ່ ຫຼຽມຢ່ ູຫາຼ ຍ ຄນົ ຜູນື້ ອາດຈະມວີ ທິ ໃີ ດວທິ ໜີ ່ ງນາດນິ ສອີ ະຣຸນມາສາເລດັ ກອາດຈະ ເປັນໄດຖ້ື າື້ ເມ່ ອເປັນແນວນນັ້ື ງານຂອງເຮາົ ກຈະບ່ ສາເລດັ ແລະ ພະອງົ ໄດສື້ ່ ງັ ຕ່ ໄປວ່ າຖາ້ື ຈະໃຫສ້ື າເລດັ ແນ່ ນອນ ຈະຕອ້ື ງສ່ ງັ ໃຫປື້ ິດປະຕູເມອງກ່ ອນກາໜດົ ນອ້ື ຍໆນີຄື້ : ອານາດທຢີ ່ ູໃນມຂອງຄນົ ບ່ ມສີ ນິ ຈະເຮັດຊ່ ວົ ຢ່ າງໃດ ກ່ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 66

ຄດິ ຢ່ າງຄ່ ອງແຄວ້ື ບ່ ໄດມ້ື ຄີ ວາມຢ້ືານຢື້າແຕ່ ຢ່ າງໃດ ເມ່ ອຕດັ ສນິ ໃຈເດດັ ຂາດແລວ້ື ພະອງົ ກສ່ ງັ ໃຫປ້ື ິດປະຕູເມອງ ກ່ ອນກາໜດົ . ຝ່ າຍບຸລຸດນນັ້ື ເພາະຢືາ້ ນຕາຍຈ່ ງຶ ຍ່ າງທາງຢ່ າງເລ່ ງັ ຮບີ ແລວື້ ກສາມາດໄປນາດນິ ສອີ ະຣຸນມາໄດຂ້ື ະນະທ່ ຈີ ະ ເຂາົື້ ເມອງປະຕູເມອງກ່ ປິດ ເມ່ ອເຫນັ ປະຕູເມອງປິດເຂາົ ຈ່ ງຶ ຂວື້ າງດນິ ສອີ ະຣຸນເຂາົ້ື ໄປໃນເມອງເພ່ ອໃຫຊ້ື າວເມອງ ໄດຮື້ ູເື້ ປັນພະຍານວ່ າເຂາົ ນາດນິ ສອີ ະຣຸນມາໄດຈື້ ງິ ໆເມ່ ອຂວາື້ ງດນິ ເຂາົ້ື ໄປໃນເມອງແລວື້ ເຂາົ ກຄຄິ ວ່ າຊວີ ດິ ເຂາົ ຄງົ ຈະບ່ ລອດແນ່ ນອນແຕ່ ຄນົ ເຮາົ ເຖງິ ຈງັ ໃດກຄງົ ຈະບ່ ຍອມງມງຕນີ ຕາຍຊາຍຄນົ ນນັື້ ເມ່ ອໝດົ ຫນົ ທາງຈະເຂາົ້ື ເມອງ ເພ່ ອເອົາດນິ ໄປມອບພະລາຊາໄດແ້ື ລວື້ ເຂາົ ກຄດິ ຫາທ່ ເີ ພ່ ງີ ທ່ ີຈະຊ່ ວຍຊວີ ິດຂອງເຂາົ ເຂົາກຄດິ ໄດວ້ື ່ າພະເຊດມ ້ື ມະຫາວຫິ ານເຊ່ ງີ ເປັນທປີ ະທບັ ຂອງພະສາມາສາພະພຸ ດທະເຈາົື້ ຢ່ ູນອກກາແພງເມອງເຂາົ ຄິດວ່ າທ່ ເີ ພງີ ແຫ່ ງອ່ ນ ຂອງເຂາົ ບ່ ມອີ ກີ ແລວ້ື ນອກຈາກພະພຸ ດສາມາພະພຸດທະເຈາົື້ ເທ່ າົ ນນັ້ື ເມ່ ອຄດິ ໄດດື້ ່ ງັ ນນັື້ ແລວ້ື ໃນຄນນນັ້ື ເຂາົ ກ່ ເຂາົື້ ໄປອາໄສນອນໃນພະວຫິ ານເຊດມພ້ື ຮຸ່ ງແຈງື້ ເຂາົ້ື ກເຂາົື້ ໄປຫາພະສາມາສາພຸດທະເຈາົ້ື ຂະນະທ່ ຊີ າຍຄນົ ນໄີື້ ປຫາພະ ສາມາສາພຸດທະເຈາົື້ ນະທປີ ະທບັ ນນັ້ື ກ່ ມເີ ລ່ ອງປະຫາຼ ດເກດີ ຂນຶື້ ເລ່ ອງນນັ້ື ເປັນດງັ ນ.ີື້ ພະເຈາົື້ ປັດເສນທໂີ ກສນົ ນນັື້ ພະອງົ ຖກຄວາມຮກັ ຄວາມຫ່ ຼງົ ໄຫຼບບີ ຄນັ້ື ຈນົ ບ່ ສາມາດນອນຫບຼັ ໄດເື້ ຄ່ ງິ ຄນ ຂອງຍາມກາງຄນຕອນຕນົື້ ພະອງົ ຄດິ ເຖ່ ງິ ແຕ່ ສໜີ າ້ື ຂອງຊາວຄນົ ນນັື້ ພທຽງຄນທຸກສ່ ງິ ໃນພະລາດຊະວງັ ຢຸດການ ເຄ່ ອນໄຫວສະພາບແວດລອື້ ມຕກົ ຢ່ ູໃນຄວາມມດ ແລະ ຄວາມມດີ ງຽບທາ້ື ວເທໄີ ດນ້ື ອນຊະສ່ າຍຢ່ ູເທງິ ຕ່ ຽງນອນ ສະນນັ້ື , ພະອງົ ໄດຍ້ື ນິ ສຽງອນັ ອນັ ເປັນຕາຢ້ືານເປັນສ່ ງິ ທ່ ພີ ະອງົ ບ່ ເຄຍີ ໄດຍ້ື ນິ ມາກ່ ອນສຽງນນັື້ ເປັນສຽງສ່ ນັ ໆວ່ າທຸ ສະນະໂສ ເມ່ ອຈບົ ສຽງໂສທຸກສ່ ງິ ກ່ ຕກົ ຢ່ ູໃນຄວາມມດີ ງຽບອກີ ພະອງົ ເກດີ ຄວາມຢາື້ ນສຸດຂດີ ເພາະເຫດທໄີ ດເ້ື ຮດັ ຄວາມຊ່ ວົ ເວາົື້ ຄ ຕງັ້ື ໃຈຂາ້ື ປະຊາຊນົ ຂອງຕນົ້ື ເອງເພ່ ອຍາດເອາົ ເມຍເຂາົ ພໄດຍ້ື ນິ ສຽງອນັ ເປັນຕາຢື້ານແບບນນັ້ື ກ່ ເກດີ ຄວາມຢ້າື ນວ່ າ ບາບກາຈະຕາມມາທາລາຍລາື້ ງຄວາມຮກັ ຄວາມໃຄ່ ໃນຊາວຜູື້ ນນັ້ື ໄດສ້ື ູນຫາຍໄປໄປສນິ້ື ໃນ ໃຈມແີ ຕ່ ຄວາມຢ້າື ນເຂາົື້ ມາແທນດ່ ງັ ນນັື້ ໃນຊ່ ວງເຄ່ ິງຫຼງັ ຂອງຄນນນັ້ື ພະອງົ ຈ່ ງຶ ນອນບ່ ລບັ ເພາະຢື້ານສຽງປະຫຼາດ ນນັ້ື ຈະມາສາ້ື ງອນັ ຕະລາຍແກ່ ພະຊະນມົ ຂອງພະອງົ ໃນເວລານອນລ່ ມຕາເບ່ ງິ ຢ່ ູແບບນນັ້ື ຈນົ ຮ່ ູງແຈງື້ ພະອົງກບ່ ລຖາື້ ຟາື້ ວເອນີື້ ເສນາອາມາດເພ່ ອກະກຽມໄປຫາ ພະເຊກວນັ ມະຫາວຫິ ານ. ໃນຂະນະທ່ ເີ ຈາົ້ື ປັດເສນທໂີ ກສນົ ກາລງັ ຖວາຍຄວາມເຄາົ ລບົ ແດ່ ພະທດົ ພນົ ຢ່ ູນນັື້ ບຸລຸດທ່ ເີ ຈາົ້ື ປັດເສນທໂີ ກ ສນົ ຈະປະຫານຊີວດິ ແລວື້ ຍາດເອາົ ເມຍເຂາົ ກໄປຫາພະທດົ ພນົ ດວ້ື ຍຫວັງວ່ າຈະຂເອົາພະພຸ ດທະອົງເປັນບ່ ອນ ເພ່ ງິ ພາອາໄສ ຝ່ າຍເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເບ່ ງິ ເຫນັ ເປັນບຸລຸດຜູນື້ ິ້ື ສາລບັ ບຸລຸດນກີ້ື ເປັນພະລາຊາຄກນັ ເຈາົ້ື ປັດເສນທໂີ ກສນົ ເມ່ ອຖວາຍຄວາມເຄາົ ລບົ ແລວ້ື ກ່ ບອກວ່ າເລ່ ງທ່ ພີ ະອງົ ບະສບົ ເມ່ ອຄນໃຫພື້ ະພຸດທະອງົ ຮູ ້ື ແລວ້ື ກ່ ເວາົື້ ສະຫຸຼບວ່ າ ພະອງົ ນອນບ່ ຫບຼັ ເລຍີ ຕະຫອຼ ດຄນ ທາງຝ່ າຍບຸລຸດນນັື້ ໄດຟ້ື ັງເລ່ ອງຂອງພະລາຊາຢູດວື້ ຍ ຈ່ ງຶ ໄດຈື້ ງັ ຫວະບອກເລ່ ອງຂອງຕນົ ໃທພື້ ະພຸດທະອງົ ຮູ ື້ ແລວື້ ເຂາົ ກ່ ເຄາົ ລບົ ພະລາຊາວ່ າເຂາົ ເອງກເພ່ ງີ ຈະຮູວ້ື ່ າຫນົ ທາງນມີ້ື ນັ ໄກເື້ ຫອຼ ເກນີ ເພາະຕນົ ເອງຕອື້ ງເດນິ ທາງທງັ ມ ້ື ເມ່ ອຄນົ ທງັ ສອງໄດເ້ື ລ່ າົ ເລ່ ອງຂອງຕນົ ພອ້ື ມທງັ ເວາົື້ ເຖິງຂອງຕນົ ສາເລດັ ສນິື້ ແລວ້ື ພະພຸດທະເຈາົື້ ຈ່ ງຶ ໄດສ້ື ອນວ່ າ \"ຈງິ ຢ່ າງນນັ້ື ຄນອນັ ຍາວນານສາລບັ ຄນົ ນອນບ່ ຫຼບັ ສ່ ວນຫົນທາງກຢາວໄກສາລບັ ຄນົ ທ່ ຍີ ່ າງເມ່ ອຍລາ້ື ແຕ່ ສັງສານ ວດັ ນນັ້ື ຍງັ ຍາວໄກແ້ື ກ່ ຜູບື້ ່ ຮູແື້ ຈງ້ື ສດັ ຈະທາ\". ໃຈຄວາມໃນພະພຸດທະອງົ ນມີື້ ວີ ່ າ ຄນົ ທ່ ນີ ອນບ່ ຫຼບັ ທງັ ຄນນນັື້ ເຂາົ ຈະມຄີ ວາມຮູສື້ ກຶ ວ່ າຍາມກາງຄນນນັື້ ມນັ ດນົ ນານເຫອຼ ເກນີ ເມ່ ອໃດຈະສະຫວ່ າງຮຸ່ງແຈງ້ື ສ່ ວນຄນົ ທ່ ເີ ດນີ ທາງໄກເ້ື ມ່ ອຍແລວ້ື ເມ່ ອຍອກີ ກ່ ຍງັ ບ່ ເຖງິ ຈດຸ ໝາຍເຂາົ ກຄວນມຍີ ່ ອມມຄີ ວາມຮູວື້ ່ າຫນົ ທາງນີມ້ື ນັ ໄກແ້ື ທ້ື ສ່ ວນທີວ່ າສັງສານວດັ ຍາວນານນນັື້ ໝາຍເຖິງວ່ າ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 67

ການທ່ ໝີ ່ ສູ ດັ ທງັ ຫາຼ ຍວ່ າຍວຽນໃນພບົ ຕ່ າງໆ ນນັື້ ເປັນເລ່ ອງທ່ ຍີ າວນານຄກນັ . ສາລບັ ເນອື້ ຫາຂອງເລ່ ອງທ່ ຄີ ວນຈະຮູຕ້ື ່ ໄປກຄພະພຸດທະເຈາົື້ ໄດຊ້ື ແີື້ ຈງື້ ໃຫຮ້ື ູວື້ ່ າສານຽງອກັ ຂະລະທ່ ເີ ຈາົື້ ປັດ ເສນທໂີ ກສນົ ໄດຍື້ ນິ ວ່ າ ທຸສະນະໂສ ນນັ້ື ເປັນສຽງຂອງສດັ ນາລກົ ທ່ ຄີ າຄວນຮອື້ ງຫາເຖງິ ຄວາມທຸກທ່ ທີ ລະມານທໄີ ດື້ ຮບັ ໃນໝກະທະທອງແດງໃນນາລກົ ແລວ້ື ພະອງົ ກ່ ເວາົ້ື ອກີ ວ່ າສດັ ນາລກົ ນນັ້ື ຕກົ ນາລກົ ເພາະຜດິ ເມຍຄນົ ອ່ ນຄທ່ ພີ ະ ເຈາົ້ື ປັດເສນທໂີ ກສນົ ກາລງັ ຈະປະພດຶ ຢ່ ູໃນຂະນະນ.ີື້ ເມ່ ອເຈາົ້ື ປັດເສນທໂີ ກສນົ ໄດຍ້ື ນິ ຄາພະຍາກອນຈາກພະຊນິ ສແີ ລວ້ື ກ່ ເກດີ ຄວາມຢາື້ ນກ່ ວົ ໃນກາທ່ ຈີ ະປະພດຶ ຜດິ ຕ່ ເມຍຄນົ ອ່ ນ ແລະ ກ່ ຕງັື້ ໃຂວ່ າຈະບ່ ປະພດຶ ແບບນນັື້ ອກີ ຕ່ ໄປ ສ່ ວນບຸລຸດນນັື້ ຕາມປະຫວດັ ວ່ າໄດສ້ື າເລດັ ເປັນ ພະໂສດາບນັ ຈາກເຫດການດ່ ງັ ກ່ າວນເີື້ ຮດັ ໃຫທື້ ງັ ສອງຄນົ ໄດຮື້ ບັ ປະໂຫຍດຢ່ າງມະຫາສານເວາົື້ ຄ: ພະເຈາົ້ື ປັດເສນທີ ໂກສນົ ໄດຮ້ື ບັ ຮູຄື້ ວາມທຸກທ່ ທີ ລະມານທ່ ເີ ກດີ ຈາກການປະພດຶ ຜດິ ເມຍຄນົ ອ່ ນ ແລະ ຕງັ້ື ໃຈເດດັ ຂາດທ່ ຈີ ະບ່ ເຮດັ ຕ່ ໄປ ສ່ ວນບຸລຸດນນັ້ື ກ່ ໄດປ້ື ະໂຫຍດັ ບ່ ອນທ່ ທີ ່ ານໄດສ້ື າເລດັ ເປັນພະອະລຍິ ະບຸກຄນົ ຊນັ້ື ໂສດາບນັ . ຖາ້ື ເຮາົ ລອງວເິ ຄາະເລ່ ອງນກີື້ ນັ ເລກິ ໆແລວ້ື ເຮາົ ຈະພບົ ຄວາມປະຫຼາດຢ່ ູສອງປະການ ຄ ພະເຈາົ້ື ປັດເສນທີ ໂກສນົ ສາມາດໄດຍື້ ນິ ສຽງຮອື້ ງຂອງສດັ ນາລກົ ທງັ ທບີ ່ ເຄຍີ ໄດຍ້ື ນິ ມາກ່ ອນ ແລະ ປະການທສີ ອງຢ່ ູກລະນໄີ້ື ດມ້ື າ ພບົ ອນັ ໂດຍບງັ ເອນີ້ື ໃນວງັ ຂອງພະພຸດທະເຈາົື້ ຄວາມປະຫຼາດທງັ ສອງເລ່ ອງນຄີ້ື າດວ່ າໜາ້ື ຈະເກດີ ເພາະອານຸພາບ ຂອງພະພຸດທະເຈາົື້ ຫຼາຍກວ່ າເພາະມຄີ ວາມຈງິ ຢ່ ູຢ່ າງໜ່ ງຶ ວ່ າການທ່ ພີ ະເຈາົື້ ປັດເສນທໂີ ກສນົ ຊອກຫາເລ່ ອງຈະຂາື້ ຜວົ ແລວ້ື ຟາື້ ວເອາົ ເມຍເຂາົ ນນັ້ື ຈະຕອື້ ງບ່ ພນົື້ ຄວາມສະຫຼາດຂອງພະອງົ ພະພຸ ດທະເຈາົື້ ໄປໄດ້ື ແລະ ເມ່ ອພະພຸດ ທະອງົ ຮູແື້ ລວ້ື ຈ່ ງຶ ຫາທາງທ່ ຈີ ະເຮດັ ໃຫພ້ື ະເຈາົື້ ປັດເສນທໂີ ກສນົ ໄດກ້ື ງັ ວນົ ໃນກາເວນທ່ ພີ ະອງົ ກ່ ຂນຶື້ ຈ່ ງຶ ໃຫພ້ື ຸ ດທານຸ ພາບບນັ ດານໃຫຫື້ າື້ ວເທໄີ ດຍ້ື ນິ ສຽງສດັ ນາລກົ ແລະ ໃຊພື້ ຸດທານພຸ າບບນັ ດານໃຫທື້ ງັ ສອງໄດມື້ າພບົ ກນັ ໃນລາສະ ວງັ ຂອງພະພຸດທະອງົ ເຊ່ ງິ ເຮດັ ໃຫເື້ ຫດການນເີື້ ບ່ ງິ ຈະຮາື້ ຍແຮງໃນເບອ້ື ງຕນົ້ື ແລວ້ື ກ່ ຈບົ ລງົ ຢ່ າງຈບົ ງາມ. ແນວໃດກຕາມ ການຜດິ ສນິ ຂອງພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ບາງຂຮ້ື ູສື້ ກຶ ວ່ າຈະບ່ ເຮດັ ໃຫຊື້ າວປະຊາຊນົ ລງັ ກຽດ ເຊ່ ນັ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຂາື້ ຄນົ ຫຼ ໄປລ່ າສດັ ຄນົ ທງັ ຫຼາຍເບ່ ງິ ເປັນເລ່ ອງທາມະດາ ຫຼ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ສະເວຍີ ນາ້ື ຈນັ ກ່ ເບ່ ງິ ເປັນເລ່ ອງປົກກະຕຄິ ບ່ ມໃີ ຜຕາໜເີ ທ່ າົ ໃດແຕ່ ຖາື້ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ລກັ ສມົ ບດັ ຄນົ ອ່ ນຍາດເມຍຄນົ ອ່ ນ ຫຼ ເວາົ້ື ເທດັ ໃຫື້ ຈບັ ໄດເື້ ບ່ ງິ ຈະເປັນເລ່ ອງທ່ ຊີ າວປະຊາເກດີ ຄວາມລງັ ກຽດເປັນຢ່ າງຫຼາຍໃນສ່ ວນທເີ ຮາົ ພບົ ວ່ າ ຖາື້ ພະລາຊາຜດິ ສນິ ໃນບາງຂຈື້ ະບ່ ມໃີ ຜຕາໜພິ ະອງົ ນນັ້ື ໜາື້ ຈະເປັນເພາະວ່ າເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ມອີ ານາດປະຫານຊວີ ດິ ຄນົ ຢ່ ູແລວື້ ສະນນັື້ , ເມ່ ອພະອງົ ຂາ້ື ໃຜຈ່ ງຶ ເປັນເລ່ ອງທາມະດາບ່ ມໃີ ຜວ່ າ ຫຼ ຖາື້ ພະອງົ ຈະສະເວຍີ ນາ້ື ຈນັ ແດ່ ດວື້ ຍ ທຸກຄນົ ຈະໃຫອ້ື ະ ໄພເພາະທຸກຄນົ ເຄາົ ລບົ ແລະ ພກັ ດຢີ າກຈະໃຫພື້ ະອງົ ມຄີ ວາມສຸກສາລານດວ້ື ຍ ແດ່ ຖາ້ື ສມົ ມຸດວ່ າມເີ ຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ສອງອງົ ໜ່ ງຶ ບ່ ມສີ ນິ 5 ເລຍີ ສ່ ວນອກີ ອງົ ໜ່ ງຶ ມສີ ນິ 5 ຄບົ ບລບິ ູນຖາື້ ຈະໃຫເື້ ຮາົ ເລອກເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ອງົ ສອງຄນົ ເຮາົ ຈະເລອກເອາົ ອງົ ໃດຄງົ ບ່ ມໃີ ຜເລອກເອາົ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ທບີ ່ ມສີ ນິ ແນ່ ທຸກຄນົ ຢາກຈະມເີ ຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ທ່ ມີ ສີ ນິ ຫຼາຍ ກວ່ າ. 4. ບລຈິ າຄະ ການເສຍສະລະ ທດົ ພລິ າດຊະທາຂທື້ ໜີ ່ ງຶ ແນະນາໃຫເ້ື ຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ໃຫທື້ ານເພ່ ອການສງົ ເຄາະຄນົ ທຸກຈນົ ຫຼ ອາດຈະເປັນ ການຖວາຍທານແກ່ ຜູມ້ື ສີ ນິ ກ່ ຈດັ ຢ່ ູໃນລາດຊະທາຂທ້ື ໜີ ່ ງຶ ຄ ການໃຫທື້ ານສ່ ວນລາດຊະທາຂທ້ື ີ 3 ແນະນາໃຫ້ື ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເຮດັ ການບລຈິ າກເຊ່ ງິ ການບລຈິ າກໃນທ່ ນີ ບີື້ ່ ໄດໝື້ າຍເຖິງການບລຈິ າກທານແຕ່ ໝາຍເຖີງ ການເສຍ ສະລະປະໂຫຍດສ່ ວນຕນົ ເພ່ ອເປັນປະໂຫຍດໃຫເ້ື ກ່ ປະຊາຊນົ ທ່ ຢີ ່ ູໃຕປ້ື ົກຄອງການບລຈິ າກດ່ ງັ ກ່ າວນບ່ ແມ່ ນເປັນ ວດັ ຖຸສ່ ງິ ຂອງເທ່ າົ ນນັ້ື ແຕ່ ອາດຈະໝາຍເຖິງຄວາມສຸກສ່ ວນຕວົ ຫຼ ອາດຈະໝາຍເຖິງຍອມຮບັ ຄວາມທຸກເພ່ ອ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 68

ຄວາມສຸກຂອງປະຊາຊນົ ກໄດ້ື ທງັ ໝດົ ນເີື້ ອນີື້ ວ່ າການບລຈິ າກທງັ ນນັ້ື ເພ່ ອທ່ ໃີ ຫເື້ ຫນັ ວ່ າການບລຈິ າກຂອງພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເປັນແນວໃດຈະຍກົ ຕວົ ຢ່ າງເລ່ ອງການບລຈິ າກຂອງພະລາຊາໃນອະດດີ ມາເປັນອຸທາຫອນ. ການບລິຈາກວັດຖຸ ເພ່ ອເປັນປະໂຫຍດຕ່ ຄົນອ່ ນມຕີ ົວຢ່ າງເຊ່ ນັ : ພະເວດສນັ ດອນ, ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ນະຄອນສິພີ ບລິຈາກຊາ້ື ງປັດດໄຈນາເຄນໃຫແ້ື ກ່ ແຄວນ້ື ກາລິງຄະລາດເພາະການບລິຈາກເທ່ ອນີພ້ື ະອົງຍອມ ທຸກທລະມານເພ່ ອຄວາມຜາສຸກຂອງຄນົ ອນ ການເສຍສະລະທງັ ວດັ ຖຸ ແລະ ຄວາມສຸກສ່ ວນຕວົ ຂອງພະອງົ ແບບ ນເີ້ື ປັນການເສຍສະລະທ່ ສີ ູງສງົ ເພາະເຫດໃດຈ່ ງຶ ສູງສງົ ເພາະວ່ າ ຊາ້ື ງປັດດໄຈນາເຄນ ເຊ່ ງິ ເປັນລາດພາຫະນະຂອງ ພະເວດສນັ ດອນນນັື້ ເປັນຊາ້ື ງທ່ ມີ ຄີ ວາມມະຫດັ ຈນັ ໃນຕວົ ກ່ າວຄ ຊາ້ື ງເຊອຶ ນໄີື້ ປຢ່ ູປະເທດໃດປະເທດນນັື້ ຝົນຈະ ຕກົ ຕອ້ື ງທຸກລະດູການເມອງກາລງິ ຄະລາດແຫງ້ື ແລງ້ື ມາຫຼາຍປີປະຊາຊົນອດົ ຢາກລມົ້ື ຕາຍໄປເປັນຈານວນຫຼາຍ ຊາວເມອງກາລງິ ຄະລາດຈ່ ງຶ ປຶກສາກນັ ເຖງິ ງວທິ ທີ ຈີ ະເຮດັ ໃຫຝື້ ົນຕກົ ເພ່ ອຊ່ ວຍເຫຼອປະຊາຊນົ ໃຫມ້ື ນີ າື້ ສາລບັ ປູກ ເຂາົ້ື ວທິ ຂີ ນາື້ ຝົນອ່ ນໆກ່ ທດົ ລອງມາໝດົ ແລວ້ື ບ່ ມວີ ທິ ອີ ່ ນອກີ ເລຍີ ນອກຈາກໄປຂຊາ້ື ງປັດໄຈນາເຄນມາຢ່ ູປະຈາ ເມອງກາລງິ ຄະລາດເທ່ າົ ນນັ້ື ແລະ ການທ່ ຈີ ະໄປຂຊາື້ ງເຊອກນີື້ ໜາ້ື ຈະຕອື້ ງລຽ້ື ງກບັ ການບ່ ໃຫເ້ື ພາະຫຍງັ ເພາະ ເປັນຊາ້ື ງສາຄນັ ຂອງບາ້ື ນເມອງນອກນນັື້ ຍງັ ເປັນຊາ້ື ງທ່ ສີ າມາດນາຄວາມຜາສຸກໃຫກື້ ບັ ປະຊາຊົນໄດອ້ື ກີ ດວ້ື ຍຈ່ ງຶ ໜາື້ ຈະເປັນຊາ້ື ງທ່ ບີ າ້ື ນເມອງທ່ ເີ ປັນເຈາົື້ ຂອງຈະຕອ້ື ງຫ່ ວງແຫນເປັນຢ່ າງຍ່ ງິ ແລະ ຖາື້ ເກດີ ບາື້ ນເມອງທ່ ເີ ປັນເຈາົ້ື ຂອງໃຈດໃີ ຫມື້ າກ່ ຈະສະແດງວ່ າເປັນຜູເ້ື ສຍສະລະຢ່ າງສູງຕອື້ ງເລຍສະລະຫຍງັ ດວ້ື ຍຕອ້ື ງເລຍສະລະໃນດາ້ື ນທີ ຕອື້ ງສຽງຕ່ ຄວາມບ່ ພໃຈຂອງປະຊາຊນົ ຈະຕອ້ື ງສຽງຕ່ ຄວາມອດົ ຢາກຂອງປະຊາຊນົ ໃນບາື້ ນເມອງຂອງຕນົ ເພາະ ຖາື້ ບ່ ມຊີ າື້ ງປັດໄຈເຄນເລີຍແລວື້ ຝົນອາດຈະບ່ ຕກົ ກ່ ໄດເື້ ມ່ ອຝົນບ່ ຕກົ ເຂາົ້ື ປາອາຫານການກນິ ກ່ ຄງົ ຈະຝດເຄ່ ອງ ຄວາມລາບາກກຈະຕກົ ຢ່ ູແກ່ ປະຊາຊນົ ການຍອມຮບັ ຄວາມເດອດຮອື້ ນດງັ ກ່ າວມານເີ້ື ອນີ້ື ວ່ າເປັນການເສຍສະລະ ແລວື້ ເມ່ ອພະລາຫມົ ຊາວເມອງກາລງິ ຄະລາດຈານວນແປດຄນົ ມາຂຊາື້ ງປັດໄຈນາເຄນຕ່ ພະເວດສນັ ດອນແລວ້ື ພະອງົ ກ່ ຍອມສະລະໃຫໄື້ ປ ເມ່ ອຊາວເມອງນໄີ້ື ດຊ້ື າື້ ງເຊອກນໄີ້ື ປແລວ້ື ຝົນກຕກົ ຕອ້ື ງຕາມລະດູການເຂາົ້ື ປາອາຫານ ກ່ ອຸດມົ ສມົ ບູນ ຊາວເມອງທງັ ປ່ ວງກ່ ມຄີ ວາມສຸກເພາະການບລຈິ າກຂອງພະເວດສັນດອນ ແຕ່ ອງົ ພະເວດສັນ ດອນເອງ ຕອ້ື ງຖກປະຊາຊນົ ຂບັ ໄລ່ ອອກຈາກເມອງຕອ້ື ງໄປທນົ ທຸກທລະມານຢ່ ູໃນປ່ າພອ້ື ມທງັ ພະມະເຫສີ ແລະ ລາດຊະໂອລດົ ເທບທດິ າເປັນເວລາຫາຼ ຍປີການທ່ ຊີ າວເມອງກາລງິ ຄະລາດທງັ ເມອງມຄີ ວາມຜາສຸກໂດຍພະເວດ ສນັ ດອນຍອມລາບາກພຽງຄນົ ດຽວນເີື້ ປັນການເສຍສະລະຢ່ າງໃຫຍ່ ຫຼວງຂອງພະອງົ ຄຄນົ ບາງຄົນທ່ ສີ າື້ ງຄວາມ ສຸກໃຫຄ້ື ນົ ຈານວນຫາຼ ຍຍໂດຍຕນົ ຍອມລາບາກພຽງຄນົ ດຽວ. ມເີ ລ່ ອງທ່ ປີ ະກດົ ໃນພງົ ສະວາດານກຸງສຣີອະຍຸດທະຍາ ທ່ ຄີ ວນຈະນາມາເປັນອຸທາຫອນໃນເລ່ ອງການ ປະພຶດໃນທດົ ພິລາດຊະທາ ຂບ້ື ລິຈາຄະຂອງເຈາົ້ື ແຜ່ ນດິນເລ່ ອງນບີ້ື ່ ແມ່ ນເຈາົ້ື ແຜ່ ນດິນເປັນຜູບ້ື ລຈິ າກແຕ່ ເປັນ ມະເຫສຂີ ອງເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ໄດບ້ື ລຈິ າກຊວີ ດິ ເພ່ ອສາມເີ ລ່ ອງໂດຍສະຫຸຼບມວີ ່ າ “ ເມ່ ອ ພ.ສ. 2091 ເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດີ ຍກົ ພນົ ພະມາ້ື ລາມນັ ຈານວນສາມແສນເສດມາຕກີ ຸງສຣີອະຍຸດທະຍາເມ່ ອຍກົ ພນົ ມາເຖງິ ເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດຕີ ງັື້ ຄາ້ື ຍ ໃຫຍ່ ທ່ ເີ ມອງຄອງ (ເປັນບາ້ື ນກຸມ ເມອງ ບາງບານ ແຂວງພະນະຄອນສຣີອະຍຸດທະຍາໃນປັດຈບຸ ນັ ) ຂາື້ ງຝ່ າຍກູງ ສຣີອະຍຸດທະຍາສມົ ເດດັ ເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ໄດພ້ື ິຈາລະນາເຫນັ ວ່ າຄວນຈະຍກົ ທບັ ອອກໄປສູຮ້ື ບົ ກບັ ວສດັ ຕູນອກ ເມອງເພ່ ອຈະໄດເ້ື ບ່ ງິ ກາລງັ ຂອງສດັ ຕູ ແລະ ຈະໄດສື້ ະແດງສກັ ສຂີ ອງພະນະຄອນສຣີອະຍຸດທະຍາ ອກີ ປະການ ໜ່ ງຶ ດວື້ ຍການໄປອອກທບັ ເທ່ ອນີ້ື ນອກຈາກສມົ ເດດັ ເຈາົ້ື ຈກັ ກະພນັ ຜູເ້ື ປັນນາທບັ ແລະ ມພີ ະລາດໂອລດົ ທງັ ສອງ ຕາມໄປດວື້ ຍແລວ້ື ສມົ ເດດັ ພະສຣີສຸໂຄໄທພະອດັ ຣົມະເຫສຂີ ອງພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ກ່ ຕາມໄປໃນກອງທບັ ດວື້ ຍ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 69

ໂດຍແຕ່ ງພະອງົ ເປັນພະມະຫາອຸປະລາດໄດລື້ ງົ ຫາສຽງ ອອກມາຊ່ ວຍການພະລາດສງົ ຄາມດວ້ື ຍຄວາມເປັນຫ່ ວງ ສາມຂີ ະນະເມ່ ອກອງທບັ ທງັ ສອງສບັ ະຢຸດສມົ ເດດັ ເຈາົື້ ຈກັ ກະພນັ ດໄດຂ້ື ່ ີຊາ້ື ງຕາກອງໜາ້ື ຂອງສດັ ຕູ ແຕ່ ໂຕຊາື້ ງ ເສຍໃຫກື້ ບັ ສດັ ຕູເຈາົ້ື ແປຈ່ ງຶ ຂ່ ຊີ າ້ື ງໄລ່ ຕາມຊາື້ ງຂອງສມົ ເດດັ ເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ຊາື້ ງຝ່ າຍພະສຣີສຸລໂິ ຍໄທເຫນັ ສະວາມີ ຈະເສຍແກ່ ສດັ ຕູ ແນ່ ນອນຈ່ ງຶ ຂ່ ຊີ າ້ື ງເຂາົື້ ໄປຂວ້ື າງຊາ້ື ງຂອງເຈາົື້ ແປໄວຊ້ື າ້ື ງຂອງເຈາົື້ ແປຈ່ ງຶ ເສຍໃຫກ້ື ບັ ຊາື້ ງຂອງພະ ສຣີສຸລໂິ ຍໄທ ຊາື້ ງຂອງພະນາງໜາ້ື ແຫງນຫງາຍເຈາົື້ ແປຈ່ ງຶ ຂາ້ື ໂຕຊາື້ ງເສຍຊວີ ດິ . ຕາມທ່ ໄີ ດກ້ື ່ າວຜ່ ານແລວື້ ນນັື້ ເປັນຈາລຍິ າວດັ ກ່ ຽວກບັ ການປະພດຶ ລາດທາ ຫຼ ທດົ ພລິ າດຊະທາ ຂວ້ື ່ າດວ້ື ຍ ການບລຈິ າກ ຍງັ ມຕີ ວົ ຢ່ າງກຽວກບັ ການບລຈິ າກທພີ ະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຊງົ ກະທາທຄີ ວນຈະຍກົ ມາເມນີ ຕວົ ຢ່ າງອກີ ເລ່ ອງໜງົ ເລ່ ອງນກີື້ ່ າວໄວໃື້ ນພງົ ສະວາດານມອນ ຫຼ ທ່ ເີ ຮາົ ຮູຈ້ື ກັ ກນັ ໃນນາມວ່ າເລ່ ອງລາຊາທລິ າດໃຈຄວາມຂອງ ເລ່ ອງມໂີ ດຍສະຫຸຼບວ່ າ ເມ່ ອເຈາົ້ື ສຫີ າລາຊາທລິ າດເຊ່ ິງເປັນກະສດັ ມອນຂຶນື້ ຄອງກຸງຫງົ ສາວະດີນນັື້ ຕອ້ື ງເຮັດ ສງົ ຄາມກບັ ຄນົ ຊາດພະມາ້ື ຢ່ ູຕະຫຼອດເວລາ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ມອນເປັນກະສດັ ທມີ ຈີ ດິ ວທິ ະຍາສ່ ູງໃນເລ່ ອງເອາົ ໃຈ ທະຫານເພາະໃນຍາມສງົ ຄາມທະຫານເທ່ າົ ນນັື້ ທ່ ຈີ ະຊ່ ວຍປະເທດຊາດໃຫພ້ື ນົ້ື ຈາກຄວາມລ່ ມົ ຈມົ ໄດເື້ ພາະສະນນັື້ ການທ່ ເີ ຈາົື້ ສຫີ າລາຊາທລິ າດເອາົ ໃຈທະຫານຈ່ ງຶ ເປັນເລ່ ອງເໝາະສມົ ຢ່ າງຍ່ ງິ ທຸກເທ່ ອທ່ ທີ ະຫານມາບອກລາໄປ ເຮດັ ສງົ ຄາມເຈາົ້ື ສຫີ າລາຊາທລິ າດຈະມອບສ່ ງິ ຂອງຫຼາຍທ່ ີສຸດໃຫຫື້ ວົ ໜາ້ື ກອງທັບທຈີ ະໄປສູຮ້ື ບົ ທຸກຄງັື້ ວິທີໃຫື້ ພະອງົ ຈະໃສ່ ຫຼາຍລງົ ໃນພານທອງ ແລວື້ ມອບໃຫສ້ື າວສະນມົ ທ່ ພີ ະອງົ ມກັ ໄປຢນໃຫຫ້ື ວົ ໜາື້ ກອງທບັ ຜູນ້ື ນັື້ ກ່ ຈະ ຮບັ ຈາກພານທອງນນັ້ື ອກີ ຕ່ ໜ່ ງຶ ມຢີ ່ ູເທ່ ອໝ່ ງຶ ພມິ າຍກົ ທບັ ມາປະຊດິ ພະນະຄອນເປັນທບັ ໃຫຍ່ ເຈາົື້ ສຫີ າລາຊາທິ ລາດໃຫທື້ ະຫານອອກໄປຕັງື້ ຮັບນອກເມອງໃນເທ່ ອນເີ້ື ຈາົື້ ສຫີ າລາຊາທິລາດມອບໃຫສ້ື ະມງີ ນະຄອນອິນເປັນ ແມ່ ທບັ ອອກໄປສູຮື້ ບົ ກບັ ພະມາື້ ເມ່ ອສະມງີ ນະຄອນອິນໄປບອກລານນັ້ື ພະເຈາົື້ ສຫີ າລາຊາທລິ າດຈບັ ເອົາພະສີ (ໝາກ) ສ່ ງົ ໃຫ້ື ນາງອຸຕະລະຂງັ ເມນີ ສະນມົ ຄົນທ່ ພີ ະອງົ ມກັ ໃຫໄ້ື ປຢນໃຫກ້ື ບັ ສະມງີ ນະຄອນອນິ ດວ້ື ຍມຂອງ ນາງ ແຕ່ ສະມງີ ນະຄອນອນິ ບ່ ກາ້ື ຮບັ ດວື້ ຍມຂອງຕນົ ຈງິ ຈະເອາົ ພານທອງມາຮບັ ໝາກຈາກນາງອຸຕະລະເຈາົ້ື ສຫີ າ ລາຊາທລິ າດໄດບ້ື ອກໃຫສື້ ະມງີ ນະຄອນອນິ ຮບັ ຈາກມນາງໂດຍກງົ ສະມງີ ນະຄອນອນິ ຂດັ ບ່ ໄດກື້ າ້ື ຮບັ ໝາກຈາກ ມຂອງນາງສະນມົ ຄນົ ທ່ ພີ ະອງົ ມກັ ທ່ ສີ ຸດ. ເຫດການຜດິ ປົກກະຕເິ ປັນແບບນີ້ື ເຮດັ ໃຫແ້ື ມ່ ທບັ ສງົ ໄສໃນເຈາົ້ື ນາຍຂອງຕນົ ວ່ າເປັນຫຍງັ ພະອງົ ຈ່ ງຶ ຕອ້ື ງ ໃຫພື້ ະສະນມົ ຄນົ ທ່ ລີ າວມກັ ຢນໝາກໃຫຕ້ື ນົ ດວື້ ຍມຂອງນາງພະອງົ ຈະມອບນາງຄນົ ທ່ ລີ າວມກັ ໃຫເື້ ຮາົ ເປັນລາງ ວນັ ຫຼ ຢ່ າງໃດສະມງີ ນະຄອນອນິ ຕອ້ື ງການຈະລອງໃຈຂອງເຈາົ້ື ສຫີ າລາຊາທລິ າດເບ່ ງິ ວ່ າພະອງົ ຈະຮກັ ທະຫານ ຫຼາຍ ຫຼ ຮກັ ຜູຍື້ ງິ ຫາຼ ຍເພ່ ອທ່ ຈີ ະລອງໃຈເຈາົື້ ສຫີ າລາຊາທລິ າດເມ່ ອໄດຍື້ ກົ ທບັ ອອກຈາກເມອງແລວ້ື ຕວົ ຂອງສະ ມງີ ນະຄອນອນິ ຫາໄດອື້ ອກເຮອຕາມກອງທບັ ໄປບ່ ເສແສງ້ື ນອນຢ່ ູໃນເຮອຂອງແມ່ ທບັ ຢ່ ູທ່ ທີ ່ ານາ້ື ນນັ້ື ເອງ ຕ່ ເມ່ ອ ສະມງີ ພ່ ເພດັ ໄປກວດກອງທບັ ເຮອເຫນັ ເຮອທ່ ານແມ່ ທບັ ຍງັ ຈອດຢ່ ູທ່ ທີ ່ ານາື້ ເລຍີ ເອນີ້ື ຖາມວ່ າເປັນຫຍງັ ແມ່ ທບັ ບ່ ຕາມກອງທັບເຮອໄປທະຫານເທ່ ິງເຮອກ່ ຕອບວ່ າ ທ່ ານແມ່ ທັບເຈບັ ປ່ ວຍກະທນັ ຫນັ ທ່ ານສະມງີ ພ່ ເພດັ ໄດຟ້ື ັງ ເລ່ ອງແລວ້ື ກຕກົ ໃຈນກຶ ວ່ າເປັນເລ່ ອງຈງິ ຈ່ ງເຂາົ້ື ໄປຖາມອາການ ທ່ ານ ແມ່ ທບັ ຝ່ າຍສະມງີ ນະຄອນອນິ ຈ່ ງຶ ຕອບສະ ມງີ ພ່ ເພັດວ່ າເຈາົ້ື ຢ່ ູຫົວເຮັດໃຫຂ້ື າື້ ມໄີ ຂໃື້ ຈຖາ້ື ຂາ້ື ສູຮ້ື ົບສດັ ຕູພາຍໃນບ່ ຊະນະແລວ້ື ຈະໄປສູຮື້ ບົ ສດັ ຕູພາຍນອກ ຊະນະໄດແ້ື ນວໃດສະມງີ ພ່ ເພດັ ຟງັ ແລວື້ ກ່ ຮູງື້ ງົ ສະມງີ ນະຄອນອນິ ຈ່ ງຶ ເລ່ າົ ເຫດການຕອື້ ນເມ່ ອໄປບອກລາເຈາົ້ື ສຫິ າ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 70

ລາຊາທລິ າດໃຫສ້ື ະມງີ ພ່ ເພດັ ຟັງແລວ້ື ກ່ ສະຫຸຼບວ່ າຂາື້ ພະເຈາົື້ ຫຼງົ ຮກັ ນາງອຸຕະລະພະສະນມົ ຂອເຈາົ້ື ຢ່ ູຫວົ ໄປແລວ້ື ຖາື້ ຂາ້ື ພະເຈາົ້ື ໄປສູຮື້ ົບທງັ ທ່ ີມຈີ ດິ ຕ່ ພະສນົ ມແບບນີຊື້ າື້ ເຈາົ້ື ຈະຕອ້ື ງປາລາໄຊສງົ ຄາມເປັນແນ່ ນອນ ຖາ້ື ຈະໃຫື້ ຊະນະສງົ ຄາມຂໃຫພ້ື ະເຈາົື້ ຢ່ ູຫວົ ຍກົ ພະສະນມົ ໃຫຂື້ າື້ ພະເຈາົ້ື . ຄວາມຈງິ ສະມງີ ນະຄອນອນິ ບ່ ໄດອື້ ອກປາກຂໂດຍກງົ ເປັນແຕ່ ເວາົື້ ໄປໃຫຮື້ ູວ້ື ່ າ ຖາ້ື ໄດພ້ື ະສະນມົ ຄນົ ທ່ ພີ ະອງົ ມກັ ຂອງພະເຈາົ້ື ຢ່ ູຫວົ ຈ່ ງຶ ຈະອອກສູຮື້ ບົ ເມ່ ອສະມງີ ພ່ ເພດັ ຮູຄ້ື ວາມດ່ ງັ ນນັື້ ແລວ້ື ກ່ ໜກັ ໃຈບ່ ຮູທື້ ່ ຈີ ະແກໄື້ ຂດວື້ ຍວທິ ີ ໃດ ຈ່ ງຶ ຕອື້ ງໄປບອກພະເຈາົື້ ສຫີ າລາຊາທລິ າດຕາມຂເ້ື ທດັ ຈງິ ເມ່ ອພະອງົ ຮູຄ້ື ວາມໃນໃຈຂອງທະຫານເອກຂອງພະອົງ ແລວື້ ແທ່ ນທ່ ຈີ ະພໂິ ຣດໃນໂທດຖານທ່ ບີ ງັ ອາດມາຫຼນິື້ ກບັ ຂອງສູງ ພະເຈາົ້ື ສຫີ າລາຊາທລິ າດກບັ ບ່ ສະບາຍແລວື້ ບອກ ກບັ ສະມງີ ນະຄອນເພດັ ວ່ າ \"ເຖງິ ສະມງີ ນະຄອນອນິ ມຄີ ວາມຮກັ ໃນນາງອຸຕະລະຜູເື້ ປັນສະນມົ ຂອງເຮາົ ເຮາົ ມຄີ ວາມ ຍນິ ດຫີ ຼາຍ ທຸກມທ້ື ່ ເີ ຮາົ ເປັນກະສດັ ໃຊວ້ື ່ າຈະຂາດພະສະນມົ ຜູມ້ື ຄີ ວາມງາມສະເໝນີ າງອຸຕະລະທ່ ຫີ າບ່ ໄດເ້ື ຖງິ ຈະຫາ ສະຕທີ ່ ມີ ຮີ ູບງາມກວ່ ານາງອຸຕະລະກຈະໄດດື້ ັງປາດຖະໜາແຕ່ ຈະຫາທະຫານທ່ ມີ ຝີ ີມເຂມັື້ ແຂງສະມງີ ນະຄອນອນິ ມນັ ຫາຍາກກວ່ າສະຕີ ຖາ້ື ສະມງີ ນະຄອນອນິ ມຄີ ວາມປາດຖະໜາໃຜຈະໄດເື້ ປັນພະສະນມົ ຂອງເຮາົ ແລວື້ ຈ່ ງຶ ຈະເຮດັ ສງົ ຄາມຊະນະສດັ ຕູເຮາົ ກ່ ຈະຍກົ ພະສະນມົ ຂອງເຮາົ ໃຫສ້ື ະມງີ ນະຄອນອນິ ຕາມປາດຖະໜາເມ່ ອເວາົື້ ດ່ ງັ ນແີ້ື ລວື້ ຈ່ ງຶ ຮບັ ສ່ ງັ ໃຫສ້ື ະມງີ ພ່ ເພດັ ນານາງອຸຕະລະໄປມອບໃຫສື້ ະມງີ ນະຄອນອນິ . ທາງຝ່ າຍສະມງີ ນະຄອນອິນ ເມ່ ອຮູວື້ ່ າເຈາົ້ື ຢ່ ູຫົວມອບພະສະນມົ ຄົນໂປດໃຫຕື້ ົນຕາມຄວາມປາດຖະ ໜາແລວື້ ກຍກົ ມຂນຶື້ ນບົ ພະເຈາົ້ື ສຫີ າລາຊາທລິ າດ ແລວື້ ນາດອກໄມທ້ື ູບທຽນມາຂຂະມາ ພະສະນມົ ແລວື້ ເວາົື້ ຂນຶື້ ວ່ າ “ເທ່ ອນສີ້ື ກຶ ພາຍໃນຊະນະແລວ້ື ດວ້ື ຍຮູວື້ ່ າພະເຈາົ້ື ຢ່ ູຫວົ ຮກັ ທະຫານຫຼາຍກວ່ າ ສະຕີ ຂາື້ ພະເຈາົ້ື ເຫນັ ໃຈພະອງົ ຢ່ າງແຫຈ້ື ງິ ມນື້ ີື້ ຢ່ າວ່ າແຕ່ ສດັ ຕູເທ່ າົ ນນັື້ ເລຍີ ເຖິງຈະມຫີ ຼາຍກວ່ າເທ່ າົ ໃດຂາື້ ພະເຈາົ້ື ກ່ ຈະຮບັ ອາສາປົກປ້ອື ງພະຄຸນຈນົ ສນິື້ ຊວີ ດິ ຂອງຂາື້ ພະເຈາົື້ ເລຍີ ”. ສະມງີ ນະຄອນອນິ ຍກົ ກອງທັບໄປສູຮ້ື ບົ ກບັ ພະມາື້ ເທ່ ອນີື້ ມທີ ະຫານນອ້ື ຍກວ່ າພະມາ້ື ສາມເທ່ າົ ແຕ່ ດວ້ື ຍ ຄວາມຈ່ ງົ ຮກັ ກກັ ດທີ ມີ ຕີ ່ ພະເຈາົື້ ຢ່ ູຫວົ ຢ່ າງສຸດຈດິ ສຸດໃຈ ອນັ ເນ່ ອງມາຈາກໄດເື້ ຫນັ ການເສຍສະຫຼະຂອງພະເຈາົື້ ສຫີ າ ລາຊາທລິ າດ ຈ່ ງຶ ເຮດັ ໃຫສ້ື ະມງີ ນະຄອນອນິ ມກີ າກງັ ໃຈ ກາລງັ ປັນຍາສາມາດຂບັ ໄລ່ ທະຫານພະມາື້ ແຕກຊະຊາຍໄປ ບ່ ເປັນຂະບວນ. ຖາ້ື ຫາກເຮາົ ຈະວເິ ຄາະຄວາມໃນໃຈຂອງເຈາົ້ື ສຫີ າລາຊາທລິ າດແລວ້ື ເຮາົ ອາດຈະພບົ ວ່ າ ພະອງົ ເຫນັ ວ່ າຂາ້ື ສກຶ ເທ່ ອນໃີ້ື ຫຍ່ ຫຼວງຫຼາຍ ສະມງີ ນະຄອນອິນເຖິງຈະມຝີ ີມເປັນເລີດ ແຕ່ ຖາື້ ຕອ້ື ງສູຮື້ ົບກບັ ທະຫານທ່ ຫີ ຼວງຫຼາຍເປັນ ສາມເທ່ າົ ແບບນກີື້ ່ ຄງົ ຈະເອາົ ຊະນະໄດໂ້ື ດຍຍາກນອກຈາກຈະມກີ າກງັ ດາ້ື ນອ່ ນມາຊ່ ວຍສະໜບັ ສະໜນູ ແລະ ກາລງັ ດ່ ງັ ກ່ າວນນັ້ື ໜາ້ື ຈະຕອື້ ງເປັນສະຕຮີ ູບງາມເປັນທ່ ຄີ ອງໃຈຊາຍ ເມ່ ອພະອງົ ເວາົ້ື ມາແບບນແີື້ ລວື້ ຈ່ ງຶ ໄດດ້ື າເນນີ ການເລ່ ອງ ພະລາດຊະທານໝາກຕາມເລ່ ອງທ່ ໄີ ດກ້ື ່ າວມາແລວື້ ຕອນຕນົື້ ແລວື້ ຜນົ ກ່ ເປັນໄປຕາມທ່ ພີ ະອງົ ຄາດ ຄ: ຊາວມອນຜູື້ ຊະນະສງົ ຄາມພະມາື້ ແຕ່ ບ່ ໄດຊ້ື ະນະດວ້ື ຍຄວາມງາມຂອງຊາວງາມຫາກຊະນະດວ້ື ຍນາໃຈເສຍສະລະຊາວງາມໃຫ້ື ທະຫານນຄີື້ : ອານຸພາບຂອງການບລຈິ າກອນັ ເປັນເຈາົື້ ທາປະການໜ່ ງຶ ຂອງພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ . ຕາມທໄີ ດຍື້ ກົ ຕວົ ຢ່ າງມາໃນເລ່ ອງການບລຈິ າກຊາື້ ງປັດໄຈກ່ ດີ ໃນເລ່ ອງການບລຈິ າກຊີວດິ ຂອງສມົ ເກດັ ພະສຣີສຸລໂິ ຍໄທກດີ ແລະ ການບລຈິ າກພະສະນມົ ຄນົ ໂປດຂອງພະເຈາົື້ ສຫີ າລາຊາທິລາດກ່ ດທີ ງັ ໝດົ ນເີື້ ປັນການ ບລຈິ າກກຽວກບັ ວດັ ຖຸສ່ ງິ ຂອງ ແຕ່ ການບລຈິ າກບາງຢ່ າງເປັນການບລຈິ າກທ່ ບີ ່ ແມ່ ນວດັ ຖຸ ຫຼ ອາດເປັນວດັ ດຖຸແຕ່ ຍງັ ບ່ ຢ່ ູໃນມຂອງຜູບ້ື ລຈິ າກເປັນພຽງວາຜູບ້ື ລຈິ າກມສີ ດິ ທ່ ຈີ ະໄດຜື້ ນົ ປະໂຫຍດໃນສ່ ງິ ນນັື້ ແຕ່ ບ່ ຍອມຮບັ ໂດຍຍກົ ຜນົ ປະໂຫຍດນນັື້ ໃຫເ້ື ປັນປະໂຫຍດແກ່ ຄນົ ອ່ ນ ລກັ ສະນະນກີື້ ເອນີ້ື ວ່ າ ການບລຈິ າກຄກນັ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ທ່ ໄີ ດປ້ື ະພດຶ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 71

ໃນລກັ ສະນະນີ້ື ມຕີ ວົ ຢ່ າງເຊ່ ນັ : ພະເຈາົື້ ໄດທື້ າ ແຫ່ ງກຸງສອີ ະຍຸ ດທະຍາໄດຍ້ື ກົ ສ່ ວຍສາອາກອນທ່ ີຈະເກດີ ຂຶນື້ ໃນ ບລເິ ວນເນອ້ື ທ່ ໜີ ່ ງຶ ໂຢດຮອບໆ ພູເຂາົ ພຸດພະບາດ ແຂວງສະລະບູຣີ ອຸທດິ ບາລຸງພະພຸດພະບາດ ຈາກການໄດເື້ ຮດັ ແບບນີ້ື ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຈະບ່ ໄດ້ື ຮບັ ສ່ ວຍຈາກບລເິ ວນນນັ້ື ເລຍີ ແຕ່ ເປັນອນັ ວ່ າພະອງົ ຈະຕອື້ ງເສຍຜົນປະໂຫຍດ ຈາກບລເິ ວນນນັ້ື ໄປເພ່ ອເປັນປະໂຫຍດຂອງຜູທ້ື ່ ພີ ະອງົ ບລຈິ າກ. ບ່ າງຄັງ້ື ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ກ່ ສງົ ສານປະຊາຊົນບາງທອື້ ງຖ່ ິນທ່ ມີ ຄີ ວາມອດົ ຢາກແຕ່ ທັງໆທ່ ີມຄີ ວາມອົດຢາກ ປະຊາຊນົ ເຫ່ ຼາົ ນນັ້ື ຍງັ ຕອ້ື ງເສຍພາສໃີ ຫກື້ ບັ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ອກີ ຈະບ່ ເສຍພາສກີ ບ່ ໄດຈື້ ະຕອື້ ງຖກລງົ ໂທດແມ່ ນໄດເ້ື ຫນັ ອກົ ເຫນັ ໃຈປະຊາຊນົ ແບບນນັ້ື ຈ່ ງຶ ໄດຍື້ ກົ ພາສໃີ ນຖ່ ິນນນັື້ ເສຍໂດຍປະຊາຊນົ ທ່ ທີ າມາຫາກນິ ຢ່ ູໃນຖ່ ິນນນັື້ ບ່ ຕອ້ື ງເສຍ ພາສໃີ ຫກ້ື ບັ ຫຼວງການບລຈິ າກໃນລກັ ສະນະນມີ້ື ຫີ ຼວງຫຼາຍແຕ່ ທ່ ໜີ າ້ື ຍກົ ຕວົ ຢ່ າງກຄ ແຂວງນະຄອນນາຍກົ ແຂວງນີ້ື ໃນສະໄໝກ່ ອນແທບບ່ ມຄີ ນົ ອາໄສຢ່ ູຕ່ ມາເຈາົື້ ເມອງຫາວທິ ດີ ງຶ ຄນົ ໃຫເື້ ຂາົື້ ມາຢ່ ູເພ່ ມີ ຂນຶ້ື ເປັນຈານວນຫຼາຍ ເມ່ ອມຄີ ນົ ມາຢ່ ູຫຼາຍແລວື້ ຈ່ ງຶ ພຈິ າລະນາເປັນວ່ າ ຖາື້ ຫາກຍງັ ເກບັ ພາສຄີ ບ່ ອນອ່ ນໆຄນົ ທ່ ຍີ າກຈນົ ກ່ ຄງົ ຈະອບົ ພະຍບົ ໜໄີ ປເມອງ ອ່ ນໝດົ ເພາະເຫດທ່ ວີ ່ າຈນົ ແທບບ່ ມຈີ ະກນິ ຢ່ ູແລວ້ື ເຈາື້ ເມອງຍງັ ເຮດັ ທ່ າລຸນອກີ ເພ່ ອເປັນການເອາົ ໃຈໃຫພ້ື ວກເຂາົ ໄດຕ້ື ງັື້ ຫຼກັ ແຫ່ ຼງທາມາຫາກນິ ທ່ ເີ ມອງນໃີ້ື ຫໝັ ນັ້ື ຄງົ ກ່ ອນ ແລວ້ື ຈ່ ງຶ ຄ່ ອຍເກບັ ພາສພີ າຍຫຼງັ ດ່ ງັ ນນັື້ , ເຈາົື້ ເມອງສະໄໝ ນນັື້ ຈ່ ງຶ ປະກາດຍກົ ເລກີ ບ່ ເກບັ ພາສກີ ານເຮດັ ນາເປັນເວລາຫຼາຍປີເພາະເຫດນເີື້ ມອງນຈີ້ື ່ ງຶ ໄດນ້ື າມວ່ ານະຄອນນາຍກົ ກ່ ຄ ເມອງທ່ ເີ ຮດັ ນາບ່ ຕອ້ື ງເສຍພາສນີ ນັ້ື ເອງ. ລກັ ສະນະການບລຈິ າກດ່ ງັ ກ່ າວມານນັ້ື ເອນີ້ື ວ່ າການບລິຈາກຜົນປະໂຫຍດການບລຈິ າກບາງຢ່ າງເປັນການ ເສຍສະລະຄວາມສຸກສ່ ວນຕວົ ຄ: ຄວາມຈງິ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ໄດມ້ື ໂີ ອກາດຈະວະແຫວງຫາຄວາມສຸກໄດຫ້ື າຼ ຍກວ່ າຊາວ ເມອງທ່ ວົ ໄປແຕ່ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດິນບາງພະອງົ ໄດພ້ື ຈິ າລະນາເປັນວ່ າຖາື້ ພະອົງມກັ ມ່ ວົ ສະເວຍີ ສຸກປະຊາລາສະດອນ ອາດຈະທຸກຍາກເດອດຮອ້ື ນເພາະຂາ້ື ລາດຊະການອາດຈະກດົ ຂ່ ຂີ ່ ມົ ເຫ່ ງັ ຈ່ ງຶ ໄດສື້ ະລະຄວາມສຸກສຂອງພະອງົ ຄອອກ ໄປທ່ ຽວຢຽມຢາມປະຊາຊນົ ໂດຍປອມເປັນຄົນທາມະດາເຊ່ ນັ ສມົ ເດດັ ພະປິຍມະຫາລາດ ຫຼ ບ່ ກ່ ສະເດດັ ໂດຍ ເປີດເຜຍີ ເພ່ ອສາື້ ງປະໂຫຍດແກ່ ປະຊາຊນົ ເຊ່ ນັ ພະບາດສມົ ເດດັ ພະເຈາົ້ື ຢ່ ູຫວົ ພູມພີ ນົ ອະດຸນຍະເດດໄດປື້ ະຕບິ ດັ ຢ່ ູທຸກ ມນ້ື .ີື້ ການທ່ ເີ ຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ໄດເື້ ສຍສະລະວດັ ຖຸເພ່ ອເປັນປະໂຫຍດນແີ້ື ກ່ ປະຊາຊນົ ກ່ ຄໄດເ້ື ສຍສະລະຜນົ ປະໂຫຍດ ທ່ ພີ ະອງົ ຈະເພ່ ງິ ໄດຮ້ື ບັ ໃຫເື້ ປັນປະໂຫຍດແກ່ ປະຊາຊນົ ຂອງພະອງົ ກ່ ຄ ແລະ ການທ່ ພີ ະອງົ ໄດເ້ື ສຍສະລະຄວາມສຸກ ສ່ ວນຕວົ ຂອງພະອງົ ຫນັ ມາເອາົ ໃຈໃສ່ ຄວາມເປັນຢ່ ູຂອງປະຊາຊນົ ໃນປະເທດກຄ ທງັ ໝດົ ນເີື້ ອນີ້ື ວ່ າ ພະຈະລຍິ ະວດັ ກ່ ຽວກບັ ທດົ ພລິ າດຊະທາຂທ້ື ສີ າມ ຄ: ການບລຈິ າກອນັ ເປັນຄຸນນະທາທ່ ຜີ ູທ້ື ຢີື້ ່ ູໃນຕາແໜ່ ງເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອ້ື ງປະ ຕບິ ດັ ເພ່ ອປະໂຫຍດສຸກຂອງປະຊາຊນົ ສ່ ວນລວມ 5. ອາຊະວະ ຄວາມທ່ ຽງຕງົ ຫຼ ຄວາມຊ່ ສດັ ຄວາມທ່ ຽງຕງົ ເປັນທດົ ພລິ າດຊະທາຂທື້ ສີ ່ ຂີ ອງເຈາົ້ື ແຜນດນິ ຖາມວ່ າເປັນຫຍງັ ຕອື້ ງມຄີ ວາມຊ່ ຕງົ ຕອບໄດ້ື ວ່ າຄົນທຸກຄົນທ່ ີມຄີ ວາມສາພັນກນັ ຄວນຈະຕອ້ື ງມຄີ ວາມຊ່ ຕງົ ຕ່ ກນັ ເມ່ ອຄນົ ທາມະດາສາມນັ ທ່ ວົ ໄປຍງັ ຕອ້ື ງມີ ຄວາມຊ່ ຕງົ ຕ່ ກນັ ແບບນແີ້ື ລວ້ື ຄນົ ຜູເື້ ປັນປະມຸກຂອງປະເທດຈ່ ງຶ ຄວນເອາົ ເປັນແບບຢ່ າງທ່ ຈີ ະຕອ້ື ງມຄີ ວາມຊ່ ຕງົ ຕ່ ຜູຢ້ື ່ ູ ໃຕກ້ື ານປົກຄອງຂອງຕົນເພ່ ອເປັນຕວົ ຢ່ າງໃຫເື້ ຫນັ ວ່ າພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດິນ ຫຼ ຜູເື້ ປັນປະມຸກຂອງບາ້ື ນເມອງ ເມ່ ອບ່ ມີ ຄວາມຊ່ ຕງົ ຕ່ ຜູຢື້ ່ ູໃຕກື້ ານປົກຄອງຂອງຕນົ ແລວື້ ຈະໄດຮື້ ບັ ຜນົ ແນວໃດ ຈ່ ງຶ ຂຍກົ ຕວົ ຢ່ າງຄວາມບ່ ຊ່ ຕງົ ຈນົ ເກດີ ຄວາມ ເສຍຫາຍຕ່ ບາ້ື ນເມອງຕາມທ່ ເີ ຂາົ ກ່ າວໄວໃນພງົ ສາວາດານໄທດ່ ງັ ຕ່ ໄປນ.ີື້ ໃນສະໄໝທ່ ກີ ຸງສອີ ະຍຸດທະຍາເສຍປາໄຊໃຫກ້ື ບັ ພະມາື້ ຄງັື້ ທາອດິ ນນັ້ື ພະເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດໄີ ດຂ້ື ພະເຣເນສວນ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 72

ໂອລດົ ຂອງພະມະຫາທາລາຊາໄປລຽື້ ງໄວເື້ ປັນຕວົ ປະກນັ ພະລາດຊະວງັ ກຸງຫງົ ສາວະດີ ຕ່ ມາພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດໄີ ດື້ ໃຫພື້ ະມະຫາອຸປະລາດລາດໂອລດົ ສະເດດັ ຍກົ ທບັ ໄປຕເີ ມອງຣຸມ, ເມອງຄງັ ໂດຍໃຫພ້ື ະເຣເນສວນ ແລະ ພະສງັ ຂະທັດເປັນແມ່ ທັບຮ່ ວມໄປດວື້ ຍ ແມ່ ທັບທັງສາມຕົກລົງກນັ ວ່ າຈະເຂົາື້ ຕີເມອງທັບລະມ ື້ ມທ້ື າອິດພະມະຫາ ອຸປະລາດເຂາົ້ື ຕກີ ່ ອນຕເີ ມອງບ່ ໄດກື້ ່ ຍກົ ທັບຖອຍລງົ ມາ (ຕວົ ເມອງຢ່ ູເທິງພູເຂາົ ສູງ) ມທ້ື ສີ ອງພະສງັ ຂະທັດເຂົາື້ ຕີ ດວື້ ຍຕບີ ່ ໄດກື້ ຖອຍທບັ ກບັ ລງົ ມາ ມທ້ື ສີ າມພະເຣເນສວນສະເດດັ ເຂາົື້ ຕດີ ວ້ື ຍ ພະອງົ ໃຊອ້ື ຸບາຍໃນການເຂາົື້ ຕເີ ມອງທ່ ີ ມປີ ອື້ ມປະການຢ່ ູເທ່ ງິ ພູເຂາົ ສດັ ຕູຫຼງົ ກນົ ຈ່ ງຶ ເຮດັ ໃຫເື້ ສຍເມອງແກ່ ພະເຣເນສວນ. ການທ່ ເີ ຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດສີ າມາດປາບເມອງຣຸມ, ເມອງຄງັ ໄດນື້ ນັ້ື ສ່ ວນໜ່ ງຶ ມຄີ ວາມຍນິ ດີ ແຕ່ ອກີ ສ່ ວນໜ່ ງຶ ບ່ ສະບາຍໃຈເພາະຜູທື້ ່ ຕີ ເີ ມອງຣຸມ, ເມອງຄງັ ໄດນ້ື ນັ້ື ບ່ ແມ່ ນເປັນຊາວພະມາ້ື ຫາກເປັນພະເຣເນສວນແຫ່ ງກຸງສອີ ະຍຸດ ທະຍາໄດເື້ ປັນເມອງທ່ ພີ ະມາື້ ຈະຕອ້ື ງໃຫຢ້ື ່ ູໃນອານາຕະຫຼອດໄປ ການທ່ ພີ ະເຣເນສວນ ເຊ່ ງິ ເປັນລູກກະສດັ ປະເທດ ຂອງພະມາື້ ມຄີ ວາມສາມາດສູຮ້ື ບົ ຊະນະເມອງຣຸມ, ເມອງຄງັ ໄດອື້ າດຈະເປັນການຊອີື້ ະນາຄດົ ວ່ າ ກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາ ຈະມຄີ ນົ ເກ່ ງັ ເກດີ ຂນຶື້ ແລະ ເມອກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາມຄີ ນົ ເກ່ ງັ ເກດີ ຂນຶື້ ຕ່ ໄປອາດຈະແຂງເມອງ ຫຼ ຍງິ ກວ່ ານນັ້ື ກຸງສີ ອະຍຸດທະຍາຈະເຂາົື້ ມາຢ້ືຽບຢື້າຫງົ ສາວດະີ ກໄດມ້ື ພີ ະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດເີ ວາົ້ື ມາດ່ ັງນແີ້ື ລວ້ື ກບ່ ສະບາຍໃຈຈ່ ງຶ ຊອກຫາ ທາງແກໄ້ື ຂເລ່ ອງທ່ ພີ ະອງົ ຢາື້ ນນນັ້ື ແລະ ສ່ ງິ ທ່ ພີ ະອງົ ຈະປືອ້ ງກນັ ບ່ ໃຫເ້ື ລ່ ອງດ່ ງັ ກ່ າວເກດີ ຂນ້ື ກມຢີ ່ ູທາງດຽວ ຄກາຈດັ ພະເຣເນສວນຖມິ້ື ເພາະຖາ້ື ປະໄວໃື້ ຫມ້ື ຊີ ວີ ດິ ຢ່ ູຕ່ ໄປແລວື້ ກ່ ຕອ້ື ງແຂງເມອງຂນຶ້ື ມາແນ່ ນອນ. ເມ່ ອພະນະເຣສວນໄດຮ້ື ູກ້ື ນົ ອຸບາຍຈາກທ່ ານມະຫາເທລະຄນັ ຊອງ ແລະ ພະຍາຊາວມອນທງັ ທງັ ສອງທ່ ານ ແລວື້ ກ່ ມພີ ະໂທມະນດັ ວ່ າ ພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດບີ ່ ມຄີ ວາມຊ່ ສດັ ຕ່ ກນັ ເສແສງື້ ເອນີ້ື ເຮາົ ມາເພ່ ອຫວງັ ຈະທາລາຍຊວີ ດິ ເຮາົ ກ່ ເມ່ ອພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດປີ ະພດຶ ດ່ ງັ ນີື້ ກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາກບັ ຫງົ ສາວະດກີ ່ ຂາດກນັ ໃນການເຮດັ ພທິ ຂີ າດຈາກຄວາມ ເປັນມດີ ກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາກບັ ຫງົ ສາວະດນີ ນັ້ື ອງົ ພະເຣເນສວນບ່ ໄດພື້ ຽງແຕ່ ເວາົ້ື ໃຫຮ້ື ູກ້ື ນັ ໃນໝ່ ຄູ ນົ ໃນກອງທບັ ແຕ່ ມີ ພທິ ກີ ານຫງຼັ ນາື້ ລງົ ເໜອພນື້ ປັດຕະພີ ແລະ ອອກປະກາດໃຫເ້ື ທວດິ າເປັນພະຍານ ຕາມທກີ ່ າວໄວໃ້ື ນພງົ ສາວດານກຸງ ສອີ ະຍຸດທະຍາວ່ າ \"ເທ່ ອນບີື້ ່ ແມ່ ນຄວາມຜດິ ຂອງເຮາົ ຫາກພະເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດຄີ ດິ ຮາ້ື ຍຕ່ ເຮາົ ກ່ ອນອັນແຜ່ ນດິນພະ ມະຫານະຄອນກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາກບັ ແຜ່ ນດນິ ຫງົ ສາວະດຂີ າດໄມຕຕີ ່ ກນັ ເພາະອະກຸສນົ ການຍິ ມົ ທ່ ຈີ ະໃຫສື້ ມົ ພະລາ ຫົມປະຊາຊົນໄດຄື້ ວາມເດອດຮອ້ື ນແລວ້ື ພະຫັດກ່ ໄດສ້ື ຸວັນນະພິງຄານຫຼັງອຸທກົ ທາລາລົງເໜອພນີ ພະສຸ ຖາດອນ ອອກປະກາດແກ່ ເທວະດາທງັ ຫາຼ ຍອນັ ດວ້ື ຍເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດບີ ່ ໄດຕ້ື ງັ້ື ຢ່ ູໃນຄອງຢ່ ູໃນສຸຈະລດິ ມດີ ພາບຂດັ ຕຍິ ະປະເພນີ ເສຍສາມກັ ຄສີ ດັ ທາປະພດຶ ພານທຸດຈະລດິ ຄດິ ຈະເຮດັ ໄພອນັ ຕະລາຍແກ່ ເຮາົ ຕງັ້ື ແຕ່ ນໄີື້ ປກຸງພະມະຫານະຄອນສີອະ ຍຸດທະຍາກບັ ຫງົ ສາວະດບີ ່ ໄດເື້ ປັນສຸວດັ ປະພຄີ ຽວຄຸດແຕ່ ກ່ ອນ ຂາດຈາກກນັ ແຕ່ ມນື້ ໄີ້ື ປຕະເທາົ ການອາວະສານ”. ພທິ ກີ ານຕດັ ຂາດຈາກຄວາມເປັນມດີ ຂອງກຸງສີອະຍຸ ດທະຍາກບັ ຫງົ ສາວະດໄີ ດຖື້ ກປະກາດໃຫເ້ື ທວະດາ ແລະ ມະນຸດໄດຮື້ ູໂື້ ດຍທ່ ວົ ກນັ ກ່ ດວື້ ຍຄວາມພໂິ ຣດ ແລະ ຄວາມນອ້ື ຍໃຈຂອງອງົ ພະເຣເນສວນ ແລະ ຄງົ ຕງັື້ ໃຈວ່ າ ຈະຕອື້ ງຫາທາງທາລາຍລາ້ື ງກຸງຫງົ ສາວດໃີ ຫໄ້ື ດເື້ ພ່ ອລາ້ື ງແຄນື້ ໃຫສ້ື ະສມົ ກບັ ຄວາມຜດິ ຂອງເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດຫີ ຼງັ ຈາກ ໄດປື້ ະກາດຕດັ ສາພນັ ໄມຕກີ ບັ ຫງົ ສາວະດແີ ລວ້ື ກ່ ນາພະມະຫາເຖລະຄນັ ສອງ, ພະຍາກຽດຕ,ິ ພະຍາລາມພອື້ ມພນົ ມອນທ່ ີເປັນຍາດພີນອ້ື ງຂອງທ່ ານມະຫາເຖລະຄັນສອງມາຍງັ ກຸງສີອະຍຸ ດທະຍາໂດຍໄດລ້ື ຽງເບ່ ິງຢ່ າງດີບ່ ໃຫ້ື ເດອດຮອ້ື ນເຫດການຕ່ ຈາກນນັ້ື ກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາກ່ ເປັນອດິ ສະຫຼະບ່ ຂນຶື້ ຕ່ ຫງົ ສາວະດສີ າບ່ ນາພະເຣເນສວນໄປໄດື້ ເພາະຫຼານຂອງເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດພີ າພະອງົ ໜີໄື້ ປຕອງອູກ່ ອນ ແລະ ກ່ ອນຈະໄປກ່ ຈດູ ເມອງຫງົ ສາວະດຖີ ມິ້ື ເຈາົ້ື ຫງົ ສາ ວະດໄີ ປຕກົ ຢ່ ູຕອງອູກ່ ຢ່ ູແບບຖກບງັ ຄບັ ກ່ ບ່ ສະບາຍໃຈໜກັ ເມ່ ອກຸງຫງົ ສາວະດຕີ ອື້ ງຖກຈດູ ໃດພະອງົ ເອງຕອ້ື ງຕກົ ຢ່ ູ ໃນອານາດຂອງເຈາົື້ ຕອງອູຜູເ້ື ປັນຫາຼ ນແລວື້ ຜນົ ສຸດທາື້ ຍພະອງົ ກ່ ຖກວາື້ ງຢາພດິ ສນິື້ ພະຊນົ ທ່ ເີ ມອງຕອງອູນນັ້ື ເອງ. ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 73

ຖາ້ື ຫາກເຮາົ ຈະຕງັ້ື ຄາຖາມຂນຶ້ື ມາວ່ າເພາະເຫດໃດພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດຈີ ່ ງຶ ຕອ້ື ງເສຍກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາໄປ ແລະ ຜນົ ສຸດທາ້ື ຍພະອງົ ກ່ ຕອ້ື ງໜີພະນະເຣສວນຈາກກຸງຫງົ ສາວະດໄີ ປຢ່ ູເມອງຕອງອູແລວ້ື ກ່ ຖກລອບປະຫານຊວີ ດິ ຢ່ ູທ່ ີ ນນັື້ ຄາຕອບໃນເລ່ ອງນກີ້ື ່ ຕອື້ ງຕອບວ່ າພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດຊີ ງົ ປະສົບຄວາມຫາຍະນະເພາະສາເຫດສອງປະການ ຄ: ເພາະຄວາມເຈບັ ແຄນ້ື ຂອງຊາວມອນປະການທໜີ ່ ງຶ ແລະ ເພາະຄວາມບ່ ຊ່ ຕງົ ຄ: ການລອບທາຮາ້ື ຍພະນະເຣສວນ ຂອງພະເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດເີ ປັນປະການທສີ ອງຖາ້ື ຈະຖາມຕ່ ໄປວ່ າໃນສາເຫດສອງປະການນນັ້ື ສາເຫດຂໃ້ື ດມສີ ່ ວນຜກັ ດນັ ໃຫເື້ ຈາົື້ ຫງົ ສາວະດຕີ ອ້ື ງປະເຊນີ ກບັ ຄວາມລມົ້ື ຈ່ ມົ ດ່ ງັ ກ່ າວບນັ ຫາຂນື້ ຄີ້ື ົງຕອບໄດວື້ ່ າຄວາມບ່ ຊ່ ສັດຕ່ ກນັ ເປັນສາ ເປັນເຫດສາຄນັ ທ່ ເີ ຮດັ ໃຫພື້ ະເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດຕີ ອື້ ງປະສບົ ຄວາມລມົື້ ຈ່ ມົ ດ່ ງັ ກ່ າວ ເພາະຖາື້ ຄນົ ດຽວແລວ້ື ພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາ ວະດບີ ່ ຄດິ ວາງກນົ ອຸບາຍລລ້ື ວງພະນະເຣສວນລອບສງັ ຫານແລວ້ື ໜາ້ື ເຊ່ ອວ່ າພະຍາກຽດຕ,ິ ພະຍາລາມກ່ ຄງົ ຈະບ່ ມີ ຊ່ ອງທາງທ່ ຈີ ະມາສະວາມພີ ກັ ກບັ ພະນະເຣສວນໄດແື້ ຕ່ ເມ່ ອພະອງົ ບ່ ຊ່ ສດັ ແບບນີ້ື ພະຍາມອນທງັ ສອງຈ່ ງຶ ເບ່ ງິ ເຫັນ ຄວາມບ່ ເປັນທາ ແລະ ກ່ ນກຶ ສງົ ສານພະນະເຣຄວນທ່ ຈີ ະຕອ້ື ງມາຖກລອບສງັ ຫານອາໄສເຫດນພີ້ື ະຍາມອນທັງສອງ ຈ່ ງຶ ຕດັ ສນິ ໃຈແຈງ້ື ເລ່ ອງດ່ ງັ ກ່ າວໃຫພ້ື ະນະເຣສວນຮູຈື້ ນົ ເກດີ ເຫດການອນັ ຕະລາຍຢ່ າງຫຼວງຫາຼ ຍແກ່ ພະເຈາົື້ ຫງົ ສາວະ ດ.ີ ຄວາມຈງິ ກ່ ໜາື້ ເຫນັ ໃຈເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດຄີ ກນັ ເພາະວ່ າຕາມທາມະດາປະເທດທ່ ມີ ອີ ານາດເໜອປະເທດໜ່ ງຶ ຕ່ ມາເມ່ ອປະເທດທ່ ເີ ຄຍີ ເປັນເມອງຂນຶື້ ນນັື້ ເລ່ ມີ ມແີ ວວທ່ ຈີ ະແຂງເມອງເພາະມຜີ ູນາທ່ ສີ ະຫຼາດ, ກາ້ື ຫານ, ມບີ ຸນບາລະ ມສີ ູງປະເທດທ່ ເີ ຄຍີ ມອີ ານາດເໜອກ່ ຄງົ ຈະບ່ ສະບາຍໃຈຈະຕອື້ ງຄດິ ວາງແຜນກາຈດັ ຖມິ້ື ແຕ່ ຕນົື້ ເຊ່ ງິ ເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດີ ກ່ ຕອ້ື ງມຄີ ວາມຮູສ້ື ກຶ ແບບນນັື້ ຄກນັ ເພາະຖາື້ ເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດປີ ະເລ່ ອງນໄີື້ ປຕາມສະຕາກາ ກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາຈະຕອື້ ງ ແຂງເມອງແທື້ ເພາະສະນນັື້ ຈະຕອ້ື ງລງົ ມກາຈດັ ກ່ ອນ ຄຄາສຸພາສດິ ທວີ ່ າ “ດດັ ໄຟແຕ່ ຕນົ້ື ລມົ ” ເພ່ ອບ່ ໃຫສື້ ຸລາມໄປ ຫວຼ ງຫາຼ ຍແຕ່ ເມ່ ອເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດໄີ ດດ້ື າເນນີ ການຕາມຄວາມຮູສ້ື ກຶ ທ່ ວົ ໆໄປແລວ້ື ກບັ ໄດຜື້ ນົ ກງົ ກນັ ຂາື້ ມຈ່ ງຶ ເປັນເລ່ ອງ ທ່ ໜີ າື້ ສງົ ໄສວ່ າ ເມ່ ອເກດີ ກລະນແີ້ື ບບນຂີ້ື ນຶື້ ມາເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອ້ື ງດາເນນີ ນະໂຍບາຍແນວໃດຈ່ ງຶ ຈະບ່ ເສຍເມອງ ຂຶນ້ື ແລະ ຕົວເອງບ່ ເດອດຮອື້ ນຄພະເຈາົື້ ຫົງສາວະດີທີເມອເຮັດກບັ ພະນະເຣສວນແລວື້ ກຸງສີອະຍຸ ດທະຍາກ່ ແຂງເມອງ ຊາວພະມາ້ື ເມອງອ່ ນໆກແຂງເມອງຕ່ ກຸງຫງົ ສາວະດຈີ ນົ ທ່ ສີ ຸດກຸງຫງົ ສາວະດທີ ່ ພີ ະອງົ ເຄຍີ ຢ່ ູກ່ ຖກເຜາົ ຕວົ ພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດເີ ອງກ່ ຖກລກັ ພາຕວົ ມາໄວຕ້ື ອງອູແລວ້ື ຖກວາງຢາພດິ ເສຍຊວີ ດິ ໄປ. ໃຜໆກຕາມຖກຢ່ ູໃນຖານະຢ່ າງເຈາົ້ື ຫງົ ສາວດີ ຖາື້ ຈະເຮດັ ໃຫຖ້ື ກຕອື້ ງເປັນທາ ແລະ ຖານະຂອງຜູຍື້ ່ ງິ ໃຫຍ່ ໄວື້ ແລວື້ ຈະຕອ້ື ງຕງັ້ື ຢ່ ູໃນທດົ ພລິ າດຊະທາຂທ້ື ສີ ່ ນີ ກີື້ ່ າວຄ ມຄີ ວາມຈງິ ໃຈຕ່ ກນັ ເຖງິ ວ່ າກະສດັ ໃນປະເທດທ່ ເີ ປັນເມອງຂນຶື້ ມແີ ວວວ່ າອງົ ອາດ, ທງັ ມຄີ ວາມສະຫາຼ ດອາດຈະແຂງເມອງໃນອະນາຄດົ ໄດກ້ື ່ ຕອື້ ງຍອມຮບັ ຄວາມຈງິ ຂນື້ ີື້ ໃນຂະນະ ທ່ ຍີ ອມຮບັ ວ່ າປະເທດຫວົ ເມອງຂນຶ້ື ຂອງຕນົ ເລ່ ມີ ຈະມຄີ ວາມເຂມັ້ື ແຂງຂນຶື້ ນນັ້ື ຈະຕອ້ື ງຫນັ ມາກວດຄວາມເຂມັ້ື ແຂງ ຂອງຕນົ ດວ້ື ຍຖາື້ ເຫນັ ວ່ າມຄີ ວາມເຂມັ້ື ແຂງພກ່ ສະແດງຄວາມເຂມັ້ື ແຂງໃຫປ້ື ະຈກັ ເປັນທ່ ເີ ກງຂາື້ ມຂອງປະເທດເມອງ ຂນຶ້ື ແລະ ຖາ້ື ສະແດງຄວາມເຂມັ້ື ແຂງໃຫປ້ື ະກດົ ແລວື້ ປະເທດເມອງຂນຶ້ື ມຜີ ູນ້ື າທ່ ີອງົ ອາດເຖິງແນວໃດເຊົາຕອ້ື ງ ແຂງເມອງຢ່ ູດກີ ຄວນຈະປະໃຫເ້ື ຂາົ ເປັນອດິ ສະຫຼະໄປເພາະເຖງິ ແນວໃດກເປັນຄນົ ລະເຊອ້ື ຊາດຢ່ ູແລວ້ື ການທ່ ຈີ ະ ບງັ ຄບັ ໄວໃື້ ນອານາດຂອງຕນົ ຕະຫຼອດໄປນນັ້ື ຄງົ ຈະບ່ ໄດແື້ ຍກແຍກອອກໄປໄດແ້ື ມ່ ນເຂາົ ຈະສະລດັ ອອກບ່ ໄດເ້ື ພາະ ຊາດທ່ ີມອີ ານາດທາລາຍເຂົາເສຍຄວາມເປັນຊາດຄວາມເຈບັ ແຄນ້ື ຂອງພວກທ່ ີຖກທາລາຍກ່ ຍັງມີຢ່ ູແມ່ ນຈະ ຖກລວມເປັນຊາດດຽວກບັ ຊາດຮຸ ກຮານພວກເຂາົ ກ່ ຫາທາງທາລາຍເພ່ ອແຂງເມອງອ່ ນຕະຫຼອດໄປຢ່ າງບ່ ຢຸດຢ່ ອນ ຢ່ າງເຊນັ ກະລຽງໄທໃຫຍ່ ແລະ ມອນເປັນຕນົ້ື ເຊ່ ງິ ຖກພະມາ້ື ທາລາຍຈນົ ໝດົ ຄວາມເປັນຊາດຕກົ ເປັນພນົ ລະເມອງ ຂອງພະມາ້ື ໄປໂດຍບນັ ຍາຍ ແຕ່ ທຸກມນື້ ກີ້ື ່ ຸມຊນົ ເຫ່ ຼາົ ນນັື້ ບ່ ໄດຍື້ ອມເປັນພົນລະເມອງພະມາ້ື ບ່ ຍງັ ຕງັ້ື ເປັນກອງໂຈນ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 74

ເພ່ ອສະຖາປະນາລດັ ຂອງຕນົ ຢ່ ູຕະຫຼອດເວລາເຮດັ ໃຫທ້ື າງພະມາື້ ຕອ້ື ງເສຍເວລາ, ເສຍເງນິ , ເຮດັ ການປາບປາມ ຊນົ ເຜ່ າົ ເຫ່ ຼາົ ນຢີ້ື ່ ູຫຼອດເວລາເພາະສະນນັື້ ການທ່ ປີ ະໃຫຊ້ື າດໃດຊາດໜ່ ງຶ ເປັນອດິ ສະຫຼະໄປນບັ ວ່ າເປັນວທິ ທີ ່ ເີ ປັນທາທ່ ີ ສຸດ ແລະ ເປັນກຽດທ່ ສີ ຸດສາລບັ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ທ່ ປີ ະຕບິ ດັ ໃນນະໂຍບາຍດ່ ງັ ກ່ າວ. ໃນການປະໃຫປ້ື ະເທດທ່ ເີ ຄຍີ ເປັນເມອງຂນຶື້ ເປັນເອກກະລາດນນັື້ ຖາື້ ເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດມີ ຄີ ຸນນະທາຢ່ ູໃນໃຈແລວ້ື ຈະຕອື້ ງປະໃຫກື້ ຸງສອີ ະຍຸດຍາເປັນເອກກະລາດໂດຍສະໝກັ ໃຈ ແລະ ຄວນມຄີ າສງັ ດວ້ື ຍວ່ າແຕ່ ນໄີ້ື ປກຸງສອີ ະຍຸດຍາ ບ່ ຕອ້ື ງຖວາຍຕນົ້ື ໄມເື້ ງນີ , ຕນົື້ ໄມທ້ື ອງແກ່ ກຸງຫງົ ສາວະດອີ ກີ ຖາ້ື ເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດເີ ຮດັ ດ່ ງັ ກ່ າວມານພີ້ື ະມະຫາທາລາຊາ ຜູຄື້ ອງກຸງສອີ ະຍຸດຍາ ແລະ ເປັນພະລາດພບດີ າຂອງພະນະເຣສວນກ່ ຄງົ ຈະເທ່ າົ ນໃີື້ ນຄຸນນະທາຂອງພະເຈາົື້ ຫງົ ສາ ວະດຕີ ະຫອຼ ດໄປ ພະນະເຣສວນເອງເມ່ ອປົກຄອງປະເທດແລວື້ ລວ້ື ກ່ ຄງົ ຈະສານກຶ ໃນຄວາມດຂີ ອງກຸງຫງົ ສາວະດຂີ ື້ ນດີື້ ວ້ື ຍເພາະເຫນັ ຄວາມດຂີ ອງພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດທີ ່ ວີ ່ າພະອງົ ບ່ ລິດຢາຄວາມເກ່ ງັ ກາ້ື ສາມາດຂອງກຸງສອີ ະຍຸດຍາຢາ ເມ່ ອເຫນັ ວ່ າຜູນ້ື າຂອງກຸງສອີ ະຍຸດຍາຈະຍ່ ງິ ໃຫຍ່ ໃນພູມພີ າກນແີື້ ນ່ ນອນແລວ້ື ກ່ ສະໜບັ ສະໜນູ ດວ້ື ຍຄວາມເຕມັ ໃຈ ທດົ ພລິ າດຊະທາຂນື້ ແີື້ ລະທ່ ຈີ ະເຮດັ ໃຫເ້ື ຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດເີ ປັນທ່ ເີ ຄາົ ລບົ ນບັ ຖຂອງກຸງສອີ ະຍຸດຍາຕວົ ຢ່ າງໃນຂນ້ື ເີ້ື ຮາົ ຈະ ເຫນັ ໄດໃື້ ນເລ່ ອງພະຣ່ ວງປະຕບິ ດັ ຕ່ ເຈາົື້ ຟາ້ື ຣວົ ປະຖມົ ກະສດັ ຂອງກຸງຫງົ ສາວະດນີ ນັື້ ເອງເຊ່ ງິ ເຖິງວ່ າເຈາົື້ ຟາ້ື ຣວົ ຈະພາ ພະລາດຊະທິດາຂອງພະຣ່ ວງໜີ້ືໄປພະອົງກ່ ບ່ ເອົາໂທດ ແລະ ຕ່ ມາເມ່ ອພະເຈາົ້ື ຟື້າຣົວປາບປາມອານາຈກັ ມອນນອື້ ຍໆໄດໝື້ ດົ ແລວ້ື ຈະສະຖາປະນາຕນົ ເອງເປັນພະມະຫາກະສດັ ຄອງອານາຈກັ ມອນກ່ ສ່ ງົ ທດູ ມາຂເຄ່ ອງລາດ ຊະກດົ ຈາກຈາກພະຣ່ ວງອງົ ພະຣ່ ວງກ່ ພະລາດຊະທານໃຫກື້ ານທ່ ພີ ະຣ່ ວງບ່ ເອາົ ໂທດທ່ ພີ າພະລາດຊະທດິ າໜີກື້ ່ ຄ ພະຣ່ ວງໄດສື້ ່ ງົ ລາຊະຄຸດກນັ ໄປສະຖາປະນາພະເຈາົ້ື ຟາື້ ຣວັ ກຄ ແລະ ທ່ ພີ ະຣ່ ວງພະລາດຊະທານນາມໃຫມ້ື ະກະໂທ ວ່ າເຈາົື້ ຟາ້ື ຣວົ ກ່ ດທີ ງັ ໝດົ ນເີື້ ຮດັ ໃຫພ້ື ະເຈາົ້ື ຟາ້ື ຣວົ ສານກຶ ໃນພະຄຸນ. ນອກຈາກນນັ້ື ມເີ ລ່ ອງທ່ ໜີ າື້ ປະທບັ ໃຈຂອງເຈາົື້ ຟາື້ ຣົວອກີ ເລ່ ອງໜ່ ງຶ ກ່ າວຄ: ພະຣ່ ວງໄດສື້ ່ ງົ ລູກຊາື້ ງເຜອກມາ ໃຫເື້ ປັນພາຫະນະໂດຍທ່ ເີ ຈາົື້ ຟາື້ ຣົວບ່ ໄດຂ້ື ຕນົ້ື ເຫດທ່ ພີ ະຣ່ ວງພະລາດຊະທານຊາ້ື ງເຜອກແກ່ ພະເຈາົື້ ຟາື້ ຣົວມໂີ ດຍ ສະຫຸຼບວາ ພະຣ່ ວງໄດຊ້ື າື້ ງເຜອກເຊອກໜ່ ງຶ ມສີ ຂີ າວຄຸດສາລອີ າຍຸຫກົ ປີໄດໃື້ ຫບື້ າລຸງລຽ້ື ງໄວພ້ື ອ້ື ມກບັ ແມ່ ຊາ້ື ງຢ່ ູຕ່ ມາ ລູກຊາື້ ງເຜອກນນັ້ື ບ່ ຍອມກນິ ນາ້ື ແລະ ຫຍາ້ື ເປັນເວລາຫຼາຍມ ້ື ພະຣ່ ວງໄດແື້ ປກໃຈເພາະຊາື້ ງບ່ ໄດເ້ື ຈບັ ປ່ ວຍເມ່ ອ ຮອດຍາມກາງຄນພະອງົ ນອນແລວ້ື ໄດກື້ ່ ເລ່ າົ ພະສຸບນິ ໃຫເື້ ສນາອາມາດຟັງເວາົື້ ວ່ າ ພະຍາຊາ້ື ງບ່ ພໃຈຢ່ ູກບັ ເຮາົ ແລວ້ື ເຂາົ ຈະໄປຢ່ ູປະເທດໃດກຕາມໃຈເຂາົ ເຖີດ ແລວື້ ໃຫເ້ື ອາົ ຫຍາື້ ມາລຽື້ ງທາ້ື ຍ ຄ ເປັນຫຍາ້ື ເມອງສຸໂຂໄທກາໜ່ ງຶ , ເມອງ ເມາະຕະມະກາໜ່ ງຶ , ເມອງສຽງໃໝ່ ກາໜ່ ງຶ ພະຢາຊາື້ ງກນິ ຫຍາື້ ເມອງໃດກຈະເປັນຊາື້ ງເມອງນນັ້ື ເວລາຕ່ ອນພະຍາຊາື້ ງ ກນິ ຫຍາ້ື ແລະ ເລ່ ອງອ່ ນຈາກນນັື້ ມເີ ລ່ ອງທ່ ຄີ ວນໃສ່ ໃຈຈ່ ງຶ ຂຍກົ ຂຄ້ື ວາມໃນໜງັ ສ່ ເລ່ ອງລາຊາທລິ າດ (ພງົ ສາວະດານ ມອນ) ມາໃຫອ້ື ່ ານກນັ ດ່ ງັ ຕ່ ໄປນ:ີື້ ''ຂະນະນນັ້ື ພະຍາຊາື້ ງຈບັ ຫຍາື້ ເມອງເມາະຕະມະຄ ເມອງເຈາົ້ື ຟາື້ ຣົວຂນຶ້ື ຈນົ ກາຍຫວົ ແລວື້ ກ່ ກນິ ສ່ ວນຫຍາື້ ອກີ ສອງກາຂອງສອງເມອງນນັ້ື ກ່ ເອາົ ງວງເຂຍຖິມື້ ສມົ ເດດັ ພະຣ່ ວງເຈາົື້ ເຫນັ ແລວ້ື ຈ່ ງຶ ເວາົ້ື ວ່ າສາລບັ ບຸນເຂາົ ເອາົ ໄປໃຫື້ ເຂາົ ເຖີດແລວ້ື ມຄີ າສ່ ງັ ໃຫເື້ ກນທະຊາວບາື້ ນຫາ້ື ຮອ້ື ຍຄນົ ນາພະຢາຊາ້ື ງໄປສ່ ງົ ສ່ ວນແມ່ ຊາ້ື ງນນັ້ື ໃຫນ້ື າກບັ ຄນມາ ຄນັ ໄປ ເຖງິ ທ່ າຈະລງົ ແພພະຢາຊາື້ ງໃຫແື້ ມ່ ຊາ້ື ງລງົ ແພກ່ ອນຕວົ ພະຢາຊາ້ື ງຈ່ ງຶ ລງົ ຕ່ ພາຍຫຼງັ ຄນົ ຫາື້ ຮອ້ື ຍເຊ່ ງິ ໄປສ່ ງົ ນນັ້ື ຈ່ ງຶ ກ່ າວ ວ່ າທ່ ານຈະເອາົ ມານດາໄປດວ້ື ຍນນັື້ ຂາື້ ເຈາົ້ື ທງັ ປ່ ວງຈະພນົ້ື ພະລາດອາຍາເຈາົື້ ຢ່ ູຫວົ ເມ່ ອພະຍາຊາື້ ງໄດຟື້ ັງຄາຄນົ ທງັ ປ່ ວງ ວ່ າດ່ ງັ ນນັ້ື ກ່ ເອາົ ງວງຂນຶ້ື ພາດຫງຼັ ນາງຟັງຜູແ້ື ມ່ ມຈີ ກັ ສຸທງັ ສອງນອງດວ້ື ຍນາື້ ຕາ ແລວື້ ເອາົ ງວງພະຍຸງສ່ ງົ ແມ່ ຂນຶື້ ຈາກແພ ຄນົ ທງັ ຫາື້ ຮອ້ື ຍໄດເ້ື ຫນັ ແລວື້ ກ່ ເກດີ ຄວາມສງັ ເວດໃຈສນິ້ື ທຸກຄນົ ''. ຂສະຫຸຼບຫຍເ້ື ລ່ ອງວ່ າ ເມ່ ອເຈາົື້ ຟາື້ ຣວົ ໄດຮ້ື ບັ ຊາື້ ງເຜອກເຊອກນນັື້ ແລວື້ ກ່ ມຄີ ວາມດໃີ ຈເຕມັ ຫນຼົື້ ແລວ້ື ສານກຶ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 75

ໃນບຸນຄຸນຂອງພະຣ່ ວງ ແລະ ບຸນຄຸນຊຂນື້ ບີື້ ່ ໄດມື້ ສີ ະເພາະເຈາົ້ື ຟາ້ື ຣົວເທ່ າົ ນນັື້ ເພາະຫຼງັ ຈາກເຈາົ້ື ຟາ້ື ຣົວສະຫວນັ ນະ ຄດົ ແລວ້ື ຜູຈ້ື ະຄອງກຸງຫງົ ສາວະດຕີ ່ ມາຈະຕອື້ ງສ່ ງົ ທດູ ໄປ ຂພະນາມ ແລະ ເຄ່ ອງລາຊະກຸດພນັ ຈາກລາດສານກັ ສຸໂຂ ໄທກ່ ອນ ແລະ ຖປະຕບິ ດັ ກນັ ແບບນເີ້ື ປັນປະເພນມີ າຫຼາຍລາດຊະການ ທງັ ນກີື້ ່ ດວ້ື ຍຄຸນຄວາມດຂີ ອງພະຣ່ ວງທ່ ີໄດື້ ເຮດັ ໃຫແ້ື ກ່ ເຈາົື້ ຟາ້ື ຣວົ ນນັື້ ເອງ. ຖາື້ ຈະຖາມວ່ າຄວາມປະທບັ ໃຈຂອງເຈາົ້ື ຟາ້ື ຣົວທ່ ມີ ຕີ ່ ພະຣ່ ວງນນັື້ ເກດີ ຈາກການທ່ ພີ ະຣ່ ວງມໃີ ຈສະໜັບສະ ໜນູ ສ່ ງົ ເສ່ ມີ ເຈາົ້ື ຟາ້ື ຣົວໃຊື້ ຫຼ ບ່ ກ່ ຄງົ ຕອບວ່ າແມ່ ນເພາະເປັນດ່ ງັ ນນັ້ື ແລະ ຖາ້ື ພະເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດເີ ຄາົ ລບົ ນບັ ຖ່ ສ່ ງົ ເສ່ ມີ ພະນະເຣສວນຄເຈາົ້ື ຟາື້ ຣົວແລວ້ື ຫງົ ສາວະດຈີ ະເປັນທເີ ຄາົ ລບົ ນບັ ຖຂອງສອີ ະຍຸດທະຍາຄລາດສານກັ ສຸໂຂໄທ ເປັນທ່ ເີ ຄາົ ລບົ ຢາເກງຂອງລາດສານກັ ຫງົ ສາວະດ.ີ ຈາກພະຈະລຍິ ະວດັ ຂອງພະຣ່ ວງທ່ ເີ ຮດັ ໃຫເ້ື ຈາົ້ື ຟາື້ ຣົວຢື້ານນນັ້ື ເຮາົ ຈະເຫນັ ຈະແຈງື້ ວ່ າເປັນເພາະມທີ ດົ ພິລາດ ຊະທາຂບລຈິ າກ ແລະ ອາຊະວະ ຄ:ຄວາມຈງິ ໃຈຕ່ ກນັ ຈ່ ງຶ ເຮດັ ໃຫປ້ື ະຊາຊນົ ທງັ ສອງເມອງເປັນມດີ ຕ່ ກນັ ໄດຄື້ ວາມ ຮມົ ເຢັນເປັນສຸກດ່ ງັ ນນັ້ື ປະມຸກຂອງປະເທດຜູຫື້ ວງັ ຄວາມຮມົ ເຢັນເປັນສຸກຂອງລາດຊະດອນບ່ ຄວນປະມາດໃນທດົ ພລິ າດຊະທາຂນື້ .ີື້ 6. ມດັ ວະ ຄວາມອ່ ອນໂຍນ ຄວາມອ່ ອນໂຍນເປັນບຸກຄະລກິ ທ່ ສີ າ້ື ງຄວາມນຍິ ມົ ນບັ ຖໃຫກື້ ບັ ຜູພື້ ບົ ເຫນັ ໂດຍທ່ ວົ ໄປກງົ ກນັ ຂາ້ື ມບຸກຄນົ ທ່ ເີ ປັນຜູມ້ື ນີ ໄິ ສທາລຸນໂຫດຣາື້ ຍ, ຫຍາບຄາຍ, ແຂງກະດາ້ື ງຈະບ່ ມຜີ ູນ້ື ຍິ ມົ ນບັ ຖນອກຈາກຈະສາື້ ງຄວາມນຍິ ມົ ນບັ ຖ ແລວ້ື ຄວາມອ່ ອນໂຍນຍງັ ສາ້ື ງປະໂຫຍດໃຫກ້ື ບັ ຜູປື້ ະພດຶ ຕນົ ເປັນຜູອ້ື ່ ອນໂຍນອກີ ດວ້ື ຍຕວົ ຢ່ າງເຊນັ : ຄນົ ທ່ ມີ ກີ ລິ ຍິ າ ສຸພາບອ່ ອນໂຍນຖາື້ ຫາກມູຽກຫຍງັ ທ່ ຈີ ະໃຫຄື້ ນົ ອ່ ນຊ່ ວຍເຫອຼ ແລະ ເມ່ ອອອກປາກໃຫຄື້ ນົ ຊ່ ວຍຄນົ ທັງຫຼາຍກ່ ຈະ ຊ່ ວຍດວ້ື ຍຄວາມຍິນດກີ ງົ ກັນຂາື້ ມຄົນທີມີນິໄສຫຍາບຄາຍ, ແຂງກະດາື້ ງ ຖາ້ື ຫາກມູຽກຈະໃຫຄ້ື ົນຊ່ ວຍເມ່ ອ ອອກປາກຂຮອ້ື ງໃຫຄ້ື ນົ ຊ່ ວຍມກັ ຈະໄດຮື້ ບັ ການປະຕເິ ສດ ຫຼ ເຖງິ ແມ່ ນຈະມຄີ ນົ ຊ່ ວຍກ່ ອາດຈະຊ່ ວຍຢ່ າງເສຍບ່ ໄດ້ື ທ່ ກີ ່ າວມານຄີື້ ປະໂຫຍດຂອງຄວາມເປັນຄນົ ສຸພາບ ແລະ ຜນົ ເສຍຂອງຄວາມເປັນຄນົ ແຂງກະດາ້ື ງ. ທງັ ໝດົ ທ່ ກີ ່ າວມາ ໝາຍເຖງິ ຄນົ ທາດາສາມນັ ທ່ ວົ ໄປແຕ່ ຖາ້ື ເປັນເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຫຼ ພະຍາຕວິ ງົ ເຊ່ ງິ ເປັນບຸກຄນົ ລະດບັ ສູງເປັນທ່ ຍີ ກົ ຍອື້ ງຂອງປະຊາຊນົ ທ່ ວົ ໄປແລວື້ ຖາື້ ຫາກເຂາົ ເຫ່ ຼາົ ນນັ້ື ມພີ ະນໄິ ສສຸພາບອ່ ອນໂຍນຄວນຈະເປັນທ່ ີ ປະທບັ ໃຈຂອງປະຊາຊນົ ທ່ ວົ ໄປຄວາມສຸພາບອ່ ອນໂຍນຂອງເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ນອກຈາກຈະສາ້ື ງສະເໜ່ ໃຫເ້ື ກດີ ໃນພະ ອງົ ແລວື້ ຍງັ ສາມາດສາ້ື ງປະໂຫຍດອນັ ຍ່ ງິ ໃຫຍ່ ໃຫກ້ື ບັ ພະອງົ ເອງ ແລະ ຄນົ ສ່ ວນໃຫຍ່ ອກີ ດວ້ື ຍເພ່ ອໃຫເື້ ຫນັ ປະຈກັ ໃນເລ່ ອງນີ້ື ຈ່ ງຶ ຂຍກົ ຕວົ ຢ່ າງ ກະສດັ ລຍິ ະຜູປ້ື ະພດຶ ຕນົ ອ່ ອນໂຍນຈນົ ໄດຄື້ ອບຄອງລາດຊະສມົ ບດັ ແລະໃຫຄ້ື ວາມ ສະຫງບົ ຮມົ ເປັນມາສ່ ູປ່ ວງຊນົ ມາ ເປັນຕວົ ຢ່ າງດ່ ງັ ຕ່ ໄປນ:ີ້ື ໃນສງັ ວອນມະຫາລາດຊາດກົ ທ່ ານເລ່ າົ ໄວວ້ື ່ າ ພະເຈາົ້ື ພາລາສມີ ພີ ະໂອລດົ ໜ່ ງຶ ຮອື້ ຍພະອງົ ໃນພະໂອລດົ ໜ່ ງຶ ຮອື້ ຍອງົ ນນັ້ື ພະໂອລດົ ສຸດທອ້ື ງເປັນລາຊະກຸມານທ່ ມີ ນີ ດິ ໄສປະທບັ ໃຈຊາວເມອງ 4 ປະການ ຄ: 1. ມກັ ໃຫທ້ື ານ ສງົ ເຄາະທຸກນຍາກ 2. ປະການທສີ ອງ: ວາຈາມ່ ວນອ່ ອນຫວານປະທບັ ໃຈຜູຟື້ ັງ 3. ປະການທສີ າມ: ມກັ ຊ່ ວຍເຫຼອ ຄນົ ທໄີ ດຮື້ ບັ ຄວາມເດອດຮອື້ ນ 4. ປະການສຸດທາື້ ຍ: ມນີ ດິ ໄສບ່ ຖຕວົ ເອງເຂາົື້ ໄດກື້ ບັ ຊາວເມອງທຸກຄນົ ສ່ ວນພະອງົ ທງັ 99 ອງົ ນນັື້ ມນີ ດິ ໄສກງົ ກນັ ຂາື້ ມກບັ ພະອະນຸຊາສຸດທອື້ ງຂະນະທ່ ພີ ະອນຸຊາໃຫທື້ ານແກ່ ຄນົ ຍາກຂາດພະເຊດຖາ ເຫ່ ຼາົ ນນັື້ ບ່ ເຄຍີ ສນົ ໃຈຄນົ ຍາກຈນົ ຂະນະທ່ ພີ ະອນຸຊາມາູ ຈາອ່ ອນນວນພະເຊດຖາມພີ ະວາຈາໄວພື້ ະອງົ ຄ: ເວາົ້ື ຊະນດິ ທ່ ເີ ອນີື້ ວ່ າເຈາົື້ ເວາົື້ ກບັ ຂາື້ ທາດຂະນະທ່ ພີ ະອະນຸຊາມກັ ຊ່ ວຍເຫຼອຄນົ ທ່ ເີ ດອດຮອ້ື ນ ພະເຊດຖາທງໝດົ ກບັ ບ່ ສນົ ໃຈ ຊ່ ວຍໃຜມນີ າື້ ໃຈມກັ ສນົ ໃຈສະເພາະຕະກູນເສດຖີທ່ ຖີ ວາຍຂອງມຄ່ າຕ່ າງໆແກ່ ພະອງົ ເທ່ າົ ນນັ້ື ພະທ່ ພີ ະອະນຸຊາບ່ ໄດື້ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 76

ຖພະອງົ ແມ່ ນຄບົ ກບັ ປະຊາຊນົ ທ່ ວົ ໄປພະເຊດຖາທງັ ໝດົ ຖພະອງົ ບ່ ຄບົ ກບັ ໃຜທບີ ່ ເຮດັ ປະໂຫຍດໃຫຂ້ື ຝ່ າຍພ່ ເມ່ ອ ໄດພື້ ຈິ າລະນາແກ່ ເຫນັ ນດິ ໄສຂອງໂອລດົ ທງັ ໝດົ ແລວື້ ແມ່ ນໄດຕື້ ດັ ສນິ ໃຈວ່ າໂອລດົ ຜູເ້ື ປັນອາ້ື ຍທງັ 99 ອງົ ຄອງໄປ ຄອງຫວົ ເມອງຊນົ ນະບດົ ໄດໃື້ ຫຄ້ື າສ່ ງັ ສອງນອ້ື ງອງົ ດຽວກນັ ເຫຼອຢ່ ູໃນລາດຊະວງັ ແລະ ກ່ ອນທ່ ພີ ະອງົ ຈະສນິ້ື ພະຊນົ ເວ!ົື້ ໃນພໃິ ນກາໄວວ້ື ່ າພວກອາດ ແລະ ປະຊາຊນົ ປະທບັ ລູກຂອງຂອື້ ຍຄນົ ໃດຈ່ ງົ ໃດມອບບນັ ລງັ ໃຫລື້ ູກຂອງຂອື້ ຍຜູ ື້ ນນັ້ື ເມ່ ອພະອງົ ສະຫວນັ ນະຄດົ ແລວ້ື ທ່ ານອາມາດກ່ ມອບບນັ ລງັ ໃຫພື້ ະອງົ ນອ້ື ຍປົກຄອງຕ່ ໄປ ນຄີື້ ຕວົ ຢ່ າງສະແດງ ໃຫເ້ື ຫນັ ການປະພດຶ ທດົ ພລິ າດຊະທາທ່ ວີ ່ າດວື້ ຍຄວາມອ່ ອນໂຍນທ່ ໃີ ຫປ້ື ົກຄອງລາດສມົ ບດັ . ບາງທ່ ານຄງົ ຢາກຈະຖາມວ່ າເມ່ ອຢາມສງົ ຄາມ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຈະປະພດຶ ພະອງົ ອ່ ອນໂຍນຈະເຮດັ ໃຫຊື້ ະນະ ສງົ ຄາມໄດ້ື ຫຼ ບ່ ຄາຖາມນຄີື້ ງົ ຈະຕອບໄດວ້ື ່ າ ການປະພດຶ ທາຄວນຈະເຮດັ ໃຫຜັ ູປ້ື ະພດຶ ຊະນະໄດທ້ື ຸກໂອກາດ ແມ່ ນ ຈະຢ່ ູໃນພາວະສງົ ຄາມແຕ່ ສ່ ວນໃຫຍ່ ຈະບ່ ມເີ ຈາົື້ ແຜ່ ນດິນອົງໃດເກີດຄວາມຮູ ສື້ ກຶ ອ່ ອນໂຍນໃນເມ່ ອມສີ ັດຕູມາ ປະສດິ ບາ້ື ນເມອງສ່ ວນຫຼາຍມກັ ຈະເກດີ ຄວາມຄຽດ ຫຼ ຢາ້ື ນ ເມ່ ອເກດີ ຄວາມຄຽດກ່ ຕອື້ ງສູກື້ ນັ ນນັື້ ກ່ ຄຄວາມແຂງ ຫຼ ເມ່ ອເກດີ ຄວາມຢາ້ື ນສດັ ຕູເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ສະໄໝບູຮານກ່ ຈະປິດປະຕູເມອງແລວື້ ກ່ ກຽມຕວົ ຂາ້ື ຄນົ ທ່ ຈີ ະຫາທາງເຂາົ້ື ມາໃນເມອງ ນນັ້ື ກ່ ບ່ ແມ່ ນຄວາມອ່ ອນໂຍນຄງົ ຈະເອນີ້ື ວ່ າຄວາມອ່ ອນແອຈະມບີ ທ່ ສີ ດັ ຕູຍກົ ທບັ ມາລອ້ື ມເມອງແລວ້ື ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຂອງເມອງນນັື້ ເອາົ ຄວາມອ່ ອນໂຍນມາສ່ ູຈນົ ເກດີ ຜນົ ດແີ ກ່ ບາ້ື ນເມອງເຫດການແບບນໜີື້ າ້ື ມຢີ ່ ູດວ້ື ຍ ເຊ່ ນັ ພ່ ຂຸ ນງາເມອງ, ຜູຄ້ື ອງລດັ ພະເຍາົ , ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ອງົ ນຊີື້ າວລານນາໄທຖວາຍໃຫນື້ າມວ່ າ ''ທາມກີ ະລາດ\" ກະສດັ ພະອງົ ນໄີື້ ດໃ້ື ຊຄ້ື ວາມອ່ ອນໂຍນແກໄັ ຂບນັ ຫາບາ້ື ນເມອງ ສະຫຸບຼ ເລ່ ອງດ່ ງັ ຕ່ ໄປນ:ີື້ ໃນລະຍະເວລາປະມານພຸ ດທະ ສດັ ຕະວດັ ທີ 18 ລານນາໄທມກີ ານປົກຄອງອອກ ເປັນ 3 ລດັ ຄ: ຫຣິ ັນນະຄອນເງນິ ຢາງປົກຄອງໂດຍພະເຈາົື້ ເມງັ ລາຍມະຫາລາດ, ລດັ ພະເຢົາປົກຄອງໂດຍພ່ ຂຸນງາເມອງ ແລະ ລດັ ລພິ ຸນໄຊປົກຄອງໂດຍພະຍາບດີ າ ພະເຈາົື້ ເມງັ ລາຍ ພະຍາຍາມທ່ ຈີ ະລວບລ່ ວມລານນາໄທໃຫເ້ື ປັນໜ່ ງຶ ຈ່ ງຶ ໄປປາບລພິ ຸນໄຊເມ່ ອປາບໄດແື້ ລວື້ ກ່ ຍກົ ທບັ ມາປາບແຄວນື້ ພະ ເຢົາຂອງພ່ ຂຸ ນງາເມອງ. ຝ່ າຍພ່ ຂຸ ນງາເມອງ ເມ່ ອໄດຮື້ ູຂ້ື ່ າວສດັ ຕູກ່ ບ່ ໄດສື້ ະດຸງື້ ຕກົ ໃຈ ແຕ່ ໄດໄື້ ຕ່ ຕອື້ ງດວ້ື ຍ ອດັ ທະຍາໄສສຸຂຸ ມຄາພີ ພາບວ່ າ \"ອນັ ພະເຈາົ້ື ເມງັ ລາຍມະຫາລາດນມີື້ ອີ ານາດອງົ ທບັ ອນັ ຍ່ ງິ ໃຫຍ່ ການທ່ ຈີ ະຕ່ ສູກ້ື ນັ ມແີ ຕ່ ຈະພາໃຫເື້ ສຍເລອດ ເນອ້ື ເຜ່ າົ ໄທນາກນັ ຄວາມເດອດຮອ້ື ນກ່ ຈະເກດີ ທຸກຄອບຄວົ ຈາກຈະອ່ ອນນອ້ື ມຍອມເປັນໄມຕີດວ້ື ຍ\" ເມ່ ອຄາສ່ ງັ ດ່ ງັ ນນັ້ື ແລວື້ ຈ່ ງຶ ສງັ ໃຫປື້ ະຊາຊົນອອກໄປປະດບັ ປະດາຕອ້ື ນຮັບເຈາົື້ ເມງັ ລາຍທ່ ຊີ າຍແດນເມ່ ອເຈາົື້ ເມງັ ລາຍເຄ່ ອນ ກອງທບັ ມາເຖງິ ບາື້ ນກ່ ພບົ ກບັ ພາບທບີ ່ ໄດຄື້ າດຄດິ ມາກ່ ອນ ເວາົື້ ຄ ພາບທ່ ພີ ່ ຂຸ ນງາເມອງກະສດັ ແຫ່ ງແຄວນ້ື ພະເຢົາ ພອ້ື ມກອງທບັ ຂຶນ້ື ຕອ້ື ນຮັບທບັ ຂອງພະເຈາົື້ ເມງັ ລາຍດວື້ ຍໃບໜາື້ ຍມິ້ື ແຍມື້ ແຈ່ ມໃສພອ້ື ມກນັ ເຊ່ ອເຊີນໃຫດື້ ່ ມນາື້ ໝາກມຽື້ ງ, ຢາສູບພະເຈາົື້ ເມງັ ລາຍພອື້ ມກອງທບັ ແທບບ່ ເຊ່ ອສາຍຕາທ່ ຕີ ອ້ື ງມາພບົ ເຫດການແບບນນັື້ ຊາບ່ ນາຊາວ ເມອງພະເຢົາຍງັ ລຽງເຫຼາົື້ ຢາອາຫານແກ່ ທບັ ຂອງເຈາົ້ື ເມງັ ລາຍອກີ ພະເຈາົ້ື ເມງັ ລາຍຈ່ ງຶ ລມົື້ ເລກີ ຄວາມຄດິ ທ່ ຈີ ະຮຸ ກຮານ ພະເຢົາໄດສື້ ະຖາປະນາສາພນັ ໄມຕຕີ ່ ກນັ ດວື້ ຍການເຮດັ ສາບານເປັນເພ່ ອນກນັ ຕະຫຼອດອາຍຸໄຂຂອງພະອງົ ທັງສອງ ກ່ ເປັນອນັ ວ່ າພະເຍາົ ພນົື້ ຈາກການນອງເລອດນຄີ້ື ຜນົ ແຫ່ ງການປະພດຶ ທດົ ພລິ າດຊະທາໃນຂຄ້ື ວາມອ່ ອນໂຍນສມົ ແລວື້ ທ່ ຊີ າວເມອງເໜອໄດໄື້ ດໃ້ື ຫນື້ າມມະຍດົ ພ່ ຂຸນງາເມອງວ່ າ \"ພະເຈາົື້ ທາມກີ ະລາດ\". 7. ຕະປະ ຄວາມມເີ ດດ ທດົ ພລິ າດຊະທາຂນ້ື ມີື້ ຄີ ວາມສາຄນັ ຫາຼ ຍເພາະເປັນຈດຸ ທ່ ສີ າື້ ງຄວາມຢາ້ື ນໃຫເ້ື ກດີ ໃນອງົ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເມ່ ອ ເສນາປະຊາລາດ ມຄີ ວາມເກງໃຈພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ແລວ້ື ເຂາົ ເຫ່ ຼາົ ນນັ້ື ຈະພາກນັ ປະພດຶ ຢ່ ູໃນກດົ ໝາຍສນິ ທາ ເມ່ ອທຸກ ຄນົ ປະພດຶ ຢ່ ູໃນກດົ ໝາຍ ແລະ ສນິ ທາບາ້ື ນເມອງກ່ ຈະສະຫງບົ ສຸກ. ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 77

ຄາວ່ າ ຕະປະ ຄວາມຈງິ ແປວ່ າ ຄວາມກເິ ລດ ຄກບັ ວ່ າບບັ ສດິ ເຜາົ ກເິ ລດໃຫສື້ ່ ງິ ກຄ ບບັ ສດິ ບ່ ເຮດັ ຕາມກເິ ລດ ນນັື້ ເອງ ເມ່ ອບ່ ເຮດັ ຕາມກເິ ລດຕ່ ໄປກເິ ລດຕ່ ໄປກເິ ລດກ່ ຈະພໄປເອງ ແຕ່ ຄາວ່ າ ຕະປະໃນທົດພິລາດຊະທານີພື້ ະ ພຸດທະອງົ ບ່ ໄດໝື້ າຍເຖງິ ການຈດູ ກເິ ລດຂອງພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ແຕ່ ໝາຍເອາົ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈດູ ຄນົ ຊ່ ວົ ໃຫຮ້ື ອ້ື ນຂອງພະ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ກຄເມ່ ອຄົນຊ່ ົວເຮັດຜິດກດົ ໝາຍເສນາອາມາດມກັ ປະພຶດທາລຸນປະຊາຊົນເຈາົື້ ແຜ່ ນດິນຈະຕອື້ ງ ລງົ ໂທດຕາມກດົ ໝາຍບາ້ື ນເມອງການລງົ ໂທດຄົນເຮັດຜິດຈະຕອ້ື ງມຸງ້ື ຜົນສອງປະການຄ:ປະການທາອິດຕອື້ ງ ລງົ ໂທດເພ່ ອໃຫຄ້ື ນົ ເຮດັ ຜດິ ເຂດັ ຫາຼ ບບ່ ຄດິ ເຮດັ ຊວົ ອກີ ຕ່ ໄປປະການທສີ ອງ ຕອ້ື ງລງົ ໂທດເພ່ ອບ່ ໃຫຄື້ ນົ ອ່ ນເອາົ ແບບ ຢ່ າງ. ການລງົ ໂທດຄນົ ເຮດັ ຜດິ ເພ່ ອມຸງ້ື ຜນົ ໃຫເ້ື ຂດັ ຫຼາບນນັ້ື ຕອື້ ງລງົ ໂທດໃຫສື້ ະສມົ ກບັ ຄວາມຜິດ ຖາ້ື ເຮດັ ຄວາມ ຜດິ ຫຼາຍແຕ່ ລງົ ໂທດບ່ ເໝາະສມົ ກບັ ຄວາມຜດິ ຄ ເຮດັ ໂທດນອ້ື ຍໆຄນົ ເຮດັ ຜດິ ນນັື້ ກ່ ບ່ ຫຼາບຈ່ ຕ່ ໄປກ່ ຈະເຮດັ ຜດິ ກດົ ໝາຍອກີ ສ່ ງິ ກ່ ສາ້ື ງຄວາມເດອດຮອື້ ນໃຫກື້ ບັ ປະຊາຊນົ ຕະຫຼອດໄປການລງົ ໂທດເພ່ ອມຸງ້ື ຜນົ ບ່ ໃຫຄື້ ນົ ອ່ ນຖເອາົ ເປັນ ແບບຢ່ າງຈະຕອ້ື ງປະກາດໃຫຄ້ື ນົ ທ່ ວົ ໄປຮູວື້ ່ າຄນົ ນເີື້ ຮດັ ຜດິ ແບບນແີື້ ລວື້ ຖກລງົ ໂທດແບບນໃີ້ື ນສະໄໝລາຊາທປິ ະໄຕ ປະເທດໄທເຮາົ ກ່ ປະຕບິ ດັ ແບບນີື້ ຄ ຄນົ ທ່ ເີ ຮດັ ຜດິ ກດົ ໝາຍທ່ ໜີ ກັ ຈະຖກຕດັ ສນິ ປະຫານຊວີ ດິ ແລວື້ ສບົ ຂອງຜູນ້ື ນີື້ ີື້ ຈະຖກເອາົ ໄປສຽ້ື ບປະຈານໄວບື້ ່ ອນໃດບ່ ອນໜ່ ງຶ ເພ່ ອໃຫປ້ື ະປະຊາຊນົ ເຫນັ ປະຊາຊນົ ເຫນັ ສະພາບນນັື້ ແລວ້ື ກ່ ສະຫຼດົ ໃຈບ່ ກາື້ ເຮດັ ຄວາມຜດິ ແບບນນັື້ ນຄີ້ື ການລງົ ໂທດເພ່ ອບ່ ໃຫຄື້ ນົ ອ່ ນເອາົ ເປັນແບບຢ່ າງ. ການທ່ ເີ ຈາົ້ື ແຜ່ ນດິນຈະມພີ ະເດຊານຸພາບຈນົ ເຮັດໃຫເ້ື ສນາອາມາດປະຊາຊນົ ທ່ ົວໄປຢາື້ ນບ່ ກາ້ື ເຮດັ ຜິດກດົ ໝາຍບາ້ື ນເມອງນນັ້ື ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອ້ື ງລງົ ໂທດຄນົ ເຮດັ ຜດິ ກດົ ໝາຍໄປບ່ ມຍີ ກົ ເວນັ້ື ແຕ່ ຖາ້ື ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເຮັດໂທດ ຄນົ ເຮດັ ຜດິ ກດົ ໝາຍສະເພາະຄນົ ທ່ ພີ ະອງົ ບ່ ຮູຈື້ ກັ ຄົນໃດທ່ ພີ ະອງົ ຮູຈ້ື ກັ ພະອງົ ບ່ ລົງໂທດເມ່ ອເຂາົ ເຮດັ ຜດິ ກດົ ໝາຍ ເມ່ ອພະອງົ ປະຕບິ ດັ ແບບນຕີ້ື ະຫຼອດໄປຄະປະຂອງພະອງົ ທຈີ ະເຮດັ ໃຫຄື້ ນົ ຊ່ ວົ ໃຫຢື້ ື້ານເກງໃຈອງົ ພະອງົ ກ່ ຫຸຼດນອ້ື ຍ ລງົ ໄປເພາະບາງຄນົ ຈະຄດິ ວ່ າຖາື້ ເຂາົ ເຮດັ ຜດິ ແລວ້ື ພະອງົ ກ່ ບ່ ເອາົ ໂທດ ຫຼ ເມ່ ອເອາົ ໂທດກ່ ຈະລງົ ໂທດເບ່ າົ ໆເມ່ ອຄດິ ແບບນແີ້ື ລວື້ ເຂາົ ກ່ ບ່ ຢາ້ື ນເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ທ່ ເີ ອນີື້ ກນັ ວ່ າບ່ ເກງບາລະມລີ ກັ ສະນະແບບນແີື້ ລະທເີ ອນີື້ ວ່ າ ຄະປະຂອງເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ບ່ ແຮງກາ້ື ພທ່ ຈີ ະເຮດັ ໃຫຄື້ ນົ ກະທາຜດິ ໄດ້ື ດ່ ງັ ນນັື້ , ການທ່ ຈີ ະປະພດຶ ໃນທດົ ພລິ າດຊະທາຂນ້ື ເີ້ື ຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອ້ື ງລງົ ໂທດຄນົ ເຮດັ ຜດິ ກດົ ໝາຍບາື້ ນເມອງທຸກຄນົ ໃຫເື້ ປັນທ່ ປີ ະຈກັ ຈນົ ເປັນທ່ ຮີ ູກື້ ນັ ທ່ ວົ ໄປຈ່ ງຶ ຈະເຮດັ ໃຫພ້ື ະ ເດດເປັນທບີ ່ ຢາື້ ນກວົ ຂອງຄນົ ບ່ ດນີ ຄີື້ ຄວາມມຕີ ະປະຂອງພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ . ມດີ ຕວົ ຢ່ າງເລ່ ອງຄນົ ຜູກ້ື ະທາຄວາມຜດິ ເກດີ ຄວາມຮອ້ື ນຕວົ ໃນຕະປະຂອງເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈນົ ຂວນັ ເສຍໄປ ລາຍລະອຽດຂອງເລ່ ອງ ເຂາົ ກ່ າວໄວໃ້ື ນພງົ ສາວະດານກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາສະບບັ ຫຼວງໂດຍສະຫຸຼບວ່ າສມົ ເດດັ ພະນະ ເຣສວນໄດພື້ ະກະລຸນາໃຫພ້ື ະຍາສໄີ ສນະຣົງໄປເປັນເຈາົື້ ເມອງຕະນາວະສີຕ່ ມາພະຍາສໄີ ສນະຣົງຄດິ ເປັນກະບົດຕ່ ເມອງ ບ່ ຍອມຂຶນື້ ກບັ ສົມເດັດພະນະເຣສວນອົງສົມເດັດພະນະເຣສວນບ່ ໄດເື້ ຊ່ ອວ່ າພະຍາສີໄສນະຣົງຈະເປັນ ກະບດົ ຕາມທ່ ມີ ກັ ໄປບອກຈ່ ງຶ ໄດມື້ ເີ ອນີ້ື ຕວົ ພະຍາສໄີ ສນະຣົງໃຫເື້ ຂາົ້ື ມາເຈາົື້ ກຸງສອີ ະຍຖດທະຍາພະຍາສໄີ ສນະຣົງບ່ ຍອມຂນຶື້ ມາຫາຈ່ ງຶ ໄດແ້ື ນ່ ໃຈວ່ າເຈາົື້ ເມອງຕະນາວະສເີ ປັນກະບດົ ແທຈື້ ່ ງຶ ໄດອື້ ອກຄາສ່ ງັ ໃຫສ້ື ມົ ເດດັ ພະອະນຸຊາທິລາດ ພະເອກາດສະຣດົ ຍກົ ທບັ ໄປປາບເຈາົື້ ເມອງດະນາວະສເີ ມ່ ອສມົ ເດດັ ພະອະນຸຊາທລິ າດຍກົ ທບັ ໄປເຖິງເມອງຕະນາ ວະສກີ ່ ໃຫລື້ ອ້ື ມເມອງໄວ.ື້ ຝ່ າຍພະາສໄີ ສນະຣົງເມ່ ອຮູຂ້ື ່ າວສດັ ຕູກ່ ກະເກນປະຊາຊນົ ຂນຶ້ື ປົກປັກຮກັ ສາເມອງຫວງັ ຈະຮກັ ສາເມອງຕະ ນາວະສໄີ ວແື້ ຕ່ ເມ່ ອພະຍາສໄີ ສນະຣົງເອງຂນຶື້ ໄປປ້ືອມຍາມເພ່ ອເບ່ ງິ ກາລງັ ຂອງສດັ ຕູເຫນັ ກອງທບັ ຂອງພະອະນຸຊາທິ ລາດທ່ ລີ ອ້ື ມເມອງຢ່ ູກ່ ສະດຸງື້ ຕກົ ໃຈຫອກພດັ ຕກົ ຫຸຼດຈາກມໂດຍບ່ ຮູຕ້ື ວົ ພວກທະຫານຂອງພະຍາສໄີ ສນະຣົງເມ່ ອ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 78

ເຫນັ ເຈາົ້ື ເມອງຂອງຕນົ ຫອກຫຸຼດຈາກມໂດຍບ່ ຮູຕື້ ວົ ເພາະເຫນັ ກອງທບັ ຂອງສມົ ເດດັ ພະອະນຸຊາທລິ າດກ່ ພາກນັ ໝດົ ກາລງັ ໃຈບ່ ມຂີ ວນັ ທ່ ຈີ ະຂນຶ້ື ຮກັ ສາເມອງຜນົ ທ່ ກີ ອງທບັ ກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາເຂາົື້ ເມອງໄດແ້ື ລວື້ ໃຫຈື້ ບັ ພະຍາສໄີ ສນະຣງົ ປະຫານຊວີ ດິ ຕດັ ຫວົ ສຽື້ ບປະຈານໄວເ້ື ມອງຕະນາວະດນີ ນັື້ ເອງນຄີ້ື ຕວົ ຢ່ າງຄນົ ເຮດັ ຜດິ ມຄີ ວາມຮອື້ ນຕົວດວື້ ຍຕວົ ຂອງພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ . 8. ອກັ ໂກທະ ຄວາມບ່ ຄຽດ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເປັນຜູມື້ ອີ ານາດສູງສຸດໃນອານາຈກັ ໜ່ ງຶ ອານາດຂອງພະອງົ ນນັ້ື ອາດຈະຂາື້ ຄນົ ກ່ ໄດ້ື ຫຼ ອາດຈະ ຍກົ ສມົ ບັດທັງແຄວນື້ ໃຫກື້ ບັ ໃຜກໄດພ້ື ຽງແຕ່ ພະອົງອອກປາກເທ່ ົານນັື້ ທຸກສ່ ງິ ກ່ ຈະເປັນໄປຕາມທ່ ີພະອງົ ເວາົ້ື ມີ ຕວົ ຢ່ າງຫຼວງຫາຼ ຍທ່ ເີ ຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ໄດບ້ື ນັ ຊາໃນຂະນະໃຈຮາ້ື ຍແລວື້ ກ່ ໃຫເື້ ກດີ ຄວາມເສຍຫາຍແກ່ ແຜ່ ນດນິ ແລະລາດ ບນັ ລງັ ດ່ ງັ ນນັ້ື , ນກັ ປາດທາງບາື້ ນເມອງຈ່ ງຶ ຫາວທິ ຕີ ່ າງໆເພ່ ອຢັບຢັືງ້ ບ່ ໃຫເື້ ຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ໄດເື້ ຮດັ ສ່ ງິ ໃດເວລາເກດີ ຄວາມ ໃຈຮາື້ ຍເຊ່ ນັ ກດົ ໝາຍບູຮານຂອງໄທບນັ ຍດັ ໄວວື້ ່ າເວລາພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ໃຈຮາ້ື ຍ ແລະ ໄດເື້ ອນີ້ື ຫາອາວຸດເພ່ ອຈະຂາ້ື ຄົນທ່ ີເຮັດໃຫພ້ື ະອົງອາລມົ ບ່ ດີທ່ ານຫາ້ື ມບ່ ໃຫຜື້ ູໂື້ ດຜູໜື້ ່ ຶງຈບັ ດາບໃຫກື້ ບັ ພະອົງນີກື້ ເປັນວທິ ີປ້ືອງກັນບ່ ໃຫເ້ື ຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຂາື້ ຄນົ ໃນຂະນະທພີ ະອງົ ໃຈຮາື້ ຍ. ພະພຸດທະເຈາົ້ື ກ່ ໄດເ້ື ຫນັ ຄວາມບ່ ເໝາະສມົ ໃນເລ່ ອງນີ້ື ຈ່ ງຶ ອອກກດົ ຂອງພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ກຽວກບັ ເລ່ ອງນໄີື້ ວ້ື ໃນສຸມງັ ຄນົ ຊາດວ່ າ \"ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເມ່ ອໄດຮື້ ູວ້ື ່ າຕນົ ກາລງັ ຄຽດບ່ ຄວນລົງອານາເພາະການລງົ ອາຍາກາລັງຄຽດ ອາດຈະເປັນການລງົ ອາຍາທີບ່ ຖກຕອື້ ງທາງທ່ ີຖກຄວນຖອນຄວາມທຸກຂອງຜູອ້ື ່ ນໃຫເ້ື ຂາົ ມຄີ ວາມສະບາຍໃຈ ແທນ”. ຕ່ ເມ່ ອໃດຕນົ ຮູວື້ ່ າຈກິ ຂອງຕນົ ຜ່ ອງໃສໝດົ ຄວາມຄຽດແລວ້ື ຈ່ ງຶ ພຈິ າລະນາຄວາມຜດິ ຂອງຜູນື້ ນັ້ື ແລວື້ ຈາແນກ ໃຫຊື້ ດັ ເຈນວ່ າການກະທາຂອງຜູນື້ ມີ້ື ປີ ະໂຫຍດແບບນ,ີື້ ມໂີ ທດແບບນເີື້ ມ່ ອຊ່ ງັ ນາ້ື ໜກັ ລະຫວ່ າງປະໂຫຍດ ແລະ ໂທດແລວື້ ຈ່ ງຶ ລງົ ໂທດຜູນ້ື ນັ້ື . ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ພະອງົ ໃດປາສະຈາກຄວາມລາອຽງແລວື້ ຈ່ ງຶ ຕດັ ສນິ ຄະດຄີ ວາມເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ພະອງົ ຄນົ ເຊ່ ອວ່ າ ບ່ ທາລາຍຜູອ້ື ່ ນ ແລະ ບ່ ທາລາຍພະອງົ ເອງເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ພະອງົ ໄດື້ ໄດລ້ື ງົ ອາຍາເໝາະສມົ ແກ່ ໂທດເຈາົ້ື ແຜນດນິ ພະອງົ ນນັ້ື ຄວາມດຄິ ວນຄຸມື້ ຄອງພະອງົ ແລະ ຍອມບ່ ເສ່ ອມຄວາມມສີ ະຫງ່າລາສ.ີ ກະສດັ ຄນົ ໃດມດີ ວາມລາອຽງບ່ ພຈິ າລະນາໃຫດື້ ກີ ່ ອນລງົ ອານາໂດຍເວາົ້ື ກະສັດເຫ່ ຼາົ ນນັ້ື ທາລາຍຕນົ ເອງຖກ ຄນົ ຕຕິ ຽນຍອມເປັນອນັ ຕະລາຍເຖງິ ຊວີ ດິ ແລະ ເມ່ ອສະຫວນັ ນາຄດົ ແລຈ້ື ະໄປໃນທຸຄະຕ.ິ ພະລາຊາເຫ່ ຼາົ ໄດຍື້ ນິ ດໃີ ນທົດພິລາດຊະທາທ່ ພີ ະອະລຍິ ະປະກາດໄວພ້ື ະລາຊາເຫ່ ຼາົ ນນັື້ ນບັ ວ່ າເປັນຜູປ້ື ະເສີດ ດວື້ ຍກາຍ, ວາຈາ ແລະໃຈມຄີ ວາມອດົ ທນົ , ມຄີ ວາມສະຫງບົ , ມດີ ສະມາທິ ເມ່ ອພະຊນົ ມະຫາບ່ ແລວ້ື ຄວນໄດກ້ື າ ເນດີ ເທວດາ ແລະ ມະນດຸ \". ຄວາມໃນພະຫຸພດົ ນນັື້ ໂດຍສະຫຸຼບແລວ້ື ມວີ ່ າ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ທ່ ມີ ຄີ ວາມລາອ່ ຽງຕດັ ສນິ ຄະດີ ຫຼ ລງົ ອາຍາໃນ ຂະນະໃຈຮາ້ື ຍຄວນປະສບົ ຄວາມຫາຍນະເຖິງຊວີ ດິ ອນັ ເປັນຜນົ ທ່ ໄີ ດຮື້ ບັ ປະຈບຸ ນັ ເມ່ ອສນິ ພະຊນົ ແລວື້ ຈະໄປເກີດ ໃນອະບາຍສ່ ວນພະມະຫາກະສດັ ທ່ ໄີ ດທື້ ດົ ພິລາດຊະທາຂວ້ື ່ າເປັນພະມະຫາກະສັດທ່ ປີ ະເສດີ ທງັ ທາງກາຍ, ວາຈາ ແລະ ໃຈ ເມ່ ອສນິ ພະຊນົ ແລວ້ື ຈະໄດໄ້ື ປເກດີ ໃນສຸກຕ.ິ ໃນປະຫວດັ ສາດມຕີ ວົ ຢ່ າງຢ່ ູຫຼາຍບ່ ອນເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ລງົ ອາຍາໃນຂະນະທ່ ໃີ ຈຮາ້ື ຍຢ່ ູແລວື້ ຕ່ ມາພະອງົ ກ່ ໝດົ ອາ ນາດ ເຊນັ : ເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດທີ ່ ທີ ່ ານກ່ າວໄວໃນພົງສາວະດານສະບັບຄາໃຫກ້ື ານຂຸ ນຫຼວງຫາວັດວ່ າເມ່ ອເຈາົື້ ບຸນເຣງ ນອງ (ຜູຊ້ື ະນະສບິ ທດິ ) ສນິ ພະຊນົ ແລວື້ ນນັ ທບຸະເຣງໂອລດົ ກ່ ໄດຄື້ ອງລາດຕ່ ມາໃນເວລານນັື້ ກຸງຫງົ ສາວະດີແລວື້ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 79

ໃຫລື້ າດຊະໂອລດົ ເປັນມະຫາອຸປະລາດ ຕ່ ມາມະຫາອູປູລາດແຫ່ ງຫງົ ສາວະດໄີ ດຍ້ື ກົ ພນົ ຫາ້ື ແສນມາປະສດິ ກຸງສອີ ະ ຍຸດທະຍາສມົ ເດດັ ພະນະເຣສວນຍກົ ທບັ ຫຼວງອອກມາຮບັ ທ່ ເີ ມອງສຸພນັ ບູລີ ສມົ ເດດັ ພະນະເຣສວນທາື້ ພະມະຫາ ອຸປະລາດໃຫມ້ື າຕ່ ສູກື້ ນັ ຕວົ ຕ່ ຕວົ ໂດຍບ່ ຕອ້ື ງເສຍພນົ ພະມະຫາອຸປະລາດບ່ ຄ່ ອຍຈະເຕມັ ໃຈປານໃດ ແຕ່ ເມ່ ອຖກທາື້ ແລວ້ື ກ່ ເກດີ ຂດັ ຕຍິ ະມານະຍອມເຮດັ ການສູຮ້ື ບົ ທ່ ເີ ອນີ້ື ວ່ າຍຸດທະທກັ ຕກີ ບັ ພະນະເຣສວນຜນົ ກ່ ຄພະອງົ ຖກພະນະ ເຣສວນໃຫພ້ື ະແສງຂງາື້ ວຟັນ້ື ຂາດສະພາຍຂອງແມ່ ທບັ ພະມາ້ື ປະມານຫາ້ື ແສນຄນົ ກ່ ເກດີ ຄວາມໝນັ້ື ໃຈເພາະຂາດ ນາຍທບັ ທາງຜ່ າຍສມົ ເດດັ ພະນະເຣສວນເມ່ ອຂາ້ື ມະຫາອຸປະລາດໄດແື້ ລວື້ ກ່ ບອກໃຫກ້ື ອງທບັ ພະມາ້ື ນາພະສບົ ມະ ຫາອຸປະລາດຄນໄປຫງົ ສາວະດ.ີ ຝ່ າຍເຈາົ້ື ຫົງສາວະດີນັນ້ື ບ່ ສະບາຍໃຈຫຼາຍ ຢື້ານວ່ າລາດໂອລົດຈະເສຍຈງັ ຫວະໃຫແ້ື ກ່ ພະນະເຣສານ ເພາະສະນນັ້ື ກ່ ອນທ່ ພີ ະມະຫາອຸປະລາດຈະຍກົ ທບັ ຫຼາຍກຸງສອີ ະຍຸດຍາພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດຈີ ່ ງຶ ບງັ ຄບັ ມາກບັ ເສນາຜູື້ ໃຫຍ່ ໃນກອງທບັ ວ່ າ \"ລູກຈະຍກົ ທບັ ໄປຢາໃຫມ້ື ອີ ນັ ຕະລາຍມາ ຖາ້ື ມອີ ນັ ຕະລາຍມາເຖງິ ລມົ້ື ລະລາຍ ທຸກສ່ ງິ ” ການ ທ່ ພີ ະອງົ ຄາດໂທດເສນາຜູໃື້ ຫຍ່ ໃນກອງທບັ ໄວແື້ ບບນນັ້ື ກ່ ເພ່ ອຈະໃຫທ້ື າງກອງທບັ ຄຸມື້ ຄອງລາດໂອລົດໃນຂະນະ ເຮດັ ສງົ ຄາມ ແລະ ເມ່ ອກອງທບັ ກບັ ມາພອື້ ມກບັ ສບົ ຂອງພະມະຫາອຸປະລາດລາດໂອລດົ ເຈາົ້ື ຫງົ ລາວະດຕີ ຽດແຄນ້ື ຢ່ າງສຸດກາລງັ ໄດບ້ື ນັ ຊາໃຫຈື້ ດູ ແມ່ ທບັ ນາຍກອງໃນກອງທບັ ເສຍຊວີ ດິ ໄປວທິ ຈີ ດູ ກ່ ເຮດັ ທ່ າລຸນເຫອຼ ປະມານຄໃຫສື້ ດັ ໄມບື້ ງົ້ື ມາເຮດັ ເປັນຕບັ ແລວື້ ກ່ ເອາົ ພວກແມ່ ທບັ ນາຍກອງໃສ່ ເຂາົື້ ໄປໃນຕບັ ຄປາແລວື້ ໃຫນື້ າໄປຈດູ ໃສ່ ກອື້ ງໄຟຄ ປິງື້ ປາ ເທ່ າົ ນນັ້ື ພະອງົ ຍງັ ບ່ ຫາຍແຄນ້ື ສະເດດັ ເຂາົື້ ໄປໃນລາດຊະວງັ ເຫນັ ພະຊາຍາເຊ່ ງິ ເປັນພະພນີ າງຂອງສມົ ເດດັ ພະນະ ເຣສວນສ່ ງັ ໃຫລ້ື າດໂອລດົ ສະເວຍີ ນມົ ຢ່ ູເທງິ ພະທີດວ້ື ຍຄວາມແຄນື້ ທ່ ີອະຍຸດທະຍາຂາື້ ລາດຊະບຸ ດຈ່ ງຶ ຂາື້ ພະພີນາງ ແລະ ລາດໂອລດົ ທງັ ສອງຖມິ້ື ດວື້ ຍຄວາມຄຽດໃນຖານະທ່ ເີ ປັນຕວົ ແທນຂອງກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາ. ນບັ ຈາກມນື້ ນັື້ ເປັນຕນົ້ື ມາບນັ ດາຊາຍສະກນັ້ື ທງັ ຫຼາຍໃນກຸງຫງົ ສາວະດີ ແລະ ເມອງບລວິ ານກ່ ໜ່ ີໄບຢ່ ູຕາມປ່ າ ບ່ ຍອມເຂາົ້ື ມາເປັນທະຫານເພາະຄງົ ນກຶ ວ່ າເມ່ ອມາເປັນທະຫານໃຫເື້ ຈາົື້ ຫງົ ສາວະດຖີ າ້ື ສູຮ້ື ບົ ປາລະໄຊມາຄງົ ຈະຖກ ຈດູ ໃສ່ ກອື້ ງໄຟທງັ ເປັນຄນົ ເຮາົ ພຄດິ ແບບນແີ້ື ລວື້ ກ່ ຕອື້ ງເກດີ ຄວາມຢາ້ື ນກ່ ວົ ທຸກຄນົ ເພາະສະນນັື້ ເມ່ ອມທີ າງໜ່ ໄີ ດຈ້ື ່ ງຶ ພາກນັ ໜ່ ກີ ບັ ເຖງິ ພະອງົ ຈະໃຫຜື້ ູມ້ື ຝີ ີມໄປໄກ່ ເກ່ ຍ ແລະ ຈບັ ໂດຍໃຊກື້ າລງັ ຊາຍຊະກນັ້ື ທງັ ຫາຼ ຍເຫ່ ຼາົ ນນັື້ ກ່ ຕ່ ສູບື້ ່ ຍອມ ເຂາົື້ ມາເປັນທະຫານເມ່ ອເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດມີ ກີ າລງັ ທະຫານນອ້ື ຍກ່ ເຮດັ ໃຫເ້ື ຈາົ້ື ເມອງທງັ ຫຼາຍແຂງຂຕື້ ່ ເມອງພະເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດກີ ່ ບ່ ມກີ ອງທບັ ຈະໄປປາບປາມມພີ ຽງເທ່ າົ ນນັື້ ບນັ ດາຫວົ ເມອງມອນທງັ ຫຼາຍທ່ ຢີ ່ ູຕດິ ກງູ ສອີ ະຍຸດທະຍາຕ່ າງສ່ ງົ ທດູ ມາຂເພ່ ງິ ສມົ ເດດັ ພະນະເຣຄວນເພາະຕ່ າງກ່ ຄດິ ກນັ ວ່ າຖາື້ ສມົ ເດດັ ພະນະເຣຄວນຍກົ ທບັ ມາປະຕຫີ ງົ ສາ ວະດແີ ລເ້ື ຈາົື້ ຫງົ ສາວະດຕີ ອື້ ງພ່ າຍແພໝື້ ດົ ກຽື້ ງ. ເມ່ ອເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດເີ ປັນເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ທ່ ບີ ່ ມໃີ ຜຢ້ືານແບບນຕີື້ ງິ ນອກຈາກຫວົ ເມອງ ທງັ ຫຼາຍຈະພາກນັ ແຂງຂ້ື ກບັ ເມອງແລວ້ື ຫວົ ເມອງທງັ ຫຼາຍຕ່ າງກ່ ແຍ່ ງກນັ ເປັນໃຫຍ່ ແທນເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດອີ ກີ ດວື້ ຍໃນຫວົ ເມອງທງັ ຫາຼ ຍເຫ່ ຼາົ ນີ້ື ເມອງຕອງອູເບ່ ງິ ຈະມໂີ ອກາດດກີ ວ່ າເມອງອ່ ນເພາະພະເຈາົ້ື ຕອງອູເປັນຫາຼ ນຂອງເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດປີ ະກອບກບັ ພະເຈາົື້ ຕອງອູໄດຮ້ື ບັ ການແນະນາກນົ ອຸບາຍຈາກມະຫາເຖຣະສຽມພຽມຈ່ ງຶ ໄດວ້ື າງແຜນຈະນາຕວົ ເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດມີ າໄວໃື້ ນ ເມອງຕອງອູດວ້ື ຍມສີ ່ ງິ ທ່ ແີ ຝ່ ງຢ່ ູໃນໃຈວ່ າເມ່ ອພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດມີ າຢູໃນກາມແລວ້ື ພະເຈາົື້ ຕອງອູເອງຕອ້ື ງການສ່ ິງ ໃດກຈະຮບັ ສ່ ງັ ໄປຍງັ ຫວົ ເມອງອ່ ນໃນລາດອານາຈກັ ໃຫເື້ ຮດັ ສ່ ງິ ນນັື້ ໂດຍອາ້ື ງພະລາດປະສງົ ຂອງເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດຫີ ວົ ເມອງນນັື້ ໆກ່ ຈະຕກົ ຢ່ ູໃນອານາດຂອງຕອງອູໂດຍງ່າຍ. ເມ່ ອໄດວ້ື າງແຜນຮ່ ວມກບັ ມະຫາເຖຣະສຽມພຽມຮຽບຮອ້ື ຍແລວ້ື ກ່ ຄອຍຖາ້ື ໂອກາດທ່ ຈີ ະດາເນນີ ການ ຕາມ ແຜນຕ່ ມາເມ່ ອສມົ ເດດັ ພະນະເຣຄວນສະເດດັ ນາທບັ ໄປຕຫີ ງົ ສາວະດພີ ະເຈາົື້ ຕອງອູຟາື້ ວຍກົ ທບັ ໄປຫງົ ສາວະດກີ ່ ອນ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 80

ໂດຍອາ້ື ງກບັ ຫວົ ເມອງທງັ ຫຼາຍທ່ ຍີ ງັ ຈ່ ງົ ຮກັ ພກັ ດຕີ ່ ຫງົ ສາວະດວີ ່ າການທ່ ພີ ະອງົ ຍກົ ທບັ ມາເທ່ ອນກີ້ື ເພ່ ອປື້ອງກນັ ເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດໄີ ວຈື້ າກການຮຸ ກຮານຂອງສມົ ເດດັ ພະນະເຣສວນ ແລະ ເມ່ ອເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດຫີ ຼງົ ກນົ ແລວື້ ເຈາົ້ື ຕອງອູກ່ ບອກວ່ າພະນະເຣສວນຍກົ ທບັ ມາຕຫີ ງົ ສາວະດເີ ທ່ ອນເີື້ ປັນທບັ ໃຫຍ່ ຖຕ້ື ງັື້ ຮບັ ທ່ ກີ ຸງຫງົ ສາວະດອີ າດຈະເສຍທ່ າທ່ ແີ ກ່ ກຸງສອີ ະຍຸດຍາໄດທ້ື າງທ່ ີດຄີ ວນຈດູ ເມອງຫງົ ສາວະດກີ ່ ອນໃຫເື້ ປັນປະໂຫຍດແກ່ ກຸງສີອະຍຸດຍາໄດຂ້ື ພະອງົ ແລະ ຊາວເມອງພາກນັ ໄປລໄີ້ື ພໄປຢ່ ູນະເມອງ ຕອງອູກ່ ອນ. ຝ່ າຍເຈາົ້ື ຫງົ ສາວດກີ ຕາມໃຈຫາຼ ນນກຶ ວ່ າຫຼານມຄີ ວາມປາດຖະໜາດຕີ ່ ພະອງົ ເມ່ ອເຫດການເປັນ ດ່ ງັ ນນັື້ , ແຜນ ການທຸກຢ່ າງຂອງພະເຈາົື້ ຕອງອູກ່ ສາເລດັ ລຸລ່ ວງໄປດວື້ ຍດີກ່ າວຄໄດເ້ື ຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດໄີ ປໄວໃ້ື ນເມອງຕອງອູກ່ ອນ ສະເດດັ ໄປກ່ ຈດູ ເມອງຫງົ ສາວະດຖີ ມິ້ື ເມ່ ອສມົ ເດດັ ພະນະເຣສວນຍກົ ທບັ ມາຕກີ ຸງຫງົ ສາວະດກີ ່ ພບົ ແຕ່ ຊາກເມອງ ທ່ ຖີ ກເຜາົ້ື ໄໝສມົ ເດດັ ພະນະເຣສວນ ແລະ ພະອະນຸຊາ ໄດເ້ື ກດີ ຄວາມໃຈຮາ້ື ຍໄດນື້ າທບັ ໄປລອ້ື ມເມອງຕອງອູໄວ້ື ຫຼາຍເດອນ ເມ່ ອໝດົ ສະບຽງອາຫານກາລງັ ພນົ ອດິ ເມອຍຈ່ ງົ ຍກົ ທບັ ກບັ ກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາຕອງອູຫຸຼດພນົື້ ຈາກການ ເປັນເມອງຂນຶື້ ຂອງກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາ ທາງຝ່ າຍຫວົ ເມອງທ່ ຍີ ງັ ຈ່ ງົ ຮກັ ພກັ ດີຕ່ ເຈາົ້ື ຫົງສາວະດີທງັ ຫຼາຍແຕ່ ເກ່ າົ ກ່ ມຄີ ວາມສງົ ໄສໃນພດຶ ຕກິ າຂອງເຈາົ້ື ຕອງອູທ່ ລີ ກັ ພາຕວົ ເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດມີ າໄວຕ້ື ອງອູ ແມ່ ນເຈາົື້ ຕອງອູຈະພະຍາຍາມຊແີ້ື ຈງວ່ າຕົນມຄີ ວາມບລິສຸ ດໃຈທ່ ີ ເຮດັ ໄປແຕ່ ຫວົ ເມອງທງັ ນນັື້ ກບ່ ວາງໃຈຈ່ ງຶ ລກັ ສ່ ງົ ຄນົ ມາສບຄວາມໃນເມອງ ຕອງອູແລວ້ື ກ່ ຮູຄື້ ວາມຈງິ ວ່ າ ເຈາົື້ ຕອງອູ ບ່ ໄດມ້ື ຄີ ວາມບລສິ ຸດໃຈພາເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດມີ າໄວໃື້ ນເມອງຂອງຕນົ ພຽງເພ່ ອຈະອາໄສບາລະມຂີ ອງເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດີ ສາ້ື ງຄວາມເປັນໃຫຍ່ ໃຫກ້ື ບັ ຕນົ ເທ່ າົ ນນັ້ື ເມ່ ອຮູຄື້ ວາມຈງິ ແບບນຫີື້ ວົ ເມອງທງັ ຫຼາຍຈ່ ງຶ ພອ້ື ມໃຈກນັ ຍກົ ທບັ ມາລອ້ື ມ ເມອງຕອງອູເພ່ ອຍາດຕວົ ພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດຄີ ນມາ ແຕ່ ບ່ ທນັ ໄດຕ້ື ເີ ມອງທບັ ເຫ່ ຼາົ ນນັ້ື ກ່ ແຕກ່ ຊະແຕກຊາຍໄປເພາະ ລມົ ປາກຂອງມະຫາເຖຣະສຽງພຽມທ່ ມີ ໜີ ງັ ສໄປເຖງິ ທບັ ເຫ່ ຼາົ ນນັື້ ວ່ າ ພວກທ່ ານຈະກະບດົ ຕ່ ພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດີ ຫຼ ທຸກຢ່ າງທ່ ພີ ະເຈາົື້ ຕອງອູ ແລະ ມະຫາເຖຣະສຽມພຽມດາເນນີ ໄປນີ້ື ເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດບີ ່ ໄດຮ້ື ູເ້ື ລຍີ ເພາະພະອງົ ປະຊວນ ເປັນອາມະພາດ. ເມ່ ອຜ່ ານພນົ້ື ໄປຈາກເຫດການຖກລອ້ື ມເມອງແລວື້ ເຈາົ້ື ຕອງອູຄງົ ຄາດວ່ າຈະໝດົ ເລ່ ອງຮາື້ ຍໆ ແລວື້ ແຕ່ ຍງັ ບ່ ໝດົ ລາດຊະບຸດຂອງເຈາົ້ື ຕອງອູອງົ ໜງຶ ສ່ ງັ ວ່ າເມອງຕອງອູໄດຮ້ື ບັ ຄວາມເດອຄຮອ້ື ນຕະຫຼອດມາກ່ ເພາະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະ ດອີ ະຍຸ ດທະຍາລອ້ື ມເມອງກ່ ເພາະເຈາົ້ື ຫົງສາວະດີເທ່ ອນີທື້ ່ ວົ ເມອງ ທງັ ຫຼາຍໃນພຸ ກາມະປະເທດກ່ ຈະມາລອື້ ມຕີ ເມອງຕອງອູ ເພ່ ອຍາດຊງິ ເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດີ ແລວ້ື ພະອງົ ກ່ ໄດສ້ື ່ ງັ ຕ່ ໄປວ່ າຖາ້ື ບ່ ມເີ ຈາົື້ ຫງົ ສາວະດເີ ມອງຕອງອູຈະບ່ ໄດຮື້ ບັ ຄວາມເດອດຮອ້ື ນ ເມອໄດຄື້ ດິ ເຫນັ ໄປແບບນແີື້ ລວື້ ກ່ ເລຍີ ເອາົ ຢາພດິ ໃສ່ ໃນອາຫານໃຫເ້ື ຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດກີ ນິ ແລວື້ ພະ ເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດກີ ເ້ື ສຍວີ ດິ ໃນເມອງຕອງອູ. ຖາື້ ເຮາົ ລອງສບສວນເບ່ ງິ ແຕ່ ຕນົື້ ເຮາົ ຈະພບົ ວ່ າເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດໄີ ດພື້ ບົ ຈດຸ ຈບົ ແບບນເີ້ື ພາະໄດລ້ື ງົ ອາຍາທະຫານ ຂະນະທ່ ໃີ ຈຮາື້ ຍ ເມ່ ອໄດຈ້ື ດູ ທະຫານທງັ ເປັນເກອບທງົ ກອງທບັ ແບບນີື້ ຊາຍສະກນັ ທ່ ວົ ປະເທດກ່ ບ່ ຍອມມາເປັນ ທະຫານເມ່ ອກຸງຫງົ ສາວະດບີ ່ ມທີ ະຫານກ່ ເທ່ າົ ກບັ ບ່ ມກີ ອງທບັ ເມ່ ອບ່ ມກີ ອງທບັ ຫຼ ມແີ ຕ່ ອ່ ອນແອ ຫຼ ມກີ ອງທບັ ກອງນອື້ ຍໆຫົວເມອງທງັ ຫຼາຍກ່ ແຂງຄເື້ ມອງບາງເມອງກ່ ມາຂນ້ື ກບັ ກຸງສີອະຍຸດທະຍາທາງກຸງສີອະຍຸດທະຍາໄດ້ື ໂອກາດຈ່ ງຶ ຍກົ ທບັ ມາຕກີ ຸງຫງົ ສາວະດຝີ ່ າຍພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະຕຫີ ຼງັ ຈາກພະອງົ ເສຍສະຕຈິ ດູ ກອງທບັ ແລວ້ື ກ່ ເຈບັ ປ່ ວຍ ເປັນອາມະພາດ ເມ່ ອຮູຂື້ ່ າວສກັ ສກີ ຸງສຍີ ຸດທະຍາກ່ ຂໃຫພື້ ະເຈາົ້ື ຕອງອູມາຊ່ ວຍພະເຈາົື້ ຕອງອູເຫນັ ພະເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດີ ເຈບັ ປ່ ວຍເປັນອາມະພາດ ແລະ ກອງທບັ ກ່ ບ່ ມຈີ ະຮກັ ສາເມອງຈ່ ງົ ນາພະເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດໄີ ປເມອງຕອງອູດວື້ ຍຄວາມ ມກັ ໃຫຍ່ ຂອງຕນົ ເມ່ ອພະເຈາົື້ ຫງົ ສາວະດໄີ ປປະທບັ ຢ່ ູຕອງອູແລວ້ື ກ່ ສາື້ ງຄວາມເດອດຮອື້ ນບ່ ຮູຈື້ ກັ ສິນື້ ສຸດ ລາດ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 81

ຊະບຸດພະເຈາົ້ື ຕອງອູຊນື້ ກັ ສາ້ື ງ ຈ່ ງຶ ລກັ ເອາົ ຢາພດິ ໃຫເ້ື ຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດກີ ນິ ຈນົ ສນິື້ ພະຊນົ ນເີື້ ປັນພະຍານຫກຼັ ຖານຢ່ າງດີ ທຊີ ໃີ້ື ຫເື້ ຫນັ ຄວາມຈງິ ໃນພຸ ດທະພດົ ທວີ ່ າ ກະສດັ ຄນົ ໃດລງົ ອາຍາຢ່ າງແບບບ່ ມເີ ຫດຜົນດວ້ື ຍຄວາມຄຽດເທ່ ົາກບັ ທາລາຍຕນົ ເອງຈະເປັນອນັ ຕະລາຍເຖງິ ຊວີ ດິ ຕາມທ່ ໄີ ດຍື້ ກົ ມາເວາົື້ ໄວແື້ ລວ້ື ເບອ້ື ງຕນົ້ື . ໃນຂະນະທ່ ກີ ຸງຫງົ ສາວະດີຜູປື້ າລະໄຊສງົ ຄາມໄດລື້ ງົ ໂທດແມ່ ທບັ ນາຍກອງດວ້ື ຍການຈດູ ທງັ ເປັນເກອບທັງ ກອງທັບນັນ້ື ກຸງສີຍຸ ດທະຍາຜູຊື້ ະນະສົງຄາມກ່ ເກີດເຫດການນະແບບດຽວກນັ ເວົາື້ ຄ ສົມເດັດພະນະເຣສວນ ມະຫາລາດ ພະອງົ ຄຽດທ່ ກີ ອງທບັ ຕດິ ຕາມພະອງົ ໄປບ່ ທນັ ປະໃຫພື້ ະອງົ ທງັ ສອງພ່ ນີ ອ້ື ງສະເດດັ ນາພນົ ເຂາົື້ ໄປຢ່ ູກາງ ກອງທບັ ພະມາື້ ຈນົ ພະອງົ ທງັ ສອງຕຊີ ະນະແລວື້ ກອງທບັ ກຸງສຍີ ຸດທະຍາຈ່ ງຶ ຕາມໄປທນັ ພະອງົ ເມ່ ອສະເດດັ ກບັ ກຸງສີ ຍຸດທະຍາແລວ້ື ຈ່ ງຶ ໃຫມ້ື ະຫາລາດຄູ ແລະ ພະຄູປູໂຣຫດິ ກວດເບ່ ງິ ຄວາມຜດິ ຂອງແມ່ ທບັ ນາຍກອງວ່ າຈະມຄີ ວາມ ຜດິ ຫຼ ບ່ . ພະມະຫາລາດຄູກວດເບ່ ງິ ແລວ້ື ພບົ ວ່ າມຄີ ວາມຜດິ ຕອື້ ງປະຫານຊວີ ດິ ເມ່ ອພະອງົ ຮູວ້ື ່ າມບີ ດົ ໄອຍະການໃຫື້ ເຮດັ ໂທດປະຫານຊວີ ດິ ຜູສື້ ະເດດັ ບ່ ທນັ ຂະບວນ ຈ່ ງຶ ໃຫພື້ ວກລູກຂຸ ນພພິ າກສາໂທດປະຫານຊວີ ດິ ແມ່ ທບັ ນາຍກອງ ທງັ ນນັ້ື ຖມິ້ື ບງັ ເອນີື້ ຕອນເຊາົື້ ຂນຶື້ ເປັນວນັ ພະ ຄ ມສ້ື ບິ ຫາ້ື ຄາຈ່ ງຶ ໃຫຂ້ື ງັ ໄວກ້ື ່ ອນລຖື້ າ້ື ເມ່ ອກ່ າຍວນັ ພະໄປແລວ້ື ຈ່ ງຶ ຈະ ໃຫນ້ື າໄປປະຫານຊວີ ດິ . ຖາື້ ເຮາົ ສງັ ເກດການພພິ າກສາຂອງເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດກີ ບັ ສມົ ເດດັ ພະນະເຣສວນມະຫາລາດແລວ້ື ເຮາົ ຈະພົບວ່ າມີ ຄວາມແຕກຕ່ າງກນັ ໂດຍສນິື້ ກ່ າວຄ ເຈາົ້ື ຫງົ ສາວະດໄີ ດພື້ ພິ າກສາລງົ ໂທດແມ່ ທບັ ນາຍກອງດວື້ ຍການຈດູ ທງັ ເປັນໃນ ຂະນະທພີ ະອງົ ມຄີ ວາມແຄນື້ ເຄອງສຸມໃຈແຕ່ ສມົ ເດດັ ພະນະເຣສວນແມ່ ນຈະຄຽດແຕ່ ກ່ ມອບໃຫພ້ື ະມະຫາລາດຄູ ແລະ ພະຄູໂຣຫດິ ກວດເບ່ ງິ ໄອຍະການກ່ ອນ ເມ່ ອຮູວ້ື ່ າມບີ ທົ ພະໄອຍະການເປັນກດົ ໝາຍຮອງຮບັ ຢ່ ູຈ່ ງຶ ມອບໃຫ້ື ຄະນະລູກຂຸ ນປຶກສາໂທດອກີ ວາລະໜ່ ງຶ ດງັ ນນັື້ , ການກະທາຂອງພະອງົ ຈ່ ງຶ ຖກແບບແຜນປະເພນບີ ່ ໄດເື້ ຮດັ ດວື້ ຍ ອາການຟາ້ື ວຟັງແຕ່ ຜນົ ສຸດທາ້ື ຍ ແມ່ ທບັ ນາຍກອງທງັ ນນັື້ ກ່ ບ່ ໄດຕື້ ອ້ື ງໂທດແຕ່ ປະການໃດ ເພາະພະລາຊາຊາວຫາ້ື ຮູບ ມສີ ມົ ເດດັ ພະນະພະຣັດ ວດັ ປາແກວື້ ເປັນປະທານມາໃຫພ້ື ະພນົ ຂໂທດແທນແມ່ ທບັ ນາຍກອງ ແລະ ພະອງົ ກ່ ຍອມ ອະໄພໃຫທ້ື ຸກຄນົ ແລະ ຕ່ ມາແມ່ ທບັ ນາຍກອງເຫ່ າຼົ ນນັ້ື ກ່ ເປັນກາລງັ ໃຫພື້ ະອງົ . 9. ອະວຫິ ງິ ສາ ການບ່ ບຽດບຽນ ຕາມປົກກະຕພິ ະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ໃນລະບອບລາຊາທບິ ໄຕ ເປັນຜູມື້ ອີ ານາດສູງສຸດການມອີ ານາດຫຼາຍເປັນເຫດ ໃຫພ້ື ະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ປະພດຶ ຕາມໃຈຕນົ ເອງ ແລະ ການປະພດຶ ຕາມໃຈຂອງຕນົ ເອງມກັ ຈະນາໄປສ່ ູການສາື້ ງຄວາມ ເດອດຮອ້ື ນໃຫກ້ື ບັ ປະຊາຊນົ ດ່ ງັ ນນັ້ື ພະພຸ ດທະເຈາົື້ ຈ່ ງຶ ໄດປື້ ະທານລາດທາຂທື້ ແີ ປດ ຄ ການບ່ ບຽດບຽນຊາວເມອງ ໃຫໄື້ ດຮື້ ບັ ຄວາມເດອດຮອື້ ນເປັນຂປື້ ະຕບິ ດັ ຂອງພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ . ລກັ ສະນະການບຽດບຽນຂອງພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດິນ ຄ ໃຊທື້ ະຫານໄປຢຶດຊບັ ສນິ ຂອງປະຊາຊົນມາເຂາົື້ ຫອື້ ງຄ່ ັງ ຄນົ ໃດຫວົ ຂດັ ຂ່ ນກ່ ທາຮາ້ື ຍຮ່ າງກາຍຄນົ ໃດມກັ ເວາົື້ ຄວາມບ່ ດອີ ງົ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ກ່ ຈບັ ຂາື້ ຖມິ້ື ພວກໃດເຮດັ ຄວາມ ຜດິ ນອື້ ຍໆກ່ ຫາເລ່ ອງຢຶດຊັບສມົ ບດັ ຂອງເຂາົ ເຫນັ ປະຊາຊນົ ເປັນສດັ ຕູໄປໝດົ ໃນຂະນະທປີ ະຊາຊົນມຊີ ີວິດຢ່ າງ ຂາດແຄນ້ື ເພາະການເກບັ ພາສຢີ ່ າງທາລຸນຂອງພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ແຕ່ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເອງກບັ ມຊີ ວີ ດິ ຢ່ າງລູລ່ າ. ໃນສະໄໝພຸ ດການ ພະພຸ ດເຈາົື້ ໄດເ້ື ລ່ າົ ເລ່ ອງ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຜູມື້ ກັ ບຽດບຽນປະຊາຊນົ ໄວໃື້ ນລກັ ສະນະວ່ າ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ອງົ ໜ່ ງຶ ໄດໃ້ື ຫນື້ າມວ່ າປິງຄະລະພະລາຊາອງົ ນແີ້ື ວວຕາໃນຕາບ່ ຄຊາວບາ້ື ນ ຄ ຂະນະທ່ ຊີ າວບາື້ ນເຂາົ ມແີ ວວຕາດາ ແຕ່ ພະອງົ ກບັ ມຕີ າເປັນສເີ ຫຼອງ ພະລາຊາອງົ ນຄີ້ື ອງເມອງພາລານສພີ ະອງົ ເຫນັ ຄນົ ໃດມເີ ງນິ ຫຼາຍກ່ ໃຫ້ື ທະຫານໄປຢຶດມາເຂາົື້ ຫອື້ ງຄ່ ງັ ຄນົ ໃດມຄີ ະດວີ ວິ າດກນັ ນອື້ ຍ ພະອງົ ກ່ ຢຶດຊບັ ມາເຂາົື້ ຫຼວງຈນົ ປະຊາຊນົ ພາກນັ ເດອດ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 82

ຮອ້ື ນໄປທ່ ວົ . ນອກຈາກມນີ ດິ ໄສດ່ ງັ ກ່ າວແລວື້ ຍງັ ມກັ ຂ່ ມົ ເຫງັ ປະຊາຊນົ ອກີ ເສນາອາມາດຍກົ ກນັ ໃດບ່ ບ່ ຖກໃຈກ່ ໃຫທື້ ຸບ ຕຄີ ນົ ທ່ ຖີ ກທຸບເມ່ ອສະແດງຄວາມເຈບັ ປວດຄວນທ່ ພີ ະອງົ ຈະສງົ ສານກບັ ຖກໃຈເຫນັ ເປັນເລ່ ອງມ່ ວນຊນແມ່ ນແຕ່ ຍາມທ່ ຍີ າມເຈາົື້ ປະຕູປະສາດ ພະອງົ ກ່ ເຮດັ ກບັ ເຂາົ ຄວ່ າເຂາົ ບ່ ມຈີ ດິ ໃຈເວາົ້ື ຄ ເມ່ ອພະອງົ ຈະສະເດດັ ຂນຶ້ື ປະສາດຍາມ ຈະໃຫກື້ ານເຄາົ ລບົ ເມ່ ອເຂາົ ໃຫກື້ ານເຄາົ ລບົ ພະອງົ ຄວນຂອບໃຈເຂາົ ແຕ່ ພະອງົ ບ່ ແບບເຮດັ ນນັ້ື ກບັ ຍູຫ້ື ວົ ເຂາົ ຫຼນິ້ື ຢ່ າງ ແຮງ ແລະ ເຮດັ ເຖງິ ແປດເທ່ ອ ແລະ ເມ່ ອພະອງົ ສະເດດັ ລງົ ຈາກປະສາດເມ່ ອເຂາົ ໃຫກື້ ານເຄາົ ລບົ ພະອງົ ກ່ ຍູຫ້ື ວົ ເຂາົ ອກີ ແປດຄງັ້ື ເປັນແບບນປີ້ື ະຈາໃນຂະນະທ່ ຍີ າມຄນົ ນມີື້ ແີ ຕ່ ຄວາມເຈບັ ເພາະຫວົ ລະບ່ ມົ ແຕ່ ຝ່ າຍພະລາຊາກບັ ໄດເ້ື ຫນັ ເປັນຂອງຫຼນິ້ື . ພະລາຊາພະອງົ ນມີື້ ລີ າດຊະໂອລດົ ສອງໜ່ ງຶ ເປັນພະລາດກຸມານທ່ ເີ ຈາົ້ື ເຮດັ ປະຊາຊນົ ຮກັ ໃຄຕ່ ມາເມ່ ອພະເຈາົື້ ປິງຄະລະສນິ້ື ພະຊນົ ລງົ ຊາວເມອງທງັ ຫຼາຍມຄີ ວາມຍນິ ດກີ ນັ ຫວົ ໜາ້ື ໄດຈ້ື ດັ ການສະເຫຼມີ ສະຫຼອງໃນໂອກາດທ່ ພີ ະ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ສນິ້ື ພະຊນົ ເບ່ ງິ ໄປທາງໃດມແີ ຕ່ ຮອ້ື ຍຍມິື້ ຂອງປະຊາຊນົ ທ່ ຕີ ່ າງກ່ ດໃີ ຈວ່ າໝດົ ຍຸກທລະລາດແລວ້ື . ໃນຂະນະທ່ ມີ ະຫາຊນົ ກາລງັ ລາເລງີ ກນັ ເພາະການຈາກໄປຢ່ າງບ່ ມວີ ນັ ກບັ ຂອງພະເຈາົ້ື ປິງຄະລະນນັ້ື ຍາມຄນົ ທ່ ຖີ ກພະອງົ ຍູຫ້ື ວົ ປະຈານນັື້ ບ່ ມ່ ວນຊ່ ນຄຄນົ ອ່ ນກບັ ນ່ ງັ ຮອ້ື ງໄຫສື້ ະອກຶ ສະອນ້ື ລາດຊະໂອລດົ ເບ່ ງິ ຕນົ ເຫນັ ແລວ້ື ກ່ ມີ ຄວາມສງົ ໄສເພາະທງັ ເມອງບ່ ມໃີ ຜຮອື້ ງໄຫເື້ ສາົ້ື ໂສກໃຫແື້ ກ່ ພ່ ເລຍີ ມສີ ະເພາະຍາມຄນົ ນນີຄື້ ົນດຽວພະອງົ ຈ່ ງຶ ຖາມ ຍາມວ່ າ \"ຄນົ ທງັ ເມອງເຂາົ ບ່ ຮອ້ື ງໄຫເ້ື ພາະພະລາຊາສະຫວນັ ນາຄົດເລຍີ ແຕ່ ເຂາົ ຄົນຄຽວຮອື້ ງໄຫເື້ ຂາົ ຮອ້ື ງໄຫເ້ື ພາະ ເສາົ້ື ໃຈທ່ ພີ ່ ເຮາົ ສະຫວນັ ນາຄດົ ບ່ \". ຍາມບອກພະລາດຊະໂອລດົ ວ່ າ \"ຂາ້ື ພະອງົ ບ່ ໄດຮ້ື ອື້ ງໄຫເື້ ພາະພະລາຊາສະຫວນັ ນາຄດົ ແຕ່ ຂາື້ ພະອງົ ຮອ້ື ງໄຫ້ື ເພາະຢາ້ື ນວ່ າພະເຈາົ້ື ປິງຄະລະນທີ້ື າລຸນໂຫດຮາື້ ຍຫຼາຍເມ່ ອສນິື້ ພະຊນົ ໄປຍງັ ຍມົ ໂລກຈະຕອື້ ງໄປທາລຸນໂຫດຮາື້ ຍກບັ ຍມົ ບານອກີ ເມ່ ອຍມົ ມະບານຖກພະລາຊາອງົ ຄນົ ທາລຸນແລວ້ື ຈະສ່ ງົ ໃຫພ້ື ະລາຊາອງົ ນີຂ້ື ນຶ້ື ມາເປັນມະນຸດອກີ ທຸກ ມນື້ ຫີ້ື ວົ ຂອງຂາື້ ພະອງົ ສະບາຍດແີ ລວື້ ຖາື້ ພະລາຊາອງົ ນຖີື້ ກຍມົ ມະບານສ່ ງົ ຕວົ ມາອກີ ຫວົ ຂອງຂາື້ ພະອງົ ຄງົ ຈະເຈບັ ອກີ ຂາ້ື ພະອງົ ຮອ້ື ງໄຫເື້ ພາະເຫດນພີື້ ະເຈາົ້ື ຂາື້ ”. ພະລາດໂອລດົ ຕອ້ື ງປອບໃຈຍາມເຈາົື້ ປະຕູວ່ າພະເຈາົື້ ປິງຄະລະນນັ້ື ເຮາົ ຊ່ ວຍກນັ ຈດູ ຟນ້ື ເຖງິ 1 ພນັ ເຫຼມັື້ ກວຽນ ມອດດວື້ ຍນາຫາຼ ຍຮອ້ື ຍໝ ທ່ ານຢ່ າຢາ້ື ນເລຍີ ພະເຈາົ້ື ປິງຄະລະບ່ ກບັ ມາອກີ ແລວື້ . ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ສະໄໝກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາປາກດົ ພະນາມທາງທາລຸນໂຫດຮາື້ ຍ ຄ ສມົ ເດດັ ພະສນັ ເພຊນົ ທີ 8 ທ່ ີ ຊາວບາື້ ນທ່ ວົ ໄປຮູຈ້ື ກັ ພະອງົ ໃນນາມວ່ າ ພະເຈາົ້ື ເສອ ພະລາຊາອງົ ນໄີື້ ດຫ້ື າຄວາມສາລານເທງິ ຄວາມເດອດຮອື້ ນ ແລະ ຄວາມຕາຍຂອງປະຊາຊົນເຊ່ ັນເທ່ ອໜ່ ຶງພະອົງສະເດັດໄປລອ້ື ມຈບັ ຊາ້ື ງປ່ າທ່ ີນະຄອນສະຫວັນເທ່ ອນັນ້ື ເປັນ ລະດູຝົນນາ້ື ຝົນທ່ ວມໄປທງັ ປ່ າ ຄນົ ທ່ ຖີ ກເກນມາສາ້ື ງຄາ້ື ຍຕອື້ ງລຸຍນາື້ ສາື້ ງຄາ້ື ຍທັງກາງເວນັ ແລະ ກາງຄນຈນົ ຕນີ ເປ່ ອຍທນົ ທຸກຄນົ ໜາເວດທະນາ ບາງຄນົ ພກິ ານບາງຄນົ ກ່ ເສຍຊວີ ດິ ເພາະອດົ ອາຫານຍງິ ໄປກວ່ ານນັ້ື ລະຫວ່ າງຄາື້ ຍ ຫວຼ ງທ່ ປີ ະທບັ ກບັ ຄາຍລອື້ ມຊາ້ື ງປ່ ານນັື້ ມບີ ງຶ ໃຫຍ່ ຢ່ ູລະຫວ່ າງກາງ (ຄງົ ເປັນບງຶ ບອນ) ເວລາພະອງົ ຈະສະເດດັ ໄປຈບັ ຊາ້ື ງປ່ າຈະຕອື້ ງອອ້ື ມເປັນໄລຍະທາງໄກຫາຼ ຍຈ່ ງຶ ມຄີ າສ່ ງັ ການໃຫພ້ື ະໂອລດົ ເກນປະຊາຊນົ ໜ່ ງຶ ໝນຄນົ ມາເຮດັ ຖະໜນົ ຫນົ ທາງຂາື້ ມບງຶ ໃຫສື້ າເລດັ ພາຍໃນໜ່ ງຶ ຄນ ພະໂອລດົ ເກນປະຊາຊນົ ໜ່ ງຶ ໝນຄນົ ສາື້ ງສາເລດັ ພາຍໃນຄນນນັ້ື ເມ່ ອພະ ຊາ້ື ງທ່ ີນ່ ງັ ຢຽບພະລາດລງົ ໄປແຕ່ ຊາ້ື ງພະອງົ ເກດີ ຄວາມໃຈຮາື້ ຍ ເວົາື້ ວ່ າພະໂອລດົ ທງັ ສອງຈະຂາື້ ພະອົງ ເພ່ ອແຍ່ ງ ສມົ ບດັ ດວ້ື ຍຄວາມຫວາດລະແວງປະສມົ ຄວາມຄຽດ ຈ່ ງຶ ເອາົ ຊາື້ ວໄລ່ ຟັນ້ື ພະໂອລດົ ສອງພນີ ອື້ ງແຕ່ ພະໂອລົດທງັ ສອງໜໄີ ປທນັ ຕ່ ມາກຈບັ ຈນົ ໄດື້ ແລະ ມດີ າລດັ ຄງັ ສອງພນີ ອື້ ງໄວພ້ື ອ້ື ມໃຫເ້ື ອາົ ໄມແື້ ສຕຄີ ນົ ລະສາມສບິ ເທ່ ອທງັ ຕອນ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 83

ເຊົາ້ື ທັງຕອນແລງເປັນທຸກມ ້ື ຈນົ ຂາ້ື ຫຼວງຄົນສະນດິ ຕອ້ື ງລົງໄປອະຍຸ ດທະຍາເຊ່ ອເຊນີ ສມົ ເດດັ ພະເທພາມາມາຂ ພະລາດຊະທານອະໄພໂທດ ເລ່ ອງຈ່ ງົ ຍຸດຕ.ິ ເລ່ ອງທ່ ກີ ່ າວມານນັ້ື ເປັນເລ່ ອງທ່ ຜີ ິດທດົ ພິລາດຊະທາຂອງເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເຊ່ ິງຄວາມຈງິ ພະອົງນາຈະມີຄວາມ ສງົ ສານປະຊາຊນົ ແຕ່ ກບັ ສາື້ ງຄວາມເດອດຮອ້ື ນທງັ ປະຊາຊນົ ແລະ ພະໂອລດົ ເລ່ ອງທ່ ຮີ າ້ື ຍກວ່ ານຂີ້ື ອງພະອງົ ເຂາົ ຍງັ ມອີ ກີ ໃນພງົ ສາວາດານ ກ່ າວວ່ າ ກະສດັ ພະອງົ ນມີ້ື ກັ ຮ່ ວມສງັ ວາດກບັ ນາງສາວຣຸນທຍີ ງັ ບ່ ມລີ ະດູນາງໃດອກົ ທົນໄດກື້ ພະລາດຊະທານເງນີ ທອງຜາື້ ແພພນັ ຕ່ າງໆ ນາງໃດທນົ ບ່ ໄຫວສ່ ງົ ສຽງຮອ້ື ງພະອງົ ໃຈຮາື້ ຍເອາົ ແຂນສອກກະແທກທ່ ີ ຍອດອກຂອງນາງນນັ້ື ໃຫຕ້ື າຍ ນຄີ້ື ຄວາມສະໜຸກຂອງຜູມ້ື ອີ ານາດທ່ ມີ ກັ ຫາຄວາມສະໜຸກບ່ ອນຄວາມຕາຍຂອງຄນົ ອ່ ນ ພະພຸດທອງເວາົ້ື ໄວວື້ ່ າ ຄນົ ເຮາົ ຈະໄດເື້ ກດີ ເປັນມະນຸດບ່ ແມ່ ນງ່າຍເລຍຕ່ ດນົ ໆຈ່ ງຶ ຈະໄດເື້ ກດີ ເປັນມະນຸດອກີ ເທ່ ອ ໜ່ ງຶ ບາງທບີ ຸນບ່ ມບີ ່ ໄດເື້ ກດີ ເປັນມະນຸດ ແລະ ໄດເື້ ປັນພະມະຫາກະສດັ ດວ້ື ຍ ຄວນຈະປະພດຶ ໃນລາດຊະທາໂດຍ ສະເພາະໃນອະວິຫິງສາ ຄ ບ່ ບຽດບຽນປະຊາຊົນໃຫເື້ ດອດຮອ້ື ນເພາະຄວາມສະໜຸກຂອງຕົນເອງ ແຕ່ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ອງົ ທກີ າລງັ ກ່ າວເຖງິ ນພີື້ ະອງົ ຫຍາບຊາ້ື ເຫຼອເກນີ ພະອງົ ເຮດັ ໄປໄດແ້ື ນວໃດໃນເດກັ ສາວທ່ ຍີ ງັ ບ່ ມລີ ະເບ່ ິງແຕ່ ຖາ້ື ພະອງົ ຮ່ ວມສງັ ວາດເສຍໆກ່ ຄງົ ຈະເປັນເລ່ ອງພທນົ ບ່ ຕອ້ື ງເຖງິ ກບັ ຂາ້ື ໃຫຕ້ື າຍແຕ່ ປີພະອງົ ລງົ ໂທດເຖງິ ຕາຍເພາະ ເດກັ ທນົ ບ່ ໄຫວແລວ້ື ສ່ ງົ ສຽງຮອ້ື ງການປະພດຶ ຂອງພະລາຊາແບບນເີື້ ມ່ ອພະອງົ ສະຫວນັ ນາຄດົ ແລວ້ື ຈະຊ່ ວຍສ່ ົງພະ ອົງໄປສະຫວັນໄດ້ື ຫຼ ຄງົ ຄກບັ ພະພຸ ດທອງເວົາ້ື ໄວວ້ື ່ າກະສັດທ່ ລີ ງົ ອາຍາຢ່ າງບ່ ມເີ ຫດມຜີ ົນຄວ່ າທາລາຍຕົນເອງ ສະຫວນັ ນາຄດົ ແລວື້ ຈະໄປເກດີ ໃນນາລກົ . 10.ຂນັ ຕິ ຄວາມອດົ ທນົ ໃນວງົ ການນອື້ ຍທ່ ເີ ຮາົ ພສງັ ເກດເຫນັ ໄດເ້ື ຮາົ ຈະພົບວ່ າຄນົ ທ່ ເີ ປັນລະດບັ ຫວົ ໜາ້ື ຖາ້ື ເປັນຄນົ ອ່ ອນໄຫວງ່ າຍ ເຊ່ ນັ ເປັນຄນົ ເຈາົື້ ອາລມົ , ຮູເື້ ຫນັ ຫຼ ຟັງຫຍງັ ທບີ ່ ຖກໃຈກສະແດງຄວາມຮູສື້ ກຶ ຄຽດອອກມາທນັ ທີ ຫຼ ເມ່ ອໄດເ້ື ຫນັ ຫຼ ໄດຟື້ ັງຫຍງັ ທ່ ຖີ ກໃຈກ່ ສະແດງຄວາມດໃີ ຈຈນົ ອອກນອກໜາ້ື ຄນົ ແບບນຈີ້ື ະຖເບ່ ງິ ວ່ າເປັນຄນົ ບ່ ເໝາະທ່ ຈີ ະເຮັດ ໜາື້ ທ່ ເີ ປັນຫວົ ໜາ້ື ຄນົ ໃນທານອງດຽວກນັ ຖາ້ື ຄນົ ທ່ ເີ ປັນລະດບັ ຫວົ ໜາ້ື ເປັນຜູທ້ື ່ ມີ ຄີ ວາມອດົ ກນັ້ື , ມຄີ ວາມໄຮດຽງສາ ສຸຂຸ ມ, ຮູເ້ື ຫນັ ຫຼ ໄດຟື້ ັງຫຍງັ ທບີ ່ ຖກໃຈກສະແດງທ່ າທ່ ີໄປເລີຍ ຫຼ ເມ່ ອໄດປ້ື ະສບົ ເຫດການຫຍງັ ທ່ ີຖກໃຈກບ່ ສະແດງຄວາມດໃີ ຈຈນົ ອອກນອກໜາື້ ຮູຈ້ື ກັ ໄວທື້ ່ າ ໄວເ້ື ຂງ້ື ຄນົ ຢ່ າງນໃີື້ ຜໆກຕອື້ ງຍອມຮບັ ວາເປັນຜເື້ ໝາະທຈີ ະເປັນ ຫວົ ໜາ້ື ຄນົ . ເຖງິ ວ່ າຫວົ ໜາື້ ລະດບັ ຕ່ າໆຍງັ ມຄີ ວາມຈາເປັນທ່ ຕີ ອ້ື ງມຄີ ຸນນະທາດາ້ື ນຄວາມອດົ ທນົ ຈະເຈບັ ປ່ ວຍກ່ າວໄປເຖິງ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ສ່ ງິ ເປັນປະມຸກຂອງປະເທດປົກຄອງມະຫາຊນົ ເປັນລາື້ ນໆຄນົ ທ່ ມີ ຄີ ວາມຈາເປັນຢ່ າງຍ່ ງິ ທ່ ຕີ ອື້ ງມຂີ ນັ ຕຄິ ວາມອດົ ທນົ ເປັນອດັ ທະຍາໄສ ເພາະສະນນັື້ ພະພຸດທະເຈາົ້ື ໄດຮື້ ູຂື້ ນັ ຕິ ຄວາມອດົ ທນົ ຫຼ ຄວາມອດົ ກນັື້ ເປັນທດົ ພດິ ລາດຊະທາຂທ້ື ີ 9 ຂອງພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ . ຄວາມອດົ ທນົ ໃນທ່ ນີ ີື້ ພະອງົ ໝາຍເຖງິ ຄວາມອດົ ກນັ້ື ເມ່ ອປະສບົ ສ່ ງິ ທ່ ບີ ່ ຖກໃຈ ກ່ າວຄ ຄນົ ທ່ ປີ ະສບົ ອາລມົ ທ່ ີ ບ່ ຖກໃຈແລວື້ ເກບັ ຄວາມຮູສື້ ກຶ ໄວບື້ ່ ສະແດງອອກ ຫຼ ບ່ ມປີ ະຕກິ ລິ ຍິ າໂຕຕື້ ອບແບບນເີື້ ອນີື້ ວ່ າຜູມື້ ຄີ ວາມອດົ ທນົ . ອນັ ຄວາມອດົ ກນັ້ື ໂດຍບ່ ຍອມໂຕຕ້ື ອບຕ່ ບຸກຄນົ ທ່ ມີ າເຮດັ ໃຫເື້ ກດີ ຄວາມບ່ ພໃຈນມີື້ ຢີ ່ ູ 2 ລກັ ສະນະຄ: ລກັ ສະນະທໜີ ່ ງຶ ອດົ ກນັື້ ບ່ ຍອມຕອບໂຕື້ ເພາະຢາ້ື ນຈະຖກເຮດັ ອນັ ຕະລາຍ ເຊ່ ນັ ຄນົ ບາງຄນົ ເມ່ ອຖກອກີ ຄນົ ໜ່ ງຶ ດູໝ່ ິນກ່ ອດົ ກນັ້ື ໄວ້ື ບ່ ກາ້ື ໂຕຕື້ ອບເພາະຢ້ືານເຂາົ ຈະຕີເອົາ ອັນເນ່ ອງມາຈາກຕົນຕີກບັ ເຂົາບ່ ໄດື້ ຖາື້ ອົດກນັ້ື ໃນ ລັກສະນະນຫີ້ື າໃຊເ້ື ປັນຄຸນນະທາບ່ ເປັນພຽງຄວາມອດົ ກນັ້ື ເພ່ ອໃຫຕ້ື ນົ ລອດພນົ້ື ຈາກຄວາມເດອດຮອ້ື ນຄນົ ທ່ ມີ ີ ຄວາມອດົ ກນັ້ື ໃນລກັ ສະນະນີ້ື ຖາ້ື ຄນົ ທ່ ມີ າດໝູ ່ ນິ ນນັື້ ເປັນຄນົ ອ່ ອນແອກວ່ າຕນົ ແລວ້ື ຕນົ ຄງົ ຈະບ່ ມຄີ ວາມອດົ ທົນແນ່ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 84

ຄງົ ຈະຕອື້ ງຕອບໂຕດ້ື ວື້ ຍວາຈາ ຫຼ ມໄມຢື້ ່ າງແນ່ ນອນ ແຕ່ ເຖງິ ຈະເປັນຄວາມອດົ ທນົ ເພາະຄວາມຢ້ືານກຈງິ ກຍງັ ນບັ ວ່ າເປັນຄວາມອດົ ກນັ້ື ທ່ ມີ ປີ ະໂຫຍດເພາະເຮດັ ໃຫເື້ ລ່ ອງຮາ້ື ຍທງັ ຫຼາຍສະຫງບົ ລງົ . ລກັ ສະນະທສີ ອງ ອດົ ກນັື້ ເພາະຄຸນນະທາເຊ່ ງິ ໝາຍເຖງິ ບຸກຄນົ ຜູຖື້ ກດໝູ ່ ນິ ນນັື້ ມກີ າລງັ ສູງກວ່ າສາມາດຈະເຮດັ ຫຍງັ ຕ່ ຜູນ້ື ນັື້ ກໄດເ້ື ພາະຄນົ ມກີ າລງັ ແຕ່ ກບ່ ເຮດັ ເພາະມຄີ ວາມອດົ ທນົ ໄວພື້ າຍໃນຄວາມອດົ ທນົ ໃນລກັ ສະນະເທ່ າົ ນນັ້ື ທ່ ຮີ ຽກວ່ າການປະພດຶ ທາ. ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ໂດຍປົກກະຕແິ ລວ້ື ເປັນຜູມ້ື ອີ ານາດສາເລດັ ໃນແຜ່ ນດນິ ສະນນັື້ , ຖາ້ື ປະຊາຊນົ ຄນົ ໃດມາຫາ ໃຫເ້ື ສອມເສຍກຽດ ແລະ ພະອງົ ຢັບຢັ້ງື ຄວາມອດົ ກນັ້ື ໄວໄື້ ດຄ້ື ວາມປະພດຶ ຂອງພະອງົ ແບບນເີື້ ອນີື້ ໄດວື້ ່ າມພີ ະຂນັ ຕິ ທາ ແຕ່ ສ່ ວນໃຫຍ່ ແລວື້ ຈະບ່ ມພີ ະລາຊາອົງໃດອົດກນັື້ ໄດໃ້ື ນກລະນີທື້ ່ ຖີ ກຜູຢື້ ່ ູໃຕປື້ ົກຄອງເຮດັ ສງິ ທບີ ່ ຖກໃຈຈະ ປ່ ວຍກ່ າວໄປໃຍເຖງິ ຄນົ ອ່ ນໆ ແມ່ ນແຕ່ ພະໂອລດົ ຂອງພະອງົ ເອງ ບາງຄງັ້ື ຄວາມມອີ ານາດເຮດັ ໃຫລ້ື ມຄວາມເປັນພ່ ລກູ ເລຍີ ຫວາດລະແວງແຕ່ ວ່ າລກູ ຈະແຍ່ ງສມົ ບດັ ແບບເຊ່ ນັ ສມົ ເດດັ ພະສນັ ເພຊນົ ທ່ ແີ ປດ (ຂນົ ຫວຼ ງສອນສກັ ) ຂ່ ຊີ າ້ື ງ ຂາື້ ມບງຶ ໄປຕາມຖະໜົນທີຮັບສ່ ັງໃຫພ້ື ະໂອລົດທັງສອງອງົ ເປັນແມ່ ກອງຖົມບງຶ ໃຫສ້ື າເລັດພາຍໃນໜ່ ງຶ ຄນບັງເອີນ້ື ສູນກາງບຶງມີນາື້ ເລິກຖົມດິນບ່ ແຂງພເວລາຂ່ ີຊາື້ ງມາເຖິງຕີນຊາ້ື ງຢຽບຈມົ ລົງໄປໃນດິນອ່ ອນພະອົງກມຄີ ວາມ ຮູສ້ື ກຶ ພຈິ າກບັ ຫາວ່ າພະໂອລດົ ທງັ ສອງຈະຂາື້ ພະອງົ ເພ່ ອແຍ່ ງຊບັ ສມົ ບດັ ຈ່ ງຶ ຍກົ ຂງາື້ ວຈະຟັນ້ື ລູກ ມແີ ຕ່ ພະໂອລົດ ສອງນອື້ ຍຍກົ ຂງາ້ື ວຂວາງໄວທື້ ນັ ຈ່ ງຶ ລອດຕາຍຕາມທ່ ໄີ ດກ້ື ່ າວມາແລວື້ ນຖີື້ າ້ື ພະໂອລດົ ສອງນອື້ ງຂວາງບ່ ທນັ ພະໂອລດົ ສອງພນີ ອ້ື ງກຄງົ ສະຫວນັ ນາຄດົ ໄປເພາະຄວາມຫວາດລະແວງຂອງພ່ ໄປແລວື້ ນຄີື້ ຄວາມບ່ ຮູຈື້ ກັ ອດົ ກນັ້ື ຢັບຢັ້ືງຂອງ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເອາົ ແຕ່ ໃຈຂອງພະອົງເອງ ເປັນຜນົ ຮາື້ ຍສາື້ ງຄວາມເດອດຮອ້ື ນແມ່ ກະທັງສາຍເລອດຂອງຕົນເອງ ດ່ ງັ ນນັ້ື , ທ່ ພີ ະພຸດທະເຈາົື້ ໄດປ້ື ະທານຂນັ ຕທິ າໃຫເ້ື ປັນທາຂອງພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຈ່ ງຶ ເໝາະສມົ ໂດຍປະການທງັ ປວງ. 11. ອະວໂິ ຣດນະ ຄວາມໜກັ ແໜນ້ື ໃນທາ ນກັ ປາດໃນພະພຸດທະສາສະໜາ ກ່ າວວ່ າ ພະລາຊາທງັ ຫຼາຍນນັື້ ມຄີ າສ່ ງັ ເປັນອາວຸດຄນົ ເປັນຈານວນຫຼາຍເຖງິ ຄວາມສິນ້ື ຊີວິດເພາະພຽງຄາສ່ ັງເພາະເຫດນັນ້ື ໃນຖານະຕາແໜ່ ງພະມະຫາກສັດ ເປັນບິດາຂອງປະຊາຊົນໃນ ແວ່ ນແຄວນ້ື ຈ່ ງຶ ຄວນມຄີ ວາມໜກັ ແໜນ້ື , ບ່ ເຊ່ ອຫຍງັ ງ່າຍໆແມ່ ນພຽງຄາເວາົ້ື ຫຼ ລາບລກັ ພາລະເພາະຫາກວ່ າພະ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດິນແມ່ ນຄນົ ຫູເບ່ າົ , ເຊ່ ອຄນົ ງ່າຍບຸກຄົນຜູຢ້ື ່ ູໃນສານກັ ດຽວກນັ ທ່ ບີ ່ ມກັ ກນັ ກອາດຈະເວົາື້ ໃຫພ້ື ະລາຊາ ປະຫານຊວີ ດິ ຖິມ້ື ເພາະຕາມທາມະດາ ຂາ້ື ລາດສານກັ ມກັ ມຄີ ວາມອດິ ສາບງັ ບຽດກນັ ຄົນໃດພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດິນໂປດ ຄນົ ນນັື້ ຈະຖກພວກລາດສານກັ ດວ້ື ຍກນັ ອດິ ສາ ເມ່ ອເກດີ ຄວາມອດິ ສາແລວ້ື ກ່ ຄດິ ກາຈດັ ວທິ ກີ ານຄດິ ກາຈດັ ກ່ ບ່ ຍາກ ຫຍງັ ເພາະຖາ້ື ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຫູເບາົ ໃຊພ້ື ຽງລມົ ປາກກ່ າວຫາວາຜູນື້ ນັ້ື ຜູນ້ື ຈີື້ ະແຍ່ ງລາດຊະສມົ ບດັ ພຽງເທ່ າົ ນັນ້ື ພະ ລາຊາທ່ ບີ ່ ມຄີ ຸນນະທາກຈະສ່ ງັ ປະຫານຊວີ ດິ ຜູນ້ື ນັື້ ທນັ ທີ ການທ່ ຜີ ູດື້ າລງົ ໃນຖານະເປັນພ່ ຂອງປະຊາຊນົ ແລວ້ື ຈປັ ະຊາ ຊນົ ຜູເ້ື ປັນປະລກູ ໄປລງົ ໂທດທງັ ໆທ່ ເີ ຂາົ ບ່ ມຄີ ວາມຜດິ ການດາລງົ ຕາແໜ່ ງຜູປື້ ົກຄອງລດັ ຂອງຜູນ້ື ນັ້ື ຈະຕອ້ື ງຖກຕາໜິ ວ່ າບກົ ຜ່ ອງ ເພາະຫຍງັ ເພາະບ່ ສາມາດຄຸມື້ ຄອງຊວີ ດິ ຂອງຜູບ້ື ລສິ ຸດໃຫຢື້ ່ ູຢ່ າງມຄີ ວາມສຸກໄດ.້ື ດ່ ງັ ນນັ້ື , ເພ່ ອເປັນຫກຼັ ຄາປະກນັ ໃນຄວາມຜາສຸກຂອງປະຊາຊນົ ທບີ ່ ໃຫໃື້ ຜມາຢມພະໂອດພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຂາ້ື ສດັ ຕູຂອງຕນົ ໄດພື້ ະອງົ ຈ່ ງຶ ວາງຫຼກັ ທາສາຫຼັບຜູເ້ື ປັນພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຂທື້ ີ 10 ໄວວື້ ່ າພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຄວນມຄີ ວາມ ໜກັ ແໜນື້ ບ່ ເຊ່ ອຄາເວາົ້ື ຂອງໃຜງ່າຍໆ. ລກັ ສະນະຂອງຄວາມເປັນຜູໜ້ື ກັ ແໜນ້ື ອກີ ປະການໜ່ ງຶ ຄ ບ່ ສະແດງງອອກເຖງິ ຄວາມຢາກໄດສື້ ່ ງິ ໃດສ່ ງິ ໜ່ ງຶ ຈນົ ເກນີ ໄປ ຫຼ ຈນົ ອອກນອກໜາື້ ຜູເື້ ປັນພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ປວງຊນົ ທງັ ຫາຼ ຍຍກົ ຍອ້ື ງວ່ າເປັ ຜູປ້ື ະເສດີ ຖາ້ື ສະແດງອອກ ຈນົ ເຖງິ ອາການທ່ ເີ ອນີື້ ໃນພາສາຊາວບາື້ ນວ່ າງກ່ ແລວື້ ລາຄາຂອງຄວາມເປັນປະມຸກໜາ້ື ຈະຕກົ ລງົ ໄປ ຫຼ ບາງພະອງົ ບ່ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 85

ໄດເື້ ປັນປະມຸກແຕ່ ມສີ ດິ ທ່ ຈີ ະໄດເື້ ປັນເຊ່ ນັ : ພະໂອລດົ ຂອງກະສດັ ທງັ ຫາຼ ຍຖາ້ື ພະໂອລດົ ສອງຄນົ ໃດສະແດງອອກວ່ າ ຢາກໄດລ້ື າດຊະສມົ ບດັ ຈນົ ເກນີ ໄປມກີ ານກຽມການວາງແຜນເພື່ ອຈະໄດຊື້ ະນະພນີ ອ້ື ງຄນົ ອື່ ນໆ ແລວ້ື ໄດຄ້ື ອງລາດ ຊະສມົ ບດັ ພະໂອລດົ ນນ້ັ ປະຊາຊນົ ຈະບ່ ພໃຈໃຫຂັ້ ນ້ັ ຄອງລາດຊະສມົ ບດັ ແຕ່ ກບຈະສະໜັບສະໜູນຢຸວະລາດທ່ ີ ໜກັ ແໜນື້ ສຸຂຸມບ່ ສະແດງອອກເຖງິ ຄວາມຢາກໄດຈ້ື ນົ ອອກນອກໜາື້ ຢຸວະລາດທມີ ອີ ດທະຍາໄສດ່ ງັ ນຈີື້ ະມໂີ ອກາດ ໄດລື້ າດຊະສມົ ບດັ ຫາຼ ຍກວ່ າທງັ ຜູມື້ ບີ ນຫາກ່ື ຈະມາເຂາົື້ ເປັນພວກໃຫກື້ ານສະໜບສະໜນູ . ໃນສະໄໝກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາມເີ ຫ່ ຼາົ ພະໂອລດົ ຫາຼ ຍພະອງົ ສະແດງອອກເຖງິ ຄວາມຢາກໄດລ້ື າດຊະສມົ ບດັ ແຕ່ ແລວື້ ກບ່ ສມົ ຫວງັ ຜູທ້ື ບີ ່ ສະແດງອອກເພາະມຄີ ວາມໜກັ ແໜນື້ ໝນ້ັ ຄງົ ກບໄດລ້ື າດຊະສມົ ບດັ ແທນທ່ື ໜີ າ້ື ຈະຍກົ ມາສກສາເປັນຕວົ ຢ່ າງ ຄ ໃນແຜ່ ນດນິ ສມົ ເດດັ ພະອນິ ທະລາຊາທລິ າດ ພະມະຫາກະສດັ ລາດບັ ທເີ ຈດັ ແຫ່ ງກຸງສີອະ ຍຸດທະຍາພະອງົ ມພີ ະໂອລດົ ທດິ າຫາຼ ຍອງົ ຄ ແຕ່ ທປີ ະກດົ ໃນພງົ ສາວະດານມີ ສາມອງົ ຄ ເຈາົ້ື ອາື້ ຍພະຍາເປັນອາັ້ ຍເຈາົື້ ຢີພະຍາ ເປັນນອື້ ງອງົ ທສີ ອງເຈາົ້ື ລາມພະຍາເປັນນອື້ ງອງົ ທສີ າມພ່ື ຄງົ ໜກໃຈໃນເລ່ ອງມອບລາດຊະສມົ ບດັ ບ່ ຮູວື້ ່ າຈະ ມອບໃຫລື້ ູກນອື້ ງໃດຄວາມຈງິ ສດິ ທໜິ າ້ື ຈະໄດແື້ ກ່ ເຈາົ້ື ອາື້ ຍພະຍາເພາະເປັນອາ້ັ ຍແຕ່ ເຈາົ້ື ຢີພະຍາກຄງົ ບ່ ຍອມເພາະ ສະແດງອອກເຖງິ ຄວາມຢາກໄດຄື້ ກນຖາ້ື ພະອງົ ຕດສນິ ໃຈໃຫບັ້ ື່ ດາເນນີ ການໃດລາດຊະບຸດທງັ ຫຼາຍຄງົ ຈະຂາື້ ກນ ຕາຍໝດົ ພະອງົ ຈງຕດັ ສນິ ໃຈປະໃຫເ້ື ປັນໄປຕາມຊະຕາກາຫຼງັ ຈາກພະອງົ ສະຫວນັ ນາຄດົ ແລວ້ື . ເມ່ ອຕດັ ສນິ ໃຈແບບນແີື້ ລວ້ື ຈ່ ງຶ ຫາທາງແຍກພະໂອລດົ ທງັ ສາມອອກຈາກກນຄ ໃຫເື້ ຈາົ້ື ອາ້ື ຍພະຍາພະໂອລດົ ສອງອາ້ັ ຍໄປຄອງເມອງສຸພນັ ບຸ ລໃີ ຫເື້ ຈາົ້ື ຢີພະຍາໄປຄອງເມອງແພຣກສລີ າຊາໃຫເ້ື ຈາົື້ ສາມພະຍາໄປຄອງເມອງໄຊ ນາກ. ຖາ້ື ສງເກດແລວື້ ຈະພບົ ວ່ າພະອງົ ໃຫເ້ື ຈາົ້ື ອາື້ ຍພະຍາໄປຄອງສຸພນັ ບຸຣີຄ ກບສງິ ເປັນໃນໃຫເື້ ຈາົ້ື ອາ້ື ຍພະຍາໄດ້ື ເປັນກະສດັ ເພາະໃຫໄື້ ປຄອງເມອງທ່ ໃີ ກທ້ື ສີ ຸດເມ່ ອມຫີ ຍງັ ເກດີ ຂນັ້ ຈະໄດສ້ື ະເດດັ ມາໄດກ້ື ່ ອນຄນົ ອ່ື ນ ແລະ ເມ່ ອພະ ອງົ ສະຫວນັ ນາຄດົ ໃນປີ ຄ.ສ. 1967 ຄວາມກື່ ເປັນຈງິ ຕາມທື່ ພີ ະອງົ ຄາດໄວ້ື ກ່ າວຄ ເຈາົ້ື ອາື້ ຍພະຍາຫວງັ ຈະໄດລ້ື າດ ຊະສມົ ບດັ ຈ່ ງຶ ຍກົ ພນົ ຈາກສຸພນບູລເີ ຂາົ້ັ ມາກຸງສອີ ະຍຸດທະຍາສ່ ວນເຈາົື້ ຢພະຍາກຢາກຈະໄດຄື້ ກນັ ຈ່ ງຶ ຍກົ ພນົ ມາຈາກ ເມອງແພຣກສລີ າຊາເບ່ື ງິ ຄແຕ່ ລະອງົ ໄດຍື້ ກົ ພນົ ມາຄອຍຖາ້ື ຢ່ ູແລວ້ື ກ່ ອນທ່ື ພີ ່ ຈະສະຫວນັ ນາຄດົ ກ່ າວຄເຈາົ້ື ອາ້ື ຍພະຍາ ຍກົ ພນົ ມາຄອຍຖາື້ ຢ່ ູທວີ ດັ ພບພະລາໄຊຕາແຊງບາມະພາວສ່ ວນເຈາົື້ ຢີພະຍາຍກົ ພນົ ມາຊ່ ຸມຢ່ ູທວີ ດັ ໄຊຍະພູມ ທາງ ຕະຫຼາດເຈາົ້ື ພມົ ເມ່ ອພະລາດພ່ ສນິ ພະຊນົ ທງັ ສອງພະອງົ ກຍກົ ພນົ ເຂາົ້ື ໃນເມອງຫວງັ ຈະຊງິ ລາດຊະສມົ ບດັ ແລວື້ ທບັ ທງັ ສອງກໄປພບົ ກນັ ທື່ ເີ ຊງິ ຂວົ ປື່ າຖ່ ານເມ່ ອພບົ ກນັ ແລວ້ື ຄວາມສານກໃນຄວາມເປັນອາ້ັ ຍນອື້ ງບ່ ມເີ ລຍີ ມແີ ຕ່ ຄວາມ ແຄນ້ື ເຄອງທື່ ຄີ ດິ ວ່ າອກີ ຝ່ າຍໜື່ ງຈະມາທາລາຍຄວາມຍງິ ໃຫຍ່ ຂອງຕວົ ເອງພເຫນັ ໜາື້ ກນັ ເທງິ ຄຊາ້ັ ງກຍກົ ງາື້ ວຂນັ້ ຟນ້ັ ກນັ ແລວື້ ກສມົ ຄວາມປາດຖະໜາທງັ ຄ່ື ູຄຄ່ື ຂາດສບົ ຢ່ ູເທງິ ຄຂາ້ື ງທງັ ສອງອງົ . ເມ່ ອຄນົ ທຢີ າກໄດຂ້ື າ້ື ກນັ ຕາຍແລວ້ື ກເຫອຼ ຄນົ ທບີ ່ ສະແດງອອກອງີ ຄວາມຢາກໄດື້ ຄ ເຈາົ້ື ສາມພະຍາ ຂະມນົ ຕີ ທງັ ຫາຼ ຍຈ່ ງຶ ໄປເຊນີ ເຈາົ້ື ສາມພະຍາມາຄອງລາດຊະສມົ ບດັ ເຫດການທງັ ນເີື້ ປັນທ່ ປີ ະຫາຼ ດໃຈຂອງຄນົ ທງັ ຫາຼ ຍ ແລະ ກ ພາກນັ ຄດິ ວ່ າເປັນບດົ ຂອງເຈາົ້ື ສາມພະຍາທ່ ຈີ ະໄດລ້ື າດຊະສມົ ບດັ ຈ່ ງຶ ບນັ ດານໃຫເ້ື ຈາົື້ ອາື້ ຍທງັ ສອງຂາື້ ກນັ ຕາຍໄປເອງ ໂດຍທ່ ເີ ຈາົື້ ສາມພະຍາບ່ ມສີ ່ ິງກີດຂວາງໃນລາດຊະສມົ ບັດເລີຍໃຜຈະຄດິ ຢ່ າງໃດກຕາມຜົນກປາກດົ ວ່ າເຈາົ້ື ສາມ ພະຍາໄດຊ້ື ບັ ສມົ ບດັ ເພາະມຄີ ວາມໜກັ ແໜນື້ ບ່ ຫວງັ ໃນຊບັ ສມົ ບດັ ຈນົ ເກນີ ໄປຖາື້ ພະອງົ ຫວງັ ຊບັ ສມົ ບດັ ແລວື້ ຍກົ ພນົ ມາແຍ່ ງກບັ ເຂາົ ດວ້ື ຍພະອງົ ອາດຈະຖກຂາື້ ສນິື້ ພະຊນົ ໄປກ່ ອນກໄດ້ື ແຕ່ ນເີື້ ຫດການບ່ ໄດເ້ື ປັນແບບນນັ້ື ກເພາະພະ ອງົ ຢ່ ູເສີຍໆປ່ ອຍໃຫເ້ື ຂາົ ແຍ່ ງກນັ ໄປແລວ້ື ຜົນສຸ ດທາ້ື ຍກເປັນຂອງພະອົງນີຄ້ື ຜົນຂອງອະວິໂຣດນະລາດທາ ທ່ ີ ພະພຸດທະເຈາົື້ ປະທານໄວສ້ື າລບັ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ປະຕບິ ດັ . ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 86

12.ບດົ ສະຫຸຼບ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເປັນຄພ່ ຂອງປະຊາຊົນເພາະສະນນັ້ື ເມ່ ອປະຊາຊົນເຊ່ ິງເປັນຄລູກຂອງເຈາົ້ື ແຜ່ ນດິນຄົນໃດ ຍາກຈນົ ບ່ ມຊີ ບັ ຈະລຽື້ ງຊບີ ຜູຢ້ື ່ ູໃນຖານະພ່ ຈ່ ງຶ ຄວນໃຫທ້ື ານແກ່ ຄນົ ເຫ່ ຼາົ ນນັື້ ອນັ ນເີ້ື ປັນລາດຊະທາຂທ້ື ໜີ ່ ງຶ . ພະລາຊາຜູເ້ື ປັນປະມຸກຂອງລດັ ຖາື້ ຫາກບ່ ມສີ ນິ ປະພດຶ ຜດິ ຜາດປະເພນຫີ າທາງໂຍນຄວາມຜດິ ໃຫຜື້ ວົ ຄນົ ອ່ ນ ເພ່ ອຈະແຍ່ ງເອາົ ພນັ ລະຍາຂອງເຂາົ ມາເປັນພນັ ລະຍາ ຫຼ ມອີ ດັ ທະຍາໄສໂຫດຮາື້ ຍຂາື້ ຄນົ ໂດຍບ່ ມເີ ຫດຜນົ ເປັນການ ສາື້ ງຄວາມເດອດຮອື້ ນເຈບັ ແສບໃຫປື້ ະຊາຊນົ ດ່ ງັ ນນັື້ ເພ່ ອປະພດຶ ອງົ ໃຫສ້ື ມົ ຖານະເປັນປະມຸກຈ່ ງຶ ຄວນມສີ ນິ ຫາື້ ປະ ຈາພະອງົ ຂນ້ື ເີ້ື ປັນລາດຊະທາຂທ້ື ສີ ອງ. ພະມະຫາກະສດັ ຜູສ້ື ່ ງົ ເສມີ ລດັ ມໜີ າ້ື ທ່ ບີ າລຸງສຸກໃຫແ້ື ກ່ ປະຊາຊນົ ຖາື້ ປະຊາຊນົ ມຄີ ວາມທຸກເດອດຮອ້ື ນ ໃນ ຖານະພະມະຫາກະສດັ ບາງເທ່ ອຕອ້ື ງບລຈິ າກສ່ ງິ ຂອງມຄີ ່ າຄວນເມອງ ເພ່ ອຄວາມສຸກຂອງມະຫາຊນົ ບາງຄັງື້ ຕອ້ື ງ ຍອມເສຍສະຫຼະຄວາມສຸກຂອພະອງົ ເອງ ເພ່ ອຄວາມສຸກຂອງປະຊາຊນົ ແລະ ບາງເທ່ ອຕອ້ື ງຍອມສະລະຄວາມສຸກ ເພອຄວາມຜາສຸກຂອງປະຊາຊນົ ທ່ ວົ ໄປ ຂນື້ ເີ້ື ປັນລາດຊະທາຂທ້ື ສີ າມ. ອງົ ພະນາລາທປິ ັດ ຜູເ້ື ປັນເຈາົື້ ຊວີ ດິ ປະຊາຊນົ ຄວນມອີ ດັ ທະຍາໄສຊ່ ຕງົ ບ່ ມເີ ລ່ ຫຼຽມກບັ ຜູຢ້ື ່ ູໃຕກື້ ານປົກຄອງເຖງິ ວ່ າຜູຢື້ ່ ູໃຕປ້ື ົກຄອງມແີ ວວແຫ່ ງຄວາມຍງິ ໃຫຍ່ ໃນ ອະນາຄດົ ກຄວນສະໜບັ ສະໜູນດວ້ື ຍຄວາມຈງິ ໃຈນເີ້ື ປັນລາດທາຂທື້ ສີ .ີ ພະພູບານ ຜູເ້ື ປັນເຈາົ້ື ຂອງແຜ່ ນດນິ ມອີ ານາດສູງສຸດໃນລດັ ແມ່ ນຈະເປັນຜູຍ້ື ່ ງິ ໃຫຍ່ ໃນແຜ່ ນດນິ ແມ່ ນຈະເປັນ ທ່ ເີ ຄາົ ລບົ ຍກົ ຍອ້ື ງຂອງປະຊາຊນົ ຫາກພະອງົ ມອີ ດັ ທາາໄສນ່ ມຸ ນວນ, ສຸພາບອ່ ອນໂຍນ, ຄວນເປັນທ່ ປີ ະທບັ ໃຈຂອງ ມວນຊນົ ຢ່ າງສູງສຸດ ດ່ ງັ ນນັ້ື , ພະລາຊາຜູເື້ ປັນປະມຸກລດັ ຈ່ ງຶ ຄວນມຄີ ວາມອ່ ອນໂຍນເປັນນດິ ໄສ ນເີື້ ປັນລາດຊະທາຂື້ ທຫີ າ້ື . ພະມະຫາກະສດັ ຜູເ້ື ປັນເຈາົ້ື ຊວີ ດິ ມະຫາຊນົ ຕອື້ ງປະພດຶ ພະອງົ ໃຫເື້ ປັນທຢີ ້າື ນຂອງຄນົ ທ່ ປີ ະພດຶ ຜດິ ກດົ ໝາຍ ແລະ ວາງພະອງົ ໃຫເ້ື ປັນທ່ ເີ ກງຂາມຂອງຜູກ້ື າລງັ ຈະເຮດັ ຄວາມຜດິ ກດົ ໝາຍການຈະວາງພະອງົ ແບບນນັ້ື ໄດພ້ື ະອງົ ກ ຈະຕອື້ ງຍກົ ຍອື້ ງຄນົ ທ່ ເີ ຮດັ ດີ ແລະ ລງົ ໂທດຄນົ ເຮດັ ຜດິ ໂດຍບ່ ເຫນັ ແກ່ ໜາື້ ໃຜຂນ້ື ເີ້ື ປັນລາດຊະທາຂທື້ ຫີ ກົ . ພະລາຊາຜູມື້ ພີ ະເດດເປັນທຢີ ືາ້ ນກວົ ຂອງມະຫາຊນົ ບ່ ຄວນສະແດງຄວາມໃຈຮາື້ ຍໃຫຄ້ື ດິ ເຖງິ ແລະ ເມ່ ອໃຈ ຮາື້ ຍຢ່ ູບ່ ຄວນສ່ ງັ ລງົ ອາຍາຜູດ້ື ເີ ພາະເມ່ ອພະລາຊາເປັນຄນົ ໃຈຮາື້ ຍແລວື້ ຄວນສາ້ື ງຄວາມທຸກໃຫປ້ື ະຊາຊນົ ດ່ ງັ ນນັ້ື , ພະ ລາຊາຈ່ ງຶ ຄວນປະພດຶ ພະອງົ ບ່ ຄຽດນເີ້ື ປັນລາດຊະທາຂທ້ື ເີ ຈດັ . ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຜູມ້ື ຄີ ຸນນະທາບ່ ຄວນສາື້ ງຄວາມເດອດຮອື້ ນໃຫກື້ ບັ ປະຊາຊນົ ດວື້ ຍການເກບັ ພາສບີ ່ ຄວນສາື້ ງ ຄວາມເດອດຮອ້ື ນໃຫກື້ ບັ ປະຊາຊນົ ດວື້ ຍການຫາຄວາມສະບນັ ເທິງຄວາມທຸກຂອງຄນົ ອ່ ນນເີ້ື ປັນລາດຊະທາຂທື້ ີ ແປດ. ພະລາຊາຜູເື້ ປັນທ່ ຍີ ກົ ຍອ້ື ງຂອງມະຫາຊນົ ຄວນມອີ ັດທະຍາໄສອົດກນັ້ື ຕ່ ເຫດການທ່ ີເກດີ ຂ໊ຶຶນທງັ ຫຼາຍ ເມ່ ອ ປະສບົ ສ່ ງິ ທບີ ່ ຖກໃຈຄວນເກບັ ຄວາມຮູສ້ື ະແດງຮູສ້ື ກຶ ພາຍໃນໃຫປື້ ະກດົ ນເີື້ ປັນລາດຊະທາຂອື້ ເກາົື້ . ພະຈອມນະຣະຊນົ ຄວນເປັນຜູໜ້ື ກັ ແໜນື້ ໃນທາບ່ ເຊອຄນົ ງ່າຍ, ບ່ ເຫນັ ວ່ າສ່ ງິ ທງັ ຫາຼ ຍເປັນຈງິ ພຽງຄາເວາົື້ ຂອງ ບລວິ ານ,ມຈີ ດິ ໃຈທ່ ໝີ ນັື້ ຄງົ , ບ່ ສະແດງຄວາມໂທມະນດັ ເມ່ ອຜດິ ຫວງັ , ບ່ ສະແດງຄວາມພໃຈຈນົ ເກນີ ງາມໃນສ່ ິງທ່ ີ ຢາກໄດື້ ນເີື້ ປັນລາດຊະທາຂທ້ື ສີ ບິ . ຄາຖາມປະຈາບດົ ທີ 4 1. ມເີ ຫດຜນົ ແນວໃດ ພະພຸ ດທະເຈາົື້ ຈ່ ງຶ ໄດບ້ື ັນຍັດການໃຫທ້ື ານເປັນທົກພິຊະລາດທາຂຕ້ື ນົື້ ຂອງພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ໄດອ້ື ະທບິ າຍໃຫເ້ື ຫນັ ຄວາມຈງິ ? 2. ຄນົ ສາມນັ ທ່ ວົ ໄປຜດິ ສນິ ຫາ້ື ຂໃື້ ດຂໜ້ື ່ ງຶ ຫຼ ທງັ ໝດົ ຜູອ້ື ່ ນຈະເບ່ ງິ ວ່ າເປັນຄນົ ຊ່ ວົ ທນັ ທີ ແຕ່ ຖາື້ ພະລາຊາຜດິ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 87

ສນິ ຫາ້ື ຂໃ້ື ດຂໜ້ື ງຶ ຈະບ່ ມໃີ ຜເບ່ ງິ ວ່ າພະອງົ ເປັນຄນົ ຊ່ ວົ ທ່ ານເຫນັ ສນິ ຂໃື້ ດດວື້ ຍທ່ ພີ ະລາຊາໄດເ້ື ຮດັ ຜິດແລວ້ື ຈະຖກຕາໜວິ ່ າເປັນພະລາຊາທຊີ ່ ວົ ຈ່ ງົ ອະທບິ າຍ? 3. ທານກບັ ການບລຈິ າກ ມຄີ ວາມແຕກຕ່ າງກນັ ແນວໃດ? ອະທບິ າຍ 4. ພະລາຊາຈະປະຕບິ ດັ ພະອງົ ແນວໃດ ຈ່ ງຶ ຈະເອນີ້ື ວ່ າຊຕງົ ຕ່ ຜູຢ້ື ່ ູໃຕກ້ື ານປົກຄອງ? ຈ່ ງົ ອະທບິ າຍ 5. ທ່ ານເຫນັ ຄວາມຈາເປັນ ຫຼ ບ່ ວ່ າພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດິນຈະຕອື້ ງມຄີ ວາມສະພາບອ່ ອນໂຍນຖາື້ ເຫັນດວ້ື ຍຈ່ ງົ ອະທບິ າຍໃຫເ້ື ຫນັ ຄວາມຈງິ ວ່ າຄວາມສະພາບອ່ ອນໂຍນມປີ ະໂຫຍດຕ່ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ແນວໃດ? 6. ພະລາຊາຕອື້ ງປະຕບິ ດັ ແນວໃດຈ່ ງຶ ຈະເຮດັ ໃຫພື້ ະອງົ ເປັນທ່ ເີ ກງໃຈຂອງຄນົ ຊ່ ວົ ທງັ ຫຼາຍໃຫກ້ື ານອະທບິ າຍ ຫກຼັ ການປະຕບິ ດັ ? 7. ທ່ ານມຕີ ວົ ຢາງທ່ ພີ ະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ໃຈຈນົ ປະສບົ ຄວາມຫາຍະນະ ຫຼ ບ່ ຖາື້ ມຈີ ່ ງົ ຍກົ ຕວົ ຢ່ າງມາພອ້ື ມ ວຈິ ານ 8. ອາການທພີ ະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ໄດບື້ ຽດບຽນປະຊາຊນົ ມວີ ທິ ຫີ ຍງັ ແດ່ ? ຈ່ ງົ ບອກມາ 9. ຄວາມອດົ ທນົ ອນັ ເປັນລາດຊະທາຂທ້ື ີ 9 ໝາຍເຖງິ ຫຍງັ ? ຈ່ ງົ ອະທບິ າຍພອ້ື ມຍກົ ຕວົ ຢ່ າງຄວາມເສຍຫາຍ ອນັ ເກດີ ຈາກຄວາມບ່ ອດົ ທນົ ຂອງພະລາຊາມາໃຫພື້ ຈິ າລະນາ. 10. ຄວາມໜກັ ແໜນື້ ໃນທາຂອງພະລາຊາ ໝາຍເຖິງ ການປະຕບິ ດັ ແນວໃດ?ຈ່ ງົ ຍກົ ຕວົ ຢ່ າງໃຫເ້ື ຫນັ ເປັນຮູບ ປະທາ. ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 88

ບດົ ທີ 5 ລາດສງົ ເຄາະ ແລະ ກບັ ການປົກຄອງລະບອບປະຊາທປິ ະໄຕ 1. ບດົ ນາທ່ ວົ ໄປ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດິນນອກຈາກຈະຕອື້ ງໄດປ້ື ະພດຶ ໃນທົດພລິ າດຊະທາ ແລະ ບາເພັນຈກັ ກະວກັ 5 ປະການ ແລວ້ື ພະພຸດທະອງົ ຍງັ ໄດວ້ື າງຂບ້ື ນັ ຍດັ ທ່ ເີ ອນີ້ື ວ່ າລາດຄະລງັ ຄະວດັ ຖຸ ໄດແ້ື ປວ່ າ ຫກຼັ ການຢຶດໜຽວນາ້ື ໃຈຂອງປະຊາ ຫຼ ທ່ ໃີ ຊຊື້ ່ ໃນຫວົ ເລ່ ອງວ່ າລາດສງົ ເຄາະອກີ ສ່ ວນໜ່ ງຶ . ກລາດສງົ ເຄາະທເີ ປັນຂປື້ ະຈບິ ັດຂອງພະລາຊາເຫ່ ຼົານເີ້ື ປັນເລ່ ອງກຽວເນ່ ອີ ງກບັ ການປົກຄອງເວາົື້ ຄ ລະບບົ ການປົກຄອງທ່ ຈີ ະອານວຍຄວາມສຸກໃຫປ້ື ະຊາຊນົ ໄດທື້ ່ ວົ ເຖິງນນັື້ ຈະຕອ້ື ງມເີ ຄ່ ອງມທ່ ຊີ ່ ວຍເຫຼອໃນການປົກຄອງ ໃນສະໄໝໂບຮານມາ້ື ເປັນປັດໃຈສາຄນັ ຢ່ າງໝ່ ງຶ ໃນການປົກຄອງມາ້ື ເປັນເປັນສດັ ທ່ ແີ ລ່ ນໄວນນັື້ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ທ່ ວົ ໄປຈ່ ງຶ ຈດັ ກອງທບັ ມາື້ ຂນື້ ມາເປັນໜ່ ວຍຮບົ ເອນີ້ື ວ່ າກອງພນົ ມາ້ື ເປັນໝ່ ງຶ ໃນສຂີ ອງສກີ ອງພນົ ຄ: ກອງພນົ ຊາ້ື ງ, ກອງ ພົນມາື້ , ກອງພົນລົດ ແລະ ກອງພົນຍ່ າງຕີນທັງສກີ ອງພນົ ມທີ ງັ ໝດົ ເປັນໝ່ ຶງກອງທັບເຊ່ ິງໃຊກ້ື ນັ ຢ່ ູໃນສະໄໝໂບ ຮານ. ນອກຈາກໃຊມ້ື າື້ ເປັນກອງທບັ ແລວື້ ມາື້ ຍງັ ໃຊໃື້ ນການສ່ ງົ ຂ່ າວສານໄດວື້ ່ ອງໄວອກີ ດວື້ ຍ ການຂ່ າວສານເປັນ ປະໂຫຍດໃນການປົກຄອງຫຼາຍ ຕວົ ຢ່ າງເຊ່ ນັ ຖາ້ື ມເີ ຫດເດອດຮອື້ ນເກດີ ຂນຶ້ື ແກ່ ປະຊາຊນົ ໃນທອ້ື ງທ່ ຫີ ່ າງໄກເມອງ ຫຼວງ ຖາ້ື ມມີ າ້ື ສ່ ງົ ຂ່ າວສານໃຫພື້ ະລາຊາຮູ ື້ ພະລາຊາຈະໄດເື້ ຮດັ ການກາຈດັ ໄດຢ້ື ່ າງວ່ ອງໄວຄວາມເດອດຮອ້ື ນຂອງ ລາດຊະດອນກ່ ຈະຖກກາຈດັ ໄປຢ່ າງວ່ ອງໄວດວື້ ຍທງັ ນນັື້ ຈ່ ງຶ ກ່ າວວ່ າ ມາ້ື ເປັນເຄ່ ອງມການປົກຄອງທ່ ມີ ປີ ະສດິ ທພິ າບ ຢ່ າງໝ່ ງຶ ການປົກຄອງນນັ້ື ຈດຸ ມຸງ້ື ໝາຍສາຄນັ ຢ່ ູທ່ ປີ ະຊາຊນົ ຖາື້ ປະຊາຊນົ ມຄີ ວາມຮກັ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ກຈະໃຫຄື້ ວາມ ຮ່ ວມມໃນການປົກຄອງການປົກຄອງທ່ ມີ ປີ ະຊາຊນົ ຮ່ ວມມພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຄວນຈະປະສບົ ຄວາມສາເລດັ ໃນການ ປົກຄອງການປະສບົ ຄວາມສາເລດັ ໃນການປົກຄອງກຄ ປະຊາຊນົ ທຸກໝ່ ເູ ຫ່ ຼາົ ມຄີ ວາມສະຫງບົ ສຸກທງັ ນນັ້ື ການທ່ ພີ ະ ເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ມຸງ້ື ຫວງັ ທ່ ຈີ ະໃຫກ້ື ານປົກຄອງປະສບົ ຄວາມສາເລດັ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອ້ື ງມວີ ທິ ກີ ານເກ່ ຍກອມຊາວ ປະຊາໃຫຍ້ື ອມຮບັ ນບັ ຖໃນພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເມອຊາວປະຊາຊນົ ຍອມຮບັ ນບັ ຖ ຫຼ ມເີ ຮດັ ໃນພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ແລວ້ື ຄວາມສາເລດັ ໃນຂນຶ້ື ຕອນການປົກຄອງອນໆກຈະຕາມມາ. ອກີ ຢ່ າງໜ່ ງຶ ຄນົ ເຮາົ ນນັ້ື ຖາ້ື ຄດິ ຈະໄປເກ່ ຍກອມໃຜໃຫເ້ື ຂາົ ຍອມຮບັ ນບັ ຖຂນັື້ ທາອຄິ ນົ ເກ່ ຍກອມຈະຕອື້ ງເປັນ ຄນົ ທ່ ມີ ສີ ະເໜໃນຕວົ ເປັນຂນັື້ ຕນົື້ ກ່ ອນ ສະເໜຂນັ້ື ຕນົ້ື ກຄຄວາມປະພດຶ ດ,ີ ຄວາມປະພດຶ ດທີ ່ ທີ ຸກຄນົ ຍອມຮບັ ຈະ ເຮດັ ໃຫເື້ ປັນຜູທື້ ່ ຄີ ນົ ອ່ ນເຄ່ າົ ລບົ ເມ່ ອເຄາົ ລບົ ແລວ້ື ເຂາົ ກ່ ຍອມຮບັ ຟັງກງົ ກນັ ຂາ້ື ມຄນົ ທ່ ເີ ປັນຜູປື້ ົກຄອງຖາື້ ປະພດຶ ບ່ ມດີ ີ ກດົ ຂ່ ຂີ ່ ມົ ເຫງັ ປະຊາຊນົ ປະຊາຊນົ ກ່ ຈະບ່ ເຄາົ ລບົ ເມ່ ອເຕາົ ລບົ ແລວ້ື ເຂາົ ກຍອມຮບັ ຟັງຄາເວາົ້ື ຂອງຜູປ້ື ົກຄອງນນັື້ ເມ່ ອ ຜູຢ້ື ່ ູໃຕກ້ື ານປົກຄອງບ່ ຍອມຮບັ ໃນນາຄາຂອງຜູປ້ື ົກຄອງ. ຜູປ້ື ົກຄອງກຈະບ່ ມສີ ະເໜ່ ທ່ ຈີ ະເປັນຕນົື້ ເຫດກ່ ໃຫເື້ ກດີ ຄວາມຮ່ ວມມ ດ່ ງັ ນນັ້ື , ເມ່ ອຫງຼັ ຄວາມຮ່ ວມມຈາກປະ ຊາຊນົ ຜູປື້ ົກຄອງ ຄ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອື້ ງມຄີ ວາມປະພຶດດເີ ປັນບ່ ວງຄ່ ອງໃຈຊາວປະຊາ ນອກຈາກມຄີ ວາມ ປະພດຶ ດແີ ລວ້ື ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອ້ື ງມພີ ະວາຈາເປັນທ່ ດີ ດູ ດມຄນົ ຟງັ ດວື້ ຍ ຄນົ ຈ່ ງົ ຈະມກີ ຄວາມປະທບັ ໃຈໃນອງົ ປະກອບພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ກງົ ກນັ ຂາື້ ມຖາ້ື ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ມວີ າຈາບ່ ຖກໃຈຂອງປະຊາຊນົ ຄວາມປະທບັ ໃຈກຈະບ່ ມີ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 89

ເມ່ ອບ່ ມຄີ ວາມປະທບັ ໃຈຄວາມຮ່ ວມມຮ່ ວມໃຈເພ່ ອຊ່ ວຍເຫຼອການປົກຄອງຂອງພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ກບ່ ມເີ ມ່ ອປະຊາ ຊນົ ບ່ ຮ່ ວມມໃນການປົກຄອງ ຫຼ ຮ່ ວມມນອ້ື ຍໆຄວາມສະຫງບົ ສຸກກ່ ຈະບ່ ຄ່ ອຍຈະມີ ຫຼ ມຢີ ່ ູດວື້ ຍກບ່ ທ່ ວົ ເຖງິ ຄນົ ມີ ອນັ ຈະກນິ ຈະມ່ ງັ ມສີ ຸກ ສ່ ວນຄນົ ຈນົ ຈະຖກບຽດບຽນທງັ ຈາກທາງຄນົ ຂອງພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ແລະ ຈາກໂຈນຜູຮ້ື າ້ື ຍ ດ່ ງັ ນນັ້ື , ການທ່ ພີ ະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈະປົກຄອງບາື້ ນເມອງໃຫປື້ ະຊາຊນົ ຢ່ ູສຸກໄດຈື້ ະຕອ້ື ງມຂີ ປື້ ະຕບິ ດັ ທທີ ່ ານເອນີື້ ວ່ າລາດສງົ ເຄາະ 5 ປະການຄ: 1. ອດັ ສະເມທະ ມປີ ີຊາໃນການບາລຸງມາ້ື ເປັນຕນົ້ື 2.ປຸຣສິ ະເມທະ ມປີ ີຊາໃນການ ເກ່ ຍກອມຄນົ 3. ສມັ ມາປາສະ ມອີ ດັ ທະຍາໄສຄບ່ ວງຄ່ ອງໃຈຄນົ 4. ວາດເປຍຢະ ມວີ າຈາເປັນທດີ ູດດ່ ມ 5.ນຣິ ດັ ຄລະ ປົກຄອງບາ້ື ນເມອງໂດຍບ່ ມລີ ມິ ສລກັ 2. ອດັ ສະເມທະ ມປີ ີຊາໃນການບາລຸງມາ້ື ເປັນຕນົື້ ໂດຍຄວາມໝາຍຂອງຄາສັບອັດສະ ແປວາ ມາື້ , ເມທະ ແປວ່ າສະຫຼາດ ທັງໝົດອັດສະເມທະ ແປວ່ າ ສະຫາຼ ດໃນເລ່ ອງ ມາື້ ຄວາມຈງິ ບ່ ແມ່ ນຈະໃຫບື້ າລຸງສະເພາະມາ້ື ແຕ່ ໃຫບ້ື າລຸງສດັ ອ່ ນຄ ຊາ້ື ງ, ໂຄ ເປັນຕນົື້ ດວື້ ຍແຕ່ ຍກົ ມາ້ື ເປັນປະທານ ພະຈະຣິຍະວດັ ຂນື້ ີື້ື້ ເປັນອງົ ປະກອບສ່ ວນໜ່ ງຶ ໃນການປົກຄອງເພາະພາຫະນະເປັນຕນົ້ື ວ່ າຊາື້ ງ, ມາ້ື ແລະ ໂຄ ໃຫສື້ າລບັ ການປົກຄອງບາ້ື ນເມອງ ເມອງໃດມຊີ າ້ື ງທ່ ພີ ກິ ານ ຫຼ ມຊີ າ້ື ງ ອ່ ອນແອເມ່ ອໃຫຊື້ າື້ ງຢ່ າງນນັ້ື ເຮດັ ສງົ ຄາມ ຄງົ ຈະສູຮ້ື ບົ ເຂາົ ບ່ ໄດເ້ື ມອງໃດມມີ າື້ ທ່ ບີ ່ ມສີ ມີ ແລ່ ນບ່ ໄວເວລາມລີ າດຊະການດ່ ວນ ເມ່ ອໃຊມື້ າ້ື ປະເພດ ນນັ້ື ຂ່ າວດ່ ວນກ່ ຈະເປັນຂ່ າວລ່ າຊາື້ ເມ່ ອເປັນຂ່ າວລ່ າຊາື້ ກບ່ ທນັ ຕ່ ການແກໄື້ ຂສະຖານການ ເມອງໃດມໂີ ຄທ່ ອີ ່ ອນແອ ເມ່ ອໃຫໂື້ ຄນນັ້ື ໄປໄຖນາກໄດເື້ ຂາົື້ ບ່ ຫຼາຍ ຫຼ ຣີດນມົ ຈາກແມ່ ໂຄທບີ ່ ສົມບູນນາື້ ນມົ ຈາກໂຄເຊ່ ນັ ນນັື້ ຄວນໄດລື້ ົດ ແລະ ປະໂຫຍດບ່ ດໃີ ນທາງກງົ ກນັ ຂາື້ ມຖາື້ ສດັ ພາຫະນະທ່ ສີ ມົ ບູນຄວນເປັນປະໂຫຍດຕ່ ການໃຊສ້ື ອື້ ຍເວາົື້ ຄ ຖາ້ື ມີ ຊາ້ື ງທ່ ສີ ມົ ບູນແຂງແຮງຄວນຈະມຄີ ວາມໝນັ້ື ໃຈໃນການເຮັດສົງຄາມເມ່ ອມມີ າື້ ທ່ ແີ ລ່ ນໄວແຂງແຮງອດົ ທົນຕ່ ການ ເດນີ ທາງ ເມ່ ອມລີ າດຊະການດ່ ວນທ່ ຕີ ອ້ື ງແກໄ້ື ຂໃຫທື້ ນັ ທ່ ວງທ່ ກີ ານໃຊມື້ າ້ື ຝີຕນີ ໄວຄວນຈະທນັ ຕ່ ເຫດ ການຖາ້ື ມີ ໂຄ ຫຼ ແມ່ ໂຄທ່ ແີ ຂງແຮງເມ່ ອໃຫໂ້ື ຄໄຖນາກຈະໄດເື້ ນອື້ ທ່ ີປູກເຂາົື້ ຫຼາຍ ຫຼ ຖາື້ ຮດີ ນມົ ຈາກແມ່ ໂຄທສີ ມົ ບູນກຈະ ໄດນື້ າ້ື ນມົ ທ່ ສີ ມົ ບູນຊາວເມອງທ່ ດີ ່ ມນມົ ທ່ ສີ ມົ ບູນກຈະມກີ າລງັ ສມົ ບູນເມ່ ອຊາວເມອງທຸກຄນົ ມກີ າລງັ ສມົ ບູນກຈະ ເຮດັ ໃຫບື້ າື້ ນເມອງມກີ າລງັ ໃນດາ້ື ນການປົກຄອງ, ມກີ າລງັ ໃນດາ້ື ນການະພດັ ທະນາປະເທດ ເປັນຕນົ້ື . ເພາະເຫດຜນົ ສບເນ່ ອງດ່ ງັ ກ່ າວມານີື້ ເຫດຂທ້ື າອດິ ຂອງຄວາມຈະເລນີ ຮຸ່ ງເຮອງຂອງປະເທດໃນສະໄໝບູຮານ ຈ່ ງຶ ຢ່ ູທ່ ກີ ານບາລຸງຊາ້ື ງ, ມາ້ື ເປັນຕນົື້ ໃຫມື້ ກີ າລງັ ໃນຖານະທ່ ເີ ປັນຜູປ້ື ົກຄອງແຜ່ ນດນິ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈ່ ງຶ ຕອ້ື ງຮບັ ຜດິ ຊອບໃນການເບ່ ງີ ແຍ່ ງພາຫະນະໂດຍທາງປະຕບິ ດັ ແລວື້ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ບ່ ຈາເປັນຈະຕອື້ ງໄປເບ່ ງິ ແຍງດວື້ ຍພະອງົ ເອງພຽງແຕ່ ໃຊລ້ື າດຊະການບຣິພານໄປລຽື້ ງດູເທ່ າົ ນນັື້ ຖາມວ່ າເມ່ ອພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ພຽງໃຊໃ້ື ຫຄື້ ນົ ລຽື້ ງດູຊາື້ ງ, ມາ້ື ເທ່ າົ ນນັ້ື ເຫດໃດຕອ້ື ງໃຊຄື້ າວ່ າ ມພີ ະປະຣີຊາໃນການບາລຸງມາື້ ເປັນຕນົື້ ດວື້ ຍເລ່ າົ ຕອບວ່ າທ່ ຕີ ອື້ ງໃຊຄື້ າວ່ າມພີ ະປະຣີ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 90

ຊາໃນການບາລຸງມາ້ື ກ່ ເພາະວ່ າໃນຖານະທ່ ເີ ປັນຜູປ້ື ົກຄອງນນັ້ື ຈະໃຫໃື້ ຜໃຊໄ້ື ປເຮດັ ໜາື້ ທ່ ຫີ ຍງັ ພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຈະ ຕອ້ື ງພຈິ າລະນາດວ້ື ຍວ່ າ ຄນົ ຄນົ ນເີື້ ໝາະສມົ ແກວຽກນີ້ື ຫຼ ບ່ ການເລອກຄນົ ມາເຮດັ ໃຫເື້ ໝາະສມົ ແກ່ ວຽກຄວນຈະ ເຮດັ ໃຫໄ້ື ດລ້ື າດຊະການແຕ່ ຖາ້ື ໃຫຄື້ ນົ ບ່ ເໝາະແກ່ ລາດຊະການງານກບ່ ສາເລດັ ເລຍີ ຫາຍຕ່ ລາດຊະການເພາະພະລາ ຊາຕອ້ື ງໃຫຄື້ ນົ ໃຫເື້ ໝາະໃນການບາລຸງຊາ້ື ງມາ້ື ພາຫະນະນນັື້ ເອງ ພະພຸດທະອງົ ຈ່ ງຶ ໃຫຄ້ື າວາ ພະລາຊາຕອື້ ງມພີ ະປະຣີ ຊາໃນການບາລຸງມາື້ ເປັນຕນົ້ື . ຄວາມຈງິ ຄາວ່ າ ກດັ ສະເມທະນີ້ື ຄວາມໝາຍເດມີ ບ່ ໄດໝ້ື າຍເຖງິ ການບາລຸງມາ້ື ຕາມທ່ ກີ ່ າວມາຂາື້ ງເທ່ ງິ ແຕ່ ໝາຍເຖິງ ການເຮດັ ພທິ ປີ ະກາດຄວາມເປັນຈກັ ກະພັດຂອງພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດິນຜູປ້ື າດຖະໜາຈະຂະຫຍາຍດິນແດນ ຕາມຄະຕປິ ະເພນຂີ ອງສາດສະໜາພາມ ກ່ າວຄ ໃນສະໄໝບູຮານປະເທດອນິ ເດຍພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ແຕ່ ລະປະເທດ ຈະມທີ ່ ປີ ຶກສາປະຈາພະອງົ ຄຢ່ ູຕາແໜ່ ງໜ່ ງຶ ເອນີ້ື ວ່ າ ປຸໂລຫດິ , ອາມາດຕາແໜ່ ງນມີ້ື ໜີ າ້ື ທ່ ໃີ ຫຄ້ື າປຶກສາ ຫຼ ແນະນາ ການປົກຄອງແກ່ ພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຜູຈື້ ະດາລງົ ຕາແໜ່ ງນພິື້ ະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອື້ ງເລອກຈາກຜູທ້ື ່ ຈີ ບົ ການສກຶ ສາໃນຄາ ພພີ ະເວດ. ຄາພພີ ະເວດ ເປັນຄາພທີ າງສາດສະໜາພາມ ແລະ ໃນຄາພພີ ະເວດນນັື້ ຈະມຄີ າສອນໃນການດາເນນີ ຊວີ ດິ ທ່ ີ ເໝາະທຄີ ວນຕ່ າງໆແມແື້ ຕ່ ໃນໜາື້ ທ່ ຂີ ອງພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອ້ື ງດາເນນີ ໄປແນວໃດຄາພພີ ະເວດກ່ ກ່ າວໄວ້ື ໂດຍທ່ ີ ສຸດແມ່ ນພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ອົງໃດປາດຖະໜາຈະເປັນພະເຈາົ້ື ຈກັ ພດັ ໃນຄາພພີ ະເວດກ່ ກ່ າວໄວຄ້ື ກນັ ເຊ່ ງິ ເມ່ ອທ່ ານ ປຸໂລຫດິ ສກຶ ສາມາແບບນຈິ້ື ່ ງົ ຈາເປັນຢ່ ູເອງທ່ ຈີ ະຕອື້ ງແນະນາການປະກາດຄວາມເປັນພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ຕາມພທິ ທີ ່ ີ ໄດສ້ື ກຶ ສາມາ ທ່ ານປຸໂລຫດິ ແນະນາພທິ ປີ ະກາດຄວາມເປັນພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ແນວໃດທ່ ານປຸໂລຫດິ ແນະນາການປະ ກາດການເປັນພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ວ່ າຈະຕອ້ື ງຄດັ ເລອກມາື້ ທ່ ໄີ ດລ້ື ກັ ສະນະຕາມຕາລາມາ້ື ທ່ ຄີ ດັ ເລອກແລວື້ ຈະໄດນື້ າມ ວ່ າມາ້ື ອຸປະການໃນຂະນະດຽວກນັ ພະລາຊາຜູຈ້ື ະເຮດັ ພທິ ນີ ຈີ້ື ະຕອື້ ງກະກຽມກອງທບັ ໄວພ້ື ອ້ື ມເມ່ ອໄດກື້ ດົ ແລວ້ື ພະ ລາຊາ ອງົ ນນັື້ ຈະເຮດັ ພທິ ປີ ອຍມາື້ ອຸປະການພອື້ ມມກີ ອງທບັ ຕາມໄປດວື້ ຍ ເມອມາ້ື ອຸປະການຜ່ ານເມອງໃດຖາ້ື ພະ ເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ໃນເມອງນນັື້ ຕອື້ ງການຈະຕ່ ສູກື້ ບັ ຜູຈື້ ະປະກາດຄວາມເປັນຈກັ ພດັ ຈະຕອ້ື ງຈບັ ມາ້ື ນນັ້ື ໄວເື້ ມ່ ອມາ້ື ອຸປະ ການຖກຈບັ ກອງທບັ ທ່ ຕີ າມໄປຈະເຮດັ ສງົ ຄາມກບັ ກອງທບັ ຂອງເມອງນນັື້ ທນັ ທ່ ຖີ າ້ື ກອງທບັ ເຈາົື້ ຖ່ ຶນພ່ າຍແພຕື້ ອ້ື ງ ຍອມຮບັ ຄວາມເປັນຈກັ ກະພດັ ຂອງພະລາຊາຜູເື້ ປັນເຈາົ້ື ຂອງມາ້ື ອຸບປະການ ແຕ່ ຖາ້ື ກອງທບັ ທ່ ຕີ າມມາ້ື ອຸປະການໄປ ພ່ າຍແພສື້ ງົ ຄາມກ່ ຕອື້ ງເປັນກນັ ເລກີ ລມົ້ື ການເຮັດພທິ ອີ ັດສະເມທະ ເຫດຜນົ ທ່ ຕີ ອື້ ງເລກີ ກ່ ບອກຢ່ ູໃນຕວົ ແລວື້ ວ່ າ ເປັນໃຫຍ່ ບ່ ໄດແື້ ລວ້ື ເພາະຖກປາບເລຍີ ແຕ່ ຕນົ້ື ເຂາົ ອງົ ດຽວກນັ ຖາ້ື ມາ້ື ອຸປະການຜ່ ານເມອງໃດ ແລະ ຖາ້ື ເມອງນນັ້ື ບ່ ມີ ກາລງັ ພກບ່ ຄວນໄປແຕະຕອື້ ງມາ້ື ອຸປະການຕອ້ື ງປ່ ອຍໃຫມ້ື າື້ ຜ່ ານໄປ ແລະ ເຮດັ ການຕອື້ ນຮບັ ກອງທບັ ທ່ ຕີ າມມານນັ້ື ຢ່ າງດີ ການເຮດັ ແບບນນັື້ ກເທ່ າົ ກບັ ຍອມຮບັ ໄດຄື້ ວາມເປັນຈກັ ກະພດັ ຂອງເຈາົ້ື ຂອງມາື້ ອຸປະການນນັ້ື ເອງ. ເມ່ ອມາ້ື ອຸປະການຜ່ ານເມອງຕ່ າງໆທຸກທດິ ໂດຍປາດສະຈາກຜູຂ້ື ດັ ຂນື້ ແລວ້ື ກ່ ນາມາ້ື ອຸປະການຕວົ ນນັ້ື ມາເຮດັ ການຂາື້ ບູຊາຢັນທ່ ເີ ມອງຫຼວງເມ່ ອເຮດັ ພທິ ຂີ າ້ື ມາື້ ອຸປະການບູຊາຢັນສາເລດັ ແລວື້ ກ່ ຖວ່ າພະລາຊາພະອງົ ນນັ້ື ເປັນພະ ເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ແລວ້ື . ພທິ ກີ ານດ່ ງັ ກ່ າວເຮາົ ຈະພບົ ວ່ າເປັນພທິ ທີ ່ ລີ ຽນແບບໄປຈາກການປະກາດຄວາມເປັນພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ຕາມທ່ ີ ໄດກ້ື ່ າວມາແລວື້ ໃນບດົ ທສີ າມເວາົື້ ຄ ໃນການປະກາດຄວາມເປັນຈກັ ກະພດັ ທ່ ກີ ່ າວມາແລວ້ື ນນັ້ື ພະເຈາົື້ ຈກັ ກະພດັ ຜູື້ ມບີ ຸນຍາທກິ ານຈະສະເດດັ ໄປທາງອາກາດພອື້ ມກອງທບັ ດວ້ື ຍອານາດຂອງຈກັ ແກວ້ື ເຊ່ ງິ ເປັນຈກັ ລະລດັ ນະຄ່ ູບຸນເມ່ ອ ກອງທບັ ເຫາະໄປເຖງິ ປະເທດໃດປະເທດເຫ່ ຼາົ ນນັື້ ຈະຍອມຢ່ ູໃຕອ້ື ານາດຂອງພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ຕາມລາຍລະອຽດທ່ ີ ໄດກ້ື ່ າວມາແລວ້ື ຕ່ ມາຜູທ່ ຈີ ະເປັນພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ດວ້ື ຍບາລະມຂີ ອງຈກັ ແກວ້ື ບ່ ມແີ ລວ້ື ທາງຜູນື້ າສາສາໜາພາມຈ່ ງົ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 91

ສາື້ ງພທິ ປີ ະກາດຄວາມເປັນຈກັ ກະພດັ ແບບມະນຸດໂດຍໄດສ້ື ວ່ າອດັ ວະເມດຄໃຊມ້ື າື້ ແທນຈກັ ແກວື້ ສ່ ວນກອງທບັ ກ່ ຍ່ າງຕນີ ຕາມມາ້ື ໄປ ບ່ ຄພະເຈາົ້ື ຈກັ ກະພດັ ແທໆື້ ທ່ ພີ ະອງົ ເຂາົ ພອ້ື ມກອງທບັ ເຫາະໄປທາງອາກາດ. ແນວໃດກຕາມ ພທິ ກີ ານທ່ ສີ າສາໜາພາມການດົ ໃຫເ້ື ຮດັ ການຂາື້ ມາ້ື ອຸປະການນນັ້ື ເປັນພທິ ທີ ່ ພີ ະພຸດທະອງົ ຮບັ ບ່ ໄດດ້ື ່ ງັ ນນັື້ ເມ່ ອພະພຸດທະອງົ ຕອ້ື ງການຈະປ່ ຽນຈາກພທິ ທີ ່ ໂີ ຫດຮາ້ື ຍມາເປັນພທິ ລີ າຊານເຸ ຄາະ ຫຼ ລາດສງົ ເຄາະ ຈ່ ງຶ ການດົ ເປັນຂທື້ ໜີ ່ ງຶ ຂອງລາດສງົ ເຄາະວ່ າພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອື້ ງມພີ ະປິຊາໃນການບາລຸງລຽ້ື ງມາ້ື ເປັນຕນົ້ື ທງັ ນເີ້ື ພ່ ອ ປະໂຫຍດແກ່ ທາງລາດຊະການໃນການທ່ ມຊີ າື້ ງ, ມາື້ ຕຸຍື້ ພດີ ງີ າມມາຮບັ ໃຊອ້ື ກີ ທງັ ເປັນການປອື້ ງກນັ້ື ຜນົ ເສຍີ ອັນເກດີ ຈາກການບາລຸງລຽື້ ງຊາ້ື ງ, ມາ້ື ບ່ ດໄີ ປໃນຕວົ ດວ້ື ຍ ເພ່ ອຊໃີື້ ຫເ້ື ຫນັ ຕວົ ຢ່ າງຂອງການບາລຸງຊາ້ື ງ, ມາື້ ທ່ ບີ ່ ດີ ຈ່ ງຶ ຂຍ້ື ກົ ເລ່ ອງການລຽງຊາ້ື ງທ່ ປີ າກດົ ໃນພງົ ສາວດານເມອງເໜອຈນົ ສາື້ ງຄວາມເດອດຮອື້ ນຫຼາຍຝ່ າຍມາສກຶ ສາເປັນແນວຄິດຕ່ ໄປ. ເມ່ ອເຈາົື້ ຊາຢຍອນິ ທອນວຊິ ະຍານນົ ໄດປື້ ົກຄອງເມອງຊຽງໃໝ່ ທ່ ານໄດເື້ ລອກເຈາົື້ ຍງິ ທບິ ຍະເກດເປັນພນັ ລະ ຍາຂອງພະອົງທ່ ານເປັນຄົນເຈາົື້ ໂທສະມນີ ໄິ ສເອົາແຕ່ ໃຈຕົນເອງມຫີ ຍງັ ທບີ ່ ຖກໃຈບ່ ເຄີຍຈະອດົ ກນັື້ ເອາົ ໄວື້ ຕອ້ື ງ ສະແດງອອກມາຕງົ ໆແມ່ ນການສະແດງອອກມານນັື້ ຈະເຮດັ ໃຫຄື້ ນົ ອ່ ນຫວົ ຂາດພະນາງນາງກ່ ບ່ ເວນັື້ ຊາວເມອງຊຽງ ໃໝ່ ເອນີື້ ເຈາົື້ ເມອງວ່ າພ່ ເຈາົ້ື ຊວີ ດິ ອນິ ທອນວຊິ ະນານນົ ແລະ ເອນີ້ື ພະຊາຢາຂອງພະອງົ ວ່ າເຈາົື້ ແມ່ ທບິ ຍະເກດ. ເຈາົ້ື ແມ່ ທບິ ຍະເກດມຊີ າ້ື ງພະທ່ ນີ ່ ງັ ເຊອກໜ່ ງຶ ນາມວ່ າ ພງັ ແມ່ ຄາປິວ ຊາື້ ງເຊອກນເີ ຈາົື້ ແມ່ ໃຫຄ້ື ນົ ນາໄປລຽ້ື ງໄວື້ ໃກຊື້ າຍແດນລາພູນ ຊາ້ື ງແມ່ ຄາປິວມນີ ໄິ ສຄເຈາົ້ື ນາຍຂອງຕນົ ຄ ເກເລ, ຮາ້ື ຍ ແລະ ດຸຣາື້ ຍ ມໜ້ື ່ ງຶ ຊາື້ ງເຊອກນຍີ້ື ່ າງ ຫຼນິື້ ຢ່ ູປ່ າ ເປັນຂະນະດຽວກບັ ຍງິ ຊາວບາື້ ນອອກມາເກບັ ຟນື້ , ເກບັ ຜກັ ກາລງັ ລມົ ກນັ ສະໜຸກສະໜານໃນບລເິ ວນນນັ້ື ແມ່ ຄາປິວຄງົ ຈະບ່ ສບົ ອາລມົ ໃນຄວາມສະໜຸກສະໜານຂອງມະນຸດຈ່ ງຶ ແລ່ ນໄລ່ ຊາວບາ້ື ນເຫ່ ຼາົ ນນັື້ ແຕກໄປຄົນລະ ບ່ ອນລະທາງມສີ າວເຄາະຮາ້ື ຍຢ່ ູຄນົ ໜ່ ງຶ ແລ່ ນໜີຊາ້ື ງໄປສະດຸດລມົື້ ລງົ ແມ່ ຄາປິວຈງຢຽບຕາຍຢ່ ູທ່ ນີ ນັື້ ເອງຊາວບາ້ື ນ ເຂດນນັ້ື ເມ່ ອຮູຂ້ື ່ າວຊາື້ ງອາລະວາດ ກ່ ພາກນັ ອອກມາໄລ່ ຊາ້ື ງເຊອກນນັ້ື ແມ່ ຄາປິວຈ່ ງຶ ແລ່ ນເຂາົື້ ໄປອາລະວາດໃນຫມ່ ູ ບາ້ື ນໃນອານາເຂດຂອງເມອງລາພູນ ເຊ່ ງິ ມເີ ຈາົື້ ຫຼວງລາພູນເປັນເຈາົື້ ເມອງປົກຄອງຢ່ ູ. ເຈາົື້ ຫຼວງລາພູນນນັ້ື ມລີ າດຊະບຸດສອງອົງ ຄ ເຈາົື້ ນອື້ ຍພນົ ຫມົ ກບັ ເຈາົ້ື ອິນຕະສາລັບເຈາົື້ ນອ້ື ຍພອນຫມົ ນນັ້ື ເປັນເຈາົ້ື ຊາຍທບີ ່ ຖພະອງົ ມກັ ມາສນົ ທະນາວສິ າສະກບັ ຊາວບາ້ື ນຢ່ ູເປັນປະຈາເພາະເຫດທມີ ກັ ມາຢື້ຽມຊາວບາ້ື ນນນັ້ື ເອງ ເຈາົ້ື ຊາຍຈ່ ງຶ ໄປພບົ ສາວງາມຊາວບາື້ ນຄນົ ໜ່ ງຶ ມນີ າມວ່ າ \"ບວົ ຕອງ\" ເຊ່ ງິ ເປັນກຸນສະຕເີ ຢົາໄວທ່ ໜີ າື້ ຮກັ ບວົ ຕອງ ຊ່ ວຍພ່ ແມ່ ຕ່ າແຜ່ ນຕ່ າຫກູ ຕາມແບບສະບບັ ຂອງກຸນສະຕສີ ະໄໝນນັ້ື ຂາື້ ງຝ່ າຍເຈາົ້ື ຊາຍນອື້ ຍພອນຫມົ ກມາ ແອວ ສາວ ຄ ບວົ ຕອງຢ່ ູເກອບທຸກມ ື້ ແລະ ມທ້ື ່ ເີ ກດີ ເລ່ ອງນນັື້ ເຈາົ້ື ຊາຍນອື້ ຍພອນຫມົ ກາລງັ ລມົ ກບັ ບວົ ຕອງຢ່ ູທ່ ໂີ ຮງຕ່ າ ແຜ່ ນໃນຫມ່ ບູ າື້ ນໜອງຂາ້ື ງຄນເຊ່ ງິ ເປັນຫມ່ ູບາ້ື ນຂອງບວົ ຕອງ ແລະ ໃນມນ້ື ນັ້ື ຊາ້ື ງຫວຼ ງກອາລະວາດມາເຖງິ ຫມ່ ູບາ້ື ນ ໜອງຂາື້ ງຄນມນັ ທາລາຍເຫາຼົື້ ເຂາົ້ື ຂອງຊາວບາື້ ນໜອງຂາ້ື ງຄນໄປຫຼາຍຫງຼັ ຊາວບາື້ ນກ່ ແຕກຕນບອກຂ່ າວກນັ . ພໄດຂື້ ່ າວຊາື້ ງເກເລເຈາົື້ ຊາຍບ່ ຊກັ ຊາື້ ຍບິ ດາບແລ່ ນອອກຈາກບາ້ື ນສາວຄນົ ຮກັ ກງົ ໄປທ່ ຊີ າ້ື ງເກເລອາລະວາດ ຢ່ ູ. ເມອເຫນັ ຊາ້ື ງອາລະວາດບ່ ເລອກໜາື້ ເພ່ ອປອ້ື ງກນັ ຊບັ ສນິ ຂອງຊາວບາື້ ນ ເຈາົື້ ຊາຍຈ່ ງຶ ຟນັ້ື ແມ່ ຄາປິວດວື້ ຍດາບຄ່ ູມ ຈນົ ມນັ ແລ່ ນໜອີ ອກຫມ່ ບູ າື້ ນໄປເມ່ ອເຈາົື້ ຊາຍກາຈດັ ທຸກຂອງຊາວບາ້ື ນໜອງຂາ້ື ງຄນໄດແື້ ລວື້ ກ່ ເຂາົ້ື ບາື້ ນສາວຄົນຮກັ ດວ້ື ຍຄວາມພາກພູມໃຈທ່ ໄີ ດຊ້ື ່ ວຍເຫຼອຊາວບາ້ື ນໂດຍທ່ ພີ ະອງົ ບ່ ໄດສື້ ະຫ່ ຼຽວໃຈເລຍີ ວ່ າຊາື້ ງເຊອກນນັ້ື ເປັນຊາ້ື ງຫຼວງ ຂອງເຈາົື້ ແມ່ ທບິ ຍະເກດຊາຍາຂອງເຈາົ້ື ເມອງຊຽງໃໝ່ ຜູເ້ື ຊ່ ງິ ພ່ ຂອງເຈາົື້ ຊາຍເອງກ່ ເກງໃຈ. ຂາ້ື ງຝ່ າຍຄນົ ລຽ້ື ງຊາື້ ງຫຼວງແມ່ ຄາປິວບ່ ເຫນັ ຊາ້ື ງແມ່ ຄາປິວມາຫຼາຍມຈ້ື ່ ງຶ ອອກຕດິ ຕາມໄປເຫນັ ຊາ້ື ງແມ່ ຄາປິວ ນອນຕາຍຢ່ ູທປີ ່ າແຫ່ ງໜ່ ງຶ ມຮີ ອຍຖກຟັນ້ື ບາດແຜເລອດໄຫ່ ຼອອກມາ ເມ່ ອຄນົ ລຽື້ ງຊາ້ື ງສບຖາມຈ່ ງຶ ໄດຮື້ ູວື້ ່ າເຈາົື້ ນອ້ື ຍ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 92

ພອນຫມົ ລາດຊະບຸດຂອງເຈາົື້ ເມອງລາພູນເປັນຄນົ ຂາື້ ຊາ້ື ງຫຼວງຂອງເຈາົ້ື ແມ່ ດວື້ ຍຢ້ືານຄວາມຜດິ ຈະຕກົ ມາເຖິງຄນົ ຄນົ ລຽື້ ງຊາ້ື ງຈ່ ງຶ ຟາື້ ວໄປບອກເຈາົ້ື ແມ່ ທບິ ຍະເກດທ່ ຄີ ຸມ້ື ຫວຼ ງໃນຄນມທື້ ຮີ ູເື້ ລ່ ອງນນັື້ ເອງ. ພໄດຮື້ ູວື້ ່ າຊາ້ື ງພະທນີ ່ ງັ ຕາຍດວ້ື ຍສມີ ຂອງລາດຊະບຸດເຈາົື້ ເມອງລາພູນເຈາົື້ ແມ່ ກ່ ເກດິ ຄວາມບ່ ພໃຈຄໄຟໄໝປື້ ່ າ ພະແມ່ ເຈາົ້ື ບ່ ຄດິ ເລຍີ ວ່ າເປັນຫຍງັ ຊາ້ື ງຈ່ ງຶ ຖກຂາື້ ແຕ່ ພະນາງກບັ ຄດິ ສະເພາະວ່ າມນັ ບງັ ອາດມາຂາ້ື ຊາື້ ງໂດຍບ່ ເກງພະ ບາລະມຂີ ອງພະນາງເລຍີ ເພາະຄດິ ແບບນເີື້ ຈາົື້ ແມ່ ຈ່ ງຶ ອດົ ທນົ ບ່ ໄດເ້ື ອນີື້ ຫາຜູຄ້ື ນົ ກຽມການເດນິ ທາງໄປເມອງລາພົນໃນ ຄນມນື້ ນັື້ ນນັ ເອງ ພຽງແຕ່ ຈະຖາ້ື ໃຫຮື້ ຸ່ ງແຈງ້ື ເສຍກ່ ອນ ເຈາົ້ື ແມ່ ຜູມື້ ອີ າລມົ ຮອ້ື ນກ່ ໄດເ້ື ດນີ ທາງມາຢ່ າງກະທນັ ຫັນຂອງ ເຈາົື້ ແມ່ ທບິ ຍະເກດສາື້ ງຄວາມຕກົ ໃຈໃຫເ້ື ຈາົ້ື ຫວຼ ງລາພູນເປັນຢ່ າງຍ່ ງິ . ເມ່ ອຫາຍຕກົ ໃຈແລວ້ື ເຈາົື້ ຫຼວງລາພູນກຮບັ ສ່ ງັ ໃຫຫື້ າຍາດຂອງເມອງລາພູນມາຫາເຈາົ້ື ແມ່ ແຕ່ ພະແມ່ ເຈາົື້ ຫາື້ ມ ໄວ້ື ພອື້ ມກບັ ຮບັ ສ່ ງັ ໃຫຂ້ື າ້ື ລາຊົບຣິພານອອກໄປຈາກຫອື້ ງເພາະຕອ້ື ງການຈະຮັບສ່ ງັ ແຕ່ ລາພັງກບັ ເຈາົ້ື ຫຼວງລາພູນ ເມ່ ອຢ່ ູກນັ ພຽງລາພງັ ຜູຄ້ື ອງນະຄອນລາພູນກ່ ບອກເຈາົື້ ຍງິ ວາ \"ເຈາົ້ື ເອອຶື້ ຍຍງິ ມູຽກດ່ ວນໃດບອກມາເລຍີ ຂາ້ື ຜູນື້ ອື້ ງຍນິ ດຈີ ະສະໜອງພະເສາົ ວະນດີ ວ້ື ຍຄວາມເຕມັ ໃຈ\". ເຈາົ້ື ແມ່ ຮບັ ສ່ ງັ ວ່ າ “ເອຍຶື້ ຢິນດທີ ່ ນີ ອ້ື ງຮບັ ປາກແບບນນັື້ ບ່ ເສຍແຮງທ່ ເີ ຮາົ ເປັນບາ້ື ນພເີ ມອງນອື້ ງກນັ ມາ ແຕ່ ວ່ າຈະ ຈງິ ຫຼ ທ່ ນີ ອ້ື ງເຮາົ ຮບັ ປາກວ່ າຈະຊ່ ວຍເຮາົ ຢ່ າງເຕມັ ທ່ ”ີ ແມ່ ເຈາົ້ື ເນນັ້ື ເພ່ ອີ ຄວາມໝນັ້ື ໃຈ. \"ໄວໃ້ື ຈນອ້ື ງເລຍີ ເອອ້ື ຍຍງິ \" ເຈາົ້ື ເມອງລາພູນໄດຢື້ ນຢັນ ຂາ້ື ພະເຈາົ້ື ຂເອາົ ພະທາດຫຼວງລາພູນອນັ ສກັ ສດິ ທິເປັນ ສກັ ຂພີ ະຍານວ່ າຈະສະໜອງຄວາມປະສງົ ຂອງເອອີື້ ຍຍງິ ຫກົ ປະການ. \"ດແີ ລວ້ື ເຈາົື້ ນອື້ ງຂອງເອອື້ ຍ\" ແມ່ ເຈາົ້ື ເວາົື້ ຢ່ າງເໜນັ້ື ໜກັ \"ຂໃຫນື້ ອື້ ງຖຮກັ ສາຄາເວາົ້ື ຂອງນອື້ ງໃຫມ້ື ນັ ຄົງອັນ ການທ່ ີເອອ້ື ຍຕອ້ື ງມາລບົ ກວນນອື້ ງເວລາຄາມດແບບນີ້ື ກ່ ເພາະມຊີ າວລາພູນຜູໜື້ ່ ຶງມນັ ບັງອາດຂາ້ື ຊາ້ື ງທ່ ຮີ ັກຂອງ ເອອ້ື ຍຕາຍເອອື້ ຍຕອື້ ງການຫວົ ຂອງມນັ \". ເຈາົ້ື ຜູຄ້ື ອງນະຄອນລາພູນໄດເ້ື ວາົື້ ວ່ າ\"ເລ່ ອງພຽງເທ່ າົ ນຈີື້ ະເປັນຫຍງັ ກບັ ຫວົ ຂອງຄນົ ລາພູນໜ່ ງຶ ຫວົ ເພ່ ອຮກັ ສາ ນາ້ື ໃຈໄມຕຂີ ອງເຈາົື້ ແມ່ ທບິ ຍະເກດຜູມ້ື ອີ ານາດເອອ້ື ຍຍງິ ບອກມາເລີຍວ່ າໃຜທ່ ບີ ງັ ອາດຂາື້ ຊາື້ ງອນັ ເປັນທ່ ຮີ ັກຂອງ ເອອື້ ຍຍງິ ມນັ ຊ່ ຫຍງັ \" ຜູຄ້ື ອງນະຄອນລາພູນຖາມເພ່ ອີ ເອາົ ຄາຕອບເພ່ ອຈະເອາົ ໃຈເຈາົ້ື ແມ່ . ເຈາົ້ື ແມ່ ທບິ ຍະເກດຍມິື້ ຢ່ າງພໃຈເຈາົື້ ຫຼວງລາພູນເວາົ້ື ວ່ າ \"ໄອຄ້ື ນົ ທ່ ບີ ງັ ອາດຂາ້ື ຊາ້ື ງອນັ ເປັນທ່ ຮີ ກັ ຂອງເອອ້ື ຍກຄ ເຈາົ້ື ນອື້ ຍພອນຫມົ ລກູ ຊາຍຂອງນອ້ື ງເຮາົ ນນັ້ື ເອງ ເອອ້ື ຍຈະລຖາ້ື ຮບັ ຫວົ ຂອງມນັ ພາຍໃນສາມມ\"ື້ . ເມ່ ອສນິ້ື ສຽງຂອງເຈາົ້ື ແມ່ ແຫ່ ງນະຄອນພິງເຈາົ້ື ຜູຄ້ື ອງນະຄອນລາພູນແທບເສຍສະຕິໄປມສີ ຽງອອກມາວ່ າ \"ແບບນນັ້ື ບ່ \" ເຈາົ້ື ນະຄອນລາພູນເວາົື້ ຢ່ າງເລອນຟູ \"ເປັນລກູ ຂອງຂາື້ ພະເຈາົ້ື ເອງບ່ \" ໝດົື້ ຄາເວາົ້ື ແລວື້ ພະອງົ ກມດີ ງຽບ ໄປຈອມນາຣີແຫ່ ງຊຽງໃໝ່ ຍມິ້ື ຢ່ ູໃນທ່ ແີ ລວ້ື ອອກຈາກລາພູນໄປໂດຍບ່ ໄດຄ້ື ານງຶ ວ່ າ ຈະຖິມື້ ຄວາມເດອດຮອ້ື ນປານ ໃດໄວໃື້ ຫຊື້ າວນະຄອນລາພູນ. ແຈງ້ື ຂນຶື້ ອກີ ມໜ້ື ່ ງຶ ຂ່ າວຮາື້ ຍທ່ ເີ ກດີ ຂນຶື້ ໃນຄຸມື້ ຫຼວງຂອງນະຄອນລາພູນກ່ ກະຈາຍໄປຢ່ າງວ່ ອງໄວຈາກປາກຕ່ ປາກຂ່ າວຮາື້ ຍກະຈາຍອອກໄປຄໄຟລາມທ່ ງົ ປະຊາຊນົ ຈບັ ກ່ ຸມຫາທາງແກໄ້ື ຂສະຖານການເພ່ ອສະເໜີໃຫເື້ ຈາົ້ື ເມອງ ປະຕບິ ດັ ຕາມບາງກ່ ຸມສະເໜີໃຫເ້ື ອາົ ນກັ ໂທດໄປແທນແຕ່ ໄດຮ້ື ບັ ການປະຕເິ ສດຈາກ ເຈາົ້ື ຊາຍນອ້ື ຍພອນຫມົ ເຈາົື້ ອນິ ຄະຜູນ້ື ອື້ ງຂສະເໜີດຕວົ ເອງໄປຕາຍແທນ ອາ້ື ຍເຖງິ ນາື້ ຕາໄຫ່ ຼ ເພາະເຫນັ ນາ້ື ໃຈຂອງນອື້ ງແຕ່ ກຫາື້ ມໄວວ້ື ່ າ \"ອາື້ ຍເອງ ກ່ ເລ່ ອງທ່ ນີ ອື້ ງຮບັ ໂທດເອງຂໃຫນ້ື ອ້ື ງມຊີ ວີ ດິ ຢ່ ູຊ່ ວຍພ່ \" ກເປັນອນັ ວ່ າແຜນການຊ່ ວຍເຈາົື້ ຊາຍນອ້ື ຍພອນຫມົ ປະສບົ ຄວາມລມົື້ ເລວທຸກຢ່ າງຕວົ ອງົ ເປັນໄປຕາມປະກາດຂອງເຈາົ້ື ແມ່ . ທຸກຄນົ ເທ່ ງິ ເຮອນຂອງບວົ ຕອງມແີ ຕ່ ຄວາມວຕິ ກົ ກງັ ວນົ ສະເພາະບວົ ຕອງເອງບ່ ມຫີ ຍງັ ຈະດໄີ ປກວ່ ານ່ ງັ ຮອ້ື ງ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 93

ໄຫດື້ ວື້ ຍຄວາມອາໄລຮກັ ເຈາົ້ື ຊາຍເຈາົ້ື ຊາຍກໄດແ້ື ຕ່ ປອບໂຍນ ກ່ ອນທ່ ເີ ຈາົ້ື ຊາຍຈະຈາກກນັ ກບັ ບວົ ຕອງໄດແ້ື ລກຂອງ ທ່ ລີ ະລກຶ ລະຫວ່ າງກນັ ບວົ ຕອງຖວາຍພວງມາໄລມະລໃິ ຫເ້ື ຈາົື້ ຊາຍ ສ່ ວນເຈາົ້ື ຊາຍກຖອດທາມະລງົ ຈາກພະອງົ ຄຸລີ ສວມໃສ່ ໃຫບ້ື ວົ ຕອງ ແລວ້ື ທງັ ຄ່ ກູ ຈາກກນັ ຢ່ າງສຸດອາໄລ. ເມ່ ອຮອດມປື້ ະຫານ ທ່ ເີ ມອງທ່ ຸງຫວົ ຄນົ ເຈາົື້ ແມ່ ທບິ ຍະເກດໄປຂຂະມາເຈາົື້ ຊາຍນອື້ ຍພອນຫມົ ໂດຍອາ້ື ງ ກດົ ໝາຍພະທາສາດ ແລະ ກະສດັ ເວາົ້ື ແລວື້ ບ່ ຄນຄາກ່ ອນທເີ ພັດຊະຄາດຈະລງົ ດາບເຈາົ້ື ຊາຍໄດເື້ ອນີື້ ຄນົ ສະນດິ ໃຫເື້ ອາົ ໄປຫາແລວື້ ຝາກພວງມະລແິ ຫງ້ື ໃຫນ້ື າໄປຄນແກ່ ບວົ ຕອງສາວຄນົ ຮກັ ສາເລດັ ແລວື້ ເຈາົ້ື ຊາຍກຍ່ າງເຂາົ້ື ຫກຼັ ປະຫານແຕ່ ໂດຍດີ ກເປັນອນັ ວ່ າຊວີ ດິ ຂອງເຈາົ້ື ຊາຍທ່ ໜີ າື້ ຈະມອີ ະນາຄດົ ທ່ ຮີ ຸ່ ງເຮອງ ຕອື້ ງມາດບັ ລງົ ດວ້ື ຍລນິ້ື ຂອງ ສະຕທີ ່ ໃີ ຈຮອ້ື ນ ແລະ ຊງົ ອານາດ. ເຍາົ ວະນາຣີບວົ ຕອງເມ່ ອໄດເ້ື ຫນັ ພວງມາໄລມະລທິ ເີ ຈາົ້ື ຊາຍຝາກຄນມາໃຫກື້ ຮອ້ື ງໄຫວ້ື ່ າໃຈຈະຂາດ ເພາະ ຄວາມອາໄລ ນາງຄດິ ວ່ າການມຊີ ວີ ດິ ທລະມານບ່ ໜາື້ ຈະຢ່ ູເມ່ ອຄດິ ໄດດື້ ່ ງັ ນນັື້ ນາງຈ່ ງຶ ເວາົ້ື ສນິື້ ໃຈຜູກຄຕາຍຕາມເຈາົື້ ຊາຍໄປຍງັ ປລະໂລກ. ເລ່ ອງຂອງລາຊະວງົ ເມອງເໜອທງັ ໝດົ ທເີ ລ່ າົ ມາເຮາົ ຈະພບົ ວ່ າມຄີ ນົ ເຄອດຮອື້ ນຫຼວງຫຼາຍເລ່ ມີ ແຕ່ ເຈາົື້ ຊາຍ ນອ້ື ຍພອນຫມົ ແລະ ສາວບວົ ຕອງຕອ້ື ງຈບົ ຊີວດິ ລງົ ຈາກນນັື້ ກເປັນຄວາມເດອດຮອື້ ນຂອງເຈາົື້ ຫຼວງລາພູນ ແລະ ປະຊາຊນົ ທຕີ ອ້ື ງເສາົ້ື ໂສກເພາະອາໄລຮກັ ເຈາົື້ ຊາຍນອກຈາກນນັື້ ກເປັນຄວາມເດອດຮອື້ ນຂອງຊາວບາ້ື ນທ່ ຕີ ອື້ ງເສຍຊີ ວດິ ແລະ ເສຍຊບັ ສນິ ເພາະຊາ້ື ງທ່ ນີ ່ ງັ ອາລະວາດເມ່ ອສະຫຸຼບຫາສາເຫດທ່ ເີ ຮດັ ໃຫເ້ື ກດີ ເລ່ ອງຂະຫຍາຍວງົ ອອກໄປ ຫວຼ ງຫຼາຍຢ່ າງນຈີື້ ະພບົ ວ່ າມາຈາກການລຽື້ ງຊາ້ື ງບ່ ດຂີ ອງຄນົ ລຽ້ື ງຊາື້ ງນນັ້ື ເອງ ຖາື້ ລຽື້ ງຊາ້ື ງດແີ ລວື້ ເຫດການຄງົ ຈະບ່ ລງົ ເອຍີ ຢ່ າງສຸດເສາົ້ື ແບບນ.ີື້ ອກີ ປະການໜ່ ງຶ ພຽງເພາະຊາ້ື ງເຊອກດຽວເປັນສາເຫດກ່ ຄວາມເດອີ ດຮອ້ື ນຂະຫຍາຍວງົ ກວາື້ ງຂວາງອອກໄປ ນນັື້ ລວ້ື ນມສີ າເຫດມາຈາກຄວາມບ່ ມສີ ນິ ລະທາໃນໜາື້ ທ່ ຂີ ອງຄນົ ທງັ ສນິື້ ເລ່ ມີ ຕນົື້ ຈາກຄນົ ລຽື້ ງຊາື້ ງທຮີ ກັ ຕາມທາມະ ດາຄນົ ລຽ້ື ງຊາື້ ງ ຫຼ ລຽື້ ງມາື້ ນນັື້ ຈະຕອື້ ງຄອຍຖາ້ື ເບ່ ງິ ແຍງບ່ ໃຫຊ້ື າ້ື ງ, ມາ້ື ຂອງຕນົ ໄປຢຽບຢາທາລາຍສມົ ບດັ ຂອງຄົນ ອ່ ນ ແລະ ເມ່ ອປ່ ອຍໃຫສື້ ດັ ລຽື້ ງຂອງຕນົ ໄປທາລາຍເຂາົື້ ຂອງຄົນອ່ ນຕວົ ຕອ້ື ງຮບັ ຜດິ ຊອບຄນົ ລຽ້ື ງຊາື້ ງແມ່ ຄາປິວກ ຕກົ ຢ່ ູໃນລກັ ສະນະດຽວກນັ ຄ ຕອ້ື ງລຽື້ ງຊາື້ ງໃຫດ້ື ໃີ ຫມ້ື ນັ ຫາກນິ ຢ່ າງດຽວຢ່ າໄປສາ້ື ງຄວາມເດອດຮອ້ື ນໃຫໃ້ື ຜແຕ່ ເພາະຄວາມຖເບ່ າົ ຂອງຄນົ ເລຍີ ຈ່ ງຶ ປອຍໃຫແ້ື ມ່ ຄາປິວອາລະວາດກະຢຽບຄນົ ຈນົ ຕາຍເລ່ ອງຈ່ ງຶ ບານປາຍອອກໄປເຖິງ ຕອ້ື ງສະກດັ ຄວາມບາື້ ຂອງຊາ້ື ງດວ້ື ຍດາບຂອງເຈາົື້ ຊາຍ ແລະ ເມ່ ອຊາື້ ງຕາຍແທ່ ນທ່ ຄີ ນົ ລຽ້ື ງຈະໄປກາບທູນເຈາົື້ ແມ່ ວ່ າ ຊາ້ື ງໄດໄື້ ປອາລະວາດກະຍຽບຄນົ ຕາຍທາລາຍສ່ າງເຂາົ້ື ຊາວບາື້ ນ ເຈາົື້ ຊາຍຈ່ ງຶ ຂາ້ື ຊາື້ ງໃຫໜື້ ໄີ ປກບັ ໄປບອກວ່ າເຈາົ້ື ຊາຍ ຂາ້ື ຊາ້ື ງທ່ ຮີ ກັ ເຖງິ ຕາຍເຈາົື້ ຂອງຊາື້ ງພໄດຟື້ ັງຄາບອກເລ່ າົ ນນັື້ ຈ່ ງຶ ເກດີ ຄວາມໃຈຮາື້ ຍ ແຕ່ ເຫດທ່ ຄີ ນົ ລຽື້ ງຊາ້ື ງບ່ ກາື້ ບອກ ຕາມຄວາມຈງິ ກ່ ເພາະຢ້າື ນວ່ າ ຄວາມຜດິ ຈະຕກົ ມາເຖິງຕນົ ເພາະຕນົ ຕອື້ ງຮບັ ຜດິ ຊອບໃນການທ່ ປີ ່ ອຍໃຫຊ້ື າື້ ງທຄີ ນົ ລຽື້ ງໄປອາລະວາດທາລາຍຊບັ ສນິ ຂອງຄນົ ອ່ ນ ນກີ້ື ຄ ຄນົ ລຽ້ື ງຊາ້ື ງຜດິ ຈາລຍິ ະທາໃນໜາ້ື ທ່ ຂີ ອງຕນົ . ເຈາົື້ ແມ່ ທບິ ຍະເກດ ເປັນເຈາົື້ ຍງິ ມພີ ະອາລມົ ຮອ້ື ນບ່ ຕງັ້ື ຢ່ ູໃນລາດຊະທາ ຄ ຄວາມອດົ ກນັ້ື , ຕາມໃຈຕນົ ເອງ ຕາມທານຽມຜູມື້ ອີ ານາດທ່ ວົ ໄປ ພໄດລື້ ະດບັ ວາເຈາົື້ ຊາຍນອື້ ຍພອນຫມົ ແຫ່ ງນະຄອນລາພູນຂາ້ື ຊາື້ ງເກດີ ຄວາມໃຈ ຮາື້ ຍທນັ ທ່ ໂີ ດຍບ່ ໄດພ້ື ຈິ າລະນາໃຫຮ້ື ອບຄອບວ່ າເປັນຫຍງັ ເຈາົ້ື ຊາຍຈ່ ງຶ ຂາ້ື ຊາື້ ງເພາະຖາ້ື ເຈາົື້ ຍງິ ມລີ າດຊະທາແລວ້ື ເຈາົື້ ຍງິ ຕອື້ ງສ່ ງັ ໄດວ້ື ່ າຢ່ ູດໆີ ບ່ ມໃີ ຜມາຂາ້ື ຂາື້ ງຈະຕອື້ ງມສີ າເຫດມາກ່ ອນຈ່ ງຶ ເກດີ ການຂາ້ື ຂນຶື້ ມາແຕ່ ນີພື້ ແຕ່ ຮູວື້ າເຈາົື້ ຊາຍ ນອ້ື ຍພອນຫມົ ຂາ້ື ຊາື້ ງຂອງພະອງົ ກ່ ເກດີ ຄວາມໂມໂຫທນັ ທ່ ເີ ມ່ ອໃຈຮອື້ ນແລວ້ື ກ່ ແລ່ ນໄປເຖິງເມອງລາພູນໃນຄນ ນນັ້ື ນນັື້ ເອງ ແຈງື້ ໃຫເື້ ຈາົ້ື ເມອງຕດັ ຫວົ ເຈາົື້ ຊາຍ ນອ້ື ຍພອນຫມົ ມາໃຫນ້ື ກີື້ ຂາດຈາລຍິ ະທາຂອງນກັ ປົກຄອງໃນລາດ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 94

ທາຂທື້ ່ ວີ າບ່ ຄຽດ. ໃນສ່ ວນຂອງເຈາົ້ື ຫຼວງລາພູນ ຜູຄ້ື ອງເມອງລາພູນເລ່ າົ ກ່ ຕກົ ຢ່ ູໃນພະຍາກຄະຕິ ຄ ຄວາມຢື້ານອານາດຂອງ ຊຽງໃໝຈນົ ລ່ ມນກຶ ເຖງິ ຄວາມຍຸດຕທິ າທ່ ຈີ ະຕອ້ື ງໃຫກື້ ບັ ປະຊາຊນົ ຂອງທ່ ານເອງທ່ ຕີ ອື້ ງເສຍຊບັ ສນິ ໄປເປັນຈານວນ ຫຼາຍອນັ ເນ່ ອງມາຈາກຊາ້ື ງອາລະວາດ ແລະ ທ່ ີຍງິ ໄປກວ່ ານນັື້ ໃນຖານະທ່ ເີ ປັນເຈາົື້ ເມອງຊ່ ງຶ ຈະຕອ້ື ງໃຫຄ້ື ວາມຖ ຮກັ ສາຄຸມ້ື ຄອງ ແລະ ປອື້ ງກນັ ພະລາດຊະບຸດ ແລະ ລາດຊະດອນຂອງຕນົ ແຕ່ ກບັ ຢາ້ື ນອານາດຂອງເຂາົ ຈນົ ລ່ ມຈກັ ກະວດັ ຂນ້ື ີ້ື ປະໃຫລ້ື າດຊະດອນຂອງຕົນເອງເສຍຊບັ ສິນໄປລາ້ື ໆ ກບັ ທງັ ປະປ່ ອຍໃຫພ້ື ະລາດຊະບຸດຂອງຄົນເຊ່ ງີ ເຮດັ ໜາື້ ທ່ ປີ ອ້ື ງກນັ ຊບັ ສນີ ຂອງລາດຊະດອນຢ່ າງຖກຕອ້ື ງຈບົ ຊວີ ດິ ໄປຢ່ າງໜາ້ື ເສຍດາຍນກີ້ື ເພາະຂາດຄຸນນະທາຂອງ ນກັ ປົກຄອງໃນຂຈື້ ກັ ກະວດັ . ແຕ່ ບາງທ່ ເີ ຈາົື້ ຄອງນະຄອນລາພູນອາດຈະສ່ ັງວ່ າ ຖາ້ື ຈະແຂງຂນື້ ຕ່ ອານາດຂອງຊຽງໃໝ່ ອາດຈະເກດີ ຄວາມ ເດອດຮອື້ ນແຜ່ ກວາ້ື ງອອກໄປອກີ ເວາົື້ ຄ ຖາ້ື ບ່ ຍອມສ່ ງົ ເຈາົ້ື ຊາຍໄປໃຫຊື້ ຽງໃໝ່ ອາດຈະສ່ ງົ ກອງທບັ ມາຮຸກຮານລາພູນ ຊ່ ງຶ ຈະເຮດັ ໃຫຄື້ ນົ ຕາຍເພ່ ມີ ຂນື້ ຄວາມເດອດຮອ້ື ນກຈະເພ່ ມີ ຂນ້ື ເຈາົື້ ຫວຼ ງລາພູນອາດຈະເຫນັ ແບບນຈີື້ ່ ງຶ ຍອມເສຍສະ ລະສ່ ວນນອ້ື ຍເພ່ ອຖຮກັ ສວ່ ນລ່ ວມຫຼາຍເອາົ ໄວື້ ແນວຄດິ ແບບນກີ້ື ຄງົ ຈະຍອມຮບັ ໄດຢ້ື ່ ູແຕ່ ທ່ ວີ ່ າເຈາົ້ື ເມອງລາພູນໄດ້ື ພຈິ າລະນາແບບນແີ້ື ລວ້ື ເຮດັ ຫຼ ມແີ ຕ່ ຄວາມຢາ້ື ນຢ່ າງດຽວແລວື້ ເຮດັ ສ່ ງັ ໄປເທ່ າົ ນນັື້ . ທງັ ໝດົ ທ່ ກີ ່ າວມານີື້ ຄ ການບາລຸງຊາື້ ງ, ມາື້ ຂອງພະເຈາົື້ ແຜນດນິ ຊ່ ງຶ ເປັນຫກຼັ ການຢຶດໜຽວນາື້ ໃຈຂອງພະລາ ຊາຄວາມໝາຍກຄ ພະລາຊາຈະຕອື້ ງປະພດຶ ຢຶດໜຽວນາື້ ໃຈຊາວເມອງດວື້ ຍການບາລຸງຊາື້ ງ, ມາ້ື ເປັນຕນົື້ ເພາະຖາ້ື ບາ ລຸງຊາື້ ງ, ມາ້ື ດປີ ະໂຫຍດກຈະຕກົ ຢູກບັ ປະຊາຊນົ ແຕ່ ຖາື້ ດແູ ລເບ່ ງິ ແຍ່ ງຊາື້ ງ, ມາ້ື ບ່ ດຜີ ນົ ເສຍກຈະຕກົ ແກ່ ປະຊາຊນົ ດ່ ງັ ຕວົ ຢ່ າງທ່ ຍີ ກົ ມາຖາື້ ເຮາົ ຈະຖາມຄວາມຮູສື້ ກຶ ຂອງຄນົ ມມີ ະໂນທາວ່ າການທ່ ເີ ຈາົື້ ແມ່ ປະຊາື້ ງຂອງພະອງົ ສາື້ ງຄວາມເດ ອດຮອື້ ນໃຫຊື້ າວເມອງ ເມ່ ອມກີ ານມາຂດັ ຂວາງຊາື້ ງຈນົ ຊາື້ ງຕາຍແລວ້ື ເຈາົື້ ແມ່ ກເອາົ ໂທດຄນົ ຂາ້ື ຊາື້ ງເຖງິ ຕາຍພດຶ ຕິ ກາຂອງເຈາົື້ ແມ່ ດ່ ງັ ກາວມານນັ້ື ເຮດັ ໃຫທື້ ຸກຄນົ ຮກັ ເຈາົ້ື ແມ່ ຫຼ ບ່ ຄນົ ມມີ ະໂນທາຄງົ ຈະບ່ ຮກັ ທ່ ານເທ່ າົ ໃດ ນຄີ້ື ໂທດ ຂອງ ການບ່ ບາລຸງລຽ້ື ງຊາ້ື ງມາໃຫດື້ ເີ ຮດັ ໃຫເ້ື ຈາົ້ື ແມ່ ຍຟຶດໜຽວຄວາມນຍິ ມົ ໄວບ່ ໄດ.ື້ 3. ປູຣສິ ະເມທະ ມຄີ ວາມຮູຄື້ ວາມສາມາດໃນການເກ່ ຍກອມຄນົ ໂດຍຄວາມໝາຍຂອງຄາສບັ ປູຣິສະ ແປວ່ າ ຜູຊ້ື າຍເມທະ ແປວ່ າສະຫຼາດເມ່ ອທງັ ໝດົ ປຸຣິສະເມທະເຂາົື້ ນາ ກນັ ກແປວ່ າສະຫຼາດໃນເລ່ ອງຂອງຜູຊື້ າຍໂດຍຄວາມໝາຍພະພຸດທອງົ ໝາຍເຖິງສະຫຼາດເກ່ ຍກອມຄນົ ພະສາມາສາ ພຸ ດທະເຈາົື້ ເນນັ້ື ເຖິງການທ່ ີພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ຈະຕອ້ື ງປະພດຶ ພະອົງໃຫເື້ ປັນທ່ ປີ ະທບັ ໃຈມະຫາຊນົ ຫຼ ປະພດຶ ພະ ອງົ ໃຫເ້ື ປັນສະເໜ່ ຕ່ ມະຫາຊນົ ໃນຂທື້ ສີ ອງຂອງຫຼກັ ລາດສງົ ເຄາະວ່ າມປີ ະຣີຊາໃນການເກ່ ຍກອມຄນົ ນຄີື້ ວາມໝາຍ ຂອງການເກ່ ຍກອມໃນບ່ ອນນີໄ້ື ດໝື້ າຍເຖິງພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເອົາໃຈໃຫປ້ື ະຊາຊົນມາຮກັ ພະອງົ ແຕ່ ໝາຍເຖິງພະ ຈະຣຍິ ະວດັ ຄນົ ອນັ ໜາ້ື ປະທບັ ໃຈທ່ ພີ ະອງົ ປະຕບິ ດັ ຕ່ ປະຊາຊນົ ຂອງພະອງົ ພະຈະຣຍິ ະວດັ ທ່ ພີ ະອງົ ປະຕບິ ດັ ຕ່ ມະຫາ ຊນົ ຈນົ ມະຫາຊນົ ເກດີ ຄວາມນຍິ ມົ ຮກັ ໃຄເປັນແນວໃດຈະໄດເ້ື ວາົ້ື ຕ່ ໄປ. ກ່ ອນທ່ ຈີ ະໄດເື້ ວາົ້ື ເຖິງປູຣິຊາໃນການ ເກ່ ຍກອມຄນົ ຂອງພະເຈາົື້ ແຜ່ ນດນິ ເຮາົ ຄວນຮູກື້ ່ ອນວ່ າມປີ ະຫວັດມາ ແນວໃດ ພະພຸດທະເຈາົ້ື ຈ່ ງຶ ເນນັື້ ລາດສງົ ເຄາະຂນື້ ເີິື້ ປັນຫກຼັ ປະຕບິ ດັ ຂອງພະລາຊາ. ໃນສະໄໝບູຮານ ປະເທດອນິ ເດຍນບັ ຖສາສະໜາພາມ ສາສະໜາພາມໃນຍຸກບູຮານເຊ່ ອວ່ າການບູຊາຢັນ ດວື້ ຍຊວີ ດິ ຕນົ ເປັນບູຊາຢາງສູງເໜອການເຮດັ ບຸນວິທີອ່ ນໆ ແລະ ຜູທື້ ່ ີຈະເຮດັ ພິທີບູຊາຢັນດວ້ື ຍຊີວິດຄົນໄດກື້ ມີ ສະເພາະພະເຈາົ້ື ແຜ່ ນດນິ ເທ່ າົ ນນັ້ື ເພາະຄນົ ອ່ ນບ່ ມໃີ ຜມອີ ານາດເອນີ້ື ຄົນມາຂາື້ ໄດຄ້ື ວາມເຊ່ ອດ່ ັງກາວມານີໄ້ື ດຕ້ື ກົ ແປ່ ໂດຍ ປະລນິ ຍາຕິ ພູລໄິ ຊ ດວງມກິ ສະວງົ 95